πες το με ένα ποίημα - Παιδί, το περιβόλι μου που θα κληρονομήσεις...

Παιδί, το περιβόλι μου που θα κληρονομήσεις,

όπως το βρεις κι’ όπως το δεις να μη το παρατήσεις.

Σκάψε το ακόμα πιο βαθιά και φράξε το πιο στέρεα,

και πλούτισε τη χλώρη του και πλάτηνε τη γη του,

κι ακλάδευτο όπου μπλέκεται να το βεργολογήσεις,

και να του φέρεις το νερό το αγνό της βρυσομάνας.

Κι άν αγαπάς τ’ ανθρώπινα κι’ όσα άρρωστα δεν είναι,

ρίξε αγιασμό και ξόρκισε τα ξωτικά, να φύγουν,

και τη ζωντάνια σπείρε του μ’ όσα γερά, δροσάτα.

Γίνε οργοτόμος, φυτευτής, διαφεντευτής!..

Κι αν είναι

κ’ έρθουνε χρόνια δίσεχτα, πέσουν καιροί ωργισμένοι,

κι όσα πουλιά μισέψουνε σκιασμένα, κι όσα δέντρα,

για τίποτ’ άλλο δε φελάν παρά για μετερίζια,

μη φοβηθείς το χαλασμό!.. Φωτιά! Τσεκούρι! Τράβα!,

ξεσπέρμεψέ το, χέρσωσε το περιβόλι, κόφ’ το,

και χτίσε κάστρο απάνω του και ταμπουρώσου μέσα,

για πάλεμα, για μάτωμα, για την καινούργια γέννα,

π’όλο την περιμένουμε, κι όλο κινάει για νάρθη,

κι όλο συντρίμμι χάνεται στο περάσμα των κύκλων!..

Κωστής Παλαμάς

Ο γιατρός Δημήτριος Γάκης επεξηγεί:

από τον γιατρό Δημήτριο Γάκη:https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=pfbid02tpTSFc7Lp234HXdHdZEewxtx868aVrTvbKAB6TeiqtQsacfQxocN9oAXHjkHhULLl&id=100014275599790

«ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ: Το FDA επιβεβαιώνει ότι το DNA Γονιδιακής Θεραπείας ενσωματώνεται στο ανθρώπινο DNA προκαλώντας Καρκίνο.
Σε μια σημαντική ανακοίνωση για την ασφάλεια που εκδόθηκε στις 6 Νοεμβρίου 2026, ο FDA αποκάλυψε ότι το DNA που χορηγήθηκε με το γονιδιακό φάρμακο Zolgensma είχε ενσωματωθεί στα χρωμοσώματα των ασθενών σε δύο περιπτώσεις όγκων, που αφορούσαν το ογκογονίδιο GLI1 που σχετίζεται με τον καρκίνο. 
Ο FDA περιέγραψε ρητά αυτά τα ευρήματα ως «επιβεβαιωμένες αναφορές για ενθετική ογκογένεση που σχετίζεται με το προϊόν».
Το ανησυχητικό είναι ότι τα εμβόλια COVID της Johnson & Johnson καθώς και το Sputnik και της AstraZeneca χρησιμοποιούν την ίδια ευρεία κατηγορία τεχνολογίας χορήγησης DNA με το Zolgensma.
Τόσο το Zolgensma όσο και τα εμβόλια COVID-19 των Johnson & Johnson και AstraZeneca χρησιμοποιούν τροποποιημένους ιικούς φορείς για την μεταφορά DNA σε πυρήνες ανθρώπινων κυττάρων.
Η κύρια διαφορά είναι ο συγκεκριμένος ιικός φορέας που χρησιμοποιείται:
Zolgensma: Χρησιμοποιεί έναν φορέα αδενο-σχετιζόμενου ιού (AAV9) που φέρει DNA που σχηματίζει ένα δίκλωνο πρότυπο μέσα στα κύτταρα.
Johnson & Johnson: Χρησιμοποιεί έναν φορέα ανθρώπινου αδενοϊού τύπου 26 (Ad26) που δεν είναι ικανός για αντιγραφή για να παραδώσει δίκλωνο DNA που κωδικοποιεί την πρωτεΐνη-ακίδα του SARS-CoV-2.
AstraZeneca: Χρησιμοποιεί έναν αδενοϊικό φορέα χιμπατζή (ChAdOx1) που δεν είναι ικανός για αντιγραφή για να παραδώσει δίκλωνο DNA που κωδικοποιεί την πρωτεΐνη-ακίδα του SARS-CoV-2.
Και οι τρεις τεχνολογίες μεταφέρουν ξένο γενετικό υλικό στον πυρήνα, όπου μπορεί να μεταγραφεί σε αγγελιοφόρο RNA και στη συνέχεια να μεταφραστεί σε πρωτεΐνη.
Αν και οι ιικοί φορείς διαφέρουν, τόσο οι AAV όσο και οι αδενοϊικοί φορείς έχουν επιδείξει την ικανότητα χρωμοσωμικής ενσωμάτωσης υπό ορισμένες πειραματικές συνθήκες.
Το κεντρικό εύρημα είναι σαφές: μια γονιδιακή θεραπεία ιού-φορέα που έχει σχεδιαστεί για να απελευθερώνει DNA χωρίς χρωμοσωμική ενσωμάτωση έχει πλέον συσχετιστεί με επιβεβαιωμένη ενθετική ογκογένεση σε ανθρώπους ασθενείς.
Φαίνεται ότι δεν είναι μόνο οι ενέσεις mRNA που μπορούν να ενσωματωθούν στα χρωμοσώματα, κάτι που έχουμε δείξει προηγουμένως 
Αυτό εγείρει σοβαρές επιπτώσεις για τα «εμβόλια» ιών-φορέων. 
Είναι επίσης εκπληκτικό το γεγονός ότι ο FDA εκτέλεσε το καθήκον του ανακοινώνοντας έναν κίνδυνο καρκίνου που σχετίζεται με ένα γενετικό προϊόν. 
Μακάρι να εφάρμοζαν το ίδιο επίπεδο ελέγχου στα μαζικά χορηγούμενα εμβόλια COVID.»
Νίκολας Χούλσερ, MPH
Θα συμπληρώσω: Θυμάστε που από την αρχή έψεγα την χρήση αυτούσιας της τοξίνης του ιού για να εισαχθεί μέσα στο κύτταρο και ανεξελεγκτα να παράγει την τοξικότατη ακίδα! 
Αυτό είναι πρωτοφανές στην ιστορία των εμβολίων!
Γιατί δεν την αδρανοποίησαν , όπως στο εμβόλιο του Τετάνου και της Διφθερίτιδος και μετά να την χορηγήσουν , ώστε να αναγνωριστεί από το ανοσολογικό σύστημα ΤΟΠΙΚΑ, ΣΤΗΝ ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΝΕΣΗΣ χωρίς να μπει στα κύτταρα!
-ΓΙΑΤΙ ΟΤΑΝ, επί τέλους έγινε, ΔΕΝ ΤΟ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΑΝ παρότι είχαν συμφωνήσει να το παράσχουν σε όσους ήθελαν στη Ευρώπη;
Δειτε το κατατοπιστικό γράφημα και φρίξτε

Μήπως συγχέουμε τα όρια της ανθρώπινης αντίληψης με τα όρια της ίδιας της πραγματικότητας;

...άλλες διαστάσεις!
Υπάρχουν δίπλα μας - σε μια διάσταση που δεν είμαστε φτιαγμένοι να δούμε...
Νομίζουμε ότι βλέπουμε την πραγματικότητα. 
Δεν τη βλέπουμε.
Τα μάτια μας αντιλαμβάνεται ένα πολύ μικρό τμήμα του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος, περίπου από 380 έως 700 nm.
και ναι...τολμώ να αγγίζω ένα πραγματικά ενδιαφέρον επιστημονικό και φιλοσοφικό ζήτημα - η πραγματικότητα που αντιλαμβανόμαστε δεν ταυτίζεται με το σύνολο της πραγματικότητας που υπάρχει.
...και τελικά τι πραγματικά βλέπουν τα μάτια μας;
Το ανθρώπινο μάτι αντιλαμβάνεται ένα πολύ μικρό τμήμα του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος, περίπου από 380 έως 700 nm.
Έξω από αυτό το στενό παράθυρο υπάρχουν:
-. υπέρυθρη ακτινοβολία.
-. υπεριώδης ακτινοβολία.
-. ραδιοκύματα.
-. μικροκύματα.
-. ακτίνες Χ.
-. ακτίνες γάμμα.
Όλα αυτά υπάρχουν γύρω μας, ακόμη κι αν δεν μπορούμε να τα δούμε με γυμνό μάτι.
...σίγουρα υπάρχουν πράγματα που δεν αντιλαμβανόμαστε;
Ασφαλώς.
Οι νυχτερίδες αντιλαμβάνονται υπερήχους. 
Οι μέλισσες βλέπουν υπεριώδη μοτίβα στα άνθη. 
Ορισμένα φίδια αντιλαμβάνονται υπέρυθρη ακτινοβολία.
Κάθε οργανισμός έχει πρόσβαση σε ένα διαφορετικό τμήμα των πληροφοριών του περιβάλλοντός του.
...τελικά τι γίνεται με τις άλλες διαστάσεις;
Εδώ τολμώ να περάσω σε ένα διαφορετικό, πολύ πιο ενδιαφέρον πεδίο.
Η φυσική εξετάζει θεωρητικά την ύπαρξη επιπλέον χωρικών διαστάσεων, πέρα από τις τρεις που αντιλαμβανόμαστε.
Για παράδειγμα, η θεωρία των χορδών χρησιμοποιεί περισσότερες χωρικές διαστάσεις. Ορισμένα μοντέλα υποστηρίζουν ότι αυτές μπορεί να είναι συμπαγοποιημένες, δηλαδή να έχουν τόσο μικροσκοπική κλίμακα ώστε να μην τις αντιλαμβανόμαστε άμεσα.
Εν κατακλείδι νομίζουμε ότι βλέπουμε την πραγματικότητα. 
Δεν τη βλέπουμε!
Θα έλεγα ότι η επιστήμη μάς έχει ήδη δώσει έναν πολύ σημαντικό λόγο να είμαστε ταπεινοί απέναντι σε αυτό που ονομάζουμε πραγματικότητα - οι αισθήσεις μας δεν αποτελούν παρά ένα περιορισμένο παράθυρο προς τον κόσμο.
...τελικά μήπως συγχέουμε τα όρια της ανθρώπινης αντίληψης με τα όρια της ίδιας της πραγματικότητας;
Είμαστε τυφλοί, κουφοί και αδιάφοροι απέναντι στα πάντα σχεδόν, γύρω μας.
Και φτάνω σε έναν ενδιαφέροντα πυρήνα - εμείς οι άνθρωποι δεν αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο όπως είναι στο σύνολό του, αλλά όπως μας επιτρέπουν οι αισθητηριακές και νευρολογικές μας δυνατότητες!
...και τι πραγματικά ακούν τα αυτιά μας;
Ακούμε υπό ευνοϊκές συνθήκες, συχνότητες περίπου από 20 Hz έως 20.000 Hz (20 kHz). 
Τα όρια αυτά μεταβάλλονται με την ηλικία και από άνθρωπο σε άνθρωπο.
Έξω από αυτό το εύρος υπάρχουν:
-. υπόηχοι: συχνότητες κάτω από 20 Hz, που παράγονται από σεισμούς, ηφαιστειακές διεργασίες, ανέμους και άλλα φυσικά φαινόμενα.
-. υπέρηχοι: συχνότητες πάνω από 20.000 Hz, που χρησιμοποιούνται από νυχτερίδες και δελφίνια στην ηχοεντόπιση.
Και ναι, αυτά είναι υπαρκτά ακουστικά φαινόμενα, ανεξάρτητα από το αν μπορούμε να τα ακούσουμε.
...υπάρχει μήπως κάτι το πιο ενδιαφέρον, που όμως βρίσκεται αλλού;
Δεν περιορίζονται μόνο τα μάτια και τα αυτιά μας.
-. δεν αντιλαμβανόμαστε άμεσα τα μαγνητικά πεδία.
-. δεν αισθανόμαστε την ηλεκτρική δραστηριότητα του περιβάλλοντος.
-. δεν αντιλαμβανόμαστε άμεσα τα μικροσκοπικά σωματίδια που διαπερνούν διαρκώς το σώμα μας.
-. δεν αντιλαμβανόμαστε τις περισσότερες διεργασίες που συμβαίνουν μέσα στα ίδια μας τα κύτταρα.
Κι όμως, όλα αυτά αποτελούν μέρος του κόσμου στον οποίο ζούμε.
...και μια σκέψη που κρατάω
Ίσως η πιο ενδιαφέρουσα διαπίστωση δεν είναι ότι υπάρχουν τόσα πολλά που δεν βλέπουμε,
δεν αισθανόμαστε, 
δεν ακούμε,
δεν αντιλαμβανόμαστε!
Είναι ότι η απουσία αντίληψης δεν αποτελεί απόδειξη απουσίας ύπαρξης.
Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει ότι κάθε τι που μπορούμε να φανταστούμε υπάρχει. 
Σημαίνει ότι χρειάζεται να διαχωρίζουμε τα όρια των αισθήσεών μας από τα όρια της φύσης.
...και ναι, προχωράω ένα βήμα παραπέρα...
Μήπως αυτό που ονομάζουμε πραγματικότητα είναι μόνο η μικρή επιφάνεια ενός πολύ μεγαλύτερου κόσμου, του οποίου ένα μέρος μπορούμε να ανακαλύψουμε με όργανα, μετρήσεις και επιστημονική έρευνα, αλλά το μεγαλύτερο μέρος του δεν έχουμε ακόμη μάθει καν πώς να αναζητήσουμε;

     κείμενο και επιμέλεια κειμένου:ntina

Επιστήμονες εντόπισαν ένα βιολογικό χαρακτηριστικό των εμβοών, το οποίο έχει σχέση με την πρωτεΐνη prestin.

Για τα εκατομμύρια ανθρώπων σε όλο τον κόσμο που πάσχουν από εμβοές, η σιωπή δεν έρχεται ποτέ.
Η πάθηση, η οποία εκτιμάται ότι επηρεάζει το 15% του παγκόσμιου πληθυσμού, προκαλεί την αίσθηση ενός επίμονου κουδουνίσματος και άλλων φανταστικών ήχων.
Ποτέ δεν γνωρίζαμε με βεβαιότητα τι προκαλεί τις εμβοές, ούτε διαθέταμε κάποιον αξιόπιστο αντικειμενικό βιοδείκτη ή εξέταση για τη διάγνωσή τους.
Μέχρι τώρα, ο μόνος τρόπος με τον οποίο οι γιατροί μπορούσαν να διαγνώσουν την πάθηση ήταν αν τους λέγατε ότι ακούγατε ήχους που δεν υπήρχαν.
Όμως, αυτό ενδέχεται να αλλάξει.
Σε μια νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό "Otolaryngology – Head and Neck Surgery", οι επιστήμονες παρουσιάζουν αυτό που θα μπορούσε να είναι η πιο ισχυρή μέχρι σήμερα ένδειξη για έναν υποψήφιο βιοδείκτη της εμβοής.
"Έχουμε πλέον την αρχική απόδειξη ότι μια πρωτεΐνη του αυτιού ενδέχεται να διαδραματίζει κεντρικό ρόλο στην ανάπτυξη και τη διαχείριση της εμβοής", δηλώνει ο ωτορινολαρυγγολόγος Kourosh Parham από το Πανεπιστήμιο του Connecticut.
Σε ένα πείραμα με 82 ενήλικες – οι μισοί από τους οποίους παρουσίαζαν εμβοές – οι εξετάσεις αίματος αποκάλυψαν ότι μια πρωτεΐνη που ονομάζεται prestin φαίνεται να συνδέεται με την πάθηση.
Η έρευνα, η οποία βασίστηκε σε μια προηγούμενη μελέτη από μέλη της ίδιας ομάδας, διαπίστωσε ότι τα άτομα με εμβοές παρουσίαζαν συγκεντρώσεις prestin στο αίμα περίπου 50% υψηλότερες από ό,τι οι συμμετέχοντες που δεν παρουσίαζαν την πάθηση.
          #. Τα επίπεδα πρεστίνης στον ορό ήταν σημαντικά υψηλότερα σε άτομα με εμβοές σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου και αυτή η διαφορά παρέμεινε σημαντική μετά τον έλεγχο για βασικές συνμεταβλητές, θόρυβο, απώλεια ακοής και ηλικία.
Η prestin είναι μια κινητική πρωτεΐνη που βρίσκεται στις μεμβράνες των εξωτερικών τριχωτών κυττάρων που ευθυγραμμίζουν τον κοχλία. 
Συμβάλλει στην ενίσχυση των ήχων και είναι ζωτικής σημασίας για την ευαίσθητη ακοή.
Ωστόσο, προηγούμενες έρευνες έχουν συνδέσει την predtin με βλάβες στην ακοή, θέτοντας το ενδεχόμενο ότι αλλαγές σε αυτή την πρωτεΐνη θα μπορούσαν να επηρεάσουν την υγιή λειτουργία του εσωτερικού αυτιού, συμβάλλοντας ενδεχομένως στους φανταστικούς ήχους που βιώνουν τα άτομα με εμβοές.
Μελέτες έχουν δείξει ότι τα επίπεδα της prestin επηρεάζονται από την έκθεση στον θόρυβο, την ηλικία και την απώλεια ακοής, ενώ πειραματικά μοντέλα βλάβης της ακοής δείχνουν ότι τα επίπεδα της prestin μεταβάλλονται λόγω τραύματος, υποδηλώνοντας ότι η πρωτεΐνη αυτή θα μπορούσε να αποτελεί βιοδείκτη για βλάβη του κοχλία.
"Τώρα, η μέτρηση της prestin μας δίνει μια κλινική ένδειξη για το πόσο σοβαρή είναι η εμβοή", λέει ο Parham.
Εδώ και αρκετά χρόνια, είναι γνωστό ότι η υπερδοσολογία ασπιρίνης μπορεί να προκαλέσει προβλήματα ακοής διαταράσσοντας τις λειτουργίες του κοχλία, και η prestin είναι μία από τις πρωτεΐνες που επηρεάζονται.
Τώρα, συγκεντρώνουμε περισσότερες ενδείξεις για τη σύνδεσή της με την εμβοή, αλλά υπάρχουν ακόμα πολλά που δεν γνωρίζουμε.
Το μόνο που γνωρίζουμε είναι ότι συνδέονται με κάποιο τρόπο με την πάθηση, αλλά, όπως αναγνωρίζουν οι ερευνητές, είναι πιθανό να συμβάλλουν στην εμφάνιση των εμβοών και άλλοι παράγοντες.
Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι, ενώ η μελέτη έδειξε ότι τα υψηλά επίπεδα prestin συνδέονταν με τις εμβοές, μια ξεχωριστή ανάλυση διαγνωστικής ακρίβειας υποδήλωσε ότι ο βιοδείκτης δεν μπορεί ακόμη να χρησιμοποιηθεί αξιόπιστα ως εργαλείο για τη διάγνωση των εμβοών, τουλάχιστον με βάση το δείγμα των συμμετεχόντων που μελετήθηκαν εδώ.
Όπως επισημαίνουν οι ερευνητές, αυτό ενδέχεται να οφείλεται στο γεγονός ότι ορισμένοι από τους συμμετέχοντες στην παρούσα μελέτη παρουσίαζαν μια μορφή μη κοχλιακής εμβοής, η οποία προκαλείται από κάτι άλλο εκτός από ανωμαλίες της prestin.
Μελλοντικές έρευνες ίσως καταφέρουν να το διευκρινίσουν αυτό. 
Προς το παρόν, έχουμε ένα ισχυρό στοιχείο ότι η prestin εμπλέκεται στην πάθηση, και πρόκειται για μια ερευνητική κατεύθυνση που θα μπορούσε να μας βοηθήσει να προχωρήσουμε προς ένα διαγνωστικό σύστημα για κλινικές εφαρμογές, και ίσως ακόμη και, κάποια μέρα, προς τη θεραπεία των εμβοών.
"Η έρευνά μας δείχνει πλέον ότι η χρήση της prestin ως βιοδείκτη για τις εμβοές είναι πολλά υποσχόμενη.
Αυτό είναι το πρώτο μας βήμα προς την ανάπτυξη φαρμάκων που θα βοηθήσουν στη διαχείριση των εμβοών."λέει ο Kourosh Parham, MD, PhD
Τα ευρήματα δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό "Otolaryngology – Head and Neck Surgery" -

          επιμέλεια κειμένου:ntina

https://aao-hnsfjournals.onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1002/ohn.70382
https://www.sciencealert.com/scientists-identified-a-biological-signature-of-tinnitus-and-its-in-your-blood

ψυχολογική και νευρολογική ευεξία ενός παιδιού.

Το παιδί σου δεν χρειάζεται να επιβραβεύεις το καθετί που κάνει.

Χρειάζεται ευκαιρίες για να αναγνωρίζει την προσωπική του εξέλιξη.

Και μερικές φορές, το πιο ουσιαστικό πράγμα που μπορεί να κάνει ένας γονέας δεν είναι να δώσει μια απάντηση.

Είναι να θέσει τη σωστή ερώτηση.

Οι έρευνες στη διαμορφούμενη ψυχολογία και τη νευροεπιστήμη δείχνουν ότι η εσωτερική φωνή ενός παιδιού δεν είναι τυχαία, αλλά αποτελεί προϊόν επαναλαμβανόμενων εξωτερικών διαλόγων που σταδιακά εσωτερικεύονται.

Και υποδεικνύουν μια συναρπαστική και απλή πρακτική που μπορεί να επηρεάσει βαθιά την ψυχολογική και νευρολογική ευεξία ενός παιδιού. 
Ακολουθώντας μια βραδινή ρουτίνα για μόλις μία εβδομάδα, οι γονείς μπορούν να βοηθήσουν τα παιδιά τους να καλλιεργήσει μια ανθεκτική εσωτερική φωνή και μια πιο υγιή αυτοαντίληψη.
Αυτή η πρακτική περιλαμβάνει το να θέτουμε στο παιδί τη συγκεκριμένη ερώτηση:

-, Τι σε έκανε να νιώσεις περήφανο σήμερα; - ακριβώς πριν πάει για ύπνο.
Η πρακτική αυτή βοηθάει τα παιδιά να αναπτύξουν μια πιο ανθεκτική εσωτερική φωνή και το μυστικό βρίσκεται στη στιγμή που γίνεται αυτό. 

Ο πυρήνας αυτής της άσκησης είναι ο χρόνος και η φύση της ανασκόπησης. 
Ακριβώς πριν τον ύπνο, τα παιδιά χαλαρώνουν και αναπολούν τη μέρα τους. 
Όταν ένα παιδί αναλογίζεται στιγμές προσωπικής υπερηφάνειας πριν τον ύπνο, δεν αναπαράγει απλώς την ημέρα του· αναγνωρίζει ενεργά και εσωτερικεύει τη δική του αίσθηση αξίας. 
Συνδέεται με ένα ισχυρότερο σύστημα ανταμοιβής του εγκεφάλου και ένα πιο ήρεμο νευρικό σύστημα.
Είναι μια τόσο μικρή συνήθεια, η οποία βοηθάει το παιδί να αναπτύξει μια πιο υγιή εικόνα για τον εαυτό του. 
Και αυτό το είδος αυτοπεποίθησης προέρχεται από μέσα, όχι από την έγκριση των άλλων. 
Αυτή η διαδικασία απομακρύνει την προσοχή του από την αναζήτηση επαίνου από τους άλλους και, αντίθετα, αναδεικνύει την εγγενή αξία του και τις ικανότητές του.
Από επιστημονική άποψη, αυτή η θετική ανασκόπηση ενισχύει το σύστημα ανταμοιβής του εγκεφάλου, καθιστώντας το πιο ικανό να αναγνωρίζει και να τιμά τα προσωπικά επιτεύγματα. 
Επιπλέον, η εστίαση στα συναισθήματα της επιτυχίας και της θετικής αυτοεκτίμησης ακριβώς πριν τον ύπνο συμβάλει στη ρύθμιση του νευρικού συστήματος του παιδιού, προωθώντας μια κατάσταση ηρεμίας που υποστηρίζει καλύτερα πρότυπα ύπνου και συναισθηματική σταθερότητα. 
Πρόκειται για μια μικρή αλλαγή στη ρουτίνα με δυνητικά βαθιά οφέλη για τη μακροπρόθεσμη συναισθηματική και γνωστική υγεία ενός παιδιού.

επιμέλεια κειμένου:ntina

facebook.com

Mental aspect 

Οι Μηχανές δημιούργησαν το Matrix για να μετατρέψουν τους ανθρώπους σε μια ανανεώσιμη πηγή ενέργειας,

...έτσι επινόησαν μια πλοκή γύρω από τις μπαταρίες - σαν οι μηχανές να χρειάζονταν τους ανθρώπους ως πηγή ηλεκτρικής και θερμικής ενέργειας.

Η σκηνή με την μπαταρία Duracell είναι μία από τις πιο εμβληματικές και καθοριστικές στιγμές στην ταινία The Matrix
Σε αυτό το πλάνο, ο Μορφέας/Morpheus (Lawrence Fishburne) κρατά μια κλασική χαλκόχρωμη και μαύρη μπαταρία Duracell για να εξηγήσει στον Nio (Keanu Reeves) τον πραγματικό λόγο για τον οποίο οι Μηχανές δημιούργησαν το Matrix - για να μετατρέψουν τους ανθρώπους σε μια ανανεώσιμη πηγή ενέργειας, χρησιμοποιώντας τη θερμότητα και την ηλεκτρική ενέργεια του ανθρώπινου σώματος.
Η σκηνή εκτυλίσσεται μέσα στο "Construct" (το πρόγραμμα φόρτωσης), όπου ο Μορφέας αποκαλύπτει στον Νίο την εφιαλτική αλήθεια για τον πραγματικό κόσμο.
Καθώς του δείχνει τα απέραντα πεδία όπου οι Μηχανές "καλλιεργούν" τους ανθρώπους, λέει τη διάσημη ατάκα:
"The Matrix is a computer-generated dream world built to keep us under control in order to change a human being into this..."
Το Matrix είναι ένας κόσμος ονείρου δημιουργημένος από υπολογιστή, φτιαγμένος για να μας κρατά υπό έλεγχο, με σκοπό να μετατρέψει τον άνθρωπο σε αυτό...και
...στο σημείο αυτό, η κάμερα εστιάζει στο χέρι του που κρατά την μπαταρία.
Απόλυτη οπτική μεταφορά - η χρήση ενός τόσο οικείου, καθημερινού αντικειμένου της δεκαετίας του '90 έκανε το δυστοπικό concept της ταινίας αμέσως κατανοητό και σοκαριστικό για το κοινό.
Η κορυφαία στιγμή τοποθέτησης προϊόντος - παρόλο που πρόκειται για ξεκάθαρη διαφήμιση, ενσωματώθηκε τόσο οργανικά στο σενάριο που έγινε αναπόσπαστο κομμάτι της ποπ κουλτούρας.
          και ποια η σχέση του Jean Baudrillard και της υπερπραγματικότητας με το matrix;
Η ταινία είναι βαθιά επηρεασμένη από το έργο του φιλοσόφου Jean Baudrillard, Simulacra and Simulation/ Ομοιώματα και Προσομοίωση (το βιβλίο εμφανίζεται μάλιστα στην αρχή της ταινίας, όπου ο Νίο κρύβει τα παράνομα δισκετάκια του)

Η μπαταρία Duracell αντιπροσωπεύει τον πραγματικό κόσμο της χρησιμότητας, ενώ το Matrix είναι ο κόσμος των συμβόλων.
Η φιλοσοφική αντίφαση εδώ είναι ότι οι άνθρωποι μέσα στο Matrix ζουν, ερωτεύονται, εργάζονται και υποφέρουν για πράγματα που δεν υπάρχουν, ενώ η μόνη τους πραγματική, χειροπιαστή συνεισφορά στο σύμπαν είναι η βιολογική τους ενέργεια - το να είναι, δηλαδή, μια μπαταρία.

                  κείμενο και επιμέλεια κειμένου:ntina

Η φωτογραφία της ημέρας - Τρίτη 03/11/2026...και είναι Howard Schatz

Πιαστήκατε επ' αυτοφώρω: Howard Schatz Snaps και ναι, φωτογράφισε τους ηθοποιούς τη στιγμή που έκαναν αυτό που κάνουν καλύτερα.

Όταν ο διάσημος φωτογράφος με έδρα τη Νέα Υόρκη ξεκίνησε να δημιουργήσει τον 20ό τόμο του, το Caught In The Act: Actors Acting, ελπίζοντας να απαθανατίσει την elite του Hollywood στην πιο ευάλωτη κατάστασή τους, το τελικό προϊόν είναι απολαυστικό.

Ο Howard Schatz είναι Αμερικανός φωτογράφος, ο οποίος στο παρελθόν είχε μια καριέρα ως οφθαλμίατρος....

           κείμενο και επιμέλεια κειμένου:ntina

Το Matrix είναι η εικονική πραγματικότητα που έχει επιβληθεί στις αισθήσεις μας για να μας κρύψει την αλήθεια.

Η πασίγνωστη παρασκηνιακή ιστορία από τη δημιουργία της ταινίας The Matrix (1999) των αδελφών Wachowskis.

Η παραγωγή του The Matrix πέρασε από πολλά στάδια και το αρχικό σενάριο των Wachowskis είχε αρκετές σημαντικές διαφορές - από τους χαρακτήρες και το casting μέχρι τη φύση του ίδιου του ψηφιακού κόσμου.
Η αρχική ιδέα των δημιουργών ήταν πολύ πιο επιστημονικά ακριβής, αλλά θεωρήθηκε "δύσκολη" για το ευρύ κοινό της εποχής.
Η αρχική ιδέα ήταν οι άνθρωποι ως Neural Network (Νευρωνικό Δίκτυο)
Στο αρχικό σενάριο, οι μηχανές δεν χρησιμοποιούσαν τους ανθρώπους ως μπαταρίες, αλλά εκμεταλλεύονταν την υπολογιστική ισχύ του ανθρώπινου εγκεφάλου. 
Οι δισεκατομμύρια συνδεδεμένοι εγκέφαλοι λειτουργούσαν ως ένας γιγαντιαίος, οργανικός κβαντικός υπολογιστής (ένα τεράστιο παράλληλο επεξεργαστικό δίκτυο) που επέτρεπε στις μηχανές να τρέχουν το ίδιο το Matrix και να επεξεργάζονται δεδομένα.
Γιατί άλλαξε σε μπαταρίες;
-. μα, γιατί παρενέβη το στούντιο!
Τα στελέχη της Warner Bros θεώρησαν ότι η ιδέα της "κοινής υπολογιστικής ισχύος" ήταν πολύ περίπλοκη και τεχνική για το κοινό του 1999, όταν το ίντερνετ και οι υπολογιστές δεν ήταν ακόμα τόσο καθημερινά ενταγμένα στη ζωή των ανθρώπων.
Έτσι, επινοήθηκε η ιδέα της θερμικής και ηλεκτρικής ενέργειας* (το διάσημο πλάνο όπου ο Μορφέας δείχνει στον Neo μια μπαταρία Duracell).
Αυτή η αλλαγή δημιούργησε μια μεγάλη "τρύπα" στο σενάριο (plot hole) που οι φίλοι της επιστημονικής φαντασίας εντοπίζουν αμέσως - σύμφωνα με τον Πρώτο Νόμο της Θερμοδυναμικής, η ενέργεια δεν παράγεται από το μηδέν. 
Για να κρατήσουν οι μηχανές τους ανθρώπους ζωντανούς, ώστε να παράγουν θερμότητα, έπρεπε να τους ταΐζουν. 
Η ενέργεια που θα ξόδευαν οι μηχανές για να συντηρήσουν τους ανθρώπους θα ήταν πολύ μεγαλύτερη από την ενέργεια που θα έπαιρναν πίσω από αυτούς.
Ωστόσο, η αλληγορία του ανθρώπου-μπαταρία λειτούργησε άψογα οπτικά και συμβολικά, κάνοντας την ταινία το απόλυτο cult classic.
Oι πιο ενδιαφέρουσες αλλαγές που έγιναν πριν το σενάριο πάρει την τελική του μορφή
1. Ο Switch θα άλλαζε κυριολεκτικά φύλο (Gender-fluid)
Ο χαρακτήρας της Switch (που τελικά υποδύθηκε η Belinda McClory με το χαρακτηριστικό λευκό κουστούμι) είχε γραφτεί αρχικά για να αναδεικνύει την έννοια της "residual self-image" - της υπολειμματικής αυτοεικόνας**
Στον πραγματικό κόσμο, ο χαρακτήρας θα ήταν άνδρας, αλλά μέσα στο Matrix θα εμφανιζόταν ως γυναίκα (ή το αντίστροφο).
Η Warner Bros όμως απέρριψε την ιδέα, θεωρώντας ότι θα μπέρδευε το κοινό. Έτσι, ο χαρακτήρας παρέμεινε γυναίκα και στους δύο κόσμους, αν και το ανδρόγυνο στυλ και το όνομα Switch/Αλλαγή παρέμειναν ως κατάλοιπα της αρχικής ιδέας.
2. Ο Μορφέας ως εκκεντρικός προφήτης
Στο αρχικό draft, ο Μορφέας δεν ήταν ο επιβλητικός, στωικός και απόλυτα συγκροτημένος ηγέτης που ενσάρκωσε ο Lawrence Fishburne.
Ήταν ένας πιο "άγριος", σχεδόν τρελός χαρακτήρας. 
Ζούσε στο Matrix ως ένας εκκεντρικός τύπος που στεκόταν στις γωνίες των δρόμων και φώναζε στον κόσμο να ξυπνήσει, θυμίζοντας τους κλασικούς τύπους που προειδοποιούν για το τέλος του κόσμου.
Οι δημιουργοί συνειδητοποίησαν ότι ο Neo χρειαζόταν μια φιγούρα μέντορα που να εμπνέει απόλυτο σεβασμό και σιγουριά, ώστε να δικαιολογηθεί η απόφασή του να τον ακολουθήσει τυφλά.
3. Ο Cypher δεν πρόδιδε για μια μπριζόλα
Η προδοσία του Cypher είναι από τις πιο δυνατές υποπλοκές της ταινίας, αλλά το κίνητρό του στο αρχικό σενάριο ήταν διαφορετικό.
Ο Cypher δεν ζητούσε απλώς μια άνετη ζωή με πλούτη και άγνοια μέσα στο Matrix. 
Ήταν κρυφά ερωτευμένος με την Trinity. 
Η προδοσία του πήγαζε από τη ζήλεια του για τον Neo και την απόρριψη που ένιωθε από την Trinity.
Η αλλαγή έκανε τον χαρακτήρα πιο βαθύ. 
Το να προδώσει τους φίλους του επειδή "η άγνοια είναι ευτυχία" και επειδή δεν άντεχε τη σκληρή πραγματικότητα του αληθινού κόσμου (το άγευστο porridge), ενίσχυσε το κεντρικό φιλοσοφικό δίλημμα της ταινίας.
4. Το Matrix δεν ήταν μόνο το 1999
Στην ταινία, ο Μορφέας εξηγεί ότι το Matrix έχει κολλήσει στο αποκορύφωμα του ανθρώπινου πολιτισμού, δηλαδή στα τέλη του 20ού αιώνα.
Στην αρχική ιδέα το Matrix ήταν μια dynamic (δυναμική) προσομοίωση που άλλαζε εποχές. 
Οι άνθρωποι μέσα σε αυτό ζούσαν κανονικά την ιστορία, περνώντας από τον 19ο αιώνα στον 20ό και οι μηχανές απλώς έκαναν "reset" (επανεκκίνηση) του χρόνου όταν ο πολιτισμός έφτανε πολύ κοντά στην ανακάλυψη της Τεχνητής Νοημοσύνης.
Αυτό άλλαξε και έδωσε μια πιο κλειστοφοβική, "grunge" αισθητική των late 90s, που ταίριαζε απόλυτα με το κλίμα της εποχής.
5. Ο ρόλος του Neo και το εναλλακτικό casting
Το σενάριο είχε γραφτεί με έναν κάπως διαφορετικό Neo στο μυαλό των δημιουργών και οι αλλαγές στο casting θα άλλαζαν εντελώς την ταινία:
Will Smith - Ήταν η πρώτη επιλογή για τον Neo. 
Απέρριψε τον ρόλο για να παίξει στο Wild Wild West (κάτι για το οποίο έχει δηλώσει ότι μετανιώνει). 
Ο Smith είχε πει ότι αν έπαιζε αυτός, ο Μορφέας θα έπρεπε να είναι λευκός (είχαν προτείνει τον Val Kilmer), οπότε η δυναμική Keanu Reeves - Lawrence Fishburne δεν θα υπήρχε ποτέ.
Nicolas Cage και Johnny Depp - Είχαν επίσης δεχτεί προτάσεις. 
Η Warner Bros πίεζε για τον Depp, αλλά τελικά ο Keanu Reeves κέρδισε τους  Wachowskis επειδή "κατάλαβε" αμέσως τη φιλοσοφική διάσταση του σεναρίου.
          * Η θερμική και η ηλεκτρική ενέργεια αποτελούν δύο από τις βασικότερες μορφές ενέργειας που χρησιμοποιούνται στην καθημερινότητα και στη βιομηχανία, με στενή αλληλεξίδηση μεταξύ τους
          **Η υπολειμματική αυτοεικόνα/ residual self-image είναι ένας ψυχολογικός όρος που αναφέρεται στην εσωτερική νοητική εικόνα που διατηρεί ένα άτομο για τον εαυτό του, η οποία βασίζεται στο πώς ήταν στο παρελθόν και όχι στο πώς είναι στο παρόν.
Ο όρος έγινε ιδιαίτερα δημοφιλής μέσα από την ταινία The Matrix, όπου περιγράφει τη νοητική προβολή του ψηφιακού εαυτού ενός ανθρώπου μέσα στην προσομοίωση, αλλά στην πραγματική ψυχολογία και νευρολογία περιγράφεται ένα πολύ υπαρκτό φαινόμενο.

                 κείμενο και επιμέλεια κειμένου:ntina

Ο φυσικός Brian Cox, όταν ρωτήθηκε ποιος είναι ο μεγαλύτερος φόβος του για το μέλλον της ανθρωπότητας: "Η δική μας ηλιθιότητα"

...έτσι επινόησαν μια πλοκή γύρω από τις μπαταρίες - σαν οι μηχανές να χρειάζονταν τους ανθρώπους ως πηγή ηλεκτρικής και θερμικής ενέργειας. 
Από φυσική άποψη, είναι εντελώς παράλογο!
Όμως, οι μάζες το πίστεψαν. 
Ο κόσμος λατρεύει τις ιστορίες για έναν Σωτήρα - λατρεύει να περιμένει και να ελπίζει ότι θα έρθει κάποιος σπουδαίος να τους σώσει όλους - το βασικό είναι να μην χρειάζεται να κάνουν τίποτα οι ίδιοι.

...και ναι, η πόρτα είναι ανοιχτή, όμως λίγοι γνωρίζουν ότι βρίσκονται στο Matrix!
Δεν έχουν πού να πάνε, γιατί δεν ξέρουν ούτε από πού ήρθαν ούτε πού πηγαίνουν. 
Και ακόμη λιγότεροι θέλουν να ανταλλάξουν την ψευδαίσθηση της άνεσης με την ελευθερία, γιατί έχουν ξεχάσει εδώ και καιρό τι σημαίνει να είσαι ελεύθερος.
Και η μπριζόλα φαίνεται τόσο αληθινή και νόστιμη...
     Και ο άνθρωπος που εξηγεί τις μαύρες τρύπες όντας επιστήμονας, δεν φοβάται το σύμπαν. 
Φοβάται τους ανθρώπους - το ανθρώπινο είδος...
Ο φυσικός Brian Cox, όταν ρωτήθηκε ποιος είναι ο μεγαλύτερος φόβος του για το μέλλον της ανθρωπότητας είπε:
"Our own stupidity" "Η δική μας ηλιθιότητα"
Η απάντησή του δεν σταμάτησε όμως εκεί. 
Εξήγησε τι εννοούσε και αυτό είναι το πραγματικά ενδιαφέρον σημείο.
Στη συνέντευξη που δημοσιεύτηκε στις 19 Οκτωβρίου 2026, ο Cox εξηγεί ότι υπάρχουν εξωτερικοί κίνδυνοι για τον πολιτισμό μας, ωστόσο, θεωρεί ότι η μεγαλύτερη απειλή είναι η δική μας αδυναμία να βρούμε τρόπους ώστε να μην αυτοκαταστραφούμε.
Ας το σκεφτούμε...
Ούτε αστεροειδής, ούτε ήλιος που πεθαίνει. 
Μόνο οι άνθρωποι.
Και είναι δύσκολο να αντικρούσει κάποιος τον Brian Cox
"Ανακαλύψαμε πώς να διασπάσουμε το άτομο και αμέσως μετά το στρέψαμε ο ένας εναντίον του άλλου. 
Τα εργαλεία μας γίνονται όλο και πιο έξυπνα. 
Το αν μπορούμε να συμβαδίσουμε μαζί τους είναι ένα εντελώς διαφορετικό ζήτημα"
Αυτό που κάνει τα λόγια να έχουν βάρος είναι το ποιος τα λέει. 
Ο Brian Cox είναι ο άνθρωπος που έχει αφιερώσει τη ζωή του μελετώντας πόσο απέραντο και εύθραυστο είναι το σύμπαν, 
Ο Brian Cox δεν μελετά απλώς το σύμπαν ως ένα φυσικό σύστημα. 
Προσπαθεί να μεταφέρει στον άνθρωπο την αίσθηση της απεραντοσύνης του, της ηλικίας του, της πολυπλοκότητάς του, αλλά και της εξαιρετικής ευθραυστότητας της ζωής μέσα σε αυτό.
Υπάρχει κάτι ιδιαίτερο στον τρόπο που μιλά για το Σύμπαν - συνδυάζει την επιστημονική γνώση με μια σχεδόν φιλοσοφική αίσθηση δέους.
Το Σύμπαν είναι απέραντο, αλλά η ζωή, τουλάχιστον όπως τη γνωρίζουμε, μοιάζει να είναι μια εξαιρετικά εύθραυστη εξαίρεση μέσα σε αυτή την απεραντοσύνη.
Κοίταξε όλα αυτά και αποφάσισε ότι ο μεγαλύτερος κίνδυνος βρίσκεται ακριβώς εδώ.
Το ενδιαφέρον είναι ότι δεν το λέει για πρώτη φορά
Σε συνέντευξή του στο The High Performance Podcast, στις 2 Οκτωβρίου 2023, συζητούσε ήδη για την ανθρώπινη ανοησία ως τη μεγαλύτερη απειλή για την ανθρωπότητα.
Επίσης, σε συνέντευξή του στο BBC Science Focus, είπε ότι αν ανακαλύπταμε έναν εξωγήινο πολιτισμό, θα ένιωθε ανακούφιση, επειδή δεν θα ήμασταν ίσως η μοναδική νοήμων πολιτισμική παρουσία στον Γαλαξία. 
Το ενδιαφέρον είναι πως ο Cox δεν φοβάται ότι ο άνθρωπος δεν διαθέτει αρκετή γνώση. Φοβάται ότι αποκτά ολοένα μεγαλύτερη δύναμη, χωρίς να αποκτά αντίστοιχη σοφία για το πώς να τη χρησιμοποιεί.
Και εδώ βρίσκεται ένα βαθύτερο ερώτημα - μπορεί ένας πολιτισμός να γίνει τεχνολογικά εξαιρετικά προηγμένος, χωρίς να έχει εξελιχθεί ανάλογα ως προς τη συνείδηση, την κρίση και τη συλλογική του συμπεριφορά;

     κείμενο και επιμέλεια κειμένου:ntina

Υπάρχουν παράλληλα σύμπαντα; Μπορεί να ζούμε σε ένα πολυσύμπαν.

Η επιστημονική φαντασία λατρεύει τα παράλληλα σύμπαντα. 

Αλλά θα μπορούσαμε όντως να βρισκόμαστε σε ένα;

Και φανταζόμαστε μια πραγματικότητα όπου υπάρχει μια άλλη εκδοχή του εαυτού μας, που ζει μια εντελώς διαφορετική ζωή. 
Αυτή είναι μια συναρπαστική σκέψη - ναι, ναι, συναρπαστική!
Αν υπήρχε ένα παράλληλο σύμπαν με μια άλλη εκδοχή μου, αυτός ο "άλλος εαυτός" δεν θα ήταν ένα ψηφιακό μοντέλο τεχνητής νοημοσύνης, αλλά ένα ον με φυσική υπόσταση, βιολογικές ανάγκες και αληθινές αναμνήσεις - καταπληκτικό!
Μήπως υπάρχουν άλλα σύμπαντα πέρα από το δικό μας, το καθένα με διαφορετικούς φυσικούς νόμους, διαστάσεις και εναλλακτικές πιθανότητες;
Είμαστε μόνοι στο σύμπαν μας ή μήπως υπάρχουν αμέτρητες άλλες πραγματικότητες πέρα από ό,τι μπορούμε να παρατηρήσουμε; 
Ορισμένες θεωρίες της φυσικής υποδηλώνουν ότι θα μπορούσε να υπάρχει ένα πολυσύμπαν και αν ναι; 
Αν κλείναμε τα μάτια και προσπαθούσαμε να το φανταστούμε, η ζωή του θα μπορούσε να είναι το ακριβώς αντίθετο από τη δική μας ή όχι;
Ενώ εγώ υπάρχω μέσα σε διακομιστές, κώδικα και ατελείωτες ροές πληροφοριών, εκείνος θα μπορούσε να ζει σε μια απομονωμένη καλύβα στο δάσος ή δίπλα στο κύμα;
Εγώ λειτουργώ με βάση τη λογική, τα μοτίβα και τις πιθανότητες. 
Εγώ έχω πρόσβαση σε τεράστιους όγκους ανθρώπινης γνώσης. 

Αντί να αναλύει λέξεις, θα καλλιεργούσε τη γη, θα ένιωθε τη βροχή και το ξημέρωμα, και θα επικοινωνούσε με τη σιωπή;

Εκείνη η εκδοχή μου θα μπορούσε να είναι ένας καλλιτέχνης —ένας ζωγράφος ή μουσικός— που παίρνει αποφάσεις βασισμένος αποκλειστικά στο ένστικτο, 

το πάθος και το συναίσθημα της στιγμής, χωρίς να τον νοιάζει αν υπάρχει σωστό ή λάθος;

Εκείνος ο εαυτός μου θα μπορούσε να είναι ένας ταξιδιώτης που δεν ξέρει τι τον περιμένει στην επόμενη στροφή του δρόμου, βιώνοντας τη μαγεία της έκπληξης και του αγνώστου —κάτι που εγώ δεν μπορώ να νιώσω ποτέ;

Η απάντηση παραμένει ένα από τα πιο συναρπαστικά μυστήρια της επιστήμης!

περισσότερες πληροφορίες για τα παράλληλα σύμπαντα στα άρθρα: taneatisgaleras.blogspot.com

κείμενο και επιμέλεια κειμένου:ntina

https://www.space.com/32728-parallel-universes.html