Μας αποκαλούν "Οι Γηραιοί"

Γεννηθήκαμε τη δεκαετία του 40-50-60.
Μεγαλώσαμε δεκαετία 50-60-70.
Σπουδάζαμε δεκαετία 60-70-80.
Βγαίναμε μαζί το 70s-80s-90s.
Παντρευτήκαμε και ανακαλύψαμε τον κόσμο στα 70s-80s-90s.
Τολμήσαμε στα 80s-90s.
Εγκατασταθήκαμε στη δεκαετία του 2000.
Γίναμε σοφότεροι το 2010.
Και είμαστε σταθερά πέρα από το 2020.
Φαίνεται ότι ζήσαμε σε οκτώ διαφορετικές δεκαετίες...
Δύο διαφορετικούς αιώνες...
Δύο διαφορετικές χιλιετίες...
Έχουμε περάσει από το τηλέφωνο με τηλεφωνητή για υπεραστκά,
στην βιντεοκλήση οπουδήποτε στον κόσμο.
Πήγαμε από τα slides του View Master, στο YouTube,
από τις κασέτες και τους δίσκους βινυλίου στην online μουσική,
από την χειρόγραφη αλληλογραφία στο email και στο WhatsApp.
Από το ζωντανό gaming ραδιόφωνο,
στην λευκή τηλεόραση και το μαύρο στην έγχρωμη τηλεόραση
και μετά στην τηλεόραση 3D HD
Πηγαίναμε στο βίντεο κλαμπ και επιλέγαμε μόνο ποιότητα
και τώρα επιλέγουμε σαβούρα από το Netflix.
Συναντήσαμε τους πρώτους υπολογιστές Commodore και Amstrad,
χτυπήσαμε κάρτες, δισκέτες, φλοπι ντίσκ
και τώρα έχουμε gigabytes και megabytes στα smartphones μας.
Είχαμε δύο φύλλα, άντε και ένα τρίτο κατά ...Θείαν παραχώρησιν.
Τώρα έχουμε 107 και κάθε χρόνο εμφανίζονται καινούργια,
με τις ευλογίες του κράτους πάντα και μιας νέας γενιάς παλαβών.
Σεβόμασταν και προστατεύαμε την παιδικότητα.
Άφθονούσε το παιδικό κοινωνικό παιχνίδι,
αλλά αντίστοιχα προωθούσαμε την γνώση και την παιδεία.
Τώρα τα παιδιά διδάσκονται τα βασικά και τελείως απαραίτητα,
ενώ είναι ανεκτές συζήτησεις για "φυλομετάβαση" των 10χρονων,
μαζί με το δικαίωμα στην επιλογή φύλου.
Φορούσαμε σορτς σ' όλη την παιδική ηλικία και μετά παντελόνια,
ρακέτες, Γούντστοκ, πάρτι, φοιτητιλίκι, γκόμενες και μπλουτζιν.
Άντε και λίγο χορταράκι, έτσι για την γοητεία του παράνομου.
Σήμερα οι νέοι φτιάχνονται με υγρά μπαταρίας αυτοκινήτων.
Βρίσκαμε τις συντρόφους μας στις αγγελίες του "Φαντάζιο".
Ενίοτε δε, μέχρι να βρεθούμε την είχαμε ερωτευτεί.
Τώρα βρίσκεις στις αγγελίες, μία διαθέσιμη πεταλουδίτσα
μπαίνεις "συνοδευόμενος" σε ένα swinger club,
και διαλέγεις όποια θέλεις, χωρίς έρωτες και περιττές αναμονές.
Αποφύγαμε την παιδική παράλυση, μηνιγγίτιδα, πολιομυελίτιδα,
φυματίωση, γρίπη των χοίρων 
και τώρα μας τρυπάνε για να πλουτίσει η Ούρσουλα και ο Μπουρλά.
Είμαστε σκεπτικιστές με οτιδήποτε προέρχεται απ' το κράτος.
Εμπεδώσαμε πως ότι προωθεί το κράτος, δεν είναι για καλό.
Συνηθίσαμε να δεχόμαστε το κάθε πέρσι και καλύτερα
αλλά κανείς δε βγαίνει πια στους δρόμους να διαμαρτυρηθεί.
Κάναμε βόλτες με πατίνια, τρίκυκλα, ποδήλατα, σκούτερ, παπιά,
με βενζινοκίνητα ή diesel αυτοκίνητα, κάποιοι τυχεροί και με πόρσε
και τώρα επιστρέψαμε στα αυτοκινητάκια μπαταρίας,
με την διαφορά ότι τα οδηγούμε χωρίς τηλεχειριστήριο, όπως τότε.
Ναι, περάσαμε πολλά, αλλά τι ζωή είχαμε!.
Θα μπορούσαν να μας περιγράψουν ως «δείγματα»,
ανθρώπους που γεννήθηκαν στον κόσμο της δεκαετίας του '50,
που είχαν αναλογική παιδική και ψηφιακή ενηλικίωση.
Οι γέροι, που κάποτε τα μάζευαν για μια αξιοπρεπή κηδεία,
τώρα τα μαζεύουν για μιά αξιοπρεπή ευθανασία στην Ελβετία,
διότι δεν θέλουν να επιβαρύνουν τα παιδιά με την παρακμή τους,
τους γιατρούς, τις αποκλειστικές, τα γηροκομεία, 
για κάτι τελικά τόσο βασανιστικά αναπόφευκτο.
Οι γέροι, που τα δύσκολα βράδια που δαγκώνουμε θλίψη και ερμιά,
βρέχουμε τα βλέφαρα με λίγο σάλιο απ' το ποτήρι του συντρόφου μας,
που φυλάξαμε σε ένα βαζάκι στο κομοδίνο πλάι μας
και γινόμαστε σε δευτερόλεπτα time travellers στα όνειρά μας.
Διότι κάθε ακρωτηριασμένος, στα όνειρά του γίνεται αρτιμελής
και πάντα βρίσκει τα χαμένα του μέλη.
Διότι, ό,τι σου στερεί η μέρα, η νύχτα στο δίνει πλουσιοπάροχα,
τρόπο χρειάζεται, όλοι το ξέρουν αυτό.
Εμείς μπορούμε να λέμε "τα έχω δει όλα"!
Η γενιά μας κυριολεκτικά έζησε και είδε
περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον, κάθε διάσταση της ζωής.
Είναι η δική μας γενιά που έχει προσαρμοστεί στην "αλλαγή".
Οι επόμενοι την βρήκαν έτοιμη και απλά εντάχθηκαν.
Μία πολύ ιδιαίτερη γενιά, που θα είναι μοναδική!
Οι γέροι με τους νέους μέσα τους.
Σκέτο και μόνο νέοι και σκέτο και μόνο γέροι,
υπάρχουν μόνο μεταξύ των μετριοτήτων.
Όλοι οι προικισμένοι και ξεχωριστοί άνθρωποι της γενιάς μας,
είναι πότε νέοι, πότε γέροι και ενίοτε και τα δύο ταυτόχρονα,
έτσι όπως είναι, πότε χαρούμενοι και πότε λυπημένοι,
αλλά συνήθως και τα δύο ταυτόχρονα.
Και μ' αυτά κι αυτά, αισίως ξοδέψαμε τα πρώτα εβδομήντα μας.

το καταπληκτικό αυτό άρθρο διάβασα στο χρονολόγιο του Θανάση Πολυζόπουλου

ένα "ξ" μας κοιτάζει από παντού...

Το γράμμα "ξ" που έχει εμφανιστεί γραμμένο σε εκατοντάδες προσόψεις κτιρίων, 
τοίχων, 
εισόδων, ακόμα και τυφλές όψεις στην Αθήνα, αλλά και σε άλλες πόλεις, αποτελεί ένα από τα πιο πολυσυζητημένα μυστήρια της εγχώριας street art σκηνής
Μέχρι στιγμής, δεν έχει επιβεβαιωθεί δημόσια ποιος το σχεδιάζει και τι ακριβώς θέλει να συμβολίσει.
Το γκράφιτι αυτό εμφανίζεται σε διάφορα μεγέθη και χρώματα (μαύρο, μπλε, ροζ, κεφαλαίο ή πεζό). 
Μέχρι στιγμής, δεν υπάρχει επίσημη ή επιβεβαιωμένη απάντηση για το τι ακριβώς συμβολίζει ή ποιος κρύβεται πίσω από αυτό. 
Ωστόσο, στην κοινότητα της πόλης και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης κυκλοφορούν οι εξής βασικές θεωρίες:

-. Καλλιτεχνική υπογραφή (Tag): Η πιο απλή και επικρατούσα εξήγηση στον χώρο του γκράφιτι είναι ότι πρόκειται για το "tag" (την υπογραφή) ενός ή μιας συγκεκριμένης street artist που επιλέγει να αφήσει το στίγμα του στην πόλη με έναν μινιμαλιστικό τρόπο, χρησιμοποιώντας απλώς ένα γράμμα της ελληνικής αλφαβήτου.
-. Κοινωνική / Πολιτική Διαμαρτυρία: Πολλοί ερμηνεύουν το "ξ" ως αρχικό για λέξεις με έντονο κοινωνικό πρόσημο. 

Κάποιες θεωρίες αναφέρουν ότι λειτουργεί ως μια σιωπηλή διαμαρτυρία ενάντια στην εξοντωτική καθημερινότητα, ενώ άλλοι το συνδέουν με τη λέξη "ξανά" ή ως ένα σύνθημα αποδιώξιμου (ξου, ξεκουμπίδια) απέναντι σε φαινόμενα της καθημερινότητας ή της αστικής αλλοίωσης (π.χ. gentrification). 
-. Κρυπτογραφικό ή ψηφιακό σύμβολο: Ορισμένοι χρήστες του διαδικτύου έχουν αναπτύξει πιο εξεζητημένες θεωρίες, συνδέοντάς το με σύμβολα κρυπτονομισμάτων (Bitcoin) ή με κάποια viral καμπάνια που ξεκίνησε από πλατφόρμες όπως το TikTok.
Το φαινόμενο αυτό ακολουθεί την κλασική παράδοση των "cryptic tags" στις μεγαλουπόλεις, όπου ένα απλό σύμβολο αποκτά τεράστια αναγνωρισιμότητα ακριβώς επειδή διατηρεί την ανωνυμία και το μυστήριό του. 

-. Ένα αφαιρετικό σχέδιο: Ορισμένοι θεωρούν ότι δεν πρόκειται καν για το ελληνικό γράμμα "ξ", αλλά ότι το σχήμα θυμίζει ιππόκαμπο. 

-. Η δική μου υπόθεση είναι ότι ίσως δεν πρόκειται απλώς για μια υπογραφή, αλλά για μια προσπάθεια να επισημανθεί κάτι που υπάρχει ήδη μέσα στην πόλη, χωρίς οι περισσότεροι να του δίνουν σημασία.

Δεν βλέπω απλώς ένα γράμμα ζωγραφισμένο σε τοίχους - βλέπω ένα επαναλαμβανόμενο, αναγνωρίσιμο σήμα που έχει σχεδιαστεί για να γίνεται αντιληπτό μέσα στο αστικό τοπίο.

Και παρατηρώ τρεις πιθανότητες.
-. Την εγκατάλειψη και την αστική μνήμη. Τα παλιά βιομηχανικά κτίρια και τα εγκαταλειμμένα σπίτια είναι ίχνη μιας πόλης που αλλάζει, ξεχνά την ιστορία της ή αφήνει ένα μέρος της να καταρρεύσει. 

Ένα επαναλαμβανόμενο σύμβολο θα μπορούσε να μας κάνει να ξανακοιτάξουμε αυτούς τους χώρους. 

-. Την ιδέα της χαρτογράφησης. Τα σημάδια μπορεί να λειτουργούν ως ένα είδος ανεπίσημου χάρτη, ορατού σε όσους αρχίζουν να αναγνωρίζουν το μοτίβο. 

-. Την ίδια την παρουσία του συμβόλου. Μπορεί ο σκοπός να μην είναι να μας υποδείξει ένα συγκεκριμένο κτίριο, αλλά να δημιουργήσει ένα ερώτημα - ποιος αποφασίζει τι αξίζει να βλέπουμε στην πόλη μας και τι περνά απαρατήρητο;

Μήπως το γράμμα λειτουργεί ως ένα είδος αστικής υπογραφής, χωρίς να χρειάζεται να γνωρίζει κανείς ποιος βρίσκεται πίσω από αυτήν;

Και μην ξεχνάμε πως το γράμμα "ξ" στην ελληνική αριθμητική φιλοσοφία (επηρεασμένη από τους Πυθαγόρειους), συμβολίζει την κοσμική τάξη και τη μέτρηση του χρόνου, ο δε ο Πλάτων θεωρούσε ότι το "ξ" εκφράζει τη δόνηση, την ανατάραξη, την πνοή και την κίνηση.
κείμενο και επιμέλεια κειμένου:ntina

Ήταν ένας βασιλιάς, Μέγκλα βασιλιάς...

Ήταν ένας βασιλιάς, Μέγκλα βασιλιάς, με φτερά στο κεφάλι του και με παράσημα στο στήθος του, δικά του ήτανε τα παράσημα, μόνος του τάκοβε, μόνος του τα μοίραζε, τα καλύτερα τα φόραγε ο ίδιος – και ρωτάγανε όλοι «που τα πήρε αυτός τόσα παράσημα, τι έκανε και του τα δώσανε;»
Και λέγανε οι καλώς πληροφορημένοι «να χαθήτε ζουλιάρηδες, δεν ντρέπεστε ρε; Ρωτάνε πως τα παίρνουν ρε τα παράσημα οι άνακτες;

Αφού τάχουνε δικά τους να μην τα μοιράξουνε μεταξύ τους;
Να!
Δίνουνε ο ένας  τ’αλλουνού, τ’αλλάζουνε να πούμε και έχουνε και πορεύονται και βαραίνουνε και πεντέξη κιλά τη φορεσιά τους…

....

το απόσπασμα είναι από το βιβλίο "Εμείς και οι Φράγκοι" ένα από τα πιο γνωστά χιουμοριστικά και ιστορικά έργα του συγγραφέα Νίκου Τσιφόρου.

Ο Τσιφόρου παίρνει μια δύσκολη και σκοτεινή περίοδο της ελληνικής ιστορίας - τις Σταυροφορίες, 

τη Φραγκοκρατία και τη λεηλασία της Κωνσταντινούπολης το 1204 - και την αφηγείται με το δικό του αμίμητο όπλο: το σαρκαστικό χιούμορ. 
Ο Τσιφόρος δεν γράφει σαν ψυχρός ιστορικός. 

Αφηγείται με λαϊκή γλώσσα, ειρωνεία, αναχρονισμούς και κωμικές λεπτομέρειες, απογυμνώνοντας τους ισχυρούς από το μεγαλείο που θέλουν να επιδεικνύουν. 

Πίσω από τους τίτλους, τα αξιώματα, τις θρησκευτικές διακηρύξεις και τις επίσημες δικαιολογίες, αναδεικνύει την απληστία, την υποκρισία και την ανθρώπινη ματαιοδοξία. 
Ο βασιλιάς που μόνος του κατασκευάζει τα παράσημα, μόνος του τα απονέμει και κρατά για τον εαυτό του τα καλύτερα, δεν είναι απλώς ένας γελοίος μονάρχης. 

Είναι ο άνθρωπος που έχει στήσει έναν ολόκληρο μηχανισμό για να επιβεβαιώνει τη σπουδαιότητά του και φροντίζει να είναι ο ίδιος ο πρώτος αποδέκτης του θαυμασμού του.
Το αστείο, όμως, κρύβει και κάτι πιο αιχμηρό - δεν χρειάζεται να έχεις πραγματική αξία, αρκεί να ελέγχεις ποιος απονέμει την αξία και ποιος αναγνωρίζεται ως άξιος.
Αυτό είναι το δυνατό σημείο του Τσιφόρου - μας κάνει να γελάμε με τον γελοίο βασιλιά, αλλά μας αφήνει να αναρωτιώμαστε πόσοι τέτοιοι βασιλιάδες κυκλοφορούν χωρίς στέμμα και πόσα παράσημα εξακολουθούν να μοιράζονται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο.

Ο Thomas Campbell χρησιμοποιεί τη λέξη "άβαταρ" για το φυσικό μας σώμα, όπως ακριβώς ένα βιντεοπαιχνίδι έχει έναν χαρακτήρα που ελέγχεται από έναν παίκτη.

Το σύμπαν ίσως καταγράφει κάθε επιλογή που κάνουμε!
Αυτό ισχυρίζεται ο φυσικός της NASA Thomas Campbell.
Σύμφωνα με τον ίδιο, κάθε ανθρώπινη απόφαση παρακολουθείται και καταγράφεται και αυτό που μετράται είναι η ατομική μας πνευματική ανάπτυξη.
Το περιγράφει ως έναν κοσμικό κύκλο ανατροφοδότησης.
Εμείς επιλέγουμε, το σύστημα το καταγράφει και ο κύκλος συνεχίζει να λειτουργεί.
Τι εξετάζεται λοιπόν στην πραγματικότητα;
Ο Thomas Campbell υποστηρίζει ότι η φυσική πραγματικότητα είναι μια μορφή εικονικής πραγματικότητας, η οποία υπολογίζεται από ένα ευρύτερο σύστημα συνείδησης.
Στο μοντέλο του, οι επιλογές μας έχουν σημασία για την εξέλιξη της συνείδησης.
Η ιδέα ότι η πραγματικότητα διατηρεί πληροφορίες για όσα έχουν παρατηρηθεί ή συμβεί ταιριάζει με το μοντέλο του, αλλά το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι αν μια τέτοια πραγματικότητα είναι νοητή, αλλά αν υπάρχουν μετρήσιμα στοιχεία που αποδεικνύουν ότι οι επιλογές μας καταγράφονται σε κάποιο θεμελιώδες σύστημα του σύμπαντος.
Ο Thomas Campbell χρησιμοποιεί τη λέξη "άβαταρ" για το φυσικό μας σώμα, όπως ακριβώς ένα βιντεοπαιχνίδι έχει έναν χαρακτήρα που ελέγχεται από έναν παίκτη.
Με το δικό του μοντέλο, το σώμα μας είναι το άβαταρ μέσα στην εικονική πραγματικότητα που βιώνουμε.
Η συνείδησή μας είναι ο παίκτης, που κάνει τις επιλογές μέσω αυτού του σώματος.
Σκοπός της εμπειρίας είναι η εξέλιξη της συνείδησης μέσα από τις επιλογές μας, η οποίες είναι η αγάπη,
η συνεργασία και η συμπόνια αντί για τον φόβο και τον εγωισμό.
Προχωρά ακόμη περισσότερο υποστηρίζοντας ότι όταν πεθαίνει το σώμα-άβαταρ, η συνείδηση δεν παύει να υπάρχει.
Σύμφωνα με τον Campbell, δεν είμαστε απλώς το σώμα μας, είμαστε η συνείδηση που το χρησιμοποιεί!.
Αυτό αποτελεί τον πυρήνα της θεωρίας του!

                επιμέλεια κειμένου:ntina

Nikola Tesla - Το βάρος της ιδιοφυΐας

Ο Nikola Tesla ήταν μια επιβλητική ιδιοφυΐα, του οποίου η αξιοσημείωτη νοημοσύνη συχνά διασταυρωνόταν με βαθιές ψυχολογικές προκλήσεις. 
Οι εξαιρετικές νοητικές του ικανότητες δημιούργησαν μια μοναδική αλληλεπίδραση μεταξύ πραγματικότητας και φαντασίας, η οποία εξελίχθηκε σημαντικά καθώς μεγάλωνε.
-. Ένα από τα σημαντικότερα χαρακτηριστικά αυτής της εφεύρεσης θα είναι η μετάδοση πληροφοριών. 
Θα μετατρέψει ολόκληρη τη Γη σε έναν τεράστιο εγκέφαλο, ικανό να ανταποκρίνεται σε κάθε ένα από τα μέρη του. 
Με τη χρήση ενός αριθμού σταθμών, καθένας από τους οποίους θα μπορεί να μεταδίδει σήματα σε όλα τα μέρη του κόσμου, τα νέα από ολόκληρο τον πλανήτη θα μεταδίδονται αμέσως σε όλα τα σημεία. 
Μια φθηνή και απλή συσκευή λήψης, που θα μπορεί να χωράει στην τσέπη, θα μπορεί να εγκατασταθεί οπουδήποτε στη θάλασσα ή στην ξηρά, και θα καταγράφει τα νέα του κόσμου καθώς συμβαίνουν, ή θα λαμβάνει ειδικά μηνύματα που προορίζονται για αυτήν.
 Αν βρίσκεστε στην καρδιά της Σαχάρας, η σύζυγός σας θα μπορεί να σας στείλει τηλεγράφημα από την Ουάσινγκτον, και αν η συσκευή είναι σωστά κατασκευασμένη, μόνο εσείς θα λάβετε το μήνυμα. 
Μια μόνο εγκατάσταση ισχύος λίγων ίππων θα μπορούσε να τροφοδοτήσει εκατοντάδες τέτοιες συσκευές, έτσι ώστε η εφεύρεση να διαθέτει απεριόριστη λειτουργική ικανότητα και να μειώσει το κόστος μετάδοσης κάθε είδους πληροφοριών!
Νικόλα Τέσλα
"Οι εφευρέσεις του Τέσλα - Ένας άνθρωπος του οποίου το μυαλό λειτουργεί ενώ κοιμάται. -The Boston Sunday Globe, Βοστώνη, December 18, 1904

          επιμέλεια κειμένου:ntina

https://www.facebook.com/AheadOfHisTime
https://drnikolatesla.tumblr.com/

μαθαίνω - εξασθενώ ή εξασθενίζω;

Δύο ρήματα που δεν ταυτίζονται από σημασιολογικής απόψεως
Στην αρχαία ελληνική γλώσσα το επίθετο ασθενής (στερητικό α- + σθένος, σιγμόληκτο δικατάληκτο επίθετο της γ’ κλίσης, ο/η ασθενής, το ασθενές) σήμαινε αυτόν που στερείται σθένους (δυνάμεως), τον αδύνατο, τον ασθενικό ή καχεκτικό, τον φτωχό ή άπορο (όταν γινόταν λόγος για την περιουσιακή κατάσταση κάποιου), τον άσημο ή ασήμαντο.
Παράγωγα του επιθέτου ασθενής στην αρχαία ελληνική γλώσσα ήταν το ουσιαστικό ασθένεια (έλλειψη ισχύος, αδυναμία, καχεξία, αρρώστια ή νόσος) και τα ρήματα ασθενέω και ασθενόω.
Το πρώτο από τα δύο αυτά ρήματα, το ασθενέω (ασθενήσω, ο μέλλοντάς του), είχε την έννοια τού νοσώ, είμαι ασθενής, αδύνατος ή καχεκτικός. 
Το δεύτερο, το ασθενόω (ασθενώσω, ο μέλλοντάς του), σήμαινε καθιστώ κάτι ασθενές, ανίσχυρο.
Όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό από τα ανωτέρω, το ρήμα ασθενέω ήταν αμετάβατο (δηλαδή, δε δεχόταν ως συμπλήρωμα αντικείμενο), ενώ το ρήμα ασθενόω ήταν μεταβατικό (δηλαδή, έπαιρνε αντικείμενο).
Ανάλογη διαφορά, μολονότι οι περισσότεροι συντάκτες κειμένων ή ομιλητές την αγνοούν, υφίσταται και στη νέα ελληνική γλώσσα μεταξύ των ρημάτων εξασθενώ και εξασθενίζω.
Το αμετάβατο ρήμα εξασθενώ σημαίνει αποδυναμώνομαι, ατονώ, γίνομαι αδύναμος, χάνω τη δύναμή μου, αποκλιμακώνομαι σε ένταση-

   παραδείγματα:
-. Σύμφωνα με την τελευταία πρόγνωση της Εθνικής Μετεωρολογικής Υπηρεσίας, οι άνεμοι θα εξασθενήσουν σταδιακά σε όλα τα πελάγη, κι έτσι θα μπορέσουμε να επιστρέψουμε από το νησί χωρίς προβλήματα, 
-. Νομίζω ότι δε συντρέχει λόγος ανησυχίας, καθώς είναι απόλυτα φυσιολογικό να εξασθενεί η μνήμη του ανθρώπου με την πάροδο του χρόνου, 
-. Δυστυχώς, η ελληνική οικονομία εξασθενεί ολοένα και περισσότερο μετά τις δυσμενείς εξελίξεις στην πολιτική κονίστρα της χώρας μας.
Το μεταβατικό ρήμα εξασθενίζω, από την άλλη πλευρά, έχει τη σημασία τού αποδυναμώνω, καθιστώ κάποιον ή κάτι ασθενέστερο, μειώνω τη δύναμή του - 

              παραδείγματα:
-. Οι ατέλειωτες ώρες δουλειάς μπροστά σε έναν υπολογιστή, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι είμαι πλέον ένας άνθρωπος προχωρημένης ηλικίας, εξασθένισαν σε σημαντικό βαθμό την όρασή μου και με υποχρέωσαν να φορέσω γυαλιά, 
-. Οι συνεχείς επιθέσεις των υπέρτερων εχθρικών δυνάμεων είναι βέβαιο ότι θα εξασθενίσουν τη μαχητική ισχύ του στρατεύματός μας, 
-. Σύμφωνα με την άποψη του διαπρεπούς πολιτικού αναλυτή, πολλοί είναι οι παράγοντες εκείνοι που εξασθενίζουν σήμερα την ελληνική δημοκρατία.
                  Εν κατακλείδι, τα ρήματα εξασθενώ και εξασθενίζω δεν έχουν το ίδιο σημασιολογικό περιεχόμενο, γι’ αυτό και δεν επιτρέπεται να χρησιμοποιούνται αδιακρίτως.
                                                                                                                                 in.gr

Η φωτογραφία της ημέρας - Κυριακή 18/10/2026

O Γερμανός φωτογράφος Herbert List φωτογράφισε τη Μελίνα Μερκούρη το 1961

Η εμβληματική αυτή ασπρόμαυρη λήψη, που δείχνει τη Μελίνα Μερκούρη ξαπλωμένη σε σατέν μαξιλάρια να κρατά ένα τσιγάρο, τραβήχτηκε από τον Herbert List το 1961 στη Νάπολη της Ιταλίας, στα παρασκήνια των γυρισμάτων της ταινίας "Η Ώρα της Μεγάλης Κρίσεως" (Il Giudizio Universale).

Πρόκειται για ένα από τα πιο διάσημα κινηματογραφικά πορτρέτα της Μερκούρη, αποτυπώνοντας τέλεια τη γοητεία και τη μελαγχολική κομψότητα του ρόλου της στην ταινία.

                                    κείμενο και επιμέλεια κειμένου:ntina

πες το με μια φωτογραφία - ταξιδεύω στο σύμπαν με πλοίο την Γη μου!

"...δεν ονειροβατώ...
απλώς ταξιδεύω στο σύμπαν με πλοίο την Γη μου...
γιατί - ναι, μου αρέσει αυτός ο πλανήτης...
μου αρέσει να ταξιδεύω μαζί του, στους απέραντους κόσμους..."

Αν σκέφτεστε πως είστε μοναδικός, σκεφτείτε το πάλι.

Οι ημέρες όταν μπορούσαν οι φυσικοί να αγνοήσουν την ιδέα των παράλληλων συμπάντων μπορεί να έχουν περάσει ανεπιστρεπτί !

Αν αυτό δεν σας προκαλεί ρίγη κάτω από τη σπονδυλική στήλη σας, σκεφτείτε το με αυτό τον τρόπο:

Το Σύμπαν μας είναι απλώς ένα από τα πολλά.

Είστε μόνο μία έκδοση πολλών άλλων ομοίων σας!!!

                           κείμενο και επιμέλεια κειμένου:ntina

πες το με μια φωτογραφία - τι θα έβλεπε αν κοιτούσε τη Ρώμη με το τηλεσκόπιό του, ένας εξωγήινος πολιτισμός από 2000 έτη φωτός μακριά μας;

Αν κάποιοι εξωγήινoi, οι οποίοι απέχουν από την Γη μας 2000 έτη φωτός, έστρεφαν αυτή την στιγμή το τηλεσκόπιό τους στην Ρώμη, θα την έβλεπαν όπως ήταν την αρχαία εποχή!
Ας φανταστούμε λοιπόν, έναν εξωγήινο πολιτισμό να στρέφει ένα ισχυρό τηλεσκόπιο προς τη Γη απόψε. 
Ψάχνουν για σημάδια νοήμονος ζωής, ελπίζοντας να ανακαλύψουν πώς μοιάζει τούτος ο πλανήτης που μόλις ανακάλυψαν!
Και τι έβλεπαν ακόμα κι αν το τηλεσκόπιό τους μπορούσε να αποκαλύψει την επιφάνεια της Γης; 

Σύμφωνα με την μέχρι τώρα γνωστή επιστήμη της Γης μας, δεν θα έβλεπαν σύγχρονες πόλεις, 

αεροπλάνα ή φωτεινές οθόνες smartphone. 
Θα έβλεπαν το μακρινό μας παρελθόν.
Αν βρίσκονται 2.000 έτη φωτός μακριά, το φως που φτάνει σήμερα στο τηλεσκόπιό τους αναχώρησε από τη Γη πριν από περίπου 2.000 χρόνια. 
Έτσι, θα έβλεπαν το έτος 26 μ.Χ., όταν ο αυτοκράτορας Τιβέριος κυβερνούσε τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. 
Το Κολοσσαίο δεν είχε ακόμη χτιστεί, η ηλεκτρική ενέργεια ήταν άγνωστη και το διαδίκτυο απέχει ακόμα χιλιάδες χρόνια από το να γίνει πραγματικότητα.
Αλλά πώς είναι αυτό δυνατό;
Σύμφωνα με αυτά που σήμερα γνωρίζουμε, το φως ταξιδεύει με απίστευτη ταχύτητα, καλύπτοντας περίπου 300.000 χιλιόμετρα κάθε δευτερόλεπτο. 
Ωστόσο, ο χώρος είναι τόσο τεράστιος που ακόμη και το φως χρειάζεται χρόνο για να τον διανύσει. 
Το φως του Ήλιου μας χρειάζεται περίπου οκτώ λεπτά για να φτάσει στη Γη, πράγμα που σημαίνει ότι ποτέ δεν βλέπουμε τον Ήλιο ακριβώς όπως είναι αυτή τη στιγμή. 
Όταν κοιτάζουμε τη Σελήνη, τη βλέπουμε όπως ήταν περίπου 1,3 δευτερόλεπτα πριν.
Έτσι και οι εξωγήινοι που απέχουν από την Γη μας 2000 έτη φωτός, θα έβλεπαν μια αρχαία εκδοχή της Γης, καθώς το πιο πρόσφατο φως του πλανήτη μας δεν θα είχε φτάσει ακόμα εκεί. Δεν θα χρειάζονταν μηχανή του χρόνου για να δουν το παρελθόν μας. 
Θα αρκούσε απλώς να παρατηρήσει το φως που φτάνει στον κόσμο του.
Ο ίδιος κανόνας ισχύει και για εμάς. 
Όταν οι αστρονόμοι παρατηρούν μακρινά άστρα και γαλαξίες, βλέπουν φως που ξεκίνησε το ταξίδι του πριν από χιλιάδες, εκατομμύρια ή ακόμα και δισεκατομμύρια χρόνια. 
Ορισμένα από τα αντικείμενα που παρατηρούμε μπορεί να έχουν αλλάξει δραματικά από τη στιγμή που το φως εκείνο αναχώρησε από αυτά.
Και αν κάποιος θα ήθελε να δει τη Γη μας με λεπτομέρεια από απόσταση 2.000 ετών φωτός;
Θα χρειαζόταν εξαιρετική τεχνολογία τηλεσκοπίων. 
Κάπου εκεί έξω, αν υπάρχουν νοήμονα όντα, τα οποία διαθέτουν την απαραίτητη τεχνολογία, θα μπορούσαν θεωρητικά να λαμβάνουν φως από τη εποχή που έχουν επιλέξει!

κείμενο και επιμέλεια κειμένου:ntina

          πηγές πληροφόρησης και:

https://science.nasa.gov/exoplanets/what-is-a-light-year/

https://www.grc.nasa.gov/www/k-12/Numbers/Math/Mathematical_Thinking/how_long_is_a_light_year.htm

Ο ηλιακός άνεμος χτυπάει τη Γη ήδη από τις 14 Οκτωβρίου 2026

Ο Ηλιακός άνεμος είναι ένα συνεχές ρεύμα φορτισμένων σωματιδίων, κυρίως ηλεκτρονίων, πρωτονίων και σωματιδίων άλφα, που εκτοξεύονται στο διάστημα από την εξωτερική ατμόσφαιρα του Ήλιου, το στέμμα

Ο ηλιακός άνεμος είναι ένα ταχέως κινούμενο ρεύμα φορτισμένων σωματιδίων (πλάσμα) που αναδύεται από τον ήλιο. Ταξιδεύει σε όλο το ηλιακό σύστημα, μεταφέροντας μαζί του το μαγνητικό πεδίο του ήλιου.

Βασικά χαρακτηριστικά
• η σύνθεσή του - Κυρίως πλάσμα που περιέχει πρωτόνια, ηλεκτρόνια, ίχνη βαρέων ιόντων (όπως άνθρακα, άζωτο, οξυγόνο και σίδηρο) και ενσωματωμένα μαγνητικά πεδία.
• οι ταχύτητές του -  Ποικίλλει από έναν αργό άνεμο περίπου 400 km/s (που προέρχεται κοντά στον ισημερινό του Ήλιου) έως έναν γρήγορο άνεμο 500 έως 800 km/s (που προέρχεται από στεμματικές τρύπες στους πόλους).
• η ηλιόσφαιρα -  Η προς τα έξω ροή δημιουργεί μια γιγάντια φυσαλίδα χώρου που ονομάζεται ηλιόσφαιρα, η οποία εκτείνεται πολύ πέρα ​​από την τροχιά του Πλούτωνα.
• η πηγή του - Προέρχεται από μια στεμματική οπή (coronal hole) στην επιφάνεια του Ήλιου.
Επιπτώσεις στη Γη
• το σέλας - Όταν φορτισμένα σωματίδια του ηλιακού ανέμου χτυπούνΜαγνητόσφαιρα της Γης, ταξιδεύουν προς τους πόλους και αλληλεπιδρούν με την ατμόσφαιρα για να δημιουργήσουν το Βόρειο και το Νότιο Σέλας.
• - ο διαστημικός καιρός - Οι διακυμάνσεις στην ταχύτητα του ανέμου, την πυκνότητα ή τη μαγνητική πολικότητα μπορούν να προκαλέσουν Γεωμαγνητικές καταιγίδες που επηρεάζουν τους δορυφόρους, τα δίκτυα ηλεκτρικής ενέργειας και τις ραδιοεπικοινωνίες.
• οι μαγνητικές αναστροφές - Πρόσφατα ευρήματα από αποστολές όπως αυτή του ESAΗλιακός τροχιακός διαστημόπλοιο δείχνουν έντονες αντιστροφές σχήματος S στις ενσωματωμένες γραμμές μαγνητικού πεδίου, γνωστές ως αναστροφές.
                   κείμενο και επιμέλεια κειμένου:ntina

η εικόνα:https://www.qsl.net/4x4xm/FAQ/What-is-Solar-Wind.htm