Η τεχνολογία που οδηγεί την άνεση στους εσωτερικούς μας χώρους έχει ένα βαρύ περιβαλλοντικό κόστος, καθώς ευθύνεται για το 3,2% των παγκόσμιων εκπομπών αερίων και καταναλώνει το 7% της παγκόσμιας ηλεκτρικής ενέργειας.
Ο ατομικός κλιματισμός είναι μάστιγα
Αν ρωτήσει κανείς τη δημοτική διοίκηση του Παρισιού, στη Γαλλία, φαίνεται ότι η ευθύνη για τον καταστροφικό καύσωνα που πλήττει την Ευρώπη αποδίδεται στην προτίμηση των Ηνωμένων Πολιτειών για τον κλιματισμό.
Την περασμένη εβδομάδα, ο νεοεκλεγμένος δήμαρχος του Παρισιού Emmanuel Grégoire έδωσε συνέντευξη στη εφημερίδα «Le Monde» εν μέσω ενός από τους χειρότερους καύσωνες στην ιστορία της πόλης — ένα φαινόμενο που, σύμφωνα με πληροφορίες, έχει προκαλέσει πάνω από 1.000 επιπλέον θανάτους σε ολόκληρη τη Γαλλία.
Όταν ρωτήθηκε αν οι Παριζιάνοι θα έπρεπε να βιαστούν να εγκαταστήσουν κλιματιστικά στα σπίτια τους — τα οποία, όπως είναι γνωστό, αποφεύγουν — ο Emmanuel Grégoire διαφώνησε κατηγορηματικά, λέγοντας ότι "το ατομικό κλιματιστικό είναι μια μάστιγα — επιδεινώνει το πρόβλημα, καθώς θερμαίνει ακόμη περισσότερο την πόλη"
Αυτό προκάλεσε πολλές χλευαστικές αντιδράσεις από σχολιαστές στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίοι γέλασαν με την ιδέα, χαρακτηρίζοντάς τους ως μια ομάδα «woke» Παριζιάνων που δεν καταλαβαίνουν τι σημαίνει πραγματική ζέστη.
Σε μια καυστική απάντηση στο Instagram, η αντιδήμαρχος του Παρισιού Audrey Pulvar, μπήκε στη μάχη εκ μέρους του Emmanuel Grégoire, κατακρίνοντας τους Αμερικανούς σχολιαστές που χλευάζουν τα κλιματικά προβλήματα της Γαλλίας, ενώ οι ίδιοι συμβάλλουν περισσότερο στις παγκόσμιες εκπομπές.
"Εδώ και μέρες, ορισμένοι από εσάς επικρίνετε και χλευάζετε το Παρίσι, επειδή η πόλη δεν διαθέτει κλιματισμό σε κάθε δωμάτιο κάθε διαμερίσματος και κάθε χώρου", έγραψε η Audrey Pulvar "Θεέ μου, αυτό είναι πραγματικά γελοίο"
Η αντιδήμαρχος συνέχισε, υποστηρίζοντας ότι το Παρίσι, υπό την ηγεσία του κεντροαριστερού Σοσιαλιστικού Κόμματος του δημάρχου, έχει κάνει το καθήκον του για τη μείωση των εκπομπών, την υιοθέτηση της πράσινης ενέργειας και τον καθαρισμό του Σηκουάνα για τους καλοκαιρινούς κολυμβητές.
"Ναι, υπάρχουν ακόμα πολλά που πρέπει να γίνουν, αλλά ίσως θα ήταν πιο σωστό για μία από τις χώρες που φέρουν τη μεγαλύτερη ευθύνη για το πρόβλημα να μην δίνει μαθήματα σε όσους προσπαθούν να βρουν λύσεις για τους δικούς τους πληθυσμούς" είπε η Audrey Pulvar
Αφήνοντας κατά μέρος τον διεθνή πολιτισμικό πόλεμο, το επιχείρημα αυτό θέτει ένα σημαντικό ερώτημα: μήπως οι οικιακές κλιματιστικές μονάδες συμβάλλουν στην υπερθέρμανση του πλανήτη;
Η απάντηση, όπως συμβαίνει με κάθε συζήτηση για το κλίμα, είναι περίπλοκη.
Σύμφωνα με ορισμένες εκτιμήσεις, ο κλιματισμός αντιπροσωπεύει σήμερα περίπου το 3,2% των παγκόσμιων εκπομπών που επηρεάζουν το κλίμα, αν ληφθούν υπόψη τόσο η κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας όσο και οι διαρροές ψυκτικού.
Συνολικά, οι κλιματιστικές μονάδες ευθύνονται για την κατανάλωση περίπου του 7% της παγκόσμιας ηλεκτρικής ενέργειας — ένα αρκετά σημαντικό ποσοστό συνολικά.
Αν το εξετάσουμε πιο προσεκτικά, είναι σαφές ότι οι ΗΠΑ διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στις εκπομπές που συνδέονται με τα κλιματιστικά, σε αντίθεση με εξίσου πλούσιες δυτικές χώρες όπως η Γαλλία ή η Γερμανία, η συντριπτική πλειοψηφία των αμερικανικών νοικοκυριών διαθέτει οικιακά κλιματιστικά.
Από τον Μάιο έως τον Αύγουστο κάθε έτους, οι ΗΠΑ εκπέμπουν κατά μέσο όρο περίπου 150 εκατομμύρια τόνους διοξειδίου του άνθρακα από τα κλιματιστικά κάθε μήνα, ποσότητα που ισοδυναμεί περίπου με τις ετήσιες εκπομπές των Κάτω Χωρών.
Ωστόσο, ενώ είναι αλήθεια ότι ο κλιματισμός στις ΗΠΑ συμβάλλει στην εκπομπή των τύπων εκπομπών που επηρεάζουν το μικροκλίμα των περιοχών, το να παρουσιάζεται η Γαλλία ως το μοναδικό θύμα της υπερθέρμανσης του πλανήτη παραβλέπει ένα ευρύτερο ζήτημα.
Αν και η Γαλλία κατέβαλε σημαντικές προσπάθειες για να αντιστρέψει την πορεία τα τελευταία χρόνια, η ευρωπαϊκή αυτή χώρα έχει εκπέμψει συνολικά περίπου 40 δισεκατομμύρια τόνους εκπομπών CO₂ σε όλη τη διάρκεια της ιστορίας της.
Με άλλα λόγια, η Γαλλία δεν είναι ακριβώς απαλλαγμένη από την ευθύνη για τη δική της επιβλαβή ρύπανση.
Και ως η έβδομη μεγαλύτερη οικονομία στον κόσμο, η Γαλλία διαθέτει άφθονο πλούτο και πόρους για να μετριάσει την ακραία ζέστη και να προσφέρει δημόσια βοήθεια σε όσους την έχουν περισσότερο ανάγκη.
Οι χώρες των οποίων οι πληθυσμοί είναι πιο ευάλωτοι στην ακραία ζέστη — όπως το Αφγανιστάν, η Παπούα Νέα Γουινέα, η Γουατεμάλα, η Ονδούρα και η Νικαράγουα — δεν έχουν τέτοια πολυτέλεια, είτε μέσω ευρείας κλίμακας πρωτοβουλιών για την προστασία του περιβάλλοντος είτε μέσω της μαζικής χρήσης κλιματιστικών.
Όπως διαπίστωσε μια μελέτη σχετικά με τη συμβολή των κλιματιστικών στην υπερθέρμανση του πλανήτη, εάν αυτές οι χώρες χαμηλού εισοδήματος αποκτούσαν την ίδια πρόσβαση σε κλιματιστικό με τις πλούσιες περιοχές του κόσμου, οι εκπομπές άνθρακα θα αυξάνονταν τόσο δραματικά που θα μπορούσαν να προσθέσουν έως και 0,05 βαθμούς Κελσίου επιπλέον θέρμανσης έως το 2050 - ένα σενάριο καταστροφής για τους μακροπρόθεσμους κλιματικούς στόχους.
Η σωστή απάντηση, λοιπόν, δεν είναι απλώς ότι η προτίμηση των ΗΠΑ για τον κλιματισμό συμβάλλει στην υπερθέρμανση του πλανήτη.
Πράγματι, συμβάλλει.
Σε έναν κόσμο που θερμαίνεται συνεχώς, ο κλιματισμός έχει καταστεί ένας σαφής δείκτης της παγκόσμιας ανισότητας - οι πλούσιες χώρες του κόσμου έχουν την οικονομική δυνατότητα να δροσίζονται από τις κλιματικές κρίσεις που οι ίδιες επιδεινώνουν, ενώ οι φτωχότερες — οι οποίες είναι τόσο οι λιγότερο υπεύθυνες όσο και οι πιο εκτεθειμένες στις κλιματικές αλλαγές — δεν έχουν καμία απολύτως καλή επιλογή.
Οι προσπάθειές μας λοιπόν να ξεφύγουμε από τα επικίνδυνα κύματα καύσωνα τα κάνουν χειρότερα.
Αυτός ο κύκλος παρουσιάζει μια βαθιά μηχανική και ανθρωπιστική πρόκληση.
Για να σπάσουν αυτόν τον βρόχο ανάδρασης, οι ειδικοί προτρέπουν μια αλλαγή προς την καθαρή ενέργεια, τις εξαιρετικά αποδοτικές ψυκτικές μονάδες, την εξυπνότερη αρχιτεκτονική κτιρίων και τις πιο πράσινες αστικές περιοχές, αντί να εγκαταλείψουν εντελώς τον κλιματισμό που σώζει ζωές.
Αν ρωτήσει κανείς τη δημοτική διοίκηση του Παρισιού, στη Γαλλία, φαίνεται ότι η ευθύνη για τον καταστροφικό καύσωνα που πλήττει την Ευρώπη αποδίδεται στην προτίμηση των Ηνωμένων Πολιτειών για τον κλιματισμό.
Την περασμένη εβδομάδα, ο νεοεκλεγμένος δήμαρχος του Παρισιού Emmanuel Grégoire έδωσε συνέντευξη στη εφημερίδα «Le Monde» εν μέσω ενός από τους χειρότερους καύσωνες στην ιστορία της πόλης — ένα φαινόμενο που, σύμφωνα με πληροφορίες, έχει προκαλέσει πάνω από 1.000 επιπλέον θανάτους σε ολόκληρη τη Γαλλία.
Όταν ρωτήθηκε αν οι Παριζιάνοι θα έπρεπε να βιαστούν να εγκαταστήσουν κλιματιστικά στα σπίτια τους — τα οποία, όπως είναι γνωστό, αποφεύγουν — ο Emmanuel Grégoire διαφώνησε κατηγορηματικά, λέγοντας ότι "το ατομικό κλιματιστικό είναι μια μάστιγα — επιδεινώνει το πρόβλημα, καθώς θερμαίνει ακόμη περισσότερο την πόλη"
Αυτό προκάλεσε πολλές χλευαστικές αντιδράσεις από σχολιαστές στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίοι γέλασαν με την ιδέα, χαρακτηρίζοντάς τους ως μια ομάδα «woke» Παριζιάνων που δεν καταλαβαίνουν τι σημαίνει πραγματική ζέστη.
Σε μια καυστική απάντηση στο Instagram, η αντιδήμαρχος του Παρισιού Audrey Pulvar, μπήκε στη μάχη εκ μέρους του Emmanuel Grégoire, κατακρίνοντας τους Αμερικανούς σχολιαστές που χλευάζουν τα κλιματικά προβλήματα της Γαλλίας, ενώ οι ίδιοι συμβάλλουν περισσότερο στις παγκόσμιες εκπομπές.
"Εδώ και μέρες, ορισμένοι από εσάς επικρίνετε και χλευάζετε το Παρίσι, επειδή η πόλη δεν διαθέτει κλιματισμό σε κάθε δωμάτιο κάθε διαμερίσματος και κάθε χώρου", έγραψε η Audrey Pulvar "Θεέ μου, αυτό είναι πραγματικά γελοίο"
Η αντιδήμαρχος συνέχισε, υποστηρίζοντας ότι το Παρίσι, υπό την ηγεσία του κεντροαριστερού Σοσιαλιστικού Κόμματος του δημάρχου, έχει κάνει το καθήκον του για τη μείωση των εκπομπών, την υιοθέτηση της πράσινης ενέργειας και τον καθαρισμό του Σηκουάνα για τους καλοκαιρινούς κολυμβητές.
"Ναι, υπάρχουν ακόμα πολλά που πρέπει να γίνουν, αλλά ίσως θα ήταν πιο σωστό για μία από τις χώρες που φέρουν τη μεγαλύτερη ευθύνη για το πρόβλημα να μην δίνει μαθήματα σε όσους προσπαθούν να βρουν λύσεις για τους δικούς τους πληθυσμούς" είπε η Audrey Pulvar
Αφήνοντας κατά μέρος τον διεθνή πολιτισμικό πόλεμο, το επιχείρημα αυτό θέτει ένα σημαντικό ερώτημα: μήπως οι οικιακές κλιματιστικές μονάδες συμβάλλουν στην υπερθέρμανση του πλανήτη;
Η απάντηση, όπως συμβαίνει με κάθε συζήτηση για το κλίμα, είναι περίπλοκη.
Σύμφωνα με ορισμένες εκτιμήσεις, ο κλιματισμός αντιπροσωπεύει σήμερα περίπου το 3,2% των παγκόσμιων εκπομπών που επηρεάζουν το κλίμα, αν ληφθούν υπόψη τόσο η κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας όσο και οι διαρροές ψυκτικού.
Συνολικά, οι κλιματιστικές μονάδες ευθύνονται για την κατανάλωση περίπου του 7% της παγκόσμιας ηλεκτρικής ενέργειας — ένα αρκετά σημαντικό ποσοστό συνολικά.
Αν το εξετάσουμε πιο προσεκτικά, είναι σαφές ότι οι ΗΠΑ διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στις εκπομπές που συνδέονται με τα κλιματιστικά, σε αντίθεση με εξίσου πλούσιες δυτικές χώρες όπως η Γαλλία ή η Γερμανία, η συντριπτική πλειοψηφία των αμερικανικών νοικοκυριών διαθέτει οικιακά κλιματιστικά.
Από τον Μάιο έως τον Αύγουστο κάθε έτους, οι ΗΠΑ εκπέμπουν κατά μέσο όρο περίπου 150 εκατομμύρια τόνους διοξειδίου του άνθρακα από τα κλιματιστικά κάθε μήνα, ποσότητα που ισοδυναμεί περίπου με τις ετήσιες εκπομπές των Κάτω Χωρών.
Ωστόσο, ενώ είναι αλήθεια ότι ο κλιματισμός στις ΗΠΑ συμβάλλει στην εκπομπή των τύπων εκπομπών που επηρεάζουν το μικροκλίμα των περιοχών, το να παρουσιάζεται η Γαλλία ως το μοναδικό θύμα της υπερθέρμανσης του πλανήτη παραβλέπει ένα ευρύτερο ζήτημα.
Αν και η Γαλλία κατέβαλε σημαντικές προσπάθειες για να αντιστρέψει την πορεία τα τελευταία χρόνια, η ευρωπαϊκή αυτή χώρα έχει εκπέμψει συνολικά περίπου 40 δισεκατομμύρια τόνους εκπομπών CO₂ σε όλη τη διάρκεια της ιστορίας της.
Με άλλα λόγια, η Γαλλία δεν είναι ακριβώς απαλλαγμένη από την ευθύνη για τη δική της επιβλαβή ρύπανση.
Και ως η έβδομη μεγαλύτερη οικονομία στον κόσμο, η Γαλλία διαθέτει άφθονο πλούτο και πόρους για να μετριάσει την ακραία ζέστη και να προσφέρει δημόσια βοήθεια σε όσους την έχουν περισσότερο ανάγκη.
Οι χώρες των οποίων οι πληθυσμοί είναι πιο ευάλωτοι στην ακραία ζέστη — όπως το Αφγανιστάν, η Παπούα Νέα Γουινέα, η Γουατεμάλα, η Ονδούρα και η Νικαράγουα — δεν έχουν τέτοια πολυτέλεια, είτε μέσω ευρείας κλίμακας πρωτοβουλιών για την προστασία του περιβάλλοντος είτε μέσω της μαζικής χρήσης κλιματιστικών.
Όπως διαπίστωσε μια μελέτη σχετικά με τη συμβολή των κλιματιστικών στην υπερθέρμανση του πλανήτη, εάν αυτές οι χώρες χαμηλού εισοδήματος αποκτούσαν την ίδια πρόσβαση σε κλιματιστικό με τις πλούσιες περιοχές του κόσμου, οι εκπομπές άνθρακα θα αυξάνονταν τόσο δραματικά που θα μπορούσαν να προσθέσουν έως και 0,05 βαθμούς Κελσίου επιπλέον θέρμανσης έως το 2050 - ένα σενάριο καταστροφής για τους μακροπρόθεσμους κλιματικούς στόχους.
Η σωστή απάντηση, λοιπόν, δεν είναι απλώς ότι η προτίμηση των ΗΠΑ για τον κλιματισμό συμβάλλει στην υπερθέρμανση του πλανήτη.
Πράγματι, συμβάλλει.
Σε έναν κόσμο που θερμαίνεται συνεχώς, ο κλιματισμός έχει καταστεί ένας σαφής δείκτης της παγκόσμιας ανισότητας - οι πλούσιες χώρες του κόσμου έχουν την οικονομική δυνατότητα να δροσίζονται από τις κλιματικές κρίσεις που οι ίδιες επιδεινώνουν, ενώ οι φτωχότερες — οι οποίες είναι τόσο οι λιγότερο υπεύθυνες όσο και οι πιο εκτεθειμένες στις κλιματικές αλλαγές — δεν έχουν καμία απολύτως καλή επιλογή.
Οι προσπάθειές μας λοιπόν να ξεφύγουμε από τα επικίνδυνα κύματα καύσωνα τα κάνουν χειρότερα.
Αυτός ο κύκλος παρουσιάζει μια βαθιά μηχανική και ανθρωπιστική πρόκληση.
Για να σπάσουν αυτόν τον βρόχο ανάδρασης, οι ειδικοί προτρέπουν μια αλλαγή προς την καθαρή ενέργεια, τις εξαιρετικά αποδοτικές ψυκτικές μονάδες, την εξυπνότερη αρχιτεκτονική κτιρίων και τις πιο πράσινες αστικές περιοχές, αντί να εγκαταλείψουν εντελώς τον κλιματισμό που σώζει ζωές.
μετάφραση και επιμέλεια κειμένου:ntina
