Ανδρομέδιοι - Οι Αγγελιοφόροι από τα Άστρα και οι Αποκαλύψεις του Alex Collier

       Alex Collier και Ανδρομέδιοι - Μαρτυρίες, ισχυρισμοί και ερμηνείες!

"Οι Ανδρομέδιοι βρίσκονται εδώ για να βοηθήσουν την ανθρωπότητα στη μετάβασή της. Έρχονται με ειρήνη, όχι για να επέμβουν, αλλά για να μας καθοδηγήσουν προς το φως"

Ο  Alex Collier μόλις αποκάλυψε τον πραγματικό εχθρό που στέκεται ανάμεσα στην ανθρωπότητα και την πλήρη κοσμική αποκάλυψη, και δεν είναι αυτό που πιστεύει ο περισσότερος κόσμος. 
Ο Alex Collier είναι ένας εξέχων Αμερικανός μελετητής της εξωγήινης ζωής και νοημοσύνης, ο οποίος είχε επαφές, όπως ισχυρίζεται, και αλληλεπιδράσεις σε όλη του τη ζωή με εξωγήινα όντα από τον γαλαξία της Ανδρομέδας, συγκεκριμένα με τα ονόματα Vissaeus και Morenae, οι οποίοι έγιναν οι μέντορές του και τον πήραν στα διαστημόπλοιά τους, συμπεριλαμβανομένου ενός μεγάλου εξωγήινου μητρικού σκάφους, όπου και εκτέθηκε στις διδασκαλίες των Ανδρομέδιων για τρεις μήνες. 

Οι Ανδρομέδιοι του έδωσαν πληροφορίες για την κοσμική πνευματικότητα, τη ζωή στο σύμπαν και τη γαλαξιακή ιστορία της Γης.
Είναι γνωστός για την λεπτομερή περιγραφή αυτών των εμπειριών, οι οποίες, όπως λέει, ξεκίνησαν στην παιδική του ηλικία και συνεχίστηκαν το 1988, μέσω διαλέξεων, συνεντεύξεων και του βιβλίου του Defending Sacred Ground: The Andromedan Compendium. 
Ο  Alex Collier λέει πως, σήμερα, ενώ οι ακροάσεις στο Κογκρέσο φέρνουν στο φως τα προγράμματα του Πενταγώνου για τα Ανεξήγητα Αεροπορικά Φαινόμενα (UAP) και οι πληροφοριοδότες σπάνε δεκαετίες σιωπής, ο  Alex Collier προειδοποιεί ότι η μεγαλύτερη μάχη δεν είναι εναντίον της κυβερνητικής μυστικότητας, αλλά εναντίον της άρνησης!
Ο πραγματικός δράκος που πρέπει να εξοντωθεί είναι η ίδια η άρνηση του ανθρώπου!
Όχι η άρνηση της ύπαρξης των UFO ή της εξωγήινης νοημοσύνης, αλλά η άρνηση της δικής μας θεϊκότητας και ευθύνης μέσα σε ένα ευρύτερο κοσμικό πλαίσιο.
Ο Alex Collier έχοντας δημιουργήσει μια μαρτυρία δεκαετιών, τοποθετείται μεταξύ των πιο αναγνωρισμένων φωνών στην κοινότητα των επαφών. 
Έχει συνεργαστεί με ερευνητές, όπως ο  Dr. Michael Salla and η Elena Danaan,
διοργανώνοντας μηνιαία διαδικτυακά σεμινάρια που διερευνούν τα χρονοδιαγράμματα αποκάλυψης, τις εξωγήινες ατζέντες και την πνευματική εξέλιξη της ανθρωπότητας.
Η τελευταία του δήλωση αγγίζει τον ψυχολογικό πυρήνα της κρίσης γύρω από την αποκάλυψη. Ακόμα και ενώ το Πεντάγωνο παραδέχεται τις συναντήσεις με UAP, ακόμα και ενώ το Κογκρέσο απαιτεί διαφάνεια, ακόμα και ενώ πληροφοριοδότες αποκαλύπτουν παλαιά προγράμματα που μελετούν ανακτημένα σκάφη, ο Alex Collier υποστηρίζει ότι η ανθρωπότητα αντιμετωπίζει ένα βαθύτερο εμπόδιο ανάμεσα σε αυτήν και την θεσμική συγκάλυψη.
Η πραγματική καταστολή είναι εσωτερική. 
Οι άνθρωποι αρνούνται τη δική τους σημασία σε έναν κόσμο που σφύζει από νοημοσύνη. 

Αρνούνται την ευθύνη για την πνευματική τους εξέλιξη. 
Αρνούνται τη θεϊκή φύση που καθιστά δυνατή την επαφή εξ αρχής.
Οι ακροάσεις του Κογκρέσου μπορούν να επιβάλουν τη δημοσιοποίηση εγγράφων. 
Οι πληροφοριοδότες μπορούν να αποκαλύψουν μυστικά προγράμματα. 
Αλλά καμία παραδοχή της κυβέρνησης δεν μπορεί να υπερνικήσει έναν πληθυσμό που αρνείται τη δική του κοσμική ταυτότητα.
Ορισμένοι ερευνητές, σε αντίθεση με τον Alex Collier, πιστεύουν ότι η επίσημη αποκάλυψη θα πυροδοτήσει μια μαζική αφύπνιση μόλις οι κυβερνήσεις επιβεβαιώσουν την ύπαρξη εξωγήινης νοημοσύνης. 
Άλλοι ότι, ακόμη και με πλήρη διαφάνεια, η ανθρωπότητα θα καταφύγει στην άνετη άρνησή της, αντί να αντιμετωπίσει τις συνέπειες της κοσμικής ιθαγένειας και της πνευματικής ευθύνης.
Και αναρωτιέται ο Alex Collier  - Μπορεί η ανθρωπότητα να νικήσει τον δράκο της άρνησης και να αποδεχτεί τόσο την πραγματικότητα της επαφής με εξωγήινους όσο και τον δικό της θεϊκό ρόλο στον κόσμο, ή μήπως η επίσημη αποκάλυψη θα υπονομευθεί από έναν πληθυσμό που δεν είναι διατεθειμένος να αντιμετωπίσει το πραγματικό της νόημα;
Μάλλον όχι, διότι χρόνια πνευματικής χειραγώγησης δεν μπορούν να εξαφανιστούν με μια κίνηση. 
Πιθανότατα οι άνθρωποι του πλανήτη δεν είναι έτοιμοι για αυτές τις
βαθιές ψυχολογικές αλλαγές και την επακόλουθη ανάγκη προσαρμογής.
     Ο Alex Collier σε παλαιότερα άρθρα του έχει αναφέρει ότι τα πρώτα όντα που "επισκέφτηκαν" ή εμφανίστηκαν στην πραγματικότητά μας δεν ήταν εξωγήινοι επισκέπτες - ήταν οι Ιδρυτές, δημιουργικά όντα που κατέστησαν δυνατή την ύπαρξη της φυσικής ζωής, όντα που δημιούργησαν χώρο και φυσική πραγματικότητα και  δεν είχαν ονόματα ανθρώπινου τύπου, αλλά μόνο σύμβολα ή συχνότητες.
Ο Alex Collier ισχυρίζεται ότι οι Ανδρομέδιοι του παρείχαν γνώσεις για την γαλαξιακή ιστορία, την πνευματικότητα και την απεραντοσύνη του σύμπαντος.
Υποστηρίζει ότι η ανθρώπινη ιστορία έχει επηρεαστεί σε μεγάλο βαθμό από εξωγήινες φυλές, συμπεριλαμβανομένων των "οπισθοδρομικών εξωγήινων" που διατηρούν μυστικό έλεγχο στον πλανήτη.
Το έργο του επικεντρώνεται στην προειδοποίηση της ανθρωπότητας σχετικά με αυτές τις επιρροές και στην κοινοποίηση τεχνολογικών και φιλοσοφικών γνώσεων από τους Ανδρομέδιους!

Υποστηρίζει ότι οι Ανδρομέδιοι είναι εκατοντάδες χρόνια μπροστά από εμάς τεχνολογικά και πνευματικά, και λειτουργούν ως "φύλακες" που παρακολουθούν την εξέλιξη της Γης.

Οι άνθρωποι είναι ένα κράμα γενετικού υλικού από πολλές διαφορετικές εξωγήινες φυλές, και η Γη αποτελεί μία μοναδική "ζωντανή βιβλιοθήκη" του γαλαξία.

Το κεντρικό μήνυμα που του δόθηκε είναι η ανάγκη της ανθρωπότητας να απελευθερωθεί από συστήματα ελέγχου και να αναλάβει την ευθύνη της πνευματικής της κυριαρχίας.

Έχει αυτοπροσδιοριστεί ως πρώην πιλότος ελικοπτέρου του Αμερικανικού Στρατού και ισχυρίζεται ότι εργαζόταν ως μυστικός πληροφοριοδότης. 
Η αφήγηση του Alex Collier συχνά περιλαμβάνει προειδοποιήσεις σχετικά με την "ερπετοειδή" επιρροή στη Γη και ενθαρρύνει την ανθρωπότητα να ανακτήσει την κυριαρχία της. 

Επίσης αναφέρει ότι 135 δισεκατομμύρια Άνθρωποι ζουν σε άλλους γαλαξίες πιο κοντινούς σε εμάς
Συνεχίζει να αποτελεί μια προσωπικότητα στην κοινότητα της ουφολογίας, εμφανιζόμενος συχνά σε podcast και διαδικτυακά σεμινάρια συζητώντας τις εμπειρίες του.

           Οι Ανδρομέδιοι: Οι Σιωπηλοί Παρατηρητές από τα Άστρα

σύμφωνα με τον Alex Collier

Στα βάθη του σύμπαντος, πέρα από τα όρια της ανθρώπινης αντίληψης, φέρεται να υπάρχει ένας πολιτισμός αρχαίος, εξελιγμένος και βαθιά συνδεδεμένος με τη μοίρα της ανθρωπότητας: οι Ανδρομέδιοι.

Όπως περιγράφονται από τον Alex Collier, τα όντα αυτά δεν είναι απλώς εξωγήινοι επισκέπτες, αλλά παρουσίες με σχεδόν μυθική υπόσταση. 

Ψηλοί - φτάνοντας έως και τα 3 μέτρα - με επιβλητική αλλά ταυτόχρονα γαλήνια παρουσία, διαθέτουν χαρακτηριστικά που αποπνέουν αρμονία και τελειότητα. 

Τα μακριά, συχνά ξανθά μαλλιά τους και τα διαπεραστικά μάτια τους, σε αποχρώσεις του μπλε, του πράσινου ή του γκρι, μοιάζουν να κρύβουν γνώση αιώνων.

Η επιδερμίδα τους, φωτεινή και με μια ανεπαίσθητη χρυσαφένια λάμψη, ενισχύει την εντύπωση ότι πρόκειται για όντα που έχουν ξεπεράσει τα όρια της γνωστής βιολογίας. 

Δεν είναι μόνο η μορφή τους που εντυπωσιάζει - είναι κυρίως η φύση τους. 

Περιγράφονται ως βαθιά ειρηνικοί, με ανώτερη νοημοσύνη και πνευματικότητα που υπερβαίνει τα ανθρώπινα δεδομένα.

Σύμφωνα με τις ίδιες αφηγήσεις, οι Ανδρομέδιοι δεν παρατηρούν απλώς την ανθρωπότητα. Αποτελούν μέρος ενός ευρύτερου κοσμικού σχεδίου - ενός "Συμβουλίου Φωτός" που δρα από ανώτερα επίπεδα ύπαρξης, με σκοπό την καθοδήγηση της Γης σε μια κρίσιμη φάση εξέλιξης.

Είτε πρόκειται για αλήθεια είτε για θρύλο, ένα ερώτημα παραμένει να αιωρείται:

αν πράγματι δεν είμαστε μόνοι… τότε ποιοι είναι αυτοί που μας παρακολουθούν από τα άστρα;

κείμενο και επιμέλεια κειμένου:ntina

όταν με ρώτησαν είπα...

...μην σκοτίζεσαι - 

όσοι δεν μπορούν να σε ακολουθήσουν... θα φύγουν.

...μην σκοτίζεσαι - 
δεν αξίζουν όλες οι μάχες την παρουσία σου.
Δεν αξίζουν όλες οι φωνές την προσοχή σου.
Δεν αξίζουν όλοι πρόσβαση στην ενέργειά σου.
Η συνείδησή σου διευρύνεται,

ο σκοπός σου γίνεται πιο ξεκάθαρος...

τα ίδια άτομα που κάποτε είχαν απεριόριστη πρόσβαση αρχίζουν να αισθάνονται την απόρριψή σου!
Όταν προστατεύεις την ενέργειά σου δεν είναι εγωισμός... είναι πνευματική ωριμότητα.
Η αλήθεια είναι αυτή...
Η πραγματική ανύψωση απαιτεί πνευματική πειθαρχία.
Μερικές φορές η πιο ισχυρή απάντηση είναι η σιωπή.
Τη στιγμή που σταματάς να ζητάς την επιβεβαίωση και 
αρχίζεις να παραμένεις σταθερός στην αλήθεια σου το
πνεύμα σου γίνεται άθικτο.
Η ειρήνη σου γίνεται ιερή.
Η ενέργειά σου γίνεται προστατευμένη.
Και το μονοπάτι σου γίνεται πιο ξεκάθαρο με κάθε βήμα που κάνεις.
Δεν είναι όλοι προορισμένοι να περπατήσουν μαζί σου στον επόμενο προορισμό σου!
Μερικές φορές η πιο δυνατή κίνηση είναι απλά να φύγεις και να αρχίσεις να περπατάς προς το φως σου...

    ntina σε μεταμεσονύχτιες ώρες...

Φλισκούνι - από τα βότανα της χώρας μας.

Η λατινική ονομασία του βοτάνου είναι mentha aquatica/Μέντα η υδροχαρής. 

Ανήκει στην οικογένεια των Χειλανθών. 

Λατινικά συνώνυμα είναι τα mentha palegium, pulegium, mentha podagraria

Είναι πολυετές φυτό με ποικιλία μορφών, με έμμισχα ωοειδή φύλλα, οδοντωτά και επιμήκη. Στέλεχος όρθιο ή πλάγιο, πρασινωπό ή κοκκινωπό, χνουδωτό. 

Άνθη σε ακραίο, στρογγυλωπό κεφάλιο, χρώματος ερυθρού μέχρι ανοιχτού ιώδους, στις μασχάλες των φύλλων. 

Το είδος είναι ερμαφρόδιτο και επικονιάζεται από τις μέλισσες. 

Αρχικά το Φλισκούνι σχηματίζει ένα μικρό φυτό που αναδίνει έντονο άρωμα μέντας. 

Κατά την διάρκεια του καλοκαιριού, οι μίσχοι αναπτύσσονται στητοί, σε ύψος 50 εκατοστών περίπου και το ανώτερο ζευγάρι φύλλων περιβάλλεται από σπείρες λουλουδιών.

Είναι φυτό που δείχνει την ύπαρξη νερού. 

Φυτρώνει κατά μήκος των ποταμών, ρυακιών, σε υγρούς τόπους και έλη.

Το συναντούμε με τις ονομασίες Φλισκούνι (παντού), 

Φλεσκούνι (Κέρκυρα), 

Φλουσκούνι, 

Αγιασμός (Κεφαλονιά), 

Γληφόνι ή Βληχόνι, Βρωμοδυόσμος, 

Γλεχούνι, Γληχούνι (Σίφνο), 

Γλυφωνάκι.

Γνωστό βότανο για τις θεραπευτικές του ιδιότητες, με έντονο άρωμα Χρησιμοποιείται και στη μαγειρική με μέτρο σε σαλάτες, σούπες και σάλτσες.

Τα έλαια του προστίθενται σε κρέμες που βελτιώνουν την κυκλοφορία του αίματος στο δέρμα και προφυλάσσουν από τους ψύλλους. 

Λίγα αποξηραμένα φύλλα στο μαξιλάρι ή το καλάθι των κατοικίδιων ζώων κρατά τους ψύλλους μακριά. 

Απομακρύνει επίσης η μυρωδιά του, ποντίκια, αρουραίους και μύγες.

Ιστορικά στοιχεία:

Πρόκειται για το Γλήχων ή Βλήχρον του Διοσκουρίδη.

Οι γιατροί της αρχαιότητας θεωρούσαν ότι το βότανο είχε εμμηναγωγικές ιδιότητες. 

Οι παλιοί γιατροί χρησιμοποιούσαν το άγριο φλισκούνι για κοκίτη και γενικότερα για παθήσεις των αναπνευστικών οργάνων. 

Θεωρούσαν το βότανο σπουδαίο αντιαρθριτικό φάρμακο και για τον λόγο αυτό το ονόμαζαν και "μέντα ποδαγκράρια"

Ο Κέλσος (2ος αιώνας μ.Χ.) συνιστούσε τον ατμό του φυτού κατά των πόνων των δοντιών.

Στη λαϊκή ιατρική πίστευαν ότι τονώνει το νευρικό σύστημα καθώς και την καρδιά, σε οινοπνευματούχα παρασκευάσματα (λικέρ). 

Το συνιστούσαν ως αποχρεμπτικό κατά των βρογχικών κατάρρων και χρησιμοποιήθηκε ιδιαίτερα από τον λαό κατά του άσθματος, κυρίως των γέρων, που τους "ανοίγει" τα αναπνευστικά όργανα, όπως το έρπυλο, η φασκομηλιά και ο τραγορίγανος.

Το αφέψημα του φυτού σε κρασί το χρησιμοποιούσαν ως μαλακτικό και διαλυτικό, σε πλύσεις και κομπρέσες. 

Με καταπλάσματα επίσης στους μαστούς των λεχώνων σταματούσαν την γαλακτόρροια.

Ο Γκίλιμπερ συνιστούσε το αιθέριο έλαιο της μέντας σε επαλείψεις κατά της γαλακτικής εμφράξεως των μαστών.

Στην Κύπρο το λένε "Πριντζίολο" και λένε ότι σε υψηλές δόσεις είναι αφροδισιακό. 

Σε ένα παλιό Ιατροσοφικόν μάλιστα δίνουν την ακόλουθη συνταγή "χόχλασε νερόν 50 δρ.βάλε μέσα 5 κλωνιά γλυφόνι, σκέπασέ το έως να γενή χλιαρόν και πίετο και είναι ωφέλιμον"

Στην Κρήτη ήταν βότανο γνωστό στη λαϊκή ιατρική. 

Το χρησιμοποιούσαν σαν βραστάρι θερμαντικό, κατά της διάρροιας και των εντερικών παρασίτων. 

Το χρησιμοποιούσαν ακόμη ως αντίδοτο για τις ξινίλες. 

Στα παιδιά το έδιναν αν είχαν κοκίτη με μέλι ή ζάχαρη. 

Στην Αγιά Ρουμέλη Σφακίων το χρησιμοποιούσαν κατά της διόγκωσης της σπλήνας. 

Το έβαζαν και κοπανισμένο ως κατάπλασμα σε ερεθισμούς δέρματος. 

Στο Ηράκλειο το έλεγαν μέντα και θεωρούσαν ότι διέγειρε τις «επαναστάσεις της σαρκός»! Έτσι δεν έκανε να το πίνουν τα καλά κορίτσια! 

Φύτρωνε άφθονο έξω από τα τείχη "έξω απ’ τω Χανιώ, την Πόρτα" στα χεντέκια. 

Οι χωρικές το έβαζαν στις σταφίδες τις σπιτικές για μυρωδιά και κατά των ζουζουνιών. Αποκαλούσαν δε "Φλισκούνη" τον καχεκτικό άνθρωπο (προφανώς λόγω του λεπτού σχήματος του φυτού).

Συστατικά-χαρακτήρας:

Όλα τα είδη μέντας μοιάζουν στα συστατικά τους με την «μέντα την πιπερώδη». Το φλισκούνι θεωρείται ότι είναι πιο περιεκτικό σε συστατικά.

Τα φύλλα περιέχουν αιθέριο έλαιο, ρητίνες, πικρή ουσία και τανίνη. Το αιθέριο έλαιο δεν περιέχει μεντόλη όπως συμβαίνει με την MENTHA piperita.

Άνθιση – χρησιμοποιούμενα μέρη – συλλογή:

Ανθίζει από τον Ιούλιο έως τον Οκτώβριο. Για θεραπευτικούς σκοπούς χρησιμοποιούνται τα φύλλα και οι ανθισμένες κορυφές. Συλλέγεται κατά τη διάρκεια της ανθοφορίας. Οι σπόροι του ωριμάζουν Σεπτέμβριο και Οκτώβριο.

Θεραπευτικές ιδιότητες και ενδείξεις:

Δρα ως ήπιο αναλγητικό, αντισηπτικό, στυπτικό, αντιφυσητικό, χολαγωγό, εφιδρωτικό, αντιδιαρροϊκό, εμετικό, σπασμολυτικό και αγγειοδιασταλτικό.

Το έγχυμα των νωπών φύλλων δίνει ένα εξαιρετικό αντιφυσητικό τσάι, σαν εκείνο της MENTHA piperita αλλά χωρίς τα μειονεκτήματα της μεντόλης.

Έχει επίδραση επί του ήπατος, κατά της διάρροιας και κυρίως εναντίον των μυϊκών συσπάσεων (κράμπες).

Είναι ευστόμαχη και βοηθά σε περιπτώσεις γαστραλγιών, εντεραλγιών και οδονταλγιών. 

Δρα κατά των νευρικών εμέτων, των μητρόπονων, ιλίγγων και ημικρανίας.

Συνδυάζεται καλά με δυόσμο, μαλοτίρα, και γλυκάνισο ως αντιγριπικό

Το έγχυμα του βοτάνου είναι χρήσιμο για πλύση πληγών που πυορροούν. 

Το κατάπλασμα του βοτάνου βοηθά σε αποστήματα, δοθιήνες και μώλωπες. 

Σε γαργάρες κάνει καλό σε παθήσεις του ρινοφάρυγγα, τον βήχα και γενικά ασθματικές και γριπώδεις καταστάσεις. 

Το μάσημα των νωπών φύλλων δρα ως αντιεμετικό και είναι χρήσιμο για να απαλλαγεί κανείς από την μυρωδιά του σκόρδου.

Παρασκευή και δοσολογία:

Παρασκευάζεται ως έγχυμα. 

Ρίχνουμε ένα κουτάλι του φαγητού σε ένα φλιτζάνι βραστό νερό και το αφήνουμε σκεπασμένο για 10-15 λεπτά. 

Σουρώνουμε και πίνουμε 2-3 φορές την ημέρα, μετά το φαγητό. Αν θέλουμε το γλυκαίνουμε με μέλι.

Για εξωτερική χρήση, γαργάρες, κομπρέσες και μπάνια χρησιμοποιείται τσάι πιο συμπυκνωμένο.

Προφυλάξεις:

Πρέπει να αποφεύγεται η υπερβολική χρήση του βοτάνου από τις εγκύους.

https://www.haniotika-nea.gr/fliskoyni/

Ο Philip K. Dick, το Matrix και η προσομοίωση του κόσμου μας

Ήταν πριν 22 χρόνια που η ταινία Matrix βγήκε στις αίθουσες. 
Ένας άντρας εμφανίστηκε και είπε: "Η ζωή που ζούμε είναι μια προσομοίωση"
Όλοι τον κοίταξαν σαν να ήταν τρελός. 
Αλλά κάποιοι τον πήραν στα σοβαρά. 
Και λέγεται πως κατάσχεσαν τα αρχεία του!
Σήμερα, ο Elon Musk και οι κβαντικοί φυσικοί λένε ότι ίσως είχε δίκιο. 
Αυτή είναι η ανησυχητική ιστορία του Philip K. Dick, του άνδρα που ήθελε να μας πει κάτι το διαφορετικό!
Ήταν το 1977. 
Ο Philip K. Dick ανέβηκε στη σκηνή. 
Όλοι περίμεναν να μιλήσει για το νέο του μυθιστόρημα. 
Αλλά, με παγωμένη φωνή, έριξε τη βόμβα: ζούμε σε μια προγραμματισμένη πραγματικότητα. 

Το μόνο στοιχείο είναι τα déjà vu και τα σφάλματα του συστήματος που εμφανίζονται όταν αλλάζουν οι μεταβλητές. 

               Déjà vu και “glitches”
-. στο Matrix:
Το déjà vu είναι ένδειξη ότι η προσομοίωση άλλαξε 
-. στον Dick:
Υπάρχουν συνεχώς

# σπασίματα της πραγματικότητας 
# αντικείμενα που αλλάζουν 
# μνήμες που δεν ταιριάζουν 
Αυτό είναι το καθαρά Dick-ικό μοτίβο

    και...
Η αίθουσα έμεινε σιωπηλή. 
Οι επιστήμονες γέλασαν αμήχανα.
Όλα ξεκίνησαν το 1974, με μια διανομέας που έφτασε στην πόρτα του. 
Η γυναίκα φορούσε στο λαιμό της ένα μενταγιόν με το σύμβολο του ψαριού. 
Τη στιγμή που ο Philip K. Dick κοίταξε αυτό το μενταγιόν, υπέστη ένα είδος πνευματικής κατάρρευσης. 
Αργότερα το περιέγραψε ως μια ροζ ακτίνα λέιζερ. 
Ξαφνικά, ο εγκέφαλός του γέμισε με γνώσεις γλωσσών που δεν γνώριζε και κβαντικής φυσικής. 
Αυτό το ονόμασε Anamnesis!
Ο Philip K. Dick άρχισε να γράφει ότι ο κόσμος ήταν μια ψεύτικη κατασκευή, μιά παραβολή! 
Σύμφωνα με τον ίδιο, οι κυβερνήσεις προκαλούσαν ψεύτικους πολέμους και η τεχνολογία υποδούλωνε τα μυαλά του κόσμου!
Αυτό που έγραφε τράβηξε την προσοχή!
Και είχε κατά καιρούς επαφές και ελέγχους από αρχές ασφαλείας, κυρίως λόγω επιστολών και δηλώσεών του την ταραγμένη περίοδο την δεκαετία του 1970!
Λέγεται πως έκλεψαν τα χειρόγραφά του. 
Λέγεται πως πίστευαν ότι είχε επαφές με ανώτερες δυνάμεις, ειδικά μετά από εμπειρίες του 1974 (το περίφημο “2-3-74” γεγονός) το οποίο και τροφοδότησε τις μεταγενέστερες εικασίες!
Το “2-3-74” είναι η συντομογραφία που χρησιμοποιείται για ένα σύνολο εμπειριών που ισχυρίστηκε ο Philip K. Dick ότι είχε τον Φεβρουάριο–Μάρτιο του 1974. 
Είναι από τα πιο διάσημα και ένα από τα πιο τεκμηριωμένα και συζητημένα γεγονότα της ζωής του Philip K. Dick

Ας δούμε ακριβώς τι είναι αλήθεια και πώς εξελίχθηκε η ιστορία:

Το γεγονός (Φεβρουάριος 1974)

Στα τέλη Φεβρουαρίου του 1974, ο Philip K. Dick είχε αφαιρέσει τα οδοντικά φάρμακά του και βρισκόταν σε μεγάλο πόνο. 

Μια νεαρή γυναίκα (που στα γραπτά του ονομάζει "Sheri") ήρθε στην πόρτα του για να παραδώσει μια παραγγελία αναπληρωματικών φαρμάκων (Darvon).

Η γυναίκα αυτή φορούσε ένα μενταγιόν. 

Δεν ήταν απλά ένα "ψάρι", αλλά το σύμβολο του Vesica Piscis (δύο κύκλοι που τέμνονται, σχηματίζοντας έναν μυτερό elliptικό χώρο που μοιάζει με ψάρι), το οποίο στην παλαιοχριστιανική τέχνη συμβόλιζε τον Ιχθύ και τον Χριστό.

Η "Κατάρρευση" (ή η Έκσταση;)

Όταν ο Philip K. Dick κοίταξε το μενταγιόν, αντί να υποστεί μια κλασική πνευματική κατάρρευση (π.χ. πανικός ή κατάθλιψη), υπέστη αυτό που περιέγραψε ως ένα ξέσπασμα θεϊκού φωτός. 

Ο ίδιος ισχυρίστηκε ότι μια "ροζ ακτίνα φωτός" βγήκε από το μενταγιόν και τον χτύπησε στο μάτι - είδε ένα ροζ φως ή “ροζ ακτίνα” (pink beam/light).

Αυτή η εμπειρία τον ξύπνησε από αυτό που ονόμαζε "την ανάμνηση" (anamnesis).

Για τους επόμενους δύο μήνες (Μάρτιος και Απρίλιος του 1974), ο Philip K. Dick βίωσε μια σειρά από υπερρεαλιστικές, μυστικιστικές εμπειρίες:

Είχε παραισθήσεις (έβλεπε αρχαίoους Ρωμαίους στρατιώτες στον δρόμο, επιστημονικά σύμβολα στον ουρανό).

Είχε την αίσθηση ότι ο κόσμος είχε αλλάξει, ότι ζούσε σε ένα είδος "μαύρου σιδήρου" φυλακής που τώρα έσπαγε - ένιωσε ότι έλαβε πληροφορίες/γνώσεις που δεν μπορούσε να εξηγήσει λογικά.

-. είχε έντονες εμπειρίες που ερμήνευσε ως επαφή με μια "ανώτερη νοημοσύνη" που αποκαλούσε συχνά “Vast Active Living Intelligence System” (VALIS).
Άρχισε να πιστεύει ότι υπήρχε ένα είδος υπερβατικής ή πληροφοριακής πραγματικότητας πίσω από τον κόσμο.

         Γιατί έγινε τόσο “μύθος”
Το “2-3-74” έγινε διάσημο γιατί:
-. ο ίδιος το ενσωμάτωσε σε έργα του, όπως στο μυθιστόρημα VALIS,
τα θέματα του Dick (πραγματικότητα vs. ψευδαίσθηση) ταιριάζουν πολύ με τέτοιες αφηγήσεις
και γιατί ο ίδιος έγραψε εκτενώς γι’ αυτό σε σημειώσεις και επιστολές.
Και συμπεραίνουμε πως αυτό το γεγονός είναι κυρίως ένα βιωματικό  επεισόδιο, που όμως επηρέασε βαθιά τη λογοτεχνία του και τροφοδότησε πολλές ερμηνείες.
      Και γιατί τόσος ντόρος για έναν συγγραφέα επιστημονικής φαντασίας;
Διότι οι υποθέσεις του Philip K. Dick έγιναν η επιστήμη του σήμερα.

Ο Philip K. Dick ήταν ο "προφήτης" της εικονικής πραγματικότητας και της αμφισβήτησης της ύπαρξης. 

Στην περίφημη ομιλία του στο Μετς το 1977, σε ένα συνέδριο επιστημονικής φαντασίας στη Γαλλία, είχε δηλώσει:

"Ζούμε σε μια υπολογιστικά προγραμματισμένη πραγματικότητα και η μόνη ένδειξη που έχουμε γι' αυτό είναι όταν αλλάζει κάποια μεταβλητή και συμβαίνει μια μεταβολή στον κόσμο μας."

Στα έργα του, όπως το Ubik ή το A Scanner Darkly, η ψευδαίσθηση δεν είναι μόνο ένα εξωτερικό σκηνικό, όπως το Matrix, αλλά συχνά πηγάζει από τη φθορά του μυαλού, τα ναρκωτικά ή την υποκειμενική αντίληψη. 

Για τον Dick, η "φυλακή" είναι όντως εσωτερική.

Μια από τις πιο διάσημες ατάκες του είναι:

"Πραγματικότητα είναι αυτό που, όταν σταματάς να το πιστεύεις, δεν εξαφανίζεται." 

    Ας έρθουμε στο σήμερα. 

Γιατί το σύμπαν ακολουθεί τόσο αυστηρούς μαθηματικούς κανόνες; 

Μήπως επειδή είναι γραμμένο σε κώδικα;

Αυτή τη στιγμή, η "Υπόθεση της Προσομοίωσης" βρίσκεται στο μεταίχμιο μεταξύ θεωρητικής φυσικής και φιλοσοφίας, επειδή μας λείπουν τα εργαλεία για να "κοιτάξουμε έξω από το κουτί".

Όμως, ο Elon Musk, ο οποίος είναι ο πιο διάσημος υποστηρικτής αυτής της ιδέας, έχει δηλώσει πως η πιθανότητα να ζούμε στην "πραγματική πραγματικότητα" είναι μία στο δισεκατομμύριο, αλλά και άλλοι επιστήμονες παίρνουν την ιδέα στα σοβαρά, μελετώντας τρεις συγκεκριμένους επιστημονικούς πυλώνες 

1. Η Κβαντοποίηση του Χώρου και του Χρόνου

Στη φυσική, υπάρχει το μήκος Planck 

Είναι η μικρότερη δυνατή μονάδα μήκους. 

Κάτω από αυτό το όριο, οι έννοιες της γεωμετρίας και του χώρου καταρρέουν. 

Για πολλούς επιστήμονες υπολογιστών, αυτό μοιάζει τρομακτικά με το pixel μιας οθόνης ή τη διακριτή μονάδα μνήμης ενός υπολογιστή. 

Αν ο κόσμος ήταν "αναλογικός" και συνεχής, δεν θα έπρεπε να έχει ελάχιστη μονάδα μέτρησης.

2. Το "Rendering" της Πραγματικότητας

Στα σύγχρονα video games, ο υπολογιστής δεν σχεδιάζει (render) ολόκληρο τον κόσμο ταυτόχρονα, αλλά μόνο το μέρος που κοιτάζει ο παίκτης, για να εξοικονομήσει πόρους.

Στην κβαντομηχανική, έχουμε το φαινόμενο της κατάρρευσης της κυματοσυνάρτησης: ένα σωματίδιο δεν έχει συγκεκριμένη θέση μέχρι τη στιγμή που θα το παρατηρήσουμε. 

Αυτή η "οικονομία" του σύμπαντος —να ορίζει την κατάσταση της ύλης μόνο όταν υπάρχει αλληλεπίδραση— θυμίζει έντονα προγραμματιστική βελτιστοποίηση.

3. Διορθωτικοί Κώδικες (Error-Correcting Codes)

Ο θεωρητικός φυσικός James Gates Jr. ανακάλυψε κάτι εκπληκτικό ενώ μελετούσε τις εξισώσεις της θεωρίας των υπερχορδών (που προσπαθεί να εξηγήσει τα πάντα στο σύμπαν). 

Βρήκε μαθηματικές δομές που είναι πανομοιότυπες με τους αυτοδιορθωτικούς κώδικες που χρησιμοποιούν οι browsers (όπως αυτός που χρησιμοποιείς τώρα) για να διορθώνουν τα σφάλματα στη μεταφορά δεδομένων.

"Πώς είναι δυνατόν κώδικας που χρησιμοποιούμε για να λειτουργεί το internet να βρίσκεται κρυμμένος στις εξισώσεις της θεωρητικής φυσικής;" αναρωτήθηκε ο Gates.

           Το πρόβλημα της επιβεβαίωσης
Η μεγαλύτερη πρόκληση είναι ότι αν η προσομοίωση είναι "τέλεια", οι νόμοι της φυσικής που μελετάμε είναι απλώς οι κανόνες του λογισμικού. 
Είναι σαν να προσπαθεί ένας χαρακτήρας μέσα στο Super Mario να καταλάβει ότι τρέχει σε έναν επεξεργαστή χρησιμοποιώντας μόνο τα τούβλα και τα μανιτάρια που έχει γύρω του.
Αν ποτέ επιβεβαιωθεί, πιθανότατα θα γίνει μέσω κάποιου στατιστικού σφάλματος (glitch) στη μικροκλίμακα ή μέσω της ανακάλυψης ότι το σύμπαν έχει ένα πεπερασμένο όριο στην υπολογιστική του ισχύ.
 - . και τι πιστεύουμε; -  αν αποδεικνυόταν αύριο επιστημονικά, ότι ζούμε σε προσομοίωση, αυτό θα άλλαζε τον τρόπο που ζούμε την καθημερινότητά μας ή θα το αποδεχόμασταν απλώς ως έναν ακόμα νόμο της φύσης και θα συνεχίζαμε να τρώμε και να πίνουμε αμέριμνοι;

                   ιδού η απορία μου!

                              κείμενο και επιμέλεια κειμένου:ntina

Μεταγνώση/metacognition -η ικανότητα να σκέφτεσαι τη δική σου σκέψη.

"Εμένα όμως δεν μου μένει καθόλου καιρός γι' αυτά. 
Και η αιτία φίλε μου γι' αυτό είναι η εξής: δεν μπορώ ακόμη, καθώς λέει το Δελφικό ρητό, να γνωρίσω τον εαυτό μου· μου φαίνεται λοιπόν πως είναι γελοίο, αφού δεν το ξέρω ακόμη αυτό, να ενδιαφέρομαι για άσχετα πράγματα. 
Γι' αυτό λοιπόν τ αφήνω αυτά όπως είναι, και δέχομαι ό,τι όλος ο κόσμος πιστεύει γι' αυτά, και κάνω ό,τι μόλις τώρα έλεγα, δηλαδή εξετάζω όχι αυτά, αλλά τον εαυτό μου, για να μάθω εάν είμαι κάποιο θηρίο πιο πολύπλοκο και πιο επηρμένο κι από τον Τυφώνα ή κάποιο πιο ήμερο και πιο απλό ζώο, το οποίο από τη φύση του έχει μερίδιο σ έναν θεϊκό και σεμνό κλήρο" (229e-230a) Φαίδρος του Πλάτωνα

Οι Stephen M. Fleming και Raymond J. Dolan* (2012) στο περιοδικό Philosophical Transactions of the Royal Society B εξετάζουν τις νευρολογικές βάσεις της μεταγνώσης/metacognition, επισημαίνοντας ότι η ικανότητα παρακολούθησης της δικής μας απόδοσης (μεταγνωστική ακρίβεια) διαφέρει από την αντικειμενική απόδοση σε μια εργασία. 
Προσδιορίζουν τον πρόσθιο προμετωπιαίο φλοιό, τον ραχιαίο προμετωπιαίο φλοιό και την πρόσθια νησίδα ως βασικές περιοχές που υποστηρίζουν την υποκειμενική αυτοπεποίθηση και την παρακολούθηση των λαθών.
Η μεταγνώση/metacognition αναφέρεται στην ικανότητα να προβληματίζεσαι και να κατανοείς τις δικές σου σκέψεις. 
Την ικανότητα να σκέφτεσαι τη δική σου σκέψη.
Η μεταγνώση/metacognition αναφέρεται στην ικανότητα να παρατηρείς, να αξιολογείς και να προσαρμόζεις τις δικές σου διαδικασίες σκέψης.
Αντί να εστιάζεις μόνο στο τι σκέφτεσαι, περιλαμβάνει την κατανόηση του τρόπου με τον οποίο σκέφτεσαι - και τη χρήση αυτής της συνειδητοποίησης για να καθοδηγήσεις τις αποφάσεις, τη μάθηση και τη συμπεριφορά σου.
Στην ψυχολογία, θεωρείται μια γνωστική δεξιότητα ανώτερου επιπέδου που βοηθά τους ανθρώπους να παρακολουθούν, 
να αξιολογούν και να προσαρμόζουν τον τρόπο που σκέφτονται, να μαθαίνουν και να παίρνουν αποφάσεις.
Είναι η νοητική διαδικασία που σου επιτρέπει να κάνεις πίσω και να ρωτήσεις:
-. είναι αυτή η σκέψη ακριβής;
-. είναι χρήσιμη αυτή η αντίδραση;
-. ποια προκατάληψη μπορεί να διαμορφώνει αυτή την απόφαση;

Είναι η νοητική ικανότητα που σου επιτρέπει να σταματήσεις για μια στιγμή και να αναρωτηθείς:

-. είναι σωστή αυτή η πεποίθηση;

-. γιατί αντέδρασα έτσι;

-. μήπως μου διαφεύγει κάτι;

Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι όσο καλύτερα παρατηρείς τον τρόπο σκέψης σου, τόσο καλύτερα μπορείς να τον προσαρμόσεις.

Αντί να αντιδράς αυτόματα, η μεταγνώση/metacognition δημιουργεί μια παύση ανάμεσα σε μια σκέψη και μια απάντηση. 
Αυτό επιτρέπει στον εγκέφαλο να εκτιμήσει εάν μια αντίδραση είναι χρήσιμη, ακριβής ή επηρεάζεται από προκατάληψη ή συναίσθημα. 
Παίζει βασικό ρόλο στην αυτογνωσία, την επίλυση προβλημάτων και τη συναισθηματική ρύθμιση.
Η έρευνα στη γνωστική νευροεπιστήμη συνδέει τη μεταγνωστική ακρίβεια με τη δραστηριότητα και τις δομικές διαφορές στον πρόσθιο προμετωπιαίο φλοιό - μια περιοχή που σχετίζεται με αυτορρύθμιση, σχεδιασμό και αντανακλαστική επίγνωση
Αυτά τα συστήματα βοηθούν τα άτομα να αναγνωρίσουν μοτίβα στη σκέψη τους, να εντοπίσουν λάθη και να προσαρμόσουν ανάλογα τη συμπεριφορά.
Αυτή η ικανότητα συνδέεται επίσης στενά με τη συναισθηματική νοημοσύνη. 
Η επίγνωση των εσωτερικών καταστάσεων, όπως το άγχος, 

η απογοήτευση ή ο ενθουσιασμός- μπορεί να υποστηρίξει πιο ισορροπημένες και σκόπιμες αντιδράσεις παρά παρορμητικές.
Ενώ η ευφυΐα συχνά σχετίζεται με την ταχύτητα ή τη μνήμη, η μεταγνώση/metacognition αναδεικνύει μια διαφορετική διάσταση: - την ικανότητα να κατανοείς και να καθοδηγείς τις δικές σου νοητικές διαδικασίες.
Με πρακτικούς όρους, η μεταγνώση/metacognition μας επιτρέπει να παρακολουθούμε λάθη, να προσαρμόζουμε στρατηγικές και να ρυθμίζουμε συναισθηματικές παρορμήσεις.
Δεν πρόκειται μόνο για την ταχύτερη επεξεργασία πληροφοριών.
Έχει να κάνει με την αξιολόγηση του πώς τις επεξεργαζόμαστε!
Η υψηλότερη μεταγνωστική επίγνωση έχει συσχετιστεί με βελτιωμένη μαθησιακή αποτελεσματικότητα, ισχυρότερη συναισθηματική ρύθμιση και καλύτερη μακροπρόθεσμη λήψη αποφάσεων.
Η ευφυΐα δεν είναι μόνο αυτά που ξέρεις.
Έχει να κάνει με το πόσο σωστά καταλαβαίνεις τις δικές σου νοητικές διαδικασίες.
Η ικανότητα να παρατηρείς τις σκέψεις σου χωρίς να σε κυβερνούν, μπορεί να είναι μία από τις πιο προσαρμοστικές γνωστικές δεξιότητες που μπορεί να αναπτύξει ο εγκέφαλος.
           *Οι Stephen M. Fleming and Raymond J. Dolan είναι εξέχοντες νευροεπιστήμονες, γνωστοί για τη συνεργατική τους έρευνα στη νευρωνική βάση της μεταγνώσης, της ικανότητας παρακολούθησης και αναστοχασμού των δικών μας γνωστικών διεργασιών. 
                κείμενο και επιμέλεια κειμένου:ntina
https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC3318765/
https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC3318771/
http://repository.edulll.gr/edulll/retrieve/7025/1830_metaphysicalselfknowledgephaidros.pdf

Τα ναρκωτικά των Ναζί

                                                           

                                                                   άρθρο του Γιώργου Στάμκου 

Η Βέρμαχτ υπήρξε ο πρώτος στρατός παγκοσμίως που βασίστηκε σε ένα χημικό ναρκωτικό». 
Norman Ohler, Γερμανός συγγραφέας του βιβλίου Total Rush (Η Απόλυτη Μέθη).
Αν και παρέμενε μυστικό επί δεκαετίες υπολογίζεται πως τουλάχιστον διακόσια εκατομμύρια χαπάκια διεγερτικών ουσιών (Pernitin) και μεθαμφεταμίνης χορηγήθηκαν σε Γερμανούς στρατιώτες κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου – η μεγαλύτερη μαζική χορήγηση ναρκωτικών ουσιών όλων των εποχών! Τα χαπάκια αυτά που οι Ναζί τα αποκαλούσαν “Δεξαμενή Σοκολάτας” ήταν στοιβαγμένα σε κιβώτια της Βέρμαχτ, με σκοπό να κρατούν “σε εγρήγορση” το στρατό από το 1939 έως το 1945, δηλαδή σε όλη τη διάρκεια του πολέμου. 
Ναι, δεν ήταν οι πύρινοι λόγοι και η ρητορική του Αδόλφου Χίτλερ, που κρατούσαν σε διέγερση εκατομμύρια Γερμανούς, αλλά τα εκατοντάδες εκατομμύρια των χαπιών Pervitin, που μοίραζαν αφειδώς οι στρατιωτικοί γιατροί της Βέρμαχτ. 
Ένα ολόκληρο εμπόλεμο έθνος ήταν ντοπαρισμένο από τουλάχιστον ένα διεγερτικό ναρκωτικό, τη μεθαμφεταμίνη ή crystal meth, μια ουσία που θεωρείται παράνομη από τις περισσότερες αντιναρκωτικές νομοθεσίες των σημερινών κρατών.
               Mεθαμφεταμίνη ή crystal meth
H Μεθαμφεταμίνη ή Crystal Meth ανακαλύφθηκε και παρασκευάστηκε για πρώτη φορά στην Ιαπωνία το 1919 και ήταν πιο δραστική και πιο εύκολη στην παρασκευή της από την κλασική αμφεταμίνη, η οποία και είχε ανακαλυφθεί το 1887 στη Γερμανία από τον Ρουμάνο χημικό Lazar Edeleanu υπό την ονομασία phenylisopropylamine. 
H πετυχημένη εισαγωγή της αμφεταμίνης (benzedrin) στην αγορά των ΗΠΑ το 1933 παρακίνησε τις φαρμακευτικές βιομηχανίες της Γερμανίας, όπως η Bayer και η  Merck, να αναπτύξουν τις δικές τους διεγερτικές ουσίες (Weckaminen), αρχικά ως γενόσημα ώστε να   αποκτήσουν επάρκεια. 
Στην αρχή οι Γερμανοί γιατροί πειραματίστηκαν μ΄ αυτά τα σκευάσματα για τη θεραπεία της κατάθλιψης, της απάθειας και των ψυχοσωματικών συνδρόμων.
Ενδιαφέρονταν επίσης να χρησιμοποιήσουν αυτές τις ουσίες ως διεγερτικά στους χώρους εργασίας και κυρίως σε εργοστάσια και γραφεία, αλλά τα αρχικά αποτελέσματα δεν τους ενθουσίασαν. 
Ξεκινώντας το 1938 η εταιρία Temmler, με έδρα το Βερολίνο, παρουσίασε την ουσία 1-Phenyl-2-methylamino-propan σε μορφή δισκίων, με την όνομασια Pervitin ή μεθαμφεταμίνη. 
Στις 26 Νοεμβρίου του 1938, το περιοδικό Klinische Wochenschrift κατέταξε το Pervitin στην κατηγορία των «New Specialities», υποδηλώνοντας πως μπορούσε να χρησιμοποιηθεί τόσο ως διεγερτικό των αισθήσεων και του νου, όσο και για την τόνωση της κυκλοφορίας του αίματος.
Οι Γερμανοί γιατροί υποστήριζαν πως μια ημερήσια δόση Pervitin, της τάξεως των 6-12 χιλιοστόγραμμων, δε θα προκαλούσε βλάβες στους ανθρώπους, αλλά ούτε και εθισμό. 
Το 1939 ο γιατρός  Erich Neumann, σε συνεργασία με την Temmler, πραγματοποίησε ι πειράματα με το Pervitin σε ασθενείς σε νοσοκομείο της πόλης Zossen. 
Ο ίδιος είχε επισημάνει στις αναφορές του ότι το Pervitin προσέφερε στους ασθενείς του περισσότερη αισιοδοξία και όρεξη για ζωή, περισσότερη ενέργεια και ενίσχυε τη βούληση και την πίστη τους (Willen und Glauben) -κάτι το πολύ σημαντικό για το ολοκληρωτικό καθεστώς της ναζιστικής Γερμανίας.
Ωστόσο η πρώτη μαζική χρήση της μεθαμφεταμίνης (Pervitin) έγινε κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και ειδικά από τη Ναζιστική Γερμανία προκειμένου να καταπολεμηθεί η κόπωση των στρατιωτών που πολεμούσαν στο μέτωπο. 
Ορισμένοι ερευνητές υποστηρίζουν πως και ο Αδόλφος Χίτλερ έκανε καθημερινή και μάλιστα ενέσιμη χρήση της μεθαμφεταμίνης, προκειμένου να διατηρείται “σπινταριστός”, δηλαδή σε αφύσικη εγρήγορση. 
Γι’ αυτό και υπάρχουν ιστορικοί που θεωρούν πως ως ένα βαθμό η αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά του Χίτλερ και οι λανθασμένες στρατιωτικές του αποφάσεις στα χρόνια του πολέμου οφείλονταν στη μεθαμφεταμίνη. 
Δεν είναι τυχαίο άλλωστε που στη γλώσσα της “πιάτσας” μία από τις υποκοριστικές ονομασίες της μεθαμφεταμίνης είναι η “λόξα των Ναζί”. 
Πρέπει να σημειωθεί τέλος πως η μεθαμφεταμίνη ή Pervitin, το αγαπημένο ψυχότροπο των Ναζί, θεωρείται σήμερα παράνομη ναρκωτική ουσία και μάλιστα κατηγορίας Α.
                   MDMA ή ECSTACY
Άλλο ένα “γερμανικό ναρκωτικό” υπήρξε το MDMA ή Ecstacy. 
Γνωστό χημικά και ως μεθυλένιο-διοξυ-μεθυλαμφεταμίνη (3,4-methylenedioxy-N-methylamphetamine), είναι ένα είδος παραισθησιογόνας αμφεταμίνης, που μοιάζει κάπως με το LSD. 
Ήταν μια πρωτοποριακή ουσία που παρασκευάστηκε για πρώτη φορά το μακρινό 1912 από τον Γερμανό φαρμακοποιό Anton Kollisch, που εργάζονταν στα πλαίσια ενός ερευνητικού προγράμματος παρασκευής φαρμάκων της εταιρείας Merck. 
Το MDMA κατοχυρώθηκε ως ευρεσιτεχνία στη γερμανική πόλη Darmstadt στις 16 Μαίου του 1914 με αύξων αριθμό 274,350. 
Ωστόσο αρχικά δεν υπήρχε μεγάλο ενδιαφέρον και ξεχάστηκε. 
To 1927 o Max Oberlin μελέτησε τη φαρμακολογία του MDMA, παρατηρώντας πως οι επιδράσεις του στο σάκχαρο του αίματος και στις μυικές συσπάσεις ήταν παρόμοιες με την ουσία Εφεδρίνη, αλλά δεν επέμεινε στη χρήση του. 
Το 1939, όταν ξεκίνησε ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος, το MDMA επανήλθε και πάλι στο προσκήνιο και δοκιμάστηκε αρχικά σε ζώα στα πλαίσια μιας έρευνας για την αδρεναλίνη, και παρατηρήθηκε πως προκαλούσε μια “έκρηξη ενέργειας”.
Δύο χρόνια αργότερα, το 1941, δοκιμάστηκε ερευνητικά για την ανακούφιση των ασθενών με Πάρκινσον αλλά απορρίφθηκε ως θεραπεία. 
Δεν απορρίφθηκε ωστόσο η χρήση του σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, κατά τη διάρκεια των πολεμικών επιχειρήσεων των Γερμανών στρατιωτών, αν και οι σχετικές πληροφορίες είναι ανεπιβεβαίωτες. 
Το σίγουρο πάντως είναι πως το συγκεκριμένο ναρκωτικό γνώρισε πραγματική άνθηση κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1950, όταν δοκιμάστηκε πειραματικά από το στρατό και τις μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ ως “ορός της αλήθειας”, αλλά και σε παράνομα προγράμματα “αναμόρφωσης της προσωπικότητας” στα πλαίσια του περιβόητου προγράμματος MK-ULTRA και MKSEARCH.
Στη συνέχεια, από τα τέλη της δεκαετίας του 1960 (όταν απαγορεύτηκε το LSD) μέχρι το 1985, το MDMA χρησιμοποιήθηκε συστηματικά και ως υποβοηθητικό στοιχείο στην ψυχοθεραπεία. 
Το 1985 η αμερικανική DEA αποφάσισε να το απαγορεύσει και τον καταχώρησε στον Πίνακα Ι των ελεγχόμενων φαρμάκων, όπου περιλαμβάνονται οι ψυχότροπες ουσίες που “δεν έχουν θεραπευτική αξία” και η διάθεση τους δεν επιτρέπεται για κανένα λόγο. Παρότι όψιμα απαγορευμένο το MDMA ή Ecstasy άρχισε από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 να κάνει θραύση στα μεγάλα club του ισπανικού νησιού Ίμπιζα (γνωστά και ως Acid-house), όπου παιζόταν techno μουσική, ως το κατεξοχήν “χάπι της διασκέδασης”.  
Εξαιρετικά δημοφιλές στα λεγόμενα rave πάρτι, το MDMA, διαδόθηκε πλέον σε ολόκληρο τον κόσμο, κυρίως στους νέους. 
Αντί να ντοπάρει τους στρατιώτες των Ναζί αυτό το “γερμανικό χάπι” καταναλώνεται πλέον παράνομα από εκατομμύρια νέους ανά τον κόσμο ως διεγερτικό και ψυχεδελικό μιας ολόκληρης υποκουλτούρας διασκέδασης.
                 LSD
To πιο γνωστό παγκοσμίως και πιο ισχυρό συνθετικό παραισθησιογόνο με την ονομασία LSD ανακαλύφθηκε τυχαία το απόγευμα της 16ης Απριλίου 1943 σ’ ένα προάστιο της ελβετικής πόλης Βασιλεία, όπου βρισκόταν η καρδιά και τα εργαστήρια της φαρμακευτικής εταιρείας Sandoz. 
Εκεί ο 37χρονος Ελβετός χημικός δρ. Άλμπερτ Χόφμαν (Albert Hofmann), ενώ εργαζόταν σκληρά στο εργαστήριο του πειραματιζόμενος πάνω στην παρασκευή μιας νέας φαρμακευτικής ουσίας βασισμένης στο λυσεργικό οξύ, απορρόφησε κατά λάθος μια μικρή ποσότητα αυτής της ουσίας. 
Αμέσως αισθάνθηκε ίλιγγο και τον πλημμύρισε μια παράξενη αίσθηση, που όμως δεν ήταν καθόλου δυσάρεστη. 
Αισθάνθηκε ένα παράξενο είδος μέθης, κυριεύτηκε από φαντασιώσεις και αλλόκοτες εικόνες, και, χάνοντας το ενδιαφέρον για το πείραμα, εγκατέλειψε τρέχοντας το εργαστήριό του…
Βγαίνοντας από το εργαστήριο του δρ. Χόφμαν πήρε το ποδήλατό του για να επιστρέψει στο σπίτι του. 
Εκεί ξάπλωσε σε μια πολυθρόνα κι έκλεισε τα μάτια του, επειδή το φως της ημέρας του φαινόταν δυσάρεστα λαμπερό. 
Αμέσως το μυαλό του άρχισε να στροβιλίζεται μ’ έναν παράξενο ίλιγγο. 
Όπως περιέγραψε αργότερα στο βιβλίο του LSD: Το Προβληματικό μου Παιδί: «Με πλημμύρισε ένα ακατάπαυστο κύμα από φανταστικές εικόνες εξαιρετικής πλαστικότητας και λαμπρότητας, συνοδευόμενες από ένα έντονο καλειδοσκοπικό παιχνίδι των χρωμάτων».
To LSD (Lysercic Acid Diethylamide) ή διαθυλαμίδη του λυσεργικού οξέος είναι μια ημισυνθετική ουσία που παράγεται από λυσεργικό οξύ, που είναι ένα φυσικό προϊόν και απαντάται στο μύκητα ερυσιβώδη όλυρα (Claviceps purpurea) -ένας σκληρώτιος μύκητας που παρασιτεί στη σίκαλη και σε άλλα δημητριακά και είναι γνωστός για τις ψυχεδελικές του ιδιότητες και γι’ αυτό χρησιμοποιούνταν και κατά τα Ελευσίνια Μυστήρια- καθώς και από την ομάδα των διαιθυλαμίδων, που παρασκευάζονται εργαστηριακά.
Πριν ακόμη φθάσει στις ΗΠΑ και χρησιμοποιηθεί πειραματικά στα πλαίσια του προγράμματος MKULTRA της CIA (με την κωδική ονομασία ΕΑ1729) και περάσει στη συνέχεια στις πιάτσες της αμερικανικής νεολαίας ως το κατεξοχήν ψυχεδελικό ναρκωτικό της “γενιάς των λουλουδιών”, το παραισθησιογόνο LSD φαίνεται πως έκανε κι αυτό μια διαδρομή, έστω μικρή, στη ναζιστική Γερμανία. 
Ναζί επιστήμονες πραγματοποίησαν στο Νταχάου έρευνες πάνω στο LSD, όπως και πάνω στη Μεσκαλίνη, πιστεύοντας πως θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για Mind Control, για την ενίσχυση της μνήμης, τον έλεγχο της συμπεριφοράς αλλά και κατά τη διάρκεια των ανακρίσεων της Γκεστάπο για το “σπάσιμο” των κρατουμένων. 
Ωστόσο οι παραισθησιογόνες ιδιότητες του LSD ήταν τόσο ισχυρές, που δεν είχαν κανένα ελεγχόμενο και επιθυμητό αποτέλεσμα, διότι αποδιοργάνωναν εντελώς τις αισθήσεις και τις διανοητικές διεργασίες του χρήστη-πειραματόζωου. 
Γι’ αυτό τελικά οι Ναζί επιστήμονες το απέρριψαν καθώς το έκριναν “αναποτελεσματικό” σε σχέση με τους στόχους τους.

https://tvxs.gr/istoria/taksidia-sto-xrono/ta-narkotika-ton-nazi/

Η Πανούκλα - Ο μόνος τρόπος να πολεμήσεις την πανούκλα είναι η τιμιότητα.

Οι δυστυχίες, στην πραγματικότητα, είναι μια κοινή υπόθεση, αλλά δύσκολα τις πιστεύει κανείς όταν του πέσουν στο κεφάλι. 
Υπήρξαν στον κόσμο τόσες πανούκλες όσοι και οι πόλεμοι. 
Και παρόλα αυτά οι πανούκλες και οι πόλεμοι πάντα βρίσκουν τους ανθρώπους το ίδιο απροετοίμαστους. 
Ο γιατρός Ριέ ήταν απροετοίμαστος, όπως και οι συμπολίτες μας και έτσι πρέπει να καταλάβουμε τους δισταγμούς τους. 
Και μ' αυτόν τον τρόπο επίσης πρέπει να καταλάβουμε ότι μοιράστηκε ανάμεσα στην ανησυχία και την εμπιστοσύνη.
Όταν ξεσπάει ένας πόλεμος, οι άνθρωποι λένε: 
"Δεν θα διαρκέσει πολύ, είναι πολύ ανόητο". 
Κι αναμφίβολα ένας πόλεμος είναι σίγουρα πολύ ανόητος, αλλά αυτό δεν τον εμποδίζει να διαρκέσει.
Η ανοησία επιμένει πάντα και θα μπορούσε κανείς να το διακρίνει αν δεν σκέφτονταν μόνο τον εαυτό του. 
Απ' αυτή την άποψη οι συμπολίτες μας ήταν σαν όλο τον κόσμο, σκέφτονταν τους εαυτούς τους και για να το πούμε κι αλλιώς ήταν ανθρωπιστές: δεν πίστευαν στις δυστυχίες.
Η δυστυχία δεν είναι στα μέτρα του ανθρώπου, επομένως λέμε ότι η δυστυχία δεν είναι πραγματική, είναι ένα κακό όνειρο που θα περάσει. 
Αλλά δεν περνάει πάντα και από κακό όνειρο σε κακό όνειρο, είναι οι άνθρωποι που περνάνε και πρώτα πρώτα οι ανθρωπιστές, γιατί δεν πήραν τις προφυλάξεις τους. 
Οι συμπολίτες μας δεν ήταν πιο ένοχοι από άλλους, ξεχνούσαν να είναι μετριόφρονες, αυτό είναι όλο και σκέφτονταν ότι όλα είναι ακόμη δυνατά για αυτούς· πράγμα που σήμαινε ότι οι δυστυχίες είναι αδύναμες. 
Συνέχιζαν να κάνουν επιχειρήσεις, να ετοιμάζουν ταξίδια, και να έχουν γνώμες. 
Πως θα μπορούσαν να σκεφτούν τη πανούκλα, που καταργεί το μέλλον, 
τις μετακινήσεις, 
τις συζητήσεις; 
Θεωρούσαν τους εαυτούς τους ελεύθερους και κανένας δεν θα είναι ποτέ ελεύθερος, όσο υπάρχουν δυστυχίες".
            Albert Camus - Η Πανούκλα (απόσπασμα)
επιμέλεια κειμένου:ntina

Καθηγητής Thomas N. Seyfried: Επαναπροσδιορίζοντας τον καρκίνο (μάχη κατά του καρκίνου)

Ο Dr. Thomas Seyfried, εξετάζει τον καρκίνο ως μεταβολική ασθένεια. .....

Είναι κάτοχος διδακτορικού διπλώματος στη Γενετική και Βιοχημεία από το Πανεπιστήμιο του Ιλινόις και έχει υπόβαθρο στη νευρολογία. 

Ο Dr. Seyfried έχει λάβει πολυάριθμα βραβεία και διακρίσεις από διάφορους οργανισμούς και έχει πάνω από 150 δημοσιεύσεις με αξιολογήσεις. 

Είναι επίσης συγγραφέας του βιβλίου "Ο καρκίνος ως μεταβολική ασθένεια: Για την προέλευση, τη διαχείριση και την πρόληψη του καρκίνου", "Cancer as a Metabolic Disease: On the Origin, Management, and Prevention of Cancer,", το οποίο εκδόθηκε το 2012.

Prof. Thomas N. Seyfried: Rethinking Cancer (War on Cancer)...

...ένα μικρό απόσπασμα της συνέντευξης:

....αλλά κοιτάξτε τη διατροφή μας και την κατάσταση του τρόπου ζωής μας σήμερα, εκείνα τα πράγματα για τα οποία μιλάω πολύ, το κακό φαγητό, για την έλλειψη άσκησης, το άγχος, τον κακό ύπνο, όλα αυτά τα πράγματα επηρεάζουν μέρη του σώματος.

-. Οπότε τι κάνουμε για αυτό;

Να μάθουμε για αυτά.

-. Και μετά, και μετά τι κάνουμε;

Είναι προσωπική επιλογή. 

Δεν είμαι εδώ για να βγάλω από την αγορά προϊόντα ή τα ντόνατς μαρμελάδας, σίγουρα. 

Ή για το πρωινό, μου αρέσουν και εμένα πολύ αυτά τα πράγματα, αλλά το ερώτημα είναι ότι δεν τα τρώω κάθε μέρα και ξέρω ότι αν κάνω κάτι τέτοιο θα με σκοτώσει. 

Οπότε ναι, παραλείποντας τα γεύματα, νηστεία μόνο με νερό περιστασιακά, 

υπάρχουν πολλά πράγματα που μπορείς να κάνεις για να διατηρήσεις τα μιτοχόνδρια σου υγιή...

-. Οπότε, πρέπει να κάνω νηστεία;

Ξέρεις δεν θέλω να σου πω τι πρέπει ή δεν πρέπει να κάνεις, δεν είμαι γιατρός εδώ, είμαι επιστήμονας που μελετώ τι προκαλεί αυτά τα πράγματα και μελετώ πώς να τα διαχειριστώ. Πρέπει να διαβάσεις τι λέω και πρέπει να έρθεις στις δικές σου αποφάσεις για το πώς θέλεις να κάνεις τη ζωή σου. 

Σου έδωσα πληροφορίες…

-. Ποια είναι η άποψή σου για τη νηστεία;

Η νηστεία είναι ένας ισχυρός τρόπος να βάλεις το σώμα σου σε διατροφική κέτωση, αλλά δεν είναι εύκολο, δοκίμασε να το κάνεις, προσπάθησε να το κάνεις δες πόσο εύκολο είναι. 

Δεν είναι εύκολο, σωστά; 

Όμως γι’ αυτό αναπτύξαμε αυτή τη διαδικασία όπου αντί πας στεγνά να κάνεις κάτι, πες σήμερα, θα έχω πολύ φαγητό, θα φάω όσο περισσότερο μπορώ και μετά εντάξει αύριο, μπορείς να πας… είναι η δεύτερη, η τρίτη μέρα που αρχίζεις να καταλαβαίνεις τι πραγματικά στο διάολο συμβαίνει, πιστέψτε με ότι το έχω δοκιμάσει και δεν είναι εύκολο, γι’ αυτό αναπτύξαμε μια δίαιτα μηδενικών υδατανθράκων για 14 ημέρες, 

10 έως 14 ημέρες, απλά μηδέν, 

τρως όμως κρέας, 

κοτόπουλο, 

ψάρι, ότι θέλεις, αλλά απλά δε τρως ζυμαρικά, ψωμί, τέτοιου είδους πράγματα....

https://www.youtube.com/watch?v=6rb_n_JqZw0

                       

https://www.youtube.com/watch?v=VaVC3PAWqLk

https://botanologia.blogspot.com/2025/02/thomas-n-seyfried.html

Επιστήμονας του Harvard υποστηρίζει ότι ο πολιτισμός στον πλανήτη Άρη καταστράφηκε από πυρηνική επίθεση.

Η ραδιενέργεια συγκεντρώνεται σε δύο συγκεκριμένες περιοχές των οποίων τα σχέδια ραδιενέργειας ευθυγραμμίζονται άμεσα με δύο τοποθεσίες που περιέχουν κάτι που φαίνεται να είναι αρχαιολογικά ερείπια - συμπεριλαμβανομένου ενός σκαλιστού ανθρώπινου προσώπου, μιας πυραμίδας και αυτό που μοιάζει με τα υπολείμματα μιας μεγάλης πόλης με κοινά αμυντικά τείχη.

Ο πολιτισμός που ζούσε εδώ, στοχοποιήθηκε και καταστράφηκε σκόπιμα από πυρηνική εξόντωση από το διάστημα.

Επιστήμονας του Χάρβαρντ υποστηρίζει ότι ο πολιτισμός στον πλανήτη Άρη καταστράφηκε από πυρηνική επίθεση.
Μια προκλητική θεωρία του φυσικού Dr. John Brandenburg υποδηλώνει ότι ένας αρχαίος πολιτισμός στον πλανήτη Άρη καταστράφηκε από μια μαζική θερμοπυρηνική επίθεση πριν από εκατομμύρια χρόνια.
Ο φυσικός Dr. John Brandenburg έχει διατυπώσει μια συγκλονιστική υπόθεση, σύμφωνα με την οποία ο πλανήτης Άρης φιλοξενούσε κάποτε νοήμονα ζωή, προτού καταστραφεί από ένα θερμοπυρηνικό συμβάν μεγάλης κλίμακας. 
Σύμφωνα με τον Dr. John Brandenburg, περιοχές όπως η Cydonia παρουσιάζουν ενδείξεις αρχαίων οικισμών που τερματίστηκαν απότομα πριν από περίπου 100 εκατομμύρια χρόνια. 
Το επιχείρημά του βασίζεται κυρίως στην παρουσία αυξημένων επιπέδων Xenon-129 στην ατμόσφαιρα του Άρη, ένα ισότοπο που στη Γη συνδέεται συνήθως με πυρηνικές αντιδράσεις και στο χαρακτηριστικό κόκκινο χρώμα του πλανήτη, το οποίο πιστεύει ότι θα μπορούσε να αποτελεί ένδειξη ραδιενεργών καταλοίπων και όχι απλού οξειδίου του σιδήρου.
Παρά τους  ισχυρισμούς του Dr. John Brandenburg, η ευρύτερη επιστημονική κοινότητα παραμένει μη πεπεισμένη, επικαλούμενη την έλλειψη φυσικών αποδεικτικών στοιχείων που να υποστηρίζουν ένα τέτοιο κατακλυσμικό γεγονός. 
Επισημαίνουν ότι στον Άρη δεν υπάρχουν οι τεράστιοι κρατήρες πρόσκρουσης ή συγκεκριμένα γεωλογικά ίχνη που θα ακολουθούσαν αναπόφευκτα μια πυρηνική έκρηξη τέτοιας κλίμακας. 
Όμως η απουσία κρατήρων στο σημείο υποδηλώνει ότι τα κέντρα των εκρήξεων ήταν πάνω από το έδαφος και η "υπόθεση Cydonia" επανεξετάζεται υπό το πρίσμα νέων απεικονιστικών και γεωχημικών δεδομένων. 
Ο πολιτισμός αυτός του Άρη, φαίνεται πως ήταν αρχαίος και ενδημικός του πλανήτη! 
Συνολικά, τα στοιχεία υποδηλώνουν ότι ο Άρης ήταν το θέατρο μιας πλανητικής πυρηνικής καταστροφής. 
Η απάντηση στο παράδοξο του Enrico Fermi, "πού είναι όλοι;"(το λογικό παράδοξο που αναπτύχθηκε από τον Ιταλό φυσικό Enrico Fermi σχετικά με την πλήρη απουσία στοιχείων για την ύπαρξη εξωγήινων πολιτισμών, παρά το γεγονός ότι βάσει των αστρονομικών μετρήσεων υπάρχουν δισεκατομμύρια άλλοι πλανήτες μόνο στον Γαλαξία όπου βρίσκεται η Γη) μπορεί, λοιπόν, να βρίσκεται στον Άρη!

                                                                             μετάφραση και επιμέλεια κειμένου:ntina

https://ui.adsabs.harvard.edu/abs/2014JCos...2412229B/abstract

https://x.com/BrianCoryDobbs

https://x.com/AstronomyVibes/status/2041225644843872351

Θάνατος στον Άρη - Αποδεικτικά στοιχεία μιας εξωγήινης πυρηνικής εξόντωσης:

https://www.youtube.com/watch?v=zd6xa5VivaE

Βότανα που περιέχουν το πολύτιμο αμινοξύ τρυπτοφάνη

…και με ρωτάτε – υπάρχουν βότανα που περιέχουν τρυπτοφάνη;
και βέβαια υπάρχουν διότι ο φυσικός μας κόσμος είναι ένα “σεντούκι με ιάματα”
Και είναι αρκετά τα φυτικά τρόφιμα και βότανα που περιέχουν το αμινοξύ τρυπτοφάνη, το οποίο είναι σημαντικό για την παραγωγή σεροτονίνης και μελατονίνης!
Και μία σημαντική διευκρίνηση *
Τα βότανα περιέχουν μικρές ποσότητες τρυπτοφάνης και πρέπει να τα συμπληρώνουμε με όλες τις υπόλοιπες κατηγορίες τροφών που περιέχουν τρυπτοφάνη!
Ας γνωρίζουμε λίγο περισσότερο την τρυπτοφάνη.
Η τρυπτοφάνη είναι ένα από τα απαραίτητα αμινοξέα, απαραίτητη για τη σύνθεση πρωτεϊνών,
πρόδρομος της σεροτονίνης, της ορμόνης της  ευτυχίας και της μελατονίνης, της ορμόνης του ύπνου!
Βοηθά στη βελτίωση της διάθεσης,
στην αντιμετώπιση της αϋπνίας και
της κατάθλιψης,
στη μείωση του άγχους,
βοηθά στην μείωση της όρεξης και της ανάγκης για υδατάνθρακες (μειώνει την όρεξη για γλυκά)...

συνέχεια του άρθρου μου:https://botanologia.gr/votana-poy-periechoyn-to-polytimo-aminoxy-tryptofani/