Νίκος Μπελαβίλας: Ναι μπορούμε να αποκαλύψουμε τον Ιλισσό

Σκεφτόμουν από μέρες να γράψω για τον Ιλισσό.
Το προκάλεσε μία νέα φοιτήτρια αρχιτεκτονικής που ζήτησε βοήθεια για τη διπλωματική της εργασία με το ερώτημα "Μπορούμε να αποκαλύψουμε τον Ιλισσό;" 
Ήρθε η μεγάλη πλημμύρα της Βαλένθια με δεκάδες νεκρούς. 
Το ισπανικό παράδειγμα μοιάζει σε πολλά με το ελληνικό. 
Άναρχη ανάπτυξη των πόλεων, ασέβεια στη φύση, δικτάτορες που νόμιζαν ότι το να κτίσεις παντού είναι ανάπτυξη και ένα ευαίσθητο μεσογειακό τοπίο. 
Για όσους/όσες κουράζεστε να διαβάσετε 600 λέξεις η απάντηση είναι: "Ναι μπορούμε να αποκαλύψουμε τον Ιλισσό"
Σκεφτόμουν λοιπόν, την όμορφη εκείνη ιδέα του 2018 που πετάχτηκε στα αζήτητα: την αποκάλυψη της αρχαίας κοίτης από το Καλλιμάρμαρο και το Ολυμπείον ως το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στου Φιξ. 
Μία πράσινη και γαλάζια υδάτινη επέκταση των αρχαιολογικών χώρων της Αθήνας στα ίχνη του ποταμού.
Ο Ιλισσός άρχισε να καλύπτεται με πανηγυρισμούς κατά τη δικτατορία της 4ης Αυγούστου. «Θάπτομεν τον Ιλισόν» διακήρυξε ο Ιωάννης Μεταξάς το 1939 εγκαινιάζοντας τα έργα τα οποία τελικά οδήγησαν στην κάλυψη οκτώ περίπου χιλιομέτρων. 
Ας μην του χρεώσουμε περιβαλλοντικό έγκλημα. 
Τόσα ήξερε, τόσα έκανε. 
Όπως και πολλοί άλλοι νόμιζαν ότι εκσυγχρόνιζαν την πόλη, ότι χτυπούσαν την ελονοσία, ότι έκρυβαν τη βρωμιά των υπονόμων που έπεφταν στα ρέματα και έδιναν χώρο στο νέο τότε σύμβολο της εποχής, το ιδιωτικό αυτοκίνητο.
Οδός Καλλιρόης, 
Βασιλέως Κωνσταντίνου, 
Μιχαλακοπούλου, 
Γεωργίου Παπανδρέου κατασκευάστηκαν σταδιακά ως τη δεκαετία του ’70 επάνω στο ποτάμι. 

Τα μόνα τμήματα που είναι ελεύθερα βρίσκονται στου Ζωγράφου ψηλά μέσα στο πάρκο, συνεχίζουν έως τον Αη Γιάννη τον Κυνηγό στον Υμηττό και ένα μικρό τμήμα, χαμηλά στο Μοσχάτο.
Η πρόταση που σχεδιάσαμε στην "Ανάπλαση Αθήνας" το 2018-2019 έλεγε τα εξής απλά πράγματα: Αντί να επισκευαστεί η ρηγματωμένη πλάκα της οδού Καλλιρόης που φέρει το τραμ με σπατάλη αρκετών εκατομμύριων για την επισκευή των προπολεμικών και μεταπολεμικών αγωγών, αποξηλώνεται. 
Μετακινείται η γραμμή του τραμ στη φυσική του διαδρομή Φιξ-Συγγρού-Στύλοι Ολυμπίου Διός-Σύνταγμα όπως είχε σχεδιαστεί εξ αρχής. 
Από άγνοια δεν επέτρεψαν να κατασκευαστεί το 2004 ηγεσίες υπουργείων που φοβόνταν ότι θα πέσει η Πύλη του Αδριανού από τους κραδασμούς (!). 
Απελευθερώνεται έτσι η κυκλοφορία στην Αρδηττού και μένει ελεύθερη η μεσαία ζώνη της Καλλιρόης. 
Καταργούνται οι δύο πλευρικές σειρές παράνομης στάθμευσης, διατηρούνται δύο λωρίδες κυκλοφορίας σε κάθε κατεύθυνση (και σήμερα τόσες είναι στην πραγματικότητα) και απομένει ένα ποτάμι πλάτους εικοσιπέντε μέτρων που συνεχίζει από την μικρή κοιλάδα της Αγίας Φωτεινής, για ένα χιλιόμετρο μέχρι το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης. 
Το ποτάμι θα έχει το χειμώνα νερό και το καλοκαίρι θα είναι στεγνό με υδρόβια βλάστηση. 
Τι κάνουμε μ’ αυτό; 
Στήνουμε ένα μικρό σταθμό βιολογικού καθαρισμού που ρίχνει τα «γκρι» νερά των οχετών της ΕΥΔΑΠ πεντακάθαρα εμπλουτίζοντας την κοίτη χειμώνα-καλοκαίρι. 
Διαδρομές πεζών διατρέχουν τα πρανή και χωμάτινες υδατοπερατές επιφάνειες που αφήνουν το νερό να απορροφηθεί στον υδροφόρο.
Είχαμε ελέγξει τα κυκλοφοριακά τα οποία "βγαίνουν", είχαμε συζητήσει με τους αρχαιολόγους οι οποίοι είχαν ενθουσιαστεί, σχεδιάσαμε την πρώτη ιδέα σε χαρτί. 
Στήθηκε μία ομάδα έργου με την Περιφέρεια Αττικής, τα συναρμόδια υπουργεία, την ΕΥΔΑΠ και τον Σεπτέμβριο του 2019 το έργο εγκαταλείφθηκε.
Για να μιλήσουμε πολύ-πολύ σοβαρά: Κινδυνεύουμε από τις πλημμύρες ανεξαρτήτως του ποια κυβέρνηση θα κυβερνάει και ποιος θα είναι δήμαρχος της Αθήνας τη στιγμή του κακού. 
Στον Κηφισό δεν μπορούμε να προχωρήσουμε, παρά μόνο με ένα συντηρητικό σενάριο σωστικών κινήσεων. 
Καθαρισμοί, 
φροντίδα, 
λεκάνες ανάσχεσης στα ανάντη στα βουνά και κανάλια υπερχείλισης στο Φάληρο. 
Δεν μπορούμε δυστυχώς να καταργήσουμε τον κύριο κυκλοφοριακό άξονα του Λεκανοπεδίου. Στο μέλλον ίσως. 
Όμως, στον Ιλισσό μπορούμε να ανοίξουμε πιλοτικά ένα μεγάλο κεντρικό τμήμα του ποταμού. Εφαρμόζοντας και δοκιμάζοντας ένα ριζοσπαστικό σενάριο. 
Κοστίζει πολύ λιγότερο, από ότι να επισκευάσουμε την υπόγεια κοίτη. 
Και η Αθήνα θα αποκτήσει το πρώτο έργο ανάκτησης ποταμού.
Νίκος Μπελαβίλας

commonality.gr

Τα υγρά μαντηλάκια νέος εχθρός του πλανήτη και του ανθρώπου

Με δημοσίευση τους στην επιθεώρηση «Marine Pollution Bulletin» ερευνητές του Πανεπιστημίου Stirling αναφέρουν ότι τα υγρά μαντηλάκια αναδεικνύονται στο νέο μεγάλο πονοκέφαλο της ανθρωπότητας αλλά και του πλανήτη. 
Όπως αναφέρουν εκατομμύρια υγρά μαντηλάκια πετιούνται στις λεκάνες τουαλετών και καθημερινά μέσω των αποχετευτικών συστημάτων μετατρέπονται σε σκουπίδια που μολύνουν το περιβάλλον. 
Επειδή αποτελούνται και από πλαστικές ύλες τα υγρά μαντηλάκια δεν διασπώνται και προστίθενται στους γιγάντιους όγκους πλαστικών σκουπιδιών που μολύνουν το περιβάλλον.
Οι ερευνητές αναφέρουν επίσης ότι τα υγρά μαντηλάκια εισερχόμενα στις λεκάνες και το αποχετευτικό σύστημα λειτουργούν ως μαγνήτες για βακτήρια του εντερικού συστήματος όπως το E.coli και εντερόκκοκοι ορισμένα από τα οποία είναι μάλιστα ανθεκτικά στα αντιβιοτικά φάρμακα.
Δεδομένου ότι τα υγρά μαντηλάκια καταλήγουν μέσω των αποχετευτικών συστημάτων σε ακτές και παραλίες υπάρχουν αυξημένες πιθανότητες να έρθουν σε επαφή μαζί τους λουόμενοι και ειδικά παιδιά που θα παίζουν στην άμμο με κίνδυνο να μολυνθούν. 
Σύμφωνα με τους ερευνητές παρόμοια επικινδυνότητα έχουν και άλλα προϊόντα ατομικής υγιεινής που μετατρέπονται σε ανεξέλεγκτα σκουπίδια όπως οι μπατονέτες καθαρισμού των αυτιών.- naftemporiki.gr

Το νεοανακαλυφθέν οικοσύστημα, κάτω από την παγοκρηπίδα Λάρσεν C στην Ανταρκτική Χερσόνησο και τα μυστικά του

Διεθνής ομάδα επιστημόνων πρόκειται να ξεκινήσει για το μεγαλύτερο παγόβουνο του κόσμου σήμερα, πολεμώντας τα πελώρια κύματα και τον επερχόμενο χειμώνα στην Ανταρκτική, στοχεύοντας να απαντήσει σε βασικά ερωτήματα για την επίδραση της κλιματικής αλλαγής στους πόλους.

Οι επιστήμονες, υπό τη σημαία της Βρετανικής Παρακολούθησης Ανταρκτικής, θα προσπαθήσουν να προσεγγίσουν ένα νεοανακαλυφθέν οικοσύστημα, το οποίο παρέμεινε κρυμμένο επί 120.000 χρόνια κάτω από την παγοκρηπίδα Λάρσεν C στην Ανταρκτική Χερσόνησο.

Τον περασμένο Ιούλιο μέρος της παγοκρηπίδας έσπασε σχηματίζοντας ένα πελώριο παγόβουνο, το A68, το οποίο είναι τέσσερις φορές μεγαλύτερο από το Λονδίνο, αποκαλύπτοντας τη ζωή κάτω από αυτό πρώτη φορά.
Τώρα οι επιστήμονες λένε ότι βρίσκονται σε αγώνα δρόμου προκειμένου να ερευνήσουν τα οικοσυστήματα αυτά προτού μεταβληθούν από την έκθεσή τους στο ηλιακό φως.

Η θαλάσσια βιολόγος δρ Κατρίν Λίνσε της Βρετανικής Παρακολούθησης Ανταρκτικής είναι επικεφαλής της αποστολής, η οποία πρόκειται να ξεκινήσει από τα νησιά Φόκλαντ σήμερα. Αναμένεται να φθάσουν στο παγόβουνο εντός μίας εβδομάδας.

Μοναδική ευκαιρία
«Η αποκοπή του Α68 μας δίνει μία μοναδική ευκαιρία να μελετήσουμε τη θαλάσσια ζωή καθώς αντιμετωπίζει μια δραματική περιβαλλοντική αλλαγή», λέει η δρ Λίνσε και προσθέτει:
«Είναι σημαντικό να φθάσουμε εκεί το ταχύτερο δυνατόν προτού το ηλιακό φως μεταβάλει τις συνθήκες και νέα είδη αρχίσουν να σχηματίζουν αποικίες. Είναι πολύ συνταρακτικό όλο αυτό».

Ο καθηγητής Ντέιβιντ Βον, επιστημονικός διευθυντής της Βρετανικής Παρακολούθησης Ανταρκτικής, επισημαίνει ότι «πρέπει να κάνουμε θαρραλέα βήματα. Η παγοκρηπίδα Λάρσεν C είναι στον νότο και υπάρχουν πολλοί θαλάσσιοι πάγοι στην περιοχή, αλλά πρόκειται για σημαντική ευκαιρία και έτσι θα καταβάλουμε υπεράνθρωπες προσπάθειες να βρεθούμε εκεί που πρέπει». Επίσης, ο καθηγητής Βον τόνισε ότι η κλιματική αλλαγή έχει ήδη επηρεάσει τις θάλασσες στην Ανταρκτική, με αποτέλεσμα να υπερθερμαίνονται κάποια από τα παράκτια ύδατα.

«Η μελλοντική υπερθέρμανση μπορεί να θερμάνει τα οικοσυστήματα.
Καθώς εκεί ζουν είδη που έμαθαν να αγαπούν το κρύο, και όχι τη ζέστη, τα είδη αυτά είτε θα μετακινηθούν είτε θα πεθάνουν.
Πόσο γρήγορα θα συμβεί αυτό και πόσο τα οικοσυστήματα μπορούν να οικοδομήσουν αποικίες σε νέες περιοχές αποτελεί κλειδί στην κατανόηση σχετικά με το πού η Ανταρκτική αντέχει και πού είναι ευάλωτη».

Την περασμένη εβδομάδα ο Guardian δημοσίευσε τις πρώτες φωτογραφίες ειδών που βρέθηκαν σε ανεξερεύνητη περιοχή του πυθμένα της Ανταρκτικής.
Οι φωτογραφίες ελήφθησαν σε ερευνητική αποστολή της Greenpeace, που είναι μέρος της ευρύτερης προσπάθειας να μεταβληθεί η περιοχή στο μεγαλύτερο ωκεάνιο καταφύγιο.
πηγή του άρθρου:kathimerini.gr

galatsinews:togalatsi.blogspot.gr

αρνητικό περιβάλλον και πόνος

Το αρνητικό περιβάλλον επιδεινώνει τον πόνο στη χαμηλή οσφυαλγία

Πιστεύετε ότι η χαμηλή οσφυαλγία που ταλαιπωρεί τον/την σύζυγό σας δεν είναι κάτι σημαντικό;
Σύμφωνα με μία νέα έρευνα, ανεξάρτητα από αυτό που πιστεύεται εσείς, αν για εκείνον είναι κάτι σημαντικό, αυτή η αντίληψη σας μπορεί να του επιδεινώσει τον πόνο.

Ενώ η θετική υποστήριξη και η ενθάρρυνση έχει αποδειχθεί πως μειώνει το αίσθημα του πόνου, αυτή η έρευνα επιβεβαιώνει το ακριβώς αντίθετο: η έλλειψη υποστήριξης μπορεί να εντείνει τον πόνο.

Στην έρευνα συμμετείχαν ζευγάρια, ο ένας εκ των οποίων υπέφερε από χρόνια χαμηλή οσφυαλγία.
Καθώς ο/η ασθενής με την χαμηλή οσφυαλγία πραγματοποιούσε δραστηριότητες όπως: όρθια στάση, περπάτημα, ξαπλωμένος, σκυφτός και εκτελούσε διατατικές δραστηριότητες για 10 λεπτά, ο/η σύζυγος παρακολουθούσε.
Οι ερευνητές αξιολογούσαν κάθε κριτική ή εχθρική στάση προς στον σύζυγο /ασθενή, καθώς επίσης πως γινόνταν αισθητή αυτή η κριτική από την πλευρά του ασθενούς.
Περιττό να πούμε ότι όταν ο/η σύζυγος που παρακολουθούσε κρατούσε εχθρική στάση ή κριτική προς τον/την πάσχουσα σύζυγο, αυτό συσχετίστηκε με επιδείνωση του πόνου, ιδιαίτερα αν ήταν γυναίκα ασθενής ή υπέφερε από κατάθλιψη!

Το ηθικό δίδαγμα της ιστορίας είναι το εξής:
Όταν κάποιος πονάει, δώστε του την πλήρη υποστήριξη σας!
Αυτό σημαίνει ότι δεν αρκεί να προσπαθείτε να καταλάβετε και να εκτιμήσετε τον πόνο τους, αλλά επίσης να αντιληφθείτε ότι αυτό που εσείς νομίζετε ως υποστήριξη ή χρήσιμη συμβουλή μπορεί στην πραγματικότητα να γίνει αντιληπτό από τον ασθενή ως κάτι αρνητικό και να προκαλέσει μεγαλύτερο πόνο, όχι λιγότερο.
«Βοηθείστε τον ασθενή να ζήσει όσο καλύτερα μπορεί, ανεξάρτητα από τον πόνο που βιώνει», επισημαίνει ο Kevin Alschuler του University of Washington in Seattle!

Συμβουλευθείτε τον φυσικοθεραπευτή σας για να μάθετε περισσότερα σχετικά με την χαμηλή οσφυαλγία, τα πιθανά αίτια, και το πώς τα ζευγάρια μαζί μπορούν να την αντιμετωπίσουν!

ΠΗΓΗ
Spouse criticism and hostility during marital interaction: effects on pain intensity and behaviors among individuals with chronic low back pain.
Burns, John W.; Post, Kristina M.; Smith, David A.; More
Pain ., Post Acceptance: August 08, 2017
physio.gr

Μπουταν, ένας μικρός σε έκταση περιβαλλοντικός γίγαντας

Στη νότια Ασία, στην ανατολική πλευρά των Ιμαλαΐων, βρίσκεται μια από τις μικρότερες, αλλά και πιο ευτυχισμένες  χώρες του πλανήτη.
Πρόκειται για το Βασίλειο του Μπουτάν, έναν από τους πιο σημαντικούς παίκτες στην παγκόσμια μάχη κατά της κλιματικής αλλαγής.
Το Μπουτάν είναι η μοναδική χώρα στον κόσμο που όχι μόνο αφοσιώθηκε, αλλά και πέτυχε να έχει ουδέτερο αποτύπωμα άνθρακα.
Αυτό σημαίνει ότι κατόρθωσε να εκλύει τόσο διοξείδιο του άνθρακα στην ατμόσφαιρα όσο μπορεί να απορροφήσει η βλάστηση.
Είναι πολύ σημαντικό πως επιτέλους ένα κράτος καταφέρνει να εξασφαλίσει τα μέσα για να εφαρμόσει με μακροχρόνιο προγραμματισμό τις δεσμεύσεις του για την κατάλληλη διαχείριση των προστατευόμενων περιοχών που καλύπτουν περίπου τη μισή έκταση της χώρας.
Αποτελεί την πρώτη πρωτοβουλία αυτού του είδους στην Ασία και μια από τις λίγες σε ολόκληρο τον κόσμο.
Αρκεί να σημειωθεί πως οι περισσότερες προστατευόμενες περιοχές του πλανήτη δεν έχουν επαρκή διαχείριση, εξαιτίας της έλλειψης χρηματοδότησής τους.
Όταν όμως επιτυγχάνεται καλή διαχείριση σε πάρκα, άγρια ζωή και άλλες προστατευόμενες περιοχές, τότε τα δάση που τα περικλείουν είναι υγιή.
Κατ’ επέκταση, η βλάστηση μπορεί να συμβάλει αποτελεσματικότερα στις εκπομπές ρύπων (και αυτό ωφελεί τους ανθρώπους και την άγρια φύση με πολλούς τρόπους).
Όταν τα δάση δεν είναι υγιή ή όταν αποψιλώνονται, τότε και οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα από αυτοκίνητα, φορτηγά, τρένα, αεροπλάνα, και πλοία έχουν επιπτώσεις στην ατμόσφαιρα.
Η μόνιμη χρηματοδότηση προέρχεται από την πρωτοβουλία Bhutan for Life (BFL) που είναι το αποτέλεσμα μιας στενής συνεργασίας του Βασιλείου του Μπουτάν με το WWF. Στην καρδιά του BFL βρίσκεται ένα κονδύλι ύψους 43 εκατομμυρίων δολαρίων για τη διαχείριση των προστατευόμενων περιοχών της χώρας που φτάνουν τα 5 εκατομμύρια στρέμματα, καθώς και η δέσμευση της κυβέρνησης του Μπουτάν να συνεισφέρει 75 εκατομμύρια δολάρια ως χορηγία για τα πρώτα 14 χρόνια, αλλά και να βρει μια μόνιμη πηγή χρηματοδότησης για τις προστατευόμενες περιοχές, πέραν των 14 αυτών ετών.
Πρόσφατα, κατακτήθηκε ένα σημαντικό βήμα για το BFL: η δέσμευση του Βασιλείου του Μπουτάν, του WWF και δωρητών από όλον τον κόσμο πως θα συμβάλουν στο αρχικό κεφάλαιο.
Το BFL εντάσσεται σε μια καινοτόμο οικονομική προσέγγιση, στο Project Finance for Permanence (PFP), το πρόγραμμα που το WWF, κυβερνήσεις και λοιποί συνεργάτες έχουν χρησιμοποιήσει, για να χρηματοδοτήσουν τρεις συνολικά χώρες.
Η μεγαλύτερη πρωτοβουλία του PFP είναι στη Βραζιλία, όπου υπάρχει ένα κονδύλι ύψους 215 εκατομμυρίων δολαρίων για να τη μόνιμη προστασία 150 εκατομμυρίων στρεμμάτων του Αμαζονίου.
Με τα κονδύλια του BFL - που θα προέλθουν από το Πράσινο Ταμείο για το Κλίμα, το Παγκόσμιο Ταμείο Προστασίας του Περιβάλλοντος και ιδιώτες δωρητές - το Μπουτάν θα είναι σε θέση να αναλάβει πολλές δράσεις για τις προστατευόμενες περιοχές.
Θα μπορεί να εκπαιδεύσει κοινότητες σε βιώσιμες και ανθεκτικές για το κλίμα, επιχειρήσεις για τη φύση, καθώς και να διαχειριστεί υπεύθυνα τα δάση, ώστε αυτά να συμβάλλουν σημαντικά στην απορρόφηση του διοξειδίου του άνθρακα. 

Επιπλέον, να βοηθήσει στο να διεξαχθούν επιστημονικές απογραφές των δασών, για να διαπιστωθεί εάν είναι υγιή, να παρέχει φωτοβολταϊκά πάνελ και σόμπες βιοαερίου στις κοινότητες (δηλαδή, εναλλακτικές λύσεις από την καύση του ξύλου για τη θέρμανση και τη μαγειρική, η οποία εκπέμπει πολύ διοξείδιο του άνθρακα στον αέρα) και πολλές άλλες δράσεις.
Αυτά τα μέτρα θα βοηθήσουν στο να διασφαλιστεί πως τα δάση της χώρας είναι υγιή και πως το Μπουτάν θα παραμείνει στα επίπεδα του ουδέτερου αποτυπώματος άνθρακα ή ακόμα και σε αρνητικά: αυτή τη στιγμή τα δάση του Μπουτάν απορροφούν περίπου τρεις φορές περισσότερο διοξείδιο του άνθρακα από ό,τι εκλύει η χώρα στην ατμόσφαιρα, κάθε χρόνο.
Θα βοηθήσουν, ακόμα, στο να διασφαλιστεί πως η άγρια φύση στα δάση, δηλαδή οι τίγρεις της Βεγγάλης, οι λεοπαρδάλεις του χιονιού, οι ασιατικοί ελέφαντες και άλλα 200 είδη θηλαστικών και πτηνών θα μπορούν να ευδοκιμήσουν στο φυσικό τους περιβάλλον.
Επιπρόσθετα, οι ντόπιοι θα μπορούν να έχουν πρόσβαση σε καθαρό νερό, καθώς οι ποταμοί του Μπουτάν είναι μέρος ενός δικτύου ποταμών της περιοχής που παρέχει νερό για το ένα πέμπτο του παγκόσμιου πληθυσμού.
Επίσης, τα υγιή δάση συμβάλλουν στην ανάπτυξη του οικοτουρισμού, της γεωργίας, και άλλων ευκαιριών για βιώσιμη οικονομική ανάπτυξη για το 70 τοις εκατό του πληθυσμού του Μπουτάν που ζει σε αγροτικές περιοχές.
Στο δια ταύτα, μπορούμε να δούμε στον τρόπο που αναπτύχθηκε το πρόγραμμα του Μπουτάν ένα μοντέλο για να αναπτυχθούν πολλές δράσεις για το περιβάλλον.
Ας γίνει αυτό το μικρό κράτος ένα πρότυπο για μια σημαντική αλλαγή στον πλανήτη!
~~~~~~~~~~~~~
wwf.gr
enallaktikos.gr

Αιωνία η μνήμη των επιθεωρητών Περιβάλλοντος;

Ενώ το Σώμα Επιθεωρητών υποβαθμίζεται και αποδυναμώνεται, αυξάνονται οι φόβοι ότι η λειτουργία του θα ατονήσει ακόμα περισσότερο

Πώς μιλάς για σεβασμό στους περιβαλλοντικούς νόμους όταν κανένας δεν ελέγχει τις παραβιάσεις και το περιβαλλοντικό έγκλημα; Πώς καλλιεργείς την περιβαλλοντική νομιμότητα ως αξία μεγάλης κοινωνικής και οικονομικής σημασίας, όταν οι έλεγχοι συνέχεια αποδυναμώνονται και οι καλές πρακτικές παραμένουν αόρατες και δίχως επιβράβευση;

Από τότε που ξεκίνησε στην Ελλάδα, ο θεσμός των επιθεωρητών Περιβάλλοντος πέρασε από πολλά κύματα. Η αρχή έγινε το 2001 με την ίδρυση της Ειδικής Υπηρεσίας Επιθεωρητών Περιβάλλοντος, που είχε αμιγή ευθύνη τον έλεγχο της περιβαλλοντικής νομιμότητας. Στη συνέχεια, το 2010, εξελίχθηκε σε Ειδική Γραμματεία Επιθεωρητών Περιβάλλοντος και Ενέργειας και το 2014 σε Σώμα Επιθεωρητών Περιβάλλοντος, Δόμησης, Ενέργειας και Μεταλλείων.

Τα τελευταία χρόνια, η σημαντική αυτή ελεγκτική υπηρεσία δεν σταμάτησε να υποβαθμίζεται: αποδυνάμωση στελεχική, αδιαφάνεια σε σχέση με τα πρόστιμα, πολιτικές παρεμβάσεις και πιέσεις.
Μπορεί να μην τιμήθηκε ποτέ με την απαραίτητη ανεξαρτησία από πολιτικές πιέσεις και αλχημείες, όμως η υπηρεσία περιβαλλοντικών επιθεωρήσεων έφερε πολύ σημαντικά αποτελέσματα για το περιβάλλον ως ζωτικής σημασίας κοινό αγαθό.
Σημαντικά πορίσματα και προγράμματα επιθεωρήσεων σε περιοχές όπου ανθεί η περιβαλλοντική ανομία, όπως ο Ασωπός, και έγκαιροι έλεγχοι για τη διαπίστωση παρανομιών, όπως συμβαίνει σε διυλιστήρια και εγκαταστάσεις παράνομης διάθεσης αποβλήτων, είναι μερικά από τα πολλά «παράσημα» στη 15χρονη ιστορία των επιθεωρητών Περιβάλλοντος.

Από τον Οκτώβριο 2017, με το νέο οργανόγραμμα του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας, η περιβαλλοντική επιθεώρηση καταπνίγεται σε ένα βαθύ πηγάδι άσχετων με την προστασία του περιβάλλοντος αρμοδιοτήτων που περιλαμβάνουν ακόμα και τον έλεγχο του λαθρεμπορίου καυσίμων.
Η νέα υπηρεσία ονομάζεται Ειδική Γραμματεία Σώματος Επιθεωρητών και Ελεγκτών ΥΠΕΝ.
Η αφαίρεση από τον τίτλο της Υπηρεσίας κάθε αναφοράς στο περιβάλλον δεν είναι τυχαία.
Αυτή η διάπλατης ευθύνης υπηρεσία ελέγχων όχι απλώς δεν παρέχει καμία εγγύηση ενίσχυσης των ήδη αποδυναμωμένων περιβαλλοντικών ελέγχων, αλλά, αντίθετα, διασπά την κρίσιμης σημασίας συγκρότηση της αρμοδιότητας των περιβαλλοντικών ελέγχων και τη σκορπίζει σε ασυντόνιστες μεταξύ τους οργανικές μονάδες.

Κάτω από τη νέα Ειδική Γραμματεία συνενώνονται δύο υπηρεσίες που είναι άσχετες μεταξύ τους ως προς την αποστολή και το αντικείμενο: το περιβάλλον και η φοροδιαφυγή.
Από τη μια το Σώμα Επιθεωρητών Περιβάλλοντος, μια αμιγής υπηρεσία περιβαλλοντικής επιθεώρησης με κυρία αποστολή την προαγωγή της εφαρμογής του περιβαλλοντικού δικαίου, και από την άλλη τα κλιμάκια ελέγχου διακίνησης και αποθήκευσης καυσίμων, τα οποία έχουν ως αντικείμενο τους ελέγχους τελωνειακού και φορολογικού χαρακτήρα για τον περιορισμό της λαθραίας διακίνησης και της νοθείας καυσίμων και τον περιορισμό της απώλειας φορολογικών εσόδων.
Με δεδομένη την ιδιαίτερη πολιτική προσοχή στα ζητήματα της φοροδιαφυγής, ο φόβος ότι η λειτουργία των περιβαλλοντικών ελέγχων θα υποβαθμιστεί ακόμα περισσότερο είναι πολύ έντονος. Ειδικά, καθώς είναι μάλλον βέβαιο ότι της Ειδικής Γραμματείας θα προΐσταται πολιτικό πρόσωπο επιλογής του κάθε υπουργού.

Από το 2008, το WWF Ελλάς έχει ζητήσει την ίδρυση ανεξάρτητης αρχής περιβαλλοντικών επιθεωρήσεων, με αναφορά στη Βουλή.
Ανεξάρτητη, ώστε οι περιβαλλοντικοί έλεγχοι να μην εξαρτώνται από υπουργικές υποδείξεις και κομματικές παρεμβάσεις.
Αρχή, επειδή είναι απαραίτητο αυτός ο κρίσιμος μηχανισμός ελέγχου να έχει αυτοτέλεια και να έχει συντονιστικό ρόλο προς κάθε υπηρεσία που πραγματοποιεί ελέγχους σε περιφερειακό επίπεδο.
Σε αυτό το αποτελεσματικό και πολιτικά ανεπηρέαστο πλαίσιο, είναι σημαντικό να αναπτυχθούν και οι απαραίτητοι μηχανισμοί έμμεσου ελέγχου που περιλαμβάνουν εθελοντικές αρχές και πρότυπα υπεύθυνης επιχειρηματικής συμπεριφοράς, σύμφωνης με την εφαρμοστέα νομοθεσία (έκδοση κατευθυντηρίων οδηγιών και συστάσεων, επεξεργασία κωδίκων τηρητέας στάσης και καλών πρακτικών κ.λπ.) ή και μέσα επιβράβευσης και δημοσιοποίησης των καλών επιδόσεων και απαξίωσης αντίστοιχα των κακών πρακτικών.
Κράτος δικαίου χωρίς μηχανισμούς ελέγχου και προαγωγής της νομιμότητας δεν μπορεί να υπάρξει, είναι κράτος αδειανό.

Η κυρία Θεοδότα Νάντσου είναι επικεφαλής πολιτικής του WWF Ελλάς
wwf.gr
tovima.gr

Μυστηριώδης τρύπα, πιο μεγάλη από τη μισή Ελλάδα, εντοπίστηκε στην Ανταρκτική

Πλήρη άγνοια δηλώνουν οι επιστήμονες για το τι την προκάλεσε αλλά και τον μελλοντικό αντίκτυπο της στο περιβάλλον

Μία μυστηριώδης τρύπα το μέγεθος της οποίας είναι μεγαλύτερο από τη… μισή Ελλάδα, εντόπισαν οι επιστήμονες του Πανεπιστήμιου του Τορόντο και του προγράμματος SOCCOM στους πάγους της Ανταρκτικής πριν από ένα μήνα!

Σύμφωνα με το National Geographic, η νέα αποκάλυψη των επιστημόνων προέκυψε κατά τη διάρκεια μελέτης μιας άλλης τεράστιας τρύπας που είχε εμφανιστεί πέρυσι.
Η νέα αυτή μυστηριώδης τρύπα υπολογίζεται πως έχει έκταση περίπου 78.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων και θεωρείται η μεγαλύτερη «polynya» ( έτσι ονομάζουν οι επιστήμονες το συγκεκριμένο φαινόμενο) στη Θάλασσα Γουέντελ της Ανταρκτικής από τη δεκαετία του 1970 έως και σήμερα.

Ο σκληρότατος χειμώνας της Ανταρκτικής καθιστά την εύρεση τέτοιων τρυπών δύσκολη, επομένως και τη μελέτη τους.
Ο Kent Moore, καθηγητής Φυσικής του Πανεπιστημίου του Τορόντο δήλωσε πως καταβάλλονται προσπάθειες με σκοπό να βρουν τι ακριβώς προκαλεί την εμφάνιση τέτοιων τρυπών μετά από τόσα χρόνια, ενώ θεωρεί πως ενδεχομένως το νέο αυτό άνοιγμα να το χρησιμοποιούν θηλαστικά ώστε να αναπνέουν.

«Είναι πραγματικά αξιοσημείωτο που αυτή η polynya εξαφανίστηκε για 40 ολόκληρα χρόνια και τώρα επέστρεψε» τόνισε ο καθηγητής και συμπλήρωσε πως οι επιστήμονες δε γνωρίζουν ακόμη εάν αυτή η polynya θα επηρεάσει τους ωκεανούς και το κλίμα της Ανταρκτικής ή αν σχετίζεται κάπως με την κλιματική αλλαγή.  «Δεν κατανοούμε ακόμη το μελλοντικό αντίκτυπο της τρύπας» είπε.
newsbeast.gr

ο Leonardo Wilhelm DiCaprio δίνει 20 εκατ. ευρω για το περιβάλλον

Περισσότεροι από 100 οργανισμοί που αναπτύσσουν περιβαλλοντικές δράσεις θα επιχορηγηθούν με 20 εκατ. δολάρια από το ίδρυμα του Λεονάρντο Ντι Κάπριο.

Οι νέες δωρεές, από τη διατήρηση της άγριας ζωής μέχρι και την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής και την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των ιθαγενών, θα αυξήσουν την οικονομική βοήθεια του ιδρύματος σε πάνω από 80 εκατ. δολάρια από το 1998.

«Όλα αυτά παρουσιάζονται στον κόσμο ξανά και ξανά εδώ και δεκαετίες. Πολύ απλά, το κάνουμε για τον εαυτό μας, για τον πλανήτη μας και για το μέλλον μας και το κόστος της αδράνειας γίνεται ολοένα και πιο φανερό», δήλωσε ο βραβευμένος με Όσκαρ ηθοποιός κατά τη διάρκεια ενός συνεδρίου για το κλίμα.

«Αυτό που πρέπει να γνωρίζουν όλοι οι πολιτικοί σε κάθε έθνος στη Γη είναι το εξής: έχουμε την τεχνολογία να καλύψουμε το 100% των ενεργειακών μας αναγκών χρησιμοποιώντας καθαρές, ανανεώσιμες και οικονομικά αποδοτικές πηγές που είναι διαθέσιμες αυτή τη στιγμή», είπε και πρόσθεσε:

«Αυτό που λείπει σε ορισμένες χώρες είναι οι κυβερνητικές πολιτικές που θα θέσουν τολμηρούς στόχους και περισσότερες πρωτοβουλίες από τον ιδιωτικό τομέα, ώστε να προσελκύσουν αυτή την τεράστια ευκαιρία, να γίνουν οι κινητήριοι μοχλοί της καινοτομίας, να επενδύσουν σε αυτές τις καθαρές θέσεις εργασίας και να κατανοήσουν την οικονομική δυναμική τους για το μέλλον».
tanea.gr

Guardian: Πώς η βιομηχανία της σοκολάτας καταστρέφει τα δάση της Αφρικής

H βιομηχανία της σοκολάτας προκειμένου να ανταπεξέλθει στη συνεχώς αυξανόμενη παγκόσμια ζήτηση καταστρέφει τα τροπικά δάση της Δυτικής Αφρικής και μάλιστα με δραματικούς ρυθμούς.

Οι έμποροι που προμηθεύουν τις μεγάλες εταιρείες, όπως η Mars, Nestlé, Mondelez αγοράζουν καρπούς που μεγαλώνουν παράνομα, αφού προέρχονται από περιοχές που θεωρούνται προστατευόμενες.
Μια τέτοια είναι και η Ακτή του Ελεφαντοστού.
Aυτό έχει ως αποτέλεσμα το ποσοστό της αποψίλωσης των τροπικών δασών να έχει εκτοξευθεί σε μεγαλύτερο του 80%, αν συγκριθεί με τη δεκαετία του 1960.

Οι έμποροι για την ακρίβεια αναμιγνύουν το παράνομο προϊόν με τους «καθαρούς» καρπούς, κάτι το οποίο πιθανότατα σημαίνει πως τα προϊόντα που όλοι καταναλώνουμε από γνωστές εταιρείες περιέχουν και «βρώμικα» συστατικά, αφού το 40% του κακάο παγκοσμίως φτάνει στις χώρες μας από τις ακτές του Ελεφαντοστού.

Ο Guardian ταξίδεψε στις προστατευόμενες περιοχές, ενώ διαπίστωσε πως ακόμα και υπάλληλοι του κράτους λαμβάνουν χρήματα ώστε να παραβλέπουν τις παραβιάσεις και να προμηθεύουν τις μεγάλες εταιρείες.
Πάνω από το 70% του κακάο παράγεται από 2 εκατομμύρια αγρότες σε μια έκταση από τη Σιέρα Λεόνε μέχρι και το Καμερούν.
Η Ακτή Ελεφαντοστού και η Γκάνα θεωρούνται οι μεγαλύτεροι παραγωγοί αλλά και τα μεγαλύτερα θύματα της αποψίλωσης των δασών.
Να αναφερθεί μόνο πώς η Ακτή Ελεφαντοστού χάνει τα δάση της με ρυθμό ταχύτερο από οποιαδήποτε άλλη αφρικανική χώρα.

Μέχρι το 2030, αν τα πράγματα συνεχιστούν έτσι το δάσος δεν θα υπάρχει, αναφέρει η περιβαλλοντική ομάδα Mighty Earth, η οποία δημοσιεύει μελέτη για την αποψίλωση που προκαλεί η βιομηχανία της σοκολάτας.
Το τραγικό της υπόθεσης είναι πως οι κάτοικοι των εν λόγω περιοχών δεν έχουν καν τα χρήματα για να αγοράσουν ακόμα και μια μπάρα Mars.

Οι πρωταγωνιστές της βιομηχανίας κακάο δεσμεύονται να βάλουν τέλος στην αποψίλωση των δασών, όπως δήλωσαν τον περασμένο Ιούλιο.
Η ουσιαστική όμως πρόκληση που θα κληθούν να φέρουν εις πέρας είναι να εφαρμόσουν το περιεχόμενο του πλαισίου δράσης που θα παρουσιασθεί στη Σύσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για την Κλιματική Αλλαγή τον Νοέμβριο. «Οι εταιρείες δεν μπορούν να βρουν λύση από μόνες τους στο πρόβλημα, αλλά ούτε η κυβέρνηση μπορεί να το λύσει μόνη της», ανέφερε ο Richard Scobey του Παγκόσμιου Ιδρύματος για το Κακάο.

Στα 231 (ταξινομημένα) δάση της χώρας η κατάσταση είναι ακόμη χειρότερη από ό,τι στα εθνικά πάρκα κι αυτό οφείλεται εν μέρει στην αρχή που τα έχει υπό τη δικαιοδοσία της.
Ευθύνες έχουν η Sodefor, που είναι η κρατική υπηρεσία προστασίας δασών και η OIPR, στην οποία ανήκουν τα εθνικά πάρκα.
Όπως εξηγεί ο Guardian, καμία από τις δύο υπηρεσίες δεν κάνει σωστά τη δουλειά της.
Στο πάρκο Marahoué έχουν καταγραφεί επανειλημμένες περιπτώσεις κλοπών και εκβιασμών από υπαλλήλους της OIPR.

Όταν ο επικεφαλής της Sodefor, Karma Bakary, ρωτήθηκε πόσο καιρό θα χρειαζόταν το δάσος Mount Tia για να επανέλθει στην αρχική του κατάσταση, είπε «ένα με δύο χρόνια».
Μόνο όταν οι ερωτήσεις έγιναν περισσότερες πιεστικές, αναθεώρησε την εκτίμησή του σε 10 χρόνια.

Σημειώνεται πως η καταστροφή του Mount Tia άρχισε το 2004, κατά τη διάρκεια του πρώτου εμφυλίου πολέμου στην Ακτή Ελεφαντοστού. Το γειτονικό Mount Sassandra ωστόσο παρέμεινε σχεδόν ανέγγιχτο μέχρι το 2011.
huffingtonpost.gr

«Ουρανοξύστες δάση» στην Κίνα

Με την Κίνα να αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα με την μόλυνση του περιβάλλοντος, μια κατασκευαστική εταιρία δείχνει το δρόμο προς τη λύση κατασκευάζοντας ουρανοξύστες-δάση.
Οι ουρανοξύστες θα κατασκευαστούν στην πόλη Nanjing και θα περιέχουν εκατοντάδες δέντρα, φυτά και θάμνους κατά μήκος των προσόψεων τους κάτι που θα βοηθήσει στην αντιμετώπιση της αύξησης των επιπέδων του διοξειδίου του άνθρακα.
Εξακόσια ψηλά δέντρα, 500 μεσαίου μεγέθους δέντρα και 2.500 κλιμακωτά φυτά και θάμνοι θα καλύψουν μια έκταση 65.000 τετραγωνικών ποδιών σ τα κτίρια.
Εκτιμάται ότι το δάσος που θα δημιουργηθεί στους ουρανοξύστες θα προσφέρει 25 τόνους CO2 ετησίως και θα παράγει περίπου 60 κιλά οξυγόνου ανά ημέρα.
Στην κορυφή του ψηλότερου ουρανοξύστη (182,8 μέτρα) θα δημιουργηθεί ένα μεγάλο δάσος.
Ο ουρανοξύστης θα φιλοξενεί γραφεία - από τον 8ο όροφο έως τον 35ο όροφο- και θα περιλαμβάνει ένα μουσείο, ένα πράσινο σχολείο αρχιτεκτονικής και μια ιδιωτική λέσχη στον τελευταίο όροφο.
Ο δεύτερος πύργος ύψους 108 μέτρων θα φιλοξενεί ένα ξενοδοχείο Hyatt με 247 δωμάτια και πισίνα στον τελευταίο όροφο.
Οι δύο ουρανοξύστες αναμένεται να ολοκληρωθούν ο 2018, και θα είναι τα πρώτα κάθετα δάση στην Ασία.

www.topontiki.gr