Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα lifo. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα lifo. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 2 Μαρτίου 2018

η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να προβλέψει τι βλέπουμε

Η τεχνητή νοημοσύνη, όχι μόνο διαβάζει το περιεχόμενο του μυαλού ενός ανθρώπου, αλλά ίσως να μπορεί και φτιάχνει μια βιντεοταινία από αυτό που βλέπει.
Μια ομάδα ερευνητών, που έκανε σχετική δημοσίευση στο περιοδικό νευροεπιστήμης Cerebral Cortex, σύμφωνα με το Science, δημιούργησαν ένα σύστημα τεχνητής νοημοσύνης, οι αλγόριθμοι του οποίου μπορούν να μαντέψουν εν μέρει τι σκέφτεται το ανθρώπινο μυαλό και μετά να προσπαθήσουν να μετατρέψουν αυτές τις σκέψεις σε εικόνες.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον κινεζικής καταγωγής επίκουρο καθηγητή Ζονγκμίνγκ Λίου των Σχολών Ηλεκτρολόγων Μηχανικών & Μηχανικών Υπολογιστών και Βιοϊατρικής Μηχανικής του Πανεπιστημίου Πέρντιου των ΗΠΑ, έβαλαν τρεις γυναίκες να βλέπουν εκατοντάδες βίντεο και την ίδια στιγμή ένα μηχάνημα λειτουργικής μαγνητικής τομογραφίας (fMRI) κατέγραφε την εγκεφαλική δραστηριότητά τους.
Παράλληλα, ένα νευρωνικό δίκτυο (convolutional neural network) βαθιάς μάθησης και επεξεργασίας εικόνας μάθαινε να συσχετίζει τις εικόνες στις βιντεοταινίες με τα μοτίβα στον εγκέφαλο των γυναικών.
Από ένα σημείο και μετά, το σύστημα τεχνητής νοημοσύνης μπορούσε μόνο του να προβλέψει τι έβλεπαν οι εθελόντριες και, με βάση αυτή την εκτίμηση, οι ερευνητές ήσαν σε θέση να κάνουν μια χονδρική απεικόνιση του περιεχομένου του εγκεφάλου.
Μέχρι στιγμής το σύστημα αναλύοντας την εγκεφαλική δραστηριότητα έχει ποσοστό επιτυχίας γύρω στο 50% (δηλαδή πέφτει μέσα τις μισές φορές) στο να μαντέψει τι βλέπει ένας άνθρωπος και άρα τι επεξεργάζεται ο εγκέφαλός του, έχοντας να επιλέξει ανάμεσα σε 15 κατηγορίες αντικειμένων και δραστηριοτήτων (πουλί, αεροπλάνο, σωματική άσκηση ).
Αν το σύστημα τεχνητής νοημοσύνης έχει εκπαιδευθεί σε δεδομένα από μια γυναίκα, αλλά δοκιμάσει να μαντέψει το περιεχόμενο του εγκεφάλου μιας άλλης γυναίκας, τότε το ποσοστό επιτυχίας του πέφτει στο 25% (μία στις τέσσερις φορές).
Το σύστημα έχει αρχίσει ήδη να αναπαράγει την εικόνα αυτού που έχει ένας άνθρωπος στον εγκέφαλό του, αλλά προς το παρόν οι παραγόμενες στατικές εικόνες μοιάζουν με «πιτσιλιές» από πίξελ.
Όμως οι ερευνητές θεωρούν ότι το σύστημα θα προοδεύσει στην πορεία και κάποτε θα είναι σε θέση να «μεταφράσει» τις σκέψεις ή ακόμη και τα όνειρα σε ψηφιακά δεδομένα ενός υπολογιστή και, τελικά, σε βιντεοταινίες.
Με άλλα λόγια, ο απώτερος στόχος είναι η δημιουργία μηχανών επιστημονικής φαντασίας που θα διαβάζουν και θα προβάλλουν το μυαλό μας σε μια οθόνη. πηγή του άρθρου: www.lifo.gr

galatsinews:togalatsi.blogspot.gr

Πέμπτη 1 Μαρτίου 2018

δωρεάν μαθήματα τεχνητής νοημοσύνης και μηχανικής μάθησης από την Google

H Google ξεκινά μια νέα ιστοσελίδα που όχι μόνο ενημερώνει το κοινό για την τεχνητή νοημοσύνη και την μηχανική μάθηση, αλλά μπορεί να εκπαιδεύσει και όποιον ενδιαφέρεται να εξελιχθεί στα δύο πιο υποσχόμενα πεδία της σύγχρονης τεχνολογίας.

Η μηχανική μάθηση και η τεχνητή νοημοσύνη (AI) είναι δύο από τα μεγαλύτερα θέματα στον τεχνολογικό κόσμο αυτή τη στιγμή και η Google επιδιώκει να κάνει τα πεδία αυτά πιο προσιτά σε περισσότερους ανθρώπους με μια νέα ιστοσελίδα που ονομάζει Learn with Google AI.
Το εκπαιδευτικό πρόγραμμα του Learn with Google AI είχε στηθεί αρχικά για τους υπαλλήλους της Google, αλλά τώρα ο καθένας μπορεί να έχει πρόσβαση σε αυτό.
Πρόκειται για έναν κόμβο όπου το κοινό μπορεί να ενημερωθεί για διάφορα concepts, να αναπτύξει τις δεξιότητες του και να εφαρμόσει την τεχνολογία της μηχανικής μάθησης για επίλυση πραγματικών καθημερινών προβλημάτων, με αποκορύφωμα το δωρεάν μάθημα Machine Learning Crash Course (MLCC) διάρκειας 15 ωρών, το οποίο απευθύνεται σε όλους, από αρχάριους μέχρι καλούς γνώστες της τεχνολογίας.
Το μάθημα, βασισμένο σε σε ένα εσωτερικό πρόγραμμα της Google είναι μια πρακτική εισαγωγή στις βασικές αρχές της AI και της μηχανικής μάθησης, με ήδη εγγεγραμμένους 18.000 υπαλλήλους.   Το γεγονός ότι η Google καθιστά το MLCC διαθέσιμο σε όλους (μέσω ενός νέου ιστότοπου ο οποίος παρέχει ασκήσεις, διαδραστικές οπτικοποιήσεις και εκπαιδευτικά βίντεο που θα βοηθήσουν την κατανόηση της έννοιας της μηχανικής μάθησης) δείχνει ότι η παρουσία της νέα επιστήμης θα είναι όλο και πιο έντονη στο μέλλον του τεχνολογικού κόσμου.
Όχι μόνο η Google, αλλά σχεδόν όλοι, αυτή τη στιγμή δίνουν ιδιαίτερη έμφαση σε αυτά τα δύο πεδία.
Απλά, με αυτήν την κίνησή της η Google τονίζει ότι πρόκειται για πεδία που μπορεί να τα παρακολουθήσει και να τα καταλάβει ο καθένας, αρκεί να γνωρίζει λίγη άλγεβρα και προγραμματισμό, σε πολύ βασικό επίπεδο.
Αποτελεί, ωστόσο, το πρώτο από τα δωρεάν μαθήματα που σκοπεύει να ενσωματώσει στην ιστοσελίδα «Μάθε με το Google AI» και απ' ότι φαίνεται σύντομα θα δούμε περισσότερα παρόμοια προγράμματα που θα μας φέρνουν πιο κοντά την λογική των μηχανών.
Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφθείτε εδώ.
πηγή του άρθρου:lifo.gr

galatsinews:togalatsi.blogspot.gr

Τετάρτη 28 Φεβρουαρίου 2018

το μεγαλύτερο αεροσκάφος του κόσμου ετοιμάζεται για την πρώτη του πτήση

Τα πρώτα δοκιμαστικά βήματα έκανε το μεγαλύτερο αεροπλάνο του κόσμου, πλησιάζοντας στην ώρα για την «παρθενική» του πτήση.

Η πρεμιέρα του, αναφέρει η γερμανική Die Welt σε δημοσίευμα στην ιστοσελίδα της, θα γίνει στην έρημο Μοτζάβε, στην αμερικανική πολιτεία της Καλιφόρνια.  Το γιγαντιαίο αεροσκάφος έχει έξι κινητήρες, 28 τροχούς και ένα άνοιγμα των πτερυγίων 117 μέτρα, ενώ ο στόχος είναι στο μέλλον να μπορεί να πετάξει και στο διάστημα.
Ο 65χρονος δισεκατομμυριούχος και συνιδρυτής της Microsoft, Πολ Άλεν, ανήκει στην ομάδα των επιχειρηματιών που αγαπούν την τεχνολογία και οδηγούν την αμερικανική αεροδιαστημική βιομηχανία προς τα εμπρός με οραματικές ιδέες.
Ακριβώς όπως ο Έλον Μασκ ο οποίος ίδρυσε την εταιρεία SpaceX ή ο ιδρυτής του Amazon Τζεφ Μπέζος, τη διαστημική εταιρεία Blue Origin, ο Πολ Άλεν δημιούργησε το 2011 την εταιρεία αεροσκαφών Stratolaunch Systems.
Το γιγαντιαίο αεροσκάφος Stratolaunch, με συνολικό βάρος μέχρι 590 τόνους, δεν προορίζεται να μεταφέρει επιβάτες, αλλά προορίζεται ως πλατφόρμα εκτόξευσης πυραύλων.
Στο τέλος της δεκαετίας, η εταιρεία θέλει να ξεκινήσει τακτικές επιχειρηματικές δραστηριότητες.
Το αεροσκάφος μοιάζει με ένα καταμαράν του ουρανού, επειδή υπάρχουν δύο άτρακτοι τοποθετημένοι κάτω από μια τεράστια επιφάνεια μεταφοράς.
Το τριμελές πλήρωμα αργότερα θα έχει θέσεις καθίσματος μόνο στη δεξιά άτρακτο για να έχει τη δυνατότητα να ελέγχει το αεροσκάφος.
Το μοντέλο βασίζεται σε δύο αεροσκάφη Boeing 747.
Το μοναδικό αεροσκάφος Stratolaunch βασίζεται στις τεχνολογικές ιδέες του θρυλικού μηχανικού Paul Rutan, που χρηματοδοτήθηκε από τον Πολ Άλεν.
Το αεροσκάφος πρόκειται να μεταφέρει τον πύραυλο στη μέση των φτερών μεταξύ των δύο ατράκτων σε ύψος περίπου δέκα χιλιομέτρων και στη συνέχεια θα ακολουθήσει η εκτόξευση του πυραύλου.
πηγή του άρθρου:www.lifo.gr

galatsinews:togalatsi.blogspot.gr

Πέμπτη 22 Φεβρουαρίου 2018

Οι σούπερ ηλικιωμένοι - και τα εκπληκτικά μυστικά τους

Η απώλεια μνήμης δεν αποτελεί αναπόφευκτο μέρος της γήρανσης, λένε Αμερικανοί επιστήμονες που μελετούν μια μοναδική ομάδα ενηλίκων με μυαλά τόσα δυνατά όσο των '20χρονων!!!

Οι υπεραιωνόβιοι και οι ηλικιωμένοι με αναπάντεχα δυνατή γνωστική ικανότητα-super-agers- αποτελούν ένα μεγάλο μυστήριο για τους επιστήμονες. 

Όμως τώρα οι ερευνητές οι οποίοι μελετούν πιο λεπτομερώς γιατί μερικοί άνθρωποι ζουν πέρα από τα 80 και εξακολουθούν να «κερδίζουν» ακόμη και πολύ νεότερους ενήλικες, έχουν ανακοινώσει πως νέα στοιχεία έρχονται να ρίξουν φως σε αυτό το παράδοξο της ζωής.
Οι ερευνητές ισχυρίζονται ότι μελέτες δείχνουν ότι οι λεγόμενοι «superagers» φαίνεται να είναι πιο ανθεκτικοί στις δυσκολίες της ζωής και είναι πιο εξωστρεφείς και λιγότερο νευρωτικοί.
Αλλά έχουν επίσης κάνει μια άλλη ανακάλυψη η οποία προκύπτει από πιο συγκεκριμένα στοιχεία.
Μελετώντας τους εγκεφάλους 10 ηλικιωμένων μετά το θάνατό τους, ανακάλυψαν ότι αυτά τα άτομα είχαν αυξημένη ποσότητα ενός τύπου εγκεφαλικών κυττάρων που είναι γνωστά ως νευρώνες Von Economo.
Αυτοί οι νευρώνες βρίσκονται επίσης σε μια μικρή ομάδα θηλαστικών και πιστεύεται ότι αυξάνουν την δυνατότητα για επικοινωνία. 
Μία από τις περιοχές στις οποίες βρίσκονται, είναι μια περιοχή που θεωρείται σημαντική για την προσοχή και τη μνήμη εργασίας, γνωστή ως πρόσθιος φλοιός του προσαγωγίου. 
Ο χώρος αυτός ήταν επίσης παχύτερος στους συγκεκριμένους ηλικιωμένους από ό, τι σε ανθρώπους με μέσο όρο ηλικίας τα 50 έως 60 έτη.
Κάποιοι μάλιστα βρέθηκαν να έχουν πιο δυνατό σύστημα των συγκεκριμένων νευρώνων ακόμη και από εκείνο που μετρήθηκε σε 20χρονους.
«Δεν μπορούμε να εξηγήσουμε πώς κατέληξαν με περισσότερους νευρώνες Von Economo ή γιατί αυτό είναι σημαντικό. Αλλά αυτοί είναι ειδικοί τύποι νευρώνων που έχουν βρεθεί μόνο σε μερικές περιοχές του εγκεφάλου», λέει η καθηγήτρια Emily Rogalski του Northwestern University. 
Οι επιστήμονες διερεύνησαν επίσης την παρουσία μιας πρωτεΐνης γνωστής ως αμυλοειδές στον εγκέφαλο, μιας ουσίας που συνδέεται με τη νόσο του Αλτσχάιμερ.
Η Claudia Kawas, νευρολόγος στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, δήλωσε ότι οι αυτοψίες έδειξαν ότι μερικοί από τους superagers είχαν επίσης παραμορφωμένες πρωτεΐνες στον εγκέφαλό τους, διατηρώντας όμως τις δυνάμεις της γνώσης και της μνήμης.
Αυτή η διαπίστωση είναι κάτι που σίγουρα χρήζει περαιτέρω μελέτης.
Η ομάδα ελπίζει ότι τα ευρήματα ενδέχεται να βοηθήσουν τους επιστήμονες να αποσαφηνίσουν τα αίτια που προκαλούν τη νόσο του Αλτσχάιμερ και άλλες μορφές άνοιας και γιατί ορισμένοι άνθρωποι μπορεί να είναι πολύ πιο ανθεκτικοί.
Οι ερευνητές λένε ότι έχουν διαπιστώσει επίσης ότι οι κοινές ανθρώπινες κακές συνήθειες δεν οδηγούν απαραιτήτως σε πρώιμο θάνατο, με πολλούς ηλικιωμένους να δηλώνουν πως καπνίζουν και πίνουν αλκοόλ.
Το βάρος και η φυσική κατάσταση φαίνεται επίσης να έχουν κάποια σημασία καθώς εκείνοι που είχαν πολύ χαμηλό δείκτη μάζας σώματος μετά την ηλικία των 80 ετών προέκυψε πως είναι πιο πιθανό να παρουσιάσουν κατάρρευση.   Ωστόσο οι επιστήμονες προειδοποιούν πως αυτό δεν σημαίνει ότι οι άνθρωποι πρέπει να μην αποχωρίζονται τις κακές συνήθειες για να ζήσουν περισσότερο, σημειώνοντας ότι κάποιοι άνθρωποι μπορεί να έχουν ένα γενετικό μακιγιάζ που τους επέτρεπε να το κάνουν αυτό.
«Τα ευρήματα δείχνουν ότι οι super agers έχουν μοναδικά προφίλ προσωπικότητας», δήλωσε στην Αμερικανική Ένωση για την Προώθηση της Επιστήμης στο Ώστιν του Τέξας η ομάδα που συνέταξε την μελέτη.
Η μέση ηλικία συνταξιοδότησης είναι τα 68,5 έτη αλλά το 18% των συγκεκριμένων ηλικιωμένων δεν συνταξιοδοτούνται ποτέ,ή τείνουν να ακολουθούν μια άλλη καριέρα στην πορεία ή τουλάχιστον είναι πολύ δραστήριοι στην κοινότητα.
Στα ενδιαφέροντα ευρήματα της μελέτης σημειώνεται πως επίσης τείνουν να κοιμούνται τουλάχιστον οκτώ ώρες τη νύχτα.
Σε σύγκριση με τους συνομηλίκους τους, ήταν επίσης πολύ πιο κοινωνικοί - ακόμα ένα σημάδι ότι η μοναξιά είναι ένας σιωπηλός δολοφόνος.
«Αυτό βασίζεται στην ιδέα των αρνητικών συνεπειών της μοναξιάς και των θετικών συνεπειών των θετικών σχέσεων», δήλωσαν οι επιστήμονες.
πηγή: www.lifo.gr
webmd.com
bbc.com
galatsinews:togalatsi.blogspot.gr

smartphone-το 53% των Ελλήνων παίρνει το κινητό του στο κρεβάτι

Το 74% των Ελλήνων διαβάζει τα e-mail του, πλοηγείται στα social media και στέλνει μηνύματα από το κινητό του πριν πάει για ύπνο. 

Το 58% ελέγχει το smartphone του αμέσως μόλις ξυπνήσει.
Πρόκειται για έναν εκ των βασικών λόγων, που το 53% παίρνει το κινητό του στο κρεβάτι - με τον 1 στους 10 μάλιστα, να παραδέχεται πως τον παίρνει ο ύπνος με το smartphone στα χέρια.
Τα συμπεράσματα αυτά προκύπτουν από έρευνα που εκπόνησε η Huawei, με τίτλο «Smart (phone) Relationships» θέλοντας να αναλύσει τη σχέση του μέσου χρήστη με το τηλέφωνό του.
Η έρευνα δείχνει ότι το 54% των Ελλήνων χρησιμοποιεί το smartphone του αρκετές φορές κατά τη διάρκεια μίας ώρας.
Όσο για τους λόγους - σύμφωνα πάντα με τα αποτελέσματα της συγκεκριμένης έρευνας - πέραν της ψυχαγωγίας, αναζητά πληροφορίες, αλληλεπιδρά στα social media, διαβάζει τα τελευταία νέα, συνδέεται σε υπηρεσίες e-banking και πλοηγείται στο διαδίκτυο.
Η έρευνα καταδεικνύει το πόσο δεμένοι είμαστε με τις συσκευές μας.
Ο μέσος Έλληνας χρήστης, χρησιμοποιεί το smartphone του για την ανταλλαγή μηνυμάτων σε ποσοστό 78%.
Το 84% το θέλει για τη λήψη φωτογραφιών και το 79% για πρόσβαση στα social media.
Το 44% των συμμετεχόντων στην έρευνα της Huawei, παραδέχτηκε πως έχει το smartphone μαζί του για περισσότερες από 13 ώρες ημερησίως.
Το 27% των ανθρώπων μάλιστα, το χρησιμοποιεί ενεργά για 3-4 ώρες.
Όπως αναφέρει η Χρύσα Παπακυργιάκη, ψυχολόγος/ψυχοθεραπεύτρια εφήβων και ενηλίκων, και ειδική παιδαγωγός MSc Εγκληματολογίας, «η ανθρώπινη επαφή έχει κρυφτεί πλέον πίσω από μια οθόνη - όμως τι θα λέγατε να βλέπαμε την άλλη όψη του νομίσματος;
Τι γίνεται εάν δούμε το κινητό ως μέσο επαφής και όχι ως εμπόδιο της;»
Και συνεχίζει: «Χάρη σε αυτό, οι αγαπημένοι μας είναι συνεχώς κοντά μας, οι αγαπημένοι φίλοι, η οικογένεια εάν είσαι σπουδαστής, ο σύντροφος που δουλεύει πολλές ώρες, ο αγαπημένος τραγουδιστής, η οικογένειά σου.
Τα smartphones είναι μέρος της ζωής μας, και η σωστή χρήση τους μπορεί να βοηθήσει στην βελτίωση της ποιότητάς της, καθώς και στην ενίσχυση των συναισθηματικών δεσμών μεταξύ των ανθρώπων».
«Εκεί βασίστηκε και η έρευνα της Huawei, όπου φάνηκε πως οι κυριότεροι λόγοι χρήσης του smartphone είναι για texting -ανταλλαγή μηνυμάτων- και για λήψη κάποιας φωτογραφίας, κάτι που φανερώνει ότι πράγματι το κινητό είναι ένα μέσο επικοινωνίας και επαφής» αναφέρει.
«Η φωτογραφία υπήρξε ανέκαθεν ένας τρόπος μη λεκτικής επικοινωνίας, εξάλλου είναι κάτι που ενισχύεται πλέον, μέσω των smartphones και των αντίστοιχων εφαρμογών σε όλα τα κινητά τηλέφωνα», προσθέτει.
Σύμφωνα με την έρευνα, το 37% των Ελλήνων παίρνει το κινητό του στο μπάνιο, το 25% το έχει μαζί του ακόμα και όταν κάνει μπάνιο, το 41% δεν το αποχωρίζεται ούτε στην κουζίνα, ενώ το 18% το χρησιμοποιεί στο παιδικό δωμάτιο.
«Η έρευνα της Huawei καταδεικνύει πως σήμερα οι περισσότεροι αισθανόμαστε χαμένοι χωρίς το smartphone μας.
Είμαστε εθισμένοι σε τέτοιο βαθμό μαζί του, που το ελέγχουμε αρκετές φορές την ώρα, ενώ για κάποιους, η μέρα τους ξεκινάει και τελειώνει κοιτάζοντας το κινητό τους» σημειώνεται στα συμπεράσματα.
«Στην καθημερινότητά μας, χρησιμοποιούμε τα smartphones για να αποκτήσουμε πρόσβαση στο διαδίκτυο, να διαβάσουμε τα emails μας, να πραγματοποιήσουμε κλήσεις και να στείλουμε μηνύματα.
Αναμενόμενο λοιπόν αποτελεί το ποσοστό 97%, που παίρνει το smartphone μαζί κάθε φορά που βγαίνει από το σπίτι.
Επίσης, το ότι το 44% επιστρέφει για να το πάρει, εφ' όσον διαπιστώσει πως το έχει ξεχάσει, είναι αν μη τι άλλο εντυπωσιακό».
«Έχοντας το κινητό ως μέσο ενδυνάμωσης της ανθρώπινης επαφής και όχι μόνο ως μέσο προσωπικής χαλάρωσης ή διασκέδασης -μέσω παιχνιδιών ή άλλων εφαρμογών- μπορούμε να πούμε πως τα smartphones βοηθούν στην γεφύρωση των ανθρωπίνων σχέσεων» αναφέρει επίσης η κα Παπακυργιάκη.
Η έρευνα διεξήχθη από την IPSOS κατ' εντολή της Huawei, τον Ιανουάριο του 2018 στις ακόλουθες αγορές: Αυστρία, Βουλγαρία, Δανία, Ελλάδα, Κροατία, Ουγγαρία, Πολωνία, Ρουμανία, Σερβία, Σλοβενία, Τουρκία και Τσεχία.
πηγή: www.lifo.gr

galatsinews:togalatsi.blogspot.gr

Τρίτη 16 Ιανουαρίου 2018

Η εξωγήινη «Υπατία», μια φαινομενικά ασήμαντη μικρή πέτρα, ίσως είναι παλαιότερη και από τον Ήλιο

Είναι μια φαινομενικά ασήμαντη πετρούλα, ένα βότσαλο που το μήκος του δεν ξεπερνά τα 3,5 εκατοστά και το βάρος του τα 30 γραμμάρια, αλλά έχει ένα «βαρύ» όνομα.

Βαφτίστηκε από τους επιστήμονες «Υπατία», παίρνοντας το όνομα της διάσημης νεοπλατωνικής φιλοσόφου της Αλεξάνδρειας, η οποία υπήρξε η πρώτη γνωστή γυναίκα μαθηματικός και αστρονόμος της Δύσης, αλλά η σχέση της με τη Γη σταματά σε αυτό.
Η εν λόγω πέτρα που είχε βρεθεί στη νοτιοδυτική Αίγυπτο το 1996 και έκτοτε μελετάται, είναι όχι απλώς εξωγήινη, αλλά μια μοναδική περίπτωση. Το 2013 οι επιστήμονες είχαν συμπεράνει ότι η «Υπατία» έχει εξωγήινη προέλευση και το 2015 ότι δεν εμφανίζει ομοιότητες με οτιδήποτε άλλο στον πλανήτη μας, είτε γηγενή πέτρα είτε μετεωρίτη εξ ουρανού.
Κατά πάσα πιθανότητα υπήρξε μέρος ενός τελείως ασυνήθιστου διαστημικού βράχου διαμέτρου μερικών μέτρων, που όταν έπεσε στη Γη, έγινε κομμάτια και έχει βρεθεί μόνο η «Υπατία».
Μια νέα επιστημονική μελέτη κατέληξε τώρα στην ακόμη πιο εντυπωσιακή εκτίμηση ότι η «Υπατία» -ή τουλάχιστον κάποια μέρη της- πιθανότατα είχαν σχηματισθεί προτού καν δημιουργηθεί το ηλιακό μας σύστημα πριν από περίπου 4,6 δισεκατομμύρια χρόνια.
Με άλλα λόγια, η «Υπατία» μπορεί να έχει ηλικία που ξεπερνά ακόμη και αυτή του Ήλιου μας, ενώ η προέλευσή της είναι άγνωστη, από πόσο μακριά δηλαδή στο διάστημα, πέρα από το ηλιακό μας σύστημα, ξεκίνησε για να καταλήξει στη Γη.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή γεωλογίας Γιαν Κράμερς του Πανεπιστημίου του Γιοχάνεσμπουργκ της Νότιας Αφρικής, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό γεωχημείας και κοσμοχημείας «Geochimica et Cosmochimica Acta», δήλωσαν ότι οι έως τώρα αναλύσεις επιβεβαιώνουν πως η «Υπατία» δεν μοιάζει με τους άλλους γνωστούς μετεωρίτες που έχουν πέσει στον πλανήτη μας.
Οι αναλογίες των χημικών στοιχείων που περιέχει, διαφέρουν από εκείνες που έχουν παρατηρηθεί σε πετρώματα στο ηλιακό σύστημά μας.
Επιπλέον, ορισμένα «εξωτικά» επιμέρους υλικά που περιέχει και τα οποία δεν υπάρχουν στη Γη, φαίνεται να έχουν σχηματισθεί σε μια προ-ηλιακή εποχή, σε περιβάλλον με πολύ κρύες θερμοκρασίες (τουλάχιστον μείον 196 βαθμούς Κελσίου).
Μεταξύ άλλων, η «Υπατία» περιέχει ασυνήθιστο αλουμίνιο σε καθαρά μεταλλική μορφή, εξίσου ασυνήθιστα φωσφίδια, κόκκους αποτελούμενους από νικέλιο, φώσφορο και ελάχιστο σίδηρο (σε μια αναλογία που δεν υπάρχει στη Γη ή σε γνωστούς μετεωρίτες), ασυνήθιστη αναλογία άνθρακα προς πυρίτιο, υπερβολικά μεγάλη ποσότητα πολυαρωματικών υδρογονανθράκων κ.α.
Όλα αυτά μαζί συγκλίνουν στο συμπέρασμα ότι η εν λόγω πετρούλα προέρχεται από υλικά που υπήρχαν στο διαστρικό χώρο, προτού καν σχηματισθούν ο Ήλιος και η Γη.
Σύμφωνα με την κυρίαρχη επιστημονική θεωρία, το ηλιακό μας σύστημα και οι πλανήτες του δημιουργήθηκαν από ένα τεράστιο αρχαίο νέφος διαστρικής σκόνης, γνωστό και ως ηλιακό νεφέλωμα.
Η «Υπατία» μπορεί να αποτελείται από αρχέγονα υλικά αυτού του νεφελώματος που «γέννησε» τον Ήλιο ή να προέρχεται από ακόμη πιο μακριά.
Η εξωτική πέτρα περιέχει μικροσκοπικά διαμαντάκια με διάμετρο 50 νανόμετρα (δισεκατομμυριοστά του μέτρου) έως δύο μικρόμετρα (εκατομμυριοστά του μέτρου).
Τα διαμαντάκια αυτά πιθανότατα δημιουργήθηκαν από το σοκ που υπέστη η «μητρική» διαστημική πέτρα, όταν εισήλθε στη γήινη ατμόσφαιρα με μεγάλη ταχύτητα.
Η «Υπατία» δεν έχει καν επίσημα ταξινομηθεί ως μετεωρίτης επειδή, παρόλο που χωρίς αμφιβολία προήλθε από το διάστημα, μόνο τέσσερα γραμμάρια από το αρχικό βάρος της έχουν απομείνει ακέραια, καθώς η υπόλοιπη πέτρα κόπηκε σε κομμάτια, που μοιράσθηκαν σε διάφορα επιστημονικά εργαστήρια ανά τον κόσμο για να μελετηθούν.
Η Εταιρεία Μετεωριτών απαιτεί τουλάχιστον το 20% της αρχικής μάζας ενός διαστημικού βράχου να παραμένει ατόφια, προκειμένου να ταξινομηθεί επίσημα ως μετεωρίτης.
πηγή του άρθρου:lifo.gr

Τετάρτη 27 Σεπτεμβρίου 2017

H Μπριζίτ Μπαρντό ως fashion Icon

Η στυλιστική δύναμη της Γαλλίδας σταρ εμπνέει το λέυκωμα «Brigitte Bardot: My Life in Fashion» και δεν αφήνει σπιθαμή της εμφάνισής της ασχολίαστη: τα μαλλιά, τα ρούχα, το μακιγιάζ, όλα μέσα από μία φεμινιστική ματιά
Μπριζίτ Μπαρντό ήταν μια 15χρονη μπαλαρίνα στο Conservatoire de Paris, όταν έγινε εξώφυλλο στα γαλλικό Elle.
Λίγα χρόνια αργότερα, το 1956, έπαιξε τη σεξουαλικά απελευθερωμένη γυναίκα στην ταινία Και ο Θεός Έπλασε τη Γυναίκα του Ροζέ Βαντίμ και καθιερώθηκε ως το φλογερό είδωλο εκατομμυρίων ανδρών και γυναικών του πλανήτη.
Το 1959 ένα άρθρο του Esquire υποστήριζε ότι η Μπαρντό δεν ήταν απλώς μια «ατμομηχανή στην ιστορία των γυναικών» ήταν -όπως είχε πει και η Simone de Beauvoir- η πιο απελευθερωμένη γυναίκα στη μεταπολεμική Γαλλία.
Η παρουσία της στον χώρο της μόδας ήταν εξίσου εμβληματική.
Μούσα του Dior, του Balmain και του Pierre Cardin είχε μία μοναδική αίσθηση για την εμφάνιση και το προσωπικό της στυλ -ουσιαστικά εφηύρε το στυλ της- και ήταν αυτή που έκανε διάσημο το μπικίνι, πρωτολάνσαρε την φαρδιά κορδέλα στα μαλλιά, το Μπαρντό ντεκολτέ και τον ατημέλητο (σε στυλ κυψέλης) κότσο.
Ένα βιβλίο, το Brigitte Bardot: My Life in Fashion του Henry-Jean Servat που εκδόθηκε πριν λίγους μήνες από τον οίκο Flammarion αναδεικνύει μέσα από φωτογραφίες και συνεντεύξεις τις στυλιστικές επαναστάσεις της Γαλλίδας σταρ που αναμφισβήτητα διαμόρφωσε το πρόσωπο της μόδας όπως το ξέρουμε σήμερα.

Τρίτη 9 Φεβρουαρίου 2016

Στρατής Βαλαμιός: Ο ψαράς από τη Λέσβο που προτάθηκε για το Νόμπελ

"Να βλέπεις κόσμο να πνίγεται και να μην ξέρεις ποιόν να πρωτοπιάσεις.
.............................
«Δεν ξέρω πώς διάλεξαν εμένα, μου είπαν ότι ήρθε κάποιος στο χωριό και ρώτησε ποιος έχει τρέξει πιο πολύ για να σώσει πρόσφυγες και οι χωριανοί είπαν το όνομά μου, αλλά δεν είναι για μένα.
Εγώ είμαι συμβολικά είναι για όλους τους χωριανούς», μου λέει ο Στρατής Βαλαμιός, ο 40χρονος ψαράς που προτάθηκε από την Ακαδημία για το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης μαζί με τις γιαγιάδες από τη Συκαμιά και την Σούζαν Σάραντον.
Στο μεγάλο ναυάγιο που έγινε στις 28 Οκτωβρίου στο Μόλυβο (πνίγηκαν τουλάχιστον 70 άνθρωποι), ο Στρατής ήταν εκεί. Πήρε το καΐκι από τη Σκάλα και έτρεξε για να βοηθήσει.
«Είδα μια θάλασσα γεμάτη κόσμο, ο αέρας ήταν πολύς.
Την ώρα που πήγαινα να πιάσω ένα παιδί το τράβαγε κάτω το κύμα και ανέβαζε ένα άλλο πνιγμένο», θυμάται.
Ο ίδιος δεν ήξερε τίποτα, το έμαθε όταν ανακοινώθηκε.
Δεν μιλάει πολύ στα Μέσα και αυτή η νέα κατάσταση που έχει δημιουργηθεί του είναι πρωτόγνωρη και από μια άποψη τον δυσκολεύει.
«Χτυπάει το τηλέφωνο μου συνέχεια, θέλω να το κλείσω για λίγο να μπορέσω να ηρεμήσω», λέει.
Την ημέρα που μιλούσαμε θα ερχόταν ένας γνωστός πολιτικός επίσκεψη στην περιοχή και ο πρόεδρος είπε ότι θέλει να δει κι αυτόν.
«Δεν μπορώ, δεν θα πάω, δεν τα αντέχω εγώ αυτά», μου λέει.
Του είναι αδύνατο να σταθεί απέναντι στις κάμερες, αισθάνεται πολύ άβολα. Και στα ΜΜΕ που του ζητάνε να τους μιλήσει τους λέει να πάνε κάπου έξω από το χωριό και να τους πει δυο λόγια, πιο πολύ γιατί ντρέπεται να πει όχι αλλά και επειδή δεν θέλει να τον βλέπει ο κόσμος να δίνει συνεντεύξεις.
Του λέω ότι πρέπει να το συνηθίζει σιγά-σιγά γιατί έχει δρόμο μπροστά του κι αν δεν φτάσει μέχρι τη Νορβηγία, ίσως να χρειαστεί να πάει ως την Ακαδημία για να βραβευτεί.
Δεν τις θέλει τις επισημότητες, ξέρει όμως ότι πρέπει να το κάνει για το χωριό, γιατί πλέον αυτούς εκπροσωπεί. «Αλλά κοστούμι δεν βάζω», μου λέει.
«Και το τζιν μια χαρά είναι».
Ο Στρατής κατάγεται από την Πελόπη, ένα γραφικό χωριό λίγα χιλιόμετρα προς τα ορεινά από την Σκάλα Συκαμιάς.
Έχει παντρευτεί στη Συκαμιά και εδώ και 20 χρόνια είναι ψαράς.
Η καθημερινότητα των κατοίκων σε αυτό το μικρό ψαροχώρι στα βόρεια της Λέσβου αναστατώθηκε πριν από μερικά χρόνια με σοκαριστικό τρόπο όταν από τα απέναντι παράλια άρχισαν να φτάνουν πρόσφυγες μέσα σε υπεφορτωμένα φουσκωτά και ξύλινες βάρκες, άνθρωποι ταλαιπωρημένοι που έφευγαν από την πατρίδα τους λόγω πολέμων και τοπικών συρράξεων. Τα ναυάγια και οι απώλειες ζωών είναι μια παλιά υπόθεση στη θαλάσσια περιοχή της Συκαμιάς και ο Στρατής διασώζει αρκετά χρόνια ανθρώπους, πέφτοντας και ο ίδιος στη θάλασσα από το καΐκι του, ακόμη και χειμωνιάτικους μήνες.
"Πάνω από 10 χρόνια είναι που βγαίνει εδώ σε εμάς κόσμος.
Δεν είναι κάτι καινούργιο, μην βλέπετε που τώρα οι ροές είναι μεγάλες και το έχει μάθει όλος ο κόσμος», μου λέει.
Τον ρωτάω πώς είναι ο καιρός τώρα στη Μυτιλήνη και μου απαντά ότι έχει αέρα.
Παλιά με τέτοιον καιρό σκεφτόταν πώς θα βγει για ψάρεμα αλλά τώρα ο φόβος ο δικός του και των ανθρώπων εκεί είναι τι θα φέρει η θάλασσα.
Οι διακινητές απέναντι δεν νοιάζονται αν οι άνθρωποι θα πνιγούν.
«Αυτούς το μόνο που τους νοιάζει είναι να τους φορτώσουν και να φύγουν. Δεν τους νοιάζει αν έχει μποφόρ ή δεν έχει»,
λέει ο Στρατής.
«Τους στέλνουν με υπερφορτωμένες βάρκες.
Τα φουσκωτά που έρχονται παίρνουν μέσα 10-15 άτομα μάξιμουμ.
Αυτοί βάζουν και 50 μέσα και 60, έχω φέρει βάρκα με 80 ανθρώπους, έχω φέρει βάρκα να κάθονται οι μεγάλοι από το συνωστισμό πάνω στα παιδιά και βγάζαμε μωρά σε ημιλιπόθυμη κατάσταση», θυμάται.
Να βλέπεις κόσμο να πνίγεται και να μην ξέρεις ποιόν να πρωτοπιάσεις   Μερικές από τις καταστάσεις που έχει δει και έχει ζήσει δύσκολα μπορεί να τις χωρέσει το ανθρώπινο μυαλό.
Θυμάται την πιο δύσκολη στιγμή του το 2009 στο ακρωτήριο Κόρακας, μια απόκρημνη και δύσβατη περιοχή όπου μέχρι πριν να ξεκινήσει η μεγάλη προσφυγική ροή έβγαιναν οι περισσότεροι πρόσφυγες.
«Ήταν μια βάρκα με 20 άτομα μέσα.
Βούλιαξε και δεν φορούσε κανείς σωσίβια.
Πνίγηκαν οι δέκα.
Εμείς ψαρεύαμε δίπλα με το καΐκι και πλησιάσαμε.
Είχε αέρα, βούτηξα στο νερό και πρόλαβα και έβγαλα ζωντανούς δέκα ανθρώπους...».
Ανάμεσά τους και ένα μωρό 9 μηνών που ο Στρατής το έβγαλε από το νερό μαζί με τη μητέρα και τον πατέρα που ήταν σε πανικό.
«Η μητέρα μου, μου έδωσε μια φορά τη ζωή και εσείς μου τη δώσατε πίσω», του είπε η γυναίκα κλαίγοντας και παρότι μουσουλμάνα, έσκυψε και φίλησε το βρεγμένο σταυρό που είχε κρεμασμένο ο Στρατής στο στήθος.
Ο 40χρονος ψαράς δεν σώζει κόσμο μόνο όταν είναι ο ίδιος στη θάλασσα. Όταν γίνεται ένα ναυάγιο αυτόν ειδοποιούν οι άλλοι ντόπιοι ψαράδες για να πάρει το καΐκι και να τρέξει να τους βοηθήσει.
«Έχω δει πολλά ναυάγια και αν τους βρεις σε μια κατάσταση καλή, θα τους τραβήξεις πάνω και όλα θα είναι εντάξει. Αλλά το άσχημο είναι να βλέπεις κόσμο να πνίγεται και να μην ξέρεις ποιον να πρωτοπιάσεις. Να λες, να πάρω αυτόν ή αυτόν; Και να πρόκειται για ζωές, να βλέπεις μωρά πνιγμένα...»
Έχω δει πολλά ναυάγια και αν τους βρεις σε μια κατάσταση καλή, θα τους τραβήξεις πάνω και όλα θα είναι εντάξει.
Αλλά το άσχημο είναι να βλέπεις κόσμο να πνίγεται και να μην ξέρεις ποιον να πρωτοπιάσεις.
Να λες, να πάρω αυτόν ή αυτόν;
Και να πρόκειται για ζωές, να βλέπεις μωρά πνιγμένα.
Στο μεγάλο ναυάγιο που έγινε στις 28 Οκτωβρίου στο Μόλυβο (πνίγηκαν τουλάχιστον 70 άνθρωποι), ο Στρατής ήταν εκεί.
Πήρε το καΐκι από τη Σκάλα και έτρεξε για να βοηθήσει.
«Είδα μια θάλασσα γεμάτη κόσμο, ο αέρας ήταν πολύς.
Την ώρα που πήγαινα να πιάσω ένα παιδί το τράβαγε κάτω το κύμα και ανέβαζε ένα άλλο πνιγμένο», θυμάται.
«Πώς αντέχεις ρε Στρατή, πού βρίσκεις τόση δύναμη;»; τον ρωτάω.
«Κανένας δεν αντέχει αλλά αυτή την ώρα δεν μπορείς να κάνεις κάτι άλλο», μου λέει.
« Τι θα πεις; Άντε φεύγω;.
Δεν το αντέχεις αλλά πρέπει να παραμείνεις εκεί!.
Δεν είναι θέμα συνήθειας, δεν συνηθίζεται αυτό.
Για να καταλάβεις, πριν από μια εβδομάδα ξέβρασε η θάλασσα ένα μωρό χωρίς κεφάλι.
Έχω δει πτώμα ξεβρασμένο πάνω στα βράχια.
Δεν μπορείς να φανταστείς πόσο μαύρο γίνεται το πτώμα μέσα στη θάλασσα...
Αν τα έβλεπα αυτά πριν από 20 χρόνια δεν θα το άντεχα,τώρα με όσα έχω δει κι ένα πτώμα να κομματιάσεις μπροστά μου θα κάτσω να το δω και θα το αντέξω.
Δεν είναι όμως ότι γίνεσαι πιο ψυχρός.
Δεν ξέρω πώς να το πω....»
Η ανταμοιβή για αυτές τις δύσκολες στιγμές και εικόνες είναι το ευχαριστώ των ανθρώπων που διασώζει.
«Είναι οι πιο συγκινητικές στιγμές.
Σε αγκαλιάζουν, σε φιλάνε, σου κρατάνε σφιχτά το χέρι και δεν στο αφήνουν. Τα συναισθήματα είναι ανάμικτα, αν δεν είσαι εδώ να το δεις αυτό, δεν μπορείς να το καταλάβεις», λέει και καταλαβαίνεις τη συγκίνηση στη φωνή του.
Θυμάται ότι ο πατέρας και η μητέρα που είχε διασώσει μαζί με το παιδί τους σε εκείνο το ναυάγιο με τους δέκα νεκρούς στον Κόρακα επέστρεψαν μετά από 10 μήνες στο χωριό κρατώντας δώρα για να τον ευχαριστήσουν.
Κυρίως όμως για να δείξουν στο παιδί τον άνθρωπο στον οποίο χρωστάει τη ζωή του.
Στη θάλασσα δεν μπαίνει συρματόπλεγμα
Η φωνή του σκληραίνει όταν μιλά για τα απέναντι παράλια και τους διακινητές.
«Δεν βλέπω να ασχολείται κανείς με την Τουρκία.
Θα δώσουμε τώρα 3 δισεκατομμύρια για να συνεχίσουν να βγαίνουν πάλι εδώ οι βάρκες.
Εγώ έτσι νομίζω από αυτά που βλέπω», λέει.
Για τις επικρίσεις που δέχεται η χώρα μας για ελλειπή φύλαξη των συνόρων, εκείνος που βλέπει κάθε μέρα τι συμβαίνει στέλνει μήνυμα στους Ευρωπαίους να πάνε εκεί να δούνε τι γίνεται.
«Στη θάλασσα δεν μπαίνει συρματόπλεγμα και όποιος θέλει να περάσει, κάποια στιγμή θα τα καταφέρει και θα περάσει.
Ο κόσμος αυτός έρχεται για να μπορέσει να ζήσει.
Κι αυτά που κάνει η Ελλάδα, οι άνθρωποι και το Λιμενικό για αυτό τον ταλαιπωρημένο κόσμο δεν μπορεί να τα κάνει κανένας.
Τα άλλα που λένε είναι παιχνίδια δικά τους», λέει.
Για τη στάση των ντόπιων απέναντι στους πρόσφυγες ο Στρατής επισημαίνει ότι ποτέ δεν έγινε κάτι εναντίον τους.
«100 άτομα ήμασταν εδώ στο χωριό και όταν έβγαιναν οι πρόσφυγες με βρεγμένα μωρά παίρναμε βάρκες και πήγαιναν οι δικές μας οι γυναίκες και άλλαζαν τον κόσμο.
Ανοίξαμε μια αποθήκη και τη φτιάξαμε για να μπορέσουν να αλλάζουν εκεί. Ζητούσαμε από τους ντόπιους να δωρίσουν ρούχα για να έχουμε εκεί να τους δίνουμε να αλλάξουν.
Αλλά, άσχετα από αυτά που κάναμε εμείς, αρκετοί πρόσφυγες έβγαιναν σε σημεία που δεν ήταν προσβάσιμα και περπατούσαν βρεγμένοι, χωρίς να τους δει ένας γιατρός, με μωρά 60 χλμ. μέχρι τη Μυτιλήνη».
Τώρα πλέον τα πράγματα είναι καλύτερα, όσο μπορεί να είναι δόκιμη μια τέτοια λέξη σε τέτοιες καταστάσεις.
Οι πρόσφυγες συνεχίζουν να βγαίνουν σε μεγάλους αριθμούς, αφού οι πόλεμοι συνεχίζονται αλλά είναι εκεί οι οργανώσεις και οι εθελοντές.
«Έχουν έρθει πολλοί εθελοντές και μη κυβερνητικές οργανώσεις, περιμένουν τον κόσμο και τον βοηθάνε, τους δίνουν ένα ζεστό, μια κουβέρτα, τους πηγαίνουν στα καμπ».
Δεν είναι ηρωισμός να κάνεις το αυτονόητο
Ο ίδιος δεν αισθάνεται ήρωας.
«Δεν είναι ηρωισμός να κάνεις το αυτονόητο», λέει.
Toν ρωτάω αν τελικά βρεθεί στο βήμα της επιτροπής για τα Νόμπελ τι είναι αυτό που θα πει στον κόσμο που θα τον παρακολουθεί και κυρίως σ' αυτούς που καθορίζουν τις τύχες των λαών και των ανθρώπων.
«Να σταματήσουν τον πόλεμο, να σταματήσουν να πνίγουν τον κόσμο.
Να αφήσουν τον κόσμο να μείνει στη χώρα του.
Κανένας δεν θέλει να φύγει από τον τόπο του.
Δεν μπορώ να καταλάβω πώς γίνεται να συνεχίζει να πνίγεται κόσμος.
Δεν αντέχουμε στο χωριό να βλέπουμε άλλα πνιγμένα μωρά».
Ο Στρατής το μόνο που θέλει, όπως και όλος ο κόσμος στο χωριό είναι να επιστρέψει στην ειρηνική βουβή ηρεμία του χειμώνα και στην ευχάριστη πολυκοσμία του καλοκαιριού.
Να πάψει η Σκάλα να ζει στις «παρυφές» ενός πολέμου.
Και αυτός να είναι εκεί, στο μέρος που αγαπάει, να ψαρεύει καλαμάρια, να ρίχνει πετονιές για λαβράκια στο λιμάνι και να απολαμβάνει καθισμένος στα καφέ με έναν ελληνικό στο τραπέζι και ένα τσιγάρο στο χέρι το γαλάζιο της θάλασσας που έχει τόσο σκοτεινιάσει τα τελευταία χρόνια. 
........................
το διάβασα στη:lifo.gr