Όταν η φυσική συναντά τη φιλοσοφία

Ο δρ Μανχάταν στην ταινία «Watchmen» μπορεί να βρίσκεται σε πολλά σημεία του χώρου ταυτόχρονα όπως τα μικροσωματίδια στην κβαντοφυσική.

Σ​​την εκπληκτική ταινία «Watchmen» (2009), βασισμένη σε ένα
πασίγνωστο γκράφικ νόβελ του Αλαν Μουρ, ένας από τους μάλλον τραγικούς αντι-υπερήρωες της ταινίας/κόμικ, ο δρ Μανχάταν, παρουσιάζει υπεράνθρωπες ικανότητες που όμως βασίζονται σε μεγάλο βαθμό σε νόμους της σύγχρονης φυσικής.
Για παράδειγμα, η ικανότητά του να βρίσκεται σε πολλά σημεία του χώρου ταυτόχρονα αλλά και να έχει αντίληψη του χρόνου όχι ως ενός (νευτώνειου ουσιαστικά) βέλους που έχει γραμμική πορεία από το παρελθόν στο παρόν και από εκεί στο μέλλον, αλλά ως μιας συνθήκης που περιλαμβάνει όλους τους χρόνους ταυτόχρονα (κάτι που ο συμβατικός ανθρώπινος νους είναι αδύνατον να αντιληφθεί), έχουν τα θεμέλιά τους στην κβαντική φυσική των μικροσωματιδίων.
Θυμήθηκα τον δρα Μανχάταν του συγκεκριμένου φιλμ, διαβάζοντας το τελευταίο βιβλίο του David Z. Albert, καθηγητή φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια, με τον τίτλο
«Μετά τη φυσική» («After Physics», Harvard University Press, 2015, σελ. 184), μια συλλογή οκτώ δοκιμίων όπου ο Αλμπερτ, όντας φυσικός ο ίδιος εκτός από καθηγητής φιλοσοφίας, συνδυάζει τον στοχασμό ενός ειδικού των ανθρωπιστικών σπουδών με την ανάλυση θεμελιωδών φυσικών νόμων, όπως αυτοί διαμορφώθηκαν από τις αρχές του εικοστού αιώνα έως σήμερα, εστιάζοντας στην ειδική Θεωρία της Σχετικότητας και την κβαντοφυσική:
την παρατήρηση του μικροσωματιδιακού σύμπαντος όπου ό,τι φαίνεται πως ισχύει σε επίπεδο μεγάλων μεγεθών (πλανητών, γαλαξιών κτλ.) ανατρέπεται και ο χωρόχρονος αποκτά μιαν άλλη, εξωπραγματική σχεδόν διάσταση.
Το ερώτημα που βασανίζει τους επιστήμονες είναι σε ποιο βαθμό μπορεί να ισχύουν ανάλογες συνθήκες και στον μακρόκοσμο που γνωρίζουμε, τις οποίες όμως οι αισθήσεις μας αδυνατούν να αντιληφθούν.
Το ότι μετά τον Αϊνστάιν (ο οποίος αρνήθηκε να αποδεχθεί την έξαλλη συμπεριφορά της ύλης στην κβαντοφυσική ή ακόμα και την ύπαρξη μαύρων τρυπών στο Διάστημα) η φυσική μοιάζει να εισβάλλει ορμητικά στον κόσμο της φιλοσοφίας, ανατρέποντας δραματικά όλα όσα νομίζαμε ότι γνωρίζαμε για τον χρόνο και τον χώρο, για την ανθρώπινη αντίληψη και το σύμπαν, είναι γνωστό. Τιτλοφορώντας το βιβλίο του «Μετά τη φυσική», ο Αλμπερτ αποπειράται ένα εννοιολογικό παιχνίδι με τη μεταφυσική, βασικό κλάδο της φιλοσοφίας, καθώς και με τα όρια καθεαυτά της επιστήμης.
Το βιβλίο είναι δύσκολο, απαιτητικό, με διαλογικές ενότητες, στο αρχαιοελληνικό φιλοσοφικό πνεύμα.
Αν επεισόδια της «Ζώνης του Λυκόφωτος» ή το «Interstellar» είχαν τη θεωρητική τους βάση, αυτή θα μπορούσε να είναι το σύντομο μα εξαιρετικά πυκνό βιβλίο του Ντέιβιντ Αλμπερτ.

πηγή:www.kathimerini.gr

Η λογοτεχνική ανακάλυψη του αιώνα! Αυτό είναι το πρόσωπο του Σαίξπηρ;

ΒΡΕΤΑΝΟΣ ΒΟΤΑΝΟΛΟΓΟΣ ΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Απάντηση σε ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια των τελευταίων αιώνων θεωρεί ότι έδωσε ο Βρετανός βοτανολόγος και ιστορικός, Μαρκ Γκρίφιθς, υποστηρίζοντας ότι ανακάλυψε το αληθινό πρόσωπο του κορυφαίου θεατρικού συγγραφέα, Ουίλιαμ Σαίξπηρ.

Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, το πρόσωπο του μεγαλύτερου βάρδου όλων των εποχών είναι αυτό που απεικονίζεται σε πορτρέτο στη βιογραφία του πρωτοπόρου βοτανολόγου Τζον Γκέραρντ, συγγραφία του «The Herball or Generall Historie of Plantes».

Στο εξώφυλλο του 1.484 σελίδων βιβλίο που εκδόθηκε το 1598 και χαρακτηρίζεται ως το μεγαλύτερο πόνημα για τα φυτά που έχει εκδοθεί ποτέ στην Αγγλία, απεικονίζονται τέσσερα πρόσωπα, τα οποία θεωρούντο φανταστικά.

Ωστόσο, σύμφωνα με το Country Life ο Γκρίφιθς αποκωδικοποίησε αυτές τις φιγούρες και συμπέρανε ότι πρόκειται για τον συγγραφέα Τζον Τζέραρντ, τον βοτανολόγο Rembert Dodoens και τον θησαυροφύλακα της βασίλισσας Ελισάβετ Α΄της Αγγλίας, Lord Burghley, ενώ ο τέταρτος άνδρας είναι ο Ουίλιαμ Σαίξπηρ. Σύμφωνα με τον Γκρίφιθς φαίνεται να κρατάει ένα φύλλο καλαμποκιού και μία πεταλούδα, σύμβολα των έργων του «Αφροδίτη και Άδωνις» και «Τίτος Ανδρόνικος».

«Ετσι ήταν ο Σαίξπηρ όταν βρισκόταν στη ζωή και στη νιότη του», δήλωσε ο βοτανολόγος!.

Από την πλευρά του, ο εκδότης του περιοδικού Μαρκ Χέτζις ανέφερε ότι πρόκειται για την λογοτεχνική ανακάλυψη του αιώνα. «Έχουμε ένα νέο πορτρέτο του Σαίξπηρ, το πρώτο που έχει ταυτοποιηθεί και τον απεικονίζει στη ζωή», τόνισε.

Για να φτάσει σε αυτή την ανακάλυψη, ο Γκρίφιθς χρειάστηκε να λύση την «έξυπνη κρυπτογράφηση» που υπήρχε πίσω από το γεννειοφόρο άνδρα.

Ωστόσο, αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που κάποιος ισχυρίζεται ότι κάνει αυτή την σημαντική ανακάλυψη.

Το 2009, Βρετανοί ειδικοί υποστήριξαν ότι σε ένα σπίτι της ιρλανδικής επαρχίας, ανακάλυψαν το μοναδικό πορτρέτο του Ουίλιαμ Σαίξπηρ που φιλοτεχνήθηκε, όταν ο σπουδαίος δραματουργός ήταν ακόμη εν ζωή.

Πρόκειται για έναν πίνακα που είχε φιλοτεχνηθεί το 1610 και θεωρήθηκε ότι τον απεικονίζεισε ηλικία 46 ετών.

Οριστική απάντηση ωστόσο δεν έχει ακόμη δοθεί και το μυστήριο παραμένει...

Γιώργος Παξινός: Ο Έλληνας που οδηγεί τη νευροεπιστήμη σε νέα μονοπάτια

«όλα πηγάζουν από τον εγκέφαλο»

Οι άνθρωποι πρέπει να εγκαταλείψουν την ψευδαίσθηση πως υπάρχει ψυχή, αφού όλα -και τα συναισθήματα- προέρχονται και ελέγχονται από τον εγκέφαλο, λέει σε συνέντευξή του στο Αθηναϊκό & Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο κορυφαίος Έλληνας νευροεπιστήμων της διασποράς Γιώργος Παξινός.

Αρνείται ότι υπάρχει καν ελεύθερη βούληση στον άνθρωπο, δηλώνει άθεος και φανατικός ποδηλάτης, ενώ τονίζει ότι η θέση της Ελλάδας πρέπει να είναι στην Ευρώπη. 

O Γιώργος Παξινός είναι μέλος (αντεπιστέλλον) της Ακαδημίας Αθηνών από το 2012 και της Αυστραλιανής Ακαδημίας Επιστημών από το 2009.

Είναι διεθνώς γνωστός και πολυβραβευμένος για τη συμβολή του στη νευροανατομία και στη χαρτογράφηση του εγκεφάλου του ανθρώπου και των ζώων.

Τα συγγράμματά του και οι έρευνές του έχουν ανοίξει νέους δρόμους στην καταπολέμηση νευροεκφυλιστικών παθήσεων όπως το Πάρκινσον και το Αλτσχάιμερ.

Γεννήθηκε στην Ιθάκη το 1944 και μετά το γυμνάσιο έφυγε για σπουδές στις ΗΠΑ.

Σπούδασε Ψυχολογία στο Πανεπιστήμιο Μπέρκλεϊ της Καλιφόρνια και μετά πήρε το διδακτορικό του από το Πανεπιστήμιο ΜακΓκιλ του Καναδά.

Αφού έκανε μεταδιδακτορική έρευνα στο πανεπιστήμιο Γιέηλ των ΗΠΑ, από το 1974 μετακινήθηκε μόνιμα στην Αυστραλία, όπου μέχρι σήμερα είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Νέας Νότιας Ουαλίας στο Σίδνεϊ και βασικός ερευνητής-επικεφαλής ομάδας στο Ερευνητικό Ινστιτούτο Νευροεπιστήμης της Αυστραλίας (Neuroscience Research Australia). 

Αυτές τις μέρες βρίσκεται στην Αθήνα (στις 22 Μαϊου θα μιλήσει σε εκδήλωση του Aegean College με θέμα «Εγκέφαλος, Συμπεριφορά, Εξέλιξη») και το ΑΠΕ-ΜΠΕ είχε την ευκαιρία να μιλήσει μαζί του. Ακολουθεί το κείμενο της συνέντευξης:

ΕΡ: Υπάρχει τελικά ψυχή και τι εννοούμε σήμερα με αυτό τον όρο, υπό το φως των σύγχρονων επιστημονικών ανακαλύψεων;

ΑΠ: Η μεγάλη πλειονότητα των νευροεπιστημόνων δεν θεωρεί ότι χρειάζεται ο όρος «ψυχή».

Δεν θεωρούν ότι υπάρχει "φάντασμα μέσα στη μηχανή", στον οργανισμό μας.

Η ψυχολογία έχασε την ψυχή της το 1930, όταν οι ψυχολόγοι (σ.σ. οι μπιχεβιοριστές) σταμάτησαν να μιλάνε για ψυχή και άρχισαν να μιλάνε για συμπεριφορά, για ερέθισμα-αντίδραση.

Σήμερα πια ο ψυχολόγος δεν χρειάζεται να επικαλεσθεί τον όρο «ψυχή» για να δουλέψει με έναν ασθενή που έχει μία φοβία, μια κατάθλιψη, μια έμμονη ιδέα.

Βέβαια, δεν μπορεί να αποδειχθεί ότι δεν υπάρχει ψυχή.

Αρκείσαι να πεις ότι δεν υπάρχει κάποια ένδειξη γι' αυτήν και ότι δεν χρειάζεσαι να την επικαλεσθείς για να κάνεις τη δουλειά σου ως ψυχολόγος.

Βέβαια, η ευθύνη της απόδειξης δεν είναι δικιά μου, αλλά εκείνου που ισχυρίζεται ότι υπάρχει ψυχή.

ΕΡ: Είναι ξεπερασμένο αυτό που πιστεύει ο μέσος άνθρωπος, ο οποίος τοποθετεί τα συναισθήματα στην καρδιά του; Είναι πια ξεκάθαρο για τους επιστήμονες ότι όλα τα συναισθήματα, από τα πιο αρνητικά (μίσος) έως τα πιο θετικά (αγάπη-έρωτας), εδράζονται στον εγκέφαλο-νου και δεν έχουν καμιά σχέση με την καρδιά;

ΑΠ: Οι καρδιοχειρουργοί έδειξαν ότι αν ένας άνδρας κάνει μεταμόσχευση καρδιάς, μετά δεν αγαπά τη γυναίκα του πεθαμένου. Βέβαια, ο εγκέφαλος δεν κάνει ταχυπαλμία, όταν η αγαπημένη μας μάς φιλά, ενώ η καρδιά κάνει ταχυπαλμία.

Όμως η καρδιά μας είναι ο σκλάβος του εγκεφάλου, ο οποίος την κατευθύνει.

ΕΡ: Έχει εντοπισθεί κάποιο «κύκλωμα» στον ανθρώπινο εγκέφαλο, που να μπορεί να εξηγήσει γιατί ένας άνθρωπος ξαφνικά μετατρέπεται σε εγκληματία;

ΑΠ: Έχω μελετήσει την επιθετικότητα από τότε που ήμουν στο Γιέηλ.

Η γάτα συνήθως δεν σκοτώνει αρουραίους, αλλά μόνο ποντικούς. Εντούτοις μπορείς να την κάνεις να επιτεθεί σε έναν αρουραίο, αν της ερεθίσεις ένα συγκεκριμένο μέρος του εγκεφάλου, στον υποθάλαμο, που έχει να κάνει με την επιθετικότητα.

Φαίνεται πως υπάρχουν αδρανή συστήματα μέσα στον εγκέφαλο, που μπορούν να ενεργοποιηθούν τεχνητά μέσω ηλεκτρικού ρεύματος.

ΕΡ: Μπορούν, αντίστροφα, να ξεριζωθούν από τον ανθρώπινο εγκέφαλο οι εγκληματικές τάσεις;

ΑΠ: Ακριβώς αυτό προσπαθούσα στο Γιέηλ: να κάνω μια γάτα να μην σκοτώνει ποντίκια.

Πράγματι, βρήκαμε μια εγκεφαλική περιοχή, στον θάλαμο, που αν την ερέθιζες με ηλεκτρικό ρεύμα, τότε σταματούσες την επιθετικότητά της γάτας.

'Αρα πρέπει να υπάρχουν συστήματα στον εγκέφαλο, που είτε βοηθούν, είτε καταστέλλουν την επιθετικότητα.

Δεν μπορεί, έτσι, να αποκλείσει κανείς ότι στο μέλλον θα βρεθεί κάποια χημική ουσία που θα καταστέλλει τις επιθετικές τάσεις.

ΕΡ: Πόσο μοιάζει ο ανθρώπινος εγκέφαλος με τον εγκέφαλο των ζώων; Είμασθε καταδικασμένοι να έχουμε επιθετικά ζωικά ένστικτα;

ΑΠ: Δεν έχω βρει ανατομικές διαφορές μεταξύ του εγκεφάλου του ανθρώπου και των πιθήκων.

Είναι βέβαια επικίνδυνο να βγάλει κανείς συμπεράσματα από αυτές τις ομοιότητες.

Ίσως θα είναι κάποτε εφικτό να ελεγχθεί περισσότερο το ζωικό στοιχείο στον άνθρωπο, αλλά δεν ξέρω πόσο επιθυμητό θα ήταν αυτό.

Μπορεί να έχουμε ακόμη ένα μεγάλο μέρος από τον εγκέφαλο των ερπετών, αλλά το ερώτημα είναι τι μπορούμε να χάσουμε, αν τον καταστείλουμε.

Πάντως κάτι χρειάζεται να γίνει με την επιθετικότητα, γιατί οι άνθρωποι σκοτώνονται για τόσες αιτίες, όπως φυλετικές ή θρησκευτικές.

Περισσότερα εγκλήματα γίνονται στο όνομα του Θεού, παρά του Διαβόλου.

ΕΡ: Είναι αυτό που λέμε «συνείδηση» το μεγαλύτερο μυστήριο για τους νευροεπιστήμονες ή υπάρχει κάτι ακόμη πιο μυστηριώδες;

ΑΠ: Κανείς δεν έχει δώσει ακόμη τον κατάλληλο ορισμό, αλλά όλοι μας ζούμε χωρίς καν να ξέρουμε τι είναι η συνείδηση.

Εγώ ως μεγαλύτερο πρόβλημα θεωρώ ότι η ανθρωπότητα πρέπει να έχει το «γνώθι σ αυτόν», να καταλάβει ο άνθρωπος ποιος είναι.

Δεν ξέρουμε ποιοι είμαστε και γιατί είμαστε εδώ πέρα.

ΕΡ: Πιστεύετε ότι υπάρχει Θεός; Είναι δυνατό να εξηγήσει κανείς τα θαύματα του νου καθαρά εξελικτικά, χωρίς να ανατρέξει σε έναν θεϊκό Νου-Δημιουργό;

ΑΠ: Είμαι άθεος.

Ο Θεός δεν χρειάζεται καθόλου για να αντιληφθείς τι συμβαίνει στον εγκέφαλο.

Δεν κάνω προσευχές για να έχω επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος, αλλά κάνω πειράματα.

Ασφαλώς δεν μπορείς να αποδείξεις ότι δεν υπάρχει Θεός. Υπάρχουν λίγοι θρησκευόμενοι νευροεπιστήμονες και τελικά μπορεί αυτοί να έχουν δίκιο.

Όμως εγώ δεν έχω δει καμία ένδειξη του Θεού.

ΕΡ: Πιστεύετε πράγματι πως δεν υπάρχει ελεύθερη βούληση στον άνθρωπο; Τότε όμως ποιος μέσα μας παίρνει τις αποφάσεις, π.χ. να κόψει το τσιγάρο ή να επενδύσει σε αυτήν την μετοχή και όχι στην άλλη;

ΑΠ: Ο νους είναι η ενέργεια των νευρώνων.

Και, σαν τη Βουλή των Ελλήνων, κάθε νευρώνας λέει το δικό του και κάποιος νικάει στο τέλος.

Στο συναισθηματικό πεδίο, π.χ. στην αγάπη, δεν υπάρχει ελεύθερη βούληση.

Δεν μπορείς να κατευθύνεις τα συναισθήματά σου με τη θέλησή σου.

Για άλλα θέματα, πέρα από τα συναισθήματα, είναι δυσκολότερο να αποδείξει κανείς ότι επίσης δεν υπάρχει ελεύθερη βούληση. Νομίζεις ότι εσύ αποφασίζεις πως θα πας να δεις αυτή την ταινία και όχι την άλλη, όμως στην πραγματικότητα ο εγκέφαλός σου έχει αποφασίσει από πριν και σε ενημερώνει.

Οι αποφάσεις σου είναι θέμα νευρώνων.

Δεν είσαι παρά ένας φελλός πάνω στα κύματα του εγκεφάλου και όχι το ίδιο το κύμα.

ΕΡ: Πολλοί επικρίνουν τη Νευροεπιστήμη ότι τείνει να εξελιχθεί σε νέα παγκόσμια μόδα, ίσως επειδή παρέχει «εύκολες» και μονοδιάστατες εξηγήσεις για την ανθρώπινη φύση. Μήπως αυτή η σύγχρονη «λατρεία» του εγκεφάλου είναι υπερβολική;

ΑΠ: Είναι πράγματι υπερβολική.

Ακούς σε άσχετα ζητήματα για τη σεροτονίνη στον εγκέφαλο και τέτοια πράγματα, αν και στην πραγματικότητα δεν έχει καμια δουλειά η σεροτονίνη στο συγκεκριμένο θέμα.

Η νευροεπιστήμη παραχρησιμοποιείται, επειδή ο κόσμος νομίζει ότι με αυτήν μπορεί να δίνει απαντήσεις.

ΕΡ: Οι «άτλαντες» του ανθρώπινου και ζωικού εγκεφάλου ανοίγουν νέες δυνατότητες για την αντιμετώπιση των ασθενειών. Μήπως όμως οι ίδιες έρευνες ανοίγουν επίσης τον δρόμο για να γίνει κατάχρησή τους; Θα πρέπει να φοβόμαστε ότι κάποτε ο έλεγχος του νου ίσως καταστεί πραγματικότητα;

ΑΠ: Θα μπορούσε να συμβεί, αλλά η πιθανότητα για κάτι τέτοιο ωχριά μπροστά στην άλλη πιθανότητα, τη θετική για την κοινωνία.

ΕΡ: Οι μυστικές υπηρεσίες, όπως η CIA, κάνουν τέτοια πειράματα;

ΑΠ: Παλαιότερα γίνονταν.

Σήμερα, αν γίνονται ακόμη, δεν πρέπει να είναι κάτι σημαντικό.

Στο παρελθόν έγιναν πράγματι ανήθικα πειράματα, αλλά πρόσφατα δεν έχω ακούσει κάτι σχετικό.

ΕΡ: Είστε μέλος του Αυστραλιανού Κόμματος Ποδηλατών (Wikipedia). Έχετε κάποια αλλεργία με τα μεγάλα κόμματα ή σας αρέσει τόσο πολύ το ποδήλατο;

ΑΠ: Ήμουν και υποψήφιος με αυτό το κόμμα.

Βέβαια, πήραμε μόνο 0,1% στις εκλογές.

Παλαιότερα υποστήριζα το μεγάλο κόμμα των Εργατικών, αλλά απογοητεύθηκα στην πορεία.

Από την άλλη, το ποδήλατο λύνει οριστικά το πρόβλημα των συγκοινωνιών στις πόλεις.

Είμαι φανατικός ποδηλάτης και καθημερινά πάω με το ποδήλατο στη δουλειά μου, καθώς και για ψώνια.

Έχω αυτοκίνητο, αλλά δεν το χρησιμοποιώ σχεδόν καθόλου. 'Αλλωστε, ας μην ξεχνάμε ότι, όπως έχουν δείξει οι επιστημονικές έρευνες, η σωματική άσκηση είναι το μόνο που καθυστερεί την άνοια και το Αλτσχάιμερ.

ΕΡ: Έχετε κάποια άποψη για την κρίση στην Ελλάδα και για τις προοπτικές της χώρας μας;

ΑΠ: Ήλπιζα ότι λόγω της κρίσης θα υπάρξει μια πιο δίκαιη κατανομή του πλούτου.

Στην Αυστραλία υπάρχει μια αρνητική αντίληψη για τους Έλληνες: ότι είναι διεφθαρμένοι, ότι δεν πληρώνουν τους φόρους τους (πράγμα εν μέρει σωστό), ότι έχουν τις πισίνες τους κλπ.

Πρέπει πάντως να υπάρξει συμφωνία, γιατί η επιστροφή στη δραχμή και η αποχώρηση από την Ευρώπη θα μας κάνει πιο ευάλωτους, π.χ. θα μας αναγκάσει να πληρώνουμε περισσότερες αμυντικές δαπάνες.

Η Ελλάδα πρέπει να μείνει στην Ευρωζώνη.

http://www.imerisia.gr/

photo by:neura.edu.au

Επτά κορυφαίοι μελλοντολόγοι προβαίνουν σε εκπληκτικές προβλέψεις για το τι θα φέρει η επόμενη δεκαετία

Από εφαρμογές smartphone που μπορούν να κάνουν σχεδόν οτιδήποτε μέχρι αυτοκίνητα χωρίς οδηγούς και...ανησυχητικά ανθρωπόμορφα ρομπότ, η προηγούμενη δεκαετία έχει δει δραματικές εξελίξεις στην επιστήμη και την τεχνολογία. Ποιες φοβερές εξελίξεις είναι πιθανόν να δούμε κατά τα επόμενα δέκα χρόνια;

Για να μάθει, η HuffPost Science απευθύνθηκε σε επτά κορυφαίους μελλοντολόγους- και έκαναν κάποιες προβλέψεις- έκπληξη.

Dr. Μιτσίο Κάκου, καθηγητής θεωρητικής Φυσικής, City University of New York, συγγραφέας του «The Future of the Mind»

«Μέσα στα επόμενα δέκα χρόνια, θα δούμε τη σταδιακή μετάβαση από το Ίντερνετ σε ένα “brain net” (“εγκεφαλοδίκτυο”), στο οποίο σκέψεις, συναισθήματα, μνήμες, θα μπορούν να μεταδίδονται αστραπιαία ανά τον πλανήτη.

Οι επιστήμονες μπορούν τώρα να συνδέσουν τον εγκέφαλο σε έναν υπολογιστή και να αρχίσουν να αποκωδικοποιούν κάποιες από τις μνήμες και σκέψεις μας.

Αυτό μπορεί κάποια στιγμή να φέρει επανάσταση στις επικοινωνίες και ακόμη και την ψυχαγωγία.

Οι ταινίες του μέλλοντος θα είναι σε θέση να μεταδώσουν συναισθήματα, όχι απλά εικόνες σε μια ασημένια οθόνη.

(Οι νέοι θα τρελαθούν στα social media, στέλνοντας μνήμες και αισθήσεις από τους σχολικούς χορούς, τα πρώτα ραντεβού κλπ).

Ιστορικοί και συγγραφείς θα είναι ικανοί να καταγράφουν γεγονότα όχι μόνο ψηφιακά, αλλά και συναισθηματικά.

Ίσως ακόμα και οι εντάσεις μεταξύ των ανθρώπων να μειωθούν, καθώς θα αρχίζουμε να νιώθουμε και βιώνουμε τον πόνο των άλλων».

Dr. Ρέι Κέρτσβαϊλ, εφευρέτης, πρωτοπόρος επιστήμονας υπολογιστών, director of engineering στη Google

«Το 2025 οι τρισδιάστατοι εκτυπωτές θα εκτυπώνουν ρούχα σε πολύ χαμηλό κόστος.

Θα υπάρχουν πολλά δωρεάν open source σχέδια, αλλά οι άνθρωποι θα μπορούν επίσης να ξοδεύουν χρήματα για να κατεβάζουν αρχεία ρούχων από τους πιο μοντέρνους σχεδιαστές, ακριβώς όπως ξοδεύουν σήμερα χρήματα για eBooks, μουσική και ταινίες, παρά όλο το δωρεάν υλικό που υπάρχει διαθέσιμο.

Οι τρισδιάστατοι εκτυπωτές θα εκτυπώνουν ανθρώπινα όργανα χρησιμοποιώντας τροποποιημένα βλαστοκύτταρα με το DNA του ίδιου του ασθενούς, παρέχοντας μια ανεξάντλητη πηγή προμήθειας οργάνων, χωρίς προβλήματα απόρριψης από τον οργανισμό.

Θα είμαστε επίσης σε θέση να επισκευάζουμε όργανα που έχουν υποστεί ζημιά με επαναπρογραμματισμένα βλαστοκύτταρα, για παράδειγμα, μια καρδιά που έχει πάθει ζημιά από καρδιακή προσβολή.

Οι τρισδιάστατοι εκτυπωτές θα εκτυπώνουν φθηνά κομμάτια για τη συναρμολόγηση σπιτιών ή γραφείων, σε στυλ Lego».

«Θα περνάμε πολύ χρόνο στην εικονική (virtual) και την επαυξημένη (augmented) πραγματικότητα, επιτρέποντάς μας να επισκεπτόμαστε ο ένας τον άλλον, ακόμα και αν απέχουμε εκατοντάδες χιλιόμετρα.

Θα είμαστε σε θέση ακόμα και να αγγίζουμε ο ένας τον άλλον.

Κάποιοι από τους “ανθρώπους” που θα κάνουμε μαζί επισκέψεις σε αυτές τις νέες πραγματικότητες θα είναι άβαταρ.

Θα είναι αξιοθαύμαστα, αλλά όχι ακριβώς ανθρωπίνου επιπέδου ως το 2025- για αυτό θα χρειαστεί να φτάσουμε στο 2030.

Θα είμαστε σε θέση να επαναπρογραμματίσουμε την ανθρώπινη βιολογία, μακριά από πολλές ασθένειες και διαδικασίες γήρανσης, για παράδειγμα απενεργοποιώντας καρκινικά βλαστοκύτταρα που είναι η πραγματική πηγή του καρκίνου, ή να εμποδίζουμε την πρόοδο της αρτηριοσκλήρυνσης, του αιτίου της καρδιοπάθειας.

Θα είμαστε ικανοί να δημιουργούμε άβαταρ ανθρώπων που έχουν πεθάνει, από όλες τις πληροφορίες που άφησαν πίσω τους (emails και άλλα έγγραφα, εικόνες, βίντεο, συνεντεύξεις με ανθρώπους που τους θυμούνται).

Θα είναι αξιοθαύμαστα, αλλά όχι πλήρως ρεαλιστικά, όχι μέχρι τα μέσα του 2030, οπότε κάποιοι θα βρουν αυτή την τεχνολογία “replicant” να βρίσκεται στην “παράξενη κοιλάδα” (uncanny valley), δηλαδή θα τους κάνουν να νιώθουν άβολα».

Dr. Αν Λιζε Κτζέιρ, ιδρύτρια της λονδρέζικης εταιρείας πρόγνωσης Kjaer Global

«Ο ΠΟΥ προβλέπει ότι οι χρόνιες ασθένειες θα ευθύνονται για περίπου τα 3/4 όλων των θανάτων παγκοσμίως ως το 2020, οπότε η ανάπτυξη του M-Health (διαγνώσεις μέσω φορητών συσκευών, bio-feedback, προσωπική παρακολούθηση υγείας) προορίζεται να φέρει επανάσταση στην αντιμετώπιση, για παράδειγμα, του διαβήτη και της υψηλής πίεσης.

Εφαρμογές σχεδιασμένες από επαγγελματίες του χώρου της ιατρικής θα παρέχουν αποτελεσματική ενημέρωση σε πραγματικό χρόνο, αντιμετωπίζοντας χρόνιες παθήσεις σε πολύ νωρίτερο στάδιο και βοηθώντας στη βελτίωση των τρόπων ζωής και της έκβασής τους στον ανεπτυγμένο και τον αναπτυσσόμενο κόσμο.

Αυτή η βελτίωση στην φυσική μας ευημερία είναι συναρπαστική, αλλά που με συναρπάζει ακόμα περισσότερο είναι η παράλληλα ανάπτυξη εφαρμογών που ανταποκρίνονται στις ελλιπώς εξυπηρετούμενες ανάγκες μας όσον αφορά στην πνευματική υγεία».

Dr. Τζέιμς Κάντον, διευθύνων σύμβουλος (CEO) του Institute for Global Futures (Σαν Φρανσίσκο) και συγγραφέας του «Future Smart: Managing the Game-Changing Trends that will Transform your World»

«Οι wearable φορητές συσκευές (που φοριούνται) θα καλύψουν τον κόσμο.

Μέχρι το 2025 θα υπάρχει ένα τεράστιο Ίντερνετ των πάντων, που θα συνδέει κάθε έθνος, κοινότητα, εταιρεία και πρόσωπο με όλη τη γνώση του κόσμου.

Αυτό θα επιταχύνει την πρόσβαση σε πραγματικό χρόνο στην εκπαίδευση, την υγειονομική περίθαλψη, την εργασία, την ψυχαγωγία και το εμπόριο...»

«Η τεχνητή νοημοσύνη γίνεται το ίδιο έξυπνη, αλλά και εξυπνότερη από τους ανθρώπους.

Η τεχνητή νοημοσύνη θα είναι ενσωματωμένη σε αυτοκίνητα, ρομπότ, σπίτια και νοσοκομεία, δημιουργώντας την οικονομία της τεχνητής νοημοσύνης.

Άνθρωποι και ρομπότ ενοποιούνται, ψηφιακά και φυσικά, για να περιθάλψουν ασθενείς που μπορεί να είναι στην άλλη πλευρά του κόσμου.

Ρομποτικοί χειρούργοι θα κάνουν εγχειρήσεις εξ αποστάσεως σε ασθενείς.

Ρομπογιατροί θα βοηθούν σε τοκετούς και θα σας φροντίζουν μέσα από το κινητό τηλέφωνο.

Η προληπτική ιατρική μεταμορφώνει την Υγεία.

Η έγκαιρη διάγνωση ασθενειών με ιατρικές συσκευές που “μυρίζουν” την αναπνοή μας, και δωρεάν αποκωδικοποίηση DNA που προβλέπει τη μελλοντική μας υγεία θα είναι κοινά .Εξατομικευμένα γενετικά φάρμακα θα προλαμβάνουν τις ασθένειες, σώζοντας ζωές και δισεκατομμύρια σε χαμένη παραγωγικότητα...το επόμενης γενιάς Bitcoin θα αντικαταστήσει τα παραδοσιακά σκληρά νομίσματα, δημιουργώντας ένα νέο υπόδειγμα για ψηφιακό εμπόριο και επιχειρήσεις που θα δημιουργήσουν μια πραγματική νέα οικονομία».

Τζέισον Σίλβα, παρουσιαστής του «Brain Games» του National Geographic Channel

«Η επανάσταση του on-demand θα γίνει ο on-demand κόσμος, όπου upgrades βιολογικού λογισμικού, εξατομικευμένα φάρμακα, τεχνητές νοημοσύνες- βοηθοί, θα μεταμορφώνουν όλο και περισσότερο την Υγεία και την ευημερία.

Επιπρόσθετα, η αυξανόμενη αυτοματοποίηση θα συνεχίσει να κάνει τις καθημερινές μας ζωές απείρως πιο πλούσιες.

Τα αυτοοδηγούμενα οχήματα θα είναι πανταχού παρόντα, η μεταφορά η ίδια θα είναι αυτοματοποιημένο, καθαρή, και φθηνή.

Θα πάμε σε έναν κόσμο όπου η πρόσβαση “νικάει” την ιδιοκτησία και ο κόσμος βρίσκεται στην άκρη των δαχτύλων μας».

Dr. Έιμι Ζάλμαν, διευθύνουσα σύμβουλος και πρόεδρος της World Future Society

«Οι ερευνητές έχουν πλέον στη διάθεσή τους όλο και ακριβείς τρόπους να κοιτούν στους εγκεφάλους και τα σώματά μας για να κατανοήσουν τη διάθεση και τη συμπεριφορά μας.

Πριν από λίγα χρόνια, ερευνητές του Χάρβαρντ έδειξαν ότι οι ηγέτες στην πραγματικότητα έχουν λιγότερο στρες, όχι περισσότερο, από τους μη ηγέτες....στο Πανεπιστήμιο Μπεν Γκουριόν, μία μελέτη πάνω σε δικαστές έδειξε ότι επέβαλαν αυστηρότερες ποινές πριν το μεσημεριανό- όταν πεινούσαν».

«Βρίσκω την πιθανή εφαρμογή αυτών των ειδών ενοράσεων εντυπωσιακή.

Μία πιο ακριβής κατανόηση σχετικά με το πώς λειτουργούμε εμείς οι άνθρωποι- πώς εμπιστευόμαστε, συνεργαζόμαστε και μαθαίνομε, αλλά επίσης πολεμάμε και μισούμε- είναι ένα εργαλείο που διαμορφωτές πολιτικής και εμείς οι πολίτες μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε για να φτιάξουμε καλύτερα συστήματα διακυβέρνησης και καλύτερο μέλλον».

Μαρκ Στίβενσον, συγγραφέας του «An Optimist's Tour of the Future»

«Οι τεχνολογίες δεν είναι το πιο σημαντικό κομμάτι- αν και είναι τρομερά cool.

Είναι το τι θα κάνει η κοινωνία με αυτές, και αυτή τη στιγμή το σημείο όπου κολλάμε είναι η θεσμική μεταρρύθμιση...αυτό το οποίο θα ήθελες στα σίγουρα να δεις, κατά τη γνώμη μου είναι νέοι τρόποι αυτοοργάνωσης.

Οπότε, το επόμενο βιβλίο μου, για παράδειγμα, καλύπτει την επανάσταση των ανανεώσιμων σε μια μικρή αυστριακή πόλη, open source ανακάλυψη open source φαρμάκων στην Ινδία, δίκτυα ασθενών όπως το PatientsLikeMe και σχολεία που αφήνουν κατά μέρος το πρόγραμμα μαθημάτων για να προχωρήσουν σε πραγματική μόρφωση».

πηγή:http://www.huffingtonpost.gr

Εξερευνώντας τις ιστορικές σκάλες των σπηλαίων Carlsbad Γεωδίφης

Γεωδίφης - geodifhs.com

Πέτρινος κόσμος

Μια ομάδα, ταξίδεψε στο Carlsbad, στο Νέο Μεξικό, Ιανουάριος 29 - 31, για να εξερευνήσεις τις ιστορικές σκάλες στα σπήλαια Carlsbad που βρίσκονται σε Εθνικό Πάρκο.

Ξεκινώντας το 1925, το πάρκο που μόλις είχε ιδρυθεί ανέλαβε την κατασκευή ενός συστήματος ξύλινο σκαλιών, προκειμένου να καταστεί δυνατή η πρόσβαση των επισκεπτών στα σπήλαια.

Μέσα σε μια δεκαετία, ωστόσο, το πάρκο είχε αρχίσει την κατασκευή μιας σειράς από λιθόστρωτα μονοπάτια και ράμπες έτσι τα ξύλινα στη συνέχεια εγκαταλείφθηκαν και τελικά, ως επί το πλείστον είχαν απομακρυνθεί.

Η ομάδα κατέγραψε το τελευταίο τμήμα από τις αρχικές σκάλες. Με την πάροδο των ετών το υψηλό επίπεδο υγρασίας σε σπήλαια (κοντά στο 100%) έχει καλύψει τις σκάλες με μούχλα.

Κβαντική η «μηχανή του χρόνου»!

Ο χρόνος είναι συμμετρικός για τα κβάντα, δεν πηγαίνει μόνο προς τα εμπρός αλλά μπορεί να γυρίσει και προς τα πίσω. Μήπως όμως τελικά αυτή η συμμετρία δεν περιορίζεται στον νανόκοσμο;

Ο χρόνος κυλάει πάντα μπροστά. Το ξέρουμε αυτό αρχαιόθεν, από τότε που οι άνθρωποι μιλούσαν για το «βέλος του χρόνου» που ταξιδεύει πάντα προς το μέλλον. 

Είναι, δηλαδή, ένα άνυσμα «μη συμμετρικό», που δεν μας επιτρέπει να γυρίσουμε πίσω και να αλλάξουμε τα λάθη του παρελθόντος. 

Ετσι, η «μηχανή του χρόνου» συνέχισε να είναι θέμα ταινιών επιστημονικής φαντασίας και η αθανασία παρέμεινε η «ομορφονιά που δεν την κέρδισε κανείς» - κατά το υπέροχο άσμα των Γκάτσου - Χατζιδάκι. 

Αλλά... τι θα συνέβαινε αν αποκαλυπτόταν πως αυτά ισχύουν μόνο για τον «μεγάκοσμο» της ύλης που αντιλαμβανόμαστε εμείς, ενώ στον «νανόκοσμο» των κβάντων ο χρόνος είναι συμμετρικός; 

Διότι αυτό ακριβώς ισχυρίστηκε στο Physical Review Letters της 13ης Φεβρουαρίου 2015 (βλ. http://arxiv.org/pdf/1305.7270v2.pdf) ένας φυσικός του Πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον στο Σεντ Λούις των ΗΠΑ - και μάλιστα με πειραματικές αποδείξεις. 

Ας δούμε πώς προέκυψε αυτή η... αλχημεία.

   Κατασκοπεία με μικροκύματα

Εκείνο που όλοι έχουμε ακούσει για τον μυστηριώδη κόσμο των κβάντων είναι ότι μπορούμε μόνο να εικάσουμε την κατάστασή τους καθώς κάθε απόπειρα μέτρησής της τη μεταβάλλει: η ίδια η πράξη της μέτρησης αναγκάζει το σωματίδιο να καταρρεύσει σε μια οριστική κατάσταση - ποιος δεν έχει ακούσει για τη νεκροζώντανη γάτα του Σρέντινγκερ; 

Είναι σαν να έχει ο Σέρλοκ Χολμς εμπρός του το θύμα ενός εγκλήματος αλλά να μην μπορεί να το αγγίξει διότι το άγγιγμά του μπορεί να το μεταβάλει από ζωντανό  σε νεκρό και τούμπαλιν. 

Αρα είναι μάλλον απίθανο να εξιχνιάσει το έγκλημα και τον δράστη του.

    Αυτή η παραδοξότητα δεν είναι πλέον απόλυτα αληθής: από τη δεκαετία του 1980 ως σήμερα οι επιστήμονες έχουν σκαρφιστεί διάφορες διατάξεις που επιτρέπουν τη διάγνωση της κατάστασης των κβάντων χωρίς να την «ταράξουν». 

Για παράδειγμα, η διάταξη που χρησιμοποίησε στο πείραμά του ο εν λόγω φυσικός του Πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον στο Σεντ Λιούις, ο Κέιτερ Μαρτς (Kater Murch), είναι ένα «τεχνητό άτομο που μπορεί να ακτινογραφηθεί με μικροκύματα». 

Στην πράξη, είναι ένα κύκλωμα που σε κατάσταση υπεραγωγιμότητας (ψυχόμενο σχεδόν στο απόλυτο μηδέν) εμφανίζει «κβαντισμένα ενεργειακά πεδία», όπως ένα άτομο. 

Οι δύο πόλοι της διάταξης αντιστοιχούν ο ένας στο κατώτερο ενεργειακό πεδίο (κατάσταση γείωσης, όπου τα ηλεκτρόνια σφιχταγκαλιάζουν τον πυρήνα ενός ατόμου) και ο άλλος σε ένα πεδίο διέγερσης (όπου τα ηλεκτρόνια κινούνται χαλαρά, σε απόσταση από τον πυρήνα). Ανάμεσα στις δύο αυτές ενεργειακές καταστάσεις υπάρχουν πάμπολλες ενδιάμεσες, οι λεγόμενες «υπερθέσεις» (superpositions).

   Αν βάλεις αυτή τη διάταξη σε ένα κουτί και αφήσεις να διεισδύσει εντός του ένα φωτόνιο, η ενέργεια του φωτονίου θα συντονιστεί με κάποια από τα ενεργειακά πεδία των «φυλακισμένων» και θα τα διαταράξει. 

Αν όμως ρίξεις φωτόνιο με συχνότητα μικροκύματος, όπως κάνει ο Μαρτς, τότε το φωτόνιο διέρχεται από τη διάταξη χωρίς να συντονιστεί και εξέρχεται χωρίς να απορροφηθεί από τα κβάντα. 

Μετρώντας στην έξοδο την κυματοσυνάρτησή του, παίρνει κανείς την «ακτινογραφία» των ενεργειακών καταστάσεων που συνάντησε ως «αλλαγές φάσης» (μετατοπίσεις πλευρών και ακμών της κυματοσυνάρτησης του φωτονίου).

    Στοιχειώδες, αγαπητέ Γουότσον!

Τρελές ανακαλύψεις: στον κόσμο των κβάντων ο χρόνος είναι συμμετρικός και… πιθανόν να συμβεί αυτό και στον δικό μας κόσμο!

Ο πιο απλός τρόπος για να κατανοήσει κανείς την ευαισθησία των κβάντων είναι να τα σκεφθεί σαν νόμισμα που στροβιλίζεται  συνεχώς στον αέρα: έχει όλη την ώρα και «κορόνα» και «γράμματα», αλλά η μόνη στιγμή που «κάθεται» σε ένα από τα δύο είναι όταν το σταματήσεις (το μετρήσεις). 

Και βέβαια η πιθανότητα «να έλθει κορόνα ή γράμματα» είναι 50-50.

Ο Μαρτς και η ερευνητική ομάδα του έπαιξαν ένα παιχνίδι πρόβλεψης κρατώντας κρυφή την εκάστοτε «ακτινογραφία» που έβγαζε το όποιο μικροκυματικό φωτόνιο έριχναν στο κουτί. Χρησιμοποιώντας την εξίσωση Born έβρισκαν κάθε φορά την ενεργειακή υπέρθεση που θα «ακτινογραφούνταν» με πιθανότητα πρόβλεψης ακριβώς 50-50. 

Αλλά τότε ο Μαρτς είχε την ιδέα να αντιστρέψει τις εξισώσεις πιθανολογώντας το... παρελθόν. «Μπορείς να υπολογίσεις προς τα πίσω» εξήγησε «αν χρησιμοποιήσεις κάτι που ονομάζεται μήτρα αποτελέσματος (effect matrix). 

Απλά παίρνεις όλες τις εξισώσεις και τις αναποδογυρίζεις. Εξακολουθούν να λειτουργούν και σου επιτρέπουν να ακολουθήσεις την τροχιά του φωτονίου προς τα πίσω».

    Το συγκλονιστικό που προέκυψε είναι ότι αυτή η «εκ των υστέρων πρόβλεψη» (retrodiction) ήταν κατά 90% ακριβής. 

Δηλαδή, όταν τελικά διάβαζαν την «ακτινογραφία» της μέτρησης, αυτή ταυτιζόταν με την «εκ των υστέρων πρόβλεψη» εννέα στις δέκα φορές. 

Αλλά το ακόμη πιο συγκλονιστικό ήταν το επόμενο συμπέρασμα: στον κβαντικό κόσμο ο χρόνος τρέχει τόσο προς τα εμπρός όσο και προς τα πίσω. 

Η μετρούμενη κβαντική κατάσταση εμπεριέχει πληροφορίες τόσο από το παρελθόν όσο και από το μέλλον της, πράγμα που αποδεικνύει ότι σε αυτόν τον «νανόκοσμο» των κβάντων ο χρόνος είναι συμμετρικός και το «βέλος του χρόνου»... δικέφαλο.

   Τρία ερωτήματα για τον «μεγάκοσμο»

Αν δεχθούμε ότι αυτά τα πειραματικά δεδομένα ισχύουν πέραν πάσης αμφιβολίας, ορθώνονται τουλάχιστον τρία νέα μεγάλα ερωτήματα: κατά πρώτον, ποια είναι πλέον η πραγματική σχέση αιτίου - αιτιατού, κατά δεύτερον γιατί η «συμμετρία του χρόνου» εκδηλώνεται μόνο στις κβαντικές διαστάσεις και, κατά τρίτον, υπάρχουν προϋποθέσεις υπό τις οποίες το φαινόμενο θα μπορούσε να κλιμακωθεί ώστε να ισχύσει και στον δικό μας «μεγάκοσμο»;

«Δεν είναι σαφές το γιατί στον πραγματικό κόσμο - τον κόσμο που αποτελείται από πολλά σωματίδια - ο χρόνος πηγαίνει μόνο προς τα εμπρός και η εντροπία πάντοτε αυξάνεται» δήλωσε ο Μαρτς, «αλλά πολλοί ερευνητές καταγίνονται με αυτό το πρόβλημα και περιμένω ότι σε λίγα χρόνια θα λυθεί». 

Προκειμένου να βρεθεί απάντηση στη σχέση αίτιο - αιτιατό, ο ίδιος σκέφτεται να δοκιμάσει ένα νέο πείραμα όπου η κβαντική διάταξη θα επαναλαμβάνεται με βρόγχους ανατροφοδότησης (κρίκοι αλυσίδας αιτίου - αιτιατού). 

Τρέχοντας το πείραμα μέσω των βρόγχων προς τα μπρος και προς τα πίσω ταυτόχρονα ελπίζει ότι θα βρει την απάντηση. 

Πότε; «Χρειάζεσαι 20-30 λεπτά της ώρας για να τρέξεις ένα τέτοιο πείραμα» λέει χαρακτηριστικά ο Μαρτς, «αρκετές εβδομάδες για την επεξεργασία όσων προκύπτουν και... έναν χρόνο για να ξύνεις το κεφάλι σου ζυγιάζοντας αν είσαι τρελός ή όχι».

Ως προς το δεύτερο και το τρίτο ερώτημα τα πράγματα δείχνουν να έχουν μια απλή απάντηση: η συμμετρία του χρόνου παρατηρήθηκε μόνο στα κβάντα διότι μόνο σε αυτόν τον κυματικό νανόκοσμο έχουμε την αστάθεια των ενεργειακών υπερθέσεων. 

Τελεία και παύλα, λοιπόν, ο χρόνος για μας δεν γυρίζει πίσω. Σωστά;

       Γυρίζει ο χρόνος πίσω και για εμάς;

«Οχι» απάντησαν προ δύο ετών τέσσερις ερευνητές του Πανεπιστημίου της Βιέννης με δημοσίευσή τους στο New Journal of Physics (http://iopscience.iop.org/1367-2630/15/8/083004). 

Συγκεκριμένα οι Michele Sclafani, Thomas Juffmann, Christian Knobloch και Markus Arndt κατόρθωσαν να επιτύχουν «κβαντική συνεκτική διάδοση» φθαλοκυανίνης (phthalocyanine) μέσα από τους σκελετούς χλωροπλαστικών διατόμων (του θαλασσινού φύκους Amphipleura pellucida). 

Δηλαδή, πήραν κβαντική συμπεριφορά από... μοριακές δομές! 

Μήπως, λοιπόν, η κλιμάκωση είναι εφικτή;

Επειδή οι εκπλήξεις μάλλον τώρα μόλις άρχισαν, έχετε τον νου σας στα «προσεχώς»: ένας εντελώς αλλιώτικος φυσικός κόσμος μπορεί να μας προκύψει στον αιώνα τούτο. 

Στο μεταξύ, μην ακούσω κανέναν να λέει «ποιος ο λόγος να ζαλίζουμε τα παιδιά στο λύκειο με κβαντομηχανικές θεωρίες;».

science

Qrator: Μία ελληνική ψηφιακή καινοτομία

Qrator: Εργαλείο για να διηγείστε ιστορίες από ελληνικό startup

Κατεβάζεις το Qrator από το AppStore και είσαι έτοιμος να πεις την δική σου ιστορία. Τραβάς υπέροχες φωτογραφίες με πληροφορίες θέσης, ακούς και καταγράφεις την μουσική υπόκρουση, σημειώνεις. Η ιστορία σου από τον «πίνακα χαρούμενης διάθεσης» μεταφέρεται στον Παγκόσμιο Ιστό. Την μοιράζεσαι και ζωντανεύει με σχόλια καθώς διαχέεται από φίλο σε φίλο στο ατέρμονο νήμα του. Κάθε φορά που λες την ιστορία σου, κάποιος ακούει.

Το Qrator είναι μια εφαρμογή για iPhone που μόλις έγινε διαθέσιμη δωρεάν στο AppStore. Θεωρείται ως ένα εργαλείο για να διηγηθείς μια ιστορία, με τα απαραίτητα πλέον στοιχεία κοινωνικής δικτύωσης ώστε κάθε ιστορία να μοιράζεται με φίλους. Η ιστορία αποτελείται από φωτογραφίες ή και μουσική από τα μέρη στα οποία βρίσκονται οι χρήστες.

Μία πολλά υποσχόμενη ψηφιακή εφαρμογή, η οποία αναπτύχθηκε στην Ελλάδα, φιλοδοξεί να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο μοιραζόμαστε τις εμπειρίες μας μέσα από το κινητό μας.

H νέα, ψηφιακή εφαρμογή δίνει την δυνατότητα στον χρήστη να μεταφορτώνει φωτογραφίες -μεμονωμένα ή και σε ομάδες- να αναρτά, να ηχογραφεί ή και να αναγνωρίζει μουσικά κομμάτια, αλλά κυρίως, να δημιουργεί ψηφιακά «μπουκέτα» εμπειριών, διατηρώντας, όμως, παράλληλα, «όλα τα χαρακτηριστικά ενός mobile κοινωνικού δικτύου», όπως σημειώνει και η ομάδα του.

Δηλαδή, μπορεί κανείς να «ακολουθεί» ανθρώπους (όπως γίνεται σε άλλα κοινωνικά δίκτυα), αλλά και τοποθεσίες, όπως νησιά, εστιατόρια, μπαρ και χώρους συνάθροισης κτλ. Η δεύτερη ιδιότητα παρέχει ένα σημαντικό εργαλείο, με πολλαπλασιαστική ισχύ, για τον τουρισμό.

Ειδικότερα, οι εμπειρίες που αναρτώνται στο Qrator συνδυάζουν μέσα από μία ψηφιακή πλατφόρμα όλα αυτά, τα οποία συνήθως «μοιράζονται» οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων˙φωτογραφίες και φωτογραφικά άλμπουμ, μουσική, τοποθεσία, σχόλια.

Έτσι, το Qrator λειτουργεί με διαδραστικούς πίνακες ψηφιακού περιεχομένου, ο καθένας εκ των οποίων συνθέτει μια «εμπειρία». Κάθε «εμπειρία» διαθέτει τη δική της σελίδα στο Διαδίκτυο, ώστε οι χρήστες να μπορούν να τη μοιραστούν και στα άλλα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, όπως το Facebook και το Twitter.

Οι «εμπειρίες» των χρηστών του Qrator καταχωρούνται αυτομάτως ανά τοποθεσία και κάθε μία αποκτά τη δική της σελίδα. Έτσι, οι χρήστες μπορούν να ακολουθούν κάθε τοποθεσία, μέσω της λειτουργίας “Follow places”, παρακολουθώντας, κατ’ αυτόν τον τρόπο, όλες τις αναρτήσεις των χρηστών του δικτύου με τη συγκεκριμένη γεωγραφική αναφορά.

«Οι χρήστες της εφαρμογής μπορούν, για παράδειγμα, να μεταφέρουν τις εμπειρίες τους από ένα ταξίδι, από την έξοδό τους σε ένα εστιατόριο ή από ένα ξενοδοχείο στο οποίο έμειναν, από μέρη που επισκέπτονται, από εκδηλώσεις που παρακολουθούν, όπως συναυλίες ή άλλα event, αλλά και από στιγμές της καθημερινότητας», σημειώνεται στην ανακοίνωση.

Το Qrator, όπως αναφέρεται, «απευθύνεται σε ανθρώπους με ποικίλα ενδιαφέροντα, όπως η μόδα, η μουσική, η τέχνη, το φαγητό, τα ταξίδια, το ντιζάιν, κ.α. και προσκαλεί τους χρήστες να μοιραστούν τις εμπειρίες της καθημερινότητάς τους, συλλέγοντας φωτογραφίες ή και μουσική από τα μέρη στα οποία βρίσκονται».

Το Qrator «ανέβηκε» προ ημερών στο App Store, προς στιγμήν διατίθεται μόνο για iPhone, όμως είναι στα σχέδια της ομάδας του να επεκταθεί και για χρήση σε συσκευές με λειτουργικό σύστημα Android.

Ο επικεφαλής της ομάδας, κ. Νικόλας Ιωαννίδης, ο οποίος έχει σπουδές στη ρομποτική, όμως σήμερα είναι επιχειρηματίας στο χώρο του τουρισμού και της εστίασης, θεωρεί ως μεγάλη πρόκληση και ευκαιρία το πώς ο συγκεκριμένος κλάδος μπορεί να αξιοποιήσει την συγκεκριμένη τεχνολογία.

«Το Qrator προσφέρει τα εργαλεία στους χρήστες του ώστε να πουν καθημερινές ιστορίες, οπτικοποιώντας τις εμπειρίες τους, όπου αυτοί κι αν βρίσκονται. Επιπλέον, φιλοδοξεί να γίνει ένα μέσο ανάπτυξης για όλες τις επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στον τουρισμό, την εστίαση, την ψυχαγωγία, καθώς και να προσφέρει τη δυνατότητα σε ταξιδιωτικούς προορισμούς να αναδειχθούν μέσα από εξειδικευμένες υπηρεσίες της ψηφιακής εφαρμογής» δήλωσε.

Το Qrator ενσωματώνει γνωστά API (facebook, twitter, foursquare, iTunes) ενώ διαθέτει υπηρεσία αναγνώρισης μουσικής με την άδεια της Gracenote.

Η εφαρμογή είναι διαθέσιμη στο AppStore. Μπορείτε να την κατεβάσετε δωρεάν από εδώ.

~~~~

πηγές πληροφόρησης:

http://www.tovima.gr/media/article/?aid=506089

http://tech.in.gr/news/article/?aid=1231242162