Κυριακή 10 Ιανουαρίου 2021

Οι εξωγήινοι έχουν επισκεφτεί τη Γη

Μία από τις μεγαλύτερες θεωρίες συνωμοσίας εδώ και πολλές δεκαετίας παγκοσμίως είναι η ύπαρξη εξωγήινων σε άλλους πλανήτες και οι επαφές τους με τους ανθρώπους.

Νέα διάσταση στο ερώτημα αν υπάρχει εξωγήινη ζωή αλλά και στο αν έχουμε έρθει σε επικοινωνία μαζί της δίνει ο  Haim Eshed , τέως Επικεφαλής Διαστημικής Ασφαλείας του Ισραήλ. Ο ίδιος, ούτε λίγο ούτε πολύ, ισχυρίζεται πως οι εξωγήινοι όχι απλώς υπάρχουν, αλλά τους έχουμε συναντήσει. Κάποιες χώρες, μάλιστα, διατηρούν διαύλους επικοινωνίας μαζί τους…

Ο Haim Eshed δεν είναι κάποιος τυχαίος. Και, πιθανότατα, δεν παραλογίζεται. Έχει διατελέσει επικεφαλής του στρατιωτικού διαστημικού προγράμματος του Ισραήλ και έχει τιμηθεί επανειλημμένως με διακρίσεις κύρους για την προσφορά του στην επιστήμη και την αμυντική τεχνολογία.

«Οι εξωγήινοι μας έσωσαν από πυρηνικό όλεθρο το 1961»

Σε πρόσφατη συνέντευξή του στην εφημερίδα Yedioth Ahronoth, ο Έσεντ ισχυρίζεται πως το Ισραήλ και οι ΗΠΑ έχουν έρθει σε επικοινωνία με μια «Γαλαξιακή Ομοσπονδία» εξωγήινων, αλλά επισημαίνει ότι η ανθρωπότητα δεν είναι έτοιμη για την «αλήθεια» για τη ζωή πέρα από τη Γη.

Σύμφωνα με τον 87χρονο στρατηγό εν αποστρατεία, ο οποίος ηγήθηκε της διαστημικής μονάδας του υπουργείου Άμυνας του Ισραήλ σχεδόν για 30 χρόνια, οι εξωγήινοι αποσόβησαν την οικουμενική καταστροφή, συγκρατώντας την τότε Σοβιετική Ένωση από το να αντεπιτεθεί με πυρηνικά όπλα στις Η.Π.Α., ύστερα από την εισβολή των Αμερικανών στον Κόλπο των Χοίρων της Κούβας, το 1961.

«Θέλουν πρώτα να φτάσουμε σε ένα τέτοιο σημείο που η εξέλιξη μας να μας επιτρέπει να κατανοήσουμε περίπλοκα πράγματα, όπως το τι είναι ο χωροχρόνος και τα ταξίδια μέσα σε αυτόν», συμπλήρωσε.

Στη συνέντευξη, η οποία δημοσιεύθηκε αρχικά στο YediotAharanot , ο κ. Eshed μίλησε για το νέο του βιβλίο « Το σύμπαν πέρα ​​από τον ορίζοντα - συνομιλίες με τον καθηγητή Haim Eshed », στην οποία ισχυρίζεται ότι «εξωγήινοι από όλη την περιοχή του σύμπαντος περπατούν ήδη μεταξύ μας".

«Μας ζήτησαν να μην πούμε στον κόσμο ότι βρίσκονται εδώ, επειδή η ανθρωπότητα δεν είναι ακόμα έτοιμη», δήλωσε ο Haim Eshed στην εφημερίδα, ενώ πρόσθεσε πως πρόεδρος των Η.Π.Α. Ντόναλντ Τραμπ «ήταν έτοιμος να αποκαλύψει το μυστικό, αλλά οι εξωγήινοι από την Γαλαξιακή Ομοσπονδία τον απέτρεψαν και του πρότειναν να περιμένει και να αφήσει τα πνεύματα να ηρεμήσουν πρώτα. Δεν θέλουν να υπάρξει μαζική υστερία».

Ποιες χώρες γνωρίζουν για τις “συναντήσεις”

Ο Haim Eshed αποκάλυψε μάλιστα πως όχι απλά υπάρχει επικοινωνία με άλλα κοσμικά όντα αλλά δήλωσε πεπεισμένος ότι οι εξωγήινοι έχουν σκάψει στο υπέδαφος του πλανήτη Άρη και έχουν εγκαταστήσει βάση, όπου φιλοξενούνται τόσο Εξωγήινοι όσο και Γήινοι αστροναύτες. Μάλιστα λέει ότι αντιπροσωπεία Εξωγήινων έχει επισκεφθεί τη Γη, ως απεσταλμένη μιας «Διαγαλαξιακής Ομοσπονδίας Διαστήματος».

Αυτή η επίσκεψη, όμως, μένει κρυφή, διότι αυτή ήταν η εξ αρχής συμφωνία με τους Εξωγήινους. Οι κυβερνήσεις των Η.Π.Α., Ισραήλ, Βρετανίας, Ρωσίας, Κίνας και Ιαπωνίας, είναι ενήμερες γι’ αυτές τις συναντήσεις Γήινων-Εξωγήινων, τηρούν όμως τον όρο μυστικότητας.

Σχετικά με τους λόγους που έκαναν τον ίδιον να ανοίξει το στόμα του και να «προδώσει» το μεγάλο μυστικό, ο Haim Eshed λέει χαρακτηριστικά: «Εάν μιλούσα πριν από πέντε χρόνια, θα με έκλειναν σε ψυχιατρείο. Σήμερα όμως, όλοι μιλούν διαφορετικά. Δεν έχω τίποτα να χάσω. Έχω λάβει τις διακρίσεις και τα βραβεία μου. Απολαύω σεβασμού σε πανεπιστήμια του εξωτερικού, όπου και εκεί τα δεδομένα αλλάζουν», σχολιάζει τέλος ο Εσέντ αναφορικά με τους λόγους που αποφάσισε να αποκαλύψει το «μυστικό».

«Οι εξωγήινοι δεν έχουν κακούς σκοπούς»

«Υπέγραψαν μια συμφωνία μαζί μας για να πειραματιστούν εδώ», είπε, χωρίς, ωστόσο, να αποκαλύψει ποιοι είναι οι όροι αυτής της υποτιθέμενης διαπλανητικής συμφωνίας ή τι εννοεί με τον όρο “πειραματισμοί”. Ξεκαθάρισε όμως πως οι εξωγήινοι απλώς «ερευνούν» και θέλουν την ανθρωπότητα ως «βοηθούς» στην προσπάθειά τους να «κατανοήσουν τους κανόνες του σύμπαντος» και πως δεν χρειάζεται, προς το παρόν, να φοβόμαστε κάποια “εισβολή”.

Κι αν όλα τα παραπάνω ακούγονται λίγο… αποτέλεσμα απαγωγής από εξωγήινους τουλάχιστον, μια πολύ πιο γήινη παράμετρος ίσως αποτελεί το ερμηνευτικό κλειδί για τη φαινομενική αδιαφορία για την υστεροφημία του. Στο νέο του βιβλίο συζητά για τα ΑΤΙΑ (αγνώστου ταυτότητας ιπτάμενα αντικείμενα) και «διάφορες θεωρίες για τη φύση, τον σκοπό και την προέλευσή τους, οι οποίες πιθανότατα δεν προέρχονται από τη Γη» και προφανώς, όπως κάθε φέρελπις συγγραφέας, προσδοκά να γίνει ανάρπαστο.

«Τα συντρίμμια στο Roswell ήταν από εξωγήινο ιπτάμενο δίσκο»

Το σενάριο του Χαΐμ Εσέντ φουντώνουν οι αποκαλύψεις του Τζέσε Μάρσαλ, Αμερικανού αξιωματούχου που ήταν υπεύθυνος για τις επί τόπου έρευνες και εξέτασε τα περίφημα συντρίμμια στο Roswell του Νέου Μεξικού το 1947.

Ο Μάρσαλ αποκαλύπτει για πρώτη φορά πως βρήκε «άφθαρτα συντρίμμια που δεν κατασκευάστηκαν από ανθρώπινα χέρια».

Στο προσωπικό του ημερολόγιο, που παρέμενε κλειδωμένο στα συρτάρια για 35 χρόνια μετά τον θάνατο του, και τα εγγόνια του έδωσαν πρόσφατα στη δημοσιότητα, γράφει χαρακτηριστικά πως «τα συντρίμμια δεν κατασκευάστηκαν από ανθρώπινο χέρι» και πως κανείς μπορούσε να διακρίνει πάνω τους χαραγμένα σύμβολα ακατανόητα, που ο ίδιος τα χαρακτηρίζει «εξωγήινα».

Για την ιστορία, το Πεντάγωνο κατέληξε πως τα συντρίμμια δεν ήταν από μετερεολογικό αερόστατο, όπως είχε ειπωθεί στις πρώτες έρευνες, αλλά μέρος ενός μυστικού προγράμματος με την ονομασία «Project Mogul».

Υποχρεωτικός Εμβολιασμός (1): η αρχή της συναίνεσης

nellypsarrou.com

Υποχρεωτικός Εμβολιασμός (1): η αρχή της συναίνεσης Εκτύπωση E-mail

Δημοσιογραφία - Αναλύσεις

29.12.20

Υποχρεωτικός Εμβολιασμός: Δίκαιο και Βιοηθική (Pdf) 

Γιατί γράφεις για τον υποχρεωτικό εμβολιασμό αφού δήλωσαν ότι θα είναι εθελοντικός; Το πολύ να προσπαθήσουν να μας υποχρεώσουν με άλλους τρόπους», μου είπαν διάφοροι φίλοι και γνωστοί. Ο λόγος που γράφω γι' αυτό το θέμα είναι τριπλός. Πρώτον, η δήλωση ότι δεν θα τον επιβάλουν είναι ψευδής: έχουν ήδη ψηφίσει τους σχετικούς νόμους, απλώς δεν είναι σε θέση να τους επιβάλουν ακόμη διότι δεν έχουν τα εμβόλια. Δεύτερον, είναι ψευδές ότι μπορεί να εμποδιστεί η όποια μας δραστηριότητα με βάση το αν έχουμε εμβολιαστεί: η αγορά, οι εργοδότες, οι εταιρείες δεν έχουν το δικαίωμα να επιβάλλουν μέτρα αντισυνταγματικά, χωρίς μάλιστα να υπάρχει σχετικός νόμος για κάλυψη. Τρίτον, ο φασισμός είναι ένα θέμα που ξυπνάει τα αντανακλαστικά μέσα μου, διότι είναι ένα καίριο θέμα που συνεχώς υφέρπει στις κοινωνίες μας. Το ζήτημα του υποχρεωτικού εμβολιασμού επαναφέρει ναζιστικές πρακτικές που έχουν ακυρωθεί με νόμους μετά τις δίκες της Νυρεμβέργης, αλλά και νοοτροπίες καταναγκασμού αμιγώς φασιστικές.

Στην έρευνα που δημοσιεύω σήμερα αναλύσω τα παρακάτω επιχειρήματα, όπως αποδεικνύονται από την εγχώρια και διεθνή έννομη τάξη:

1. Ο εμβολιασμός, καθώς και κάθε ιατρική πράξη, απαιτεί τη συναίνεση του πολίτη, και μάλιστα υπό την προϋπόθεση την πλήρους ενημέρωσής του.

2. Ο εμβολιασμός των παιδιών υπόκειται στο ίδιο καθεστώς από νομικής άποψης (δεν είναι υποχρεωτικός) - όπου την συναίνεση την δίνει ο κηδεμόνας. Απαγορεύεται ρητώς η παρεμπόδιση σε πρόσβαση σε δημόσιες υπηρεσίες, άρα και η παρεμπόδιση της εγγραφής στο σχολείο, για όσα παιδιά δεν εμβολιάζονται διότι παραβιάζει τη συνταγματική αρχή της αναλογικότητας. Στην Ελλάδα δεν ίσχυσε  ποτέ η υποχρέωση του παιδιού να εμβολιαστεί για να γραφτεί στο σχολείο. Περί της αντισυνταγματικότητας του υποχρεωτικού εμβολιασμού έχει αποφανθεί και ο Συνήγορος του Πολίτη.

3. Η επιβολή ιατρικής πράξης με οποιονδήποτε τρόπο συνιστά βασανιστήριο. Τα βασανιστήρια θεωρούνται παράνομα σε όλο το διεθνές νομικό σύστημα. Δεν υπάρχει καμία εξαίρεση σε αυτόν τον κανόνα – ούτε καν για την περίπτωση που μπορεί να κινδυνεύει η ζωή του ανθρώπου σε απεργία πείνας, όπου η υποχρεωτική σίτιση επίσης συνιστά βασανιστήριο.

4. Η μη-συναινετική συμμετοχή πολιτών σε ιατρικές έρευνες και πειράματα απαγορεύεται ρητώς. Ειδικά μετά τα εγκλήματα των ΝΑΖΙ και τα πειράματα σε ανθρώπους που διενεργήθηκαν σε μαζική κλίμακα, θεσπίστηκε ο Κώδικας της Νυρεμβέργης (ως αποτέλεσμα των δικών των ΝΑΖΙ στην Νυρεμβέργη) όπου ορίζει αυτά τα ζητήματα. Το εμβόλιο για τον SarsCov2 ειδικότερα εμπίπτει σε αυτή την κατηγορία: τυχόν εξαναγκασμός των πολιτών με οποιονδήποτε τρόπο (νομική υποχρέωση, εκβιασμός, απάτη) να εμβολιαστούν μαζικά με ένα εμβόλιο καινούριας και αδοκίμαστης τεχνολογίας, του οποίου οι παρενέργειες είναι υπό διερεύνηση, τους καθιστά πειραματόζωα και συνιστά επάνοδο των θηριωδιών των ναζιστών και νομιμοποίηση των εγκλημάτων τους με πρόσχημα την δημόσια υγεία.

5. Καμία εταιρεία δεν έχει τη νομική δυνατότητα να αποφασίσει περιορισμούς που θίγουν συνταγματικά δικαιώματα των πολιτών. Οι νόμοι και οι διεθνείς κανονισμοί είναι ξεκάθαροι και ισχύουν για όλους. Το επιχείρημα της “ελεύθερης αγοράς” είναι προσχηματικό. Πολύ περισσότερο όταν αυτή η “ελεύθερη αγορά” χρηματοδοτείται από το κράτος, όπως στην περίπτωση των εμβολίων αλλά και των τυχόν αποζημιώσεων. Η επιλεκτική χρηματοδότηση ερευνών αποτελεί παρέμβαση στην ελεύθερη αγορά υπέρ τρίτου.

6. Η προεπιλογή από τις κυβερνήσεις σκευασμάτων που επιτρέπεται ή δεν επιτρέπεται να χρησιμοποιηθούν συνιστά παρεμπόδιση της ελεύθερης έρευνας.

7. Οι υγειονομικές αποφάσεις έχουν πολιτικό υπόβαθρο, που έχει να κάνει με τη λεγόμενη σύγκρουση συμφερόντων (λήψη υγειονομικών αποφάσεων από ανθρώπους που εμπλέκονται με τη βιομηχανία εμβολίων), τη δημιουργία κράτους καθολική επιτήρησης και με τη λογοκρισία της «μη εγκεκριμένης» άποψης. Η εργαλειοποίηση της  ασθένειας Covid19 εξυπηρετεί προειλημμένες πολιτικές αποφάσεις.

Συμπερασματικά, οι κυβερνητικές επιλογές στη διαχείριση του κορωναϊού είναι εγκληματικές και υπονομεύουν τις προσπάθειες για τον περιορισμό εξάπλωσης της νόσου. Αφενός παίρνουν μέτρα αντίθετα από αυτά που προτείνουν οι επιστήμονες. Αφετέρου, με την παραπάνω τακτική, υπονομεύουν την εμπιστοσύνη των πολιτών και την υιοθέτηση μέτρων πραγματικά χρήσιμων. Και τέλος, οι επιλογές αυτές πλήττουν βάναυσα τις δημοκρατικές ελευθερίες και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Οι πολίτες έχουν χρέος να αντισταθούν στην φασιστοποίηση και την κοινωνική πόλωση, είτε επιθυμούν είτε όχι να εμβολιαστούν.

Ξεκινάμε με το πρώτο μέρος: 

Υποχρεωτικός Εμβολιασμός (1): η αρχή της συναίνεσης

ΝΟΜΙΚΟ ΥΠΟΒΑΘΡΟ: η ανθρώπινη αξιοπρέπεια

Για όλα τα επιχειρήματα που θα ακολουθήσουν υπάρχει ένα θεμέλιο πάνω στο οποίο στηρίζονται: πρόκειται για την έννοια της Ανθρώπινης Αξιοπρέπειας. Η ανθρώπινη αξιοπρέπεια, πρώτη σε ιεράρχηση σε όλα τα νομικά κείμενα, τίθεται ως προαπαιτούμενο, επί της ουσίας, για κάθε άλλον κανόνα. Το Σύνταγμα της Ελλάδος θεσπίζει στο άρθρο 2 §1: «Ο σεβασμός και η προστασία της αξίας του ανθρώπου αποτελούν την πρωταρχική υποχρέωση της Πολιτείας». Πρόκειται για μία από τις 3 Βασικές Διατάξεις με τις οποίες ξεκινά, και δεν θέτει καμία εξαίρεση ή προϋπόθεση που να την θέτει υπό εξέταση, όπως γίνεται για μερικές άλλες διατάξεις. Ακόμη και η «απόλυτη προστασία της ζωής, της τιμής και της ελευθερίας» (αρ. 5 §1) έπεται και ορίζεται χωριστά. Όπως διεξοδικά αναλύει ο νομικός Μιχάλης Δρακουλάκης, «η γενικότητα και η πανσπερμία της υπερ-αρχής αυτής σε όλο το φάσμα του Δικαίου μπορεί να θεωρηθεί μόνο ως γεγονός αποδεικτικό ολοκληρωτικής κυριαρχίας και τήρησης της τελευταίας επί οποιασδήποτε αντίθετης ρύθμισης ή συμπεριφοράς, ιδιωτικής ή κρατικής».

Παρομοίως βλέπουμε σημαντικές διεθνείς συμβάσεις και διακηρύξεις (όπως του ΟΗΕ, του Συμβουλίου της Ευρώπης, κ.ά.), όπου οι έννοιες της αξιοπρέπειας, των δικαιωμάτων και των ελευθεριών του ανθρώπου τίθενται πρώτες και θεμελιώνουν το πλαίσιο ανάγνωσης και ερμηνείας. Τέτοια είναι η Σύμβαση για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και την Βιοϊατρική/Convention on Human Rights and Biomedicine (πλήρης τίτλος: Σύμβαση για την Προστασία των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων σε σχέση με Εφαρμογές της Βιολογίας και της Ιατρικής), του Συμβουλίου της Ευρώπης - αναφέρεται για συντομία και ως Σύμβαση Οβιέδο (θεσπίστηκε στο Οβιέδο της Ισπανίας το 1997, έχουν υπογράψει 35 χώρες, μεταξύ τους και η Ελλάδα). Σε αυτήν αναφέρεται στο άρθρο 1: «τα συμβαλλόμενα μέρη θα προστατεύουν την αξιοπρέπεια και ταυτότητα όλων των ανθρώπινων όντων και θα εγγυηθούν σε όλους, χωρίς διακρίσεις, τον σεβασμό της ακεραιότητας και άλλα δικαιώματα και θεμελιώδεις ελευθερίες σε σχέση με τις εφαρμογές της βιολογίας και της ιατρικής». Πιο σαφές δεν μπορεί να γίνει. Η προτεραιότητα του ανθρώπου στο πλαίσιο τις ανάπτυξης της ιατρικής και της έρευνας αναδεικνύεται με τον πιο απόλυτο τρόπο στο άρθρο 2: «The interests and welfare of the human being shall prevail over the sole interest of society or science», δηλαδή, «τα συμφέροντα και η ευημερία του ανθρώπου υπερέχουν έναντι αυτών της κοινωνίας και της επιστήμης»!

Με αυτά και μόνο κατά νου, καταλαβαίνουμε ότι...

1. Η υποχρέωση σε εμβολιασμό, όπως και σε κάθε ιατρική πράξη, απαγορεύεται.

Το παραπάνω είναι ρητώς θεσπισμένο στην ελληνική νομοθεσία με τον Κώδικα Ιατρικής Δεοντολογίας (νόμος 3418/2005) που προβλέπει στο άρθρο 12 § 1: «Ο ιατρός δεν επιτρέπεται να προβεί στην εκτέλεση οποιασδήποτε ιατρικής πράξης χωρίς την προηγούμενη συναίνεση του ασθενή». Η μόνη εξαίρεση σε αυτό είναι οι κατεπείγουσες περιπτώσεις (άμεσος κίνδυνος για τη ζωή) και η αυτοκτονία (§ 3). Να διευκρινίσουμε εδώ πως, ως ιατρική πράξη εννοείται κάθε πράξη σχετική με την υγεία, όπως οι διαγνωστικές και παρακλινικές εξετάσεις, ακόμη και η συνταγογράφηση (άρθρο 1, § 1,2,3). Τα ίδια προβλέπει και η Σύμβαση Οβιέδο (άρθρο 5), αλλά και η Παγκόσμια Διακήρυξη για την Βιοηθική και τα Ανθρώπινα Δικαιώματα(Universal Declaration on Bioethics and Human Rights, 2005) της UNESCO (OHE). Η τελευταία δίνει έμφαση στην αυτονομία και την υπευθυνότητα του ατόμου στη λήψη αποφάσεων (άρθρο 5), αλλά και στην πολύ σημαντική μέριμνα ότι, η συναίνεση κοινότητας ή/και του αρχηγού της δεν υποκαθιστά την ατομική συναίνεση (άρθρο 6 §3). Επιπρόσθετα, και οι δύο αναφέρουν πως η συναίνεση σε ιατρική πράξη μπορεί να ανακληθεί από το άτομο οποιαδήποτε στιγμή και για κάθε λόγο χωρίς αυτό να έχει επιπτώσεις γι' αυτό (άρθρα 5 και 6 αντίστοιχα).

Αυτό που τονίζεται ιδιαίτερα στις διεθνείς συμβάσεις είναι η λεγόμενη informed consent, δηλαδή η συναίνεση ύστερα από ενημέρωση. Αυτό θεσπίζεται και στον Κώδικα Ιατρικής Δεοντολογίας, όπου μάλιστα η ενημέρωση θεωρείται απαραίτητη προϋπόθεση. Στο άρθρο 12, με τίτλο Συναίνεση του Ενημερωμένου Ασθενή, ορίζεται ότι: «Προϋποθέσεις της έγκυρης συναίνεσης του ασθενή είναι οι ακόλουθες: α) Να παρέχεται μετά από πλήρη, σαφή και κατανοητή ενημέρωση, σύμφωνα με το προηγούμενο άρθρο [...]» (άρθρο 1 §2). Όπου το προηγούμενο άρθρο με τίτλο Υποχρέωση ενημέρωσης, ορίζει την υποχρέωση του γιατρού «να ενημερώνει πλήρως και κατανοητά τον ασθενή για ... το περιεχόμενο και τα αποτελέσματα της προτεινόμενης ιατρικής πράξης, τις συνέπειες και τους ενδεχόμενους κινδύνους ή επιπλοκές από την εκτέλεσή της, τις εναλλακτικές προτάσεις, ... έτσι ώστε ο ασθενής να μπορεί να σχηματίζει πλήρη εικόνα των ιατρικών, κοινωνικών και οικονομικών παραγόντων και συνεπειών της κατάστασής του και να προχωρεί, ανάλογα, στη λήψη αποφάσεων» (άρθρο 11 §1). Χωρίς λοιπόν την πλήρη ενημέρωση γύρω από κάθε παράμετρο, η συναίνεση θεωρείται άκυρη. Κι εδώ έρχεται άλλη μία προϋπόθεση της συναίνεσης, κατά το άρθρο 12 §2: «γ) Η συναίνεση να μην είναι αποτέλεσμα πλάνης, απάτης ή απειλής και να μην έρχεται σε σύγκρουση με τα χρηστά ήθη».

1.1 Informed Consent και ελευθερία της έκφρασης

Το ζήτημα της πλάνης/απάτης (δηλαδή της ακούσιας ή με δόλο λανθασμένης πληροφόρησης ή απόκρυψης στοιχείων) θέτει στο προσκήνιο το σημαντικό ζήτημα της ενημέρωσης και της ελεύθερης έκφρασης και επικοινωνίας - με την απειλή θα ασχοληθούμε παρακάτω. Η βασική προϋπόθεση του νόμου για επαρκή και ελεύθερη ενημέρωση σημαίνει πως όλοι οι πολίτες έχουν την ανεμπόδιστη δυνατότητα να ενημερώνονται πλήρως για το θέμα, από όλες τις πηγές. Πλήρως σημαίνει, για όλες τις απόψεις! Στην επιστήμη υπάρχουν συχνά διχογνωμίες για τα διάφορα ζητήματα, ειδικά στην έρευνα. Προφανώς, το Σύνταγμα αναγνωρίζει το αυτεξούσιο του κάθε πολίτη και το δικαίωμα, όπως και την ικανότητά του να αποφασίζει ελεύθερα αφού ο ίδιος συνεκτιμήσει τα δεδομένα που έχει. Οποιαδήποτε εσκεμμένη παρεμβολή στην ελεύθερη αυτή επιλογή διώκεται ποινικά. Το Σύνταγμα θεσπίζει τα ανωτέρω με σαφήνεια:

Άρθρο 5Α: 1. Καθένας έχει δικαίωμα στην πληροφόρηση, όπως νόμος ορίζει, 2. Καθένας έχει δικαίωμα συμμετοχής στην Κοινωνία της Πληροφορίας. Η διευκόλυνση της πρόσβασης στις πληροφορίες που διακινούνται ηλεκτρονικά, καθώς και της παραγωγής, ανταλλαγής και διάδοσής τους αποτελεί υποχρέωση του Κράτους, τηρουμένων πάντοτε των εγγυήσεων των άρθρων 9, 9Α και 19. [Άσυλο σπιτιού, προσωπικά δεδομένα, απόρρητο επικοινωνίας]

Άρθρο 14:1.Καθένας μπορεί να εκφράζει και να διαδίδει προφορικά, γραπτά και δια του τύπου τους στοχασμούς του τηρώντας τους νόμους του Κράτους.  2. Ο τύπος είναι ελεύθερος. Η λογοκρισία και κάθε άλλο προληπτικό μέτρο απαγορεύονται.

Άρθρο 16: 1. Η τέχνη και η επιστήμη, η έρευνα και η διδασκαλία είναι ελεύθερες· η ανάπτυξη και η προαγωγή τους αποτελεί υποχρέωση του Κράτους. Η ακαδημαϊκή ελευθερία και η ελευθερία της διδασκαλίας δεν απαλλάσσουν από το καθήκον της υπακοής στο Σύνταγμα.

Άρθρο 19: 1. Το απόρρητο των επιστολών και της ελεύθερης ανταπόκρισης ή επικοινωνίας με οποιονδήποτε άλλο τρόπο είναι απόλυτα απαραβίαστο.

Αντίστοιχες διατάξεις βρίσκουμε στις διεθνείς συνθήκες, όπως για παράδειγμα στην Παγκόσμια Διακήρυξη για την Βιοηθική και τα Ανθρώπινα Δικαιώματα της UNESCO (άρθρα 18, 19). Ενδεικτικά: «Οι ευκαιρίες για ενημερωμένο και πολυφωνικό διάλογο, αναζητώντας την έκφραση όλων των σχετικών απόψεων, πρέπει να προωθούνται» (άρθρο 18 §3).

Αυτό που βιώνουμε, αντιθέτως, είναι ο περιορισμός της πληροφορίας, η συστηματική προώθηση κεντρικών πολιτικών επιλογών (ενίοτε χωρίς επιστημονική βάση), η λογοκρισία, ακόμα και οι ποινικές διώξεις. Στα συνήθη μέσα προπαγάνδας γνωρίζουμε πως λειτουργεί αυτό το σύστημα. Η έκτακτη οικονομική ενίσχυση των ΜΜΕ για τον κορωνοϊό (με πλέον των 38εκ. ευρώ συν απαλλαγές από χρέη) μόνο ως επιπλέον διασφάλιση της μονομερούς πληροφόρησης μέσω της δωροδοκίας μπορεί να ιδωθεί, δεδομένου ότι είναι υποχρέωσή τους να ενημερώνουν τους τηλεθεατές ούτως ή άλλως. Ως έγκυρη πληροφόρηση για τον κορωνοϊό έχει οριστεί αυτή της κυβέρνησης και των θεσμικών οργάνων που ελέγχει, και οτιδήποτε άλλο ονομάζεται ψευδείς ειδήσεις. Το ίδιο ισχύει και για την Ευρωπαϊκή Ένωση, που εξαρχής ενήργησε κατά των ψευδών ειδήσεων και έφτιαξε και τις αρμόδιες επιτροπές παρακολούθησης της συμμόρφωσης. Όπου ψευδείς ειδήσεις ορίζονται από την ΕΕ όλες εκείνες που δεν έχουν ως αναφορά τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ), τις εθνικές υγειονομικές αρχές (για την Ελλάδα, ο ΕΟΔΥ) και το Ευρωπαϊκό Κέντρο Πρόληψης και Ελέγχου Νόσων.

1.1.α. Ενημέρωση από τον ιατρό

Πρωταρχική για την ενημέρωση πάνω σε ιατρική πράξη είναι η ενημέρωση από τον ιατρό. Αυτό κανονικά θα σήμαινε την ελευθερία του ιατρού να συμβουλεύσει τον ασθενή του σύμφωνα με την ελεύθερα διαμορφωμένη του άποψη, την εμπειρία του, σύμφωνα με επιστημονικές πληροφορίες που έχει από συναδέλφους κλπ. Αυτό θεσπίζει και ο Κώδικας Ιατρικής Δεοντολογίας: η ενημέρωση προέρχεται από τον ιατρό «με επιστημονική ελευθερία και ελευθερία της συνείδησής του κατά την άσκηση του ιατρικού επαγγέλματος» (άρθρο 3 &1). Στην πράξη όμως υπάρχουν τρία ζητήματα. Πρώτον ενίοτε οι ιατροί συνήθως δεν παίρνουν το ρίσκο να διαφοροποιηθούν από μια θεσμική οδηγία και να την ελέγξουν αν είναι σωστή: στην πράξη περιορίζονται στο να επαναλαμβάνουν τις επίσημες οδηγίες που τους έχουν δοθεί. Δεύτερον, κάποιοι από αυτούς καθορίζουν τις επιλογές τους από το αν “εξυπηρετούν” κάποια εταιρεία φαρμάκων. Επειδή όμως οι περισστόεροι από αυτούς κάνουν ευσυνείδητα το καθήκον τους, σημαντικότερο είναι το τρίτο: στην περίπτωση που η άποψή τους διαφοροποιηθεί, τότε τα πράγματα δεν είναι και τόσο εύκολα γι' αυτούς. Για να μην μακρηγορούμε σε αυτό, ας περιοριστούμε στα του κορωναϊού: όσοι ιατροί επέλεξαν να δημοσιοποιήσουν την διαφορετική  άποψή τους από την επίσημη σε σχέση με τον κορωνοϊό έστω και ελάχιστα, συκοφαντήθηκαν, έχασαν τη δουλειά τους, ή τους έγινε δίωξη. Στην Ελλάδα ξέρουμε ότι, ακόμη και όταν έκαναν το αυτονόητο, όπως το να ασκήσουν κριτική στην κυβέρνηση για το ότι δεν τους βοηθά, ότι δεν ενισχύει τα νοσοκομεία κλπ., τότε τους παρέπεμψαν σε Ένορκη Διοικητική Εξέταση ΕΔΕ! Η ελεύθερη και σωστή ενημέρωση προς τον πολίτη περνά από αυστηρά φίλτρα λογοκρισίας σε όλα τα επίπεδα. Περισσότερα στοιχεία όμως πάνω σε αυτό θα δώσω στο τέλος, στην ενότητα 7.3. Σε κάθε περίπτωση, η επιλογή είναι του ατόμου, και αυτό έχει την ευθύνη του εαυτού του και της πλήρους ενημέρωσής του. Κι εδώ ερχόμαστε στην δυνατότητα του ατόμου να ενημερωθεί.

1.1.β. «Δράσεις αντιμετώπισης της παραπληροφόρησης» από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή

«Στις 10 Ιουνίου, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανακοίνωσε σημαντικές δράσεις για την αντιμετώπιση της παραπληροφόρησης σχετικά με τη νόσο COVID-19 και θέσπισε πρόγραμμα παρακολούθησης των δράσεων που αναλαμβάνουν οι πλατφόρμες που υπογράφουν τον κώδικα για τον περιορισμό της εξάπλωσης της παραπληροφόρησης σχετικά με τη νόσο COVID-19». Σημαντικό μέρος αυτών των δράσεων έχουν να κάνουν με την προώθηση εγκεκριμένων πληροφοριών στο διαδίκτυο από τις πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης, καθώς και την παρεμπόδιση των μη εγκεκριμένων από το να έχουν ευρεία διάδοση. Έτσι, επισημαίνεται στην έκθεση αξιολόγησης των δράσεων, ότι ακολουθήθηκαν οι εξής παρεμβάσεις από τους συμβαλλόμενους - αναφέρεται συγκεκριμένα σε Google, Instagram, Twitter, Facebook, TikTok:

 κατά την αναζήτηση πληροφοριών στην Google, οι εμφανίσεις των αποτελεσμάτων προωθούσαν τις σελίδες των «οργανισμών ελέγχου γεγονότων της ΕΕ»,

«Το «κέντρο πληροφόρησης» για την COVID-19 των Facebook και Instagram κατηύθυνε πάνω από 2 δισεκατομμύρια άτομα παγκοσμίως σε πόρους από τον ΠΟΥ και άλλες υγειονομικές αρχές»,

Το Facebook εμφάνισε επίσης οθόνες προειδοποίησης από ελέγχους γεγονότων για την παραπληροφόρηση σχετικά με τη νόσο COVID-19 σε πάνω από 4,1 εκατομμύρια καταχωρήσεις στην ΕΕ τον Ιούλιο και 4,6 εκατομμύρια τον Αύγουστο,

Το Twitter ανέφερε ότι, κατά την εκτίμησή του, το 80 % του παραβατικού περιεχομένου εντοπίστηκε από τα αυτοματοποιημένα συστήματά του. Κατά την ίδια περίοδο, περίπου 2,5 εκατομμύρια λογαριασμοί έκλεισαν βάσει των κατευθυντήριων γραμμών του Twitter για τη νόσο COVID-19.

Τον Σεπτέμβριο η Microsoft εμπόδισε πάνω από 2 εκατομμύρια διαφημιζόμενους να προσπαθήσουν να εκμεταλλευτούν χρήστες στις ευρωπαϊκές αγορές. Ο Bing είχε σχεδόν 3,5 εκατομμύρια επισκέπτες από χώρες της ΕΕ, των οποίων τα ερωτήματα αναζήτησης σχετικά με τη νόσο COVID-19 τους κατηύθυναν σε έγκυρες πληροφορίες από αξιόπιστες πηγές.

Συνολικά, η πλατφόρμα TikTok έχει τοποθετήσει σε περισσότερα από 7 εκατομμύρια βίντεο λέξεις, hashtag ή μουσική που σχετίζονται με τη νόσο COVID-19 που ανακατευθύνουν τους χρήστες σε αξιόπιστες και επαληθεύσιμες πηγές πληροφοριών.

Έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον η παρακάτω πρόταση που συναντάμε στις οδηγίες: «Οι ψευδείς ή παραπλανητικές πληροφορίες σχετικά με τον κορωνοϊό μπορούν να βλάψουν την κοινωνική συνοχή, αλλά, κυρίως, συνιστούν απειλή για τη δημόσια υγεία. [...]Το περιεχόμενο μπορεί να μην είναι παράνομο όπως ορίζεται από τον νόμο, ωστόσο, είναι επιβλαβές». Με άλλα λόγια, για την Επιτροπή υπάρχουν οι νόμοι που ορίζουν τα σχετικά με τις ψευδείς ειδήσεις και το πως τιμωρούνται, αλλά υπάρχουν και άλλες επιβλαβείς δράσεις, απόψεις και πληροφορίες που τις «καταπολεμούμε», όχι όμως με νόμιμα μέσα, μιας και δεν υπάρχει αντίστοιχος νόμος. Έτσι, ο ορισμός της βλάβης είναι αυθαίρετος! Πόσο εξόφθαλμα παράνομη είναι μια τέτοια διαδικασία, και πόσο στο απυρόβλητο αισθάνεται ένας επίσημος οργανισμός να το λέει δημόσια; [Δείτε σχετικά και τη σελίδα Καταπολέμηση της Παραπληροφόρησης, της ΕΕ].

Ως χρήστες του διαδικτύου και των κοινωνικών μέσων έχουμε αντιληφθεί στην πράξη πως λαμβάνουμε συγκεκριμένη και “εγκεκριμένη” πληροφόρηση, και πως η όποια διαφορετική μας άποψη λογοκρίνεται ή καταστέλλεται. Για παράδειγμα, το Facebook χρησιμοποιεί διάφορες μεθόδους λογοκρισίας, κρυφές ή φανερές: άρνηση ανάρτησης, άρνηση αποστολής μηνύματος με σύνδεσμο που δεν εγκρίνει (ή τον στέλνει αλλά στον παραλήπτη δεν ανοίγει), περιορισμένη θέαση της ανάρτησης (από ελάχιστους ή και κανέναν), μέχρι και μπλοκάρισμα λογαριασμού. Το αναφέρει άλλωστε και στους κανονισμούς του για την καταπολέμηση της παραπληροφόρησης.

Το θέμα είναι τεράστιο και πολύ ενδιαφέρον. Από τα λίγα παραδείγματα που θέσαμε, βλέπουμε ότι η συναίνεση, που είναι απαραίτητη για κάθε ιατρική πράξη, δεν πρέπει να δίνεται απλώς αλλά να έχει γίνει ύστερα από ενημέρωση. Και βλέπουμε ότι, στην εποχή που ζούμε και με αφορμή την Covid19, η πληροφόρηση, που είναι προϋπόθεση της συναίνεσης, δεν γίνεται με τρόπο που να εξασφαλίζει την πληρότητα και την ελευθερία της. Κι αυτό είναι ένα τεράστιο πρόβλημα, νομικό, ηθικό, αλλά και πολιτικό.

 Σε κάθε περίπτωση, σε σχέση με τον υποχρεωτικό εμβολιασμό, καταλαβαίνουμε ότι, τόσο η νομική οριοθέτηση όσο και η άποψη της βιοηθικής και ιατρικής δεοντολογίας είναι πολύ αυστηρά και συγκεκριμένα θεσπισμένες. Είναι αποδεδειγμένο πέραν πάσης αμφιβολίας ότι η υποχρεωτικότητα της οποιασδήποτε ιατρικής πράξης είναι παράνομη, σύμφωνα και με τον νόμο. Αλλά, κι αν ο νόμος άλλαζε κατά το δοκούν, το ίδιο το Σύνταγμα θα απαγόρευε μια τέτοια επιβολή.

Η συνέχεια του άρθρου εδώ: Εμβολιασμός, παιδιά και υποχρεωτική εκπαίδευση: Υποχρεωτικός Εμβολιασμός (2)

https://taneatisgaleras.blogspot.com/

XRP: Η επανάσταση στις συναλλαγές

 https://axianews.gr

Διαστημικές ταχύτητες 5G, αποικίες στον Άρη, κι όμως το χρήμα ακόμη… σέρνεται. 

Ένα «φιλοτραπεζικό» κρυπτονόμισμα τα βάζει με τη SWIFT και διεκδικεί το μεγάλο βραβείο: την αγορά του χρήματος.

Γράφει ο Γιάννης Τσιρογιάννης

Ο βασικότερος λόγος που τα κρυπτονομίσματα δυσκολεύονται να εδραιωθούν στο παγκόσμιο οικονομικό σύστημα είναι επειδή στην πραγματικότητα… δεν το θέλουν. 

Ένα κρυπτονόμισμα, όπως π.χ. το Bitcoin, είναι εκ φύσεως αντι-συστημικό και δεν έχει διάθεση αλλά ούτε και μπορεί να συμβιώσει με την καθεστηκυία τάξη του χάρτινου προπάτορά του – του δολαρίου. Δεν ταιριάζουν τα χνότα τους. 

Ο όρος “ανατρεπτική τεχνολογία” χρησιμοποιείται κυριολεκτικά και όχι κατ’ ευφημισμόν. 

Το blockchain δεν είναι εδώ για να διορθώσει το (λειτουργικό μεν, ελαττωματικό δε) ισχύον οικονομικό σύστημα – είναι εδώ για να το ανατρέψει.

Κι αυτό όχι γιατί το νεαρό αντιδραστικό Bitcoin κάνει την επανάστασή του στο παλιό κατεστημένο, αλλά επειδή πράγματι δεν υπάρχει άλλη επιλογή. Αν η ανατροπή φαντάζει εξωφρενικά δύσκολη, η συμβιβαστική συμβίωση είναι ακόμη πιο απίθανη, αλλά και ανούσια. Σε έναν κόσμο που κομμάτι-κομμάτι ψηφιοποιείται, τα κρυπτονομίσματα αποτελούν τη ψηφιακή εξέλιξη του χρήματος, εφάμιλλη αυτής που έφερε στις αλογο-κρατούμενες μεταφορές το αυτοκίνητο. Οι άμαξες κι οι αλογατάρηδες ήταν οι κυρίαρχοι του παιχνιδιού, όμως το αυτοκίνητο γύρισε ανάποδα το ταμπλό κι έθεσε νέους κανόνες. Το να χαλιναγωγούνται τα κρυπτονομίσματα και να καθορίζονται από αρχές μια άλλης εποχής είναι σαν το μηχανοκίνητο όχημα να σέρνεται από τα άλογα, αντί να οδηγεί – είναι άτοπο και πρακτικά αδύνατο.

Η περίπτωση του Bitcoin είναι “do or die”. Είτε εκθρονίζει το βασιλιά των μετρητών σκοτώνοντας τον, είτε οπισθοχωρεί για πάντα στο σκοτεινό περιθώριο, να χρησιμοποιείται ως ανταλλακτικό μέσο σε τελειωμένες οικονομίες και χώρες με απαξιωμένα νομίσματα (όπως Βενεζουέλα) ή σε σκιώδεις συναλλαγές εγκληματικών οργανώσεων. Στην πραγματικότητα ο σκοπός του Bitcoin ανέκαθεν ήταν να γίνει χαλίφης στη θέση του χαλίφη. Οποιαδήποτε ιστορία περί παράλληλων νομισμάτων δεν είναι παρά ένας Δούρειος Ίππος, μια τακτική εισχώρησης στο σύστημα προκειμένου αυτό να ανατραπεί εκ των έσω. Ακούγεται τρομαχτικό ή απίθανο; Δεν (θα) είναι καν η πρώτη φορά που συμβαίνει στην ιστορία του χρήματος. Ο κανόνας του χρυσού εγκαταλείφθηκε χωρίς να ανοίξει ρουθούνι. Οι Αμερικανοί τύπωσαν το πρώτο χάρτινο δολάριο με την υπόσχεση αυτό να αντιστοιχεί σε συγκεκριμένης ποσότητας χρυσό, μια υπόσχεση που στη συνέχεια αθέτησαν, μεταβαίνοντας έτσι -ύπουλα- στην εποχή του χάρτινου χρήματος. Αντίστοιχα η μετάβαση στη ψηφιακή εποχή θα συμβεί το ίδιο ανεπαίσθητα, και ίσως ο κόσμος που έβλεπε ως αδιανότητα τα κρυπτονομίσματα, να βρεθεί στην ίδια θέση με τους καβαλάρηδες που στη θέα του πρώτου αυτοκινήτου αναφώνησαν πως είναι βαρύ, αργό και δεν υπάρχει δρόμος να το οδηγήσει κανείς…

Και αν μέχρι τώρα είχατε ως δεδομένο ότι τα ψηφιακά νομίσματα δε συμφέρουν τους ισχυρούς του πλανήτη, σκεφθείτε το ξανά. Το ίδιο το οικονομικό σύστημα στρώνει το έδαφος στη νέα εποχή, περιορίζοντας όλο και περισσότερο τη χρήση μετρητών, ενώ τελευταία παγκόσμιοι οργανισμοί όπως το ΔΝΤ εκθειάζουν τα πλεονεκτήματα των κρυπτονομισμάτων. Ίσως να μην απέχουμε πολύ από την ανεπαίσθητη αυτή μεταστροφή του κλίματος που θα μετατρέψει τα ψηφιακά νομίσματα από “εργαλεία εγκληματικών οργανώσεων” σε “επανάσταση των συναλλαγών”. Πριν καλά-καλά το καταλάβουμε άλλωστε, το Ίντερνετ από όργανο διακίνησης παιδικής πορνογραφίας έγινε βασικό κομμάτι της ζωής μας. Πόσο ρεαλιστικό όμως είναι κάτι αντίστοιχο και για τα κρυπτονομίσματα; Κάποιες εφευρέσεις είναι πολύ μπροστά από την εποχή τους. Ακόμη κι αν το Bitcoin (ή κάποιο άλλο crypto) είναι η εξέλιξη του χρήματος, αυτό δε θα σημαίνει τίποτα αν οι συνθήκες δεν είναι αρκετά ώριμες.

Πράγματι ο πλανήτης δεν είναι ακόμη έτοιμος. Τα κρυπτονομίσματα παραείναι “αναρχικά” για να εφαρμοσθούν στο ισχύον σύστημα. Το Bitcoin απαρνείται την  τράπεζα, όχι για λόγους ιδεολογίας, αλλά γιατί πολύ απλά δεν τη χρειάζεται, και στο ψηφιακό σύμπαν οτιδήποτε μη αποδοτικό αφαιρείται για χάριν βελτιστοποίησης (κι ας είναι δυστοπικό για κάποιους). Η εμπιστοσύνη (πάνω στην οποία βασίζεται η έννοια του χρήματος) αντλείται από το ίδιο το blockchain, και δεν απαιτείται ύπαρξη του μεσάζοντα χρηματοπιστωτικού ιδρύματος. Είναι ένα νόμισμα από το λαό, για το λαό, χωρίς τρίτους. Πόσο εφαρμόσιμο είναι όμως κάτι τέτοιο στα τωρινά δεδομένα; Αυτός είναι κι ο λόγος που πολλοί παρομοιάζουν το Bitcoin με τον κομμουνισμό – όμορφο στη θεωρία, άσχημο όπου έχει εφαρμοσθεί μέχρι τώρα στην πράξη!

Ίσως αυτό που χρειάζεται είναι μια “γέφυρα”. Ένα πιο “συστημικό” κρυπτονόμισμα που φέρει αν όχι όλα, τα περισσότερα πλεονεκτήματα των ψηφιακών νομισμάτων, και ταυτόχρονα μιλά τη γλώσσα του σημερινού χρηματοπιστωτικού συστήματος, ούτως ώστε να επιτρέψει μια πιο ομαλή μετάβαση στην αμιγώς ψηφιακή εποχή του χρήματος. Μια τέτοια γέφυρα αποτελεί το XRP, ένα πολλά υποσχόμενο κρυπτονόμισμα, όχι μόνο για τη χρηστική, αλλά και την επενδυτική αξία της επαναστατικής αυτής τεχνολογίας.

Πίσω από τον πολύπλοκο κώδικά του κρύβεται η μαθηματική διάνοια David Schwartz και η εταιρεία Ripple. Το XRP (X – διότι δεν εκδίδεται από χώρα, και RP – Ripple) εκτός από όλα τα πλεονεκτήματα που μοιράζεται με τα άλλα κρυπτονομίσματα, είναι ευέλικτο, ταχύτατο και σχεδόν μηδενικού κόστους συναλλαγής. Αυτό που το κάνει όμως να ξεχωρίζει είναι πως επιλύει ένα υπαρκτό και σοβαρό πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι τράπεζες – αυτό των συναλλαγών. Ζούμε στην εποχή των smartphone, ιπτάμενων ταξί, τηλεπικοινωνιών 5G, ακόμη και (σύντομα) αποικιών στον Άρη, και όμως οι συναλλαγές βρίσκονται στη… Λίθινη Εποχή. Ο κόσμος κινείται με διαστημικές ταχύτητες, και το χρήμα… με το κάρο. Τα δε κόστη είναι το λιγότερο παράλογα – γι’ αυτό άλλωστε και πρωταγωνιστούν στην επικαιρότητα οι εξωφρενικές κρατήσεις των ΑΤΜ. Στην πραγματικότητα δεν ευθύνονται οι τράπεζες για τις χρεώσεις (που μετακυλούν στον καταναλωτή), αλλά η πεπαλαιωμένη τεχνολογία που διαχειρίζεται τις συναλλαγές.

Win-win για τράπεζες αλλά και καταναλωτές

Μέσω της επίλυσης αυτού του προβλήματος και της βελτιστοποίησης των συναλλαγών, το XRP μπορεί να φέρει τη μεγαλύτερη οικονομική επανάσταση του αιώνα, εκτοξεύοντας εμπόριο και μπίζνες παγκοσμίως. Σε αντίθεση με το Bitcoin που αφαιρεί τον παράγοντα της τράπεζας από την εξίσωση, το XRP αποτελεί win-win κατάσταση τόσο για το χρηματοπιστωτικό ίδρυμα όσο για τον καταναλωτή, καθώς εξοικονομείται χρόνος και χρήμα σε κάθε συναλλαγή. Όντας «φιλο-τραπεζικό» όμως δε μετατρέπεται σε «εχθρό» ή ανταγωνιστή των υπόλοιπων κρυπτονομισμάτων. Ίσα ίσα, το XRP στοχεύει ως συναγωνιστής τους να αποτελέσει τη γέφυρα που θα «παντρέψει» αρμονικά τα ανατρεπτικά αυτά χρηματοοικονομικά assets με το οικονομικό σύστημα, να αποτελέσει μια παγκόσμια οικονομική σταθερά (εξ ου και το μόττο του «XRP the standard»).

Για να συμβεί όμως αυτό θα πρέπει πρώτα να εισχωρήσει στο τραπεζικό σύστημα, προκειμένου να βελτιώσει τις ατέλειές του. Ενός τραπεζικού συστήματος που από το 1970 δεν ασχολήθηκε ποτέ να εξελίξει το σύστημα συναλλαγών του, το οποίο χρησιμοποιείται μέχρι και σήμερα, το SWIFT. Το SWIFT (Society for Worldwide Interbank Financial Telecommunication) είναι ουσιαστικά ένα chat μεταξύ των τραπεζών του πλανήτη, ένα σύστημα επικοινωνίας μέσω του οποίου ανταλλάζουν μηνύματα και πιστώσεις, χωρίς να μεταφέρουν πραγματικό χρήμα. Χρησιμοποιείται τόσο στις εγχώριες όσο και στις διασυνοριακές συναλλαγές.

Αν είστε ένας μετανάστης στις ΗΠΑ και θέλετε να στείλετε 1000 δολάρια πίσω στην Ελλάδα, το σύστημα SWIFT χρησιμοποιείτε. Όμως αυτή η μεταφορά απαιτεί τρεις εργάσιμες ημέρες στην καλύτερη (αν μεσολαβεί και σ/κ μπορεί να φτάσει τις επτά). Είναι κυριολεκτικά πιο γρήγορο να βάλεις τα χρήματα σε μια βαλίτσα και να ταξιδέψεις με το αεροπλάνο στην άλλη μεριά της Γης, παρά να πατήσεις ένα κουμπί και να περιμένεις να σταλθούν! Παράλληλα κρατείται σημαντική προμήθεια, ενώ δεν αποκλείονται και τα λάθη, τα οποία μάλιστα συμβαίνουν σε ποσοστό 6%, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της ίδιας της SWIFT. Τα κρυπτονομίσματα μηδενίζουν χρόνους, αποστάσεις, κόστη και περιθώρια ανθρώπινου λάθους.

Τo ΧRP τα βάζει με ένα ξεπερασμένο σύστημα που κοντεύει να κλείσει τα 50 του χρόνια. Αυτό είναι το πλεονέκτημα αλλά και το μειονέκτημα του. Από τη μία μισός αιώνας δικτύωσης είναι δύσκολο να «ξεριζωθεί», από μια τεχνολογία αιχμής που μοιάζει με το e-mail κόντρα στο ταχυδρομείο. Αυτό ακριβώς τροφοδοτεί τη ραδγαία αναπτυσσόμενη Ripple, που από μικροσκοπική εταιρεία της Silicon Valley ξεπέρασε κατά πολύ σε μέγεθος την Uber, κλείνοντας ήδη συμφωνίες με πάνω από 200 χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, όπως SBI Holdings, Santander, American Express, Moneygram κ.α.

Πως λειτουργεί

Ουσιαστικά το XRP αντί να αντικαθιστά το δολάριο και ευρώ στις τσέπες μας, δρα ως «μεσάζοντας». Έστω ότι θέλεις ως μετανάστης στις ΗΠΑ να στείλεις 1.000 δολάρια στην Ελλάδα. Μια τράπεζα που χρησιμοποιεί το XRP, μετατρέπει επιτόπου τα 1.000 δολάρια σου σε XRP, τα στέλνει μέσω xRapid (ο ψηφιακός δίαυλος της Ripple – το αντίστοιχο SWIFT) στην ελληνική τράπεζα η οποία με τη σειρά της τα μετατρέπει επιτόπου σε 1.000 ευρώ.

Προϋπόθεση αποτελεί φυσικά οι συμβαλλόμενες τράπεζες να χρησιμοποιούν το XRP/xRapid. Έστω πως βρισκόμαστε στην εποχή όπου κυριαρχούν οι άμαξες. Μόλις έχει εφευρεθεί το αυτοκίνητο… Όμως δεν υπάρχουν ακόμη ασφαλτοστρωμένοι δρόμοι. Αν το XRP είναι για τις τράπεζες το «αυτοκίνητο», τότε το xRapid είναι το «οδικό δίκτυο». Φανταστείτε πως θα είναι ο κόσμος εάν το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα δικτυωθεί κατά αυτόν τον τρόπο μέσω xRapid/XRP προκειμένου να αναβαθμίσει το υπάρχον δίκτυο της SWIFT, το οποίο με χρόνο συναλλαγής 1 εώς 7 ημέρες μοιάζει με… άλογο, σε σύγκριση με το XRP που «τρέχει» σα Ferrari !

Μέσα σε λιγότερο από 4 δευτερόλεπτα το χρήμα μέσω XRP ταξιδεύει οπουδήποτε στον κόσμο, και είναι άμεσα διαθέσιμο στο λογαριασμό σου (μπορείς να το «τραβήξεις» επιτόπου από ΑΤΜ ευρώ ή XRP), 24 ώρες το 24ωρο, οποιαδήποτε μέρα, εργάσιμη ή όχι, με σχεδόν μηδενική προμήθεια (κάτι λιγότερο από 0,004$).

Στην εποχή της παγκοσμιοποίησης, της προσφυγικής κρίσης και των ολοένα εξελισσόμενων μεταφορών που ενώνουν κάθε γωνιά του πλανήτη, οι διασυνοριακές συναλλαγές αποτελούν τεράστιο κομμάτι της καθημερινότητας του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Η ιδεά και μόνο είναι ασύλληπτη, οι προοπτικές και εφαρμογές σε εμπόριο/μπίζνες δε απεριόριστες!

Γιατί να μη φτιάξουν οι τράπεζες δικό τους «XRP», ίσως ρωτήσει κάποιος. Γιατί να πάρουν της Ripple; Η απάντηση είναι ανταγωνιστικότητα. Μια τράπεζα που εξοπλίζεται τώρα με αυτήν την τεχνολογία γίνεται αυτομάτως ασύγκριτα πιο ανταγωνιστική σε σχέση με τις υπόλοιπες. Άλλωστε προς το παρόν δεν την ενδιαφέρει ολόκληρος ο πλανήτης να χρησιμοποιεί XRP, αρκεί η ίδια, και οι δικές της τράπεζες ανά τον κόσμο να το χρησιμοποιούν. Την ίδια στιγμή, οι τράπεζες που χρησιμοποιούν ήδη XRP αναφέρουν πως εξοικονομούν από 40% έως και 70% σε έξοδα!

Καλά όλα αυτά, εγώ που κερδίζω;

Ένας από τους κύριους λόγους που πολλοί καταπιάνονται με τα κρυπτονομίσματα, είναι πως όντας ανατρεπτική τεχνολογία με μεγάλες προοπτικές, διαθέτει (εκτός από χρηστική) μεγάλη επενδυτική αξία, καθώς βρισκόμαστε ακόμη σε βρεφικό στάδιο. Ένα ερώτημα που εγείρουν επομένως τα παραπάνω είναι το εξής: Τι αντίκτυπο θα έχουν όλα αυτά στην τιμή του XRP (και στην τσέπη του επίδοξου επενδυτή);

Αν και είναι ουσιαστικά αδύνατον να υπολογίσει κανείς τα ακριβή νούμερα πίσω από μια ενδεχόμενη επικράτηση του XRP στον κόσμο των παγκοσμίων συναλλαγών, μπορούν να γίνουν εκτιμήσεις. Το XRP διεκδικεί μερίδιο (αν όχι ολόκληρη) της αγοράς συναλλαγών που διαχειρίζεται η SWIFT, το χρήμα δηλαδή που διακινείται καθημερινά παγκοσμίως και που ανέρχεται σε 5,5 τρις. δολάρια. Ο συνολικός αριθμός των XRP είναι 100 δις., εκ των οποίων γύρω στα 50 δις. βρίσκονται σε κυκλοφορία (τα υπόλοιπα είναι κλειδωμένα προς το παρόν στο λεγόμενο escrow – περισσότερα σε μελλοντικό άρθρο). Έτσι 5,5 τρις. / 50 δις. = 110 δολ. ανά XRP ή αλλιώς 100 ευρώ. Με άλλα λόγια στο αισιόδοξο (αλλά εφικτό) σενάριο που η Ripple αναλάβει την αγορά συναλλαγών έναντι της SWIFT, η τιμή του XRP από 0,25€ που είναι σήμερα, θα φτάσει περίπου τα 100€. Πρόκειται για απόδοση της τάξεως του 400, δηλαδή αν κάποιος πόνταρε 100 ευρώ σήμερα θα είχε μέγιστο κέρδος 40.000€. Αν η απόδοση αυτή σας φαίνεται απίθανη, σημειώνεται πως τη χρονιά του 2017 το XRP έκλεισε με απόδοση 360 φορές πάνω, κατακτώντας άνετα την πρωτιά σε ποσοστό κέρδους, με το Bitcoin να έρχεται 14ο.

Υπάρχουν πολλοί που παραλληλίζουν την πορεία της Ripple με αυτήν των Amazon, Google, E-Bay στην εποχή της τεχνολογικής φούσκας, όταν και χιλιάδες ιντερνετικές εταιρείες-φούσκες ξεπηδούσαν καθημερινά (όπως συμβαίνει τώρα με τα κρυπτονομίσματα που είναι χιλιάδες, σχεδόν 2.000 διαφορετικά), οδηγούμενες μετά όλες μαζί στην κατάρρευση, πλην ελαχίστων που άξιζαν και ξεχώρισαν…

Όταν έσκασε η τεχνολογική φούσκα, και παρότι εταιρείες όπως η Amazon έφτασαν να χάνουν εώς και το 95% της αξίας του (όπως περίπου συνέβη με τα κρυπτονομίσματα όταν το Bitcoin κατέρρευσε από το υψηλό των 20.000 δολαρίων έως και τα 6.000 δολάρια), δεν το έβαλαν κάτω. Συνέχισαν σιωπηλά, στο παρασκήνιο, να χτίζουν κάτι που δεν έκαναν οι υπόλοιπες εταιρείες-φούσκες: τα θεμελιώδη τους. Χρειάστηκε να περάσουν χρόνια προτού αναγνωριστεί η αληθινή αξία τους και εξελιχθούν στους κολοσσούς που κυριαρχούν στον πλανήτη σήμερα. Φυσικά όποιος είχε επενδύσει σε αυτές τότε είναι το λιγότερο εκατομμυριούχος σήμερα…

Όσοι ασχολούνται σοβαρά με επενδύσεις κατανοούν την αξία των θεμελιωδών. Και λέμε «σοβαρά», διότι αντικειμενικά ο μέσος επενδυτής κρυπτονομισμάτων αυτή τη στιγμή είναι για… γέλια, καθώς κοιτάζει εντυπωσιακά διαγράμματα και αγνοεί θεμελιώδη, οικονομικά αποτελέσματα, βιώσιμη ανάπτυξη. Η Ripple δε χάνει καθόλου χρόνο να απαντά σε ερωτήσεις τύπου “πότε θα ανέβει το XRP;” κλπ. Ωσάν άλλη Google που προσπέρασε τον προπάτορά της Alta Vista έχει επικεντρωθεί σε ένα και μόνο πράγμα: Χτίζει το προϊόν της, με το 2019 να αποτελεί χρονιά-ρεκόρ σε deals με τράπεζες.

Όλα καταλήγουν στο λεγόμενο use case, δηλαδή τη χρηστική αξία. Το XRP είναι ένα από τα λίγα κρυπτονομίσματα με ρεαλιστική εφαρμογή στην οικονομία, κάτι παραπάνω από μια επένδυση. Στο επόμενο μεγάλο ράλι ενδεχομένως όλα τα crypto θα ακολουθήσουν ανοδικά το Bitcoin. Στο φινάλε όμως, όταν γίνει ταμείο, ελάχιστα θα είναι αυτά που θα απορροφηθούν και θα επιβιώσουν στην παγκόσμια οικονομία, παρά μόνο όσα προσφέρουν λύσεις σε πραγματικά προβλήματα και αναβαθμίζουν τις ζωές των ανθρώπων.

https://taneatisgaleras.blogspot.com/