Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα παράξενα φαινόμενα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα παράξενα φαινόμενα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 25 Ιανουαρίου 2022

Αν δεν υπήρχαν άνθρωποι πριν τους δεινόσαυρους τότε ποιος… τους ζωγράφισε στις περίφημες Ica stones;

Αν δεν υπήρχαν άνθρωποι πριν τους δεινόσαυρους τότε ποιος… τους ζωγράφισε στις περίφημες Ica stones;
Ένα από τα μεγαλύτερα αινίγματα των τελευταίων χρόνων, αποτελούν οι πέτρες ica, των οποίων η ύπαρξη έγινε γνωστή την δεκαετία του ’60 (1961) στο Περού, αν και υπάρχουν αναφορές πως παρόμοιες πέτρες είχαν βρεθεί επίσης το 1535, και σταλεί στην Ισπανία το 1562, από τον Ιουσουίτη ιεραπόστολο πατέρα Simon.
Οι συγκεκριμένες πέτρες των οποίων τα χαραγμένα σχέδια απεικονίζουν ανθρώπους να… συνυπάρχουν με δεινόσαυρους, (οι Δεινόσαυροι έζησαν εκατομμύρια έτη πριν), καγκουρό (που δεν υπάρχουν στην Νότια Αμερική), περίπλοκες ιατρικές επεμβάσεις, μεταγγίσεις αίματος, ιθαγενείς με τηλεσκόπια, χάρτη του πλανήτη που περιλαμβάνει εκτός των γνωστών ηπείρων και άλλη μία άγνωστη, κ.λπ…
Οι πέτρες βρέθηκαν στην μικρή πόλη Ocucaje, 40 χιλιόμετρα Νότια της πόλης Ica, μία περιοχή περίπου 300 χιλιόμετρα από τη Λίμα, όχι πολύ μακριά από την περιοχή που υπάρχουν οι επίσης μυστηριώδεις γραμμές Nazca στο Περού. (Η πόλη Ica, τα γεωγλυφικά στην περιοχή Nazca και το Μachupitchu σχηματίζουν ένα τρίγωνο).
Η ιστορία των πετρών γνωστοποιείται το 1966, όταν ο Δρ Javier Cabrera ιατρός στην πόλη Ica, έλαβε στα γενέθλιά του μία μικρή χαραγμένη πέτρα ως δώρο από τον φίλο του Felix Llosa Romero. 
Το σχέδιο στην πέτρα του κίνησε την περιέργεια και θέλησε να μάθει που θα μπορούσε να βρει περισσότερες από αυτές τις πέτρες.
Ο φίλος του Felix Llosa Romero τον ενημέρωσε πως για χρόνια οι ντόπιοι αρχαιοκάπηλοι τις έβρισκαν συλώντας προκολομβιανούς τάφους. 
Τον ενημέρωσε επίσης πως οι Carlos and Pablo Soldi στην Ocucaje είχαν πολλές από αυτές τις πέτρες, όπως επίσης και ο Αρχιτέκτονας Santiago Agurto Calvo, και πως κάποιες από αυτές τις πέτρες υπήρχαν επίσης στο μουσείο της Ica.
Το 1968 ο Alejandro Pezzia Assereto διευθυντής του Μουσείου του Ica, δημοσίευσε την μελέτη του «Ica y el Peru Precolombino», όπου περιγράφει τις ανακαλύψεις που έχει κάνει μελετώντας τις πέτρες, και ζητώντας παράλληλα την άδεια να εκθέσει τις πέτρες στο μουσείο, κάτι που δεν έγινε δεκτό. 
Αντιθέτως οι πέτρες αποθηκεύθηκαν στην αποθήκη του Μουσείου δίχως κάποιος να μπορεί να τις δει. Οι πέτρες έχουν διάφορα μεγέθη, και ζυγίζουν από 20 γραμμάρια έως 500 κιλά.
Ο Δρ Javier Cabrera κατάφερε και προμηθεύτηκε περίπου 11.000 πέτρες, πολλές από τις οποίες από εναν αγρότη ονόματι Basilio Uschuya…
Ο Δρ Javier Cabrera, με πλήθος από τις πέτρες Ica, της συλλογής του. 
Ο Δρ Cabrera γεννήθηκε το 1924 στην πόλη Ιca του Περού. Καταγόταν από τον Ισπανό καπετάνιο Don Geronimo Luis de Cabrera Υ Τολέδο ο οποίος ιδρυσε την πόλη το 1563. 
Στις 30 Δεκεμβρίου 2001 έχασε την μάχη με τον καρκίνο.
Ο Δρ Javier Cabrera σήμερα κατέχει στην ιδιώτη του συλλογή περίπου 11.000 από αυτές, ενώ ένας μικρός αριθμός από πέτρες, βρίσκεται στην αποθήκη του μουσείου της Cabrera. (Υπολογίζεται πως συνολικά ο αριθμός των πετρών ανέρχεται σε περίπου 15.000, αν και κάποιοι κάνουν λόγο για το μάλλον υπερβολικό αριθμό των 50.000).
Στην πραγματικότητα ο Δρ Javier Cabrera είχε δει για πρώτη φορά μία παρόμοια πέτρα σε μικρή ηλικία, όταν εργάτες έσκαβαν το κτήμα του πατέρα του στην περιοχή Salas. 
Οι εργάτες είχαν πει τότε πως τις είχαν φτιάξει οι Ίνκας. 
Η πέτρα απεικόνιζε ένα άγνωστο πτηνό. Με τα χρόνια όμως η πέτρα αυτή χάθηκε.
Οι πέτρες, που προέρχονται από τους Προκολομβιανούς ιθαγενείς, ανατρέπουν την επικρατούσα επιστημονική θεωρία της εξέλιξης της ζωής στον πλανήτη, αλλά και παρουσιάζουν έναν προηγμένο (υπό συνθήκες) τεχνολογικό πολιτισμό, εφάμιλλο ή και ανώτερο από τον σημερινό.!!!
Σύμφωνα με τα όσα γνωρίζουμε σήμερα οι δεινόσαυροι εξαφανίστηκαν πριν από περίπου από 64 εκ χρόνια. 
Στις πέτρες όχι μόνο απεικονίζονται είδη που δεν συναντώνται στην Νότιο Αμερική, αλλά και διάφορα είδη δεινοσαύρων και ανθρώπων οι οποίοι είτε βρίσκονται επάνω τους, είτε τους κυνηγούν.
Οι εικονιζόμενοι άνθρωποι διαθέτουν τηλεσκόπια, πραγματοποιούν χειρουργεία ανοιχτής καρδίας και εγκεφάλου, και κατέχουν χάρτες με γνώση όχι μόνο των γνωστών σήμερα ηπείρων, αλλά και μίας που δεν υφίσταται σήμερα, και άλλα παράδοξα.
Από μόνο του το γεγονός φαντάζει απίθανο να είναι πραγματικό, καθώς ανατρέπει την επικρατούσα αντίληψη για τον ανθρώπινο πολιτισμό. 
Οι περισσότεροι λοιπόν θεωρούν πως πρόκειται περί μίας ακόμη απάτης (Hoax), βασιζόμενοι σε ανεπίσημες μετρήσεις ιδιωτών ερευνητών σε μικρό αριθμό δειγμάτων, αλλά και στην λογική.
Από την άλλοι ερευνητές της «απαγορευμένης αρχαιολογίας», παρότι είναι γνωστό πως κάποιες από τις πέτρες είναι όντως πλαστές βασιζόμενοι στα ίδια ακριβώς στοιχεία, υποστηρίζουν το αντίθετο.
Σε κάθε περίπτωση πάντως, το ότι παρότι ο κάτοχος του μεγαλυτέρου αριθμού πετρών Δρ Javier Cabrera, προσκαλεί και προκαλεί την διεθνή επιστημονική κοινότητα να εξετάσει τις πέτρες κανένα επίσημο ενδιαφέρον δεν έχει εκδηλωθεί. 
Συνεπώς θα παραθέσουμε τα στοιχεία, και έγκειται στην κρίση του αναγνώστη να βγάλει τα συμπεράσματα του. 
Θα πρέπει καταρχάς ο αναγνώστης να έχει υπόψη του πως η περιοχή Ica βρίσκεται στην διάσημη περιοχή με τα «περίεργα»τεράστια σχήματα Nazca, για τα οποία επίσης δεν υπάρχει ικανοποιητική επιστημονική εξήγηση.
Θα πρέπει επίσης να αναφερθεί, πως ο αγρότης Basilio Uschuya ο οποίος προμήθευσε κάποιες από τις πέτρες στον Δρ Javier Cabrera, όταν διαπίστωσε το διαρκώς αυξανόμενο ενδιαφέρον για τις πέτρες, πουλούσε πέτρες και στους Τουρίστες.
Το 1973 μάλιστα σε μία συνέντευξη που του πήρε ο Erich von Däniken, ο Basilio Uschuya, αρνήθηκε να αποκαλύψει που έβρισκε τον μεγάλο αυτό αριθμό πετρών, παραδέχθηκε όμως ταυτόχρονα, πως μπορούσε να κατασκευάσει τα σχήματα στις πέτρες, χρησιμοποιώντας ένα σύγχρονο οδοντιατρικό εργαλείο. 
Το 1977 γυρίστηκε το ντοκιμαντέρ του B.B.C «Pathway to the Gods», προσπαθώντας να ερμηνεύσει την κατασκευή των πετρών. 
Ένα ακόμη ντοκιμαντέρ του Β.Β.C γυρίστηκε το 1996, ανακινώντας το ενδιαφέρον του κόσμου κινητοποιώντας τις τοπικές αρχές, οι οποίες συνέλαβαν τον Basilio Uschuya για αρχαιοκαπηλία.
Αφέθηκε όμως ελεύθερος, καθώς συμφώνησε να ισχυριστεί πως οι πέτρες που πουλούσε δεν ήταν αρχαίες αλλά τις κασκεύαζε ο ίδιος.
Πολλές από τις πέτρες είχαν βρεθεί στις αρχές του 1960, όταν η υπερχείλιση ενός ποταμού αποκάλυψε πολλές από αυτές, τις οποίες βρήκαν οι ντόπιοι αγρότες . 
Το γεγονός όμως αυτό από μόνο του δεν εξηγεί τον τεράστιο αριθμό των πραγματικών πετρών. 
Για να κατασκευαστούν οι περίπου 15.000 που είχαν καταγραφεί την δεκαετία του 60, απαιτούνταν χιλιάδες ώρες εργασίας από δεκάδες ανθρώπους, οι οποίοι ήταν αγρότες στην συντριπτική πλειοψηφία τους, δίχως γνώσεις παλαιοντολογίας, βιολογίας, και ιατρικής.
Σε πέτρες στι οποίες κατά καιρούς έχουν γίνει μελέτες από ιδιώτες ερευνητές, δίνεται η ηλικία των 600 έως 2000 χρόνων. 
Σύμφωνα με αυτές τις μελέτες, στις πέτρες έχουν αναπτυχθεί μικροοργανισμοί, και έχει εντοπιστεί, νιτρικό άλας και αποικίες λειχήνων, που χρειάζονται εκατοντάδες χρόνια για να αναπτυχθούν.
Επίσης έχουν υποστεί μια φυσική οξείδωση, και παρατηρείται συγκέντρωση σκουριάς, που απαιτεί τουλάχιστον 700 με 800 χρόνια για να συσσωρευτεί.
Η χρονολόγηση των πετρών σε κάθε περίπτωση δεν είναι εύκολη, καθώς αφενός μεν δεν υπάρχουν σε αυτές υπολείμματα οργανικών υλικών για να χρησιμοποιηθεί η μέθοδος χρονολόγησης με τον άνθρακα 14, και αφετέρου οι πέτρες αποκαλύφθηκαν μετά από υπεχείληση ποταμού, δεν βρέθηκαν δηλαδή θαμμένες, ώστε να αξιολογηθούν με βάση το γεωλογικό στρώμμα όπου ήταν θαμμένες.
Η Γεωλόγος Sophia Melewska που εξέτασε τις πέτρες επιβεβαίωσε την αυθεντικότητα τους, δηλώνοντας σοκαρισμένη με τα ευρήματα. 
Το 1974 ο επιστήμονας της NASA, Josef F.
Blumrich (που ανέπτυξε τα σχέδια του πυραύλου «Κρόνος Β» και συμμετείχε στο σχέδιο skylab) όταν είδε τις πέτρες δήλωσε πως: «είμαι βαθιά εντυπωσιασμένος από αυτό που έχω δει εδώ, και είμαι ευτυχής να έχω βρει τόσο πολλά άμεσα στοιχεία αυτού που άρχισα να αισθάνομαι και να καταλαβαίνω από πριν. 
Δεν υπάρχει αμφιβολία στο μυαλό μου για την αυθεντικότητα αυτών των πετρών».
Ο Ισπανός ερευνητής Vicente Paris το 1998, με χρηματοδότηση του μουσείου της Μαδρίτης μετά από τέσσερα χρόνια ερευνών, δήλωσε πως οι πέτρες είναι απάτη καθώς εντόπισε ίχνη από πρόσφατα ίχνη μελάνης στις πέτρες. 
Παραδέχθηκε πάντως πως δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα πως όλες οι πέτρες είναι πλαστές.
Ουσιαστικά όμως ούτως ή άλλως, δεν αμφισβητείται η αυθεντικότητα όλων των πετρών από τους σκεπτικιστές, αλλά η αυθεντικότητα των πετρών με τις παράδοξες και αντισυμβατικές για την επιστήμη εικόνες, οι οποίες εμφανίζουν δεινόσαυρους, περίπλοκες ιατρικές επεμβάσεις, τηλεσκόπια κ.λπ, σε χρονικές στιγμές που δεν συνάδουν με την συμβατική ανθρώπινη ιστορία.
Σύμφωνα με τον Dr. Swift υπάρχουν 122 πέτρες στο μουσείο του Ica, τις οποίες είδε και φωτογράφησε. 
Μόνο όμως σε μία από αυτές υπήρχε σχέδιο δεινοσαύρου και συγκεκριμένα, Πτερόσαυαρου. 
Σύμφωνα όμως με τον Neil Steede που επίσης είδε τις πέτρες σε αυτές, δεν υπήρχαν σχέδια εξαφανισμένων ειδών. 
Ακόμα όμως και όλες να ήταν πλαστές, συνεπώς θα έπρεπε να είχαν κατασκευαστεί όλες από τους αγράμματους κατ’ εξοχήν Περουβιανούς αγρότες το 1960, γεγονός εξαιρετικά απίθανο λόγω του τεράστιου αριθμού των πετρών, υπάρχουν στοιχεία που ανατρέπουν την αμφισβήτηση αυτή.
Στις πέτρες υπάρχουν εικόνες δεινοσαύρων, που απεικονίζουν τους δεινοσαύρους με λεπτομέρειες που έως πού πρόσφατα – τέλη δεκαετίας του 70’ δεν ήταν γνωστές στους βιολόγους. 
Για παράδειγμα στις πέτρες ένας από τους δεινόσαυρους που απεικονιζόταν ήταν ο «Διπλόδοκος», γνωστός ως βροντόσαυρος. 
Στις πέτρες έχει μακρύ και μεγαλύτερο κεφάλι σε σχέση με το υποθετικά μικρότερο έως πρόσφατα λανθασμένα θεωρούσαμε πως είχε.
Επίσης στις απεικονίσεις των δεινοσαύρων υπάρχουν λεπτομέρειες στο δέρμα τους με σχέδια σε σχήμα ροζέτας, γεγονός που όντως αποκαλύφθηκε σε απολιθώματα δεινοσαύρων που βρέθηκαν μόλις το 1992. 
Στις πέτρες η ουρά των δεινοσαύρων επίσης ορθώς απεικονίζεται σε κίνηση εξισορρόπησης του σώματος, κάτι που επίσης πρόσφατα επιβεβαιώθηκε.
Πέρα όμως από τις πέτρες της Ica, και σε πολλά άλλα μέρη της Κεντρικής και Λατινικής Αμερικής έχουν βρεθεί αγαλματίδια και σχέδια με δεινοσαύρους, (Μουσείο Museo del Oro Κολομβία). 
Συνεπώς το ερώτημα παραμένει που είχαν δει οι ΠροΚολομβινοί ιθαγενείς δεινοσαύρους. 
Το ίδιο επίσης συμβαίνει και με ευρήματα χειρουργικών εργαλείων από οψιανό. 
Σε 9 από τις πέτρες που έχει στην κατοχή του ο Δρ Cabrera, υπάρχει απεικόνιση λεπτομερειακής χειρουργικής επέμβασης καρδιάς, και εγκεφάλου.
Αλλα και στην περιοχή της Nazca έχουν βρεθεί πολλά κρανία, στα οποία έχουν γίνει τομές και χειρουργικές επεμβάσεις, οι οποίες είχαν ένα εκπληκτικό ποσοστό επιτυχίας 80%, όπως έχει υπολογιστεί από τους ανθρωπολόγους. 
Παρόμοιες χειρουργικές επεμβάσεις έχουν καταγραφεί σε όλον τον κόσμο με αρχαιότερο ένα κρανίο που βρέθηκε στην Γαλλία, και έχει ηλικία 7000 ετών.
https://en.wikipedia.org/wiki/Ica_stones
https://creation.com/ica-stones-authenticated
http://www.tccsa.tc/articles/ica_stones.html
https://www.atlasobscura.com/places/ica-stones
lhttp://www.viewzone2.com/dinostone.icax.html
http://www.davidpratt.info/andes1.htm

Οι Δεινόσαυροι πριν τον άνθρωπο
Αν οι Δεινόσαυροι Υπήρξαν πριν τον Άνθρωπο, τότε Ποιός... τους Ζωγράφισε στις Πέτρες του Περού;
Οι Ήπειροι της Γής ΣΥΝ μια χαμένη Ύπειρος
Αν οι Δεινόσαυροι Υπήρξαν πριν τον Άνθρωπο, τότε Ποιός... τους Ζωγράφισε στις Πέτρες του Περού;
Οι Ήπειροι της Γής ΣΥΝ μια χαμένη Ύπειρος 
Αν οι Δεινόσαυροι Υπήρξαν πριν τον Άνθρωπο, τότε Ποιός... τους Ζωγράφισε στις Πέτρες του Περού;
Ιθαγενείς με τηλεσκόπια
Αν οι Δεινόσαυροι Υπήρξαν πριν τον Άνθρωπο, τότε Ποιός... τους Ζωγράφισε στις Πέτρες του Περού;
Δεινόσαυροι
Αν οι Δεινόσαυροι Υπήρξαν πριν τον Άνθρωπο, τότε Ποιός... τους Ζωγράφισε στις Πέτρες του Περού;
Δεινόσαυροι
Αν οι Δεινόσαυροι Υπήρξαν πριν τον Άνθρωπο, τότε Ποιός... τους Ζωγράφισε στις Πέτρες του Περού;
Πτερόσαυροι
Αν οι Δεινόσαυροι Υπήρξαν πριν τον Άνθρωπο, τότε Ποιός... τους Ζωγράφισε στις Πέτρες του Περού;
Άλογο που σέρνει κάρο (ο τροχός δεν είχε ανακαλυφθεί στην προκολομβιανή εποχή) 
Αν οι Δεινόσαυροι Υπήρξαν πριν τον Άνθρωπο, τότε Ποιός... τους Ζωγράφισε στις Πέτρες του Περού;
Καγκουρώ στην Νότια Αμερική
Αν οι Δεινόσαυροι Υπήρξαν πριν τον Άνθρωπο, τότε Ποιός... τους Ζωγράφισε στις Πέτρες του Περού;
Χειρουργικές επεμβάσεις;

Παρασκευή 6 Ιουλίου 2018

Παράξενη εξαφάνιση αεροπλάνου στο παρελθόν: προσγειώθηκε μετά από 35 χρόνια!

Όλη αυτή η ιστορία με το χαμμένο αεροπλάνο των μαλαισιακών αερογραμμών θυμίζει την ιστορία ενός αεροπλάνου που πραγματοποιούσε πτήση πάνω από τον Ατλαντικό Ωκεανό. Εξαφανίστηκε χωρίς ίχνος στις 4 Σεπτεμβρίου του 1945.

Το γεγονός είχε προκαλέσει παγκόσμια αναστάτωση,όπως τώρα το μαλαισιανό αεροπλάνο.Μάταια όμως,το έψαχναν.Όλες οι έρευνες για την ανεύρεσή του απέβησαν άκαρπες και κάποια στιγμή σταμάτησαν κλείνοντας το φάκελο της υπόθεσης με το αεροσκάφος να θεωρείται οριστικά χαμμένο στα κρύα νερά του Ατλαντικού.

Όμως ,ακριβώς 35 χρόνια αργότερα , στις 12 Οκτωβρίου του 1980 συνέβει κάτι το εκπληκτικό:το ίδιο αεροπλάνο προσγειώθηκε σε αεροδρόμιο της Βραζιλίας χωρίς να ειδοποιήσει τον πύργο ελέγχου!
Το γεγονός αποσιωπήθηκε από τα δυτικά ΜΜΕ,όμως το μετέδοσαν τα ινδονησιακά νέα.
Πού ήταν όλα αυτά τα χρόνια το αεροπλάνο;Μήπως είχε πέσει μέσα σε μια χρονοδίνη που το εκτόξευσε στο μέλλον;Μήπως συνέβει το ίδιο και με το μαλαισιανό αεροπλάνο;

Δευτέρα 5 Μαρτίου 2018

Κατεστραμμένο εξωγήινο σκάφος ή παγόβουνο είναι η εικόνα του Google Earth

ένα  μυστηριώδες αντικείμενο που εντοπίστηκε στο Google Earth έχει πυροδοτήσει,για άλλη μιά φορά,τις συζητήσεις για τους εξωγήινους και τα διαστημόπλοια!
όσοι ασχολούνται με αυτά τα θέματα επιμένουν πως αυτό που φαίνεται στο Google Earth είναι ένα διαστημόπλοιο που συνετρίβη στο απομακρυσμένο αυτό σημείο του Νότιου Ατλαντικού Ωκεανού!
στο απομακρυσμένο νησί South Georgia στο Νότιο Ατλαντικό Ωκεανό, όπου ζουν μόνο 20 άνθρωποι!
Ο Richard Waller, ανώτερος καθηγητής φυσικής γεωγραφίας στο Πανεπιστήμιο Keele του Ηνωμένου Βασιλείου, λέει αυτό που βλέπουμε δεν είναι τίποτε άλλο,παρά μόνο το αποτέλεσμα μιας μεγάλης χιονοστιβάδας από ένα κοντινό βουνό.
η χιονοστιβάδα παρέσυρε ένα μεγάλο κομμάτι πάγου που κύλησε και σταμάτησε στο συγκεκριμένο σημείο.
τα ίχνη που φαίνονται πίσω από το αντικείμενο (πάνω δεξιά), υποδηλώνουν το γλίστρημα μεγάλου κομματιού πάγου πάνω στο χιόνι για κάποια απόσταση προτού σταματήσει.
οι λάτρεις όμως των συζητήσεων και των αναλύσεων για τους εξωγήινους επιμένουν πως αυτό που βλέπουμε είναι τα συντρίμμια ενός εξωγήινου σκάφους!
όλα αυτά ξεκίνησαν από το κανάλι SecureTeam10 του YouTube,
που δημοσίευσε το βίντεο.
μέχρι τώρα το βίντεο έχει πάνω από μισό εκατομμύριο προβολές!
περισσότερες πληροφορίες στο:livescience.com
και στην:dailymail.co.uk

Δευτέρα 22 Ιανουαρίου 2018

9 άλυτα μυστήρια που «βασανίζουν» ακόμα τους επιστήμονες

Είναι αλήθεια πως η επιστήμη με τα τεχνολογικά μέσα που διαθέτει επιχειρεί να κατανοήσει τον κόσμο γύρω μας όσο καλύτερα μπορεί και να δώσει τις δικές της εξηγήσεις σε ο,τι συμβαίνει.

Ωστόσο, ακόμα και τα πιο «κοφτερά» μυαλά αδυνατούν πολλές φορές να βγάλουν άκρη και να καταφέρουν να εξηγήσουν τα φυσικά φαινόμενα, με αποτέλεσμα να οδηγούνται σε αδιέξοδο.
Οι περίεργοι θόρυβοι από τα έγκατα της γης, ο διάσημος μηχανισμός των Αντικυθήρων αλλά και το φαινόμενο placebo, είναι μερικά από τα μεγαλύτερα άλυτα μυστήρια του κόσμου, όπως παρουσιάζονται σε ένα βίντεο που κάνει το γύρο του Διαδικτύου, τα οποία «βασανίζουν» ακόμη και στις μέρες μας την επιστημονική κοινότητα.
Ο μυστηριώδης ήχος του Taos Hum
Ενας παράξενος ήχος-βουητό έχει καταγραφεί στην περιοχή του Τάος στο Νέο Μέξικο, κάνοντας πολλούς κατοίκους μάρτυρες του περίεργου αυτού φαινομένου.
Ωστόσο, οι επιστήμονες αδυνατούν να εντοπίσουν την προέλευσή του εδώ και 23 χρόνια, όποτε και καταγράφηκε πρώτη φορά.
Η Θάλασσα της Γαλιλαίας
Στη θάλασσα της Γαλιλαίας ή αλλιώς Κινέρετ ανακαλύφθηκε μόλις πέρυσι μέσω σόναρ ένα περίεργο υποθαλάσσιο μνημείο.
Το μνημείο έχει βάρος 60.000 τόνων και υπολογίζεται ότι έχει κατασκευαστεί 6.000 χρόνια πριν, ενώ εικάζεται πως έχει καλυφθεί εξαιτίας των συσσωρευμένων υδάτων στην περιοχή.
Ωστόσο, κανείς μέχρι σήμερα δεν γνωρίζει πολλά για το μνημείο.
Ο μηχανισμός των Αντικυθήρων
Γύρω στο 150 π.Χ. υπήρχε ένας αστρολάβος, ένα αρχαίο τέχνημα, το οποίο έδινε την δυνατότητα στους ανθρώπους να μπορούν να υπολογίζουν την κίνηση των πλανητών.
Παρά το ότι η ανακάλυψή του έγινε το 1901, οι ερευνητές ακόμη δεν είναι σε θέση να αναλύσουν την λειτουργία του αλλά και να βρουν τον άνθρωπο που κρύβεται πίσω από αυτή την εφεύρεση.
Paleodictyon nodosum – Ενα ζωντανό απολίθωμα στον πάτο της θάλασσας
Ενα μυστηριώδες απολίθωμα ενός περίεργου πλάσματος στο βυθό του Ατλαντικού ωκεανού δημιουργεί τέλεια εξάγωνες γραμμές και σχήματα.
Οι επιστήμονες μετά από αναλύσεις που έκαναν στο απολίθωμα, διαπίστωσαν ότι δεν έχει αναπτυχθεί εδώ και 50 εκατομμύρια χρόνια.
Γκοτζίλα – Το μυστήριο με τα ορυκτά
Τα παράξενα ορυκτά Γκοτζίλα ανακαλύφθηκαν το 2012.
Μέχρι σήμερα οι επιστήμονες δεν γνωρίζουν πως δημιουργήθηκαν αυτά τα ορυκτά.
Παράξενος ήχος στον Ειρηνικό ωκεανό
Αλλος ένας παράξενος ήχος καταγράφηκε το 1991 από ερευνητές, ο οποίος προέρχεται από τα βάθη του Ειρηνικού ωκεανού.
Πιθανολογείται, ωστόσο, πως ο περίεργος αυτός θόρυβος προέρχεται από τις φάλαινες και υποθαλάσσια ηφαίστεια.
Σκοτεινή Ροή
Πρόκειται για μία μεγάλη ροή γαλαξιακών σμηνών με ιλιγγιώδη ταχύτητα, η οποία είναι ανεξάρτητη της διαστολής του σύμπαντος.
Σύμφωνα με τις μέχρι σήμερα επιστημονικές έρευνες, η ροή αυτή έχει δεν οφείλεται στην κατανομή της ύλης στο ορατό σύμπαν.
Πλανήτης Kepler-78b – Ο πλανήτης της λάβας
Εναν νέο πλανήτη, ο οποίος μοιάζει με την Γη ανακάλυψαν δύο ανεξάρτητες ομάδες αστρονόμων.
Ο νέος πλανήτης με όνομα Kepler-78b έχει σχεδόν παρόμοια πυκνότητα και μέγεθος με την Γη, ωστόσο ο εξωπλανήτης έχει κάποιες ιδιαιτερότητες, αφού περιστρέφεται γύρω από το άστρο του κάθε 8,5 ώρες, ενώ αντιθέτως η Γη περιστρέφεται γύρω από τον Ηλιο, κάθε 365 ημέρες.
Την ίδια στιγμή, η θερμοκρασία στην επιφάνεια του πλανήτη είναι κατά 2.000 βαθμοί Κελσίου υψηλότερες από αυτές που έχουν καταγραφεί στον πλανήτη μας τις πιο ζεστές ημέρες, για αυτό και τον ονομάζουν πλανήτη της λάβας.
Oι παράξενες μπάλες φωτιάς
Ανεξήγητες μάζες φωτιάς, οι οποίες μοιάζουν με μπάλες, εκτοξεύονται από τον ποταμό Mekong στην Ταϊλάνδη κάθε Οκτώβριο.
Μέχρι σήμερα δεν υπάρχει μία επίσημη επιστηνομική απάντηση.
Ωστόσο, πίσω από αυτό το περίεργο φαινόμενο, κρύβεται ένας μύθος που λέει ότι ένα φίδι υπάρχει κάτω από το ποτάμι και «πετάει» τις καυτές μπάλες για να καλέσει τον Βούδα και να τον επαναφέρει στην γη.

pronews.gr

Σάββατο 21 Οκτωβρίου 2017

Μυστηριώδεις «πύλες της κόλασης» προκαλούν «πονοκέφαλο» στους αρχαιολόγους

Στη Σαουδική Αραβία
Πρόκειται για τεράστιες δομές που χτίστηκαν σε ένα άνυδρο και αφιλόξενο ηφαιστειακό τοπίο, όταν αυτό ήταν ακόμη ενεργό
Όταν οι ερευνητές αναζητούν τα απομεινάρια δομών και οικισμών που κατασκευάστηκαν από αρχαίους λαούς, συνήθως εστιάζουν σε περιοχές που είναι ικανές να φιλοξενήσουν ζωή.
Ωστόσο, μια νέα ανακάλυψη στη Σαουδική Αραβία «συγκρούεται» διαμετρικά με αυτή την ιδέα, αφού οι αρχαιολόγοι αποκάλυψαν την ύπαρξη εκατοντάδων πέτρινων πυλών που βρίσκονται μέσα και τριγύρω από αρχαίους θόλους λάβας, σε μια περιοχή που μπορεί να χαρακτηριστεί ως «επίγεια κόλαση» αφού δεν διαθέτει ίχνος βλάστησης ή νερού.
Οι θόλοι λάβας ή ηφαιστειακοί θόλοι είναι κυκλικοί απομονωμένοι λόφοι ηφαιστειακής προέλευσης με απότομες πλαγιές.
Δημιουργούνται όταν το μάγμα ανέλθει στην επιφάνεια και ψυχθεί προτού αρχίσει να χύνεται ως λάβα επειδή δεν περιέχει αέρια ή είναι ιδιαίτερα παχύρρευστη.
Οι δομές έχουν μήκος από 12 έως 500 μέτρα και διαθέτουν πρωτόγονη κατασκευή.
Είναι κατασκευασμένες από σκληρά πετρώματα που έχουν αντέξει φθορά χιλιάδων ετών.
Το πιο συναρπαστικό στοιχείο ωστόσο αυτής της ανακάλυψης είναι ότι, την εποχή που οι αρχαιολόγοι εκτιμούν ότι χτίστηκαν αυτές οι πύλες, τα ηφαιστειακά πεδία πάνω στα οποία κατασκευάστηκαν ήταν ακόμα ενεργά.
Απόδειξη για αυτό αποτελεί το γεγονός ότι σκληρυμένη λάβα φαίνεται να έχει σκεπάσει μέρος αυτών των πυλών.
«Οι πύλες εντοπίζονται σχεδόν αποκλειστικά σε άνυδρα και αφιλόξενα ηφαιστειακά πεδία, χωρίς ίχνος πρασίνου.
Αυτά τα μέρη είναι τα χειρότερα δυνατά για την επιβίωση του είδους μας», γράφει ο επικεφαλής της αρχαιολογικής έρευνας, ο David Kennedy από το Western University of Australia.
Όπως επισημαίνει, αυτές οι δομές μοιάζουν να είναι οι «αρχαιότερες δομές ανθρώπινης κατασκευής στην συγκεκριμένη περιοχή» και μέχρι στιγμής δεν έχει σταθεί δυνατό να δοθεί «καμία πιθανή εξήγηση για τον σκοπό της δημιουργίας τους».
Η ανακάλυψη των πυλών έγινε μέσω δορυφόρου και μέχρι στιγμής έχουν εντοπιστεί πάνω από 400 παρόμοιες δομές.
Το επόμενο βήμα για τους ερευνητές είναι η επί τόπου εξερεύνηση της αχανούς περιοχής μέσω μιας ειδικής αποστολής που ίσως ρίξει φως στο μυστήριο της ανέγερσης αυτών των «πυλών της κόλασης», όπως έχουν ονομαστεί από τους αρχαιολόγους.
http://www.protothema.gr
theepochtimes.com
nypost.com
smh.com.au

Τετάρτη 22 Ιουλίου 2015

Μυστηριώδεις ήχοι από την άβυσσο του Ειρηνικού ξυπνούν αρχαίους φόβους περί θαλασσίων τεράτων

CTHULHU
Οι περισσότεροι φίλοι της λογοτεχνίας τρόμου γνωρίζουν τον H.P. Lovecraft: Ο διάσημος στους κύκλους των φίλων του φανταστικού συγγραφέας έγραψε μια σειρά διηγημάτων στο πρώτο μισό του 20ού αιώνα που έμελλε να γίνουν γνωστά ως «Μυθολογία Κθούλου» (Cthulhu Mythos). «Πρωταγωνιστές» ήταν οι Μεγάλοι Παλαιοί: πανάρχαια, πανίσχυρα τερατώδη πέρα από κάθε όριο λογικής πλάσματα, συχνά κολοσσιαίων διαστάσεων, που διαφέντευαν κάποτε τον πλανήτη μας, αλλά και το σύμπαν, και κάποια στιγμή θα επιστρέψουν, με ολέθριες συνέπειες για την ανθρωπότητα.
Η «μυθολογία» του Lovecraft πήρε το όνομά της από το πιο διάσημο διήγημά του, το «Κάλεσμα του Κθούλου» (Call of Cthulhu, 1928- αν και άλλοι φαν μπορεί να αναφερθούν στα «Βουνά της Τρέλας» ή τη «Σκιά πάνω από το Ίνσμουθ»), με βασικό «πρωταγωνιστή» ένα γιγαντιαίο τέρας που κείτεται κοιμώμενο και ονειρευόμενο, αλλά όχι νεκρό, στη βυθισμένη πόλη της Ρ'Λυέ (R'lyeh) στον Ειρηνικό- και κάποια στιγμή - «όταν τα άστρα θα βρίσκονται στη σωστή θέση»-θα ξυπνήσει και θα ανεβεί ξανά στον θρόνο του, βυθίζοντας την ανθρωπότητα στο αιώνιο σκότος- ανταμείβοντας τους πιστούς του, στους οποίους στέλνει μηνύματα μέσω ονείρων.
Ο Lovecraft ήταν ένας άνθρωπος με πολύ έντονα ψυχολογικά προβλήματα- και ένα από αυτά ήταν και ο φόβος για τη θάλασσα, την οποία θεωρούσε ένα «αιώνιο βασίλειο απύθμενου σκότους», και για αυτό τον λόγο τοποθετούσε συχνά ιδιαίτερα «εφιαλτικά» στοιχεία των ιστοριών του εκεί, αντλώντας από μια μακριά και αρχαία παράδοση μύθων και θρύλων για θαλάσσια τέρατα, που «στοίχειωναν» από την πρώτη στιγμή που ο άνθρωπος ανοίχτηκε στη θάλασσα τη φαντασία. Παρεμφερώς κινήθηκαν και πολλοί συγγραφείς που συνέχισαν να γράφουν διηγήματα πάνω στο «Cthulhu Mythos» (Κλαρκ Άστον Σμιθ, Μπράιαν Λάμλεϊ και άλλοι) ακόμα και σήμερα. Η «μυθολογία Κθούλου» συνεχίζει να είναι εξαιρετικά δημοφιλής και εν έτει 2015, με νουβέλες, επιτραπέζια, παιχνίδια ρόλων, videogames, κόμικ κ.α.
Σε αυτό το πλαίσιο, λοιπόν, είναι εύκολο να παραλληλίσει κανείς με τον «Κθούλου» και τις ιστορίες του Lovecraft μυστηριώδεις, ανεξήγητους ήχους που έχουν καταγραφεί στον βυθό του Ειρηνικού εδώ και μερικές δεκαετίες- οι οποίοι βρίσκονται στο επίκεντρο δημοσιεύματος του Playboy News.
Όπως αναφέρεται σχετικά, τη δεκαετία του 1960 το αμερικανικό πολεμικό ναυτικό έστησε ένα δίκτυο μικροφώνων στους βυθούς για την παρακολούθηση των σοβιετικών υποβρυχίων. Όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό, τα μικρόφωνα αυτά καταγράφουν πάσης φύσης ήχους (από πλάσματα της θάλασσας, γεωλογική/ θαλάσσια δραστηριότητα κ.α.), οι οποίοι μπορούν συνήθως (αν και όχι πάντα) να εξηγηθούν επιστημονικά.
Τα τελευταία 15 χρόνια ωστόσο, κάποιοι ήχοι που χαρακτηρίζονται «άνευ προηγουμένου» έχουν καταγραφεί στον Ειρηνικό (όπου, παρεμπιπτόντως, ο Lovecraft τοποθετούσε τον «υγρό τάφο» του Κθούλου, την βυθισμένη μεγαλούπολη της Ρ'Λυέ), από την NOAA (US National Oceanic and Atmospheric Administration). Αν και οι περισσότεροι ήχοι εξηγούνται βάσει ερμηνειών όπως οι προαναφερθείσες (ηφαίστεια, μετακινήσεις παγόβουνων κλπ), υπάρχουν δύο εξαιρέσεις: Τα αποκαλούμενα «The Bloop» και «The Julia», που είναι πολύ δυνατοί για να προέρχονται από κάποιο γνωστό στον άνθρωπο πλάσμα.

Το «The Bloop» κατεγράφη το καλοκαίρι του 1997 και διήρκεσε μόλις πάνω από ένα λεπτό, με τη ΝΟΑΑ να αποκλείει ανθρώπινη δραστηριότητα, ηφαιστειακή δραστηριότητα και δονήσεις από τα ρεύματα του ωκεανού. 
Το 1999 επίσης, κάθε αισθητήρας στον Ειρηνικό ξανά, έπιασε έναν άλλον ήχο άγνωστης προέλευσης, διάρκειας 15 δευτερολέπτων που κατονομάστηκε «Julia», επειδή «θυμίζει» μια φωνή που λέει «Τζούλια» μέσα στο νερό. 
Η προέλευσή του εκτιμάται ότι ήταν 1.500 μίλια δυτικά του Περού- δηλαδή περίπου 1.000 μίλια βόρεια του σημείου που θεωρείται ως ο χώρος προέλευσης του «The Bloop».
Απουσία κάποιας απόλυτα ολοκληρωμένης επιστημονικής εξήγησης ακόμα, οι συνωμοσιολόγοι και οι φαν της λογοτεχνίας του φανταστικού/ τρόμου/ επιστημονικής φαντασίας ήταν αναμενόμενο να στραφούν στα έργα του Lovecraft, μεταξύ σοβαρού και αστείου (το σε τι ποσοστό γίνεται αυτό, ποικίλλει...). 
Ειδικά από τη στιγμή που η ευρύτερη περιοχή προέλευσης του αντιστοιχεί στην περιοχή όπου ο Lovecraft τοποθετούσε τη Ρ'Λυέ.
Σε κάθε περίπτωση πάντως, θεωρείται πως η ανθρωπότητα είναι...μάλλον ασφαλής, καθώς η ΝΟΑΑ εκτιμά ότι το Bloop είναι μάλλον περίπτωση «icequake», (δραστηριότητα παγόβουνων- κατακερματισμός, διάσπαση κ.ο.κ), ενώ κάτι ανάλογο θεωρείται πως ισχύει και για το Julia.