Αθήνα 2026: Όταν μια γειτονιά ζητά το αυτονόητο – Να μεγαλώνουν και να ζουν τα παιδιά της και οι ίδιοι, χωρίς τον συνεχή, ασταμάτητο και ανηλεή θόρυβο, από το πρωί στις 5:30 μέχρι το βράδυ στις 12:00 η ώρα, από τα κλιματιστικά των τρόλεϊ, κάτω ακριβώς από τα σπίτια τους και καυσαέρια από τους πετρελαιοκινητήρες των οχημάτων αυτών.
-. Δεν είναι μια διαμαρτυρία. Είναι μια έκκληση για σεβασμό στη δημόσια υγεία.
Ζούμε στο Γαλάτσι, σε μία από τις πιο πυκνοκατοικημένες περιοχές της Αθήνας.
Κάτω από τα σπίτια μας βρίσκεται η κοινή αφετηρία των γραμμών τρόλεϊ 5 και 14, στην οδό Παπαφλέσσα.
Κάθε λίγα λεπτά καταφθάνει ένα νέο όχημα.
Πολλά από αυτά παραμένουν ακινητοποιημένα για μεγάλα χρονικά διαστήματα, ακόμη και μία ώρα, με τα κλιματιστικά τους σε συνεχή λειτουργία και, σε αρκετές περιπτώσεις, με ενεργοποιημένο τον βοηθητικό πετρελαιοκινητήρα.
Το αποτέλεσμα είναι μια καθημερινότητα που δύσκολα μπορεί να περιγράψει όποιος δεν την έχει ζήσει.
Δεν πρόκειται για έναν περιστασιακό θόρυβο.
Πρόκειται για μια συνεχή ηχητική επιβάρυνση που ξεκινά από τις πρώτες πρωινές ώρες (5 και 30) και συνεχίζεται έως αργά τη νύχτα. (12 και...)
Έναν θόρυβο που εισβάλλει στα σπίτια, στα παιδικά δωμάτια, στα μπαλκόνια, στην καθημερινή ζωή εκατοντάδων ανθρώπων.
Και μαζί με τον θόρυβο, έρχονται και οι αναθυμιάσεις από τη λειτουργία των βοηθητικών κινητήρων, όταν αυτοί χρησιμοποιούνται.
Το ερώτημα δεν είναι αν ενοχλούμαστε.
Το ερώτημα είναι αν αυτή η κατάσταση μπορεί να θεωρείται αποδεκτή σε μια ευρωπαϊκή πρωτεύουσα.
Κάτω από τα σπίτια μας βρίσκεται η κοινή αφετηρία των γραμμών τρόλεϊ 5 και 14, στην οδό Παπαφλέσσα.
Κάθε λίγα λεπτά καταφθάνει ένα νέο όχημα.
Πολλά από αυτά παραμένουν ακινητοποιημένα για μεγάλα χρονικά διαστήματα, ακόμη και μία ώρα, με τα κλιματιστικά τους σε συνεχή λειτουργία και, σε αρκετές περιπτώσεις, με ενεργοποιημένο τον βοηθητικό πετρελαιοκινητήρα.
Το αποτέλεσμα είναι μια καθημερινότητα που δύσκολα μπορεί να περιγράψει όποιος δεν την έχει ζήσει.
Δεν πρόκειται για έναν περιστασιακό θόρυβο.
Πρόκειται για μια συνεχή ηχητική επιβάρυνση που ξεκινά από τις πρώτες πρωινές ώρες (5 και 30) και συνεχίζεται έως αργά τη νύχτα. (12 και...)
Έναν θόρυβο που εισβάλλει στα σπίτια, στα παιδικά δωμάτια, στα μπαλκόνια, στην καθημερινή ζωή εκατοντάδων ανθρώπων.
Και μαζί με τον θόρυβο, έρχονται και οι αναθυμιάσεις από τη λειτουργία των βοηθητικών κινητήρων, όταν αυτοί χρησιμοποιούνται.
Το ερώτημα δεν είναι αν ενοχλούμαστε.
Το ερώτημα είναι αν αυτή η κατάσταση μπορεί να θεωρείται αποδεκτή σε μια ευρωπαϊκή πρωτεύουσα.
-. Τα παιδιά δεν μπορούν να κλείσουν τα αυτιά τους
Το μεγαλύτερο βάρος δεν το σηκώνουν οι ενήλικες.
Το σηκώνουν τα παιδιά.
Παιδιά που προσπαθούν να διαβάσουν.
Παιδιά που προετοιμάζονται για τις Πανελλαδικές Εξετάσεις.
Βρέφη που κοιμούνται λίγα μέτρα από μια αφετηρία όπου, σχεδόν κάθε έξι λεπτά, φτάνει ένα ακόμη όχημα.
Ο θόρυβος (16 έως 32 φορές πάνω από τα επιτρεπτά όρια) δεν είναι απλώς ενόχληση.
Η επιστημονική βιβλιογραφία συνδέει τη μακροχρόνια έκθεση σε αυξημένα επίπεδα περιβαλλοντικού θορύβου με επιπτώσεις στη συγκέντρωση, στη μάθηση, στον ύπνο και στη συνολική ψυχική και σωματική υγεία, ιδιαίτερα στα παιδιά και σε άλλες ευάλωτες ομάδες.
Η ποιότητα ζωής δεν είναι πολυτέλεια.
Είναι δικαίωμα.
Το σηκώνουν τα παιδιά.
Παιδιά που προσπαθούν να διαβάσουν.
Παιδιά που προετοιμάζονται για τις Πανελλαδικές Εξετάσεις.
Βρέφη που κοιμούνται λίγα μέτρα από μια αφετηρία όπου, σχεδόν κάθε έξι λεπτά, φτάνει ένα ακόμη όχημα.
Ο θόρυβος (16 έως 32 φορές πάνω από τα επιτρεπτά όρια) δεν είναι απλώς ενόχληση.
Η επιστημονική βιβλιογραφία συνδέει τη μακροχρόνια έκθεση σε αυξημένα επίπεδα περιβαλλοντικού θορύβου με επιπτώσεις στη συγκέντρωση, στη μάθηση, στον ύπνο και στη συνολική ψυχική και σωματική υγεία, ιδιαίτερα στα παιδιά και σε άλλες ευάλωτες ομάδες.
Η ποιότητα ζωής δεν είναι πολυτέλεια.
Είναι δικαίωμα.
-. Δεν μιλάμε χωρίς αποδείξεις
Όσα περιγράφουμε δεν βασίζονται σε προσωπικές εντυπώσεις.
Οι κάτοικοι διαθέτουμε:
Δεν ζητούμε να μας πιστέψει κανείς χωρίς αποδείξεις.
Ζητούμε να αξιολογηθούν οι αποδείξεις που ήδη υπάρχουν.
Οι κάτοικοι διαθέτουμε:
- μετρήσεις θορύβου από πιστοποιημένους φορείς*
- φωτογραφίες,
- βίντεο,
- πολυετή καταγραφή περιστατικών,
- επανειλημμένες αναφορές προς τους αρμόδιους οργανισμούς,
- παρεμβάσεις στον Συνήγορο του Πολίτη,
- ακόμη και δικαστική διαδικασία.
Δεν ζητούμε να μας πιστέψει κανείς χωρίς αποδείξεις.
Ζητούμε να αξιολογηθούν οι αποδείξεις που ήδη υπάρχουν.
-. Το πιο σημαντικό στοιχείο: Η ίδια η Πολιτεία αναγνώρισε το πρόβλημα
Υπάρχει όμως ένα γεγονός που αλλάζει εντελώς τη συζήτηση.
Το Σχέδιο Βιώσιμης Αστικής Κινητικότητας (ΣΒΑΚ) του Δήμου Γαλατσίου, το οποίο εγκρίθηκε από το Δημοτικό Συμβούλιο στις 11 Δεκεμβρίου 2020, δεν αγνόησε το πρόβλημα.
Αντιθέτως.
Στο πλαίσιο της μελέτης πραγματοποιήθηκαν μετρήσεις θορύβου και διαπιστώθηκε η ανάγκη λήψης μέτρων.
Γι' αυτό και το ίδιο το εγκεκριμένο ΣΒΑΚ προέβλεψε τη μεταφορά της αφετηρίας των τρόλεϊ από την οδό Παπαφλέσσα στο Άλσος Βέικου, με ορίζοντα υλοποίησης δύο ετών.
Η πρόταση αυτή δεν προήλθε από τους κατοίκους.
Προήλθε από τον επίσημο σχεδιασμό του Δήμου.
Με άλλα λόγια, οι ίδιοι οι αρμόδιοι αναγνώρισαν ότι υπήρχε πρόβλημα και υπέδειξαν τη λύση.
Το Σχέδιο Βιώσιμης Αστικής Κινητικότητας (ΣΒΑΚ) του Δήμου Γαλατσίου, το οποίο εγκρίθηκε από το Δημοτικό Συμβούλιο στις 11 Δεκεμβρίου 2020, δεν αγνόησε το πρόβλημα.
Αντιθέτως.
Στο πλαίσιο της μελέτης πραγματοποιήθηκαν μετρήσεις θορύβου και διαπιστώθηκε η ανάγκη λήψης μέτρων.
Γι' αυτό και το ίδιο το εγκεκριμένο ΣΒΑΚ προέβλεψε τη μεταφορά της αφετηρίας των τρόλεϊ από την οδό Παπαφλέσσα στο Άλσος Βέικου, με ορίζοντα υλοποίησης δύο ετών.
Η πρόταση αυτή δεν προήλθε από τους κατοίκους.
Προήλθε από τον επίσημο σχεδιασμό του Δήμου.
Με άλλα λόγια, οι ίδιοι οι αρμόδιοι αναγνώρισαν ότι υπήρχε πρόβλημα και υπέδειξαν τη λύση.
-. Έξι χρόνια μετά, γιατί δεν εφαρμόστηκε;
Σήμερα βρισκόμαστε αρκετά χρόνια μετά την έγκριση του ΣΒΑΚ.
Η αφετηρία ΟΧΙ ΜΟΝΟ παραμένει στο ίδιο σημείο, αλλά έχει φορτωθεί με περισσότερο αριθμό οχημάτων, από τα οποία τα περισσότερα, λόγω παλαιότητας, δημιουργούν υπερβολικά περισσότερο θόρυβο.
Οι κάτοικοι συνεχίζουμε να υφιστάμεθα την ίδια καθημερινή καταστροφική κατάσταση για την υγεία μας.
Παράλληλα, η Αθήνα εισέρχεται σε μια νέα φάση αναδιάρθρωσης του δικτύου τρόλεϊ και αποξήλωσης τμημάτων του εναέριου δικτύου.
Αυτό δημιουργεί μια μοναδική ευκαιρία να υλοποιηθεί μια λύση που έχει ήδη σχεδιαστεί.
Και εδώ γεννιέται το εύλογο ερώτημα:
Γιατί δεν εφαρμόζεται μια πρόβλεψη που έχει ήδη εγκριθεί από το ίδιο το Δημοτικό Συμβούλιο;
Η αφετηρία ΟΧΙ ΜΟΝΟ παραμένει στο ίδιο σημείο, αλλά έχει φορτωθεί με περισσότερο αριθμό οχημάτων, από τα οποία τα περισσότερα, λόγω παλαιότητας, δημιουργούν υπερβολικά περισσότερο θόρυβο.
Οι κάτοικοι συνεχίζουμε να υφιστάμεθα την ίδια καθημερινή καταστροφική κατάσταση για την υγεία μας.
Παράλληλα, η Αθήνα εισέρχεται σε μια νέα φάση αναδιάρθρωσης του δικτύου τρόλεϊ και αποξήλωσης τμημάτων του εναέριου δικτύου.
Αυτό δημιουργεί μια μοναδική ευκαιρία να υλοποιηθεί μια λύση που έχει ήδη σχεδιαστεί.
Και εδώ γεννιέται το εύλογο ερώτημα:
Γιατί δεν εφαρμόζεται μια πρόβλεψη που έχει ήδη εγκριθεί από το ίδιο το Δημοτικό Συμβούλιο;
-. Έχουμε απευθυνθεί σε όλους
Οι κάτοικοι δεν επιλέξαμε τη σύγκρουση.
Απευθυνθήκαμε στον Ο.Α.Σ.Α., στον Ο.Σ.Υ στο Υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών, στον Δήμο Γαλατσίου, στον Συνήγορο του Πολίτη και στη Δικαιοσύνη.
Τον Ιούνιο του 2026 αποστείλαμε εκ νέου αναλυτικές επιστολές προς όλους τους αρμόδιους φορείς, ζητώντας την εφαρμογή της πρόβλεψης του ΣΒΑΚ και την ενημέρωσή μας για τον σχεδιασμό τους.
Μέχρι σήμερα δεν έχουμε λάβει καμία απάντηση.
Δεν ζητούμε προνομιακή μεταχείριση.
Ζητούμε να ακουστούμε.
Απευθυνθήκαμε στον Ο.Α.Σ.Α., στον Ο.Σ.Υ στο Υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών, στον Δήμο Γαλατσίου, στον Συνήγορο του Πολίτη και στη Δικαιοσύνη.
Τον Ιούνιο του 2026 αποστείλαμε εκ νέου αναλυτικές επιστολές προς όλους τους αρμόδιους φορείς, ζητώντας την εφαρμογή της πρόβλεψης του ΣΒΑΚ και την ενημέρωσή μας για τον σχεδιασμό τους.
Μέχρι σήμερα δεν έχουμε λάβει καμία απάντηση.
Δεν ζητούμε προνομιακή μεταχείριση.
Ζητούμε να ακουστούμε.
-. Οι κάτοικοι δεν ζητούμε να καταργηθούν οι δημόσιες συγκοινωνίες.
Ζητούμε να λειτουργούν με τρόπο που να μην επιβαρύνουν μια ολόκληρη γειτονιά και να εφαρμοστεί η ΛΥΣΗ που έχει ήδη προβλεφθεί από τον επίσημο σχεδιασμό του Δήμου. Δεν ζητούμε την κατάργηση των δημόσιων συγκοινωνιών
Θέλουμε να είμαστε απολύτως σαφείς.
Δεν είμαστε αντίθετοι στις δημόσιες συγκοινωνίες.
Αντιθέτως, πιστεύουμε ότι αποτελούν βασικό στοιχείο μιας σύγχρονης και βιώσιμης πόλης.
Ζητούμε, όμως, να λειτουργούν με τρόπο που να σέβονται και τους επιβάτες και τους κατοίκους.
Μια αφετηρία που λειτουργεί επί δεκαετίες μέσα σε πυκνοκατοικημένη περιοχή και έχει ήδη κριθεί από τον ίδιο τον σχεδιασμό του Δήμου ότι πρέπει να μεταφερθεί, δεν μπορεί να παραμένει αμετάβλητη επ' αόριστον.
Δεν είμαστε αντίθετοι στις δημόσιες συγκοινωνίες.
Αντιθέτως, πιστεύουμε ότι αποτελούν βασικό στοιχείο μιας σύγχρονης και βιώσιμης πόλης.
Ζητούμε, όμως, να λειτουργούν με τρόπο που να σέβονται και τους επιβάτες και τους κατοίκους.
Μια αφετηρία που λειτουργεί επί δεκαετίες μέσα σε πυκνοκατοικημένη περιοχή και έχει ήδη κριθεί από τον ίδιο τον σχεδιασμό του Δήμου ότι πρέπει να μεταφερθεί, δεν μπορεί να παραμένει αμετάβλητη επ' αόριστον.
-. Η σιωπή δεν είναι λύση
Το θέμα που αναδεικνύουμε δεν αφορά μόνο μία γειτονιά του Γαλατσίου.
Αφορά τον τρόπο με τον οποίο μια σύγχρονη κοινωνία αντιμετωπίζει την ποιότητα ζωής των πολιτών της.
Αφορά το δικαίωμα των παιδιών να μεγαλώνουν σε ένα περιβάλλον που δεν επιβαρύνεται καθημερινά από καταστάσεις επικίνδυνες για την υγεία τους, όπως ο συνεχής θόρυβος και η ατμοσφαιρική ρύπανση.
Αφορά τους ηλικιωμένους, τους ασθενείς και κάθε άνθρωπο που δικαιούται να ζει με αξιοπρέπεια.
Και αφορά, τελικά, την αξιοπιστία της ίδιας της Πολιτείας.
Διότι όταν ένα δημόσιο σχέδιο αναγνωρίζει ένα πρόβλημα, προτείνει μια λύση, εγκρίνεται από το αρμόδιο Δημοτικό Συμβούλιο και στη συνέχεια παραμένει ανεφάρμοστο για χρόνια, οι πολίτες δικαιούμαστε να ρωτήσουμε:
Γιατί;
Και μαζί με το "γιατί", δικαιούμαστε να ζητήσουμε κάτι που σε μια δημοκρατική κοινωνία θα έπρεπε να είναι αυτονόητο:
Να εφαρμοστούν οι λύσεις που οι ίδιοι οι δημόσιοι φορείς έχουν αναγνωρίσει ως αναγκαίες.
Το άρθρο αυτό δεν γράφτηκε από ειδικούς, ούτε από νομικούς. Γράφτηκε από εμάς τους ανθρώπους που αγαπούμε τη γειτονιά μας και πιστεύουμε ότι η δημόσια συγκοινωνία μπορεί να συνυπάρχει με τον σεβασμό στη δημόσια υγεία και την ποιότητα ζωής.
Δεν ζητούμε προνόμια.
Δεν ζητούμε εξαιρέσεις.
Ζητούμε να εφαρμοστεί μια λύση που έχει ήδη προταθεί από τους ίδιους τους δημόσιους φορείς, ώστε τα παιδιά μας, οι άρρωστοί μας και όλοι εμείς να μεγαλώνουν σε ένα ήσυχο και υγιές περιβάλλον - είναι ανθρώπινο δικαίωμά μας!
Αφορά τον τρόπο με τον οποίο μια σύγχρονη κοινωνία αντιμετωπίζει την ποιότητα ζωής των πολιτών της.
Αφορά το δικαίωμα των παιδιών να μεγαλώνουν σε ένα περιβάλλον που δεν επιβαρύνεται καθημερινά από καταστάσεις επικίνδυνες για την υγεία τους, όπως ο συνεχής θόρυβος και η ατμοσφαιρική ρύπανση.
Αφορά τους ηλικιωμένους, τους ασθενείς και κάθε άνθρωπο που δικαιούται να ζει με αξιοπρέπεια.
Και αφορά, τελικά, την αξιοπιστία της ίδιας της Πολιτείας.
Διότι όταν ένα δημόσιο σχέδιο αναγνωρίζει ένα πρόβλημα, προτείνει μια λύση, εγκρίνεται από το αρμόδιο Δημοτικό Συμβούλιο και στη συνέχεια παραμένει ανεφάρμοστο για χρόνια, οι πολίτες δικαιούμαστε να ρωτήσουμε:
Γιατί;
Και μαζί με το "γιατί", δικαιούμαστε να ζητήσουμε κάτι που σε μια δημοκρατική κοινωνία θα έπρεπε να είναι αυτονόητο:
Να εφαρμοστούν οι λύσεις που οι ίδιοι οι δημόσιοι φορείς έχουν αναγνωρίσει ως αναγκαίες.
Το άρθρο αυτό δεν γράφτηκε από ειδικούς, ούτε από νομικούς. Γράφτηκε από εμάς τους ανθρώπους που αγαπούμε τη γειτονιά μας και πιστεύουμε ότι η δημόσια συγκοινωνία μπορεί να συνυπάρχει με τον σεβασμό στη δημόσια υγεία και την ποιότητα ζωής.
Δεν ζητούμε προνόμια.
Δεν ζητούμε εξαιρέσεις.
Ζητούμε να εφαρμοστεί μια λύση που έχει ήδη προταθεί από τους ίδιους τους δημόσιους φορείς, ώστε τα παιδιά μας, οι άρρωστοί μας και όλοι εμείς να μεγαλώνουν σε ένα ήσυχο και υγιές περιβάλλον - είναι ανθρώπινο δικαίωμά μας!
*από 65 έως 70db
Σημειώσεις:
Πέραν της συνεχόμενης ηχορύπανσης και ατμοσφαιρικής ρύπανσης δημιουργούνται και άλλα προβλήματα που επιβάλλουν την μεταφορά της αφετηρίας, όπως:
1. η κατάληψη της μίας λουρίδας κυκλοφορίας - τα τρόλεϊ καταλαμβάνουν την μία λωρίδα κυκλοφορίας, αναγκάζοντας τους οδηγούς των υπόλοιπων οχημάτων να περνούν ολόκληρο το τετράγωνο μπαίνοντας στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας με άμεσο κίνδυνο μετωπικής σύγκρουσης.
2. αποβίβαση των επιβατών εκτός αφετηρίας πάνω στον δρόμο (μετά το 3ο ή 4ο σταθμευμένο τρόλεϊ, το επόμενο αναγκαστικά αποβιβάζει τους επιβάτες στην μέση του δρόμου που δημιουργεί η οδός Πανός με την οδό Παπαφλέσσα)
Ακολουθούν φωτογραφίες, αδιάψευστοι μάρτυρες της ασυδοσίας στην διπλή αφετηρία της οδού Παπαφλέσσα των τρόλεϊ στο Γαλάτσι - καθημερινά, από το πρωί στις 5:30 μέχρι το βράδυ στις 12:00 η ώρα :
