Κβαντική πραγματικότητα - Όσο περισσότερο ερευνούν οι κβαντικοί φυσικοί τη φύση της πραγματικότητας, τόσο περισσότερες ενδείξεις βρίσκουν ότι τα πάντα είναι ενέργεια στα πιο θεμελιώδη επίπεδα.

Η ψευδαίσθηση της πραγματικότητας: Οι επιστήμονες μας λένε ότι τα πάντα είναι ενέργεια και ότι η πραγματικότητα δεν είναι πραγματική
Τι άλλο μπορούμε να κάνουμε μπροστά σε όσα έχουν ανακαλύψει οι επιστήμονες για την πραγματικότητα; 
Είναι απίστευτο! 
Φανταστικό! 
Και μας λένε ξεκάθαρα ότι τα πάντα είναι ενέργεια στα πιο θεμελιώδη επίπεδα.
Όσο περισσότερο ερευνούν οι κβαντικοί φυσικοί τη φύση της πραγματικότητας, τόσο περισσότερες ενδείξεις βρίσκουν ότι τα πάντα είναι ενέργεια στα πιο θεμελιώδη επίπεδα.  
Η πραγματικότητα είναι απλώς μια ψευδαίσθηση, αν και πολύ επίμονη. Άλμπερτ Αϊνστάιν
Η κβαντική φυσική αποκαλύπτει ένα σύμπαν που διέπεται από πιθανότητες, διασύνδεση και δυναμική ενέργεια αντί για τη σταθερή σταθερότητα που βιώνουμε στην καθημερινή ζωή.
Κι αν όλα όσα βλέπουμε, 
αγγίζουμε,
και θεωρούμε σταθερά και στερεά… δεν είναι καθόλου στερεά;
Ναι, ακριβώς - η κβαντική φυσική κλονίζει αθόρυβα μία από τις αρχαιότερες πεποιθήσεις της ανθρωπότητας: ότι το σύμπαν αποτελείται από στερεά αντικείμενα. 
Στο βαθύτερο επίπεδο της πραγματικότητας, η επιστήμη υποδεικνύει πλέον ότι δεν υπάρχουν σταθερά αντικείμενα - παρά μόνο αλληλεπιδράσεις, πιθανότητες και συνδέσεις.
Στην καθημερινή ζωή, μαθαίνουμε ότι η ύλη αποτελείται από μικροσκοπικά σωματίδια με σαφή σχήματα και όρια. 
Όμως, στον κβαντικό κόσμο, αυτή η αντίληψη καταρρέει πλήρως. 
Τα ηλεκτρόνια, τα άτομα, ακόμη και το φως, δεν υφίστανται ως στερεά αντικείμενα προτού παρατηρηθούν. 
Πριν από εκείνη τη στιγμή, αποτελούν απλώς πιθανότητες - σύννεφα πιθανότητας που αναμένουν να αλληλεπιδράσουν.
Εδώ είναι που τα πράγματα γίνονται παράξενα. 
Τα σωματίδια δεν έχουν από μόνα τους σταθερή θέση ή ταχύτητα. 
Αποκτούν ιδιότητες μόνο όταν αλληλεπιδρούν με κάτι άλλο. 
Χωρίς αλληλεπίδραση, δεν υπάρχει κανένα "πράγμα" που να μπορούμε να υποδείξουμε. 
Αυτό που ονομάζουμε ύλη είναι στην πραγματικότητα ένας αδιάκοπος χορός ενέργειας, που καθοδηγείται από πιθανότητες.
Στη συνέχεια έρχεται η κβαντική σύμπλεξη - αυτό που πραγματικά μπερδεύει το μυαλό. 
Όταν τα σωματίδια συμπλέκονται, συμπεριφέρονται ως ένα, ακόμη και σε τεράστιες αποστάσεις. 
Αν αλλάξει το ένα, το άλλο ανταποκρίνεται αμέσως. 
Αυτό υποδηλώνει ότι η ίδια η διαχωριστικότητα μπορεί να είναι μια ψευδαίσθηση. 
Η πραγματικότητα μπορεί να μην αποτελείται καθόλου από ανεξάρτητα μέρη.
Η σύγχρονη φυσική περιγράφει πλέον το σύμπαν ως ένα πλέγμα σχέσεων, όχι ως ένα σωρό αντικειμένων. 
Τα πεδία προηγούνται των σωματιδίων. 
Η κίνηση προηγείται της σταθερότητας. 
Αυτό που μοιάζει στερεό είναι κυρίως κενός χώρος, που συγκρατείται από αόρατες δυνάμεις και πληροφορίες.
Το σώμα μας, το έδαφος κάτω από τα πόδια μας, ακόμη και τα αστέρια πάνω από το κεφάλι μας, δεν είναι "πράγματα" με την παλιά έννοια. 
Είναι συνεχιζόμενα γεγονότα, μοτίβα που διαρκούν αρκετά ώστε να φαίνονται πραγματικά.
Η κβαντική φυσική δεν λέει ότι η πραγματικότητα είναι ψεύτικη. 
Λέει ότι η πραγματικότητα είναι πολύ πιο παράξενη, βαθύτερη και πιο μυστηριώδης από ό,τι φανταζόμασταν ποτέ.
...και...

Όταν οδηγώ ή ξαπλώνω χωρίς ύπνο στο κρεβάτι τη νύχτα, αντί να επαναλαμβάνω τις ίδιες παλιές και κουραστικές ανησυχίες του εγώ, αλλάζω συνειδητά κατεύθυνση και συλλογίζομαι Μεγαλύτερα Πράγματα. 
Αυτό είναι ένας εξαιρετικός τρόπος για να αρχίσουμε να προχωράμε προς μια διευρυμένη συνείδηση και εναρμόνιση με την πραγματικότητα όπως είναι πραγματικά, η οποία είναι, φυσικά, ενεργειακή-ολογραφική. 
Υπάρχουν πολλά να συλλογιστούμε πάνω σε αυτό. 
Κρατάμε σημειώσεις. 
Όταν έχουμε λίγο ελεύθερο χρόνο (τον οποίο δημιουργήσαμε εμείς οι ίδιοι), σκεφτόμαστε αυτά τα θέματα. 
Στην πραγματικότητα, δεν έχουμε αγγίξει ποτέ τίποτα σε όλη μας τη ζωή. 
Η απώθηση των ηλεκτρονίων μεταξύ των άκρων των δακτύλων μας και του χεριού ενός άλλου ατόμου ή ενός ρούχου ή μιας βούρτσας μαλλιών καθιστά αδύνατη την επαφή με οτιδήποτε άλλο. 
Επιπλέον, σε υποατομικό επίπεδο, τα πάντα είναι ενέργεια και τίποτα δεν είναι πραγματικά απτό ούτως ή άλλως. 

Τι μας δίνει λοιπόν την εντύπωση της αφής; 
Γιατί βιώνουμε τον κόσμο ως απτό, αν δεν είναι απτός; 
Πώς είναι αυτό δυνατό; 
Τι κάνει κάτι "πραγματικό";
Τι εννοούμε με αυτή τη λέξη;
Είναι ο κόσμος "πραγματικός" αν δεν είναι "υλικός"; 
Ποια δύναμη ή ποιο μέσο θα μπορούσε άραγε να δημιουργήσει και να συντηρήσει την εμφάνιση απτών πραγμάτων, τα οποία δεν είναι παρά σκέτες "εμφανίσεις" (schaumkommen);

                    .......
Οι επιστήμονες συνεχίζουν τις μελέτες τους πάνω σε αυτά τα ερωτήματα!
Ίσως γνωρίζουν τις απαντήσεις, ίσως όχι!
Το θέμα είναι πως όλοι εμείς οι απλοί άνθρωποι βιώνουμε τον κόσμο ως απτό, οι επιστήμονες δεν έχουν ακόμα καταφέρει να μας πείσουν πως ο κόσμος δεν είναι απτός στην καθημερινότητά μας!
Αν δεν υπάρχει απάντηση, όλοι εμείς κρατάμε την ιδέα ως υπόθεση ή μεταφορά, όχι ως αποκάλυψη.
Και ο άνθρωπος που παλεύει καθημερινά με τη ζωή έχει ένα πολύ σκληρό πλεονέκτημα απέναντι στη θεωρία.
Η πραγματικότητα τον διορθώνει αμέσως.
Αν κάνει λάθος στη δουλειά, θα το δει.
Αν πάρει λάθος απόφαση, θα έχει συνέπειες.
Αν κάποιος τον εξαπατήσει, δεν χρειάζεσαι τον Μποντριγιάρ για να καταλάβει ότι κάτι πραγματικό συνέβη!
                   κείμενο και επιμέλεια κειμένου:ntina/taneatisgaleras

https://www.esalq.usp.br/lepse/imgs/conteudo_thumb/The-Illusion-of-Reality---The-Scientific-Proof-That-Everything-is-Energy-and-Reality-Isnt-Real.pdf

https://medium.com/@noahbean3396/unraveling-quantum-reality-a-tour-of-the-interpretations-that-still-divide-physics-60d6851002e5

Επιστημονικό ανακοινωθέν της Google προκαλεί αναστάτωση: «Πραγματοποιήσαμε κβαντικούς υπολογισμούς σε παράλληλα σύμπαντα»!

Μεγάλη εντύπωση προκάλεσε το δελτίο τύπου που εξέδωσε ο Hartmut Neven, επικεφαλής του εργαστηρίου Quantum Artificial Intelligence Lab της Google, σύμφωνα με το οποίο το Willow, το νέο κβαντικό τσιπ της εταιρείας, πραγματοποίησε υπολογισμούς σε πολλούς παράλληλους κόσμους ταυτόχρονα!
Είναι η πρώτη φορά στην ιστορία που σε επίσημο επιστημονικό ανακοινωθέν έχει γραφτεί κάτι τέτοιο.
«Η απόδοση του Willow είναι εκπληκτική: σε λιγότερο από πέντε λεπτά, πραγματοποίησε έναν υπολογισμό που θα χρειαζόταν δέκα δισεκατομμύρια χρόνια σε έναν από τους ταχύτερους υπερυπολογιστές του σήμερα. 
Αν θέλετε να το γράψετε, είναι 10.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000. 00.000. και υπερβαίνει κατά πολύ την ηλικία του σύμπαντος».
Αλλά ο Neven τελείωσε την παράγραφο με μια απροσδόκητη ανατροπή: 
Η απόδοση του Willow «υποστηρίζει την ιδέα ότι οι κβαντικοί υπολογισμοί συμβαίνουν σε πολλά παράλληλα σύμπαντα, σύμφωνα με την ιδέα ότι ζούμε σε ένα πολυσύμπαν, μια πρόβλεψη που έγινε για πρώτη φορά από τον David Deutsch».
Το νέο κβαντικό τσιπ που ονομάζεται Willow και είναι της Google προκαλεί αίσθηση επειδή οι μονάδες πληροφοριών, τα qubits, μπορούν τελικά να προστατεύσουν αξιόπιστα η μία την άλλη από σφάλματα.
Σημειώνεται ότι το 2025 σηματοδοτεί την 100η επέτειο από την ανακάλυψη στην κβαντική μηχανική, ο ΟΗΕ ανακήρυξε πως πρόκειται για το Διεθνές Έτος Κβαντικής Επιστήμης και Κβαντικών Τεχνολογιών.
Τις μέρες που ακολούθησαν ακουγόταν στα social media σαν η Google να είχε αποδείξει την ύπαρξη παράλληλων συμπάντων.
Αλλά γιατί ένας κβαντικός υπολογιστής να μπορεί να το κάνει αυτό, και γιατί να υπάρχουν πολλά άλλα σύμπαντα εκτός από το δικό μας που δεν έχουμε καν παρατηρήσει ότι υπάρχουν;
Η πρώτη και για μεγάλο χρονικό διάστημα πιο διαδεδομένη ερμηνεία, η «ερμηνεία της Κοπεγχάγης», δηλώνει ότι το αντικείμενο βρίσκεται αρχικά σε μια κατάσταση όλων αυτών των αντιφατικών ιδιοτήτων (π.χ. σε διαφορετικές τοποθεσίες), αλλά όταν μετράται «επιλέγει» μία επιλογή, οπότε τα άλλα εξαφανίζονται χωρίς ίχνος.
Τις τελευταίες δεκαετίες, μια άλλη προοπτική γίνεται όλο και πιο σημαντική, η «ερμηνεία των πολλών κόσμων».
Αναπτύχθηκε το 1957 από τον Hugh Everett. 
Αυτό που τον ενόχλησε ήταν ότι, σύμφωνα με την ερμηνεία της Κοπεγχάγης, οι εναλλακτικές ιδιότητες απλώς εξαφανίζονται.
Δεν θα έπρεπε να υπάρχει κάτι τέτοιο στη φυσική. 
Επιπλέον, η ερμηνεία της Κοπεγχάγης δεν μπορεί να εξηγήσει πώς εξαφανίζονται οι εναλλακτικές λύσεις.
Σύμφωνα με τον Hugh Everett, όλες οι ιδιότητες είναι εξίσου πραγματικές, ακόμη και εκείνες που δεν μπορούν να παρατηρηθούν. 

Αλλά αυτό οδηγεί σε μια ριζική συνέπεια:
Με κάθε παρατήρηση, το σύμπαν χωρίζεται σε αμέτρητους κόσμους στους οποίους πραγματοποιείται κάθε μία από τις πιθανές ιδιότητες.
Εάν βλέπουμε το σωματίδιο στη θέση Α, τότε πρέπει να υπάρχει ένας δεύτερος κόσμος στον οποίο ένα αντίγραφό μας παρατηρεί το σωματίδιο στη θέση Β.
Στην αρχή, η άποψη του Hugh Everett δεν έγινε δεκτή. 

Αυτό άλλαξε όταν ο Dieter Zeh και άλλοι ερευνητές ανακάλυψαν την αποσυνοχή στη δεκαετία του 1970:
Όταν ένα κβαντικό αντικείμενο αργά ή γρήγορα αλληλεπιδρά με το περιβάλλον του, οι ιδιότητες που αρχικά ήταν μπερδεμένες μεταξύ τους φαίνεται να διαχωρίζονται η μία από την άλλη.
Κάθε επιλογή σχηματίζει το δικό της σκέλος της πραγματικότητας με το περιβάλλον. 
Η τώρα πολύ καλά τεκμηριωμένη αποσυνοχή μπορεί να εξηγήσει γιατί εμείς ως παρατηρητές δεν βλέπουμε πλέον κάποιες ιδιότητες του αντικειμένου, παρόλο που θα έπρεπε να υπάρχουν ακόμα.
Οι υποστηρικτές της θεωρίας των πολλών κόσμων το θεωρούν ως απόδειξη ότι πολλές εκδοχές της πραγματικότητας υπήρχαν ταυτόχρονα στο σύμπαν μας.
Το πολυσύμπαν επομένως δεν αποτελείται από πολλά σύμπαντα που είναι πολύ μακριά το ένα από το άλλο, αλλά μάλλον οι διαφορετικοί κόσμοι υπάρχουν σε ένα μέρος, παράλληλοι, αλλά και απρόσιτοι ο ένας στον άλλο.
Βέβαια το πολυσύμπαν μπορεί να υπάρχει και στο χώρο, δηλαδή στο τέλος του δικού μας σύμπαντος να ξεκινάει ένα άλλο σύμπαν και να υπάρχει τελικά μία άπειρη «θάλασσα» συμπάντων.
Άλλωστε αυτές οι πραγματικότητες επιβάλλονται από την θεωρία της «Ισχυρής Ανθρωπικής Αρχής».
Σύμφωνα με τη θεωρία αυτή, υπάρχουν πολλά διαφορετικά σύμπαντα ή πολλές διαφορετικές περιοχές του ίδιου του σύμπαντος, το καθένα με τη δική του αρχική διαμόρφωση και, ίσως, με το δικό του σύνολο νόμων της επιστήμης.
Στα περισσότερα από αυτά τα σύμπαντα οι συνθήκες για την ανάπτυξη πολύπλοκων οργανισμών δεν θα ήταν οι σωστές· μόνο σε λίγα σύμπαντα που μοιάζουν με το δικό μας θα μπορούσαν νοήμονα όντα να αναπτυχθούν και να θέσουν το ερώτημα:
«Γιατί είναι το σύμπαν όπως το βλέπουμε;». 

Η απάντηση είναι πολύ απλή: «αν ήταν διαφορετικό, δεν θα ήμασταν εδώ!»
Το Σύμπαν πρέπει να έχει αυτές τις ιδιότητες οι οποίες επιτρέπουν τη ζωή να αναπτυχθεί μέσα σε αυτό σε κάποια φάση της ιστορίας του, διότι 
α) πρέπει να υπάρχει ένα πιθανό Σύμπαν σχεδιασμένο με στόχο τη δημιουργία και τη διατήρηση «παρατηρητών» ή 
β) οι παρατηρητές είναι απαραίτητοι για την ύπαρξη ενός σύμπαντος (συμμετοχικό σύμπαν), ή γ) ένα σύνολο από άλλα διαφορετικά σύμπαντα είναι απαραίτητο για την ύπαρξη του δικού μας σύμπαντος.

pronews.gr