Η Γη ανεβάζει ταχύτητα και η αντίστροφη μέτρηση έχει ήδη ξεκινήσει.

Σήμερα η ημέρα μας θα είναι 0,00134 δευτερόλεπτα μικρότερη, καταρρίπτοντας κάθε  προηγούμενο ρεκόρ.
Κάτι παράξενο και σοκαριστικό συμβαίνει στον πλανήτη μας και τα βάζει με τον ίδιο τον χρόνο. 
Επιστήμονες ανακάλυψαν ότι η Γη έχει αρχίσει να περιστρέφεται γρηγορότερα από ό,τι συνήθως και ως αποτέλεσμα, οι μέρες μας γίνονται όλο και μικρότερες.
Ναι, ναι, έτσι ακριβώς, ο χρόνος κυριολεκτικά φεύγει μακριά.
Μάλιστα, τρεις επερχόμενες ημερομηνίες το 2025 θα γράψουν ιστορία για τις μικρότερες μέρες που καταγράφηκαν ποτέ.
Ήταν η 9η Ιουλίου και οι επόμενες είναι η σημερινή 22 Ιουλίου και 5η Αυγούστου, όπου και θα έχουμε ιστορικά μικρότερες ημέρες, όλα χάρη στην απρόσμενη επιτάχυνση της Γης. 
Ενώ χάνουμε μόνο χιλιοστά του δευτερολέπτου, εξακολουθεί να είναι μια τεράστια πρόκληση για επιστήμονες, δορυφόρους και χρονοφύλακες.
Οι ειδικοί πιστεύουν ότι αυτή η ξαφνική επιτάχυνση της περιστροφής μπορεί να προκληθεί από αλλαγές βαθιά μέσα στον λιωμένο πυρήνα της Γης, 
από την τήξη των παγετώνων ή από μετατοπίσεις των ωκεανών ρεύματος και της ατμοσφαιρικής πίεσης. 
Τι σημασία όμως έχει; 
Ακόμα και η παραμικρή αλλαγή στην περιστροφή της Γης μπορεί να επηρεάσει την ακρίβεια των GPS, 
τα smartphones,
τις διαστημικές αποστολές και τις παγκόσμιες επικοινωνίες.
Προς το παρόν, οι περισσότεροι από εμάς δεν θα αισθανθούν τη διαφορά, αλλά η ταχύτητα περιστροφής της Γης επηρεάζει τον καιρό, τις παλίρροιες, ακόμα και το πόσο καιρό κοιμόμαστε τη νύχτα.
Κάποιοι ερευνητές μιλούν τώρα για το ενδεχόμενο προσθήκης ενός "αρνητικού άλματος δευτερολέπτου" στα επίσημα ρολόγια χρόνου, κάτι που δεν έχει ξαναγίνει στην ανθρώπινη ιστορία.
Είναι μια ισχυρή υπενθύμιση ότι ο πλανήτης μας πάντα αλλάζει με τρόπους που δεν μπορούμε πάντα να δούμε, αλλά η επιστήμη παρακολουθεί κάθε μικρό χτύπημα του ρολογιού.
Οπότε ναι, ο χρόνος κυριολεκτικά κυλά πιο γρήγορα από ποτέ. 
Και ενώ μπορεί να μην το νιώθουμε, ο αντίκτυπος θα μπορούσε να αγγίξει κάθε κομμάτι της καθημερινότητάς μας στο άμεσο μέλλον
Η Γη ανεβάζει ταχύτητα και η αντίστροφη μέτρηση έχει ήδη ξεκινήσει.
'Έτσι, η 9 Ιουλίου, 
η 22 Ιουλίου και η 5 Αυγούστου είναι κάτι παραπάνω από ημερομηνίες. είναι ιστορία σε κίνηση.

         μετάφραση και επιμέλεια κειμένου:ntina
https://www.facebook.com/deepuniversee/posts/pfbid02TFDggRTikkNZ3NHVUmMiej8rWsSrpps6wsVaAgriGAywLsc6kDjMieKtFiGmbc3il
https://time.com/7301379/earth-rotation-speeding-up-science/?linkId=838591178
https://www.facebook.com/deepuniversee/posts/pfbid03D9rebAmYqnpTbuahgT35AxNtRYF5RAi1ZyCaeSp2ueBnPrG2FpuVJHEou4SSsusl

Το καρδιοχτύπι της Γης μας

Τα τελευταία 260 εκατομμύρια χρόνια, οι δεινόσαυροι ήρθαν και έφυγαν, η Πανγαία χωρίστηκε στις ηπείρους και τα νησιά που βλέπουμε σήμερα και οι άνθρωποι άλλαξαν γρήγορα και ανεπανόρθωτα τον κόσμο στον οποίο ζούμε.
Παρόλα αυτά "υπάρχουν πολύ ενδιαφέροντα, θεμελιώδη φαινόμενα στη γη που είναι γνωστό ότι υπάρχουν εκεί έξω και παραμένουν μυστικά" - Mike Ritzwoller
Μια τοποθεσία στον Κόλπο της Γουινέας, εκπέμπει μονοχρωματικά σεισμικά κύματα με περίοδο 26 δευτερολέπτων, φαινομενικά συνεχώς, η οποία εντοπίστηκε τη δεκαετία του 1960. Ωστόσο, η προέλευση αυτών των σεισμικών κυμάτων παραμένει μέχρι σήμερα αινιγματική.
Το ρυθμικό "καρδιοχτύπι" που βιώνει η Γη μας είναι ένα περίπου κάθε 26 δευτερόλεπτα, ένα φαινόμενο που χαρακτηρίζεται από μικροσεισμικούς παλμούς που προέρχονται από τον ωκεανό. 
Αυτοί οι παλμοί, γνωστοί ως "μικροσεισμική ζώνη των 26 δευτερολέπτων", έχουν κεντρίσει το ενδιαφέρον των επιστημόνων εδώ και χρόνια, καθώς η συνεπής φύση τους υποδηλώνει μια υποβόσκουσα, ακόμη άγνωστη, αιτία. 
Ενώ η ακριβής προέλευση αυτών των σεισμικών κυμάτων εξακολουθεί να αποτελεί μυστήριο, έχουν προταθεί διάφορες θεωρίες για την εξήγησή τους.
Μια πιθανότητα είναι ότι οι παλμοί σχετίζονται με ωκεάνια κύματα. 
Υποτίθεται ότι όταν τα ωκεάνια κύματα προσκρούουν στις ακτές ή στον πυθμένα του ωκεανού, δημιουργούν πίεση και δονήσεις που μπορούν να διαδοθούν στη Γη, δημιουργώντας αυτούς τους μικροσεισμικούς παλμούς. 
Μια άλλη θεωρία παραπέμπει στην ηφαιστειακή δραστηριότητα. 
Πιστεύεται ότι υποθαλάσσιες ηφαιστειακές εκρήξεις ή τεκτονικές κινήσεις θα μπορούσαν να παράγουν τις δονήσεις που ανιχνεύονται ως μέρος του "καρδιακού παλμού" της Γης. 
Άλλοι επιστήμονες προτείνουν ότι τα ρήγματα ιζημάτων και τα μετακινούμενα υλικά στον ωκεάνιο πυθμένα μπορεί να συμβάλλουν στο φαινόμενο, με τη συνεχή κίνηση αυτών των υλικών να παράγει περιοδικά σεισμικά κύματα.
Παρά τις θεωρίες αυτές, η ακριβής αιτία των παλμών των 26 δευτερολέπτων παραμένει ανεξιχνίαστη. 
Οι επιστήμονες συνεχίζουν να παρακολουθούν και να αναλύουν τα σεισμικά δεδομένα με την ελπίδα να αποκαλύψουν τον ακριβή μηχανισμό πίσω από αυτό το περίεργο, ρυθμικό φαινόμενο. 
Περαιτέρω έρευνα μπορεί να ρίξει φως στη σχέση μεταξύ των ωκεάνιων διεργασιών, της σεισμικής δραστηριότητας και της δυναμικής συμπεριφοράς του πλανήτη.
Παρόλες όμως τις έρευνες το μυστήριο του μικροσεισμού των 26 δευτερολέπτων που απασχολεί τους γεωφυσικούς εδώ και δεκαετίες, συνεχίζει να παραμένει.
Αυτό που είναι ακόμα πιο περίεργο είναι πως το συνεχές αυτό σεισμικό σήμα ανιχνεύεται σε παγκόσμιο επίπεδο, με περιορισμένη θέση της πηγής, αλλά καμία παρατήρηση μέχρι στιγμής δεν φαίνεται να μας φέρνει πιο κοντά στην κατανόηση του φυσικού μηχανισμού που προκαλεί αυτό το αινιγματικό σήμα. 
Οι συχνότητες ολίσθησης που σχετίζονται με την πηγή των 26 δευτερολέπτων ανιχνεύονται επίσης σε παγκόσμιο επίπεδο, ξεκινούν με την ίδια συχνότητα και προέρχονται από την ίδια σταθερή θέση στον Κόλπο της Γουινέας.
"Περιμένουμε ακόμη τη θεμελιώδη εξήγηση της αιτίας αυτού του φαινομένου.
Νομίζω ότι το νόημα [όλων αυτών] είναι ότι υπάρχουν πολύ ενδιαφέροντα, θεμελιώδη φαινόμενα στη γη που είναι γνωστό ότι υπάρχουν εκεί έξω και παραμένουν μυστικά.
Ίσως εναπόκειται στις μελλοντικές γενιές φοιτητών να ξεκλειδώσουν πραγματικά αυτά τα μεγάλα αινίγματα" λέει ο Mike Ritzwoller.
περισσότερες πληροφορίες:
https://www.nature.com/articles/s43247-023-00837-y
https://www.discovermagazine.com/environment/the-earth-is-pulsating-every-26-seconds-and-seismologists-dont-agree-why

Χαρτογραφήθηκε η βυθισμένη ήπειρο Zealandia, η οποία βρίσκεται μεταξύ Αυστραλίας και Νέας Ζηλανδίας

Αναγνωρίζεται πλέον ως η όγδοη ήπειρος του κόσμου, αλλά τα μοναδικά χαρακτηριστικά της την κάνουν να ξεχωρίζει από τις άλλες

Για πρώτη φορά, οι επιστήμονες κατάφεραν να χαρτογραφήσουν το σχήμα της Ζηλάντιας/Zealandia, της βυθισμένης ηπείρου που βρίσκεται κάτω από τη Νέα Ζηλανδία.

Έτσι οι επιστήμονες μετά από 375 χρόνια ερευνών επιβεβαίωσαν την ύπαρξη μιας χαμένης ηπείρου, γνωστής ως Zealandia ή Te Riu-a-Māui στη γλώσσα των Μαορί.

Την ιδέα για την ύπαρξη της Ζηλάντια διατύπωσε για πρώτη φορά το 1995 ο γεωφυσικός Μπρους Λούγιεντικ, ενώ η ύπαρξή της επιβεβαιώθηκε το 2017. 

Επειδή όμως, το 94% της όγδοης ηπείρου βρίσκεται κάτω από το νερό, η χαρτογράφησή της ήταν αρκετά δύσκολη.

Σύμφωνα με το TN News, η ήπειρος αυτή, η οποία έχει έκταση περίπου 1,89 εκατομμύρια τετραγωνικά μίλια, ήταν κάποτε μέρος μιας αρχαίας υπερήπειρου που ονομαζόταν Γκοντβάνα, η οποία περιελάμβανε επίσης τη Δυτική Ανταρκτική και την Ανατολική Αυστραλία πριν από 500 εκατομμύρια χρόνια.

Η Γκοντγουάνα σχηματίστηκε όταν η Παγγέα χωρίστηκε σε δύο κομμάτια. 

Η Λαυρασία στα βόρεια έγινε Ευρώπη, Ασία και Βόρεια Αμερική. 

Η Γκοντγουάνα στο νότο σχημάτισε τη σύγχρονη Αφρική, την Ανταρκτική, τη Νότια Αμερική και την Αυστραλία. 

Εκατομμύρια χρόνια αργότερα, οι τεκτονικές πλάκες της Γης άρχισαν να αναδιοργανώνονται σε μια μακρά περίοδο δραματικών γεωλογικών αλλαγών, κατά την οποία δημιουργήθηκε το "Δακτυλίδι της Φωτιάς" του Ειρηνικού, ένα σεισμογενές πέταλο, που περιλαμβάνει τα πιο ενεργά ηφαίστεια του πλανήτη.

Ωστόσο, η Zealandia άρχισε να απομακρύνεται από τη Γκοντβάνα, για λόγους που οι γεωλόγοι προσπαθούν ακόμη να κατανοήσουν, πριν από περίπου 105 εκατομμύρια χρόνια.

Καθώς το έκανε αυτό, βυθίστηκε σταδιακά κάτω από τα κύματα, με πάνω από το 94% της χερσαίας μάζας να παραμένει κάτω από το νερό για χιλιετίες.

Η ύπαρξη της Zealandia καταγράφηκε για πρώτη φορά το 1642 από τον Ολλανδό επιχειρηματία και ναυτικό Abel Tasman, ο οποίος βρισκόταν σε αποστολή για να βρει τη "μεγάλη Νότια Ήπειρο" ή Terra Australis.

Ενώ ο Abel Tasman απέτυχε να βρει αυτή τη νέα γη, συνάντησε τους ντόπιους Māori όταν αποβιβάστηκε στο νότιο νησί της Νέας Ζηλανδίας. 

Παρά την εχθρικότητά τους απέναντί του, οι Μαορί του παρείχαν πολύτιμες πληροφορίες για τη γύρω ξηρά, συμπεριλαμβανομένης της ύπαρξης μιας μεγάλης ξηράς στα ανατολικά.

Ωστόσο, θα χρειαστούν σχεδόν 400 χρόνια για να συμφωνήσουν οι επιστήμονες για την ύπαρξη της Zealandia.

Την προηγούμενη Δευτέρα όμως, ερευνητές από το GNS Science στη Νέα Ζηλανδία ανακοίνωσαν ότι χαρτογράφησαν το σχήμα και το μέγεθος της ηπείρου με πρωτοφανείς λεπτομέρειες, και δημοσίευσαν τους χάρτες τους σε έναν διαδραστικό ιστότοπο, ώστε οι χρήστες να μπορούν να την εξερευνήσουν.

Η συντριπτική πλειοψηφία αυτής της "νέας" ηπείρου βρίσκεται κάτω από το νερό, κάτω από 2 χιλιόμετρα νερού.

Σύμφωνα με τον Andy Tulloch, έναν από τους γεωλόγους του ερευνητικού ινστιτούτου GNS Science του Zealand Crown, η ανακάλυψη της Zealandia είναι ένα παράδειγμα για το πώς κάτι πολύ προφανές μπορεί να αργήσει να αποκαλυφθεί.

Ο Andy Tulloch εξήγησε επίσης ότι ο διαχωρισμός της Zealandia από τη Γκοντβάνα είναι μια διαδικασία που οι επιστήμονες δεν έχουν ακόμη κατανοήσει πλήρως.

Η Zealandia αναγνωρίζεται πλέον ως η όγδοη ήπειρος του κόσμου, αλλά τα μοναδικά χαρακτηριστικά της την κάνουν να ξεχωρίζει από τις άλλες ηπείρους του πλανήτη.

Ο Nick Mortimer, ο γεωλόγος που ηγήθηκε της μελέτης, σημείωσε ότι κάθε άλλη ήπειρος φιλοξενεί πολλές χώρες, ενώ η Zealandia έχει μόνο τρία εδάφη.

Παρά την υποθαλάσσια θέση της, η Zealandia είναι μια σημαντική ανακάλυψη που ρίχνει φως στη γεωλογική ιστορία της γης και στις δυνάμεις που διαμόρφωσαν τον πλανήτη όπως τον ξέρουμε σήμερα.

Οι χάρτες

"Οι χάρτες αυτοί είναι ένα επιστημονικό ορόσημο, αλλά πέραν τούτου συνιστούν κι έναν τρόπο να γνωρίσουμε το έργο μας σε συναδέλφους, εκπαιδευτικούς και το ευρύ κοινό.

Τους φτιάξαμε για να δώσουμε μια ακριβή, ολοκληρωμένη και επίκαιρη εικόνα της γεωλογίας της Νέας Ζηλανδίας και της περιοχής του νοτιοδυτικού Ειρηνικού" είπε ο γεωλόγος dr. Nick Mortimer, που συνέταξε με τους συναδέλφους του τους χάρτες.

Οι χάρτες αποκαλύπτουν νέες πληροφορίες σχετικά με το πώς σχηματίστηκε η Ζηλάντια πριν βυθιστεί, 85 εκατομμύρια χρόνια πριν. 

Η νέα ήπειρος έχει έκταση 5 εκατ. τετραγωνικά χιλιόμετρα. 

Όμως, μόνο το 6% της ηπείρου βρίσκεται πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. 

Η Νέα Ζηλανδία, η Νέα Καληδονία και τα γύρω μικρά νησιά αποτελούν μέρος της.

Οι χάρτες απεικονίζουν επίσης τις ακτές, τα εδαφικά όρια και τα ονόματα των κύριων υποθαλάσσιων χαρακτηριστικών. 

Ο χάρτης αποτελεί μέρος μιας παγκόσμιας πρωτοβουλίας για τη χαρτογράφηση ολόκληρου του πυθμένα του ωκεανού του πλανήτη έως το 2030.

                     

hellasjournal

pronews

Βασική συχνότητα SR 7,83 Hz, στις 25/08/ έφτασε 92 Hz!

Συντονισμός Schumann/Schumann Resonance  25/8 - Ισχύς 92
"Κάθε δευτερόλεπτο, ένα πλήθος παλμών ταξιδεύει σε όλο τον κόσμο σε αυτόν τον μοναδικό, αντηχητικό θάλαμο μεταξύ της Γης και της ιονόσφαιρας, στέλνοντας κωδικοποιημένα σήματα σε όλους τους μικροοργανισμούς. 
Τα σήματα αυτά μας συνδέουν με το μαγνητικό πεδίο της Γης. 
Πήραν το όνομα Schumann, από τον Winfried Schumann που τους ανακάλυψε και είναι αυτοί που οδηγούν τον εναρμονιστικό παλμό για την ισορροπία της ζωή στον κόσμο μας" Eric Thompson
Ο Winfried Schumann συμμετείχε στο πρώιμο γερμανικό μυστικό διαστημικό πρόγραμμα και αργότερα μεταφέρθηκε με χαρτί στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Και οι συχνότητες των Schumann resonances είναι αρκετά σταθερές και καθορίζονται κυρίως από το φυσικό μέγεθος της ιονοσφαιρικής κοιλότητας - της κοιλότητας που δημιουργείται ανάμεσα στην επιφάνεια της γης και την ιονόσφαιρα!
-. 25 Αυγούστου και είναι η 5η συνεχή μέρα που έχουμε υψηλή εισαγωγή ενέργειας
Οι μεγάλες διακυμάνσεις που κανείς δεν μπορεί να εξηγήσει, αλλά που μας δίνουν ένα σαφές σημάδι ότι ο πλανήτης αλλάζει. 
Η Γη δονείται όλο και πιο ψηλά, όπως κι εμείς!
- 85 - 89 - 37 - 77 - 92 hz
Ειδικά στις 25 Αυγούστου υπήρξαν οι ισχυρότερες κινήσεις των τελευταίων μηνών.
Μια πολύ έντονη φάση έφερε το πλάτος των Schumann Resonance  να φτάσει στην τεράστια ισχύ 92 
Οι επιπτώσεις στους κατοίκους του Πλανήτη από αυτές τις κινήσεις έγιναν αντιληπτές τόσο από τα ζώα όσο και από τους ανθρώπους με τρόπο αδιαμφισβήτητο.
Μεταξύ άλλων παρατηρήθηκε αυπνία και άγχος σε πολλά άτομα!
Επίλογος

Συχνότητα σημαίνει πόσοι κύκλοι κύματος συμβαίνουν σε ένα δευτερόλεπτο, 

1 Hz. σημαίνει 1 κύκλος ανά δευτερόλεπτο, 

40 Hz. σημαίνει 40 κύκλοι ανά δευτερόλεπτο, 

πλάτος είναι το μέγεθος της δόνησης, πόσο μεγάλο είναι το κύμα.

Οι αρχαίοι Ινδοί Rishis αποκαλούσαν τα 7,83 Hz τη συχνότητα του ΟΜ. 
Συμβαίνει επίσης να είναι ο φυσικός ρυθμός καρδιακών παλμών της Μητέρας Γης. 
Το πλάτος των /Schumann Resonance αλλάζει και είναι μεγαλύτερο όταν το ιονοσφαιρικό πλάσμα διεγείρεται. 
Η διέγερση του ιονοσφαιρικού πλάσματος συμβαίνει εξαιτίας της ηλιακής δραστηριότητας, 
των καταιγίδων, 
της χρήσης βαθμωτών όπλων πλάσματος και του HAARP και τελευταία επίσης όταν οι δυνάμεις του Φωτός καθαρίζουν την ανωμαλία του πλάσματος.

                               μετάφραση και επιμέλεια κειμένου:ntina
         πληροφορίες από disclosurenews.it

Τελλουριακά ρεύματα και η ιερά γεωγραφία της γης

Η Γεωμετρία λέει ο Σωκράτης στην Πολιτεία του Πλάτωνα, κάνει την ψυχή να αντικρίσει την ουσία των όντων. 
Έλκει την ψυχή προς την αλήθεια και εξυψώνει το βλέμμα προς τα ανώτερα πράγματα. Εξάλλου οι αριθμοί ήταν για τους αρχαίους Έλληνες (και ειδικά τους Πυθαγόρειους) φορείς αλήθειας, που όχι μόνο υπερέβαιναν, αλλά μπορούσαν να καθορίσουν την θνητή μοίρα των ανθρώπων.
Σε μία αντιστοιχία ο Γάλλος συγγραφέας και φιλόσοφος του Διαφωτισμού, Montesquieu, μετά από μία σειρά συλλογισμών περί της συμμετρίας, καταλήγοντας, θα πει πως "η τελείωση μίας ολότητας είναι ο νόμος της φύσης. και η ψυχή που βλέπει αυτή την ολότητα επιθυμεί να μην υπάρχει κανένα ατελές μέρος"
Θα έλεγε κανείς πως μέσα μας εμπεριέχονται όλες οι ποιότητες των σχημάτων και οι ενέργειες τους. 
Μάλιστα πολλοί μελετητές κατέληξαν πως οτιδήποτε υπάρχει στο υλικό σύμπαν ενδέχεται να έχει την ίδια σουρεαλιστική γεωμετρία με τις παράξενες σχηματικές, όπως το καλειδοσκόπιο, εικόνες του Maurits Cornelis Escher.
Αυτό είναι το συμπέρασμα μιας μελέτης από τον διασημότερο επιστήμονα, Stephen Hawking.
Οι αρχαίοι Έλληνες αυτό που σήμερα ονομάζουμε feng shui το λέγανε γεωδαισία. 
Ο περίφημος γεωδαιτικός τριγωνισμός των αρχαίων ελληνικών και όχι μόνο, ιερών χώρων, είναι άλλο ένα θαυμαστό μυστήριο, καθώς η χωροθεσία των ναών και των ιερών τους σχηματίζει νοητούς γεωμετρικούς σχηματισμούς.
Δεν υπάρχει αρχαίος πολιτισμός που να μην έχει ασχοληθεί με αυτό τον τομέα. 
Με τον τομέα που λέει τι; 
Ότι η γη δεν είναι μια πέτρα πάνω στην οποία αναίτια ή συμπτωματικά βρεθήκαμε πάνω και ως πέτρα που είναι δεν έχει σημασία που είσαι, που θα κατοικίσεις και γενικότερα που θα χτιστεί μία πόλη ή ένα ιερός χώρος. 
Άλλωστε, για το λόγο αυτό στην αρχαιότητα συμβουλεύονταν το κοντινότερο μαντείο. 
Η Θήβα χτίσθηκε από τον Κάδμο στο συγκεκριμένο σημείο μετά από την συμβουλή του Μαντείου των Δελφών.
Έχει αποδειχτεί πως γύρω από τη Γη υπάρχει ένα ηλεκτρομαγνητικό πλέγμα, τα κομβικά σημεία του οποίου βρίσκονται σε γεωμετρικές αποστάσεις μεταξύ τους. 
Για όσους έχουν ερευνήσει αυτό το φαινόμενο κατέληξαν πως τα αρχαία ιερά βρίσκονται σε γεωμετρικές αποστάσεις μεταξύ τους, γιατί είναι χτισμένα επάνω σε κομβικά σημεία του ηλεκτρομαγνητικού πλέγματος της Γης. 
Αυτά τα κομβικά σημεία και οι γραμμές ονομάζονται αλλιώς τελλουριακά ρεύματα –κατά μία άποψη από το λατινικό  tellūs, που σημαίνει  "τη γη" δηλώνοντας ένα ηλεκτρικό ρεύμα που κινείται υπόγεια ή μέσω της θάλασσας - και συμπίπτουν με γραμμές όπως: πορείες μεταναστεύσεως πτηνών, 

ζώων και ψαριών, 

κέντρα συγκεντρώσεως ανθρώπινου πληθυσμού, 

σημεία αναδείξεως ιερών χώρων, 

κτισμάτων ιδιαίτερης αρχιτεκτονικής κλπ.
Αυτές οι αποστάσεις μάλιστα μετρήθηκαν στην Ελλάδα όχι από κάποιον ειδικό ή κάποιο πρόγραμμα της πολιτείας. 
Μετρήθηκαν από έναν στρατιωτικό γιατρό που λεγόταν Θεοφάνης Μανιάς.
Ο Θεοφάνης Μανιάς Ταξίαρχος, πια, του Υγειονομικού Σώματος του Ελληνικού Στρατού, παραιτήθηκε με αίτησή του το 1965, για να ασχοληθεί με την έρευνα ως Διευθυντής του Στρατιωτικού Εργαστηρίου Ερευνών την δεκαετία 1960 και ως Διευθυντής Ινστιτούτου Ερευνών Αρχαιογνωσίας, με το Γεωμετρικό Γεωδαιτικό Τριγωνισμό του αρχαίου Ελληνικού χώρου.
Οι ιεροί χώροι στην αρχαία Ελλάδα: 

ναοί, 

βωμοί, θέατρα κ.α. έχουν μία καταπληκτική συμμετρία στις μεταξύ τους αποστάσεις. 
Άλλοι σχηματίζουν ένα ισοσκελές τρίγωνο, άλλοι έχουν ίσες αποστάσεις μεταξύ τους, άλλοι με κέντρο ένα ιερό, όπως για παράδειγμα των Δελφών, βρίσκονται επάνω σε ομόκεντρους κύκλους, ενώ άλλοι αρχαίοι χώροι δημιουργούν πιο πολύπλοκα συμμετρικά σχήματα.
Είναι πλέον γνωστό ότι η γη τυλίγεται μέσα σε ένα ενεργειακό πλέγμα που δημιουργεί γεωμετρικά σχήματα. 
Αυτή η γνώση δεν είναι καθόλου καινούρια, ο Πλάτωνας υπήρξε ο πρώτος που διατύπωσε τη θεωρία του ενεργειακού πλέγματος της γης, αναφέροντας πως η βασική δομή της γης εξελίσσεται από απλά γεωμετρικά σχήματα σε πιο περίπλοκα. 
Αυτά τα σχήματα είναι γνωστά ως τα Πλατωνικά Στέρεα: ο κύβος, 

το τετράεδρο, 

το οκτάεδρο, 

το δωδεκάεδρο και το εικοσάεδρο. 

Κάθε σχήμα κατά τον Πλάτωνα σχετίζεται με ένα από τα στοιχεία: γη, 

αέρας, 

αιθέρας, 

φωτιά και νερό και κάθε ένα περιπλεκόμενο με το άλλο δημιουργούν ένα ενεργειακό πεδίο γύρω από τη γη, που σύμφωνα με τον Πλάτωνα την κρατά σε ισορροπία.
Εάν βάλουμε ένα διαβήτη έχοντας την ακίδα του στους Δελφούς και σχηματίσουμε ένα κύκλο περνώντας επάνω ακριβώς από την ακρόπολη, η περιφέρεια του κύκλου περνάει από το Άργος και την Ολυμπία, 
Το ίδιο βεβαίως συμβαίνει και σε πολλούς άλλους ιερούς χώρους στην Ελλάδα.
Μάλιστα εάν μετρήσει κανείς την απόσταση Δελφούς - Ακρόπολη - Ολυμπία ή Αθήνα - Πέλλα - Δήλος, έχουμε ένα ισοσκελές τρίγωνο. 
Άρα σύμφωνα με αυτή την προσέγγιση ο πλανήτης όχι μόνο είναι ζωντανός, όχι μόνο αναπνέει, αλλά έχει και συγκεκριμένα κομβικά σημεία που αυτή η εισπνοή και αυτή η εκπνοή είναι πιο έντονη. 
Αυτό θα μπορούσαμε να πούμε ότι για τους αρχαίους αποτελούσε μία ολιστική αντιμετώπιση του βίου.
Μάλιστα σύμφωνα με έρευνες του Σουηδού, χημικού και βιομήχανου Alfred Bernhard Nobel/1833-1896 το Σαν Ρέμο της Βόρειας Ιταλίας, 

η Δωδώνη, 

οι Δελφοί, 

η Ακρόπολη, 

η Νάξος,όπου σύμφωνα με την μυθολογία ανατράφηκε και μεγάλωσε ο Ζεύς και η Βηθλεέμ της Ιερουσαλήμ βρίσκονται πάνω σε μία ευθεία γραμμή. 
Έχουμε δηλαδή ένα κομπολόι ναών ή ιερών χώρων από διαφορετικές θεότητες, οι οποίοι δεν είναι άσχετοι μεταξύ τους, κάτω από το εργόχειρο υπάρχει μία ύφανση που έχει μία λογική. Άλλωστε γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο πολλές εκκλησίες, κυρίως βυζαντινές, χτίσθηκαν ακριβώς επάνω σε αρχαίους ελληνικούς ναούς με το πρόσχημα της απόδαιμονοποίησής τους. 
Για παράδειγμα τον 6ο μ.Χ. αιώνα ο Παρθενώνας μετατρέπεται σε χριστιανική εκκλησία της Παρθένου Μαρίας, ενώ στα 1456 γίνεται τούρκικο τζαμί.
Οι ιεροί χώροι κατά την αρχαιότητα δεν είχαν όμως μόνο άμεση σχέση μεταξύ τους, αλλά και με το ηλιακό σύστημα ή ακόμη και με τον αντίστοιχο αστερισμό. 
Αν πάτε στο Στόουνχεντς στην Αγγλία, πέραν του ότι ισαπέχει με άλλα πέντε μικρότερα ιερά, στο ηλιοστάσιο του θέρους, την 21 Ιουνίου, ο ήλιος με την Ανατολή περνάει πάνω από το κέντρο της πέτρας της θυσίας του πιο μεγάλου βράχου.
Ενώ αντίστοιχα στην Ακρόπολη την ημέρα που είχανε την γιορτή θεάς Αθηνάς ο ναός ήταν προσανατολισμένος ώστε, από μία τρύπα στην οροφή, η πρώτη ακτίνα του ήλιου που έπεφτε καθρέφτιζε το άγαλμα της θεάς μέσα σ’ ένα τεράστιο κοχύλι με νερό το οποίο είχαν τοποθετημένο μπροστά από το άγαλμα.
Σύμφωνα με την αιγυπτιακή μυθολογία, ο αστερισμός του Ωρίωνα ήταν η ουράνια κατοικία του θεού Όσιρι, ενώ η θέση των τριών άστρων της ζώνης του Ωρίωνα είναι ίδια με εκείνη των τριών πυραμίδων της Γκίζας και μάλιστα κατ’ αναλογία με τη σχετική φωτεινότητά τους. 

Η πιο μικρή πυραμίδα αντιστοιχεί στο πιο αμυδρό άστρο του αστερισμού και σε μικρή απόκλιση από τη νοητή ευθεία που ορίζουν οι δύο μεγαλύτερες πυραμίδες, όπως ακριβώς και το σχετικό άστρο σε σχέση με τα δύο μεγαλύτερα. 
Μέχρι και ο προσανατολισμός των τριών άστρων της ζώνης προς τον γαλαξία, είναι ίδιος με τον προσανατολισμό των πυραμίδων προς τον Νείλο.
Εμείς μάθαμε τόσα άλλα που νομίζουμε ότι είναι σημαντικά, αλλά δεν μπορούμε να δούμε το προφανές, δεν μπορούμε να δούμε ότι ένα μνημείο συνδέεται με την κίνηση του ήλιου. 
Ότι αυτό που κάνει ένα ηλιακό σύστημα ή ένας αστερισμός μπορώ να το συνδέσω με ένα ναό. Κάποτε όμως κάποιοι πριν από μας κατάφεραν να κοιτάξουν τα άστρα.
Μπορεί σήμερα να μάθαμε να χειριζόμαστε πολύπλοκα μέσα για την διευκόλυνση μας, όπως το κινητό, 

το τηλέφωνο, 

το τάμπλετ ή τον υπολογιστή μας, όμως έχουμε ξεχάσει την σπουδαιότερη τέχνη που είναι η σχέση μας με την φύση, η σχέση μας με το όλον.

gnomionline.gr

Η Jane Goodall μιλάει για το μέλλον του πλανήτη

Πριν από σχεδόν έναν αιώνα, η Jane Goodall περνούσε μήνες κάθε φορά καθισμένη στο δάσος Γκόμπε στη σημερινή Τανζανία περιμένοντας τους άγριους χιμπατζήδες να την πλησιάσουν για να μπορέσει να παρατηρήσει τη συμπεριφορά τους. Η υπεράνθρωπη υπομονή της απέδωσε καρπούς. 

Η Jane Goodall ανακάλυψε ότι οι χιμπατζήδες μοιάζουν περισσότερο με εμάς από ό,τι είχαμε φανταστεί – δίνουν στοργή στα μικρά τους, σχηματίζουν κοινωνικές ιεραρχίες, φτιάχνουν εργαλεία και ακόμη και πολεμούν με αντίπαλες μπάντες.

Αλλά η Goodall λέει ότι το πιο ζωτικό της έργο ξεκίνησε όταν έφυγε από το δάσος και άρχισε να ταξιδεύει σε όλο τον κόσμο για να μιλήσει για την κλιματική αλλαγή και την τραγική απώλεια της βιοποικιλότητας.

Η πανδημία κράτησε την 87χρονη φυσιοδίφη στο σπίτι της στο Bournemouth, όπου συνεχίζει να μιλάει διαδικτυακά, ειδικά με τους νέους που συμμετέχουν στο «Roots & Shoots», ένα εθελοντικό πρόγραμμα που διοργάνωσε και δίνει τη δυνατότητα στους νέους σε 60 χώρες να εργάζονται στις κοινότητές τους για να βελτιώσουν τη ζωή των ανθρώπων, των ζώων και του περιβάλλοντος.

Εργάζεται επίσης στο The Book of Hope: A Survival Guide for Trying Times , το οποίο κυκλοφορεί από την Viking. 

Σε μια σειρά διαλόγων με τον συν-συγγραφέα Douglas Abrams, εξηγεί τους τέσσερις λόγους της ελπίδας της: 

την εκπληκτική ανθρώπινη διάνοια

την ανθεκτικότητα της φύσης

η δύναμη των νέων και 

το αδάμαστο ανθρώπινο πνεύμα.

Σε πρόσφατη συνέντευξή της στην Washington Post , η Goodall μίλησε για την κλιματική αλλαγή, την κατάσταση του πλανήτη και γιατί δεν έχει χάσει ακόμη την ελπίδα της για το ανθρώπινο είδος. 

Τα παρακάτω έχουν τροποποιηθεί για λόγους έκτασης και σαφήνειας.

Ε: Δεν είναι λίγο τολμηρό να βγαίνεις με ένα βιβλίο για την ελπίδα αυτή τη στιγμή που τόσοι πολλοί αισθάνονται άγχος και φόβο; 

Τι σας κάνει να ελπίζετε;

Α: Ήμουν πέντε χρονών όταν άρχισε ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος. 

Υπήρξε μια εποχή που η Βρετανία στάθηκε μόνη στην Ευρώπη ενάντια στην ισχύ της ναζιστικής Γερμανίας. 

Η υπόλοιπη Ευρώπη καταπατήθηκε και ηττήθηκε, ή συνθηκολόγησαν. 

Στην πραγματικότητα δεν υπήρχε κανένας καλός λόγος για ελπίδα. 

Δεν είχαμε άμυνες. 

Δεν είχαμε δημιουργήσει επαρκή στρατό, ναυτικό ή αεροπορία. 

Αλλά είχαμε μερικούς πολύ γενναίους νέους και είχαμε τον Τσόρτσιλ να λέει «Θα πολεμήσουμε στις παραλίες, θα πολεμήσουμε στις πόλεις, θα πολεμήσουμε στις λωρίδες και δεν θα νικηθούμε».

Ε: Μερικοί άνθρωποι θα είχαν μια πιο σκοτεινή άποψη για την ανθρώπινη φύση. 

Μπορεί να πιστεύουν ότι οι άνθρωποι είναι βασικά εγωιστές και ανίκανοι να ενεργήσουν για το δικό τους μακροπρόθεσμο καλό ή για το μακροπρόθεσμο καλό του πλανήτη.

Α: Νομίζω ότι είναι αλήθεια ότι ένας τεράστιος αριθμός ανθρώπων αισθάνεται ακριβώς όπως είπες. 

Αλλά στην άλλη όψη του νομίσματος, υπάρχει μια αυξανόμενη συνειδητοποίηση των προβλημάτων και επίσης της απίστευτης προόδου που σημειώνεται σε κάθε είδους τεχνολογίες που μπορούν να λειτουργήσουν κατά της κλιματικής αλλαγής. 

Τα ΜΜΕ μας κατακλύζουν με όλεθρο και μελαγχολία, όπου κι αν κοιτάξεις στις εφημερίδες, στην τηλεόραση. 

Και ναι, πρέπει να μας πουν αυτά τα πράγματα. 

Αλλά πρέπει επίσης να μας πουν για όλα τα μεγάλα έργα σε όλο τον κόσμο, την εκπληκτική ανθεκτικότητα της φύσης, τους απίστευτους ανθρώπους που αλλάζουν με τον πιο θαυματουργό τρόπο.

Ε: Μερικοί άνθρωποι λένε ότι πρέπει να περάσουμε μια περίοδο πραγματικής καταστροφής προτού οι άνθρωποι κινηθούν να αλλάξουν πραγματικά τον τρόπο λειτουργίας μας.

Α: Λοιπόν, ναι, όταν λέω «καλά νέα» μην με παρεξηγήσετε, αλλά τα καλά νέα για την κλιματική αλλαγή είναι ότι δεν είναι πλέον κυρίως στις ειδήσεις για χώρες όπως το Μπαγκλαντές, αλλά πλήττουν τον δυτικό κόσμο. 

Σκεφτείτε τον πρόσφατο τυφώνα Ida στις ΗΠΑ, σκεφτείτε τις πλημμύρες στην Ευρώπη. 

Όταν οι άνθρωποι χτυπιούνται προσωπικά από αυτά τα πράγματα αρχίζουν να συνειδητοποιούν – «Ουάου, αυτό είναι πραγματικά τρομερό. 

Πρέπει να κάνουμε κάτι για αυτό».

Ε: Μεγάλο μέρος της γης γύρω από το δάσος Gombe έχει αποψιλωθεί. 

Μιλάτε στο βιβλίο για το πώς έχετε εμπνευστεί από νέους και άλλοι βοηθούν στην αποκατάσταση του.

Α: Πριν από χρόνια πέταξα πάνω από αυτό το ζοφερό τοπίο, το δάσος Gombe που περιβάλλεται από γυμνούς λόφους, επειδή υπήρχαν περισσότεροι άνθρωποι από ό,τι η γη μπορούσε να υποστηρίξει στον αγώνα για επιβίωση, κόβοντας τα δέντρα στις πλαγιές σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια να αποκτήσω περισσότερη γη για καλλιέργειες και να κάνει κάρβουνο. 

Τότε ήταν που με χτύπησε: αν δεν βοηθήσουμε αυτούς τους ανθρώπους να βρουν τρόπους για να ζήσουν χωρίς να καταστρέψουμε το περιβάλλον, δεν μπορούμε να σώσουμε χιμπατζήδες, δάση ή οτιδήποτε άλλο. 

Τώρα δεν έχουμε γυμνούς λόφους γύρω από το Gombe χάρη στο πρόγραμμά μας  Take Care, το οποίο φυτεύει δέντρα και συνεργάζεται με τους χωρικούς για να βοηθήσει στη βελτίωση της κατάστασης τους.

Η ανακούφιση της φτώχειας είναι μείζον καθήκον. 

Αλλά πρέπει να το κάνουμε αν θέλουμε να σώσουμε το περιβάλλον. 

Και πρέπει να σκεφτούμε την αύξηση του πληθυσμού. 

Αυτή τη στιγμή υπάρχουν πάνω από 7,5 δισεκατομμύρια άνθρωποι. 

Οι εκτιμήσεις για το 2050 είναι πιο κοντά στα 10 δισεκατομμύρια άνθρωποι και συνεχίζουμε να εργαζόμαστε ως συνήθως. 

Ήδη χρησιμοποιούμε πεπερασμένους πόρους πιο γρήγορα από ό,τι η φύση μπορεί να τους αναπληρώσει. Υποτίθεται ότι είναι πολιτικά λανθασμένο να μιλάμε για τον πληθυσμό. 

Αλλά πρέπει να το σκεφτούμε.

Ε: Λέτε στο νέο βιβλίο ότι οι άνθρωποι είναι διανοούμενοι αλλά όχι απαραίτητα έξυπνοι. Ποιά είναι η διαφορά?

Α: Η διάνοια λύνει προβλήματα και μπορεί να κάνει περίπλοκα μαθηματικά και να βρει τι υπάρχει εκεί έξω στο σύμπαν, τους γαλαξίες και τα ηλιακά συστήματα και ούτω καθεξής. 

Αλλά αν είσαι έξυπνος, δεν καταστρέφεις το μοναδικό σου σπίτι, αυτό δεν είναι έξυπνο. Φαίνεται ότι έχουμε χάσει τη σοφία.

Ε: Η σοφία συνεπάγεται ότι το κεφάλι και η καρδιά συνεργάζονται.

ΕΝΑ:Σωστά. 

Με το κεφάλι και την καρδιά μαζί πετυχαίνουμε το αληθινό ανθρώπινο δυναμικό μας. Πρόσφατα μιλούσα με τον Διευθύνοντα Σύμβουλο μιας μεγάλης εταιρείας στη Σιγκαπούρη και είπε, «Τζέιν υπάρχουν τρεις λόγοι για τους οποίους άλλαξα την εταιρεία μου», η οποία στο παρελθόν ήταν καταστροφική, σε μια πράσινη και ουδέτερη λειτουργία άνθρακα. 

Ο ένας έβλεπε το γράψιμο στον τοίχο, έβλεπε ότι οι φυσικοί πόροι μειώνονταν και συνειδητοποιούσε ότι αν συνέχιζε τις δουλειές του ως συνήθως, αυτό ήταν το τέλος της επιχείρησής του. 

Το δεύτερο ήταν η πίεση των καταναλωτών, οι άνθρωποι που απαιτούσαν προϊόντα ηθικής παραγωγής. 

Αλλά είπε ότι το τελευταίο πράγμα που τον έπεισε ήταν το κοριτσάκι του όταν ήταν 10. Γύρισε από το σχολείο μια μέρα και είπε: 

«Μπαμπά, κάποιος μου είπε ότι αυτό που κάνεις βλάπτει το περιβάλλον. 

Και αυτός είναι ο κόσμος στον οποίο μεγαλώνω». 

Αυτό πήγε κατευθείαν στην καρδιά του.

Ε: Υπάρχει μια πολύ γνωστή ρήση, "Δεν έχουμε κληρονομήσει τον κόσμο από τους προγόνους μας, τον έχουμε δανειστεί από τα παιδιά μας", αλλά αλλάζετε το τελευταίο μέρος αυτού του βιβλίου σε "τον κλέψαμε από τα παιδιά μας" - τον κλέψαμε ;

Α: Αν κόψουμε ένα δάσος στο οποίο βασιζόμαστε για καθαρό αέρα και καθαρό νερό, αυτό κλέβει το μέλλον, δεν είναι δανεισμός. 

Γιατί όταν δανείζεσαι, ξεπληρώνεις. 

Πώς θα αποπληρώσουμε ένα κατεστραμμένο δάσος ή έναν μολυσμένο ωκεανό;

Ε: Γράφετε στο βιβλίο ότι αισθάνεστε ότι έχετε καθοδηγηθεί προσωπικά από μια ανώτερη νοημοσύνη.

Α: Δεν ξέρω πώς να ονομάσω αυτό το ανώτερο ον, αλλά το νιώθω πολύ στο δάσος, αυτή τη βαθιά πνευματική σύνδεση. 

Μου αρέσει που τόσοι πολλοί κορυφαίοι επιστημονικοί εγκέφαλοι έχουν επίσης καταλήξει σε αυτό το συμπέρασμα ότι υπάρχει μια νοημοσύνη πίσω από το σύμπαν. 

Ο Αϊνστάιν ήταν ένας.

Ο Φράνσις Κόλινς, ο διευθυντής των Εθνικών Ινστιτούτων Υγείας στις ΗΠΑ, ο οποίος ανέλυσε το ανθρώπινο γονιδίωμα, ξεκίνησε ως αγνωστικιστής και κατέληξε να πειστεί ότι υπάρχει ένα ανώτερο ον....

read more:  https://www.independent.co.uk/climate-change/jane-goodall-new-book-limate-hope-b1947695.html

τα φυτά μπορούν να εντοπίσουν την παρουσία άλλων αντίπαλων φυτών

οι επιστήμονες επιβεβαιώνουν ότι τα φυτά μπορούν να εντοπίσουν την παρουσία άλλων αντίπαλων φυτών μέσα από διάφορα σημάδια

Βιολόγοι από το Πανεπιστήμιο του Tübingen έδειξαν πώς ακριβώς τα φυτά έχουν την ικανότητα να επιλέγουν ανάμεσα σε εναλλακτικές αντιδράσεις υπό συνθήκες ανταγωνισμού.
Τα φυτά έχουν την ικανότητα να λαμβάνουν αποφάσεις, σε περίπτωση ανταγωνισμού με άλλα φυτά με τα οποία γειτνιάζουν, σε συνάρτηση με το μέγεθος και την πυκνότητα αυτών, σύμφωνα με μια μελέτη από το Πανεπιστήμιο του Tübingen.

Έχει ήδη αποδειχθεί ότι τα ζώα που αντιμετωπίζουν ανταγωνισμό επιλέγουν την βέλτιστη κίνηση ανάμεσα σε διαφορετικές συμπεριφορές, συμπεριλαμβανομένων της σύγκρουσης /αντιμετώπισης, της αποφυγής και της ανοχής, ανάλογα με την ανταγωνιστική ικανότητα των εχθρών τους σε σχέση με τη δική τους.

Για παράδειγμα, αν οι αντίπαλοί τους είναι μεγαλύτεροι σε μέγεθος ή δυνατότεροι, τα ζώα αναμένεται να παραιτηθούν και να επιλέξουν να αποφύγουν ή να ανεχθούν απλά τη αντιπαράθεση.
Τώρα επίσης οι επιστήμονες επιβεβαιώνουν ότι τα φυτά μπορούν να εντοπίσουν την παρουσία άλλων αντίπαλων φυτών μέσα από διάφορα σημάδια, όπως τη μείωση στην ποσότητα του φωτός ή την αναλογία του κόκκινου σε σχέση με τα μακρινά κόκκινα μήκη κύματος, τα οποία εμφανίζονται, όταν το φως φιλτράρεται μέσα από τα φύλλα.

Είναι γνωστό τώρα ότι αυτά τα σημάδια ανταγωνισμού πυροδοτούν δύο τύπους αποκρίσεων: την κάθετη επιμήκυνση ως αντιπαράθεση, κατά την οποία τα φυτά προσπαθούν να ξεπεράσουν και να καλύψουν με τη σκιά τους ανταγωνιστές και την ανοχή στη σκιά, η οποία στην ουσία πρόκειται για προσαρμογή σε περιορισμένες συνθήκες φωτισμού.

Κάποια φυτά (όπως τα κλωνικά) μπορεί να επιδείξουν και μια συμπεριφορά αποφυγής ως ένα τρίτο τύπο απόκρισης: απομακρύνονται από τους ανταγωνιστές με τους οποίους γειτνιάζουν.
«Αυτές οι τρεις εναλλακτικές αποκρίσεις των φυτών στον ανταγωνισμό του φωτός έχουν αναφερθεί πολλές φορές στην ερευνητική βιβλιογραφία», τονίζει ο Michal Gruntman, ο κύριος συγγραφέας του άρθρου.
«Στην έρευνά μας, θέλαμε να ανακαλύψουμε αν τα φυτά μπορούν να επιλέξουν ανάμεσα σε διάφορες αποκρίσεις και να τις ταιριάξουν με το σχετικό μέγεθος και την πυκνότητα των αντιπάλων τους»

Για να μπορέσουν να απαντήσουν σε αυτή την ερώτηση, οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν το φυτό Potentilla reptans σε εργαστηριακές συνθήκες όπου υπήρχε ανταγωνισμός ως προς το φως.
Οι ειδικοί χρησιμοποίησαν ειδικά φίλτρα που μείωναν ανάλογα την ποσότητα το κόκκινου και του μακρινού κόκκινου φωτός κι έτσι μπόρεσαν να κατασκευάσουν μια αρκετά ρεαλιστική προσομοίωση του ανταγωνισμού για φως.

Αλλάζοντας τόσο το ύψος, όσο και την πυκνότητα της «απειλής», οι ερευνητές μπόρεσαν να αναπαραστήσουν διαφορετικά σενάρια ανταγωνισμού για το φως ανάμεσα σε δύο φυτά.
Ανακάλυψαν ότι το Potentilla reptans έχει την ικανότητα να επιλέξει την βέλτιστη απόκρισή του σε σχέση με τον ανταγωνιστή.

Έτσι, όταν υποτίθεται ότι ο ανταγωνιστής ήταν αρκετά πυκνός, αλλά όχι τόσο ψηλός, τα φυτά αναπτύσσονταν κάθετα ως απάντηση αντίδρασης.
Ωστόσο, όταν ο ανταγωνιστής ήταν πιο ψηλός και δεν μπορούσε να ξεπεραστεί εύκολα, τα φυτά επεδείκνυαν μια προσαρμοστική συμπεριφορά στη σκιά.
Τέλος, όταν οι αντίπαλοι είχαν αρκετά χαμηλό ύψος, αλλά είχαν έκταση, τα φυτά επεδείκνυαν μια συμπεριφορά αποφυγής, επεκτεινόμενα πλευρικά προς την αντίθετη κατεύθυνση.
~~~~~~~~~~
πηγή του άρθρου:enallaktikidrasi.com
~~~~~~~~~~~~~~~
galatsinews:togalatsi.blogspot.gr

Επιστήμονες ανακάλυψαν ότι τα φυτά μπορούν να πάρουν αποφάσεις υπό συνθήκες ανταγωνισμού!

οι επιστήμονες επιβεβαιώνουν ότι τα φυτά μπορούν να εντοπίσουν την παρουσία άλλων αντίπαλων φυτών μέσα από διάφορα σημάδια

Βιολόγοι από το Πανεπιστήμιο του Tübingen έδειξαν πώς ακριβώς τα φυτά έχουν την ικανότητα να επιλέγουν ανάμεσα σε εναλλακτικές αντιδράσεις υπό συνθήκες ανταγωνισμού.
Τα φυτά έχουν την ικανότητα να λαμβάνουν αποφάσεις, σε περίπτωση ανταγωνισμού με άλλα φυτά με τα οποία γειτνιάζουν, σε συνάρτηση με το μέγεθος και την πυκνότητα αυτών, σύμφωνα με μια μελέτη από το Πανεπιστήμιο του Tübingen.

Έχει ήδη αποδειχθεί ότι τα ζώα που αντιμετωπίζουν ανταγωνισμό επιλέγουν την βέλτιστη κίνηση ανάμεσα σε διαφορετικές συμπεριφορές, συμπεριλαμβανομένων της σύγκρουσης /αντιμετώπισης, της αποφυγής και της ανοχής, ανάλογα με την ανταγωνιστική ικανότητα των εχθρών τους σε σχέση με τη δική τους.

Για παράδειγμα, αν οι αντίπαλοί τους είναι μεγαλύτεροι σε μέγεθος ή δυνατότεροι, τα ζώα αναμένεται να παραιτηθούν και να επιλέξουν να αποφύγουν ή να ανεχθούν απλά τη αντιπαράθεση.
Τώρα επίσης οι επιστήμονες επιβεβαιώνουν ότι τα φυτά μπορούν να εντοπίσουν την παρουσία άλλων αντίπαλων φυτών μέσα από διάφορα σημάδια, όπως τη μείωση στην ποσότητα του φωτός ή την αναλογία του κόκκινου σε σχέση με τα μακρινά κόκκινα μήκη κύματος, τα οποία εμφανίζονται, όταν το φως φιλτράρεται μέσα από τα φύλλα.

Είναι γνωστό τώρα ότι αυτά τα σημάδια ανταγωνισμού πυροδοτούν δύο τύπους αποκρίσεων: την κάθετη επιμήκυνση ως αντιπαράθεση, κατά την οποία τα φυτά προσπαθούν να ξεπεράσουν και να καλύψουν με τη σκιά τους ανταγωνιστές και την ανοχή στη σκιά, η οποία στην ουσία πρόκειται για προσαρμογή σε περιορισμένες συνθήκες φωτισμού.

Κάποια φυτά (όπως τα κλωνικά) μπορεί να επιδείξουν και μια συμπεριφορά αποφυγής ως ένα τρίτο τύπο απόκρισης: απομακρύνονται από τους ανταγωνιστές με τους οποίους γειτνιάζουν.
«Αυτές οι τρεις εναλλακτικές αποκρίσεις των φυτών στον ανταγωνισμό του φωτός έχουν αναφερθεί πολλές φορές στην ερευνητική βιβλιογραφία», τονίζει ο Michal Gruntman, ο κύριος συγγραφέας του άρθρου.
«Στην έρευνά μας, θέλαμε να ανακαλύψουμε αν τα φυτά μπορούν να επιλέξουν ανάμεσα σε διάφορες αποκρίσεις και να τις ταιριάξουν με το σχετικό μέγεθος και την πυκνότητα των αντιπάλων τους»

Για να μπορέσουν να απαντήσουν σε αυτή την ερώτηση, οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν το φυτό Potentilla reptans σε εργαστηριακές συνθήκες όπου υπήρχε ανταγωνισμός ως προς το φως.
Οι ειδικοί χρησιμοποίησαν ειδικά φίλτρα που μείωναν ανάλογα την ποσότητα το κόκκινου και του μακρινού κόκκινου φωτός κι έτσι μπόρεσαν να κατασκευάσουν μια αρκετά ρεαλιστική προσομοίωση του ανταγωνισμού για φως.

Αλλάζοντας τόσο το ύψος, όσο και την πυκνότητα της «απειλής», οι ερευνητές μπόρεσαν να αναπαραστήσουν διαφορετικά σενάρια ανταγωνισμού για το φως ανάμεσα σε δύο φυτά.
Ανακάλυψαν ότι το Potentilla reptans έχει την ικανότητα να επιλέξει την βέλτιστη απόκρισή του σε σχέση με τον ανταγωνιστή.

Έτσι, όταν υποτίθεται ότι ο ανταγωνιστής ήταν αρκετά πυκνός, αλλά όχι τόσο ψηλός, τα φυτά αναπτύσσονταν κάθετα ως απάντηση αντίδρασης.
Ωστόσο, όταν ο ανταγωνιστής ήταν πιο ψηλός και δεν μπορούσε να ξεπεραστεί εύκολα, τα φυτά επεδείκνυαν μια προσαρμοστική συμπεριφορά στη σκιά.
Τέλος, όταν οι αντίπαλοι είχαν αρκετά χαμηλό ύψος, αλλά είχαν έκταση, τα φυτά επεδείκνυαν μια συμπεριφορά αποφυγής, επεκτεινόμενα πλευρικά προς την αντίθετη κατεύθυνση.
~~~~~~~~~~
πηγή του άρθρου:enallaktikidrasi.com

Οι επιστήμονες απέδειξαν πως η Γη... μουρμουρίζει

Η κοπιώδης έρευνα επιστημόνων απ΄ όλο τον κόσμο έδειξε πως η Γη μιλά, για την ακρίβεια… μουρμουρίζει. 
Οι ερευνητές κατάφεραν μετά από πολλούς μήνες μελέτης να καταγράψουν τον ήχο της Γης.
Σε μελέτη τους, που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Geophysical Research Letters τον περασμένο Νοέμβριο, αναφέρεται αναλυτικά η προσπάθειά τους να αποτυπώσουν κάτι που μέχρι τώρα ήταν φήμη.

Οι επιστήμονες, οι οποίοι προέρχονται από διαφορετικά ερευνητικά κέντρα σε Παρίσι, Στουτγάρδη, Οξφόρδη, για περίπου 11 μήνες είχαν επικεντρώσει την έρευνά τους σε μία επιφάνεια σχεδόν 1,200 τετραγωνικών μιλίων στον πυθμένα του Ινδικού Ωκεανού, ανατολικά της Μαδαγασκάρης.
Μετά από μεγάλη προσπάθεια κατάφεραν να διαγράψουν όλους τους ήχους που προέρχονταν από εξωγενείς παράγοντες και να καταγράψουν το… μουρμουρητό του πλανήτη μας.

 «Μοιάζει σαν πατάς όλα τα πλήκτρα ενός πιάνου, ταυτόχρονα. Δεν είναι όμως καθόλου αρμονικός ο ήχος», ανέφερε ο επικεφαλής του ερευνητικού κέντρου Εarth Institute στο Πανεπιστήμιο Columbia, Spahr Webb, ο οποίος δεν συμμετείχε στην έρευνα αλλά έχει… ακούσει τα αποτελέσματά της.
Ο ήχος δεν μπορεί να αναγνωριστεί από το ανθρώπινο αυτί καθώς η συχνότητά του είναι 10,000 φορές μικρότερη από εκείνη την οποία οι άνθρωποι μπορούν να πιάσουν.

Η επιστημονική κοινότητα δεν μπορεί ακόμη να εξηγήσει από πού προέρχεται το μουρμουρητό, καθώς υπάρχει σειρά παραγόντων, όπως οι καταιγίδες, που μπορεί να το δημιουργεί
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
πηγή του άρθρου: 
cnn.gr

οι πιό τρομερές καταιγίδες στην Αττική - 6 Νοεμβριου 1961:η μεγαλύτερη καιρική καταστροφή της Αθήνας και 2 Νοεμβρίου 1977 η ιστορική καταιγίδα της Αθήνας

Η τρομερή καταιγίδα της Αθήνας στις 5-6 Nοεμβρίου του 1961

Μία από τις χειρότερες καταιγίδες που έπληξε ποτέ την Αθήνα και τον Πειραιά ήταν αυτή στις 5 και 6 Νοεμβρίου του 1961.
44 άνθρωποι έχασαν την ζωή τους 300 τραυματίστηκαν ενώ 3700 έμειναν άστεγοι μετά από τις έντονες βροχές οι οποίες είχαν σαν αποτέλεσμα...
να ξεχιλίσει ο Κηφισός ποταμός με αποτέλεσμα τα Λιόσια το Περιστέρι το Μπουρνάζι και το Μοσχάτο να γίνουν μία στάμπα λάσπης στον χάρτη της Αττικής.
Η ξαφνική νεροποντή φέρνει την καταστροφή αφού χείμαροι νερού προερχόμενοι από την Πάρνηθα πιάνουν τον κόσμο στον ύπνο και ισοπεδώνουν τα πάντα στο πέρασμα τους.

Το πρωί της Δευτέρας 6/11/1961 η μανία των στοιχείων της φύσης είχε κοπάσει και 1500 στρατιώτες με 600 χωροφύλακες παίρνουν μέρος στην προσπάθεια διάσωσης ανθρώπων. Οι άστεγοι φιλοξενήθηκαν σε δημόσια σχολεία της περιοχής. Η μετεωρολογική υπηρεσία του Υπουργείου Αεροπορίας χαρακτήρισε την καταιγίδα κυκλώνα ασυνήθους σφοδρότητας η οποία προήλθε απο το Ιόνιο πέλαγος με ανέμους που έφταναν τους 50 κόμβους σε ορισμένα σημεία.
Ο κατακλυσμός μετέβαλε τις προκυμαίες του Πειραιά σε μία νέα θάλασσα ενώ ολόκληρες περιοχές του κέντρου των Αθηνών μεταβλήθηκαν σε λιμνοθάλασσες.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΜΥ στην Ν. Φιλαδέλφεια μέσα σε 8 ώρες έπεσαν 114mm βροχής.
meteo-news.gr
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

meteoclub.gr

5 προς 6 Νοεμβριου 1961: H μεγαλύτερη καιρική καταστροφή της Αθήνας

Σε αυτό το άρθρο θα αναλύσουμε την μεγαλύτερη καιρική καταστροφή που έχει γίνει στο λεκανοπέδιο αλλά και εκτός.

Πρόκειται για την πιο ισχυρή θεομηνία που έχει πλήξει την Αθήνα στα χρονικά και έχει καταγραφεί από την Μετεωρολογική Υπηρεσία στης Ελλάδας. Τα φαινόμενα ήταν τόσο έντονα και συνεχίζονταν επί 10 ολόκληρες ώρες προκαλώντας ανυπολόγιστες καταστροφές συγκρινόμενες με αυτές ενός τυφώνα καθώς είχαμε και καταστροφές του εδάφους.

Ας δούμε πιο αναλυτικά....
Η νύχτα της Κυριακής 5/11/1961 προς τη Δευτέρα 6/11/1961 θα μείνει στα χρονικά της πρωτεύουσας ως μία από τις πιο τραγικές και καταστροφικές εκ' αιτίας της πρωτοφανούς κακοκαιρίας που έπληξε την Αττική.
Άγρια νεροποντή ξέσπασε στις 11:30 μ.μ μετρεπόμενη σε ισχυρή θύελλα μέσα σε 1ώρα συνοδευόμενη συνέχεια με χαλάζι μεγέθους μέχρι και καρυδιού μετατρέποντας την Αθήνα σε μία απέραντη λιμνοθάλασσα.
Κύριο χαρακτηριστικό της θεομηνίας ήταν τόσο η διάρκεια όσο και η ένταση , αποτέλεσμα της οποία ήταν , μέσα σε τρεις ώρες οι τεράστιοι όγκοι νερού των ποταμών Κηφισού και Ιλισσού να έχουν κατακλύσει τις Δυτικές και Βορειοδυτικές χαμηλές περιοχές της πρωτεύουσας.
Τεράστιες ζημιές προκλήθηκαν στις περιοχές :

• Μπουρνάζι
• Νέα Λιόσια
• Νέα Σφαγεία Αθηνών
• Θησείο
• Αιγάλεω
• Μοσχάτο
• Νέο Φάληρο
• Κοκκινιά

και

• Άγιος Ιωάννης Ρέντη Πειραιώς.

Στην οδό Πειραιώς το νερό έφτασε σε ύψος τα 2 μέτρα ενώ προκάλεσε σημαντική καταστροφή στη γέφυρα που βρίσκεται επί της οδού ενώ στο κέντρο της Αθήνας πολλές οδοί όπως:

• Κοραή
• Σίνα
• Ομήρου
• Βουκουρεστίου
• Πατησίων
• Αλεξάνδρας
• Συγγρού

Είχαν μεταβληθεί σε ορμητικούς χειμάρρους.
Το αποτέλεσμα της θεομηνίας αυτής που για την πρωτεύουσα θύμιζε τη μεγάλη πλημμύρα του Αγίου Φιλίππου στις 14/11/1896 ήταν να καταρρεύσουν 400 σπίτια να μείνουν άστεγες πάνω από 500 οικογένειες και να πλημμυρίσουν πάνω από 4.000 σπίτια.
Σύμφωνα με στοιχεία από εφημερίδες της εποχής οι υλικές ζημιές που προκάλεσε ο κυκλώνας ήταν οι μεγαλύτερες της 50ετίας.
Εντός ελάχιστου χρονικού διαστήματος οι κεντρικές οδοί της πόλης , οι μεγάλες αρτηρίες και οι δύο μεγάλοι χείμαρροι, Κηφισός και Ιλισός κατακλύσθηκαν από τα νερά τα οποία παρέσυραν στο πέρασμά τους κάθε είδους αντικείμενο.
Ειδικά στον Κηφισό λόγω του μεγάλου όγκου των υλικών, που μεταφέρονταν από τα ορμητικά νερά, έφραξε σε πολλά σημεία της κοίτης και των γεφυρώσεων, με αποτέλεσμα να ανυψωθούν τα νερά πλημμυρίζοντας όλες τις χαμηλές περιοχές, κατακλύζοντας ολόκληρες κατοικημένες περιοχές. Μάλιστα για να διευκολυνθεί η όσο δυνατόν ταχύτερη ροή των συγκεκριμένων υδάτων προς την Θάλασσα, πραγματοποιήθηκε η εκτέλεση ορισμένων τομών κατά πλάτος της λεωφόρου Φαλήρου. Ανάλογης φύσεως μέτρα λήφθησαν και σε άλλες περιοχές όπως στο Μπουρνάζι, στο Αιγάλεω, στα Ν.Λιόσια κ.τ.λ.

Ας δούμε τώρα τα βροχομετρικά στοιχεία τότε:

ΣΤΑΘΜΟΣ                    ΥΨΟΣ ΒΡΟΧΗΣ ΣΕ 24h
Δεκέλεια                             175.10(mm)
Ανάβρυτα                      63.00(mm)
Πειραιάς                              41.00(mm)
Ελευσίνα                              21.60(mm)
Νέα Φιλαδέλφεια             115.60(mm)
Αθήνα Κέντρο             79.40(mm)
Καλάβρυτα                      56.60(mm)

Ανάλυση κακοκαιρίας

Το συγκεκριμένο κυκλωνικό σύστημα σχηματίστηκε στη Νοτιοανατολική λεκάνη της Μεσογείου, πέρα από τη Μήλο, και προήλθε από την σύγκρουση σφοδρού ψυχρού ρεύματος (κατάλοιπο μιας θύελλας από την Ιταλία) με ισχυρό θερμό ρεύμα από τα Αφρικανικά παράλια.
Η σύγκρουση των 2 ρευμάτων προκάλεσε στροβιλισμό που μετακινήθηκε με αφάνταστη ορμή στο Σαρωνικό, για να ξεσπάσει προς την Αθήνα.
Από εκεί ανεστράφη προς την Εύβοια, όπου προκάλεσε μεγάλες καταστροφές, πέρασε από την Αιτωλοακαρνανία και κατευθύνθηκε προς την Ήπειρο , όπου και διαλύθηκε.

40 ανθρώπινες ζωές χάθηκαν σε αυτή την τρομακτική θεομηνία που έπληξε με πρωταφανή σφοδρότητα το λεκανοπέδιο, που ευχόμαστε να μην την αντικρίσει ξανά .
Η δύναμη της φύσης φάνηκε για μία ακόμη φορά.
Τέτοια περιστατικά συμβαίνουν περίπου κάθε 50 χρόνια δηλαδή έχουν στατιστική εμφάνιση ανά 50χρόνια.
Σύμφωνα με τούτο το 2011 είναι η χρονιά που φαίνεται πιο επικίνδυνη γι αυτό.
Βέβαια αυτό είναι μόνο μία μαθηματική προσέγγιση που οπωσδήποτε δεν πρέπει να ληφθεί υπ'όψην διότι βασίζεται σε στατιστικούς τύπους και όχι εξισωτικούς.

Επιμέλεια Σωτήρης Σιδέρης (ΖΕΥΣ)
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Η μητέρα όλων των καταιγίδων στην Αθήνα - 02/11/1977

Η μητέρα όλων των καταιγίδων ,σύμφωνα με πολλούς, ήταν αυτή της 2ας Νοεμβρίου του 1977 που έπληξε την Αθήνα και τον Πειραιά.Περισσότερο επλήγησαν περιοχές του Πειραιά όπου σημειώθηκαν βιβλικές καταστροφές. Η φοβερή νεροποντή κράτησε από τις 6 το απόγευμα έως λίγο πριν τα μεσάνυχτα. Σε πολλές συνοικίες πλημμύρισαν καταστήματα και αναρίθμητα υπόγεια και ισόγεια.
Από τα νερά αποκλείσθηκαν ολόκληρες περιοχές όπως το Νέο Φάληρο οι Τζιτζιφιές και ο Ταύρος ενώ μεγάλες πλημμύρες σημειώθηκαν και στο Περιστέρι. Στο Μοσχάτο χρειάστηκε η βοήθεια του στρατού για να σωθούν χιλιάδες αποκλεισμένοι. Το ύψος του νερού σε πολλούς δρόμους ξεπέρασε και τα δύο μέτρα ενώ για πολλές ώρες η κυκλοφορία στον δρόμο που ένωνε την Αθήνα με τον Πειραιά (Πειραιώς) είχε διακοπεί.

Κεραυνοί κατέστρεψαν τα τηλεπικοινωνιακά κέντρα της αμέσου δράσεως στον Λυκαβηττό και της αμέσου επεμβάσεως στην Πάρνηθα.Συνολικά τα θύματα που άφησε πίσω της η σφοδρή κακοκαιρία έφτασαν τα 36 ενώ μόνο στην Αθήνα 972 υπόγεια πλημμύρισαν και 100 αυτοκίνητα παρασύρθηκαν από τα ορμητικά νερά.Στην Ν. Φιλαδέλφεια η ένταση της βροχής έφτασε τα 61mm σε 12 ώρες.
meteo-news.gr
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ» 04-11-1977

Η ιστορική καταιγίδα της Αθήνας στις 02/11/1977

meteoclub.gr
Τετάρτη 2 Νοέμβριου 1977, ώρα 19:00 και η πρωτεύουσα έκλεισε ραντεβού θανάτου με την καιρική της ιστορία.
Κάποιος αυστηρός κριτής των πάντων , που θα επιχειρούσε να βάλει την φύση σε «καλούπια», θα μπορούσε να θεωρήσει ότι η Αθήνα θα έπρεπε να το περιμένει.
Αφενός, γιατί η περίοδος επαναφοράς υπερκαταιγίδων τέτοιου μεγέθους κυμαίνεται μεταξύ 15 και 20 ετών (και είχαν περάσει 16 χρόνια από την συμφορά της 05-06/11/1961), αφετέρου, γιατί η ιστορική αυτή καταιγίδα έλαβε χώρα στην εποχή της και δη στο διάστημα 20 Οκτωβρίου – 20 Νοεμβρίου που είναι και το πιο «επικίνδυνο».-Εφημερίδα «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ» , 04-11-1977

Μολονότι η καταιγίδα ήρθε «στην ώρα της», τίποτα στην δεν έμοιαζε να την περιμένει.
Η ανοχύρωτη στις πλημμύρες Αθήνα του 1977 παραδόθηκε μονομιάς στην «προγραμματισμένη» μανία της φύσης και σε πέντε ώρες μετετράπη σε κατεστραμμένη πολιτεία με λιμνοθάλασσες, κατεστραμμένες οικίες , δρόμους , δίκτυα ύδρευσης & ηλεκτροδότησης, νεκρούς, τραυματίες και αστέγους.-Εφημερίδα «ΤΟ ΒΗΜΑ» 03-11-1977

Η ώρα ήταν 19:00, και πριν προλάβουν καν οι κάτοικοι του λεκανοπεδίου να αντιληφθούν την καταστροφή που ερχόταν από τον Σαρωνικό κόλπο , εν μέσω τρομακτικών κεραυνών ξέσπασε απότομα κατακλυσμιαία βροχή στα παραθαλάσσια προάστια η οποία μέσα σε μία ώρα είχε επεκταθεί και στις βορειότερες περιοχές του λεκανοπέδιου.
Η κατακλυσμιαία αυτή βροχή όχι μόνο δεν ξεθύμανε με το πέρασμα της ώρας αλλά εγκαταστάθηκε πάνω από το λεκανοπέδιο και με αμείωτη αν όχι αυξανόμενη ένταση συνοδεία ισχυρής ηλεκτρικής δραστηριότητας επέλασε αργά και καταστροφικά πάνω από την πόλη.

Τα πρώτα λεπτά εκτεταμένες περιοχές του λεκανοπεδίου βυθίστηκαν στο σκοτάδι εξαιτίας των διακοπών του ρεύματος (κυρίως στα δυτικά προάστια αρχικά).
Το σύστημα φωτεινών σηματοδοτών στο μεγαλύτερο κομμάτι του λεκανοπεδίου παρέλυσε, και σε ώρα αιχμής τα αυτοκίνητα εγκλωβίστηκαν μέσα στην κίνηση ενώ το ύψος των υδάτων στους πλημμυρισμένους δρόμους ολοένα ανέβαινε.
Για να συμπληρωθεί το τρομακτικό σκηνικό με το οποίο ξεκίνησε η καιρική αυτή καταστροφή , η πτώση κεραυνών προκάλεσε βραχυκύκλωμα στο δίκτυο σειρήνων της αεροπορίας με αποτέλεσμα αυτές να ηχούν για αρκετή ώρα στην Αθήνα και τον Πειραιά εν μέσω της εξελισσόμενης θεομηνίας.

Μετά την πρώτη ώρα η κατάσταση ξέφυγε από τον έλεγχο, το ρεύμα άρχισε να κόβεται σε ολοένα και περισσότερες περιοχές, το αεροδρόμιου του Ελληνικού έκλεισε, δρομολόγια του ηλεκτρικού σιδηροδρόμου διεκόπησαν, ο Κηφισός ξεχείλισε, σε πολλά νοσοκομεία τα χειρουργεία σταμάτησαν και κατέρρευσε μεγάλο κομμάτι του δικτύου του ΟΤΕ.
Άνθρωποι εγκλωβισμένοι στους δρόμους πάνω σε στάσεις λεωφορείων και αγκαλιασμένοι από κολώνες προσπαθούσαν να σωθούν και οι υπόλοιποι που ήταν σε ασφαλή μέρη δεν είχαν την δυνατότητα να επικοινωνήσουν με τους δικούς του να τους που ότι είναι καλά. Στιγμές αλλοφροσύνης διαδραματίστηκαν στις οδούς Πειραιώς , Χαμοστερνας, Πέτρου Ράλλη, Αθηνών, Ιερά Οδό και Ποσειδώνος.

Αξίζει να σημειωθεί ότι είναι αξιοθαύμαστη η ηρωική μάχη που έδωσαν στους δρόμους τα πληρώματα των ασθενοφόρων και των οχημάτων της πυροσβεστικής και της Αστυνομίας άλλα και απλοί άνθρωποι που αψήφησαν τον κίνδυνο εκείνες τις δύσκολες ώρες και έσωσαν ανθρώπους την τελευταία στιγμή .
Ο αριθμός των θυμάτων θα ήταν πολύ μεγαλύτερος σε αντίθετη περίπτωση.

Ενδεικτικά να αναφέρουμε ότι στην οδό Κονδύλη στην Νίκαια, ο Δημήτριος Καμμένος συγκρούστηκε με διερχόμενο λεωφορείο.
Από τη σύγκρουση εγκλωβίστηκε μέσα στο αυτοκίνητο του και από τα κατεστραμμένα τα τζάμια του αυτοκίνητου άρχισαν να μπαίνουν νερά και σώθηκε την τελευταία στιγμή από περαστικούς ενώ τα νερά είχαν φτάσει στο λαιμό.
Επίσης στην οδό Βαλαωρίτου στον Κορυδαλλό τρεις ανήλικους μαθητές (Στέφανος Λεπενιώτης , Πέπη Λεπενιώτη και Δημήτρης Σπύρου) που είχαν εγκλωβιστεί σε υπόγειο σώθηκαν από διερχόμενους αστυνομικούς που άκουσαν τις φωνές τους όταν τα νερά είχαν φτάσει στο στήθος τους.
Η έκταση των καταστροφών ήταν τόσο μεγάλη και οι νεκροί που από την πρώτη ημέρα ήταν επίσημα 24 μετά από μέρες ξεπέρασαν τους τριάντα (36 σύμφωνα με κάποιες πηγές).
Ανάμεσα στα θύματα δυστυχώς και πολλά μικρά παιδιά.
Ανασύρθηκαν θύματα μέσα από λάσπες μετά από τρεις και τέσσερις ημέρες, παρότι σε τέτοιες περιπτώσεις ο πραγματικός αριθμός των θυμάτων είναι πάντα μεγαλύτερος από τις επίσημες καταγραφές των αρχών.
Καταστροφή, φτώχεια και ανθρώπινος πόνος κάνουν τον καθένα να αναλογίζεται για το ποιος φταίει παρότι η απάντηση είναι η ίδια εδώ και αρκετούς αιώνες.

Η νεροποντή ξεθύμανε γύρω στα μεσάνυχτα χωρίς όμως να σταματήσει τελείως έχοντας προσθέσει με τον χειρότερο τρόπο χρυσές σελίδες την καιρική ιστορία της πόλης

Ανάλυση-εξήγηση-αξιολόγηση του καιρικού φαινομένου

Παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον να εξετάσουμε το σύστημα που προκάλεσε την μεγάλη αυτή καταστροφή από μετεωρολογικής άποψης.
Δυστυχώς τα διαθέσιμα στοιχεία που έχουμε όσον αφορά τους συνοπτικούς μετεωρολογικούς χάρτες είναι ελλιπή , ωστόσο θα προσπαθήσουμε να κάνουμε μια προσέγγιση με βάση τους βασικούς χάρτες μέσης τροπόσφαιρας καθώς και με κάποιες άλλες μετεωρολογικές παραμέτρους που είναι διαθέσιμες.

Εκτεταμένος αυλώνας των ισουψών, μέτριας δυναμικής, εδράζεται στα Βαλκάνια, την κεντρική και ανατολική Μεσόγειο παρουσία σχετικά υψηλών πιέσεων στη δυτική Μεσόγειο και την Ιβηρική. Επιφανειακό πεδίο χαμηλών πιέσεων 1010-1015 κινείται πολύ αργά από την Ιταλία προς τη χώρα μας και στη συνέχεια διαγράφει πορεία από κεντρικό Ιόνιο- βόρεια Πελοπόνησσο-Κυκλάδες για να καταλήξει στα Δωδεκάνησα.
Καθοριστική για την ένταση των φαινομένων φαίνεται πως ήταν τόσο η πορεία του χαμηλού (αρκετά ευνοική για την εκδήλωση έντονων και συνεχών φαινομένων στην Αττική) όσο και η μικρή ταχύτητα του.
Όσον αφορά στο ανεμολογικό πεδίο , μπορούμε να υποθέσουμε από την κατανομή της βαροβαθμίδας , ότι ήταν γενικά ασθενές, με επιφανειακούς ανέμους νοτιοανατολικών διευθύνσεων αρχικά , στρεφόμενων στη συνέχεια σε ανατολικούς- βορειοανατολικούς. Στην ανώτερη τροπόσφαιρα φαίνεται πως επικρατούσαν άνεμοι δυτικών - βορειοδυτικών διευθύνσεων και ασθενών και πάλι εντάσεων.

Η θερμοκρασία και το γεωδυναμικό ύψος στα 500 mb είναι -20 oC και 5660 μ αντιστοίχως, στα 300 mb -48oC και 9200μ αντιστοίχως και στα 850 mb +7 και 1480μ αντιστοίχως.
Ως εκ τούτου παρατηρούμε σημαντική κατακόρυφη αστάθεια στα μεγάλα ύψη , γεγονός ευνοικό για την δημιούργια νεφών κατακόρυφης ανάπτυξης , ενώ καταλυτικός παράγοντας προς αυτήν την κατεύθυνση είναι και το ασθενές ανεμολογικό πεδίο( μπορεί να υποτεθεί και υποτυπώδης κατακόρυφη διάτμηση αν και δεν είναι ξεκάθαρο).
Επιπλέον , έχουμε επάρκεια υγρασίας στην καθοριστική στάθμη των 700mb (>80%) .

Όπως φαίνεται από την διάταξη των συστημάτων , ο καιρός στην Αττική έκλεισε από τα δυτικά προς τα ανατολικά , η πορεία δηλαδή του συμπλέγματος καταιγίδων που έπληξε το νομό ήταν από τα δυτικά προς τα ανατολικά , και όχι από τα νότια- νοτιοδυτικά όπως συνηθίζεται σε άλλες ιστορικές καταιγίδες.
Αυτό δικαιολογεί και το γεγονός ότι επλήγησαν περισσότερο οι περιοχές που βρίσκονται πλησίον του Πειραία και γενικότερα το δυτικό , κεντρικό και νότιο Λεκανοπέδιο , ενώ αντίθετα στα δυτικά του νομού ( εκτός Λεκανοπεδίου) καθώς και στα βόρεια και τα ανατολικά η νεροποντή δεν είχε τόσο καταστροφικό χαρακτήρα.
Επίσης αυτό που παρατηρείται σε αντίθεση με άλλες ιστορικές καταιγίδες είναι ότι το χαμηλό δεν προήλθε από τη Σύρτη ή από τις ακτές της βόρειας Αφρικής , όπως συνέβη π.χ. κατά την φετινή καταιγίδα του Φεβρουαρίου.
Συνεπώς, εικάζεται ότι ούτε σημαντικά ποσά αστάθειας υπήρξαν στην κατώτερη τροπόσφαιρα σε αντίθεση με την περσινή ή άλλες ιστορικές καταιγίδες και τον καθοριστικό ρόλο για την ένταση των φαινομένων έπαιξε η αργή κίνηση και θέση της διαταραχής. .

Πηγή φωτογραφιών : Βιβλιοθήκη της βουλής των Ελλήνων
Οι συντάκτες: Γιώργος Πολίτης (GeorgePl)- Διονύσης Έκτορας (DennisPolikos)

Η Ανταρκτική λιώνει από... κάτω

Κάτω από την Ανταρκτική έχει όπως φαίνεται
σχηματιστεί ένας μικρός μανδύας
που θερμαίνει την ήπειρο και οδηγεί στο λιώσιμο των πάγων

Σπάνιο γεωλογικό φαινόμενο
Η Ανταρκτική λιώνει από... κάτω

Η παγωμένη ήπειρος θερμαίνεται από ένα σπάνιο γεωλογικό φαινόμενο στο υπέδαφος της Γης

Τις τελευταίες δεκαετίες η Ανταρκτική αντιμετωπίζει πολύ σοβαρά προβλήματα αφού οι μόνιμοι παγετώνες αλλά και παγοκρηπίδες (παγετώνες που εκτείνονται από την στεριά και επιπλέουν στην θάλασσα) λιώνουν με ταχείς ρυθμούς δημιουργώντας μικρότερα αλλά τεράστια παγόβουνα που αποκολλώνται και βγαίνουν στην ανοικτή θάλασσα.

Η κρατούσα θεωρία αναφέρει ότι όλα αυτά οφείλονται στην κλιματική αλλαγή και την αύξηση της θερμοκρασίας στον πλανήτη και ειδικότερα στην περιοχή της Ανταρκτικής.
Οι ειδικοί εκτιμούν ότι η αύξηση της θερμοκρασίας θερμαίνει όχι μόνο την επιφάνεια αλλά και ολόκληρη την θαλάσσια περιοχή της παγωμένης ηπείρου με αποτέλεσμα τα πιο ζεστά από το κανονικό νερά να «αδυνατίζουν» προοδευτικά τους πάγους με τους οποίους έρχονται σε επαφή.
Ομως πριν από 30 χρόνια επιστήμονες του Πανεπιστημίου του Κολοράντο παρατηρώντας διάφορα γεωλογικά φαινόμενα στην Ανταρκτική όπως κάποιες μεγάλες ρωγμές που δημιουργούνταν στην επιφάνεια της είχαν διατυπώσει μια... προωθημένη θεωρία.
Είχαν πει ότι είναι πιθανό η Ανταρκτική να μην λιώνει «από πάνω» δηλαδή από τις συνθήκες που επικρατούν στην ατμόσφαιρα της Γης αλλά «από κάτω». Εριξαν στο τραπέζι την ιδέα να συμβαίνει κάποια γεωλογική διεργασία στο υπέδαφος Ανταρκτικής μια γεωλογική διεργασία που θερμαίνει τα νερά και αυτή η διεργασία ακόμη και αν δεν είναι ο αποκλειστικός υπεύθυνος του λιώσιμου των πάγων πάντως σε κάθε περίπτωση συμβάλει σημαντικά σε αυτή την εξέλιξη.

Η ιδέα δεν είχε απλά απορριφθεί από την επιστημονική κοινότητα αλλά είχε χλευαστεί.
Ομως τώρα ερευνητική ομάδα της NASA έρχεται μετά από τόσα χρόνια να ανατρέψει τα δεδομένα και να δικαιώσει τους επιστήμονες του Πανεπιστημίου του Κολοράντο.
Χρησιμοποιώντας διάφορες νέες τεχνικές και επιστημονικά εργαλεία η ερευνητική ομάδα της NASA διαπίστωσε ότι πράγματι κάτω από το υπέδαφος της Ανταρκτικής εξελίσσεται ένα σπάνιο γεωλογικό φαινόμενο που έχει ως αποτέλεσμα η ήπειρος να θερμαίνεται από κάτω.
Οι ερευνητές της NASA υποστηρίζουν ότι κάτω από το υπέδαφος της Ανταρκτικής έχει σχηματιστεί ένας μίνι μανδύας, δηλαδή μεγάλες ποσότητες λιωμένων πετρωμάτων που βρίσκονται σε περιβάλλον υψηλών πιέσεων και υψηλής θερμότητας.
Ο μανδύας της Γης είναι το μεγαλύτερο στρώμα του πλανήτη.
Είναι ένα παχύ ημίρρευστο στρώμα που ξεκινά περίπου 30 χλμ. κάτω από την επιφάνεια και εκτείνεται σε βάθος 2.900 χλμ. «Θεωρούσα ότι επρόκειτο για μια τρελή ιδέα.
Δεν μπορούσα να αντιληφθώ πώς ένα περιβάλλον που παράγει τόσο υψηλές θερμοκρασίες είναι δυνατόν να βρίσκεται στο υπέδαφος μιας περιοχής που καλύπτεται μόνιμα από πάγο» αναφέρει η Ελεν Σερούσι, του Εργαστηρίου Αεριώθησης της NASA (το γνωστό JPL) που είναι μέλος της ερευνητικής ομάδας.
Οι ερευνητές της NASA μάλιστα  πιστεύουν ότι εντόπισαν και το σημείο της Ανταρκτικής κάτω από το οποίο βρίσκεται αυτός ο μίνι μανδύας. Πρόκειται για την περιοχή Marie Byrd Land στην Δυτική Ανταρκτική.
Η ανακάλυψη, αν τελικά επιβεβαιωθεί, μπορεί να προσφέρει κάποιες απαντήσεις αλλά δημιουργεί νέα ερωτηματικά αφού οι ειδικοί πρέπει τώρα να εξηγήσουν αυτό το σπάνιο γεωλογικό φαινόμενο.
Κάποιοι μάλιστα έσπευσαν να υποστηρίξουν ότι μίνι μανδύες βρίσκονται και σε άλλες περιοχές της Γης (κυρίως ηφαιστειακές) όπου παρατηρείται ανεξήγητη γεωθερμική δραστηριότητα.
tovima.gr

Σεισμοί: Σεισμικά ρήγματα ίσως να έχουν παίξει ρόλο κλειδί στη διαμόρφωση του πολιτισμού της Αρχαίας Ελλάδας

Ο ναός του Απόλλωνα στους Δελφούς είναι χτισμένος
ακριβώς επάνω από ένα τεκτονικό ρήγμα

Οι Αρχαίοι Έλληνες, σύμφωνα με μια νέα μελέτη του Πανεπιστημίου του Plymouth, ίσως συνειδητά να είχαν χτίσει ιερούς και αγαπημένους πολύτιμους χώρους σε εδάφη που προηγουμένως επηρεάστηκαν από σεισμική δραστηριότητα.

Ο καθηγητής Γεωεπιστήμης Iain Stewart, Διευθυντής του Ινστιτούτου Αειφόρου Γης του Πανεπιστημίου – παρουσιαστής διαφόρων ντοκιμαντέρ στο BBC σχετικών με την δύναμη των σεισμών στη διαμόρφωση τοπίων και κοινοτήτων – θεωρεί ότι τεκτονικά ρήγματα που δημιουργήθηκαν από σεισμική δραστηριότητα στην περιοχή του Αιγαίου μπορεί να έχουν οδηγήσει περιοχές να έχουν ιδιαίτερη πολιτιστική θέση.

Οι επιστήμονες είχαν προηγουμένως υποστηρίξει ότι οι Δελφοί, ένα ορεινό συγκρότημα, χώρος κάποτε ενός θρυλικού μαντείου, κέρδισε τη θέση του στην ευρεία κοινωνία της κλασικής Ελλάδας ως αποτέλεσμα μιας ιερής πηγής και των μεθυστικών αερίων τα οποία αναδύονταν από ένα τεκτονικό ρήγμα που προκλήθηκε από σεισμό.
Όμως ο καθηγητής Stewart πιστεύει ότι οι Δελφοί μπορεί να μην είναι μοναδική περίπτωση σε αυτή την προσέγγιση και ότι και άλλες πόλεις στις οποίες συμπεριλαμβάνονται οι Μυκήνες, η Έφεσος, η Κνίδος, η Ιεράπολις μπορεί να έχουν οικοδομηθεί ειδικά λόγω της ύπαρξης τεκτονικών ρηγμάτων.

«Η σεισμική ρηγμάτωση είναι ενδημική στον κόσμο του Αιγαίου και για περισσότερο από 30 χρόνια έχω εντυπωσιαστεί από το ρόλο που έπαιξαν οι σεισμοί στη διαμόρφωση του τοπίου», είπε ο καθηγητής Stewart.
«Όμως θεωρούσα πάντα ότι είναι κάτι περισσότερο από σύμπτωση ότι πολλοί σημαντικοί χώροι είναι τοποθετημένοι ακριβώς επάνω σε τεκτονικά ρήγματα που δημιουργήθηκαν από σεισμική δραστηριότητα.
Οι Αρχαίοι Έλληνες απέδιδαν μεγάλη σημασία στις θερμές πηγές που απελευθερωνόταν από τους σεισμούς, όμως ίσως το χτίσιμο των ναών και των πόλεων κοντά σε αυτά τα μέρη ήταν περισσότερο συστηματικό από ότι θεωρείτο προηγουμένως».

Ο ναός του Απόλλωνα στους Δελφούς είναι χτισμένος ακριβώς επάνω από ένα τεκτονικό ρήγμα (η διεύθυνσή του φαίνεται στη μικρή εικόνα)

Στη μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο επίσημο περιοδικό της Ένωσης Γεωλόγων, Proceedings of the Geologists’ Association, ο καθηγητής Stewart αναφέρει ότι μια αντιστοιχία ενεργών ρηγμάτων και αρχαίων πόλεων σε περιοχές της Ελλάδας και της δυτικής Τουρκίας μπορεί να μη φαίνεται υπερβολικά περίεργη, δεδομένου ότι η περιοχή του Αιγαίου είναι διάτρητη από σεισμικά ρήγματα και καλυμμένη από ερειπωμένους οικισμούς.
Όμως, προσθέτει, πολλά σεισμικά ρήγματα που εντοπίζονται στην περιοχή δεν διακόπτουν απλά την κατασκευή των κτιρίων και των δρόμων, αλλά περνούν κατευθείαν μέσα από την καρδιά των πιο ιερών δομών των αρχαίων οικισμών.

Υπάρχουν σημαντικά παραδείγματα για να υποστηρίξουν τη θεωρία, όπως στους ίδιους τους Δελφούς όπου ένα ιερό είχε καταστραφεί από σεισμό το 373 π.Χ. για να ξαναχτιστεί μόνο ο ναός του απευθείας επάνω στο ίδιο τεκτονικό ρήγμα. Υπάρχουν επίσης πολλοί μύθοι ατόμων που απέκτησαν προφητική ιδιότητα κατεβαίνοντας στον κάτω κόσμο, με ορισμένους σχολιαστές να υποστηρίζουν ότι τέτοια σπήλαια ή συστήματα σπηλαίων που προκλήθηκαν από σεισμική δραστηριότητα, μπορεί να έχουν διαμορφώσει το σκηνικό για τις ιστορίες αυτές.

«Δεν λέω ότι κάθε ιερός τόπος στην αρχαία Ελλάδα χτίστηκε σε ένα τεκτονικό ρήγμα», αναφέρει ο καθηγητής Stewart. «Αλλά ενώ στις μέρες μας η συσχέτιση με τους σεισμούς είναι ότι όλα είναι αρνητικά, πάντα γνωρίζουμε ότι μακροπρόθεσμα δίνουν πολλά περισσότερα από ότι παίρνουν.
Οι αρχαίοι Έλληνες ήταν απίστευτα ευφυείς άνθρωποι και πιστεύω ότι θα είχαν αναγνωρίσει αυτή την σημασία και θα ήθελαν οι πολίτες τους να επωφεληθούν από αυτά που δημιουργούσαν».
egno.gr

Ζώα – Φυτά: Επιστήμονες της EPFL ανακάλυψαν για πρώτη φορά σε φυτά μηχανισμό άμυνας μιτοχονδρίων κυττάρων θηλαστικών

Τα μιτοχόνδρια είναι κυτταρικά οργανίδια που παίζουν κρίσιμο ρόλο στη διατήρηση της υγείας του κυττάρου ή ομοιόσταση.
Ένας τρόπος με τον οποίο τα μιτοχόνδρια το κάνουν αυτό είναι με την συλλογή ενέργειας μέσω της οξειδωτικής φωσφορυλίωσης, κατά την οποία διάφορα ένζυμα στα μιτοχόνδρια απελευθερώνουν ενέργεια για να παράγουν το μόριο ATP, το «ενεργειακό νόμισμα» του κυττάρου που μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε άλλες διεργασίες. 

Είναι για αυτό που τα μιτοχόνδρια συχνά περιγράφονται ως «ενεργειακά εργοστάσια» του κυττάρου.
Οι περισσότερες μιτοχονδριακές πρωτεΐνες είναι κωδικοποιημένες από το DNA στον πυρήνα του κυττάρου.
Ωστόσο, τα μιτοχόνδρια περιέχουν επίσης λίγο από το δικό τους DNA, το οποίο επίσης κωδικοποιεί ορισμένες των πρωτεϊνών τους.
Εξαιτίας αυτής της διπλής προέλευσης, τα μιτοχόνδρια είναι επιρρεπή σε πρωτεοτοξικό στρες: διάφοροι παράγοντες που προκαλούν βλάβη στην παραγωγή, το δίπλωμα και τη τρισδιάστατη δομή των μιτοχονδριακών πρωτεϊνών, επηρεάζοντας έτσι τη λειτουργία τους.
Τα μιτοχόνδρια διατηρούν την υγεία των πρωτεϊνών τους (ή πρωτεόσταση – προέρχεται από τους όρους πρωτεΐνη και ομοιόσταση) μέσω ενός σύνθετου δικτύου ελέγχου ποιότητας συνοδών πρωτεϊνών (σαπερόνες – εμπλέκονται στην αναδίπλωση των πρωτεϊνών) και ένζυμα πρωτεάσης (ή πρωτεϊνάσης – ιδιαίτερος τύπος πεπτιδάσης που είναι πρωτεολυτικό ένζυμο).
Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι η μιτοχονδριακή απόκριση σε μη-αναδιπλωμένη πρωτεΐνη (UPRmt), [ένας μηχανισμός] που περιγράφει μια σειρά γεγονότων διόρθωσης που πυροδοτείται όταν μια μιτοχονδριακή πρωτεΐνη δεν (ανα)διπλώνεται ή γίνεται με λάθος αναδίπλωση και οι σαπερόνες δεν μπορούν να τη διαχειριστούν.
Η UPRmt ουσιαστικά συγχρονίζει έναν αριθμό μιτοχονδριακών και πυρηνικών γεγονότων για να εξασφαλίσουν τη μιτοχονδριακή πρωτεόσταση και είναι γνωστό ότι παίζει βασικό ρόλο στο μεταβολισμό και την γήρανση στα κύτταρα θηλαστικών.
Τώρα, ο Johan Auwerx με τον μεταδιδακτορικό συνεργάτη Xu Wang, στο Εργαστήριο του Auwerx στην EPFL, δημοσίευσαν μελέτη που δείχνει για πρώτη φορά ότι η UPRmt συμβαίνει επίσης σε φυτά σε απόκριση στο πρωτεοτοξικό στρες.
Οι επιστήμονες μελέτησαν ένα μικρό Ευρασιατικό φυτό, το Arabidopsis thaliana, το οποίο χρησιμοποιείται ως οργανισμός-μοντέλο για τη μελέτη της γενετικής, της εξέλιξης και της ανάπτυξης του φυτού από την αρχές του 1900.
Ο ερευνητές χρησιμοποίησαν δοξυκυκλίνη, ένα αντιβιοτικό [φάρμακο, που ανήκει στις τετρακυκλίνες και χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση ποικίλων μολύνσεων] που μπλοκάρει τη γονιδιακή μετάφραση στα μιτοχόνδρια για να δημιουργήσει πρωτεοτοξικό στρες στα μιτοχόνδρια του φυτού και βρήκαν ότι ενεργοποίησε ένα ιδιαίτερο στα φυτά [μηχανισμό] UPRmt και καθυστέρησε την ανάπτυξη των κυττάρων του φυτού καθώς και την βιολογική του γήρανση (senescence).
Αυτό ταιριάζει με προηγούμενες μελέτες που αναφέρουν ότι ο [μηχανισμός] UPRmt αυξάνει τη διάρκεια ζωής σκωλήκων (C. elegans) και μυγών (Drosophila melanogaster).
Αναζητώντας βιολογικά σήματα οι ερευνητές βρήκαν μια συστηματική ορμονική απόκριση στο φυτικό κύτταρο.
Οι φυτικές ορμόνες (φυτορμόνες) ενεργοποιούν ένα σήμα από τον πυρήνα προς το μιτοχόνδριο για να επιδιορθώσει το στρες.
«Βρήκαμε ότι το σήμα της φυτικής ορμόνης είναι ένας ουσιαστικός διαμεσολαβητής που ρυθμίζει τη μιτοχονδριακή πρωτεόσταση στα φυτά», αναφέρει ο Johan Auwerx.
«Επιπροσθέτως, τα δεδομένα μας όχι μόνο υπογραμμίζουν την καθολική φύση των βασικών χαρακτηριστικών των διαδρομών του σήματος του μιτοχονδριακού στρες, όπως η διατήρηση του UPRmt, αλλά επίσης δείχνουν συγκεκριμένους τελεστές και αντιγραφικά κυκλώματα που αποκλίνουν μεταξύ των βασιλείων φυτών και ζώων».
πηγή:egno.gr
photo:google.gr

GROW - Η γη είναι κάτι πολύ περισσότερο από απλό εμπόρευμα

Tου Νίκου Βράντση
Με αφορμή την πιλοτική εφαρμογή του Παρατηρητηρίου GROW στην Αλεξανδρούπολη, ο Εναλλακτικός κάνει ένα αφιέρωμα σε ανθρώπους της υπαίθρου που ασχολούνται συστηματικά με την προστασία του εδάφους και καινοτομούν, τόσο στην χώρα μας, όσο και στο εξωτερικό.
Μέσα από αυτό,  χαρτογραφούμε τις ιδιαιτερότητες αλλά και τις δυνατότητες της ελληνικής γης, καθώς και τις ευκαιρίες που μπορούν να δοθούν μέσα από το GROW στους Έλληνες καλλιεργητές και την βιώσιμη ανάπτυξη της υπαίθρου.

GROW - Η γη είναι κάτι πολύ περισσότερο από απλό εμπόρευμα
Η γη είναι ένα από τα σημαντικότερα κοινά αγαθά που έχουμε.
Αυτό είναι το απόσταγμα της συνομιλίας μου με την Sylvia Kay, ερευνήτρια και μέλος της ομάδας περιβαλλοντικής και αγροτικής δικαιοσύνης του Transnational Institute (TNI). Το ΤΝΙ παρακολουθεί πολιτικές και νομοθετικές πρωτοβουλίες γύρω από τις χρήσεις γης, την αγροδιατροφή, τους σπόρους και τα δάση και προσπαθεί να χαράξει κατευθύνσεις για μία πιο δημοκρατική διαχείριση των κοινών πόρων.
Εγχείρημα δύσκολο που πρέπει να βρίσκει ευέλικτες λύσεις για να αντιμετωπίσει τα βαριά εμπόδια στα οποία σκοντάφτει.
Ποια εμπόδια;

Όπως μου λέει η Sylvia, “ένα από τα πιο κύρια ζητήματα που αφορούν τη σχέση μας με τη γη, είναι ότι αυτή συνήθως αντιμετωπίζεται ως εμπόρευμα το οποίο ανταλλάσσεται και πωλείται στις αγορές. Όμως η γη είναι κάτι πολύ περισσότερο από απλό εμπόρευμα ή αδρανές υλικό.” 

Η ανθρωπότητα εξαρτάται από τη γη, ολόκληρες κοινότητες στηρίζονται σε αυτή για να εξασφαλίσουν τον συλλογικό τους βίο.
Είναι η βάση παραδόσεων που κληροδοτούνται από γενιά σε γενιά, εξασφαλίζοντας την ιστορική συνέχεια και την τοπική ιδιαιτερότητα.
Ο χούμος (humus), το επιφανειακό στρώμα του εδάφους, είναι η ετυμολογική και κυριολεκτική ρίζα της λέξης “humanitas”, που σημαίνει “ανθρωπότητα” στα λατινικά.
Αυτός είναι και ο βαθύτερος λόγος που το ΤΝΙ υποστηρίζει πως εκτός από ατομικό δικαίωμα, η ιδιοκτησία της γης πρέπει να αναγνωρίζεται και ως συλλογικό δικαίωμα σε κοινότητες οι οποίες το αποκτούν μέσα από την χρόνια, εθιμική χρήση.

Το ΤΝΙ μαζί με άλλα κοινωνικά κινήματα, όπως η Via Campesina, εντοπίζουν παραδείγματα κακής διαχείρισης της γης σε διάφορα μέρη της Ευρώπης.
Αυτά αφορούν φαινόμενα αρπαγής της γης (land grabbing), κερδοσκοπικές πρακτικές (land speculation) όπου η γη αγοράζεται όχι για να καλλιεργηθεί μα για να μείνει αδρανής και να μεταπωληθεί αργότερα σε πολύ ψηλότερο αντίτιμο, και πρακτικές αποφυσικοποίησης της γης (land artificialisation).
Ο όρος αυτός περιγράφει το πώς εύφορα εδάφη χάνουν τα φυσικά τους χαρακτηριστικά και χαρακτηρίζονται εκ νέου για την κατασκευή τουριστικών καταλυμάτων, γηπέδων γκολφ, αεροδρομίων και άλλων μέγα-υποδομών.

Η αρπαγή της γης δεν είναι απαραίτητα παράνομη, αλλά συνήθως είναι.
Ακόμα και στις περιπτώσεις που μεγάλες συμφωνίες για την γη διεκπεραιώνονται με διαφάνεια, το μοντέλο που αντιπροσωπεύουν παραμένει προβληματικό αυτό καθαυτό.
Αυτό το είδος “ανάπτυξης” εμποδίζει τις πολλαπλές μικροχρήσεις της γης που εξασφαλίζουν τη βιωσιμότητα και τη συνοχή των κοινοτήτων και ευνοεί πιο επιθετικές πρακτικές που σπάνια επιστρέφουν οφέλη και κέρδη στις τοπικές οικονομίες.

“Πρέπει να ενδυναμώσουμε τις τοπικές κοινότητες ώστε να γνωρίζουν τα δικαιώματά τους και να γίνουν πιο απαιτητικές από τους πολιτικούς τους αντιπροσώπους.”

Για να επιτευχθεί αυτό, σημαντική είναι η  έννοια της διατροφικής κυριαρχίας (food sovereignty), ώστε ο έλεγχος της τροφής να απομακρύνεται από τα κάθε είδους μονοπώλια.
Στόχος είναι να δωθεί στις κοινότητες το δικαίωμα να αποφασίζουν οι ίδιες για τα  διατροφικά τους συστήματα, στην βάση υγειών και περιβαλλοντικά βιώσιμων καλλιεργητικών πρακτικών.

Υπάρχουν πολλά νέα, καινοτόμα τεχνολογικά εργαλεία που δίνουν τη δυνατότητα σε  όλο και περισσότερους πολίτες να στραφούν  σε πιο αποκεντρωμένους, και πιο ευέλικτους τρόπους αντιμετώπισης των σύγχρονων απαιτητικών προβλημάτων.

Τέτοια είναι τα Παρατηρητήρια Πολιτών, όπως το GROW, που βασίζεται στην Επιστήμη Πολιτών (Citizen Science) και προσπαθεί να δώσει μία νέα αυτοπεποίθηση στους πολίτες.
Εμπλέκοντας χιλιάδες καλλιεργητές σε ολόκληρη την Ευρώπη στην διαδικασία δημιουργίας της γνώσης σχετικά με τη διαχείριση του περιβάλλοντος, μπορεί να απελευθερώσει τεράστια αποθέματα γνώσης.
Ταυτόχρονα, δίνει την ευκαιρία συμμετοχής στην λήψη αποφάσεων σε μια συμπιεσμένη κοινωνική δυναμική, που λαχταρά να εκφραστεί.

Η Ανοιχτή Επιστήμη, τα Παρατηρητήρια Πολιτών, οι αποκεντρωμένες δομές και τα μικρής κλίμακας αγροδιατροφικά συστήματα είναι κάποιες από τις προτάσεις που μπορούν να αποτελέσουν απαρχή για ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο.
Αυτό ξεκινά πρώτα και κύρια από την συλλογική χαρτογράφηση και πιο βιώσιμη διαχείριση των κοινών μας πόρων, και πρωτίστως του εδάφους, του σημαντικότερου, ίσως, ανάμεσά τους.
enallaktikos.gr

Ο δεύτερος... πυρήνας της Γης

Στο κέντρο της Γης, κάτω από τον φλοιό και τον μανδύα, βρίσκεται ο μεγάλος πυρήνας...

Η έκπληξη είναι ότι, σύμφωνα με νέες εκτιμήσεις αμερικανών και κινέζων επιστημόνων, στην καρδιά του πυρήνα βρίσκεται πιθανότατα ένας δεύτερος μικρότερος πυρήνας.

Από τότε που ο Ιούλιος Βερν, στον 19ο αιώνα, έγραψε το διάσημο βιβλίο «Ταξίδι στο κέντρο της Γης» (που έγινε και ταινία), οι άνθρωποι γοητεύονται από το τι άραγε υπάρχει εκεί κάτω.

Επειδή όμως βεβαίως κανείς δεν έχει ποτέ επισκεφθεί -ούτε πρόκειται μάλλον- τον μυστηριώδη πυρήνα του πλανήτη μας, οι επιστήμονες, με επικεφαλής τον κινεζικής καταγωγής καθηγητή γεωλογίας Σιαοντόγκ Σονγκ του Πανεπιστημίου του Ιλινόις, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό γεωπιστημών "Nature Geoscience", σύμφωνα με το BBC, βασίζουν τις εκτιμήσεις τους στην ανάλυση των σεισμικών κυμάτων που διαπερνούν το εσωτερικό της Γης (όπως οι υπέρηχοι) και του τρόπου που αυτά τα κύματα μεταβάλλονται, καθώς διασχίζουν τα διαδοχικά γεωλογικά στρώματα.

Οι ερευνητές πιστεύουν ότι ο πυρήνας της Γης, ο οποίος έχει μέγεθος σχεδόν όσο η Σελήνη και ουσιαστικά αποτελεί μια συμπαγή σιδερένια σφαίρα, διαθέτει ένα διακριτό εσώτερο μέρος, οι κρύσταλλοι σιδήρου του οποίου διαθέτουν διαφορετική δομή από εκείνη στο εξωτερικό μέρος του πυρήνα.

Οι κρύσταλλοι στον εσωτερικό πυρήνα, που έχει διάμετρο σχεδόν την μισή του όλου πυρήνα, είναι ευθυγραμμισμένοι σε κατεύθυνση Ανατολής - Δύσης, ενώ οι κρύσταλλοι στον εξωτερικό πυρήνα σε κατεύθυνση Βορρά - Νότου (αν κανείς κοιτάξει τον πυρήνα ψηλά από τον Βόρειο Πόλο).

Επιπλέον, οι κρύσταλλοι στην εσώτερη σφαίρα φαίνεται να συμπεριφέρονται διαφορετικά από εκείνους του εξωτερικού πυρήνα, άρα μπορεί να αποτελούνται από διαφορετικό τύπο κρυστάλλων.

Ο πυρήνας, που βρίσκεται σε βάθος άνω των 5.000 χιλιομέτρων, άρχισε να στερεοποιείται πριν από περίπου ένα δισεκατομμύριο χρόνια και συνεχίζει να μεγαλώνει με ρυθμό περίπου μισού χιλιοστού τον χρόνο.

Το γεγονός ότι έχει κρυστάλλους που «κοιτάνε» σε διαφορετικές κατευθύνσεις, δείχνει ότι το εξωτερικό και το εσωτερικό τμήμα του σχηματίστηκαν υπό διαφορετικές συνθήκες και σε διαφορετικές χρονικές περιόδους στην μακρά γεωλογική ιστορία της Γης.

Παραμένει άγνωστο για ποιά -ασφαλώς σημαντική- αιτία υπάρχει αυτός ο διαφορετικός προσανατολισμός στους κρυστάλλους, που διαχωρίζει τον πυρήνα σε δύο μέρη.

epikaira.gr