Aldous Huxley, George Orwell και ο Neil Postman γράφει τη "Διασκέδαση μέχρι θανάτου"

 "Το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού δεν είναι πολύ έξυπνο, τρέμει την ευθύνη και δεν επιθυμεί τίποτα καλύτερο από το να του λένε τι να κάνει. Υπό την προϋπόθεση ότι οι κυβερνώντες δεν παρεμβαίνουν στις υλικές ανέσεις και τις αγαπημένες πεποιθήσεις του, είναι απόλυτα ευτυχής να αφήνεται να κυβερνηθεί. ” - Aldous Huxley

Αυτό που φοβόταν ο George Orwell  ήταν οι άνθρωποι που θα απαγόρευαν τα βιβλία.
Αυτό που φοβόταν ο - Aldous Huxley ήταν ότι δεν θα υπήρχε λόγος να απαγορευτεί ένα βιβλίο, γιατί δεν θα βρισκόταν άνθρωπος πρόθυμος να το διαβάσει. 
Ο George Orwell φοβόταν εκείνους που θα μας στερούσαν την πληροφόρηση. 
Ο - Aldous Huxley φοβόταν εκείνους που θα μας υπερπληροφορούσαν τόσο ώστε να καταντήσουμε πλάσματα παθητικά και εγωιστικά. 
Ο George Orwell  φοβόταν ότι η αλήθεια θα φυλασσόταν μυστική.
Ο - Aldous Huxleyφοβόταν ότι η αλήθεια θα πνιγόταν σε έναν ωκεανό σύγχυσης.
Ο George Orwell φοβόταν ότι θα αναπτύσσαμε πολιτισμό υποτέλειας.
Ο - Aldous Huxley φοβόταν ότι θα αναπτύσσαμε πολιτισμό κοινοτοπίας ασχολούμενοι μόνο με δραστηριότητες αντίστοιχες του των feelies, του orgy porgy και του centrifugal bumblepuppy 
Όπως παρατήρησε ο - Aldous Huxley στο βιβλίο του Brave New World Revisited, οι ελευθεριακοί πολίτες και οι ορθολογιστές που βρίσκονται πάντα σε εγρήγορση για να αντιταχθούν στην τυραννία "απέτυχαν να λάβουν υπόψη τους τη σχεδόν άπειρη όρεξη του ανθρώπου για διασκέδαση, για ψυχαγωγία"* για οτιδήποτε τους διασπά την προσοχή. 
"Στο 1984", πρόσθεσε ο - Aldous Huxley, "οι άνθρωποι ελέγχονται προκαλώντας πόνο. 
Στον Θαυμαστό Νέο Κόσμο, ελέγχονται προκαλώντας ευχαρίστηση".
Εν ολίγοις, ο George Orwell φοβόταν ότι αυτό που μισούμε θα μας καταστρέψει. 
Ο - Aldous Huxley φοβόταν ότι αυτό που αγαπάμε θα μας καταστρέψει. ~Neil Postman

Διασκέδαση μέχρι θανάτου
Από τον πρόλογο
 Όλοι είχαμε το βλέμμα στραμμένο στο 1984
.Όταν η χρονιά αυτή έφτασε και η προφητεία δεν βγήκε αληθινή, οι σκεπτόμενοι Αμερικανοί άρχισαν να σιγοτραγουδούν ικανοποιημένοι. 
Οι ρίζες της φιλελεύθερης δημοκρατίας είχαν κρατήσει. 
Στην Αμερική, τουλάχιστον, οι εφιάλτες του George Orwell  δεν πραγματοποιήθηκαν, έστω και αν ο τρόμος είχε βρει άλλου εδάφη να εγκατασταθεί.
Ωστόσο, είχαμε λησμονήσει ότι εκτός από το σκοτεινό όραμα του George Orwell υπήρχε και ένα άλλο, εξίσου ανατριχιαστικό 
λίγο παλαιότερο και κάπως  λιγότερο γνωστό: 

Ο “Θαυμαστός Καινούργιος Κόσμος” του - Aldous Huxley
Αντιθέτως με ό,τι πιστεύει ο πολύς κόσμος, ακόμη και οι άνθρωποι κάποιας παιδείας, ο Χάξλεϋ και ο George Orwell δεν έκαναν την ίδια προφητεία. 
Ο  George Orwell προειδοποιούσε ότι κάποια στιγμή θα επιβληθεί ένας έξωθεν αυταρχισμός. 
Αντιθέτως, για το - Aldous Huxley, δεν χρειάζεται Μεγάλος Αδελφός για να στερηθεί η ανθρωπότητα την αυτονομία, την ωριμότητα και την ιστορική της μνήμη. 
Εκείνος πίστευε ότι σιγά σιγά οι άνθρωποι θα καταλήξουν να αγαπούν την καταπίεσή τους, να λατρεύουν την τεχνολογία και να αποδομήσουν την ικανότητά τους για σκέψη.
Τον George Orwell  τον φόβιζαν οι άνθρωποι που θα απαγόρευαν τα βιβλία. 
Τον - Aldous Huxley τον φόβιζε το γεγονός ότι δεν θα υπήρχε λόγος να απαγορευτεί ένα βιβλίο γιατί δεν θα βρισκόταν άνθρωπος πρόθυμος να διαβάσει. 
Ο George Orwell  φοβόταν εκείνους που θα μας στερούσαν την πληροφόρηση. 
Ο - Aldous Huxley φοβόταν εκείνους που θα μας υπερπληροφορούσαν τόσο ώστε να καταντήσουμε πλάσματα παθητικά και εγωιστικά. 
Ο George Orwell  φοβόταν ότι η αλήθεια θα φυλασσόταν μυστική. 
Ο - Aldous Huxley φοβόταν ότι η αλήθεια θα πνιγόταν σε έναν ωκεανό σύγχυσης. 
Ο George Orwell  φοβόταν ότι θα αναπτύσσαμε πολιτισμό υποτέλειας. 
Ο - Aldous Huxley φοβόταν ότι θα αναπτύσσαμε πολιτισμό κοινοτοπίας ασχολούμενοι μόνο με δραστηριότητες αντίστοιχες του των feelies, του orgy porgy και του centrifugal bumblepuppy 
 Όπως επισήμανε ο - Aldous Huxley στο Βιβλίο του  “Θαυμαστός Καινούργιος Κόσμος Ξανά”, οι υπέρμαχοι της ελευθερίας της σκέψης και οι ορθολογιστές που πάντα γρηγορούσαν και αντιμάχονταν κάθε μορφή τυραννίας “παρέλειψαν να εκτιμήσουν την ακόρεστη δίψα του ανθρώπου για ψυχαγωγία”. 

επιμέλεια κειμένου: ntina

Aldous Huxley, ανθρωπιστής και ειρηνιστής, ο προφήτης της εποχής μας

Aldous Huxley , ανθρωπιστής και ειρηνιστής, με έντονες ανησυχίες για την τεχνολογική εξέλιξη και την τραγική επίδραση των μέσων μαζικής επικοινωνίας στην υποδούλωση του ανθρώπου, θεωρείται σήμερα από τους πιο σημαντικούς διανοούμενους του εικοστού αιώνα.

Μπορεί αυτός ο κόσμος να είναι η κόλαση κάποιου άλλου πλανήτη.
Δεν είμαι ο καπετάνιος της ψυχής μου.
Είμαι απλώς ο πιο θορυβώδης επιβάτης.

Ένας συγγραφέας σαν τον Huxley δεν έχει το δικαίωμα να προδίδει το μέλλον, όπως έκανε σ’ αυτό το βιβλίο» έγραψε για το τόσο ιδιαίτερο βιβλίο του Huxley “τον Θαυμαστό καινούργιο κόσμο” ο Herbert George Wells,τα ουτοπικά βιβλία και η πίστη στην πρόοδο του οποίου δεν άρεσαν διόλου στον Huxley
Άλντους Χάξλεϊ -Aldous Leonard Huxley
Aldous Huxley Leonard γεννήθηκε στις 26 Ιουλίου 1894 στο Godalming  του Surrey στην Αγγλία.
Ο πασίγνωστος Άγγλος συγγραφέας, μυθιστοριογράφος, φιλόσοφος, και εξέχον μέλος της οικογένειας Huxley.
Πριν αφοσιωθεί ολοκληρωτικά στο συγγραφικό έργο, εργάστηκε ως δημοσιογράφος και κριτικός δραματικών έργων.
Πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της δεκαετίας του ’20 στην Ιταλία οι εμπειρίες του από τη διαμονή του εκεί περιλαμβάνονται στο «Κατά μήκος του δρόμου» «Along the road».

To 1937 έφυγε από την Ευρώπη για να ζήσει στην Καλιφόρνια.
Φθάνοντας στις ΗΠΑ που ποτέ πια δεν επρόκειτο να εγκαταλείψει, βρήκε το αληθινό σπίτι του.
Στην αρχή ήταν σκεπτικός για τη χώρα, νιώθοντας άβολα με την ασυνήθιστη συμβίωση πουριτανισμού και ηδονισμού.
Από τότε, η εξερεύνηση του ψυχικού του κόσμου μέσω του μυστικισμού και των παραισθησιογόνων αποτέλεσε το κυρίαρχο στοιχείο στο έργο του.
Παρουσιάστηκε στα γράμματα με δύο ποιητικές συλλογές αλλά αργότερα στράφηκε στο μυθιστόρημα και στο δοκίμιο.
Συνολικά συνέγραψε σαράντα επτά βιβλία, μυθιστορήματα, δοκίμια και ποιητικές συλλογές∙ επίσης δεκάδες άρθρα, κριτικές, θεατρικά έργα και σενάρια για τον κινηματογράφο.
Ο Huxley στη ζωή του επισκέφτηκε πολλές χώρες.
Ταξίδεψε στην Ινδία, την Ιταλία, τη Γαλλία και την Αμερική. 
Παρέμεινε γαλήνιος μακριά από συγκρούσεις και αντιθέσεις.
Πέθανε στο Λος Άντζελες στις 22 Νοεμβρίου του 1963 τη μέρα της δολοφονίας του John Fitzgerald Kennedy.