Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Γιάννης Τσιρογιάννης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Γιάννης Τσιρογιάννης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 26 Φεβρουαρίου 2025

Nouriel Roubini: Έρχεται το τέλος της εργασίας - Θα μείνουμε όλοι χωρίς δουλειά και θα ζούμε με ένα βασικό εισόδημα

Το μάτι μου έπεσε σε αυτά που λέει σήμερα ο Nouriel Roubini και θυμήθηκα ένα άρθρο του πάντα εύστοχου Γιάννη Τσιρογιάννη στο radar...διαβάστε το πριν να διαβάσετε αυτά που λέει σήμερα ο Nouriel Roubini
Τελικός στόχος: Ένα παγκόσμιο βασικό επίδομα/UBI και όλα θα εφαρμόζονται αυτοματοποιημένα, από ένα ψυχρό αλγόριθμο -άρθρο του Γιάννης Τσιρογιάννης  γραμμένο στις 10 Αυγούστου του 2023
.............
Εφιαλτική πρόβλεψη Roubini: Έρχεται το τέλος της εργασίας - Θα μείνουμε όλοι χωρίς δουλειά και θα ζούμε με ένα βασικό εισόδημα
Ο διακεκριμένος οικονομολόγος Nouriel Roubini προβαίνει για άλλη μία φορά σε τολμηρές προβλέψεις
Γνωστός ως "Δρ. Καταστροφή," ο Roubini πρόσφατα δήλωσε ότι η επανάσταση της τεχνητής νοημοσύνης (AI) θα οδηγήσει σε τεράστια αύξηση του πλούτου και σε μεγάλη πτώση στις τιμές καταναλωτή, αλλά και σε απώλειες θέσεων εργασίας, που σε πολλούς τομείς θα μπορούσαν να φτάσουν το 80%.
Για να διατηρηθεί η οικονομική δραστηριότητα και να αποφευχθούν ευρείες κοινωνικές αναταραχές, ο οικονομολόγος προβλέπει ότι οι κυβερνήσεις θα εισαγάγουν το καθολικό βασικό εισόδημα (Universal Basic Income - UBI), δηλαδή πληρωμές που θα αντικαταστήσουν την κοινωνική ασφάλιση, την αποζημίωση ανεργίας και άλλα κοινωνικά επιδόματα. 
Με άλλα λόγια, αναμένεται να ζήσουμε στιγμές τεχνοσοβιετίας…
Το AI θα φορολογηθεί για να καλύψει μέρος του κόστους.
Το χρονοδιάγραμμα του Roubini για το τέλος της περισσότερης εργασίας — σε 20 χρόνια — είναι αισιόδοξο, αλλά η AI τελικά θα εξαλείψει την ανάγκη για την περισσότερη εργασία όπως την ξέρουμε.
Οι άνθρωποι θα αναζητήσουν αντ' αυτού τρόπους ζωής με σκοπό. Η βιομηχανία ευεξίας, που καλύπτει την ψυχική, πνευματική και σωματική υγεία, θα μπορούσε να είναι ο κύριος ωφελημένος.
Ο νόμος του Amara
Τη δεκαετία του 1970, ο Αμερικανός ερευνητής και μελλοντολόγος Roy Amara διατύπωσε την περίφημη δήλωσή του για την προσαρμογή στην τεχνολογία, η οποία έγινε γνωστή ως "Νόμος του Amara":
«Τείνουμε να υπερεκτιμούμε την επίδραση μιας τεχνολογίας βραχυπρόθεσμα και να την υποτιμούμε μακροπρόθεσμα».
Το AI αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα. Εφευρέθηκε τη δεκαετία του 1960 και οι επιστήμονες προέβλεπαν ότι θα ξεπερνούσε τον άνθρωπο σε όλους τους τομείς γνώσης μέχρι τη δεκαετία του 1980.
Έπεσαν έξω κατά περισσότερα από πενήντα χρόνια. 
Σήμερα, οι ειδικοί προβλέπουν ότι το AI θα ξεπεράσει τις ανθρώπινες ικανότητες στους περισσότερους τομείς μέχρι το 2030.
Από την άλλη πλευρά, οι τρέχουσες εξελίξεις δείχνουν ότι η AI, σε συνδυασμό με την εκτεταμένη αυτοματοποίηση και τη ρομποτική, μας φέρνει πιο κοντά στην πρόβλεψη του Roubini: Το τέλος σχεδόν κάθε εργασίας που βασίζεται σε ρουτίνα και επαναλαμβανόμενες εργασίες.
Οι εξελίξεις στην Ανατολική Ασία, και ιδιαίτερα στην Κίνα, προσφέρουν μια ματιά στο μέλλον.
Ο αριθμός των βιομηχανικών ρομπότ στην Κίνα πλησιάζει τα δύο εκατομμύρια, δηλαδή πάνω από το ήμισυ του παγκόσμιου συνόλου.
Επιπλέον, οι Κινέζοι παραγωγοί έχουν αναπτύξει ρομπότ που ελέγχονται από AI για μια ευρεία γκάμα εργασιών — από τη φύτευση δέντρων και τη συγκομιδή καλλιεργειών έως την εγκατάσταση και τον καθαρισμό ηλιακών πάνελ.
Οι Κινέζοι κατασκευαστές ηλεκτρονικών, μπαταριών, ηλιακών πάνελ και οι εταιρείες εμπορευματοκιβωτίων και αποθηκών έχουν φτάσει σε επίπεδα αυτοματοποίησης άνω του 90%.
Τα πιο σύγχρονα εργοστάσια ηλεκτρικών οχημάτων (EV) της Κίνας έχουν τη δυνατότητα παραγωγής ενός αυτοκινήτου κάθε 30 δευτερόλεπτα.
Η κινεζική εταιρεία EV BYD παρουσίασε πρόσφατα 500 πολυλειτουργικά ανθρωποειδή ρομπότ που μπορούν να εκτελέσουν τα πάντα: από τη διαλογή εξαρτημάτων και τη χρήση ηλεκτρικών κατσαβιδιών έως την οπτική επιθεώρηση ποιότητας.
Η ανθρώπινη εργασία γίνεται όλο και μικρότερο μέρος των διαδικασιών παραγωγής και των εφοδιαστικών αλυσίδων.
Η επίδραση του AI θα ξεπεράσει κατά πολύ τη βελτιστοποίηση της παραγωγής και των logistics.
Οι τελευταίες εξελίξεις στην ανάπτυξη των Μεγάλων Γλωσσικών Μοντέλων (Large Language Models - LLM), όπως το ChatGPT και το κινεζικό DeepSeek, υποδεικνύουν ότι λίγες θέσεις εργασίας είναι ασφαλείς.
Τα LLM μπορούν να συντάσσουν άρθρα, να εξετάζουν συμβόλαια, να αναλύουν ιατρικές εικόνες και να αυτοματοποιούν τις δοκιμές λογισμικού.
Ο ιδρυτής του Facebook, Mark Zuckerberg, δήλωσε σε συνέντευξή του τον περασμένο μήνα ότι η εταιρεία του θα μπορούσε να αρχίσει να αντικαθιστά τους μηχανικούς λογισμικού με AI ήδη από φέτος.
Η AI θα αναλάβει το έργο των μεσαίων μηχανικών λογισμικού φέτος, είπε ο Zuckerberg, προσθέτοντας: "Θα φτάσουμε σε ένα σημείο όπου μεγάλο μέρος του κώδικα στις εφαρμογές μας και η AI που δημιουργούμε θα κατασκευάζεται στην πραγματικότητα από μηχανικούς AI αντί για ανθρώπινους μηχανικούς"
Αφθονία
Ο Roubini ασπάζεται τη θεωρία του μελλοντολόγου Πίτερ Διαμαντής, συν-συγγραφέα του best-seller "Abundance: The Future Is Better Than You Think". Σύμφωνα με τον Διαμαντή:
"Σύντομα θα μπορέσουμε να ικανοποιήσουμε και να υπερβούμε τις βασικές ανάγκες κάθε άνδρα, γυναίκας και παιδιού στον πλανήτη.
Η αφθονία για όλους είναι στο χέρι μας"
Όπως και ο Roubini, ο Διαμαντής πιστεύει ότι η τεχνητή νοημοσύνη (AI), η ρομποτική και άλλες τεχνολογίες θα μπορούν να παράγουν καταναλωτικά αγαθά σε πρακτικά απεριόριστες ποσότητες και με συνεχώς μειούμενο κόστος.
Η προκύπτουσα αποπληθωριστική επίδραση θα οδηγήσει σε χαμηλότερο κόστος ζωής για τους καταναλωτές, αλλά η πρόκληση θα είναι η διατήρηση της ζήτησης, κάτι που απαιτεί την αντιμετώπιση της ανισότητας στον πλούτο.
Η ανισότητα στον πλούτο, η οποία βρίσκεται ήδη σε ιστορικά υψηλά επίπεδα σε πολλές χώρες, θα συνεχίσει να αυξάνεται - εκτός αν ληφθούν μέτρα μετριασμού.
Εξ ου και οι αυξανόμενες εκκλήσεις για καθολικό βασικό εισόδημα (Universal Basic Income - UBI), το οποίο, σύμφωνα με τον Roubini, μπορεί να χρηματοδοτηθεί μέσω της τεράστιας αύξησης του πλούτου που θα δημιουργηθεί από την AI.
Αντιλαμβανόμενοι τις κοινωνικοοικονομικές επιπτώσεις της AI τα επόμενα χρόνια, εξέχοντα στελέχη της τεχνολογικής βιομηχανίας, συμπεριλαμβανομένων των Elon Musk, Sam Altman (OpenAI) και του συνιδρυτή του Twitter Jack Dorsey, έχουν εκφράσει την υποστήριξή τους για το UBI.
Οι Google, Apple και Cisco έχουν ακόμη και δωρίσει χρήματα σε πιλοτικά προγράμματα UBI.
Μελέτη του Προγράμματος Ανάπτυξης των Ηνωμένων Εθνών (UNDP) επεσήμανε ότι το χρονικό σημείο της εισαγωγής του UBI είναι κρίσιμο.
Εάν εισαχθεί πολύ νωρίς, θα μπορούσε να επηρεάσει την ανταγωνιστική δύναμη μιας χώρας.
Επιπλέον, η εφαρμογή του UBI θα πρέπει να αποτελεί μέρος μιας γενικής αναμόρφωσης του υφιστάμενου κοινωνικού δικτύου ασφαλείας και του φορολογικού συστήματος.
Ευεξία για όλους
Είτε έρθει σύντομα είτε αργότερα, ένας κόσμος χωρίς εργασία θα αποτελέσει ορόσημο στην ανθρώπινη ιστορία.
Στον 20ό αιώνα, οι μηχανές μείωσαν την οικονομική αξία της φυσικής μας δύναμης.
Στον 21ο αιώνα, το AI θα μειώσει την οικονομική αξία της επαγγελματικής μας γνώσης, είτε πρόκειται για λογιστές, αρχιτέκτονες ή δικηγόρους.
Για τους περισσότερους ανθρώπους, η ταυτότητά τους είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη δουλειά ή τις επαγγελματικές τους δεξιότητες.
Η εργασία έχει σε μεγάλο βαθμό καθορίσει την κοινωνική μας θέση και προσφέρει την ικανοποίηση της επίτευξης.
Στερημένοι από την ασφάλεια της εργασίας και την αντίστοιχη κοινωνική θέση, οι άνθρωποι θα αναζητήσουν νέες αξίες και έναν τρόπο ζωής με σκοπό.
Η βιομηχανία ευεξίας, που εξυπηρετεί τη νοητική, πνευματική και σωματική βελτίωση, θα μπορούσε να είναι ένας από τους κύριους ωφελημένους.
Μπορεί να βοηθήσει στην άμβλυνση των κοινωνικών και ψυχολογικών επιπτώσεων ενός κόσμου χωρίς εργασία.
Προσφέρει τα πάντα, από εμπειρίες ευεξίας σε κοινότητες μέχρι ομαδική θεραπεία, εκπαίδευση ενσυνειδητότητας (mindfulness) και μαθήματα ολιστικής σκέψης και επανασύνδεσης με τη φύση.
Η βιομηχανία ευεξίας, η οποία εμφανίστηκε τη δεκαετία του 1970, αναμένεται να αναπτυχθεί κατά 9% έως 12,5% την επόμενη δεκαετία, ξεπερνώντας τη γενικότερη οικονομία.
Παρόλο που το AI θα μπορούσε να επηρεάσει και τη βιομηχανία ευεξίας, η εργασία που απαιτεί ανθρώπινη συμπόνια θα παραμείνει σε μεγάλο βαθμό ανεπηρέαστη από τις απώλειες θέσεων εργασίας που θα προκαλέσει η επανάσταση του AI.
Ηγέτης στη μετά την εργασία εποχή: Ανατολική Ασία
Η Ανατολική Ασία έχει δημογραφικούς λόγους να επιταχύνει την επανάσταση της AI. Στην Ιαπωνία, η μέση ηλικία είναι 49 έτη και αυξάνεται.
Σε 20 χρόνια, ο δείκτης εξάρτησης μεταξύ μη εργαζόμενων και εργαζόμενων θα πλησιάσει το 1 προς 1.
Η Κίνα και η Νότια Κορέα έχουν παρόμοια δημογραφικά δεδομένα. 
Παρά το γεγονός ότι είναι η "γηραιότερη" περιοχή στον κόσμο, η Ανατολική Ασία θα μπορούσε να γίνει πρωτοπόρος στην εποχή μετά την εργασία.
Η περιοχή κατασκευάζει το μεγαλύτερο μέρος του υλικού που απαιτείται για τη Βιομηχανία 4.0 και δεν επιβαρύνεται από υπαρξιακά ερωτήματα σχετικά με την AI.
Επιπλέον, η Κίνα ενσωματώνει την εκπαίδευση AI στα προγράμματα σπουδών της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.
Τον Δεκέμβριο του περασμένου έτους, το Υπουργείο Παιδείας της Κίνας εξέδωσε οδηγίες που προσδιορίζουν ότι οι νεότεροι μαθητές του δημοτικού θα πρέπει να εστιάζουν στην εξερεύνηση και την εμπειρία των τεχνολογιών AI, ενώ οι μεγαλύτεροι μαθητές του δημοτικού και του γυμνασίου αναμένεται να κατανοούν και να εφαρμόζουν τις έννοιες του AI.
bankingnews.gr

Παρασκευή 30 Απριλίου 2021

Μια νέα παγκόσμια οικονομική τάξη εγκαθιδρύεται

Μια νέα παγκόσμια οικονομική τάξη εγκαθιδρύεται

 Η άλλοτε "συνωμοσιολογία" εν ονόματι Great Reset αρχίζει να παίρνει σάρκα και οστά...

Η πιο κρίσιμη εβδομάδα του αιώνα μας; Ως το «Bretton Woods» της Εποχής μας χαρακτηρίσαν οι ΗΠΑ τις συναντήσεις ΔΝΤ-Παγκόσμιας Τράπεζας-G20. Κλιματική αλλαγή, ανθρώπινα δικαιώματα και Παγκόσμιος Ελάχιστος Φορολογικός Συντελεστής Εταιρειών στο 21%. Η άλλοτε “συνωμοσιολογία” εν ονόματι Great Reset αρχίζει να παίρνει σάρκα και οστά…

Γράφει ο Γιάννης Τσιρογιάννης (για την εφημερίδα Axia News)

Φράσεις όπως «παγκόσμια οικονομική τάξη», «νέο Bretton Woods» καθώς και το -πιο διάσημο πλέον- «Great Reset» (που άλλοτε θεωρούνταν συνωμοσιολογία) ακούστηκαν μεταξύ άλλων στις κρίσιμες συνεδριάσεις των διεθνών οικονομικών οργανισμών που ολοκληρώθηκαν το περασμένο σ/κ.

Η Τζάνετ Γιέλεν, πρώην επικεφαλής της Fed και νυν υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ, χαρακτήρισε -και όχι τυχαία- τις συνεδριάσεις ως τις πιο σημαντικές μετά τη Διάσκεψη του Bretton Woods το 1944, τη συνάντηση που επαναπροσδιόρισε το διεθνές νομισματικό σύστημα μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και δημιούργησε μια νέα παγκόσμια τάξη πραγμάτων.

Υπενθυμίζεται ότι στην τότε Διάσκεψη πήραν μέρος 730 αντιπρόσωποι από 44 συμμαχικές χώρες του κόσμου, συμπεριλαμβανομένης και της Σοβιετικής Ένωσης, με πρωτοβουλία του τότε Αμερικανού προέδρου Φραγκλίνου Ρούζβελτ και με στόχο την αναρρύθμιση της διεθνούς Νομισματικής και Οικονομικής τάξης.

Υπογράφηκαν συμφωνίες και συστάθηκε η Παγκόσμια Τράπεζα αλλά και το ΔΝΤ, ενώ δημιουργήθηκε το Σύστημα Σταθερών Συναλλαγματικών Ισοτιμιών του Μπρέτον Γουντς που αφορούσε τις διεθνείς εμπορικές και χρηματοοικονομικές σχέσεις. Στην ουσία δημιουργήθηκε η βάση για την ισοτιμία χρυσού-δολαρίου, ώστε παγκόσμιο νόμισμα να θεωρείται το δολάριο, το πετρέλαιο να κάνει συναλλαγές μόνο με το αμερικανικό νόμισμα.

Με λίγα λόγια, διαμορφώθηκε η οικονομία (και κατ’ επέκταση) ο πλανήτης όπου ζούμε μέχρι σήμερα. Και τώρα έρχεται η Γιέλεν να πει πως ζούμε μια «νέα στιγμή Bretton Woods». ΤΟΣΟ σημαντικές λοιπόν είναι αυτές οι συνεδριάσεις. Καλό θα ήταν όλοι να ρίξουμε μια ματιά… Για το μέλλον μας πρόκειται.

Μια νέα παγκόσμια οικονομική τάξη εγκαθιδρύεται

Η εβδομάδα αυτή υπήρξε μία από τις σημαντικότερες όχι απλώς του έτους, αλλά ίσως του αιώνα μας. Μπορεί να ήταν κομμουνιστής και να αποτελεί οξύμωρο να τον αναφέρουμε σε μια τόσο… καπιταλιστική συνάντηση των παγκόσμιων οικονομικών φορέων (αν και το σύστημα πλέον ξεφεύγει από τον καπιταλισμό και “φέρνε”ι περισσότερο σε σοσιαλιστικού τύπου κινεζικό μόρφωμα, αλλά αυτό είναι μια άλλη συζήτηση), ωστόσο τα λόγια αυτά του Λένιν θα είναι πάντα διαχρονικά:

“Υπάρχουν δεκαετίες όπου δε συμβαίνει τίποτα. Και υπάρχουν εβδομάδες όπου συμβαίνουν δεκαετίες.”

Αυτήν την εβδομάδα λοιπόν συνέβησαν δεκαετίες… Κι ας αγνοεί παντελώς τις εξελίξεις η συντριπτική πλειοψηφία του πλανήτη. Γι’ αυτό είμαστε άλλωστε εμείς εδώ.

Πίσω στη Γιέλεν λοιπόν, η ΥΠΟΙΚ τόνισε πως «πρέπει να τα πάμε καλύτερα», απευθυνόμενη σε ένα παγκόσμιο ακροατήριο στο Chicago Council on Global Affairs. «Αν και ήταν διαφορετική εποχή (σ.σ. 1944), αισθάνομαι το τεράστιο βάρος που αντιμετώπισαν – την πίεση να ενώσουν τις δυνάμεις τους μετά από μια παγκόσμια καταστροφή για την οικοδόμηση ενός ανθεκτικού και διασυνδεδεμένου συστήματος με στόχο την προώθηση της ειρήνης και της ευημερίας σε ολόκληρο τον κόσμο. Η τρέχουσα συγκυρία μας δεν είναι λιγότερο σημαντική – αυτό που θα κάνουμε τους επόμενους μήνες και χρόνια θα έχει βαθιές επιπτώσεις στην πορεία της χώρας μας και στην παγκόσμια οικονομική τάξη».

Ανθρώπινα δικαιώματα και ποικιλομορφία στο επίκεντρο

Μια διαφορά μεταξύ των συναντήσεων, σημείωσε, θα είναι η αυξημένη ποικιλομορφία. «Ο νέος, μετα-κόβιντ κόσμος θα περιλαμβάνει τώρα τις φωνές των γυναικών καθώς και ποικιλόμορφους εκπροσώπους από όλες τις γωνιές του πλανήτη. Η Διάσκεψη του Bretton Woods δημιούργησε μια οικονομία στην οποία, ενώ αγκαλιάσαμε το εμπόριο ως κινητήρια δύναμη ανάπτυξης, αγνοήσαμε αυτούς που δεν επωφελήθηκαν. Η κυβέρνηση Μπάιντεν θα δώσει προτεραιότητα στα ανθρώπινα δικαιώματα όλων των ανθρώπων – γυναικών και κοριτσιών, ατόμων LGBTQ+ και ανθρώπων κάθε φυλής, εθνικής καταγωγής και θρησκείας – για να διασφαλιστεί ότι τα δικαιώματα αυτά προστατεύονται στο εσωτερικό και στο εξωτερικό».

Ενιαίο Ελάχιστο Φόρο 21% ζητούν οι ΗΠΑ

Και πάμε στο ζουμί τώρα. Η Γιέλεν ζήτησε επίσης έναν παγκόσμιο ελάχιστο συντελεστή φόρου εταιρειών, που συμπίπτει με τα σχέδια του Προέδρου Μπάιντεν να αυξήσει τον εταιρικό συντελεστή των ΗΠΑ στο 28% από 21%, προκειμένου να χρηματοδοτήσει το σχέδιο $2 τρις. υποδομών «Build Back Better». Στόχος είναι μια παγκόσμια συμφωνία για έναν ελάχιστο συντελεστή που θα μείωνε τα κίνητρα για τις εταιρείες να μετεγκατασταθούν υπεράκτια για να κυνηγήσουν χαμηλότερους φόρους. Ο μέσος εταιρικός συντελεστής στο G7 είναι επί του παρόντος 24%.

Την περασμένη εβδομάδα αναλύσαμε το μεγαλεπήβολο σχέδιο Μπάιντεν, που υποτίθεται θα πληρώσουν οι αυξημένοι φόροι. Εξηγήσαμε πως στην πραγματικότητα, ο λόγος ύπαρξης του σχεδίου δεν ήταν παρά μια αφορμή για επιβολή υψηλότερης φορολογίας. Διότι $2 τρις. πλέον είναι αστείο ποσό, πόσο μάλλον για να «ξαναχτιστεί η Αμερική». Μέσα σε ένα χρόνο η Fed είχε τυπώσει «τζάμπα» κιόλας, χωρίς να ζητήσει φόρους, δεκάδες περισσότερα τρισεκατομμύρια. Μην κοροϊδευόμαστε λοιπόν, όλο αυτό ήταν προοίμιο εγκαθίδρυσης νέου οικονομικού μοντέλου στις ΗΠΑ, το οποίο από ό,τι φαίνεται θα εφαρμοσθεί (όπως πάντα) παγκοσμίως.

Αυτός ήταν και ο λόγος του άρθρου της περασμένης εβδομάδας. Πολλοί συχνά αναρωτιούνται «και τι μας νοιάζει εμάς ρε αδερφέ τι γίνεται στην άλλη μεριά του Ατλαντικού, εδώ εμείς καιγόμαστε». Ο λόγος που καιγόμαστε είναι ακριβώς διότι συνήθως δε μας νοιάζει τι συμβαίνει εκεί απέναντι. Αν ανοίγαμε περισσότερο τα μάτια μας, θα είμασταν και πιο κατάλληλα προετοιμασμένοι.

Μια νέα παγκόσμια οικονομική τάξη εγκαθιδρύεται

Συμφωνούν οι G20 στον Ελάχιστο Φόρο

Δεν πέρασε λοιπόν ούτε εβδομάδα και επιβεβαιωνόμαστε πανηγυρικά, αφού είναι ξεκάθαρο πως η χρονική στιγμή ανακοίνωσης του σχεδίου Μπάιντεν και της αύξησης του εταιρικού φόρου στο 28% με παράλληλη επιβολή ελαχίστου συντελεστή στο 21%, ήταν εξαιρετικά επιλεγμένη προκειμένου να συμπέσει με τις κρίσιμες συνεδριάσεις Παγκόσμιας Τράπεζας-ΔΝΤ-G20. Ο λόγος; Μα φυσικά να υιοθετήσουν το νέο οικονομικό μοντέλο και οι υπόλοιπες χώρες της Δύσης. Όπερ και εγένετο.

«Το ΔΝΤ επιθυμεί την υιοθέτηση ενός ελάχιστου παγκόσμιου συντελεστή φόρου εισοδήματος ως μέσου άρσης του ανταγωνισμού μεταξύ των κρατών για τη μείωση των φορολογικών συντελεστών για τα επιχειρηματικά κέρδη», δήλωσε σε συνέντευξη Τύπου ο διευθυντής δημοσιονομικής πολιτικής του ΔΝΤ, Vitor Gaspar. «Και αυτό είναι κάτι που είναι σημαντικό προκειμένου να διασφαλιστεί ότι οι κυβερνήσεις διαθέτουν τους πόρους που απαιτούνται για ανταποκριθούν στις διάφορες προτεραιότητες όσον αφορά τις δημοσιονομικές δαπάνες που πρέπει να πραγματοποιήσουν».

Ο Paolo Mauro, αναπληρωτής διευθυντής του ΔΝΤ, δήλωσε ότι δημιουργεί μια ευκαιρία για τις πλουσιότερες χώρες να αναστρέψουν τη μείωση των δημοσίων εσόδων υιοθετώντας μια «επιβάρυνση» φόρου COVID-19 για πλούσιους ιδιώτες και εταιρείες.

Μια νέα παγκόσμια οικονομική τάξη εγκαθιδρύεται

Aύξηση των αποθεματικών του ΔΝΤ κατά $650 δις, κλιματική αλλαγή, εμπόριο

Την ίδια ώρα, αξιωματούχοι της Ευρωπαϊκής Ένωσης επιχειρούν να επιταχύνουν την σύναψη μια παγκόσμιας συμφωνίας για την εναρμόνιση της εταιρικής φορολόγησης και να επιβάλουν κυρίως στους «γίγαντες του Διαδικτύου» έως τα τέλη Ιουνίου, ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα των ΗΠΑ για την έναρξη ενός σχετικού διαλόγου.

Η Gopinath επισήμανε ότι οι τρέχουσες ανισότητες στους εθνικούς φορολογικούς συντελεστές είχαν προκαλέσει τη διασυνοριακή μετακίνηση ενός σημαντικού ποσού εταιρικών κερδών με στόχο τη φοροαποφυγή, με αποτέλεσμα να μειώνεται η φορολογική βάση στην οποία οι κυβερνήσεις θα μπορούσαν να αντλήσουν έσοδα με στόχο τη χρηματοδότηση των αναγκαίων οικονομικών και κοινωνικών δαπανών.

Παράλληλα συζητήθηκε η αύξηση των αποθεματικών του ΔΝΤ κατά $650 δις. ο προστατευτισμός στο εμπόριο και η κλιματική αλλαγή. Η αύξηση των αποθεματικών του ΔΝΤ, ή των SDR, θα ενισχύσει τη ρευστότητα για όλα τα κράτη μέλη, χωρίς να αυξάνει το βάρος χρέους των περίπου 30 χωρών που ήδη βιώνουν ή πρόκειται να βρεθούν αντιμέτωπες με δυσκολίες σε ό,τι αφορά την αποπληρωμή του χρέους τους, δήλωσαν αξιωματούχοι οικονομικής πολιτικής και οικονομολόγοι.

ΔΝΤ: Σε καλό δρόμο φέτος…

Επιλεκτικές με τα μέτρα τόνωσης που θα πρέπει να εφαρμόσουν, θα πρέπει να είναι οι κυβερνήσεις και οι κεντρικές τράπεζες προκειμένου να αποφευχθεί να τεθεί σε κίνδυνο η παγκόσμια οικονομική ανάπτυξη μεσοπρόθεσμα, σύμφωνα με ανώτατο αξιωματούχο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, με μια υπερφόρτωση χρέους και χρηματοοικονομικές ευπάθειες που προσδιορίζονται ως πιθανοί κίνδυνοι για ένα τέτοιο ενδεχόμενο.

Το ΔΝΤ, αναφέρθηκε στις ΗΠΑ για την λήψη έκτακτων κινήτρων για την παρακολούθηση της παγκόσμιας οικονομικής ανάκαμψης εν μέσω κορωνοϊού, αλλά προειδοποίησε για το αν τα μέτρα αυτά δύναται να προκαλέσουν μεγαλύτερη μακροπρόθεσμη ζημιά στην παγκόσμια οικονομία.

Μια νέα παγκόσμια οικονομική τάξη εγκαθιδρύεται

Το ΔΝΤ ανέφερε επίσης ότι η παγκόσμια οικονομία βρίσκεται σε καλό δρόμο για να αναπτυχθεί κατά 6% φέτος, αναβαθμίζοντας τις προβλέψεις του για δεύτερη φορά σε τρεις μήνες. Αυτό συμβαίνει μετά από εκτιμήσεις για συρρίκνωση 3,3% το 2020 και τη χειρότερη παγκόσμια ύφεση μετά τον Β ‘Παγκόσμιο Πόλεμο. Η διευθύνουσα Σύμβουλος του ΔΝΤ Kristalina Georgieva, δήλωσε ότι οι εμβολιασμοί και τα μέτρα οικονομικής τόνωσης σηματοδοτούν τις θετικές προοπτικές, ειδικά στις ΗΠΑ.

…αλλά υπερβολικό το χρέος

Σε ότι αφορά την πολιτική των τραπεζών και τον κίνδυνο από τα υπερβολικά μέτρα ο Geoffrey Okamoto δήλωσε ότι «η διατήρηση της νομισματικής πολιτικής για πολύ καιρό μπορεί να βλάψει τον χρηματοπιστωτικό τομέα». Υπογραμμίζει, μια μεγάλη απόκλιση μεταξύ μικρού αριθμού προηγμένων οικονομιών και οικονομιών αναδυόμενων αγορών, με τις χώρες με χαμηλά εισοδήματα να κινδυνεύουν να υποχωρήσουν περισσότερο κατά τη διάρκεια μιας ανάκαμψης πολλαπλών ταχυτήτων, τονίζοντας ότι «η δυνατότητα δανεισμού δεν σημαίνει ότι υπάρχει περιθώριο δανεισμού απεριόριστων χρηματικών ποσών για οποιονδήποτε σκοπό».

Κλείνοντας, ο Okamoto είπε ότι «θέλουμε ο κόσμος να ξοδεύει με σύνεση τόσο για να ξεπεραστεί η πανδημία όσο και για να γίνουν οι κατάλληλες επενδύσεις για να βρεθούν σε πορεία ανάπτυξης που θα οδηγήσει στην έξοδο από την κρίση», ενώ υπενθύμισε ότι η διόγκωση του χρέους και οι οικονομικές ευπάθειες θα μπορούσαν να προκαλέσουν κινδύνους για την ανάπτυξη μεσοπρόθεσμα.

Το Μεγάλο Οικονομικό… πείραμα

Κλείνοντας θα ήθελα να αφήσω ένα προσωπικό σχόλιο πάνω σε όλα αυτά τα ανατρεπτικά αλλά και συναρπαστικά οικονομικά (και όχι μόνο) γεγονότα που ζούμε. «Καταραμένοι όσοι ζουν σε συναρπαστικές εποχές» έχουν πει οι Κινέζοι. Το σχόλιο αυτή τη φορά δεν αφορά οικονομική ανάλυση των όσων αποφασίζουν για εμάς οι ρυθμιστές της τύχης των λαών του πλανήτη. Η Γιέλεν δεν το χαρακτήρισε τυχαία ως νέο «Bretton Woods» όλο αυτό.

Πράγματι, και παρόλο που ο περισσότερος κόσμος δεν το έχει συνειδητοποιήσει ή αγνοεί πλήρως (και έτσι το προτιμούν και «εκείνοι», οι ρυθμιστές, άλλωστε), ζούμε τις πιο κρίσιμες ημέρες, της πιο ανατρεπτικής χρονιάς του αιώνα μας, που θα καθορίσει τη μετέπειτα πορεία της ανθρωπότητας. Το πώς θα εξελιχθεί αυτό το οικονομικό «πείραμα» είμαι μη αρμόδιος να το απαντήσω, ακριβώς διότι πρόκειται περί πρωτοφανούς πειράματος. Έχω κατά καιρούς εκφράσει τις απόψεις μου για τις καταστροφικές πιθανές συνέπειες του νέου αγαπημένου τρίπτυχου «τύπωμα-πληθωρισμός-φορολογία» των κεντρικών τραπεζών, ωστόσο δε θα σχολιάσω οικονομικά εδώ.

Όταν το Great Reset θεωρούνταν συνωμοσιολογία…

Σκοπός αυτής της παρέμβασης είναι να αποκαταστήσω τη φήμη και μια αδικία σε βάρος πολλών φωνών που χλευάστηκαν και περιθωριοποιήθηκαν με τον πιο αισχρό τρόπο τα τελευταία χρόνια.

Από απλούς ανθρώπους μέχρι διεθνούς φήμης οικονομολόγους και δημοσιογράφους, οι οποίοι στιγματίστηκαν από τα μίντια κι από ένα σύστημα που σκοπίμως και με προκλητικό τρόπο εξαφανίζει φωνές και λόγια μέχρι να είναι έτοιμες οι συνθήκες το ίδιο σύστημα να χρησιμοποιήσει τα ίδια ακριβώς λόγια, χωρίς φυσικά να κουνιέται φύλλο σε αυτήν την περίπτωση.

Μια νέα παγκόσμια οικονομική τάξη εγκαθιδρύεται

Αναφέρομαι στον όρο «Great Reset», ο οποίος πολλάκις αναφέρθηκε διά στόματος Γιέλεν, αποτελεί το σλόγκαν της καμπάνιας του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ περί «ανάγκης αλλαγής της κοινωνίας μας ελέω κόβιντ», και γενικότερα πλέον χρησιμοποιείται φυσιολογικά (και όχι ως λέξη-ταμπού) από τα διεθνή ΜΜΕ.

Πριν μερικά χρόνια ωστόσο, όταν πολλοί διορατικοί οικονομολόγοι, δημοσιογράφοι-ερευνητές και κάθε λογής άνθρωποι μιλούσαν για την «Μεγάλη Επανεκκίνηση» που ζυμώνεται από τους διεθνείς οικονομικούς οργανισμούς, χαρακτηρίζονταν εσφαλμένα και αισχρά ως συνωμοσιολόγοι, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τις καριέρες τους. Αυτό είναι μάλιστα κάτι που συνέβαινε μέχρι και πριν μερικούς μήνες, κι ενώ ο όρος είχε ήδη «επισημοποιηθεί»! Χαρακτηριστική είναι μια εικόνα που κυκλοφορεί στο Διαδίκτυο, που παρουσιάζει πλάι-πλάι στο Google δύο αποτελέσματα της αναζήτησης «Great Reset», και τα δύο άρθρα ίδιας ημερομηνίας.

Μια νέα παγκόσμια οικονομική τάξη εγκαθιδρύεται

Το ένα, από τους New York Times με τίτλο «Η αβάσιμη συνωμοσιολογία περί Great Reset κερδίζει πάλι έδαφος» και το δεύτερο, από το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ με τίτλο «Great Reset: Χτίζοντας ανθεκτικότητα ενάντια στα μελλοντικά παγκόσμια ρίσκα».

Ποτέ δεν έκρυψαν τα σχέδιά τους

Κι επειδή κανείς δε θα ζητήσει συγγνώμη από αυτούς τους ανθρώπους, αφήνω αυτό το σχόλιο ως ελάχιστο φόρο τιμής σε όσους ορθώνουν τη φωνή τους και ερευνούν-ενημερώνουν τον κόσμο για όσα θετικά ή αρνητικά «ζυμώνονται» διαρκώς από τους ρυθμιστές των ζωών μας. Διότι οι δήθεν αυτοί συνωμοσιολόγοι δεν έκαναν τίποτα παραπάνω από το να δημοσιεύουν-αναλύουν λόγια των οικονομικών οργανισμών. Και περί αυτού ακριβώς πρόκειται και τούτο το σχόλιο.

Σπάνια (ίσως και ποτέ) οι ρυθμιστές μας αποκρύπτουν ή λένε ψέματα όσον αφορά σχέδια και αλλαγές που ετοιμάζουν. Στην πραγματικότητα όλα πάντοτε βρίσκονται «κρυμμένα» σε κοινή θέα. Το κλειδί είναι ο πότε επιλέγουν να τα ανακοινώσουν στο ευρύ κοινό, με την έννοια «βροντοφωνάξουν». Διότι ο χρόνος κάνει όλη τη διαφορά. Ο χρόνος που μπορεί να δώσει στον απλό κόσμο τη δυνατότητα προετοιμασίας ή ακόμη και κερδοσκοπίας από μια πρότερη γνώση.

Οδηγός επιβίωσης σε ανατρεπτικές εποχές

Κάποιος που μελετά και αντιλαμβάνεται το πώς θα είναι η παγκόσμια οικονομία μετά το Great Reset, μπορεί να ποντάρει σε εκατοντάδες «άλογα» που θα τρέξουν γρήγορα σε ένα τέτοιο σύστημα (από μετοχές και μέταλλα μέχρι κρυπτονομίσματα).

Τα μίντια λοιπόν παίζουν το ρόλο της «υποβάθμισης» μιας τέτοιας είδησης (ή ακόμη και χαρακτηρισμό της ως συνωμοσιολογία) έως ότου οι συνθήκες να είναι ώριμες προκειμένου να τη δεχτούν οι μάζες, προς αποφυγήν πανικού κλπ. Αυτό συνδυάζεται άψογα με την έμφυτη τάση των ανθρώπων να απορρίπτουν ως συνωμοσιολογία οτιδήποτε δεν κατανοούν επαρκώς, απόρροια εν μέρει της ανασφάλειας και ψευδούς αίσθησης πως τίποτα δεν αλλάζει, και όλα θα συνεχίσουν να πηγαίνουν «καλά», με τον ίδιο τρόπο που πήγαιναν πάντοτε.

Όμως τα πάντα αλλάζουν, κι ας μη μας αρέσει. Γεννηθήκαμε με χάρτινο χρήμα, θα πεθάνουμε με ψηφιακό. Κάποιες γενιές μάλιστα τυγχάνει να βιώνουν ακόμη πιο ανατρεπτικές ή και βίαιες αλλαγές όπως είναι ένας Παγκόσμιος Πόλεμος ή η εγκαθίδρυση μιας νέας παγκόσμιας οικονομικής τάξης, στην περίπτωσή μας. Δεν έχει νόημα όμως ούτε να το αρνούμαστε, ούτε να το φοβόμαστε (όσο δυστοπικό κι αν μας φαίνεται). Το σοφότερο που έχουμε να κάνουμε είναι να έχουμε τα μάτια μας ανοιχτά και να πληροφορούμαστε. Με ανοιχτό μυαλό και αντίληψη, η προετοιμασία έναντι όσων έρχονται θα μας δώσει συγκριτικό πλεονέκτημα και καλύτερες πιθανότητες επιβίωσης.

Τρίτη 12 Δεκεμβρίου 2017

Τελικός στόχος: Ένα παγκόσμιο βασικό επίδομα/UBI και όλα θα εφαρμόζονται αυτοματοποιημένα, από ένα ψυχρό αλγόριθμο*

Göbeki Tepe, Anatolia
Εικόνα από Teomancimit, Wikimedia Commons

Η «σύγχρονη» σχέση μεταξύ ανθρώπου και Εργασίας αρχίζει με τη Νεολιθική Επανάσταση, όταν η γεωργία και η κτηνοτροφία συμπίπτουν με την εγκαθίδρυση μόνιμων οικισμών.

29.11.2017 - London UK - Silvia Swinden
     Η «σύγχρονη» σχέση μεταξύ ανθρώπου και Εργασίας αρχίζει με τη Νεολιθική Επανάσταση, όταν η γεωργία και η κτηνοτροφία συμπίπτουν με την εγκαθίδρυση μόνιμων οικισμών.
Η αρχή αυτής της διαδικασίας σε διάφορες περιοχές έχει χρονολογηθεί από το 10.000 έως το 8.000 π.Χ. στην Εύφορη Ημισέληνο.
Η μετάβαση από τον κυνηγό-συλλέκτη στον γεωργό  ήταν αρχικά επιζήμια για την υγεία του πληθυσμού, γεγονός που οφείλεται στη μείωση της ποικιλομορφίας των τροφών αλλά και στην αύξηση της σκληρότερης εργασίας που απαιτείται για τη διατήρηση ενός σταθερού εφοδιασμού των αναπτυσσόμενων πλέον οικισμών.
Πρόσφατες αναλύσεις επισημαίνουν ότι η γεωργία προκάλεσε βαθιές κοινωνικές διαιρέσεις και, ειδικότερα, ενίσχυσε την ανισότητα μεταξύ των φύλων. Wikipedia
     Ένας ενδιαφέρων αρχαιολογικός χώρος που αντιστοιχεί σε αυτήν την εποχή στο Göbeki Tepe ανασκάφηκε το 1994 από τον αρχαιολόγο Klaus Schmidt, ο οποίος φαίνεται να αμφισβητεί ορισμένες από τις υποθέσεις που έγιναν σχετικά με τη χρονολόγηση αυτής της διαδικασίας.
Αν και θεωρήθηκε παραδοσιακά ότι η οργανωμένη θρησκεία ακολούθησε τη νεολιθική επανάσταση και την εγκαθίδρυση μόνιμων οικισμών, εκείνοι που συγκεντρώθηκαν στο Göbeki Tepe για κάποιες τελετουργίες ήταν στην πραγματικότητα κυνηγοί-συλλέκτες που έφεραν μαζί τους τρόφιμα από άλλες περιοχές.
Ωστόσο, καθώς ο χώρος εξελίχθηκε και οι επισκέπτες άρχισαν να εγκαθίστανται, η ανάγκη τροφοδοσίας τους φαίνεται να ήταν ένας παράγοντας που συντέλεσε στην ανάπτυξη της εξημέρωσης των φυτών.
Με άλλα λόγια, κάποιοι άνθρωποι αναγκάστηκαν να αναλάβουν τη σκληρή Δουλειά.
Όπως λέει ο ανασκαφέας Klaus Schmidt: «Πρώτα ήρθε ο ναός, μετά η πόλη».
Wikipedia.
Θα έπρεπε να έχει προσθέσει: και μαζί μ’ αυτήν, η Δουλειά.
     Ο χώρος φαίνεται να έχει εμπνεύσει πλήθος ιστοριών από εκείνους που ψάχνουν να βρουν κάποια αρχαιολογική απόδειξη της Βίβλου, που είδαν ίσως εδώ το μυθικό Κήπο της Εδέμ.
Αλλά υπάρχει μια πιο ενδιαφέρουσα ερμηνεία: ότι το βάρος της αγροτικής επανάστασης με τις συνέπειές της, την κακή υγεία και τη σκληρή δουλειά, έγιναν μέσα στα χρόνια η ανάμνηση μιας «στιγμής», όπου αλληγορικά ο άνθρωπος  εκδιώχθηκε από τον Παράδεισο και έπρεπε να κερδίσει το ψωμί του «με τον ιδρώτα του προσώπου του».
     Ενώ η Δουλειά θεωρήθηκε κατάρα από τους αρχαίους πολιτισμούς, η προτεσταντική εργατικότητα και η θεώρηση της οκνηρίας ως θανάσιμης αμαρτίας δημιούργησαν έναν πολιτισμό βασισμένο στο σύγχρονο δόγμα ότι η δουλειά είναι το νόημα της ζωής και το καθήκον κάθε ανθρώπου.
Προκαλεί τρόμο η σκέψη ότι τα ρομπότ στο μέλλον θα αντικαταστήσουν τον άνθρωπο.
Αλλά εδώ πρέπει να γίνει διάκριση μεταξύ άσκοπης, εξουθενωτικής, χειρωνακτικής και επαναλαμβανόμενης εργασίας, που είναι πιο πιθανό να αντικατασταθεί από την αυτοματοποίηση, και της δημιουργικής, προσανατολισμένης στην έρευνα και συναισθηματικά ικανοποιητικής εργασίας, η οποία μπορεί να γίνει πιο ελαφριά με την αυτοματοποίηση αλλά σίγουρα δε θα αντικατασταθεί από αυτήν.
     Αν προσθέσουμε ότι ο ελεύθερος χρόνος που θα δημιουργηθεί από τη μείωση της εργάσιμης εβδομάδας  θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για ψυχαγωγία, μάθηση και κοινωνικές δραστηριότητες, το μέλλον γίνεται πιο φωτεινό.
Ο φόβος που δημιουργείται από το σενάριο της αυτοματοποίησης βασίζεται στην τρέχουσα τάση συγκέντρωσης πλούτου και πόρων σε όλο και λιγότερα χέρια. Έτσι, κάποιος υποθέτει ότι η αυτοματοποίηση θα επιτρέψει στους πλούσιους να γίνουν αστρονομικά πλουσιότεροι, ενώ οι εργαζόμενοι μαζικά άνεργοι.
Καθολικό Βασικό Εισόδημα (ΚΒΕ)
Ο μόνος τρόπος αντιμετώπισης της κατάρρευσης των κοινωνικών δομών που επιφέρει η αυτοματοποίηση είναι να διασφαλιστεί ότι όλος ο πληθυσμός έχει αρκετά χρήματα για να καλύψει τις ανάγκες ενός λογικού τρόπου ζωής.
Όχι μόνο τις «βασικές» ανάγκες αλλά και εκείνες που επιτρέπουν την πλήρη συμμετοχή στην κοινωνική ζωή.
Τα πειράματα στο ΚΒΕ δείχνουν ότι σε καμία περίπτωση οι άνθρωποι δεν γίνονται «αδρανείς», αντίθετα εμπλέκονται με ενθουσιασμό στις δημιουργικές απαρχολήσεις που τους εμπνέουν.
Αντί να «εργάζονται» για ένα μισθό, οι άνθρωποι συμμετέχουν, εμπλέκονται, εξελίσσονται και μαθαίνουν.
     Όπως και οι αρνητικές επιπτώσεις της Νεολιθικής Επανάστασης, από τις οποίες χρειάστηκαν χιλιάδες χρόνια για να ανακάμψουν οι άνθρωποι, η «Ανθρωπόκαινη Επανάσταση» με την οποία βρισκόμαστε αντιμέτωποι, διατρέχει τον κίνδυνο να έχει αρνητικές συνέπειες, αν οι αξίες στις οποίες θα βασιστεί είναι η συνέχεια του απανθρωπισμού που βιώνουμε σήμερα.
Θα πρέπει συνεπώς να μετατραπεί σε μια «Ανθρωπιστική Επανάσταση», στην οποία το Ανθρώπινο Ον γίνεται η κεντρική αξία, στη θέση του χρήματος και της εξουσίας και όπου η αλληλεγγύη στη θέση του ατομικισμού και η συνεργασία στη θέση του ανταγωνισμού αποτελούν τη βάση για νέες μορφές σχέσης και παραγωγής.
Η Δουλειά δεν μπορεί να είναι το νόημα της ανθρώπινης ζωής, καθώς κάθε άτομο πρέπει να έχει την ελευθερία να εξερευνήσει το νόημα της δικής του ύπαρξης.
     Και έτσι επιστρέφουμε στα κινητήρια άλματα που το ανθρώπινο ον κάνει κατά τη διάρκεια της εξελικτικής του πορείας.
Αν μια πνευματική αναζήτηση υπήρξε ο πρόδρομος μερικών από τις πιο δραστικές αλλαγές, ίσως είναι και πάλι απαραίτητο να βρεθεί στο βάθος της ανθρώπινης συνείδησης η σπίθα της νέας κατάστασης ύπαρξης.
Αυτό είναι το κλειδί για να επιλέξουμε το δρόμο που ανοίγει το μέλλον για όλη την ανθρωπότητα και όχι μόνο για μια μικρή ισχυρή μειοψηφία.
Η δυνατότητα να εφαρμόζουμε πολιτικές όπως το ΚΒΕ και η ανάκτηση των Κοινών θα είναι η αντανάκλαση (και ένας επαγωγέας σε μόνιμη ανατροφοδότηση) των υπαρξιακών αλλαγών που θα επιτρέψουν στους ανθρώπους να εξέλθουν από τη σημερινή τους εξαθλίωση.
Δεν θα είναι η «επιστροφή» σε ένα μυθικό Παράδεισο, αλλά η δημιουργία μιας κοινωνίας βασισμένης σε μια εικόνα που πάντα μας καλούσε από το μέλλον.
pressenza.com
το άρθρο αυτό είχε γραφτεί το 29.11.17 στην pressenza για να χρυσώσει το χάπι και να προλειάνει, κατά την άποψή μου, το έδαφος για το επερχόμενο Universal basic income (UBI) και ερχόμαστε στο σήμερα και ας δούμε τι γράφει ο πάντα εύστοχος Γιάννης Τσιρογιάννης στο radar
Έρχεται το παγκόσμιο ψηφιακό "διαβατήριο"
Κι όταν κοιτάς πολλή ώρα μέσα σε μια άβυσσο, κοιτάει και η άβυσσος μέσα σε σένα…
“X” και “WorldCoin”: Δύο καθοριστικά τεχνολογικά γεγονότα της δεκαετίας. 
Η βιομετρική ταυτοποίηση είναι ένα ακόμη βήμα προς την απόλυτη ψηφιακή τεχνοκρατια, το UBI και την… κινεζοποίηση της Δύσης. 
Πως θα μοιάζει η κοινωνία μας σε λίγα χρόνια;
............
Τελικός στόχος: Ένα παγκόσμιο βασικό επίδομα (Universal Basic Income)
     Όμως η «τεχνο-τρομοκρατία» είναι το μικρότερο κακό στην όλη ιστορία. 
Ο μεγαλύτερος κίνδυνος είναι αυτός που περιγράψαμε στην αρχή του άρθρου, και αφορά την πρόοδο της ανθρωπότητας. 
Αν μπει κανείς στο site του World ID, θα διαβάσει μεταξύ άλλων πως στόχος είναι «μια ρεαλιστική λύση προκειμένου να ξεχωρίζεται ο άνθρωπος από το ρομπότ» (διότι προφανώς προβλέπεται η ΑΙ να φτάνει σε σημείο μη διάκρισης από τον άνθρωπο). 
Ήδη κυκλοφορούν βίντεο που δείχνουν πολιτικούς και διάσημους να λένε και να κάνουν πράγματα, που δεν έκαναν ποτέ. 
Όλα φτιαχτά σαν αληθινά, μέσω ΑΙ.
     Φυσικά στο site αναφέρουν και το γνωστο ευαγγέλιο "για την ασφάλεια των δεδομένων μας" (κάτι μου θυμίζει αυτό), ενώ τονίζουν πως η ψηφιακή ταυτοποίησή μας θα βελτιστοποιήσει τη "δημοκρατική εκλογική διαδικασία". 
Να φανταστώ όπως γίνεται στην Κίνα, όπου ψηφίζουν μέσω WeChat, και δε γίνεται ποτέ… λάθος, διότι όλοι φροντίζουν να ψηφίσουν το… σωστό. 
Διότι είπαμε τι γίνεται αν κάνεις "λάθος" και αφαιρεθούν πόντοι… 
Μόνο εγώ βλέπω πόσο επικίνδυνο είναι ένα τέτοιο σύστημα…;
     Είναι που είναι ελαττωματική δηλαδή η δημοκρατία μας, θα απογίνει τώρα. 
Είναι το αντίστοιχο "δεν έχεις τίποταν αν φοβάσαι, αν δεν έχεις τίποτα να κρύψεις"
     Όμως τα προσπερνώ ΟΛΑ αυτά, τα δέχομαι (δε μπορώ να κάνω κι αλλιώς) και στέκομαι σε μία μόνο φράση-κλειδί που συνοψίζει τον βασικό λόγο για τον οποίο γίνονται όλα αυτά. 
Την έλευση του Καθολικού Επιδόματος (UBI). 
Όλα μπορώ να τα καταπιώ, αλλά όχι αυτό. 
Όπως δηλώνει χαρακτηριστικά η OpenAI: "(…)eventually show a potential path to AI-funded UBI"
Δηλαδή στο φινάλε το ψηφιακό διαβατήριο (ταυτότητα-πορτοφόλι) θα μας οδηγήσει μέσω ΑΙ σε ένα Παγκόσμιο Εισόδημα.
    Κι αυτή είναι η αλήθεια. 
Διότι όσο η αυτοματοποίηση θα εξαφανίζει θέσεις απασχόλησης (και για κάθε 10 που εξαφανίζει, θα δημιουργεί μόλις 1, αυτή του προγραμματιστή – και δε μπορούμε να γίνουμε όλοι προγραμαμτιστές), τόσο θα μεγαλώνει η "τρύπα" των ανειδίκευτων ή ανήμπορων πλέον να απορροφηθούν από την αγορά. 
Και για όλους αυτούς θα πρέπει να υπάρξει "αποζημίωση", ήτοι ένα Βασικό Επίδομα (σαν αυτά που ήδη παίρνουμε, και τα οποία φυσικά μας προετοιμάζουν για αυτήν την κανονικότητα). 
Και για όσους χαίρονται που θα πληρώνονται "να κάθονται", τους έχω άσχημα νέα.
Αφενός διότι το επίδομα αυτό μετά βίας θα καλύπτει βασικές ανάγκες. Αφετέρου, και κυριότερον, διότι το UBI αποτελεί την επιτομή της σοσιαλιστικής (αποτυχημένης) δυστοπίας. 
Αν η οικονομία έχει ένα Διάβολο, αυτός είναι το Επίδομα.
     Δε μπορεί να υπάρξει κοινωνία με UBI, όχι μόνο διότι είναι μαθηματικά αδύνατον, καθώς αποτελεί δημόσιο χρήμα, άρα πάλι δικά μας λεφτά, λεφτά που τυπώνονται από πληθωριστικό αέρα, και όχι πραγματική αξία παραγωγής.
     Δε μπορεί να υπάρξει κοινωνία με UBI, κυρίως διότι η ψευδής "ασφάλεια" ενός Βασικού Επιδόματος σκοτώνει τη βασική κινητήριος δύναμη της ανθρωπότητας: το φόβου του θανάτου. 
Το φόβου να μη μπορείς να παρέχεις για εσένα και την οικογένειά σου. 
Το "μαξιλάρι" ενός επιδόματος σκοτώνει το πολυμήχανο ένστικτο επιβίωσης, και άρα τα γρανάζια που μας ωθούν σε μεγαλεία.
     Ένα Καθολικό Επίδομα θα μπορούσε μόνο να λειτουργήσει φαινομενικά, το πρώτο διάστημα, καθότι θα "πατούσε" στις πλάτες του καπιταλισμού. 
Μόλις η κοινωνία θα κατανάλωνε το "λίπος" της, και δεν εννοώ μόνο τις περιουσίες της, αλλά το ανθρώπινο κεφάλαιο, τις ιδέες μας (που γεννιούνται καλύτερα μόνο μέσα από τη δίψα και την πάλη για ζωή), τότε το σύστημα θα κατέρρεε. 
Είναι μία κόλαση που πολύ φοβάμαι πως θα ζήσουμε.
     Διότι, όπως έχουμε αναλύσει στο παρελθόν, δε μπορεί να υπάρξει UBI χωρίς ΑΙ, και δε μπορεί να υπάρξει AI δίχως UBI. 
Ένα παγκόσμιο βασικό επίδομα είναι μοιραία συνέπεια της 4ης βιομηχανικής επανάστασης. 
Και εφόσον η ΑΙ είναι ήδη εδώ, να είστε σίγουροι πως θα έρθει και το UBI (είναι ήδη εδώ, προς το παρόν με τη μορφή υπο-επιδομάτων, fuel pass κλπ). 
Είναι κάτι που έχουν παραδεχθεί όλοι οι πρωτεργάτες της 4ης βιομ. επανάστασης, όπως ο Elon Musk. 
Το UBI είναι αναπόφευκτο. 
Το «Χ» και η «World ID» είναι το πρώτο βήμα.
...Και για όλους αυτούς θα πρέπει να υπάρξει «αποζημίωση», ήτοι ένα Βασικό Επίδομα (σαν αυτά που ήδη παίρνουμε, και τα οποία φυσικά μας προετοιμάζουν για αυτήν την κανονικότητα). 
Και για όσους χαίρονται που θα πληρώνονται «να κάθονται», τους έχω άσχημα νέα.
Αφενός διότι το επίδομα αυτό μετά βίας θα καλύπτει βασικές ανάγκες. Αφετέρου, και κυριότερον, διότι το UBI αποτελεί την επιτομή της σοσιαλιστικής (αποτυχημένης) δυστοπίας. 
Αν η οικονομία έχει ένα Διάβολο, αυτός είναι το Επίδομα...
    -. για τη συνέχεια του άρθρου: https://radar.gr/article/erchetai-to-pagkosmio-psifiako-diavatirio
...και βέβαια ας ξαναδούμε την "Utopia". H κοινωνία που οι πολίτες αστυνομεύονται μεταξύ τους με τα κινητά τηλέφωνα - πόσο κοντά ή πόσο μακρυά είμαστε;

*Γιάννης Τσιρογιάννης