Vivian Maier...
μια αθόρυβη παρατηρήτρια του κόσμου, μια νταντά που βάδιζε στους δρόμους του Σικάγου και της Νέας Υόρκης με μια Rolleiflex κρεμασμένη στο στήθος, εγκλωβίζοντας την ποίηση της καθημερινότητας.
Η τέχνη της σκιώδους ματιάς.
Μια δημιουργός που συνελάμβανε το "άγνωστο" και του έδινε μορφή μέσα από την τέχνη της.
Απαθανάτισε την ανθρώπινη εύθραυστη φύση,
τα βλέμματα των περαστικών,
τις σκιές των πεζοδρομίων και τα εγκαταλελειμμένα βλέμματα της πόλης, χωρίς να ζητήσει ποτέ αναγνώριση.
Το κρυμμένο αρχείο.
Έζησε στην ανωνυμία, αφήνοντας πίσω της εκατοντάδες χιλιάδες ανεμφάνιστα αρνητικά, ένα μυστικό ημερολόγιο από φως και σκιές που αποκαλύφθηκε μόνο μετά τον θάνατό της.
Η αυτοπροσωπογραφία ως ψίθυρος.
Μέσα από τις καθρέφτες των βιτρινών και τις σκιές στο τσιμέντο, η ίδια παρέμεινε ένα αινιγματικό πέρασμα, μια παρουσία ορατή μόνο ως αντανάκλαση του κόσμου που παρατηρούσε.
Όσο ζούσε δεν την ήξερε κανείς.
Μια απόμακρη,
εμμονική, γεροντοκόρη νταντά που είχε ένα μυστικό...
...και την ανακάλυψε, μετά το θάνατό της βέβαια, ένας άλλος εμμονικός!
...όταν είδε για πρώτη φορά τις φωτογραφίες της Vivian Maier το 2007 δεν έδωσε μεγάλη σημασία, αγόρασε όμως το πρώτο κουτί για 400 δολάρια και αναζήτησε το όνομά της...
...δεν βρήκε όμως τίποτα και τις άφησε στην άκρη,
όμως τις επόμενες μέρες, έβλεπε και ξαναέβλεπε τα αρνητικά ανακαλύπτοντας πράγματα που την πρώτη φορά του είχαν διαφύγει.
Και σιγά-σιγά μέσα σε λίγους μήνες συνέλεξε το περισσότερο υλικό όπου και αν το βρήκε.
Πράγμα όχι και τόσο εύκολο.
Η Vivian ήταν μεγάλη, χωρίς συγγενή, ζούσε τις περισσότερες μέρες στο δρόμο με αποτέλεσμα να αδυνατεί να πληρώσει τις αποθήκες που διατηρούσε το υλικό της.
Αυτός ήταν ο λόγος που ο ιδιοκτήτης αποφάσισε να βγάλει τις κούτες της σε δημοπρασία χωρίς καν να την ενημερώσει.
Πάνω από 100.000, ασπρόμαυρες κυρίως, φωτογραφίες,
αποκόμματα εφημερίδων και μαγνητοφωνημένες ταινίες με συνεντεύξεις αυτών που φωτογράφιζε στοιβαγμένα σε 200, σκοροφαγωμένες σχεδόν, βαλίτσες.
Η ίδια δεν ήταν είδηση!
Οι φωτογραφίες της, όμως, ήταν.
Ήταν η φλέβα χρυσού που ήλπιζε ο John Maloof!
Μια ολόκληρη ιστορία!
Η μονόχνοτη νταντά από Γαλλίδα μητέρα και Αυστριακό πατέρα κατέγραψε με την Rolleiflex της, την ιστορία της μεταπολεμικής Αμερικής,
του Σικάγο,
της Νέας Υόρκης,
του Λος Άντζελες της δεκαετίας του '50 και του ‘60!
Τους μετανάστες,
τις φτωχές συνοικίες,
τα εγκλήματα στους δρόμους,
την ίδια...
...και γιατί όλα αυτά;
...μήπως ήταν ο "βλέπων άγνωστος",
ο προφήτης,
ο ξένος,
η αλληγορική μορφή που παρατηρούσε τα δρώμενα χωρίς να αποκαλύπτει την ταυτότητά του,
ο διορατικός δημιουργός που συνελάμβανε το άγνωστο και του έδίνει μορφή μέσα από την τέχνη του ή προσπαθούσε να ανακαλύψει τον εαυτό της;
Κανείς μας δεν θα μάθει ποτέ!
Όσο ζούσε δεν προσπάθησε ποτέ να δημοσιεύσει τις φωτογραφίες της!
Όπου ζούσε έβαζε ρήτρα σε κάθε συμβόλαιο να έχει ένα προσωπικό χώρο και μια μπανιέρα για να τυπώνει τις φωτογραφίες της και απαγόρευε σε οποιοδήποτε την πρόσβαση στον σκοτεινό της θάλαμο!
Προσπαθούσε να είναι αόρατη στα μάτια του κόσμου, κάτι που της επέτρεπε να πάει εκεί που δεν μπορούσε άλλος!
Vivian Maier και ναι, έμαθε αγγλικά παρακολουθώντας ταινίες και ξόδεψε και την τελευταία πένα από την πώληση της οικογενειακής αγροικίας σε ένα χωριό της Γαλλίας για να κάνει το γύρο του κόσμου φωτογραφίζοντας!
Vivian Maier...
...μια συνηθισμένη γυναίκα, που είχε το θάρρος και την δύναμη να ζήσει μια ασυνήθιστη ζωή!
Vivian Maier...
...πέθανε το 2009 από πνευμονία σε γηροκομείο χωρίς να προλάβει να δει την αναγνώριση!
...και οι απόγονοί της;
...ως συνήθως γίνεται σε αυτόν τον πλανήτη, μετά τη δημοσιότητα, ένας μακρινός ανιψιός της από τη Γαλλία που δεν ήξερε καν την ύπαρξή της, ξεκίνησε δικαστικό αγώνα εναντίον του Maloof αφού οι φωτογραφίες αξίζουν πλέον χιλιάδες δολάρια...
 |
| New York, 3 Σεπτεμβρίου 1954 |
 |
Ο
Kirk Douglas στην πρεμιέρα του Spartacus.Chicago Οκτώβριος 1960. |
 |
| New York, Μάρτιος 1954. |
 |
New
York, Μάρτιος 1954. |
 |
Chicago,
16 Αυγούστου 1956 |
 |
New York, 1956. |
