ας ετοιμάσουμε έναν "πολλά βαρύ και όχι"

Για να ετοιμάσουμε μερακλήδικο ελληνικό καφέ και όχι νερόβραστο, θέλει υπομονή, 
θέλει ηρεμία, 
θέλει δεξιοτεχνία,
θέλει μεράκι.
Δεν ανέχεται βιασύνη και νευρικές κινήσεις. 
Είναι ο καφές που έχει τη δική του ιεροτελεστία και τους δικούς του απαράβατους κανόνες. 
Θέλει σωστή δοσολογία, να περιμένεις να “κάτσει” πάνω στο νερό, να βυθιστεί μόνος του καθώς ζεσταίνεται το νερό σιγά-σιγά και μετά να ανακατέψεις καλά. 
Θέλει να του δώσεις τον χρόνο του, να τον περιμένεις υπομονετικά να “σιγοψηθεί” σε μέτρια φωτιά για να βράσει καλά. 
Αλλά παράλληλα, θέλει και την απόλυτη αφοσίωσή σου. 
Να επιβλέπεις, να είσαι “από πάνω του” για να αντιδράσεις την κατάλληλη στιγμή και να τον απομακρύνει από τη φωτιά όταν “φουσκώσει”, πριν υπερχειλίσει. 
Και ύστερα από όλα αυτά θέλει να τον σερβίρεις με την ίδια ηρεμία, ώστε να μην καταστρέψεις το καϊμάκι του.
Η ιστορία του ελληνικού καφέ
Ο ελληνικός καφές έχει πολλές ονομασίες και κάθε λαός τον ονομάζει και διαφορετικά. 
Κάποιοι τον λένε τούρκικο, κάποιοι αραβικό ενώ κάποιοι άλλοι αρμένικο. 
Η ιστορία του καφέ ξεκινάει από την Μέση Ανατολή,
Στην Μέση Ανατολή αναφέρεται πως ο καφές ψηνόταν σε καυτή άμμο. 
Επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας έφτασε στην Τουρκία και έπειτα στην Ελλάδα, που  ήταν γνωστός ως "τούρκικος" μέχρι την δίωξη των Ελλήνων από την Κωνσταντινούπολη, έτσι λένε κάποιοι, όποτε και σιγά-σιγά οι άνθρωποί άρχισαν να αποκαλούν τον καφέ "ελληνικό", ενώ κάποιοι άλλοι λένε πως  από τα  τέλη της δεκαετίας του 70, για διαφημιστικούς λόγους, μια ελληνική εταιρεία τυποποίησης, σε μια διαφήμισή της σκέφτηκε να προβάλλει τον "ελληνικό" χαρακτήρα του καφέ. 
Η διαφήμιση απεύθυνε ερώτηση στον καταναλωτή "Πώς τον λέτε τον καφέ; Εμείς τον λέμε Ελληνικό!" και όχι μόνο κατάφερε να αλλάξει όνομα στον καφέ, αλλά ήταν τόσο πετυχημένη που άρχισαν να τον αποκαλούν "ελληνικό" και σε άλλες χώρες των Βαλκανίων.
Συνήθως στον ελληνικό καφέ υπερισχύει ο καφές Βραζιλίας, δεν είναι όμως ένα μόνο είδος. Υπάρχουν και άλλες ποικιλίες οι οποίες αναμειγνύονται και έτσι έχουμε το τελικό χαρμάνι. 
Τα χαρακτηριστικά "γνωρίσματα" του ελληνικού καφέ είναι οι ποικιλίες.
Αυτές είναι που κάνουν και τη διαφορά στη γεύση. 
Ο ελληνικός καφές έχει συγκεκριμένο χαρμάνι, 
πολύ πολύ ψιλό άλεσμα,
συγκεκριμένο ψήσιμο!

Αυτά είναι τα τρία βασικά στοιχεία της ταυτότητάς του, από ότι λένε οι ειδικοί!
Και τι χρειάζεται για να φτιαχτεί και να πετύχει ένας καλός ελληνικός καφές;
Εδώ η τεχνική είναι το παν, ειδικά όταν μιλάμε για την παρασκευή ενός καλού ελληνικού καφέ. 

Γενιές ολόκληρες περνούν την τεχνική παρασκευής του ελληνικού καφέ στην επόμενη καθώς κάθε σπίτι έχει τα δικά του μυστικά. 
Παλαιότερα στα παραδοσιακά καφενεία ο παρασκευαστής καφέδων, ήξερε να παρασκευάζει όπως λένε, μέχρι και 48 διαφορετικά είδη καφέ, συνδυάζοντας την ποσότητα νερού, 
καφέ, 
ζάχαρης και τρόπου σερβιρίσματος. 
Υπήρχαν επίσης δύο είδη φλιτζανιού. 
Το κανονικό και το χοντρό που είχε διπλάσια σε πάχος τοιχώματα και διατηρούσε περισσότερο χρόνο τον καφέ ζεστό.
Και βέβαια όλα τα στάδια ήταν και είναι σημαντικά, 
από τις δοσολογίες, 
το ανακάτεμα και φυσικά το πότε θα βγει από την φωτιά. 
Όλα παίζουν τον ρόλο τους και συμβάλουν στο να φτιάξεις τον τέλειο ελληνικό καφέ και βασικά χρειάζεται υπομονή, ώστε να χυλώσει. 
Παλιότερα ψηνόταν σε σιγανή φωτιά στην χόβολη, όπου το μπρίκι σκεπαζόταν μέχρι τη μέση τραβώντας με το κουταλάκι τη χόβολη γύρω του, σχεδόν επί δέκα με είκοσι λεπτά της ώρας. 
Ο ταμπής -  ο παρασκευαστής των καφέδων, ο ειδικός εκείνος μάστορας που έψηνε τους καφέδες πίσω απ’ τον μπάγκο των καφενείων, ανακάτευε σιγά σιγά τον καφέ άλλοτε γυρίζοντας το ειδικό αναδευτήρι, άλλοτε χτυπώντας το ελαφρά στον πάτο του μπρικιού. 
Έτσι μόνο χύλωνε ο καφές και όταν ο καφές άρχιζε να φουσκώνει ήταν έτοιμος για σερβίρισμα.
Σήμερα αυτό που παραδοσιακά χρειάζεται ο ελληνικός καφές είναι το μπρίκι. 
Χωρίς το ιδανικό και κατάλληλο μπρίκι είναι δύσκολο να ψηθεί σωστά ο καφές και να έχει μια πλούσια γεύση.  
Φυσικά, καλός ελληνικός καφές σημαίνει καφές με πλούσιο καϊμάκι που πρέπει πάση θυσία να διατηρηθεί και κατά το σερβίρισμα, γιατί διαφορετικά θα έχουμε αποτυχία!
Και έχουμε τον βαρύ γλυκό,
τον πολλά βαρύ,
τον βαρύ γλυκό και όχι, ονομασίες που αφορούν το καϊμάκι όταν σερβίρεται στο φλιτζάνι με το μπρίκι χαμηλά, όπου "βαρύς" σημαίνει καϊμάκι λείο χωρίς φυσαλίδες.
Οι λεγόμενοι βραστοί όπως πχ ο "γλυκύ βραστός" σημαίνει ότι το μπρίκι στο τέλος προτού αδειάσει όλο τον καφέ στο φλιτζάνι σηκώνεται ψηλά, ώστε να δημιουργηθούν φυσαλίδες στο καϊμάκι. 
Έτσι το καϊμάκι δεν είναι πηχτό και βαρύ.
Ας πάμε να ετοιμάσουμε έναν ελληνικό "πολλά βαρύ και όχι"
Όλα ξεκινούν από το καλό χαρμάνι και ο κάθε ένας μας έχει τις δικές του προτιμήσεις στο χαρμάνι, βασική αρχή όμως όλων των χαρμανιών είναι, να είναι φρεσκοκαβουρδισμένα και φρεσκοαλεσμένα.
-. στο ιδανικό μπρίκι μας λοιπόν, το οποίο είναι από χαλκό και έχει σχήμα κωνικό για να ζεσταίνει,
να ψήνει ομοιόμορφα και να δημιουργεί το ιδανικό καϊμάκι, υπολογίζουμε ένα φλιτζάνι, μετράμε με το φλυτζάνι μας, νερό από την βρύση, το νερό για τον ελληνικό είναι πάντα κρύο, όχι παγωμένο, όχι ζεστό!
-. το τοποθετούμε στο γκαζάκι!
-. προσθέτουμε τον καφέ και 

-. ανάβουμε το γκαζάκι στο πιο χαμηλό

-. περιμένουμε τον καφέ να “κάτσει” πάνω στο νερό, να βυθιστεί μόνος του καθώς ζεσταίνεται το νερό σιγά-σιγά και μετά ανακατεύουμε πολύ-πολύ καλά μέχρι να διαλυθεί ο καφές και τέρμα το ανακάτεμα, αυτό ήταν, δεν ξαναανακατεύουμε, απλά είμαστε εκεί και περιμένουμε, το δε γκαζάκι μας πάντα στο χαμηλό και περιμένουμε υπομονετικά να σιγοβράσει ο καφές μας!

-. μόλις ο καφές μας αρχίζει να φουσκώνει είμαστε σε ετοιμότητα, γιατί εδώ βρίσκεται και όλη η μαεστρία, γιατί πρέπει ακριβώς, λίγο πριν αρχίσει ο βρασμός και έχουμε το καϊμάκι σε όλη του τη μεγαλοπρέπεια, να τραβήξουμε το μπρίκι από τη φωτιά!!!
Και πάμε τώρα στο σερβίρισμα.
Είπαμε πολλά βαρύ και όχι, άρα όλο το σερβίρισμα γίνεται αργά και σταθερά από χαμηλά, δεν σηκώνουμε καθόλου το μπρίκι!
Τον ελληνικό τον συνοδεύουμε συνήθως με κρύο νερό, με λουκουμάκι ή γλυκό του κουταλιού.
Και βέβαια πριν τον πιούμε, τον αφήνουμε 3 με 5'  να κατακάτσει το κατακάθι και είναι έτοιμος να τον απολαύσουμε!
Εάν ετοιμάζουμε ελληνικό καφέ για πολλά άτομα, ξεκινάμε να σερβίρουμε από μικρή ποσότητα σε κάθε φλιτζάνι για να έχουν όλα καϊμάκι, στη συνέχεια γεμίζουμε τα φλιτζάνια!

                   και ένας μπούσουλας

πολλά βαρύς και όχι, 2-3 κουταλιές καφέ, καθόλου ζάχαρη

βαρύς, 2-3 κουταλιές καφέ

σκέτος, καθόλου ζάχαρη

ελαφρύς, ½ - 1 κουταλιά καφέ

γλυκός, 2 - 4 κουταλιές ζάχαρη

μέτριος, 1 κουταλιά ζάχαρη

ναι και όχι,  ½ κουταλιά ζάχαρη

βαρύ γλυκός, 3 κουταλιές καφέ και ζάχαρη

γλυκύ βραστός, 2 κουταλιές καφέ 3 ζάχαρη και ελαφρύ καϊμάκι.

με ολίγη, 1 κουταλιά καφέ, λιγότερο από 1/2 ζάχαρη

επιμέλεια κειμένου:ntina

Καφές: Γιατί μερικοί τον προτιμούν σκέτο… και δεν είναι θέμα γεύσης

Οι καταναλωτές που προτιμούν τον καφέ τους σκέτο, προτιμούν επίσης τη μαύρη σοκολάτα, σύμφωνα με μια νέα μελέτη από το Northwestern Medicine που δημοσιεύτηκε στις 13 Δεκεμβρίου στο Scientific Reports. 
Και η αιτία βρίσκεται στα… γονίδιά τους.
Οι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι όσοι έχουν στα γονίδια τους μία γενετική παραλλαγή που αντανακλά τον ταχύτερο μεταβολισμό της καφεΐνης προτιμούν τον πικρό, μαύρο καφέ. 
Και η ίδια γενετική παραλλαγή βρίσκεται σε άτομα που προτιμούν την πιο πικρή μαύρη σοκολάτα από την πιο μαλακή σοκολάτα γάλακτος.
Ο λόγος δεν είναι επειδή αγαπούν τη γεύση της μαύρης σοκολάτας, αλλά επειδή συνδέουν την πικρή γεύση της με την αύξηση της πνευματικής εγρήγορσης που περιμένουν από την καφεΐνη.
«Αυτό είναι ενδιαφέρον γιατί αυτές οι παραλλαγές γονιδίων σχετίζονται με τον ταχύτερο μεταβολισμό της καφεΐνης και όχι με τη γεύση», δήλωσε η επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης Marilyn Cornelis, αναπληρώτρια καθηγήτρια προληπτικής ιατρικής στη διατροφή. 
«Αυτά τα άτομα μεταβολίζουν την καφεΐνη πιο γρήγορα, επομένως τα διεγερτικά αποτελέσματα εξαφανίζονται γρηγορότερα επίσης. Έτσι, πρέπει να πίνουν περισσότερο».
«Η ερμηνεία μας είναι ότι αυτοί οι άνθρωποι εξισώνουν τη φυσική πικρία της καφεΐνης με μια ψυχοδιεγερτική επίδραση», είπε ο Cornelis.
«Μαθαίνουν να συνδέουν την πικρία με την καφεΐνη και την κατάσταση εγρήγορσης που βιώνουν. 
Έτσι όταν σκέφτονται την καφεΐνη, σκέφτονται μια πικρή γεύση, με συνέπεια να απολαμβάνουν τον μαύρο καφέ και, ομοίως, τη μαύρη σοκολάτα».
Η σύνδεση της μαύρης σοκολάτας μπορεί επίσης να σχετίζεται με το γεγονός ότι η μαύρη σοκολάτα περιέχει μια μικρή ποσότητα καφεΐνης αλλά κυρίως θεοβρωμίνη, μια ένωση που σχετίζεται με την καφεΐνη, επίσης ψυχοδιεγερτικό.
Δράσεις και επιδράσεις της καφεΐνης και της μαύρης σοκολάτας
Η κατανάλωση καφέ και μαύρης σοκολάτας έχει αποδειχθεί ότι μειώνει τον κίνδυνο ορισμένων ασθενειών. 
Η μέτρια κατανάλωση καφέ μειώνει τον κίνδυνο της νόσου του Πάρκινσον, των καρδιαγγειακών παθήσεων, του διαβήτη τύπου 2 και αρκετών τύπων καρκίνου. 
Η μαύρη σοκολάτα φαίνεται να μειώνει τον κίνδυνο καρδιακών παθήσεων.
Επί του παρόντος, όταν οι επιστήμονες μελετούν τα οφέλη του καφέ και της μαύρης σοκολάτας για την υγεία, πρέπει να βασίζονται σε επιδημιολογικές μελέτες, οι οποίες αποδίδουν μόνο μια συσχέτιση με οφέλη για την υγεία και όχι μια ισχυρότερη αιτιολογική σύνδεση.
Η νέα έρευνα του Cornelis δείχνει ότι αυτές οι γενετικές παραλλαγές μπορούν να χρησιμοποιηθούν με μεγαλύτερη ακρίβεια για τη μελέτη της σχέσης μεταξύ του καφέ και των οφελών για την υγεία. 
Παλαιότερα, οι επιστήμονες χρησιμοποιούσαν τους γενετικούς δείκτες για όσους πίνουν καφέ γενικά. 
Τα νέα ευρήματα υποδεικνύουν ότι είναι ισχυρότεροι δείκτες για συγκεκριμένους τύπους πότες καφέ – που πίνουν μαύρο καφέ. 
Αυτό επηρεάζει την ερμηνεία αυτών των γενετικών μελετών για τον καφέ και την υγεία.
«Το να πίνετε μαύρο καφέ σε σχέση με τον καφέ με κρέμα και ζάχαρη είναι πολύ διαφορετικό για την υγεία σας», είπε ο Cornelis. 
«Το άτομο που θέλει μαύρο καφέ είναι διαφορετικό από ένα άτομο που θέλει καφέ με κρέμα και ζάχαρη. Με βάση τα ευρήματά μας, το άτομο που πίνει μαύρο καφέ προτιμά και άλλες πικρές τροφές όπως η μαύρη σοκολάτα. Έτσι, εξετάζουμε έναν πιο ακριβή τρόπο για να μετρήσουμε τα πραγματικά οφέλη για την υγεία αυτού του ροφήματος όπως και άλλων τροφίμων».
Τα οφέλη του μαύρου καφέ βασίζονται στη μέτρια κατανάλωση δύο έως τριών φλιτζανιών την ημέρα, είπε ο Cornelis. 
cibum
northwestern.edu