...λόγια ασύνδετα..
..σκέψεις που πάνε και έρχονται κοιτώντας το ολόγιομο φεγγάρι του Αυγούστου...
...και πόσες φορές, μικρό παιδί, δεν είχα ακούσει, ξαπλωμένοι κάτω από τις ισκιάδες, τους τρυγητές της σταφίδας να λένε "Το φεγγάρι του Αυγούστου δε λέει ψέματα" και ναι, κάτω από το αυγουστιάτικο φεγγάρι όλα μοιάζουν μαγικά!
...αισθησιασμός που γεννά το αυγουστιάτικο φως.
...έρωτας,
...πόθος,
...ορμή της νιότης...
μεράκι!
…και όπως τότε, έτσι και τώρα, η πανσέληνος και έκλειψη του φεγγαριού μας είναι από εκείνες τις νύχτες που ο ουρανός μοιάζει να γράφει ποίηση χωρίς λέξεις!
...η αυγουστιάτικη πανσέληνος μοιάζει σαν να θυμάται πως ακόμη και το πιο λαμπρό φως χρειάζεται κάποτε να περάσει μέσα από τη σκιά.
…και όχι, το φεγγάρι μας δεν χάνεται στην έκλειψη - απλώς δανείζει για λίγο τη λάμψη του στη σιωπή.
Κι όταν ξαναγεννηθεί από τη σκιά της Γης, θα μας θυμίσει πως το φως δεν νικιέται – μόνο δοκιμάζεται.
Απόψε η πανσέληνος φορά το πέπλο της σκιάς.
Κι όμως, πίσω από κάθε έκλειψη η Σελήνη παραμένει ολόκληρη,
όπως και η ελπίδα πίσω από κάθε σκοτάδι...
...η αυγουστιάτικη πανσέληνος μοιάζει σαν να θυμάται πως ακόμη και το πιο λαμπρό φως χρειάζεται κάποτε να περάσει μέσα από τη σκιά.
…και όχι, το φεγγάρι μας δεν χάνεται στην έκλειψη - απλώς δανείζει για λίγο τη λάμψη του στη σιωπή.
Κι όταν ξαναγεννηθεί από τη σκιά της Γης, θα μας θυμίσει πως το φως δεν νικιέται – μόνο δοκιμάζεται.
Απόψε η πανσέληνος φορά το πέπλο της σκιάς.
Κι όμως, πίσω από κάθε έκλειψη η Σελήνη παραμένει ολόκληρη,
όπως και η ελπίδα πίσω από κάθε σκοτάδι...
...και κει που την κοιτούσα, δεν θα μπορούσα να μην την φωτογραφίσω...
....ntina "κοιτάζοντας το φεγγάρι"
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου