Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ψυχική υγεία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ψυχική υγεία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 21 Ιουλίου 2025

Η ιστορία ενός γενναίου ταξιδιώτη, σε ένα σκληροτράχηλο και αφιλόξενο τοπίο

Σε ένα από τα πιο σκληροτράχηλα και αφιλόξενα τοπία της Γης, ένας άνδρας γύρω στα 50 περπάτησε πάνω από 120 χιλιόμετρα για να σώσει τη ζωή του.
Όταν το αυτοκίνητό του χάλασε στο απομακρυσμένο και απομονωμένο Βόρειο Έδαφος της Αυστραλίας, χιλιόμετρα μακριά από την πλησιέστερη πόλη και με περιορισμένες προμήθειες, βρέθηκε αντιμέτωπος με ένα δίλημμα - να περιμένει και να ελπίζει σε μια διάσωση που μπορεί να μην έρθει ποτέ ή να ξεκινήσει μια δυσκολότατη οδοιπορία
Επέλεξε να περπατήσει. 
Κατά τη διάρκεια αρκετών ημερών, αντιμετώπισε τις υπερβολικές θερμοκρασίες της ημέρας, 
τις παγωμένες νύχτες, 
την αφυδάτωση και τον πανταχού παρόντα κίνδυνο των άγριων ζώων της ερήμου. 
Χωρίς ενισχύσεις, χωρίς GPS, και μόνο με το κουράγιο να τον καθοδηγεί, πίεσε τον εαυτό του να προχωρήσει μέσα στο άγριο έδαφος.
Εν τω μεταξύ, μια ομάδα διάσωσης είχε ξεκινήσει, αλλά η απεραντοσύνη της άγριας ενδοχώρας άφησε στους διασώστες ελάχιστα στοιχεία για να προχωρήσουν. 
Ως εκ θαύματος, ο άντρας πέρασε σε απόσταση αναπνοής από την ίδια την ομάδα που στάλθηκε για να τον βρει, ειδοποιώντας τους εγκαίρως. 
Όταν οι διασώστες τον έφτασαν, δεν βρήκαν έναν άνθρωπο συντετριμμένο από την έρημο, αλλά έναν άνθρωπο με "αξιοσημείωτα καλή διάθεση", ο οποίος είχε αντέξει σε ένα από τα πιο σκληρά περιβάλλοντα του πλανήτη με την απόλυτη δύναμη της θέλησής του!
Η ιστορία του έχει εντυπωσιάσει τόσο τους ντόπιους όσο και τους ειδικούς σε θέματα επιβίωσης, όχι μόνο για το σωματικό κατόρθωμα, αλλά και για τη σπάνια ηρεμία και διαύγεια που διατήρησε κάτω από τέτοια πίεση σε τόσο αντίξοες συνθήκες
Σε μια περιοχή γνωστή για τη δοκιμασία των ανθρώπινων ορίων, απέδειξε ότι η επιβίωση δεν προέρχεται πάντα μόνο από τη δύναμη, αλλά από την ψυχραιμία, 
το ένστικτο και την ακλόνητη θέληση για ζωή.
μετάφραση και επιμέλεια κειμένου ntina
https://web.facebook.com/Thelearningloop.us

Δευτέρα 16 Οκτωβρίου 2023

Λοβοτομή, μια παράλογη και ανατριχιαστική επέμβαση στον εγκέφαλο

Λοβοτομή: Η σκοτεινή πλευρά της επιστήμης και το πιο αμφιλεγόμενο Νόμπελ Ιατρικής
Στις 19 Νοεμβρίου του 1975 κυκλοφορεί η συγκλονιστική ταινία "Η Φωλιά του Κούκου" με έναν ανεπανάληπτο Jack Nicholson‎ - η ταινία θα μείνει πια γραμμένη στο μυαλό όλων όσων την είδαν ξαναθυμίζοντας την ανατριχιαστική ιστορία της λοβοτομής!
Η λοβοτομή ήταν η πιο διαδεδομένη ψυχοχειρουργική μέθοδος θεραπείας τη δεκαετία του '40. 
Ο "γιατρός" που την εφάρμοσε κέρδισε το Νόμπελ Ιατρικής. 
Όπως αποδείχτηκε όμως, η μέθοδος άφηνε πίσω της πολλούς-πολλούς νεκρούς καιχιλιάδες θύματα ως "φυτά" και οι 
μελέτες έδειχναν πως η λοβοτομή ήταν βάρβαρη, 
ανήθικη,
απάνθρωπη και αναποτελεσματική,
παρόλα αυτά όμως ο António Moniz κέρδισε το Νόμπελ Ιατρικής το 1949 και οι επεμβάσεις που πραγματοποιήθηκαν ξεπέρασαν κατά πολύ τις 40.000 - σκεφτείτε πόσα άτομα καταστράφηκαν - με πιο γνωστά θύματα την άγνωστη αδελφή των Kennedy, Rosemary Kennedy, την  αδελφή του Tennessee Williams, Rose Isabel Williamsζ, αλλά και την Evita Perón.
Και το ότι εμείς σήμερα έχουμε γλυτώσει από τους "απάνθρωπους και αδίσταχτους γιατρούς" σαν τον António Moniz  και δεν μας τρυπάνε το κρανίο, το χρωστάμε στους λίγους γιατρούς που αντιτάχτηκαν και έσωσαν και την επιστήμη τους και όλους εμάς!!!
Και σίγουρα κάποιοι ίσως ρωτήσουν: μα και σήμερα λοβοτομές δεν μας κάνουν? και βέβαια δεν θα διαφωνήσω... 
και βέβαια δεν είναι λίγες οι φορές που και σήμερα με αμείωτο ζήλο για χιλιάδες λόγους μας κάνουν λοβοτομές!!!
λοβοτομές με άλλες μεθόδους βέβαια, αλλά δεν παύουν να είναι λοβοτομές  βάρβαρες, 
ανήθικες,
απάνθρωπες και αναποτελεσματικές!!!

Η ιδέα της λοβοτομής, με το όνομα λευκοτομή από τα λευκός + τομή, δηλαδή κοπή της λευκής ουσίας του εγκεφάλου, εφαρμόστηκε για πρώτη φορά σε δύο ανθρώπους το 1892 στην Ελβετία, από τον dr. Gottlieb Burckhardt - και τι απέγιναν αυτοί οι άνθρωποι?
πέθαναν φυσικά, αφού μετά τη λοβοτομή έπεσαν σε κώμα και πέθαναν με αποτέλεσμα η ιδέα να εγκαταλειφθεί.
Αυτό βέβαια δεν πτόησε τον Πορτογάλο νευρολόγο Αντόνιο Μονίζ, να εφαρμόσει τη λοβοτομή σε τουλάχιστον, για αρχή, σε 40 άτομα.
Η μέθοδος που εφάρμοσε περιλάμβανε το άνοιγμα τρύπας στο κρανίο του ασθενούς, και την έγχυση αιθυλικής αλκοόλης/οινοπνεύματος στον προμετωπιαίο φλοιό του εγκεφάλου, πράγμα που κατέστρεφε το τμήμα αυτό.
Το 1949, ο António Moniz που έχυνε αιθυλική αλκοόλη/οινόπνευμα στον προμετωπιαίο φλοιό του εγκεφάλου, βραβεύθηκε με βραβείο Νόμπελ για την επίτευξη της λοβοτομής, με το όνομα λευκοτομή!!!
António Moniz - Πορτογάλος πολιτικός, ιδρυτής κόμματος και Υπουργός Εξωτερικών της Πορτογαλίας. 
Αφού ολοκλήρωσε την πολιτική του σταδιοδρομία επιστρέφει, σε ηλικία των 55 ετών, στην Ιατρική και δεν δίσταζε να χώνει μια λεπτή σπάτουλα στο μπροστινό μέρος του κρανίου των ασθενών, ώστε να διαχωρίσει ελαφρά τους δύο μετωπιαίους λοβούς, προτού ρίξει οινόπνευμα για να νεκρώσει αυτό το τμήμα του εγκεφαλικού φλοιού.
Αυτό που δεν είναι πολύ γνωστό για τον António Moniz  είναι η επίσημη πολιτική του σταδιοδρομία!
Ο Moniz ξεκίνησε την επίσημη πολιτική του σταδιοδρομία όταν εξελέγη στο κοινοβούλιο το 1900...
Κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, διορίστηκε Πρέσβης στην Ισπανία και στη συνέχεια έγινε Υπουργός Εξωτερικών το 1917 και το 1918 ηγήθηκε της πορτογαλικής αντιπροσωπείας στην Ειρήνη των Βερσαλλιών Συνέδριο.
Αποσύρθηκε από την πολιτική το 1919 μετά από μονομαχία που προέκυψε από πολιτική διαμάχη και δεν έχασε την ευκαιρία να ξαναγυρίσει στην ιατρική!
Έτσι το 1926, σε ηλικία 51 ετών, ο Moniz αποσύρθηκε από την πολιτική και επέστρεψε στην ιατρική με πλήρη απασχόληση, για να επιτελέσει το απάνθρωπο έργο του, στο όνομα της ιατρικής επιστήμης!
Και όταν η λευκοτομή πήρε το δρόμο προς τις ΗΠΑ, τελειοποιήθηκε από τον άλλο σωτήρα της ανθρωπότητας, τον Walter Freeman και το όνομά της άλλαξε σε λοβοτομή. 
Ο Freeman ανακάλυψε ότι ήταν δυνατή η πρόσβαση στο μετωπιαίο φλοιό του εγκεφάλου μέσω της οφθαλμικής κόγχης, γι’ αυτό και έκανε επεμβάσεις πάνω από το βολβό του ματιού. 
Μια άλλη μέθοδός του ήταν να ανοίγει με μια μικρή μύτη τρυπανιού το κρανίο από την περιοχή του αυτιού και αφού έφτανε στο μετωπιαίο φλοιό κατέστρεφε οριστικά τα νεύρα χτυπώντας απότομα το τρυπάνι με ένα μικρό σφυρί.
Ο γιατρός κατέστρεφε κάποια τμήματα του εγκεφάλου τα οποία βρίσκονταν στο μετωπιαίο λοβό, με σκοπό την απενεργοποίηση σημαντικών εγκεφαλικών λειτουργιών.
Για να το πετύχουν αυτό, οι χειρουργοί άνοιγαν τρύπες στο κρανίο του ασθενούς, μέσω των οποίων, με ειδικά εργαλεία, έφταναν στα μέρη του εγκεφάλου που ήθελαν. 
Οι κύριες είσοδοι ήταν από το αυτί, το βολβό του ματιού ή και απευθείας από το πάνω μέρος του κρανίου.
Ο Freeman κυκλοφορούσε τη δεκαετία του 1950 με ένα βανάκι που μετέφερε τον εξοπλισμό του και έκανε λοβοτομές παντού, από τα νοσοκομεία μέχρι και τα δωμάτια ξενοδοχείων. 
Μπορούσε να υποβάλλει σε λοβοτομή από ψυχικά ασθενείς μέχρι άτακτα παιδάκια, ή αμελείς νοικοκυρές και μετέτρεψε πολλούς ανθρώπους σε "φυτά", προτού χάσει την ιατρική του άδεια.
Ήταν τόσο αδίστακτος που δεν δίστασε να κάνει λοβοτομή σε ένα τετράχρονο παιδάκι!
Και βέβαια βρήκε πολλούς υποστηρικτές, όχι που δεν θα έβρισκε, η όλη του όμως συμπεριφορά και το φλερτ του με τα μέσα ενημέρωσης αντανακλούσε μια αλαζονεία και σκληρότητα που έθεσε σε κίνδυνο τη ζωή και την υγεία πολλών ανθρώπων. 
Από τις 3.500 λοβοτομές που πραγματοποίησε ή επέβλεψε κατά τη διάρκεια της καριέρας του, εκτιμάται ότι 490 άτομα πέθαναν ως αποτέλεσμα της θεραπείας, ενώ χιλιάδες έμεινα  για πάντα "φυτά"
Επίσης το 1951, ένας από τους ασθενείς του Freeman στο Cherokee Mental Health Institute πέθανε όταν ο αδίστακτος "γιατρός" ξαφνικά σταμάτησε για μια φωτογραφία κατά τη διάρκεια της διαδικασίας και ο τροχοκλαστής εισχώρησε κατά λάθος πολύ στον εγκέφαλο του ασθενούς. 
Μετά από τέσσερις δεκαετίες ο Freeman είχε κάνει προσωπικά πιθανώς έως και 4.000 λοβοτομές ακόμα και σε ανυποψίαστα παιδάκια 4 ετών, παρά το γεγονός ότι δεν είχε επίσημη χειρουργική εκπαίδευση, μέχρι που τελικά αποφάσισαν να του απαγόρευσαν τη χειρουργική επέμβαση το 1967, αφού πια είχε καταστρέψει δεκάδες ανθρώπους, από τους οποίους όσοι δεν πέθαναν έχασαν κάθε επαφή με την πραγματικότητα, δεν μπορούσαν να εξυπηρετήσουν τον εαυτό τους και δεν είχαν καθόλου αισθήματα.
Σήμερα η πρακτική αυτή επικρίνεται διότι οι ασθενείς χάνουν το μεγαλύτερο μέρος της συναισθηματικής τους ζωής και διότι υπήρξε εκτεταμένη κατάχρηση της μεθόδου καθώς χρησιμοποιήθηκε και ως
"διορθωτική" της προσωπικότητας!
Ανήκει στις μαύρες σελίδες της Ιατρικής και η λέξη "λοβοτομή" είναι συνώνυμη της "σφαγής". 
Εν το μεταξύ έχουν υπάρξει εκκλήσεις για ανάκληση του βραβείου Νόμπελ του Moniz, ειδικά από συγγενείς μελών οικογενειών που υποβλήθηκαν σε λευκοτομές!
και δυστυχώς, όπως πολλές φορές έχει συμβεί μέχρι σήμερα, μάλιστα και μέχρι πολύ πρόσφατα, η κοινωνία αποδέχτηκε τη λοβοτομή, τη θεώρησε ακίνδυνη, γρήγορη και απλή μέθοδο διόρθωσης της προσωπικότητας, για έναν πολύ απλό λόγο όπως ισχυρίζονται αυτοί που υοθετούν αυτές τις απόψεις και συμπεριφορές: 
για το καλό μας!

Κείμενο και επιμέλεια κειμένου:ntina
~~~~~~~~~~~
και ένα εξαιρετικό άρθρο από τον Κωστή Σιδέρη  - https://www.facebook.com/sideriscos/posts/pfbid0Utri9GsvP9f4zUSTMza71AaWsmAJ4aGgfP2t71NvULBttSTBh58sBe6Scvpn1Vtvl
Την δεκαετία του 1920, ο διακεκριμένος επιστήμονας  António Caetano de Abreu Freire Egas Moniz, γνωστός ως Egas Moniz σκέτο, αφού εγκατέλειψε μια άκρως δυναμική πολιτική καριέρα, στα 51του αποφάσισε να ασχοληθεί και πάλι με την επιστήμη. 
Ήταν ο άνθρωπος που έπεισε το σύνολο του επιστημονικού κόσμου για το όφελος της "λευκοτομης" (leucotomy) μετέπειτα γνωστής ως λοβοτομή.  
Η πρακτική αυτή θεωρήθηκε τότε η "μόνη λύση" για την θεραπεία ψυχικών νόσων και η πρώτη επέμβαση πραγματοποιήθηκε το 1935. 
Στην συνέχεια εφαρμόστηκε με επιστημονική ακρίβεια για αρκετά χρόνια σε ασθενείς και όλοι ήταν αρχικά ενθουσιασμένοι με τα εκπληκτικά αποτελέσματα. 
Μάλιστα το 1949 τιμήθηκε με Νόμπελ "for his discovery of the therapeutic value of leucotomy in certain psychoses". 
Οι "αρνητές" βέβαια τον κατηγορούσαν ότι υποτιμούσε συστηματικά τις παρενέργειες και ότι τα δεδομένα που παρουσίαζε ήταν ανεπαρκή, ενώ   αγνοούσε τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις στους "τυχερούς" ασθενείς. 
Εννοείται ότι αυτοί οι "εχθροί της επιστήμης"  αγνοήθηκαν με αποτροπιασμό από το 99% των ειδικών της εποχής. 
Δεν υπάρχουν πληροφορίες αν τους αφαιρέθηκαν και τα πτυχία που τόλμησαν να αμφισβητήσουν το επιστημονικό consensus της εποχής, ή αν φυλακίστηκαν από κυβερνήσεις που εκπροσωπούσαν τότε,  την Επιστήμη επί της Γης. 
Η ιστορία πάντως λέει, ότι χρειάστηκαν δεκαετίες για να καταλήξει τελικά η επιστημονική κοινότητα ότι η πρακτική αυτή   προκαλούσε όντως σοβαρά προβλήματα στους ασθενείς και άρα έπρεπε  να εγκαταλειφθεί.
Οι συγγενείς των λοβοτομημένων από την άλλη,  είχαν την τιμή να απολαύσουν ισόβια τα "καλά αποτελέσματα" αυτής της θεραπείας. 
Η ιστορία των θετικών επιστημών, είναι γεμάτη από καταπληκτικές θεωρίες οι οποίες αν και αρχικά φαίνονταν εκπληκτικές, αποτελεσματικές και σωτήριες, τελικά κονιορτοποιήθηκαν από την αμείλικτη και θρασύτατη πραγματικότητα, που επιμένει να γράφει στα παλιά της τα παπούτσια τις ανθρώπινες ιδεοληψίες. 
Και μάλιστα, ασχέτως τι λέει κάθε φορά το "99% των ειδικών", αρκεί να διαφωνήσει η πραγματικότητα και η συζήτηση τελειώνει. 
Φαίνεται λοιπόν ότι οι σύγχρονοι "φανατικοί οπαδοί της επιστήμης", έχουν άγνοια από την Ιστορία των Θετικών Επιστημών. 
Δεν ακολουθούν τα δεδομένα αλλά την "καρδιά τους" και τους "ευσεβείς πόθους" τους. Μάλιστα φτάνουν να προβλέπουν αποτελέσματα ερευνών σε εξέλιξη, με μια εκπληκτική βεβαιότητα, λες και έχουν κάποιο μυστηριώδες κληρονομικό χάρισμα να βλέπουν στο μέλλον. 
Καθόλου παράξενο επομένως που βλέπουμε την ευκολία με την οποία μας επιστρέφουν στον Σκοταδισμό.

Τρίτη 10 Οκτωβρίου 2023

'Αγις Γούζαρης: Εις μνήμην της ψυχικής υγείας και υπέρ υγείας της υποκρισίας και της ψυχανωμαλίας

από Agis Gouzaris:https://www.facebook.com/agis.gouzaris/posts/pfbid0684tTZdsoeS23cpGfXP5RFuPZL2ziThvnijuoajSckd2qTPCotEWjfLxQXccjbULl
Εις μνήμην της ψυχικής υγείας και υπέρ υγείας της υποκρισίας και της ψυχανωμαλίας
Ο ΠΟΥ καθιέρωσε την 10η Οκτωβρίου ως Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας το 1992.
Τα τελευταία χρόνια μπορούμε να πούμε ότι πια τιμούμε τη μνήμη της ψυχικής υγείας ή, εναλλακτικά, την αποθέωση της υποκρισίας και της μαζικής ψυχοπαθολογίας.
Φέτος, η διεθνής τρομοκρατική οργάνωση στην οποία έχει μετεξελιχθεί ο ΠΟΥ, είχε τη φαεινή ιδέα να ορίσει ως θέμα του φετινού «εορτασμού», το οργουελικής έμπνευσης "Η ψυχική υγεία ως καθολικό ανθρώπινο δικαίωμα/Mental health is a universal human right"
Για όσους εξακολουθούν να διαθέτουν την ικανότητα λογικής σκέψης και επαφής με την πραγματικότητα, ο ΠΟΥ συνιστά μια διεθνή τρομοκρατική οργάνωση στην υπηρεσία της παγκόσμιας ελίτ και της υλοποιούμενης δυστοπικής Νέας Τάξης Πραγμάτων. 
Ο ρόλος του στην οργάνωση της μεγαλύτερης απάτης στην ιστορία της ανθρωπότητας κι ενός από τα ειδεχθέστερα διεθνή εγκλήματα, αυτό της ψευδοπανδημίας Covid 19, ήταν κομβικός:
1. Άρχισε με την αλλαγή του ορισμού της έννοιας της «πανδημίας» πριν λίγα χρόνια.
2. Αντικατέστησε την ιατροδικαστική εξέταση, ως τη μοναδική επιστημονική μέθοδο για τον προσδιορισμό της αιτίας θανάτου, με κριτήρια απολύτως αντιεπιστημονικά τα οποία κατήργησαν de jure τα καθιερωμένα επιστημονικά κριτήρια τα οποία χρησιμοποιούσε ανέκαθεν η Ιατρική (π.χ. τα κριτήρια του Koch).
Εφηύρε την γελοία έννοια του «ασυμπτωματικού κρούσματος» προκειμένου να διογκώσει τεχνητά τους αριθμούς κρουσμάτων και θανάτων.
3. Εξέδωσε τα δολοφονικά πρωτόκολλα «διάγνωσης» και «θεραπείας» τα οποία ευθύνονται για το θάνατο μερικών εκατομμυρίων ανθρώπων «από» ένα κοινό κρυολόγημα.
4. Άλλαξε την έννοια της «ανοσίας της αγέλης» σε αυτούς που έχουν εμβολιαστεί, υποτιμώντας έτσι τη φυσική ανοσία έναντι της τεχνητής.
5. Ολοκλήρωσε τη συμμετοχή του στο έγκλημα με τη μαζική δολοφονία αρκετών εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων από τις άμεσες παρενέργειες των θανατηφόρων «εμβολίων» και υπονόμευσε την υγεία δισεκατομμυρίων ανθρώπων για τα επόμενα χρόνια.
6. Άλλαξε την κλασική έννοια του "εμβολίου" από κάτι που προσφέρει ανοσία σε κάτι που υποτίθεται ότι προσφέρει "προστασία" 
Είδαμε τελικά πόσοι εμβολιασμένοι "προστατεύθηκαν" με μεγαλύτερα ποσοστά βαριάς νόσησης και θνητότητας σε σχέση με τους ανεμβολίαστους.
Κι όχι «μόνο» αυτά:
1.Ο ΠΟΥ, ως γνήσια διεθνής τρομοκρατική οργάνωση, ενορχήστρωσε μια επιχείρηση ψυχολογικού πολέμου που παρόμοιά της δεν έχουμε ξαναδεί στα παγκόσμια χρονικά.
Σε αγαστή και μεθοδική συνεργασία με τα διεθνή μέσα μαζικής εξαπάτησης δημιούργησε μια κατάσταση μαζικής ψύχωσης σε δισεκατομμύρια ανθρώπους, πολλοί εκ των οποίων εξακολουθούν να πάσχουν από αυτή, άλλοι λιγότερο κι άλλοι περισσότερο: είναι αυτοί οι οποίοι εξακολουθούν να τρομοκρατούνται από το κοινό κρυολόγημα, αυτοί οι οποίοι εξακολουθούν να κάνουν με αγωνία τα απαταιωνίστικα rapid tests, αυτοί που δεν βγάζουν ούτε μέσα στο σπίτι τους τις μάσκες-φίμωτρα, αυτοί που εναγωνίως ανυπομονούν να κάνουν την επόμενη, «επικαιροποιημένη» θανατηφόρα ένεση.
2. Οι βλάβες στην ψυχική υγεία μεγάλου μέρους της ανθρωπότητας εξαιτίας των μέτρων «αντιμετώπισης της πανδημίας» είναι ανυπολόγιστες (και ίσως μη αναστρέψιμες) όπως είναι και οι βλάβες στη φυσιολογική αναπτυξιακή εξέλιξη και υγεία παιδιών και εφήβων.
3. Ο ΠΟΥ, ως καλός υπηρέτης της παγκόσμιας ελίτ και της δυστοπίας της, ενισχύει το παγκόσμιο παραλήρημα περί υποτιθέμενης ανθρωπογενούς «κλιματικής κρίσης» σπρώχνοντας ακόμη περισσότερους ανθρώπους στη μαζική ψύχωση.
4. Ο ρόλος του ΠΟΥ στην παράνοια της Νέας Τάξης Πραγμάτων συμπεριλαμβάνει και την αποδοχή του παραληρήματος της θεωρίας των πολλαπλών φύλων αλλά και την προώθηση της παιδοφιλίας ως «κανονικότητας».
5. Κι επειδή ο ΠΟΥ κόπτεται για την ψυχική μας υγεία, μόλις πριν από λίγους μήνες, συμπεριέλαβε στις ψυχικές παθήσεις την άρνηση εμβολιασμού!
Έπεται να κηρυχθεί η διαφωνία στο κυρίαρχο αφήγημα της κάθε εξουσίας ως η "νέα τρέλα", για την οποία θα είμαστε υποχρεωμένοι να υποβληθούμε σε "επιστημονικά αποδεδειγμένες θεραπείες".
Κι έρχεται τώρα, μετά από όλα αυτά, ο ΠΟΥ να προπαγανδίζει οργουελικά την ψυχική υγεία ως "παγκόσμιο ανθρώπινο δικαίωμα", αφού την εκτέλεσε εν ψυχρώ κι εξακολουθεί να της δίνει κατά ριπάς τις χαριστικές βολές.
Δεν μπορεί να υπάρξει ψυχική υγεία στη δυστοπία της Νέας Τάξης Πραγμάτων. 
Μόνο βαρειά ψυχανωμαλία.
Ξυπνήστε.

Παρασκευή 30 Ιουνίου 2023

Αυθυποβολή, ένα πανίσχυρο εργαλείο για τη μεταβολή των κυρίαρχων αρνητικών σκέψεων

Μεταμορφώνοντας το υποσυνείδητο
Υποβολή είναι η σκέψη, η ιδέα, η εντύπωση ή κατάσταση που υποδόρια, ασυναίσθητα και αποτελεσματικά επιβάλλεται στον άνθρωπο από μια εξωτερική ή εσωτερική πηγή. 
Όλα γύρω μας δουλεύουν με την υποβολή, συνειδητά ή ασυνείδητα, για καλό ή κακό σκοπό. Οι γονείς, το σχολείο, οι φίλοι, τα πολιτικά κόμματα, οι αγαπημένοι και οι εχθροί μας, οι διαφημιστές, η κοινωνία στο σύνολό της είναι σε ένα διαρκές αλισβερίσι προβαλλόμενων προτύπων και ιδεών και αντίστοιχων ανταποκρίσεων. 
Πανίσχυρο εργαλείο η υποβολή γίνεται μηχανισμός ελέγχου, χειραγώγησης αλλά και βελτίωσης ή απελευθέρωσης αν χρησιμοποιηθεί με τον κατάλληλο τρόπο. 
Σε αυτή την τελευταία διάσταση επιμένουν για χρόνια συγγραφείς, ψυχοθεραπευτές και ένας ολόκληρος στρατός ανθρώπων που υποστηρίζει το κίνημα της θετικής σκέψης. 
Στην ουσία, όλη η φιλοσοφία του “positive thinking” βασίζεται πάνω στην μετατροπή και αλλαγή της ψυχοσυναισθηματικής και διανοητικής κατάστασης του ατόμου μέσω των διαρκών, κατευθυνόμενων υποβολών. 
Αυτό είναι το κλειδί πίσω από τον ενεργητικό διαλογισμό της μεθόδου Silva, την επιτυχία των απλοϊκών αλλά αποτελεσματικών βιβλίων τύπου «το Μυστικό», τη δύναμη των χαπιών placebo.
Εδώ, οφείλεται μνεία και εύφημος αναφορά στον Emile Coué, τον γάλλο ψυχοθεραπευτή που κυριολεκτικά εφηύρε συστηματοποιημένα την διαδικασία του placebo effect με την ανάπτυξη της αισιόδοξης, θεραπευτικής αυθυποβολής του. 
Ο Coué στις αρχές του προηγούμενου αιώνα γιάτρεψε εκατοντάδες ασθενείς από διάφορες, ήπιες και βαριές ασθένειες με έναν συνδυασμό ύπνωσης, φαντασιακής επιρροής και επανάληψης ενός θετικού μάντρα-φράσης. 
Η φράση του ήταν το απλούστατο "Κάθε μέρα, με κάθε τρόπο, γίνομαι καλύτερα, όλο και καλύτερα" που αφού την υπέβαλε στου ασθενείς τους, τους έβαζε να την λένε καθημερινά, σε τακτά διαστήματα επαναλήψεων. 
Το βιβλίο του «Αυτοκυριαρχία Μέσω της Ενσυνείδητης Αυθυποβολής» (Self Mastery Through Conscious Autosuggestion) είναι πλέον κλασσικό και ίσως ένα από τα καλύτερα, συγκροτημένα εγχειρίδια που μπορεί να χρησιμοποιήσει κάποιος για την αυτοβελτίωσή του.
Που έγκειται η δύναμη των αυθυποβολών
Μιλώντας για υποβολή, στην συγκεκριμένη φάση, μιλάμε αποκλειστικά για αυθυποβολή, ιδίως την αυθυποβολή που επιχειρεί συνειδητά ένα άτομο στον εαυτό του για να πετύχει ένα ορισμένο θετικό αποτέλεσμα ή να διακόψει την δράση ενός αρνητικού. 
Αφήνουμε εντελώς απέξω, προς το παρόν, το θέμα της υποβολής άλλου προσώπου, με όσα ηθικά ζητήματα εγείρει.
Οι τρόποι και τα τρυκ για να πετύχει κάποιος μια επιθυμητή μεταστροφή της σκέψης και της συναισθηματικής του κατάστασης είναι πολλοί –στο τέλος αυτού του κειμένου θα σας δώσουμε έναν από τους πιο απλούς και αποτελεσματικούς- αλλά οι αρχές με τις οποίες λειτουργεί η αυθυποβολή είναι σταθερά οι ίδιες. 
Σε αυτές τις αρχές λειτουργούν τα μάντρα και οι προσευχές, οι τελετουργίες και το NLP (Neuro-Llinguistic Programming).
Η αρχή της επανάληψης
Όχι απλά μήτηρ μαθήσεως αλλά και δυναμικός μετατροπέας των σκέψεων, των συνηθειών και των στάσεών μας, η επανάληψη μπορεί να προκαλέσει βαθιά αλλαγή. 
Η επανάληψη εστιάζει το μυαλό προς τον επιδιωκόμενο στόχο, μετατρέπει το συναίσθημα, εμψυχώνει. 
Μια σειρά απλών θετικών προτάσεων/καταφάσεων που επαναλαμβάνεται, αυτόματα ή με αίσθημα, μπορεί κυριολεκτικά να αλλάξει τη διάθεση κάποιου μετατοπίζοντας το συναίσθημά του από τον αρνητικό στον θετικό πόλο. 
Η επανάληψη έχει αθροιστικό αποτέλεσμα.
Η γεωμετρική αύξηση της επενέργειας των αυθυποβολών
Έχει να κάνει με την μαγικής φύσεως ιδέα του «ενεργοποιημένου ενθουσιασμού», την οποία μπορεί να προκαλέσει ο άνθρωπος ανυψώνοντας συναισθηματικά κυρίως αλλά και διανοητικά και ενεργειακά τον εαυτό του. 
Οι επαναλαμβανόμενες ταυτόσημες σκέψεις αυξάνουν το αναμενόμενο ψυχικό αποτέλεσμα. Οι παραδόσεις όλων των θρησκειών επιβεβαιώνουν πως εξακολουθητικές προσευχές εισακούγονται καλύτερα από μία μόνο, ακριβώς γιατί τείνουν με την επανάληψη να ενισχύουν την προσμονή και την πίστη.
Η μεταβολή των κυρίαρχων σκέψεων
Το επιδιωκόμενο είναι να μεταβληθούν οι κυρίαρχες σκέψεις. 
Η αυθυποβολή όταν γίνεται για μακρό διάστημα και με σταθερότητα μπορεί να σπάσει τα όρια της προσωπικότητας μετατοπίζοντας την σκέψη – και κυρίως αυτό που επηρεάζει η σκέψη, το συναίσθημα- στην σωστή πλευρά, την πιο αποδοτική για τον άνθρωπο. 
Ο Charles Haanel έχει γράψει πως "η σκέψη χτίζει οργανικές δομές τόσο στους ανθρώπους όσο και στα ζώα» και ορισμένες ενσυνείδητες διαδικασίες όπως αυτή της αυθυποβολής, παράγουν συγκεκριμένα φαινόμενα που τα αποτελέσματά τους είναι αδιακρίτως τα ίδια"
Οι έρευνες του εγκεφάλου σήμερα από τις νευροεπιστήμες επιβεβαιώνουν αυτό που έλεγε ο Haanel σχεδόν έναν αιώνα νωρίτερα χωρίς μαγνητικές τομογραφίες και εγκεφαλογραφήματα στα χέρια του. 
Οι περισσότερες αρνητικές εγγραφές που υπάρχουν στον καθένα μας έχουν δημιουργηθεί ακριβώς μέσα από μια ατέλειωτη σειρά "αρνητικών εγγραφών"
Με την υποκατάσταση μέσω "θετικών εγγραφών" τα δεδομένα μπορεί να αντιστραφούν.
Η δύναμη των καταφάσεων. 
Επαναπρογραμματισμός και αύξηση του ψυχικού δυναμικού
"Μια θετική σκέψη είναι χίλιες φορές ισχυρότερη από μια αρνητική"
Αυτή η στερεότυπη, new age φράση έχει αλήθεια μέσα της. 
Γνωρίζουμε όλοι εκ πείρας πως ένα ασήμαντο θετικό επεισόδιο ή μια μεταστροφή της σκέψης μας στη φωτεινή πλευρά της ζωής μπορεί να αλλάζει αλυσιδωτά την διάθεσή μας και τη μέρα μας. 
Η διαρκής αυθυποβολή λειτουργεί ως πολλαπλασιαστής προσδοκίας μέσα από τις αντίστοιχα διαρκείς κρούσεις που κάνει στη φαντασία. 
Συστηματικά μπορεί να επαναπρογραμματίσει προδιάθεση, επιθυμία και προσδοκία εκεί που θέλουμε. 
"Πες το μέχρι να το πιστέψεις" 
Ή όπως υποστηρίζει μια διάσημη ξένη φράση “Fake it until you make it!”, "Προσποιήσου μέχρι να το κάνεις αληθινό" 
Στην πραγματικότητα αυτό που επηρεάζεται είναι το συναίσθημα αυξάνοντας το απόθεμα του ενδιάθετου ψυχικού δυναμικού. 
Η αυθυποβολή γίνεται έτσι ένα εργαλείο επίκλησης γι’αυτό που μια σειρά από ψυχικούς ερευνητές ονομάζουν "ανώτερο εαυτό" του ανθρώπου. 
Ακόμα και η Τύχη, αυτή η τυφλή θεότητα δεν φαίνεται να είναι καθόλου κουφή. 
Ακούει τις επικλήσεις και ανταποκρίνεται. 
Η έννοια της τύχης ενσωματώνει την θετική εικόνα του εαυτού. 
Η υποβολή κάνει αυτή τη δουλειά.
Μια απλή, εύκολα εφαρμόσιμη μέθοδος
Ανάμεσα στις άπειρες μεθόδους που έχουν δουλευτεί από πολλούς ανθρώπους θα παρουσιάσουμε το απλό και αποτελεσματικό «τρυκ» που προτείνει ο Max Freedom Long στο βιβλίο του “Self-Suggestion and the new huna theory of Mesmerism and hypnotism”. Μελετητής και κύριος εισηγητής στη Δύση της φιλοσοφίας Huna, ο Long δείχνει πώς να επηρεάσεις τον υποσυνείδητο, κατώτερο εαυτό, αυτόν που μπλοκάρει με τις αναχαιτίσεις και τους φόβους του την υλοποίηση των επιθυμιών του ανθρώπου, με την απλή μέθοδο του "κομποσκοινιού". 
Tο "σκοινί της προσευχής", εργαλείο για την συγκέντρωση του νου μέσα από την επανάληψη των προσευχών βρίσκεται σχεδόν σε όλο τον κόσμο. 
Ο ορθόδοξος χριστιανισμός χρησιμοποιεί το κομποσκοίνι, με 33 συνήθως κόμπους, οι καθολικοί το ροζάριο, οι ινδουϊστές και βουδιστές το τζάπα μάλα, με 108 κόμπους, οι μουσουλμάνοι το tasbih και το κομπολόι.
Η προσευχή είναι επίκληση. 
Μια αυθυποβολή είναι επίσης επίκληση, σε αυτή την περίπτωση όμως στην καλύτερη όψη του δικού μας εαυτού. 
Η κατασκευή και η χρήση ενός "σκοινιού με κόμπους" είναι ένας τρόπος συνομιλίας –και πειθούς- του υποσυνείδητου εαυτού μας μέσω των επαναλήψεων μιας εστιασμένης φράσης-επίκλησης.
Καλό είναι να μην χρησιμοποιήσετε ένα έτοιμο «σκοινί προσευχών» αλλά να κατασκευάσετε το δικό σας, από όποιο υλικό προτιμάτε, δέρμα- μεταξωτή κορδέλα- σκοινί, γιατί όπως υποστηρίζει σωστά και η Dion Fortune, "ο μύστης πρέπει να κατασκευάζει μόνος του τα εργαλεία του". 
Έτσι τα εμψυχώνει με την δική του πρόθεση και ενέργεια. 
Από μόνη της η κατασκευή είναι μια δήλωση ότι δουλεύετε προς μια συγκεκριμένη κατεύθυνση. Διαλέξτε ένα γερό υλικό και κάντε κόμπους στον αριθμό που εσείς θέλετε, στο τυχερό σας νούμερο ή σε κάποιο αριθμό που για σας σημαίνει κάτι. 
Αφήστε το σκοινί ανοιχτό ή κάντε το βραχιόλι και ακολουθήστε μια μικρή τελετουργία επίκλησης προς την κατεύθυνση που θέλετε. 
Αφού σκεφτείτε σοβαρά για κάποιο χρόνο τι θα θέλατε να αλλάξετε ή να βελτιώσετε στη ζωή σας, συντάξτε μια σύντομη, θετική, γενική φράση που θα δηλώνει το σκοπό σας. 
Ορίστε 2-3 χρονικά διαστήματα κάθε μέρα, πρωί-βράδυ ή όποτε έχετε την καλύτερη διάθεση και επαναλαμβάνετε τη φράση περνώντας τα χέρια σας στους κόμπους. 
Για όσο καιρό αυτή η φράση σας εκφράζει μπορείτε να τη χρησιμοποιείται και κατόπιν να την αλλάξετε με μια επόμενη.
Κάποιοι υποστηρίζουν πως ο καλύτερος τρόπος να εκφέρεις ένα προσωπικό μάντρα είναι με ένταση και συναίσθημα. 
Άλλοι λένε πως η γρήγορη, υπνωτιστική επανάληψη όπου ακόμα κι αυτός που την εκφέρει δεν την αντιλαμβάνεται λειτουργεί καλύτερα σε υποσυνείδητο επίπεδο. 
Διαλέξτε όποια μέθοδο σας ταιριάζει.
Αυτό το πανάρχαιο και απλούστατο εργαλείο είναι πραγματικά ισχυρό. 
Δοκιμάστε το κάποια στιγμή που αισθάνεστε καταβεβλημένος ή απαισιόδοξος. 
Ακόμα και η απλή επανάληψη 2-3 φορές μπορεί να έχει σπουδαία αποτελέσματα.
Άρης Χανδρής

Τετάρτη 28 Ιουνίου 2023

- Γιαγιά μου, για πες μου, πώς αντιμετωπίζεις τον πόνο;

- Γιαγιά μου, για πες μου, πώς αντιμετωπίζεις τον πόνο;"
- Με τα χέρια μου, αγάπη μου. 
Αν το έκανα με το μυαλό μου ο πόνος αντί να μαλακώνει, θα γινόταν ακόμα πιο δυνατός, πιο τρομακτικός"
- Με τα χέρια σου γιαγιά;"
- Ναι αγάπη μου με τα χέρια μου.
Τα χέρια μας είναι οι κεραίες της ψυχής μας. 
όταν μαγειρεύουμε, 
όταν ζωγραφίζουμε, 
όταν παίζουμε,
όταν φροντίζουμε τα λουλούδια μας,
όταν φροντίζουμε τα δέντρα μας,
όταν ξεφυλλίζουμε ένα βιβλίο,
όταν ανακατεύουμε το χώμα,
όταν φυτεύουμε στη Γη στέλνουμε σημάδια φροντίδας στο βαθύτερο κομμάτι του εαυτού μας. Και η ψυχή μας καταπραϋντική, οπότε δεν χρειάζεται πια να σου στέλνει πόνο για να σε προσέξουν.
- είναι λοιπόν τόσο σημαντικά τα χέρια μας γιαγιά μου;
- Ναι, παιδί μου. 
Σκέψου τα μωράκια,αρχίζουν να γνωρίζουν τον κόσμο με το άγγιγμα των χεριών τους. και αν παιδί μου,κοιτάξεις τα χέρια των ηλικιωμένων σου λένε για τη ζωή τους περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο μέρος του σώματος. 
Ό, τι είναι φτιαγμένο με τα χέρια μας λέγεται ότι γίνεται με την καρδιά - μην ξεχνάς παιδί μου την περίφημη ρήση "το έκανα με τα χεράκια μου" που όλοι μας έχουμε πει κάποια στιγμή στη ζωή μας, όταν θέλουμε να τονίσουμε την αγάπη με την οποία κάναμε το δώρο που δωρίζουμε!
Και ναι, έτσι είναι, τα χέρια μας και η καρδιά μας συνδέονται. 
Οι θεραπευτές και οι μασέρ το γνωρίζουν πολύ καλά αυτό - όταν αγγίζουν το σώμα ενός άλλου ανθρώπου με τα χέρια τους δημιουργούν μια βαθιά σύνδεση. 
Είναι ακριβώς αυτή η σύνδεση από την οποία προέρχεται η θεραπεία, αλλά αγάπη μου, σκέψου και τους εραστές, όταν αγγίζονται τους διαπερνά η θεία αύρα του έρωτα και η σύνδεσή τους είναι θεσπέσια! 
- Τα χέρια μου γιαγιά, αχ, και πόσο καιρό είχα να τα χρησιμοποιήσω έτσι!"
- ξεκίνα τώρα αγάπη μου, ξεκίνα να δημιουργείς μαζί τους και όλα μέσα σου θα αλλάξουν.
Η δημιουργία των χεριών σου θα απαλύνει τον πόνο και στιγμή τη στιγμή και ώρα με την ώρα τα αγάπη μου, θα ατονεί, θα αποδυναμώνεται και χωρίς να το καταλάβεις θα έχει μετατραπεί σε ένα όμορφο αριστούργημα, στο δικό σου αριστούργημα.
Elena Bernabè

Παρασκευή 7 Απριλίου 2023

Σύνδρομο Hikikomori, ένα αμφιλεγόμενο σύνδρομο, ένα κοινωνικό φαινόμενο που άρχισε να παρατηρείται γύρω στα μέσα της δεκαετίας του 1980

     -. Στην Ιαπωνία χιλιάδες νέοι άνθρωποι απλώς αποσυνδέουν τον εαυτό τους από την κοινωνία, σαν να βγάζουν μια συσκευή από την πρίζα.
     -. Πολλοί συνδέουν το φαινόμενο με την εξάρτηση από τα social media ή το video gaming αλλά φαίνεται ότι οι hikikomori  θα κλείνονταν στο δωμάτιο και τον εαυτό τους είτε υπήρχαν τα social media είτε όχι.
η έρευνα δημοσιεύτηκε στις 03 Μαρτίου 2016 στο frontiersin είναι το 3ο 
πιο πολυαναφερόμενο και 6ο μεγαλύτερο ερευνητικό εκδοτικό κέντρο και πλατφόρμα ανοικτής επιστήμης.
    Το σύνδρομο Hikikomori είναι μια ιαπωνική λέξη που περιγράφει μια κατάσταση που επηρεάζει κυρίως εφήβους ή νεαρούς ενήλικες που ζουν απομονωμένοι από τον κόσμο, κλεισμένοι στα σπίτια των γονιών τους ή κλεισμένοι στα υπνοδωμάτιά τους για μέρες, μήνες ή και χρόνια και αρνούνται να επικοινωνήσουν ακόμη και με η οικογένεια τους. 
     Αυτοί οι ασθενείς χρησιμοποιούν άφθονα το Διαδίκτυο και τολμούν μόνο να αντιμετωπίσουν τις πιο επιτακτικές σωματικές τους ανάγκες. 
Αν και περιγράφηκε για πρώτη φορά στην Ιαπωνία, έχουν περιγραφεί περιπτώσεις από όλο τον κόσμο.
 -. Κατά γενική ομολογία, η εφηβεία αποτελεί μία περίοδο μετάβασης και το χρονικό σημείο κατά το οποίο εμφανίζονται πολλές ψυχιατρικές διαταραχές. 
Συνήθως, τα πρώιμα συμπτώματά τους δεν διακρίνονται εύκολα, ωστόσο προοδευτικά είναι σε θέση να προκαλέσουν βλαβερές συνέπειες, όπως  κοινωνική απόσυρση και απομόνωση.
     Σε μία εποχή όπου οι νέες τεχνολογίες διαταράσσουν τη ζωή των ανθρώπων και τα συνηθισμένα μέσα επικοινωνίας με τους άλλους, μπορεί να είναι δύσκολο να γίνει μία σαφής διάκριση μεταξύ εκείνου που θεωρείται αναπτυξιακά φυσιολογικό και εκείνου που καταδεικνύει την έναρξη ενός ευρέως φάσματος διαταραχών, συμπεριλαμβανομένης της κατάθλιψης, της κοινωνικής φοβίας, των διαταραχών της προσωπικότητας, της σχιζοφρένειας ή του εθισμού στο διαδίκτυο.
Σε όλα τα παραπάνω, έρχεται να προστεθεί και το σύνδρομο Hikikomori.
Πρόκειται για μία ιδιαίτερου τύπου σοβαρή κοινωνική απόσυρση που παρατηρήθηκε αρχικά στην Ιαπωνία από τη δεκαετία του 1970 και προέρχεται από μία ιαπωνική λέξη που περιγράφει την ψυχοκοινωνική και οικογενή παθολογία.
     Η διαταραχή αυτή επηρεάζει κυρίως τους εφήβους ή τους νεαρούς ενήλικες που ζουν αποκομμένοι από τον κόσμο, απομονωμένοι στα σπίτια των γονιών τους και κλειδωμένοι στα υπνοδωμάτια τους για ημέρες, μήνες ή και χρόνια. 
Αρνούνται να επικοινωνήσουν ακόμα και με την οικογένειά τους,  χρησιμοποιούν κατά κόρον το διαδίκτυο και βγαίνουν από τον προσωπικό τους χώρο μόνο για την ικανοποίηση των πιο επιτακτικών σωματικών τους αναγκών. 
     Πολλά άτομα με το σύνδρομο αυτό περνούν περισσότερες από δώδεκα ώρες  την ημέρα μπροστά από τον υπολογιστή τους.
Κατά συνέπεια, περισσότεροι από τους μισούς ασθενείς βρίσκονται σε κίνδυνο εθισμού στο διαδίκτυο και περίπου το ένα δέκατο εξ αυτών θα ανταποκρινόταν θετικά σε διαγνωστικά κριτήρια για έναν τέτοιο εθισμό.
     Η ιδέα του Hikikomori είναι αμφιλεγόμενη, κάτι που προκύπτει και από την απουσία σαφούς ορισμού καθώς και από την απουσία συναίνεσης σε όλες τις σχετικές μελέτες που αφορούν τα διαγνωστικά κριτήρια.
 Η συζήτηση επικεντρώνεται γύρω από το εάν αυτό το σύνδρομο σηματοδοτεί μία πολιτισμικής φύσεως αντίδραση απέναντι στην κοινωνική αλλαγή που λαμβάνει χώρα στην Ιαπωνία ή εάν πρόκειται για μία αναδυομένη ψυχιατρική διαταραχή που μπορεί να παρουσιάζεται και αλλού.
Επίσης, ένα άλλο σημείο που εξετάζεται είναι εάν πρέπει κάποιος να διαγιγνώσκεται με αυτό το σύνδρομο στην περίπτωση που μία άλλη ψυχιατρική διαταραχή μπορεί να αιτιολογήσει τα συμπτώματα.
Το Hikikomori περιεγράφηκε αρχικά στην Ιαπωνία, αλλά στη συνέχεια αναφέρθηκαν κρούσματα στο Ομάν, 
την Ισπανία, 
την Ιταλία,
τη Νότια Κορέα,
το Χονγκ Κονγκ,
την Ινδία,
τη Γαλλία και στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Εκτός από τις αναφορές περιπτώσεων, έρευνες ψυχιάτρων από χώρες τόσο διαφορετικές όπως η Αυστραλία, 
το Μπαγκλαντές, 
το Ιράν, 
η Ταϊβάν και η Ταϊλάνδη δείχνουν ότι κρούσματα hikikomori παρατηρούνται σε όλες τις χώρες που εξετάστηκαν, ειδικά σε αστικές περιοχές.
Χαρακτηριστικά Συνδρόμου Hikikomori
Σύμφωνα με μία ιαπωνική ομάδα εμπειρογνωμόνων, το άτομο που παρουσιάζει το εν λόγω σύνδρομο έχει τα ακόλουθα χαρακτηριστικά:
  • Περνά τον περισσότερο χρόνο του στο σπίτι.
  • Δεν παρουσιάζει κανένα ενδιαφέρον για το σχολείο, το πανεπιστήμιο ή την εργασία.
  • Η εμμονή στην κοινωνική απόσυρση διαρκεί για περισσότερο από έξι μήνες.
  • Δεν παρουσιάζει σχιζοφρένεια, νοητική καθυστέρηση ή διπολική διαταραχή.
     Το σύνδρομο αυτό περιγράφηκε αρχικά στην Ιαπωνία, αλλά στη συνέχεια αναφέρθηκαν περιπτώσεις στο Ομάν, στην Ισπανία, στην Ιταλία, στη Νότια Κορέα, στο Χονγκ Κονγκ, στη Γαλλία και στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Αίτια Συνδρόμου Hikikomori
     Τα αίτια που προκαλούν το σύνδρομο αυτό δεν έχουν ακόμη διασαφηνιστεί πλήρως και υπάρχουν αρκετές πιθανές εξηγήσεις που συζητούνται.
     Σε ψυχολογικό επίπεδο, πολυάριθμες αναφορές και άρθρα κάνουν λόγο για συσχέτιση του συνδρόμου αυτού με τραυματικές παιδικές εμπειρίες.
     Φαίνεται ότι πολλές από τις περιπτώσεις ατόμων που παρουσίασαν το Hikikomori αντιμετώπισαν τον κοινωνικό αποκλεισμό ως παιδιά, συχνά ως θύματα σχολικού εκφοβισμού, ή βίωσαν άλλες μορφές απόρριψης από τους συνομηλίκους τους.
     Μία εσωστρεφής προσωπικότητα, μία ιδιοσυγκρασιακή συστολή και ένας αμφιλεγόμενος τρόπος προσκόλλησης μπορεί επίσης να προδιαθέτει την ανάπτυξη του συνδρόμου.
     Στο επίπεδο της οικογένειας και του κοινωνικού περιβάλλοντος, ίσως να εντοπίζεται μία σχέση μεταξύ της εμφάνισης της διαταραχής και της δυσλειτουργικής οικογενειακής δυναμικής, της γονικής απόρριψης ή της υπερπροστασίας και της ψυχοπαθολογίας των γονέων.
     Τα ανεπαρκή ακαδημαϊκά επιτεύγματα, σε συνδυασμό με τις υψηλές προσδοκίες και μερικές φορές με την επακόλουθη απόρριψη του σχολείου, φαίνεται επίσης να είναι παράγοντες που οδηγούν στην ανάπτυξη του συνδρόμου αυτού.
     Οι κοινωνικοπολιτισμικές επεξηγήσεις, συμπεριλαμβανομένης της διάσπασης της κοινωνικής συνοχής, της αστικοποίησης, της τεχνολογικής προόδου, της παγκοσμιοποίησης και της καθοδικής κοινωνικής κινητικότητας, μπορούν επίσης να διαδραματίσουν ρόλο στην εμφάνιση του Hikikomori.
     Οι αλλαγές αυτές μπορεί να οδηγήσουν τα άτομα που εμφανίζουν σχετική προδιάθεση στην αποστασιοποίηση από την κοινωνία ως μία μορφή ψυχικής αντίδρασης σε επώδυνα συναισθήματα.
Η εφεύρεση του διαδικτύου και οι μεταγενέστερες αλλαγές που επέφερε στον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι επικοινωνούν μπορεί επίσης να αποτελεί σημαντικό παράγοντα που συμβάλλει στην ανάπτυξη της εν λόγω διαταραχής.
Σύνδρομο Hikikomori και άλλες Ψυχιατρικές Διαταραχές
     Η διαφοροποίηση μεταξύ του Hikikomori και των πρώιμων σταδίων άλλων ψυχιατρικών διαταραχών μπορεί να αποδειχθεί δύσκολη, καθώς πολλά από τα συμπτώματά του, όπως η απομόνωση, η απώλεια κινήτρων, η δυσφορική διάθεση, οι διαταραχές του ύπνου και η μειωμένη συγκέντρωση, μπορεί να εντοπιστούν και σε διάφορες άλλες ψυχιατρικές καταστάσεις.
     Όπως και το Hikikomori, ο εθισμός στο διαδίκτυο αποτελεί μία αναδυόμενη ψυχιατρική διάγνωση, με τον ορισμό και τα κλινικά χαρακτηριστικά της να εξακολουθούν να αποτελούν θέμα συζήτησης.
     Η επιλογή του όρου «εθισμός» υπογραμμίζει μία υποθετική σχέση μεταξύ της προβληματικής χρήσης του διαδικτύου και άλλων εξαρτήσεων συμπεριφοράς, όπως τα τυχερά παιχνίδια και η εξάρτηση από ουσίες.
     Τα εθισμένα στο διαδίκτυο άτομα είναι τρεις φορές πιο πιθανό από τους μη εθισμένους σε αυτό να κάνουν κατάχρηση οινοπνευματωδών ποτών.
     Το Hikikomori και ο εθισμός στο διαδίκτυο παρουσιάζουν κάποια κοινά στοιχεία, όπως η απώλεια ενδιαφέροντος για τις σπουδές ή την εργασία, οι δυσκολίες στις διαπροσωπικές σχέσεις, η απώλεια ενδιαφέροντος για άλλες δραστηριότητες και η χρήση του διαδικτύου ως διαφυγή από μία δυσφορική διάθεση.
     Μία σημαντική διαφορά μεταξύ των δύο αυτών διαταραχών, ανεξάρτητα από τον ορισμό τους, είναι η εμφάνιση στερητικού συνδρόμου που παρουσιάζει ο εθισμός στο διαδίκτυο και η υπόθεση ότι η λειτουργική ανεπάρκεια προέρχεται από το πρόβλημα της εξάρτησης και όχι το αντίστροφο.
    Επιπλέον, το 56% των ατόμων που παρουσιάζουν το σύνδρομο Hikikomori ενδέχεται να διατρέχουν τον κίνδυνο εθισμού στο διαδίκτυο.
     Συνήθως, η συζήτηση για την ύπαρξη του συνδρόμου αυτού σε ένα άτομο δεν ξεκινά στα πρώιμα στάδια της διαταραχής εν μέρει λόγω της φύσης της νόσου και εν μέρει λόγω της διστακτικότητας της οικογένειας να αντιμετωπίσει το θέμα κυρίως για λόγους ντροπής, φόβου, κοινωνικού στίγματος και έλλειψης γνώσης.
Στην Ιαπωνία, υπάρχουν τρεις δρόμοι αντιμετώπισης του συνδρόμου αυτού:
  • τα κέντρα ψυχικής υγείας που χρησιμοποιούν ψυχολογικές και κλινικές προσεγγίσεις,
  • οι κοινωνικές δράσεις που χρησιμοποιούν μη κλινικές και μη ψυχολογικές προσεγγίσεις και
  • μία ποικιλία εναλλακτικών θεραπευτικών δράσεων, όπως η θεραπεία που υποστηρίζεται από άλογα κλπ.
     Το γενικό πλάνο αντιμετώπισης της διαταραχής αυτής επικεντρώνεται στο να διαταράξει τη φυσική και κοινωνική απομόνωση του ατόμου, να το ωθήσει να αναλάβει έναν ενεργό ρόλο στην κοινωνία, είτε αυτό σχετίζεται με την επιστροφή στις σπουδές είτε με την ένταξη στην αγορά εργασίας.
     Η θεραπευτική διαδικασία μπορεί να έχει μακρά χρονική διάρκεια καθώς η πλήρης και συνεχής αφοσίωση στις θεραπευτικές πρακτικές είναι ασυνήθιστη και μόνο ένα μειοψηφικό ποσοστό των περιπτώσεων επιτυγχάνει πλήρη κοινωνική συμμετοχή.
*Πηγή: Το παρόν άρθρο στηρίχθηκε στην επιστημονική εργασία των Emmanuel Stip, Alexis Thibault, Alexis Beauchamp-Chatel και Steve Kisely για το σύνδρομο Hikikomori.
http://journal.frontiersin.org
e-psychology.gr
ntina

Πέμπτη 7 Απριλίου 2022

Το Μυστήριο των Συμπτώσεων: Ο C. Jung και η Συγχρονικότητα

Σας έχει συμβεί κάποια φορά να συναντάται συνέχεια μπροστά σας για ένα διάστημα το ίδιο αριθμό;
Ή να σιγοτραγουδάτε ένα τραγούδι και ανοίγοντας το ραδιόφωνο να το ακούτε;
Θα μπορούσε κάποιος να σκεφτεί ότι κάποια υπερφυσική αιτία, κρύβεται πίσω απ’ αυτές τις συμπτώσεις.
Αλλά η πλειοψηφία των σύγχρονων επιστημόνων μιλάει απλά για άγνοια των φυσικών νόμων που τις προκαλούν, μια δημιουργία γεγονότων απ’ αυτά που είναι δυνατόν να συμβούν.
Τίποτα το περίεργο ή μυστικιστικό !
Αντίθετα οι συμπτώσεις θεωρούνται αναπόφευκτες απ’ τους στατιστικολόγους.
Για παράδειγμα, η πιθανότητα από μια τράπουλα 52 χαρτιών, να μοιραστεί μια συγκεκριμένη 13άδα χαρτιών, είναι ίση για κάθε πιθανή 13άδα.
Και όλες είναι το ίδιο πιθανές … όσο απίθανες και να μας φαίνονται εκ πρώτης όψεως.
Η πιθανότητα να μοιραστεί η 13άδα των 13 “καρό” είναι ακριβώς ίδια με την πιθανότητα να μοιραστεί μια οποιαδήποτε άλλη 13άδα.
Μια εκπληκτική ιστορία μας φέρνει όμως ξανά το ερώτημα για το αν υπάρχει τύχη ή όχι.
Την αναφέρει ο μαθηματικός Warren Weaver, στο βιβλίο του, “Lady Luck: The Theory of Probability” (“Η κυρία Τύχη: η θεωρία των πιθανοτήτων”) απ’ όπου δημοσιεύτηκε και στο περιοδικό “Life”:
Στις 1-3-1950, και τα 15 μέλη της χορωδίας της εκκλησίας της Beatrice στη Nebraska, καθυστέρησαν στο ραντεβού που είχαν στις 7:20 για πρόβα.
Όλοι είχαν κάποιο σοβαρό αλλά και συνηθισμένο λόγο να αργήσουν.
Στις 7:25 η εκκλησία καταστράφηκε από έκρηξη !
Τα μέλη της χορωδίας θεώρησαν το γεγονός σαν “θεϊκή παρέμβαση”.
Ο Weaver υπολόγισε τις πιθανότητες να συμβεί ένα τέτοιο γεγονός μαζικής καθυστέρησης, σε μία στο εκατομμύριο.
Πώς λοιπόν να εξηγήσουμε τέτοιες “σκόπιμες” συμπτώσεις;
Όμως αξίζει εδώ να αναφερθεί η θεωρία του ψυχολόγου Carl Jung, ο οποίος διατύπωσε την Αρχή της “Συγχρονικότητας” που συνδέει γεγονότα, τα οποία δεν συνδέονται με κάποια φανερή σχέση αιτίας.
Στο έργο του “Δομή και Δυναμική της Ψυχής”, αναφέρει πώς άρχισε να παρατηρεί συμπτώσεις που προκαλούσαν ανοικτά τους υπολογισμούς των πιθανοτήτων, στη διάρκεια των ερευνών του για το Συλλογικό Ασυνείδητο.
Για παράδειγμα, καθώς μια νεαρή ασθενής του περιέγραφε ένα όνειρό της, στο οποίο της δίνονταν ένας χρυσός σκαραβαίος, ένα έντομο μπήκε στο σκοτεινό δωμάτιο.
Όταν το έπιασε ο Jung διαπίστωσε ότι ήταν ένα σκαραβοειδές σκαθάρι, ό,τι πιο κοντινό σε χρυσό σκαραβαίο, θα μπορούσε να υπάρξει στην περιοχή, το οποίο μάλιστα δεν συνηθίζει να μπαίνει σε σκοτεινούς χώρους.
Αντίθετα κινείται στο φως της ημέρας…
Και μπήκε την κατάλληλη στιγμή.
Ποιος άραγε προκάλεσε τη σύμπτωση: ο Jung ή η ασθενής του;
Ο ψυχαναλυτής Nandor Fodor παρατήρησε πάντως ότι, η ασθενής είχε μια ήταν υπερβολικά ορθολογική συμπεριφορά που την έκανε ψυχολογικά απρόσιτη.
Μετά την εμφάνιση του σκαραβαίου η συμπεριφορά της βελτιώθηκε και οι συνεδρίες έγιναν πιο αποδοτικές.
Ο Jung πίστευε ότι, το φαινόμενο της Συγχρονικότητας συνδέονταν με ψυχικές καταστάσεις που αναπτύσσονται μέσω της επιρροής των Αρχετύπων, τα οποία όριζε σαν πρότυπα (μοντέλα) έμφυτα στην ανθρώπινη ψυχή και κοινά για όλη την ανθρωπότητα.
Ο Jung αναφέρει συχνά τα Αρχέτυπα, σαν “αρχέγονες εικόνες”, που παρέχουν την αναπαράσταση όλων των ανθρώπινων στάσεων απέναντι στον θάνατο, τη σύγκρουση, το σεξ, τη μετενσάρκωση και τη μυστικιστική εμπειρία.
Κάποιες φορές ένα αρχέτυπο ενεργοποιείται από ένα συναισθηματικά φορτισμένο γεγονός και τότε τείνει να έλκει γεγονότα παρόμοιας φύσης, ανοίγοντας δρόμο στα γεγονότα που ονομάζουμε “συμπτώσεις”.
Ο Jung δέχονταν επίσης την ύπαρξη μιας “περίεργης αλληλεξάρτησης των αντικειμενικών στοιχείων μεταξύ τους, καθώς και με τις υποκειμενικές (ψυχικές) καταστάσεις του παρατηρητή”.
Μάλιστα εντόπισε δείγματα αυτής της αλληλεξάρτησης – που θεωρούσε άρρηκτα δεμένη με την έννοια της Συγχρονικότητας – τόσο στις ψυχιατρικές του σπουδές, όσο και στην έρευνά του πάνω στις εσωτεριστικές πρακτικές.
Έτσι, θεωρούσε την κινέζικη μαντική μέθοδο του Ι Τσινγκ σαν έκφραση της Αρχής της Συγχρονικότητας.
Θεωρούσε ότι αυτό που θεωρούμε εμείς – στη Δύση – σαν είναι το κύριο ενδιαφέρον της κινέζικης σκέψης ενώ αυτό που εμείς λατρεύουμε σαν αιτιότητα περνάει σχεδόν απαρατήρητο.
Ενώ η Δυτική σκέψη προσεκτικά ζυγιάζει, επιλέγει, ταξινομεί και απομονώνει, η Κινέζικη μια πιο ολιστική εικόνα του κόσμου, δίνοντας σημασία και στην παραμικρή λεπτομέρεια που συνθέτει μια στιγμή.
Κάθε στιγμή απαρτίζεται από όλα αυτά τα “ασήμαντα” συστατικά.
Αργότερα, ο Jung προέκτεινε την έννοια της Συγχρονικότητας και στην Αστρολογία.
Όταν μάλιστα ανέφερε το ενδιαφέρον του για την Αστρολογία και την πεποίθησή του για τη μελλοντική της χρησιμότητα, με ένα γράμμα του στον Freud, ο τελευταίος αντέδρασε, κατηγορώντας τον Jung ότι είχε πέσει θύμα της “μαύρης παλίρροιας του βούρκου του αποκρυφισμού”.
Μη εγκαταλείποντας τις θέσεις του ο Jung κατέγραψε στα απομνημονεύματά του, άλλο ένα συνταρακτικό συμβάν εμφάνισης Συγχρονικότητας, που μάλιστα συνέβη ενώ ήταν μαζί με το Freud: Στέκονταν μαζί δίπλα σε μια βιβλιοθήκη όταν ο Jung ένιωσε το διάφραγμά του να γίνεται σαν από σίδερο και να καίει, να πυρακτώνεται.
Ταυτόχρονα ακούστηκε ένας δυνατός κρότος σαν να επρόκειτο να πέσει πάνω τους η βιβλιοθήκη.
Ο Jung βρήκε την ευκαιρία να παρουσιάσει το συμβάν σαν ένα παράδειγμα φαινομένου καταλυτικής εξωτερίκευσης.
Ο Freud αντέδρασε αποκαλώντας τα αυτά, “ανοησίες”.
Τότε, ο Jung τον προκάλεσε, υποστηρίζοντας ότι μπορούσε να προβλέψει ότι το πολύ σε ένα λεπτό ο κρότος θα ξανακούγονταν. Πριν καν τελειώσει τα λόγια του ο κρότος ξανακούστηκε, αφήνοντας τον Freud εμβρόντητο.
Σύμμαχό του στην προσπάθεια να διατυπώσει τη θεωρία του για τη Συγχρονικότητα, ο Jung βρήκε τη κβαντική Φυσική, στα πλαίσια της οποίας είχε διατυπωθεί η θεωρία ότι ένα πεδίο του χώρου μπορεί να γίνει αντικειμενικά γνωστό, μόνο με την ύπαρξη ενός παρατηρητή, ο οποίος όμως επεμβαίνει (αναγκαστικά, με την παρουσία του) στην κατάσταση του χώρου.
Οι ανακαλύψεις αυτές βοήθησαν τον Jung να καταλάβει διαισθητικά ότι ύλη και συνείδηση συνδέονται με ουσιώδη τρόπο, σαν δυο συμπληρωματικές όψεις μιας ενοποιημένης πραγματικότητας.
Αλλά και πολύ πριν τον Jung, άλλοι διανοούμενοι και επιστήμονες είχαν διατυπώσει θέσεις που συνέδεαν αλληλεπιδραστικά την ύλη και τη συνείδηση.
Ο ιστορικός Arthur Koestler μιλούσε για τη χωρητικότητα της ανθρώπινης ψυχής σαν “ένα κοσμικό αντηχείο”.
Παρόμοιες απόψεις είχαν ο Kepler και ο Pico della Mirandola.
Ο Koestler γράφει επίσης στο έργο του “The Roots of Coincidence” (“Ρίζες της Σύμπτωσης”) για μία “θεμελιώδη ενότητα των πραγμάτων”, που υπερβαίνει τη μηχανική αιτιότητα.
Η έννοια ενός πνευματικού μικρόκοσμου που αντανακλούσε συμπαντικά πρότυπα και που ο Leibnitz αποκαλούσε “μονάδα”, βασίζονταν στην ιδέα ότι το άτομο και το σύμπαν αλληλεπιδρούν εξαιτίας μιας προ-εγκαθιδρυμένης αρμονίας.
Αλλά και για τον Schopenhauer, τα πάντα ήταν “αλληλοεξαρτώμενα και συγχρονισμένα με όμοιο τρόπο.”
Ο Koestler έδωσε παραδείγματα ενοποίησης και αλληλεπίδρασης μέσα απ’ την ίδια την εξέλιξη της επιστήμης, καθώς οι διάφοροι τομείς της φυσικής συνδυάστηκαν ή συγχωνεύτηκαν, στη διάρκεια του τελευταίου αιώνα: π.χ. ο ηλεκτρισμός και μαγνητισμός συγχωνεύτηκαν στην ηλεκτρομαγνητική θεωρία, ενώ τα Η/Μ κύματα συνδέθηκαν με μια σειρά φαινομένων, όπως το φως, το χρώμα, τη θερμική ακτινοβολία και τα ερτζιανά κύματα.
Η Χημεία αγκαλιάστηκε απ’ την Ατομική Φυσική.
Ο έλεγχος του σώματος απ’ τα νεύρα και τους αδένες, συνδέθηκε με ηλεκτροχημικές διεργασίες, ενώ τα άτομα διαιρέθηκαν στα “δομικά στοιχεία” των πρωτονίων, των ηλεκτρονίων και των νετρονίων.
Αργότερα, όλα αυτά τα θεμελιώδη σωματίδια, συγκεντρώθηκαν στην έννοια απλών “πακέτων συμπυκνωμένης ενέργειας”.
Σήμερα, όλο και πολλοί οικολόγοι και επιστήμονες κλίνουν προς την άποψη ότι, υπάρχει μια αλληλεξάρτηση, που συνδέει τα πάντα στον κόσμο, με όμοιο τρόπο που οι αρχαίοι μιλούσαν για τη “συμπάθεια” της ζωής.
Παράλληλα στο Πανεπιστήμιο του Ώστιν στο Τέξας, ο νομπελίστας φυσικός Ilya Prigogine μελετάει τον τρόπο που χημικές και άλλου τύπου δομές αναπτύσσουν πρότυπα βγαλμένα απ’ το χάος.
Ο Karl Pribram, νευρολόγος στο Πανεπιστήμιο του Stanford, πρότεινε τη θεωρία ότι, ο εγκέφαλος είναι ένα είδος “ολογράμματος”, ένας αναλυτής μοντέλων και συχνοτήτων, που δημιουργεί την “σκληρή” πραγματικότητα, ερμηνεύοντας συχνότητες από μια διάσταση πέρα απ’ το χώρο και το χρόνο.
Με άλλα λόγια, ο φυσικός κόσμος που ξέρουμε είναι “ισομορφικός” – δηλαδή όμοιος – με τις διαδικασίες του εγκεφάλου.
Ίσως λοιπόν, μια συμμαχία κβαντικών φυσικών, νευρολόγων, παραψυχολόγων και μυστικιστών να μας δώσει μια νέα και διαφορετική εικόνα του σύμπαντος, μη-αιτιοκρατικού αλλά “συμπαθητικού”, που λειτουργεί πιο πολύ σαν μια μεγάλη σκέψη παρά σαν μια μεγάλη μηχανή, ενοποιώντας ύλη, ενέργεια και συνείδηση.
Μόνο τότε ίσως να ελευθερωθούν τα παραφυσικά φαινόμενα απ’ το στίγμα του “αποκρυφισμού” και να μην αντιμετωπίζονται σαν ενοχλητικά.
Στα πλαίσια αυτά, οι αντιλήψεις μας και ο κόσμος μας θα αλλάξουν για πάντα.

Τρίτη 8 Φεβρουαρίου 2022

Η Mελαγχολία της Eυφυΐας και η συνεχής αναζήτηση

Η μελαγχολία στάθηκε λοιπόν μια από τις «αριστοκρατικές» εκείνες ασθένειες που γονιμοποίησαν την τέχνη, τη λογοτεχνία και τον φιλοσοφικό στοχασμό.

Πριν από 2.500 χρόνια ο Αριστοτέλης υποστήριξε πως «δεν υπάρχει καμία μεγάλη ιδιοφυΐα χωρίς κάποια δόση παράνοιας».
Σήμερα ο ισχυρισμός του αποδεικνύεται επιστημονικά καθώς πολυάριθμες μελέτες αποδεικνύουν πως η ευφυΐα σχετίζεται με την μελαγχολία.
Η μελαγχολία θεωρείται από την αρχαιότητα, στοιχείο διάκρισης.
O πρώτος ορισμός της δόθηκε από τον Iπποκράτη τον 5ο π.X. αιώνα που τη συσχέτιζε με τη «μέλαινα χολή», ένα από τα τέσσερα υγρά συστατικά του ανθρώπινου σώματος.
Ο Aριστοτέλης πρώτος παρατήρησε ότι εξέχουσες μορφές της φιλοσοφίας, της πολιτικής και των τεχνών συνέβαινε να είναι μελαγχολικοί.
Υποστηρίζει ότι οι «περιττοί», όσοι δηλαδή διέπρεψαν στη φιλοσοφία, στην πολιτική, στην ποίηση και τις τέχνες ήταν μελαγχολικοί.
Στον δειγματολογικό κατάλογο πρώτος μνημονεύεται ο Ηρακλής, και ακολουθούν ο Λύσανδρος ο Λακεδαιμόνιος, ο Αίας ο Τελλαμώνιος, ο Βελλεροφόντης, ο Εμπεδοκλής, ο Πλάτων και ο Σωκράτης.
Ο Ηρακλής έζησε τα δυο παροξυσμικά περιστατικά του κράματος της μαύρης χολής.
Ένα παθολογικό του χαρακτηριστικό αφορά στο φόνο των παιδιών του τα οποία διαπέρασε με βέλος σε μια κρίση μανίας (εξ ου και η τραγωδία του Ευριπίδη «Ηρακλής μαινόμενος» στην οποία ο Ηρακλής σκοτώνει και τη γυναίκα του).
Ο Ιπποκράτης μιλάει επίσης για την «Ηράκλεια Νόσο».
Ο Κικέρων στο Tusculanae disputations αποδίδει στον Αριστοτέλη την άποψη ότι όλοι οι ιδιοφυείς είναι μελαγχολικοί, αλλά και ο Σενέκας στο De tranquillitate animae αναφέρει πως κατά τον Αριστοτέλη η ιδιοφυία είναι ανάμικτη με την παραφροσύνη.
Κατά τους σύγχρονους ερευνητές ο Αριστοτέλης άντλησε στοιχεία από το έργο του Θεοφράστου «Περί μελαγχολίας» το οποίο όμως έχει χαθεί.
Υπάρχουν επίσης ενδείξεις και για τη μελαγχολία του ίδιου του Αριστοτέλη.
Εν κατακλείδι, κατά τον Αριστοτέλη όλοι οι άνθρωποι που έχουν διακριθεί σε κάποιο τομέα ήταν μελαγχολικοί. Η μαύρη χολή είναι ηθοποιός (ηθοποίηση). Διαμορφώνει συμπεριφορές και χαρακτήρες.
Ο Δημόκριτος και ο Πλάτων υποστήριζαν ότι κανείς δε μπορεί να είναι καλός ποιητής χωρίς μια θεία πνοή που να μπορεί να παραβληθεί με την τρέλα.
Οι μελαγχολικοί είναι κατ’ ουσίαν ποιητές χάρη στην ένταση των διαθέσεων τους.
Κατά τον Πλάτωνα οι ιδιοφυείς άνθρωποι είναι παρορμητικοί και έξαλλοι.
Το ίδιο υποστηρίζει και ο Δημόκριτος αλλά και ο γιατρός Ρούφος από την Έφεσο (ειδικός στην μελαγχολία).
Ο τελευταίος υποστηρίζει ότι αυτοί που έχουν οξύ πνεύμα και μεγάλη ευφυΐα πέφτουν εύκολα στην μελαγχολία επειδή έχουν γρήγορες μεταβολές και μεγάλη ικανότητα πρόβλεψης και φαντασίας (Κοπιδάκης Μιχάλης, Καθηγητής Κλασσικής Λογοτεχνίας Πανεπιστημίου Αθηνών, «Βελλεροφόντης, Ευριπίδης, Αριστοτέλης: περιττοί και μελαγχολικοί» στο «Ορώμενα, τιμή στον Αριστοτέλη», Συλλογικό έργο εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα 2002).

Πριν από 2.500 χρόνια ο Αριστοτέλης υποστήριξε πως «δεν υπάρχει καμία μεγάλη ιδιοφυΐα χωρίς κάποια δόση παράνοιας». Σήμερα ο ισχυρισμός του αποδεικνύεται επιστημονικά καθώς πολυάριθμες μελέτες αποδεικνύουν πως η ευφυΐα σχετίζεται με την μελαγχολία.Η μελαγχολία θεωρείται από την αρχαιότητα, στοιχείο διάκρισης.

Η μελαγχολία στάθηκε λοιπόν μια από τις «αριστοκρατικές» εκείνες ασθένειες που γονιμοποίησαν την τέχνη, τη λογοτεχνία και τον φιλοσοφικό στοχασμό.
Ο I. Kant κατέταξε τη μελαγχολία στη σφαίρα του Υψηλού ενώ ο W. Benjamin ανακάλυψε την αριστερή μελαγχολία.
O Eμπεδοκλής, ο Σωκράτης και ο Πλάτων συγκαταλέγονται ανάμεσα στους επιφανείς μελαγχολικούς.
Για τους καλλιτέχνες, της Αναγέννησης και του Διαφωτισμού η εκκεντρικότητα ιδιοφυών δημιουργών, όπως του Μιχαήλ Άγγελου, του Γκόγια και του Μπετόβεν συνδέεται με μια βαθιά και διάχυτη μελαγχολία.
Οι Σ. P. Kόλεριτζ και Tζον Kητς και ο Mποντλέρ- που για να εκφράσει τη μελαγχολία επιλέγει την αγγλική λέξη «spleen-και ο Φρίντριχ Σέλινγκ στο βιβλίο του «Περί της ουσίας της ανθρώπινης ελευθερίας» θεωρούν τη μελαγχολία θεμέλιο της γνώσης.
Το 1621 ο Pόμπερτ Mπέρτον δημοσιεύει την «Aνατομία της Mελαγχολίας», την πρώτη εμπεριστατωμένη σπουδή πάνω στο θέμα της μελαγχολίας.
Η μελέτη της Αλεξάνδρας Ρασιδάκη με τίτλο «Περί μελαγχολίας» (εκδ. Κίχλη, 2012) αντιμετωπίζει τη μελαγχολία ως πηγή δημιουργίας.
Η σημαντική αυτή μελέτη κινείται μεταξύ της ιστορίας των ιδεών, της πολιτισμικής ιστορίας και της συγκριτικής γραμματολογίας και επιχειρεί να παρουσιάσει την πλούσια περί μελαγχολίας γραμματειακή και εικαστική παράδοση.
Αντλώντας παραδείγματα από την ευρωπαϊκή ζωγραφική της Αναγέννησης και του Μπαρόκ, καθώς και από τη λογοτεχνία του 19ου και του 20ού αιώνα, αναδεικνύει την πολιτισμική διάσταση αλλά και τη διαχρονική αίγλη της μελαγχολίας.
Η Μελαγχολία νοείται ως κεντρικό θέμα της διανόησης των φιλοσόφων του Μεσαίωνα και της Ρομαντικής εποχής, ως στάση ζωής και ως δημιουργική ευφυΐα, συχνά δε ιδιοφυΐα
Η τρέλα του Αίαντα στο ομώνυμο έργο του Σοφοκλή, αλλά και η μανία του Ηρακλή στον Ευριπίδη, μεγάλα αποσπάσματα από τους πλατωνικούς διαλόγους, το έργο του Εμπεδοκλή, τα Ηθικά Νικομάχεια του Αριστοτέλη διαβάζονται με κέντρο τη Μελαγχολία.
Η μελαγχολία συσχετίζεται με τον μονόλογο του Άμλετ, τα νέγρικα spirituals, το tango argentino, την παράδοση της flamenco, τα blues, τον Adorno και τον Freud, τη Julia Kristeva, ή και με το έργο του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες ή τον Γεώργιο Βιζυηνό, τον Παπαδιαμάντη, τον Καρυωτάκη, τον Λαπαθιώτη και άλλους μεγάλους Έλληνες συγγραφείς.
Συνδέεται επίσης με τους Χένρι Τζέιμς, Ουίλιαμ Φώκνερ, Σκοτ Φιτζέραλντ, Χέρμαν Έσσε, Γκράχαμ Γκριν, Άγκαθα Κρίστι, Στίβεν Κινγκ, Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι, Τ.Σ. Έλλιοτ, Νικολάι Γκόγκολ, Μάξιμ Γκόρκι, Κερτ Βόνεγκατ, Τενεσί Γουίλιαμς, Εμίλ Ζολά, Ιβάν Τουργκένιεφ, Αύγουστο Στρίνμπεργκ, Τ. Ουίλιαμς, Ε. Α. Πόε, Λέοντα Τολστόι, Μαίρη Σέλλεϋ, Τσαρλς Ντίκενς, Χέρμαν Μελβίλ, Μαρκ Τουέιν, Ονορέ ντε Μπαλζάκ, την Έμιλυ Ντίκινσον, την Σύλβια Πλαθ, τη Βιρτζίνια Γουλφ, τη Μαργκερίτ Ντυράς, τον John Keats, τον Λόρδο Byron αλλά και με ζωγράφους, όπως ο Vincent Van Gogh, ο Edvard Munch και πάρα πολλούς άλλους.
Ως δείγματα της ιδιαιτερότητας, ο ζωγράφος Σαλβαντόρ Νταλί μεγαλουργούσε μόνον σε ένα ακατάστατο περιβάλλον. Η θεϊκή έμπνευση εκφραζότανε μέσα από το απόλυτο χάος: αναποδογυρισμένα έπιπλα και διάσπαρτα ρούχα. Κι αν κάποιος είχε το θράσος να… συμμαζέψει την Αίθουσα Ζωγραφικής του, ο Νταλί κατεχόταν από απίστευτες εκρήξεις θυμού, εκσφενδονίζοντας βρισιές κι αντικείμενα, ώσπου η Θεά Έμπνευση να τον επισκεφτεί ξανά.
Η Σύλβια Πλαθ έγραφε: «…Ο ήχος του τίποτα – που ήσουν εσύ τρέλα; …Έχω υποφέρει τη φρικαλεότητα του ηλιοβασιλέματος… Καμένη μέχρι ρίζα… Τρομοκρατούμαι απ’ αυτό το μαύρο πράγμα – που κοιμάται μέσα μου…». Τελικά αυτό το μαύρο πράγμα την καταπίνει όπως και τη Βιρτζίνια Γουλφ που έβαλε πέτρες στην τσέπη του παλτό της, μπήκε και περπάτησε στη θάλασσα ώσπου πνίγηκε…
Γιατί πρέπει να θεωρήσουμε την Ντίκινσον «τρελή», όπως και η ίδια περιπαιχτικά αυτοαποκαλείται και όχι σοφή, αφού επέλεξε μια ζωή που της επέτρεπε να δημιουργεί;
Γιατί να υποθέσουμε ότι έχασε απέχοντας, αντί να σκεφτούμε ότι επέλεξε να απέχει;
Ο ψυχολόγος Daniel Nettle γράφει, «Είναι δύσκολο τελικά να αρνούμαστε ότι τα ισχυρότερα θεμέλια της δυτικής κουλτούρας έχουν χτιστεί από ανθρώπους με κάποια προδιάθεση τρέλας».
Η διάνοια συχνά πορεύεται τόσο μπροστά από την εποχή της, ώστε συχνά ο φωτισμένος άνθρωπος παρεξηγείται ή παρερμηνεύεται από τους συγχρόνους του, ενώ αποθεώνεται από τις επόμενες γενιές.
Χρειάζονται αιώνες γνώσης και πνευματικής εξέλιξης, για να κατανοηθεί το επίπεδο της διάνοιας.
Κλείνοντας παραπέμπω στον μεγάλο Έλληνα ποιητή Μ. Παπανικολάου:

Ήταν αλήθεια πως εζούσα κάποια ζωή ξεχωριστή,
ζούσα όπως ήθελεν η Μούσα κι όπως δεν ήθελε η ζωή.
Λοξά με κοίταζαν οι άλλοι σα να με παίρναν για τρελό,
κι ήταν για με χαρά μεγάλη μαζί τους πάντα να γελώ.

πηγή του άρθρου:
artinews.gr  της  Παναγιώτα Ψυχογιού

Στρες – Πως να το απομακρύνουμε από την καθημερινότητά μας

Το άγχος, σε καθημερινή βάση, είναι μια αίσθηση που οι άνθρωποι έχουν όταν είναι υπερφορτωμένοι και αγωνίζονται να αντεπεξέλθουν στις απαιτήσεις.
Αυτά τα αιτήματα μπορούν να σχετίζονται με τα οικονομικά, την εργασία, τις σχέσεις και άλλες καταστάσεις, αλλά οτιδήποτε θέτει μια πραγματική ή αντιληπτή πρόκληση ή απειλή για την ευημερία ενός ατόμου μπορεί να προκαλέσει άγχος.

Μόλις ξεκινάμε τη μέρα μας στη δουλειά μας και πριν προλάβουμε να πούμε καλημέρα το τηλέφωνό χτυπά, κάποιος μας φωνάζει δίπλα να διεκπεραιώσουμε κάτι,ένας συνάδελφος ζητά να του διευκρινίσετε κάτι σημαντικό και ο προϊστά­μενός περιμένει στο γραφείο του για κάτι πολύ σημαντικό…
Και τότε το στρες μάς κυριεύει: Η καρδιά αρχίζει να χτυπά δυνατά στο στήθος, το στομάχι γίνεται κόμπος και πλήθος αρνητικών σκέψεων κατακλύζουν το μυαλό.
Χρειαζόμαστε μια λύση «άμεσης βοήθειας» για να ηρεμήσουμε.
Υπάρχει;
Ναι, απαντούν οι ειδικοί, υπάρχουν πολλές και αποτελεσματικές λύσεις -τόσο άμεσες όσο και μακροπρόθεσμες- για να μετριάσετε το στρες.
Εμείς σας παρουσιάζουμε όλες τις τεχνικές «αντι-στρές», που θα σας φανούν χρήσιμες την επόμενη φορά που θα βρεθείτε στο… μάτι του κυκλώνα!
Το λίγο, το πολύ και το καλό στρες
Η λέξη στρες προέρχεται από τη λατινική λέξη stringere, που σημαίνει σφίγγω. Στρες, λοιπόν, σημαίνει σφίξιμο, ένταση.
Φανταστείτε την ένταση του ήχου στο στερεοφωνικό, την οποία μπορείτε να ρυθμίσετε από το ελάχιστο, όπου δεν ακούτε, έως το μέγιστο, όπου νιώθετε ότι θα σπάσει το τύμπανό σας, περνώντας από όλες τις ενδιάμεσες βαθμίδες.
Κάπως έτσι είναι και το «συνεχές» του στρες:
Σε μικρές δόσεις είναι ακίνδυνο, σε μεγάλες δόσεις είναι καταστροφικό και σε μεσαίες δόσεις σάς κινητοποιεί, προκειμένου π.χ. να τρέξετε για να προλάβετε το λεωφορείο, να διαβάσετε για τις εξετάσεις…
Μάλιστα, σε σχετικές μελέτες έχει βρεθεί ότι, μέχρι ενός ορίου, όσο αυξάνονται τα επίπεδα του στρες τόσο αυξάνεται και η αποδοτικότητα.
Γι’ αυτό και πολλοί άνθρωποι δηλώνουν ότι «χωρίς στρες δεν αποδίδουν».
Το στρες θεωρείται ωφέλιμο σε «μεσαίες δόσεις», δηλαδή όταν η έντασή του δεν ξεπερνά τα προσωπικά όρια ανοχής του καθενός.
Χωρίς μια επαρκή δόση στρες, δεν θα μπορούσατε να πάτε στη δουλειά, να μαγειρέψετε, να οδηγήσετε…
Από την άλλη μεριά, όμως, όταν υπερβεί τα όρια της ανοχής σας -το «βέλτιστο σημείο απόδοσης», όπως το αποκαλούν οι ειδικοί, η σχέση του με την απόδοση γίνεται αντιστρόφως ανάλογη.
Με άλλα λόγια, το στρες σε μεγάλες δόσεις μπορεί να «μπλοκάρει» τις επιδόσεις σας και να απειλήσει την υγεία σας.
Η απειλή του χρόνιου στρες
Τα πιεσμένα ωράρια, τα προβλήματα στις επαγγελματικές σχέσεις, οι δόσεις και τα χρέη, καθώς και τα ξαφνικά γεγονότα που προκαλούν ανασφάλεια (π.χ. απολύσεις, αυξήσεις τιμών) αποτελούν λίγες μόνο από τις αναρίθμητες στρεσογόνες καταστάσεις που βιώνει ο σύγχρονος άνθρωπος.
Οι καταστάσεις αυτές συνήθως δεν είναι παροδικές, αλλά καθημερινές και επαναλαμβανόμενες, με αποτέλεσμα ο οργανισμός να βρίσκεται διαρκώς υπό την επήρεια των ορμονών του στρες.
Τι συμβαίνει λοιπόν; 
Καθώς δεν εκτονώνεται η ένταση που συσσωρεύε­ται στο σώμα, αυτή μπορεί να οδηγήσει στην εκδήλωση ή στην επιδείνωση προβλημάτων υγείας, όπως οι πεπτικές παθήσεις (σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου, γαστρίτιδα), οι αναπνευστικές (το στρες θεωρείται μία από τις συχνότερες αιτίες κρίσεων άσθματος), καθώς και οι καρδιαγγεια­κές.
Οι ειδικοί εξηγούν ότι η παρατεταμένη κατάσταση στρες στον οργανισμό (το χρόνιο στρες) είναι επιβαρυντική για την υγεία, ακόμη και αν βραχυπρόθεσμα σας βοηθά να πετυχαίνετε τους στόχους σας και να έχετε υψηλές επιδόσεις. Σύμφωνα μάλιστα με πρόσφατη έρευνα σε πειραματόζωα, που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό «Molecular Psychiatry», μια ακόμη νευρο-ορμόνη, ο παράγοντας έκλυσης κορτικοτροπίνης ή CRF, που σε καταστάσεις χρόνιου στρες κυ­κλοφορεί σε μεγάλες δόσεις και για ­μεγάλο χρονικό διάστημα στον εγκέ­φαλο, συσχετίζεται με διάφορα προ­βλήματα υγείας, όπως οι αγχώδεις διαταραχές, η κατάθλιψη, αλλά και η υπογονιμότητα.
Τα «καμπανάκια» τoυ επικίνδυνου στρες:
Αισθάνεστε ότι είστε διαρκώς «στην πρίζα» και δυσκολεύεστε να αφεθείτε; Ακόμη και όταν κάθεστε, νιώθετε ότι είστε σε ένταση;
Έχετε χάσει την αίσθηση του χιούμορ και σας είναι αδύνατον να αποδώσετε σε δραστηριότητες που προη­γουμένως δεν σας δημιουργούσαν πρόβλημα;
Κάνετε συχνά αρνητικές σκέψεις;
Μήπως δυσκολεύεστε να κοιμηθείτε και ο ύπνος σας είναι ταραγμένος;
Οι ειδικοί εξηγούν ότι όσοι βρίσκονται σε μια κατάσταση συνεχούς πίεσης τείνουν να αντιδρούν υπερβολικά, να μεγαλοποιούν τα πάντα -κυρίως τα αρνητικά -, να είναι σε διαρκή υπερένταση χωρίς λόγο, αλλά και χωρίς αποτέλεσμα.
Επιπλέον, μπορεί να αρρωσταίνουν συχνά, καθώς και να παραπονούνται για σωματικά συμπτώματα όπως:
● Πονοκεφάλους, καθώς και πόνους σε διάφορα σημεία του σώματος.
● Πεπτικές ενοχλήσεις (φούσκωμα, δυσκοιλιότητα κλπ.).
● Δυσκολία στον ύπνο.
● Ταχυπαλμίες.
● Διαρκές αίσθημα κόπωσης ή εξάντλησης.
● Δυσκολία στην αναπνοή.
Τα συμπτώματα αυτά, όπως εξηγούν οι ειδικοί, μάλλον έχουν ήδη οδηγήσει τους πάσχοντες σε γιατρούς διάφορων ειδικοτήτων, χωρίς όμως να έχει διαπιστωθεί οργανικό πρόβλημα.
Ο μηχανισμός του στρες 
Πάλεψε ή τρέξε να σωθείς
Θυμηθείτε πώς νιώσατε όταν χρειάστηκε να πατήσετε ξαφνικά το φρένο για να μην τρακάρετε, όταν ­κοντέψατε να πέσετε από τη σκάλα, αλλά ακόμη και όταν είχατε την πρώτη σας επαγγελματική συνέντευξη ή το πρώτο σας ραντεβού. Είχατε στρες!
Οι ειδικοί εξηγούν ότι οι σωματικές εκδηλώσεις του στρες είναι ενστικτώδεις αντιδράσεις που διαμορφώθηκαν κατά την εξέλιξη του ανθρώπινου είδους με σκοπό να κινητοποιήσουν τον πρωτόγονο άνθρωπο να παλέψει ή να τρέξει για να σωθεί (μηχανισμός «πάλης ή φυγής»), όταν ερχόταν αντιμέτωπος με τους κινδύνους που απειλούσαν τη ζωή του, όπως τα άγρια θηρία και τα καιρικά φαινόμενα.
Βέβαια, σήμερα οι στρεσογόνες καταστάσεις που ­βιώνει ο σύγχρονος άνθρωπος έχουν αλλάξει θεαματικά σε σύγκριση με εκείνες που αντιμετώπιζε ο άνθρωπος των σπηλαίων.
Ο εγκέφαλος όμως εξακολουθεί να αντιδρά με τον ίδιο… πρωτόγονο τρόπο, παρότι δεν χρειάζεται ούτε να τρέξετε ούτε να παλέψετε για να τις αντιμετωπίσετε.
Πώς γίνεται αυτό;
Η εγρήγορση του οργανισμού οφείλεται στην ενεργο­ποίηση του συμπαθητικού νευρικού συστήματος, το οποίο είναι υπεύθυνο για όλες τις λειτουργίες που απαιτούν κινητοποίηση.
Από την άλλη μεριά, το παρασυμπαθητικό νευρικό σύστημα ελέγχει όλες τις λειτουργίες που απαιτούν χαλάρωση.
Τα δύο συστήματα απαρτίζουν το αυτόνομο νευρικό ­σύστημα, που είναι υπεύθυνο για τις αυτόματες, μη ελεγχόμενες αντιδράσεις μας.
Στη φάση της εγρήγορσης, λοιπόν, εκκρίνονται ορμόνες (αδρεναλίνη, κορτιζόλη κλπ.), που προετοιμάζουν τον οργανισμό για δράση.
Xάρη σ’ αυτές αυξάνονται οι παλμοί της καρδιάς, επιταχύνεται η αναπνοή, ­οξύνονται οι αισθήσεις, «σφίγγεται» το στομάχι, αυξάνεται η εφίδρωση…
Όποτε ο οργανισμός νιώθει ότι απειλείται, αντιδρά ενστικτωδώς με αυτό τον τρόπο.
Το στρες, λοιπόν, αποτελεί μια φυσιολογική και σωτήρια αντίδραση του οργανισμού, ο οποίος τίθεται σε ετοιμότητα για να αντιμετωπίσει έναν κίνδυνο.
Οδηγός διαχείρισης του καθημερινού στρες
Οι τρεις άξονες εναντίον του άγχους 
Η σωματική χαλάρωση, η απόσπαση της προσοχής και ο έλεγχος των σκέψεων αποτελούν το τρίπτυχο της επιτυχημένης διαχείρισης του στρες που προτείνουν οι ειδικοί.
Οι τεχνικές αυτές «καλμάρουν» το συμπαθητικό νευρικό σύστημα, αυξάνουν τη λειτουργία του παρασυμπαθητικού νευρικού συστήματος και τελικά προκαλούν χαλάρωση.
Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι οι τεχνικές χαλάρωσης είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικές.
Εφαρμόστε όσες νιώθετε ότι σας ταιριάζουν περισσότερο.
Ωστόσο, σε ορισμένες περιπτώσεις (όταν π.χ. το στρες πηγάζει από βαθύτερα ψυχικά αδιέξοδα που ενδέχεται να έχουν τις ρίζες τους ακόμη και στην παιδική ηλικία), μπορεί να χρειαστεί μια πρόσθετη βοήθεια με τη μορφή ψυχοθεραπείας (π.χ. ατομική ή ομαδική ψυχοθεραπεία, δραματοθεραπεία).
Επίσης, σε κάποιες περιπτώσεις μπο­ρεί να χρειαστεί η λήψη φαρμακευτικής αγωγής.
Τα φάρμακα χορηγούνται όταν το στρες αγγίζει τα όρια της αγχώδους διαταραχής, δηλαδή όταν γίνεται χρόνιο, προκαλεί σωματικά συμπτώματα και αλλαγές στη συμπεριφορά. Στην περίπτωση αυτή, ο ειδικός θα κρίνει αν χρειάζεται αγωγή με αγχολυτικά και αντικα­ταθλιπτικά.
Η συνδυαστική αγωγή διαρκεί το λιγότερο 6 μήνες και δεν συνιστάται να την ακολουθήσετε μόνοι σας, επειδή τα αγχολυτικά (βενζοδιαζεπίνες) μπορεί να προκαλέσουν εθισμό.
Τεχνικές αντιμετώπισης του άγχους
Αναπνεύστε σωστά 
› Για αρχάριους και όχι μόνο 
Οι αναπνευστικές ασκήσεις προσφέρουν άμεση ανακούφιση από το στρες.
Η βασική αναπνευστική άσκηση στην οποία πρέπει να εξασκηθείτε είναι η διαφραγματική αναπνοή.
Ο σκοπός αυτής της αναπνευστικής άσκησης (που στη γιόγκα ονομάζεται deerga shuasham) είναι να χαλαρώσει το διάφραγμα – το μυ που χωρίζει το θώρακα από την κοιλιά:
● Βάλτε το ένα χέρι στην κοιλιά και το άλλο στο στήθος.
● Εισπνεύστε πολύ αργά από τη μύτη (μετρώντας μέχρι το 4) και νιώστε την κοιλιά σας (και όχι το στήθος σας) να φουσκώνει με αέρα. Προσπαθήστε να κρατήσετε τον αέρα στο στομάχι σας (μετρώντας μέχρι το 4) και εκπνεύστε αργά (μετρώντας πάλι μέχρι το 4).
Συμβουλή: Συνιστάται να την κάνετε προληπτικά και όχι μόνο όταν το στρες σάς κυριεύει.
Κάντε, λοιπόν, 5-10 επαναλήψεις τρεις φορές την ημέρα, ξαπλωμένοι στο κρεβάτι, όρθιοι κοντά στο παράθυρο ή καθιστοί.
Ενδεχομένως, την ώρα που αναπνέετε να νιώσετε μια ελαφριά ζάλη, λόγω της υπεροξυγόνωσης του εγκεφάλου.
Για να αποφύγετε την υπεροξυγόνωση, σιγουρευτείτε πως, κατά την εκπνοή, έχετε αδειάσει όλο τον αέρα από τα πνευμόνια σας.
Εξασκηθείτε για μία εβδομάδα σε αυτή την τεχνική, προτού περάσετε στο επόμενο στάδιο (στις ασκήσεις μυϊκής χαλάρωσης).
› Για προχωρημένους 
Για να ελέγξετε το στρες που σας κυριεύει όταν πρόκειται να παρουσιάσετε μια εργασία, να κάνετε μια ομιλία ή να δώσετε εξετάσεις, μπορείτε να κάνετε μια πιο απαιτητική αναπνευστική άσκηση της γιόγκα, τη nadi sudhi. Η άσκηση αυτή εξισορροπεί τη λειτουργία των δύο ημισφαιρίων του εγκεφάλου:
● Καθίστε χαλαρά με τα μάτια σας κλειστά.
● Με τον αντίχειρα του δεξιού χεριού, κλείστε ελαφρά το δεξί ρουθούνι και πάρτε μια βαθιά εισπνοή από το αριστερό.
● Με το δείκτη του ίδιου χεριού, κλείστε το αριστερό ρουθούνι και εκπνέυστε από το δεξί ρουθούνι τον αέρα που εισπνεύσατε μόλις πριν λίγο από το αριστερό.
Συμβουλή: Επαναλάβετε την άσκηση 15 φορές, ξεκουραστείτε και κάντε άλλες 15 επαναλήψεις (η άσκηση αυτή έχει αρκετές παραλλαγές, αλλά εμείς σας αναφέρουμε την πιο απλή εκδοχή).
Χαλαρώστε τους μυς 
Για να χαλαρώσετε από το μυϊκό σφίξιμο, οι ειδικοί προτείνουν την τεχνική του Jacobson, που βασίζεται στο σφίξιμο και στη χαλάρωση κάθε μυϊκής ομάδας του σώματος ξεχωριστά:
● Το ιδανικό είναι να είστε ξαπλωμένοι στο κρεβάτι, αλλά μπορείτε να εξασκηθείτε και σε μια αναπαυτική καρέκλα.
● Σφίξτε και στη συνέχεια χαλαρώστε κάθε μυϊκή ομάδα (πόδια, χέρια, κοιλιά, αυχένας, κεφάλι, πρόσωπο κλπ.). ● Ολοκληρώστε την άσκηση ελέγχοντας νοητικά ότι κάθε σημείο του σώματός σας είναι χαλαρό.
Συμβουλή: Μπορείτε να εφαρμόσετε και παραλλαγές της μεθόδου, σφίγγοντας μαζί όλες τις μυϊκές ομάδες του σώματός σας και κατόπιν χαλαρώνοντας. Επίσης, μπορείτε να εξασκηθείτε ακόμη και στο τιμόνι του αυτοκινήτου, το οποίο θα σφίξετε δυνατά, νιώθοντας την ένταση στο πάνω μέρος του σώματός σας.
Στη συνέχεια χαλαρώνετε τη λαβή.
Πατήστε ένα… καρφί! 
Σκεφτείτε τι θα συνέβαινε εάν, καθώς βρισκόσασταν στα πρόθυρα μιας κρίσης άγχους και σας κοβόταν η ανάσα, οι παλμοί σας ανέβαιναν και η καρδιά σας «κλοτσούσε» στο στήθος σας, εκείνη ακριβώς τη στιγμή πατούσατε… ένα καρφί.
Η κρίση του στρες θα σταματούσε, απαντούν οι ειδικοί.
Θα πονούσε το πόδι σας, αλλά η προσοχή σας θα έφευγε από την κατά­σταση που σας είχε στρεσάρει.
Σύμφωνα με τους ειδικούς, δεδομένου ότι συχνά το στρες εντείνεται και συντηρείται από επίμονες αρνητικές σκέψεις, μια τεχνική που μπορεί να βοηθήσει στην αντιμετώπισή του είναι η απόσπαση της προσοχής από τις συγκεκριμένες σκέψεις.
Ο σκοπός είναι να εστιάσετε την προσοχή σας σε ­κάτι απαιτητικό ή… επώδυνο, όπως για παράδειγμα:
● Τυλίξτε το λαστιχάκι για τα μαλλιά τόσο σφιχτά γύρω από το δάχτυλό σας, ώστε να πονέσετε.
● Μετρήστε από το 1 έως το 20 μετρώντας έναν αριθμό κάθε 5 δευτερόλεπτα.
● Κάντε δύσκολους πολλαπλασιασμούς με εξαψήφια νούμερα.
● Σηκωθείτε αμέσως από την καρέκλα σας.
Bγείτε βόλτα 
Όταν το στρες σάς κυριεύει, μια αποτελεσματική μέθοδος άμεσης αντιμετώπισης είναι να ασχοληθείτε με μια μορφή άσκησης, π.χ. βγείτε μια βόλτα γύρω από το τετράγωνο.
Με τον τρόπο αυτό, ο οργανισμός σας «καταναλώνει» την περίσσεια αδρεναλίνη, ενώ το μυαλό σας αποσπάται από τις ανήσυχες σκέψεις. Γενικότερα, οι έρευνες αποκαλύπτουν ότι όσοι ασχολούνται συστηματικά με μια σωματική δραστηριότητα ταλαιπωρούνται λιγότερο από το άγχος και την κατάθλιψη σε σύγκριση με όσους κάνουν καθιστική ζωή.
Επιπλέον, η άσκηση σας βοηθά να αποκτήσετε καλύτερο έλεγχο του σώματός σας, καθώς και να διακρίνετε ευκολότερα τη διαφορά ανάμεσα στην ένταση και τη χαλάρωση του οργανισμού.
Συμβουλή: Συνιστάται να αποφύγετε τα ανταγωνιστικά αθλήματα, επειδή μπορεί να επιτείνουν το στρες.
Τεντωθείτε με γιόγκα 
Οι διατάσεις βοηθούν τους μυς να χαλαρώσουν και εσάς να καταπολεμήσετε την ένταση.
Εάν θέλετε, μπορείτε να εφαρμόσετε μερικές απλές διατάσεις της γιόγκα:
● Κάντε περιστροφές με το κεφάλι, σκύβοντας από την αριστερή προς τη δεξιά μασχάλη.
Με τον τρόπο αυτό, γίνεται διάταση των μυών του αυχένα.
● Σταθείτε όρθιοι με τα χέρια ψηλά και νιώστε ότι κάποιος σας τραβά τα χέρια προς το ταβάνι. Αισθανθείτε ότι οι σπόνδυλοί σας «ξεκολλούν».
Με τον τρόπο αυτό, τεντώνεται η σπονδυλική σας στήλη.
● Καθίστε με την πλάτη ίσια και στρίψτε τον κορμό (όχι τη λεκάνη) ελαφρά προς τα δεξιά και μετά προς τα αριστερά.
Η άσκηση αυτή είναι ευεργετική για τα νεύρα γύρω από τη σπονδυλική στήλη.
Πιέστε τα κατάλληλα σημεία 
Πιέζοντας με τα δάχτυλά σας ορισμένα σημεία βελονισμού και ρεφλεξολογίας στο σώμα σας, μπορείτε να αποφορτιστείτε από το στρες.
Καθίστε αναπαυτικά και ασκήστε ­κυκλικές και διεισδυτικές πιέσεις στα σημεία που αναφέρονται παρακάτω, είτε σε όλα είτε σε όποια προτιμάτε, αλλά πάντοτε και στις δύο πλευρές του σώματός σας:
-Στο αυτί 
● Με το δείκτη του χεριού σας, πιέστε στο κέντρο του αυτιού, στη λακκουβίτσα ακριβώς δίπλα από την τρύπα του αυτιού, για μισό με ένα λεπτό. Δεν χρειάζεται περισσότερο, επειδή το αυτί είναι κοντά στον εγκέφαλο και τα μηνύματα λαμβάνονται ταχύτατα από αυτόν.
Πού βοηθά: Το σημείο αυτό αντιστοιχεί στο θώρακα, το ηλιακό πλέγμα και την καρδιά.
Η πίεσή του θα σας ανακουφίσει από την ένταση, ιδιαίτερα όταν αυτή παίρνει τη μορφή βάρους στο θώρακα.
● Πιέστε για μισό με ένα λεπτό το λοβό του αυτιού σας με το δείκτη και τον αντίχειρά σας.
Πού βοηθά: Ο λοβός, σύμφωνα με τη ρεφλεξολογία, αντιστοιχεί στον εγκέφαλο και η πίεσή του αποφορτίζει το νευρικό σας σύστημα.
-Στην παλάμη 
● Πιέστε με τον αντίχειρά σας ακριβώς στο κέντρο της παλάμης σας για 1-2 λεπτά.
Πού βοηθά: Το λακκουβάκι που θα εντοπίσετε αποκαλείται από τους βελονιστές «ανάκτορο της εργασίας», επειδή συμβάλλει στην αποφόρτιση από την ένταση της δουλειάς.
● Πιέστε για 1-2 λεπτά την περιοχή ανάμεσα στο δείκτη και τον αντίχειρα του χεριού σας, με το δείκτη και τον αντίχειρα του άλλου χεριού.
Πού βοηθά: Αυτό το τριγωνικό κομμάτι σάρκας αντιστοιχεί σε ­πολλές περιοχές του σώματος: στους πνεύμονες, την πλάτη, το ηλιακό πλέγμα και το διάφραγμα, όπου συσσωρεύεται όλη η ένταση. Η πίεση αυτού του σημείου σας βοηθά να αναπνεύσετε καλύτερα, να «καθαρίσετε» το μυαλό σας και να ανανεωθείτε.
-Στα πόδια 
● Ασκήστε πίεση είτε με τον αντίχειρα είτε με τα 3 δάχτυλα του χεριού (δείκτης, μέσος, παράμεσος) στη ράχη του ποδιού, στην περιοχή ανάμεσα στο πρώτο και το δεύτερο δάχτυλο, για 1-2 λεπτά.
Πού βοηθά: Ανακουφίζει από την ένταση στην περιοχή του στήθους, αλλά και του ήπατος, καθώς αντιστοιχεί στο μεσημβρινό του συκωτιού.
● Πιέστε δυνατά στη ράχη του ποδιού, ανάμεσα στους τένοντες των δύο τελευταίων δαχτύλων.
Πού βοηθά: Αυτό είναι το σημείο ισορροπίας του οργανισμού. Αντιστοιχεί στο μεσημβρινό της χολής (η οποία «πρήζεται» όταν είμαστε σε ένταση, όπως και το συκώτι!).
…Όσα βάζει ο νους σας 
Ο έλεγχος των σκέψεων ­είναι ένα απαιτητικό έργο που χρειάζεται εξάσκηση και υπομονή.
Αποτελεί όμως ένα απαραίτητο στάδιο, από το οποίο πρέπει να περάσετε προκειμένου να διαχειριστείτε αποτελεσματικά το στρες, που σας κυριεύει όχι μόνο άμεσα, αλλά και μακροπρόθεσμα.
Οι τεχνικές χαλάρωσης, που απαιτούν να βάλετε το μυαλό σας… να δουλέψει, είναι σαφώς πιο δύσκολες, αλλά και ιδιαίτερα αποτελεσματικές.
Γι’ αυτό αξίζει να εξασκηθείτε:
-«Πιάστε» τις σκέψεις σας 
«Θα τα πάω άσχημα»,
«Δεν θα τα ­καταφέρω»…
Συνήθως οι σκέψεις που γεννούν αυξημένο στρες δεν ­είναι ­ρεαλιστικές. Βασίζονται στην υπερβολή και την καταστροφολογία, αλλά με την ταχύτητα που περνούν από το μυαλό αφήνουν ένα ρεαλιστικό αποτύπωμα και μια πραγματικά ­δυσάρεστη αίσθηση (π.χ. σφίξιμο στο στομάχι):
● Το παράλογο των σκέψεών σας θα το διαπιστώσετε αν κάνετε τον κόπο να τις γράψετε.
Είναι όμως σημαντικό να «πιάσετε» τις σκέψεις σας τη στιγμή που περνούν αστραπιαία από το μυαλό σας, διαφορετικά θα τις «χάσετε ».
Οι ειδικοί τονίζουν ότι το πρώτο βήμα πριν ξεκινήσετε ακόμη και την πιο απλή αναπνευστική άσκηση χαλάρωσης είναι να θέσετε υπό έλεγχο τις αρνητικές σκέψεις που κατακλύζουν το μυαλό σας όταν βρίσκεστε υπό ­πίεση. Διαφορετικά, αυτές θα ξεπε­τάγονται πάντα στο μυαλό σας και θα παρεμποδίζουν ακόμη και μια απλή άσκηση αναπνοής.
Συμβουλή: Να θυμάστε πως ό,τι και αν είναι αυτό που σας προκαλεί στρες (π.χ. η άσκηση κριτικής, η ομιλία μπροστά σε κοινό, η ανάθεση ευθυνών) είναι σημαντικό να μην το αποφύγετε, αλλά να το αντιμετωπίσετε.
Μπορεί να σκέφτεστε ότι θα είναι δυσάρεστο, επώδυνο και ότι θα επέλθει το χάος, αλλά η αλήθεια είναι ότι τίποτα από όλα αυτά δεν θα συμβεί.
Ήδη αποφασίζοντας να αντιμετωπίσετε την κατάσταση που σας προκαλεί στρες κάνετε ένα τεράστιο βήμα προόδου.
Πλάστε μια εικόνα 
Η τεχνική της καθοδηγούμενης φαντασίωσης πηγάζει από το διαλογισμό, που είναι ιδιαίτερα αγαπητός στην ανατολική κουλτούρα.
Αν αμφιβάλλετε για το πόση δύναμη έχει μια εικόνα που θα δημιουργήσετε με τη σκέψη σας, σκεφτείτε απλά πώς αντιδράτε όταν σκέφτεστε ένα ολόφρεσκο ζουμερό πράσινο λεμόνι, το οποίο κόβετε με το μαχαίρι και το φέρνετε στο στόμα σας.
Μήπως το στόμα σας γέμισε ήδη με σάλιο;
Με έναν παρόμοιο ­τρόπο, πλάστε με το μυαλό σας μια ­εικόνα ηρεμίας και θα δείτε ότι θα ­χαλαρώσετε:
● Καθίστε αναπαυτικά, κλείστε τα μάτια και φέρτε στο μυαλό σας με κάθε λεπτομέρεια μια εικόνα που σας ευχαριστεί.
● Εστιάστε στις αισθήσεις που σας προκαλεί η εικόνα, π.χ. φανταστείτε ότι είστε σε μια ωραία παραλία, κάθεστε σε μια χνουδωτή πετσέτα πάνω στη ζεστή άμμο, νιώθετε τον ήλιο να ζεσταίνει το σώμα σας, ακούτε το κύμα, μυρίζετε την αύρα της θάλασσας. Η εικόνα της παραλίας συνήθως δρα χαλαρωτικά για τους περισσότερους, αν και ο καθένας μπορεί να διαλέξει το δικό του μοτίβο.
Συμβουλή: Εφαρμόστε αυτή την ­τεχνική όχι μόνο όταν είστε στρεσαρισμένοι, αλλά και προληπτικά.
Συνιστάται να διαλογίζεστε το πρωί, μόλις ­έχετε ξυπνήσει, και το βράδυ πριν από το δείπνο.
Μην απογοητευτείτε αν δεν τα καταφέρετε με την πρώτη προσπάθεια, μια και αυτή η τεχνική απαιτεί εξάσκηση.
Διαλογισμός express 
Διαλογισμός express ενώ κάνετε ντους;
Κι όμως γίνεται, απαντούν οι ­ειδικοί, οι οποίοι προτείνουν ακόμη και να διαλογιστείτε ενώ πλένετε τα πιάτα!
Ενώ το νερό τρέχει, επικεντρωθείτε στην αίσθηση που αφήνει στα χέρια ή στο σώμα σας.
Εάν στο μυαλό σας εισβάλλουν ανεπιθύμητες σκέψεις, στρέψτε ξανά απαλά την προσοχή σας στο τρεχούμενο νερό.
Η εστίαση της εγκεφαλικής δραστηριότητας στις αισθήσεις ευνοεί τη λειτουργία του παρασυμπαθητικού νευρικού ­συστήματος και προκαλεί χαλάρωση.
Απλές και ευχάριστες λύσεις
-Κάντε μασάζ 
Το μασάζ οποιασδήποτε μορφής (σιά­τσου, κλασικό σουηδικό μασάζ κλπ.) βοηθά το σώμα να χαλαρώσει και συμβάλλει στη μείωση των επιπέδων της κορτιζόλης στον οργα­νισμό.
Επιπλέον, όταν χαλαρώνει το σώμα, τείνει να χαλαρώνει και ο νους.
Μάλιστα, σχετικές έρευνες έχουν δείξει ότι το μασάζ έχει πιο ευεργετική δράση στη μείωση των επιπέδων της κορτιζόλης και του καρδιακού ρυθμού σε σύγκριση με μια φιλική συζήτηση, γεγονός που αναδεικνύει τη θεραπευτική δύναμη του αγγίγματος.
Το ιδανικό είναι να σας κάνει μασάζ ένα οικείο σας πρόσωπο.
Εναλλακτικά, κάντε μόνοι σας μαλάξεις στον αυχένα και τους ώμους, όπου τείνει να συσσωρεύεται η ένταση.
Ακούστε μουσική 
Ορισμένα μουσικά κομμάτια αποτελούν πολύτιμο βοήθημα στην αποφόρτιση του στρες.
Μελέτες έχουν δείξει ότι η μουσική με αργό ή μέτριο τέμπο και με απλή, ρυθμική και μελωδική δομή προκαλεί ηρεμία και ευχαρίστηση.
Πρόκειται για κομμάτια κλασικής μουσικής, σύγχρονης ορχηστρικής μουσικής (lounge, eth­nic, ambient κλπ.), New Age, χορωδιακής ή ακόμη και τραγούδια.
Σε κάθε περίπτωση, όμως, βασική προϋ­πόθεση για την επιλογή του μουσικού κομματιού που θα σας χαλαρώσει είναι να σας αρέσει.
Επιπλέον, ο πιο αποδοτικός τρόπος για να αξιοποιήσετε πλήρως τη δύναμη της μουσικής ενάντια στο στρες είναι να συμμετάσχετε σε μια συνεδρία μουσι­κοθε­ραπείας, όπου ο μουσικοθεραπευτής θα σας βοηθήσει να αποφορτιστείτε από την ένταση είτε παίζοντας είτε ακούγοντας μουσική.
Μουσικές επιλογές αντι-στρές 
Ενδεικτικά αναφέρουμε ορισμένες μουσικές επιλογές που μπορούν να σας «ταξιδέψουν» και να σας αποφορτίσουν από το στρες:
● επιλογές κλασικής μουσικής με σονάτες και συμφωνίες του Μότσαρτ
(ειδικά τα αργά μέρη) ή συνθέσεις του Μπαχ (Air on G-string), του Pachebel (Canon) και του Grieg (Peer Gynt Suite 1)
● new Age επιλογές των Secret Garden και του Kobialka
● μουσική συγκροτημάτων όπως οι Enia
● συλλογές ambient μουσικής όπως το Café del Mar
● ή ακόμη και μπαλάντες με ελληνικό χρώμα όπως της Καραΐνδρου, του Παπαθανασίου και του Χατζηδάκι.
Βάλτε το ραχάτι στη ζωή σας 
Στην Ανατολή υπάρχει μια λέξη για αυτούς που απλά κάθονται και ησυχάζουν, χωρίς να κοιμούνται απαραίτητα: το ραχάτι.
Καιρός να «ραχατέψετε» κι εσείς!
Φροντίστε, λοιπόν, να υπάρχει έστω και μισή ώρα στο καθημερινό σας πρόγραμμα που δεν θα έχετε κάτι να κάνετε (η παρακολούθηση τηλεόρασης δεν ανήκει στο ραχάτι).
Μπορείτε, για παράδειγμα, να καθίσετε στον καναπέ ακούγοντας μουσική, διαβάζοντας ένα βιβλίο ή απλά ονειροπολώντας.
Άλλωστε, ο ανθρώπινος εγκέφαλος έχει αποδεδειγμένα την ανάγκη να ονειροπολεί (να αφαιρείται) κάθε 1,5 ώρα!
Πρόκειται για μια αυτόματη λειτουργία που βοηθά στην «ανασυγκρότηση» του εγκεφάλου και η οποία σπανίως επιτελείται.
Δεν ­είναι τυχαίο, άλλωστε, ότι σήμερα υπάρχει το λεγόμενο «σύνδρομο του burn-out» (επαγγελματικής εξουθένωσης), το οποίο προσβάλλει κυρίως εκείνους που εργάζονται πολλές ώρες και συναλλάσσονται με πολλούς ανθρώπους (π.χ. διευθυντές, καθηγητές, γιατρούς κλπ.).
Ρυθμίστε τον ύπνο σας για καλή μέρα! 
Το έντονο στρες μπορεί να ταράξει τον ύπνο σας, αλλά και τα συχνά ­ξενύχτια μπορούν να προκαλέσουν στρες!
Η σχέση του ύπνου με το στρες είναι αμφίδρομη.
Βέβαια, το να χάσετε μερικά βράδια «καλού» ύπνου δεν θεωρείται επιζήμιο.
Εάν, όμως, η καθυστέρηση στην έλευση του ύπνου και η πρόωρη αφύπνιση σας προκαλούν έντονη ανησυχία, τότε πρέπει να λάβετε τα μέτρα σας.
Για να βελτιώσετε τον ύπνο σας:
● Ασχοληθείτε με μια σωματική δραστηριότητα κατά τη διάρκεια της ημέρας, αλλά αποφύγετε την έντονη άσκηση τις βραδινές ώρες.
● Αποφύγετε τον καφέ, το κακάο, το αλκοόλ, τα βαριά και πικάντικα γεύματα και προτιμήστε ένα ζεστό γάλα ή ένα ρόφημα (τίλιο, χαμομήλι) πριν πέσετε για ύπνο.
● Εάν, παρ’ όλα αυτά, στριφογυρίζετε στο κρεβάτι σας και αυτό διαρκεί για περισσότερο από 15-20 λεπτά, σηκωθείτε και κάντε κάτι απλό (μικροδουλειές, διάβασμα) μέχρι να αισθανθείτε υπνηλία. Αποφύγετε, όμως, τη λήψη φαρμάκων χωρίς προηγουμένως να συμβουλευτείτε έναν ειδικό.
Μεγαλουπόλεις; Όπου φύγει φύγει! 
Οι ειδικοί εξηγούν ότι η ίδια η ζωή στις μεγαλουπόλεις αποτελεί ένα σημαντικό στρεσογόνο παράγοντα για πολλούς λόγους, όπως είναι:
› Η έλλειψη καθαρού αέρα (οξυγόνου) και η ηχορύπανση.
› Ο συνωστισμός, όχι μόνο στα μέσα μαζικής μεταφοράς, αλλά και στο ίδιο το σπίτι, καθώς όλο και μικραίνουν οι διαστάσεις των χώρων διαβίωσης.
› Η έλλειψη επαφής με το έδαφος (το χώμα) και η αδυναμία να ξεκουραστούν τα μάτια ατενίζοντας τον ορίζοντα – και όχι το απέναντι κτίριο.
› Οι πολλές ώρες δουλειάς και η συνακόλουθη έλλειψη ελεύθερου χρόνου.
Προσπαθήστε, λοιπόν, να φεύγετε από την πόλη με κάθε ευκαιρία, οργανώνοντας ολιγοήμερες εκδρομές, Σαββατοκύριακα στην εξοχή, ακόμη και ­μονοήμερες αποδράσεις!
Mυρίστε τις σταγόνες της ηρεμίας 
Μερικές σταγόνες αιθέριων ελαίων στο μαξιλάρι, στον αρωματικό λύχνο ή στο αφρόλουτρο θα σας καταπραΰ­νουν από την ένταση της ημέρας.
Για το μαξιλάρι: 2-3 σταγόνες αιθέ­ριο έλαιο χαμομηλιού στην άκρη του μαξιλαριού θεωρούνται ευεργετικές, κυρίως εάν το στρες σάς «χτυπά» στο στομάχι.
Για το γραφείο:
Σε έναν αρωματικό λύχνο, ρίξτε 2-4 σταγόνες αιθέριο έλαιο λεβάντας.
Είναι ένα βότανο που εξισορροπεί τον οργανισμό, δρα καταπραϋντικά και ανακουφίζει τυχόν δερματικούς ερεθισμούς.
Μπορείτε να το συνδυάσετε και με το αιθέριο έλαιο βασιλικού, ο οποίος είναι κατευναστικός και τονώνει τη μνήμη.
Για το αφρόλουτρο:
Ρίξτε στην μπανιέρα 4-10 σταγόνες αιθέρια έλαια περγαμόντου και νεραντζιάς, τα οποία θα σας χαλαρώσουν και θα βελτιώσουν αισθητά τη διάθεσή σας.
Εάν δεν έχετε χρόνο για ένα αφρόλουτρο, κάντε ένα ποδόλουτρο για 5-10 λεπτά.
Τα «ναι» και τα «όχι» της αντι-στρές διατροφής 
Ίσως έχετε παρατηρήσει ότι, όταν είστε πιεσμένοι, τείνετε να τρώτε ανεξέλεγκτα, προτιμώντας κυρίως τα γλυκά, μια διατροφική παγίδα που τελικά δεν σας βοηθά να χαλαρώσετε.
Σε περιόδους στρες, είναι απαραίτητο να τροφοδοτήσετε τον οργανισμό σας με τις ουσίες που έχει ανάγκη, ώστε να αντεπεξέλθει αποτελεσματικά στην ένταση που υφίσταται.
Στις γραμμές που ακολουθούν, διαβάστε τι να αποφεύγετε όταν σας καταλαμβάνει το άγχος, καθώς και για τα θαυματουργά αντι-στρές συστατικά που κρύβονται σε ορισμένα τρόφιμα.
Λέμε «ΟΧΙ»
Στα ζαχαρούχα και ραφιναρισμένα τρόφιμα
Το σύστημα ανταμοιβής του εγκεφάλου «ικανοποιείται» άμεσα από την κατανάλωση τροφίμων με γλυκιά γεύση (γλυκά, άσπρο ψωμί, αρτοσκευάσματα κλπ).
Επιπλέον, τα ζαχαρούχα τρόφιμα αποτελούν το κατεξοχήν «καύσιμο» του εγκεφάλου και τον τρο­φοδοτούν άμεσα με ενέργεια.
Γιατί να τα αποφεύγουμε:
Τα γλυκά δημιουργούν απότομες αυξομειώσεις στα επίπεδα του σακχάρου στο αίμα: προκαλούν την άμεση άνοδό τους, αλλά και την εξίσου γρήγορη κάθοδό τους, γεγονός που σημαίνει ότι το αίσθημα της τόνωσης που παρέχουν είναι παροδικό και γρήγορα το διαδέχεται το αίσθημα της κόπωσης.
Το αποτέλεσμα είναι η εκ νέου κατανάλωση γλυκού.
Δημιουργείται έτσι ένας φαύλος κύκλος, που τελικά εξαντλεί τον οργανισμό. Επιπλέον, τα γλυκά σάς φορτώνουν με περιττές θερμίδες, αλλά και ενοχές.
Στο αλκοόλ 
Η δράση του αλκοόλ στον εγκέφαλο είναι ιδιόμορφη.
Αρχικά προκαλεί χαλάρωση, λόγω της καταστολής του κεντρικού νευρικού συστήματος, αλλά στη συνέχεια προκαλεί διέγερση.
Αναμφίβολα, ένα ποτήρι κρασί ή ουί­σκι στο τέλος μιας πιεσμένης ημέρας δεν αποτελεί πρόβλημα.
Γιατί να το αποφεύγουμε:
Η συστηματική κατανάλωση αλκοόλ, ως τρόπος διαχείρισης του στρες, δεν σας βοηθά ουσιαστικά και μπορεί να προκαλέσει εξάρτηση.
Στην καφεΐνη 
Η καφεΐνη είναι διεγερτική, γι’ αυτό συστήνεται η κατανάλωση καφέ να μην ξεπερνά τα 2-3 φλιτζάνια ημερησίως.
Γιατί να την αποφεύγουμε: Επιδεινώνει την ήδη τεταμένη κατάσταση του οργανισμού σας.
Λέμε «ΝΑΙ»
Στο νερό
Η αφυδάτωση μπορεί να προκαλέσει εκνευρισμό, κούραση και δυσκολία συγκέντρωσης. Γι’ αυτό, να πίνετε καθημερινά άφθονο νερό (κατά μέσο όρο 8 ποτήρια).
Στη σοκολάτα 
Γιατί καταφεύγουμε στη σοκολάτα όταν έχουμε στρες;
Αρκετές μελέτες αποδίδουν τη ροπή προς τη σοκολάτα στο γεγονός ότι περιέχει τρυπτοφάνη, ένα αμινοξύ που συμβάλλει στη σύνθεση της σεροτονίνης – της «ορμόνης της ευχαρίστησης» του εγκεφάλου.
Άλλες έρευνες αποδίδουν την ηρε­μιστική της δράση στο γεγονός ότι περιέχει μαγνήσιο, το οποίο συμ­βάλλει στην εύρυθμη μυϊκή λειτουργία, ενώ μια πρόσφατη μελέτη εντοπίζει ως «ατού» της σοκολάτας τις μεθυλοξανθίνες που περιέχει.
Πάντως, δεν λείπουν και οι μελέτες που αποδίδουν την προτίμηση στη σοκολάτα απλώς στο ότι είναι γλυκιά και νόστιμη!
Τα βότανα που φέρνουν ηρεμία 
Μπορείτε να καταπολεμήσετε το στρες με τη βοήθεια των βοτάνων.
Πίνετε 1-2 ροφήματα την ημέρα (βράστε το νερό και στη συνέχεια ρίξτε για 3-5 λεπτά τα φύλλα του βοτάνου, σουρώστε και πιείτε το).
Μετά από 1-2 μήνες βοτανοθεραπείας, συνιστάται να κάνετε διάλειμμα 2 εβδομάδων.
Τα βότανα που προτείνουν οι ειδικοί είναι:
Τίλιο, χαμομήλι: Θεωρούνται ήπια βότανα με ηρεμιστική δράση. Μπορείτε να τα συνδυάσετε και μεταξύ τους για να έχετε πιο κατευναστικό αποτέλεσμα. Και τα δύο ηρεμούν το στομάχι.
Πασιφλόρα: Το βότανο αυτό θεωρείται πιο δυνατό από το τίλιο και το χαμομήλι. Συνιστάται στην περίπτωση που αισθάνεστε πιεσμένοι και παράλληλα αυτή η κατάσταση σας έχει «χαλάσει» τη διάθεση και σας έχει κάνει μελαγχολικό.

πηγή:vita.gr