Το σώμα μας μιλάει

...από τη γιατρό dr. Ελένη Τσουκαλή

Γεια σας φίλες και φίλοι μου
Το θέμα της αναγνώρισης και διαχείρισης των συναισθημάτων (συναισθηματική νοημοσύνη) είναι ίσως το σοβαρότερο θέμα στη ζωή μας, γιατί από αυτήν εξαρτάται η υγεία και η ζωή μας ολόκληρη, όπως πολλές φορές έχουμε πει τόσο σε αυτήν εδώ την ιστοσελίδα όσο και σε βίντεο στο κανάλι μου στο youtbe.
Θα έπρεπε να υπάρχει μάθημα ειδικό στα σχολεία από τις πρώτες τάξεις του δημοτικού. Μάθημα συναισθηματικής νοημοσύνης. 
Θα άλλαζε αυτό τον κόσμο μας προς το καλύτερο.
Η συναισθηματική νοημοσύνη
είναι η βάση της διαχείρισης του στρες. 
Γιατί όσο "σωστά" (άσκηση, διατροφή, γείωση κ.λπ.) κι αν ζει κάποιος, αν τα συναισθήματά του τον ταλαιπωρούν η ανθεκτικότητά του απέναντι στο στρες θα είναι μικρή και θα οδηγηθεί σε νοσήματα και ταλαιπωρίες στη ζωή του. 
Το σώμα μας μιλάει και μας βοηθάει πολύ σ΄ αυτό. 
Πρέπει να μάθουμε να το ακούμε.
Νιώθουμε ευφορία; 
Σημαίνει πως απολαμβάνουμε κάποιο θετικό συναίσθημα.
Νιώθουμε δυσφορία; 
Σημαίνει πως κάποιο αρνητικό συναίσθημα μας παιδεύει λιγότερο ή περισσότερο, ανάλογα με τον βαθμό δυσφορίας μας.
Συνήθως η διάρκεια της ευφορίας είναι απλά στιγμές ή το πολύ-πολύ κάποιες ώρες ή ημέρες, ενώ της δυσφορίας ατέλειωτες ώρες, ημέρες ή χρόνια…
Το να αποφασίσουμε να αρχίσουμε να παρατηρούμε τι ακριβώς νιώθουμε, είναι το πρώτο βήμα για την βελτίωση της υγείας και της ζωής μας, αφού και τα δύο έχουν άμεση σχέση με τα συναισθήματά μας. 
Γιατί επηρεάζουν αυτά, μέσα από την επίδραση που έχουν στο γονίδιά μας (βελτιωτική ή καταστροφική της λειτουργία τους), τα κύτταρά μας και μέσω την κυττάρων του εγκεφάλου μας και τον τρόπο που χειριζόμαστε τις σκέψεις και τελικά τις αποφάσεις που επηρεάζουν τη ζωή μας…
Το επόμενο βήμα είναι να δώσουμε ένα όνομα στο συναίσθημά μας. 
Να το αναγνωρίσουμε. 
Οι ψυχολόγοι λένε πως αυτό μειώνει μέχρι και κατά 50% την επίδραση που το συναίσθημα αυτό έχει επάνω μας, όπως έχουμε ξαναπεί.
Είναι πραγματικά μεγάλη υπόθεση να μπορούμε να ονομάσουμε το συναίσθημά μας όταν αυτό μας δημιουργεί δυσφορία. 
Πολλές φορές μάλιστα τη δυσφορία την θεωρούμε ευφορία, παρ΄ ότι καταλαβαίνουμε βαθιά μέσα μας πως αυτό που νιώθουμε μας «τρώει» την υγεία και τη χαρά της ζωής. 
Είναι πολύ δύσκολο να παραδεχθούμε πως νιώθουμε αρνητικά συναισθήματα όπως ζήλεια, κακία, άρνηση, φόβο κ.λπ. 
Συνήθως αποδίδουμε αυτό που νιώθουμε σε εξωγενείς καταστάσεις ή συμπεριφορές δικαιολογώντας απόλυτα τον εαυτό μας. 

Και αυτό είναι το μεγάλο λάθος…
Ζούμε στην ύλη και ως υλικά όντα είναι αδύνατον να αποφύγουμε την δυαδικότητα (καλό- κακό). 
Τα αρνητικά συναισθήματα είναι κομμάτι της φύσης μας της υλικής, και πρέπει να τα αποδεχόμαστε, να τα αναγνωρίζουμε και να τα εκφράζουμε με τρόπους που δεν θα βλάπτουν εμάς ούτε άλλους. 
Το να τα αρνούμαστε και να τα καταπιέζουμε δεν ωφελεί σε τίποτα γιατί αυτά θα βρουν τρόπο να εκφραστούν μέσα από το σώμα μας. 
Και τότε η αντιμετώπισή τους θα είναι δυσκολότερη.
Η συχνή παρατήρηση του εαυτού και η διαπίστωση και αποδοχή των αρνητικών συναισθημάτων μας είναι τα πρώτα βασικά βήματα για την βελτίωση της υγείας και της ζωής μας.
Ο ρόλος της παρατήρησης
Το πρώτο βήμα για καλή υγεία και ζωή είναι  η παρατήρηση.
Πρέπει να γίνουμε συνειδητοί παρατηρητές των πράξεων, αντιδράσεων και συναισθημάτων μας. 
Πρέπει ουδέτερα και αποστασιοποιημένα να μάθουμε να παρατηρούμε το υλικό μας σώμα. Πώς κινείται, πώς εκφράζεται, πώς νιώθει…
Μπορούμε, και λίγο πολύ το ξέρουμε οι περισσότεροι αυτό, αλλά κάνουμε πως δεν το καταλαβαίνουμε, ιδιαίτερα όταν δεν μας αρέσει αυτό που αισθανόμαστε.
Η παρατήρηση όμως, η αποστασιοποιημένη,
δίχως κριτική παρατήρηση του εαυτού, 

αλλά και των άλλων, 

όπως και των πραγμάτων που μας περιτριγυρίζουν, οδηγεί τον νου σε χαλάρωση, σταματάει τις άσκοπες σκέψεις και αυξάνει τη διαίσθηση και τις ικανότητές μας, γιατί αφήνει ελεύθερη την επικοινωνία μας με την πνευματική μας φύση.
Όσον αφορά τον εαυτό, η συνεχής παρατήρηση τόσο των αντιδράσεων του υλικού σώματος όσο και των συναισθημάτων μας, είναι ικανή σιγά-σιγά να μας απαλλάξει από παλιές πεποιθήσεις που επηρεάζουν  την καλή υγεία και ζωή, δημιουργώντας εμπόδια, τριβές και δυσκολίες.
Σας έχω μιλήσει αναλυτικά για το μέρος αυτό του εγκεφάλου μας που ονομάζεται RAS σε παλαιότερα άρθρα μου. 
Αν τα διαβάσετε με προσοχή θα καταλάβετε το πώς η παρατήρηση μπορεί να βοηθήσει την υγεία και τη ζωή μας. 
Παρατηρώντας τα πράγματα γύρω μας όπως και όσα συμβαίνουν στο ίδιο μας το σώμα, δίνουμε στο RAS μας το μήνυμα ότι τα θεωρούμε σημαντικά και αυτό κάνει το RAS  να  επιτρέπει την είσοδο αυτών των ερεθισμάτων στον εγκέφαλό μας, πράγμα που μέχρι τότε είχε αποκλείσει, θεωρώντας τα ερεθίσματα αυτά γνωστά... 
Έτσι απολαμβάνουμε σιγά-σιγά όλο και περισσότερο τη ζωή και κατανοούμε όλο και περισσότερο τον εαυτό μας. 
Όσο πιεστικό κι αν είναι το πρόγραμμα εργασίας σας, ή η ζωή σας γενικότερα, το να προσπαθείτε να παρατηρείτε αποστασιοποιημένα τον εαυτό σας, τους άλλους και τα πράγματα γύρω σας, δεν χρειάζεται χρόνο. 
Χρειάζεται μόνον απόφαση να προσπαθήσετε να το εφαρμόσετε. 
Εύχομαι ολόψυχα να το αποφασίσετε.
Με αγάπη

1. https://lenahealth.blogspot.com/2023/11/blog-post.html#more

2. https://lenahealth.blogspot.com/2023/11/blog-post_5.html#more

Ακούει κανείς;

Κάθε φορά που νιώθουμε ένα συναίσθημα, μικρές ορμόνες, τα λεγόμενα "νευροπεπτίδια" εκκρίνονται από τα κύτταρά μας και κυκλοφορούν στο αίμα μας.
Αν το συναίσθημά μας αυτό το εκφράσουμε με οποιονδήποτε τρόπο, τα νευροπεπτίδια αυτά θα μεταβολιστούν και θα μετατραπούν σε άλλες χημικές ουσίες μέσα στο
σώμα μας, χρήσιμες στο να βοηθήσουν το σώμα μας να εκφραστεί, με τον τρόπο που αποφασίσαμε.
Αν όμως δεν εκφράσουμε το συναίσθημά μας, τα νευροπεπτίδια κυκλοφορώντας με το αίμα μας γύρω από όλα τα κύτταρά μας, θα κλειδώσουν σε κάποια από αυτά (όσα έχουν «υποδοχείς» που ταιριάζουν σε αυτά, ειδικές κεραίες δηλαδή στην περιφέρειά τους).
Η κατάσταση αυτή οδηγεί σε διαταραχή της λειτουργίας των κυττάρων αυτών. 
Διαταράσσεται ακόμη και η λειτουργία τω γονιδίων τους.
Οι επιστημονικές έρευνες έχουν πλέον καταλήξει σε αυτά τα συμπεράσματα. 
Δεν χρειάζεται λοιπόν πολλή εξυπνάδα για να αντιληφθεί κανείς πόσο σημαντική υπόθεση είναι η διαχείριση των συναισθημάτων για την υγεία. 
Εκτός από τους διάφορους περιβαλλοντικούς παράγοντες (μόλυνση ατμόσφαιρας, ηλεκτρομαγν. ακτινοβολίες, χημικά στις τροφές κ.λπ) τα συναισθήματα αποτελούν έναν επίσης πολύ σημαντικό παράγοντα υγείας.
Γι αυτό και πρέπει να μάθουμε να τα διαχειριζόμαστε από την μικρή ηλικία. 
Ποτέ δεν θα έπρεπε να λέμε στο παιδί μας την γνωστή φράση «μην κλαις… οι άντρες δεν κλαίνε…» 
ή τα «τα καλά παιδιά δεν φωνάζουν…» και όλες τις άλλες φράσεις με τις οποίες οι δικοί μας γονείς μεγάλωσαν ταλαιπωρημένα ψυχικά παιδιά, όλους εμάς. 
Είναι καλύτερα να προσπαθήσουμε να καταλάβουμε τι είναι αυτό που οδηγεί το παιδί μας σε αυτή τη συμπεριφορά και να το βοηθήσουμε, στη συνέχεια, να βελτιώσει τον τρόπο που εκφράζει τα συναισθήματά του. 
Είναι μεγάλο λάθος να προσπαθούμε να το πείσουμε να μην τα εκφράζει και να τα κλείνει μέσα του. 
Αυτό θα το οδηγήσει, με μαθηματική ακρίβεια, σε ασθένεια στην ενήλικη ζωή του. 

Έχει τώρα διαπιστωθεί αυτό επιστημονικά.
Τα συναισθήματα δεν μπορούμε να τα αποφύγουμε, μπορούμε, όμως, να εκπαιδευτούμε να τα διαχειριζόμαστε σωστά. 
Αυτό είναι  η «συναισθηματική νοημοσύνη». 
Και πρέπει να μπει σύντομα αυτό το μάθημα, μαζί με όλους του υπόλοιπους τρόπους αντιμετώπισης του στρες, στο εκπαιδευτικό μας σύστημα, από την προσχολική ακόμη ηλικία, εάν θέλουμε να έχουμε μικρότερα ποσοστά νοσηρότητας στον τόπο μας, και λιγότερα έξοδα στο σύστημα υγείας.
Ελπίζω κάποιος υπεύθυνος να το ακούσει επιτέλους...
Με αγάπη - dr.Ελένη Τσουκαλή:https://lenahealth.blogspot.com/2015/07/46.html

Πώς μπορούμε να ανακαλύψουμε τα κρυμμένα συναισθήματά μας ακούγοντας το σώμα μας;

Ως ανθρώπινα όντα πολλές φορές πιστεύουμε πως ο εγκέφαλός μας έχει όλες τις απαντήσεις για ό,τι μας προβληματίζει στην καθημερινή μας ζωή.
Έχουμε μάθει να αναλύουμε, να εκλογικεύουμε και να επεξεργαζόμαστε τόσο μεγάλο αριθμό πληροφοριών καθημερινά, που πολλές φορές δυσκολευόμαστε να αποδεχτούμε το γεγονός πως δεν τα ξέρουμε όλα και πως δεν μπορούμε να τα κατανοήσουμε όλα με τη λογική.
Το ανθρώπινο σώμα είναι ένα περίπλοκο σύστημα και μέσα από τις πέντε αισθήσεις μας δίνει την ευκαιρία να εξερευνήσουμε τον κόσμο γύρω μας.
Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που μιλούν για τη σημασία της γλώσσας του σώματος και μπορούν να «διαβάσουν» τη γλώσσα του σώματος κάποιου που για παράδειγμα λέει ψέματα.
Πώς μπορεί να συμβαίνει όμως αυτό;
Δεν υπάρχει τίποτα περίεργο σε αυτό μιας και μιλάμε για ανθρώπους που έχουν αναπτύξει σε μεγάλο βαθμό την ικανότητά τους να αναγνωρίζουν προσεκτικά τα διάφορα σημάδια του σώματος που μαρτυρούν το πώς νιώθουμε.
Το σώμα μας «ακούει» τα συναισθήματά μας συνεχώς, καθώς σώμα και νους συνδέονται άρρηκτα μεταξύ τους.
Ένα θετικό ή αρνητικό συναίσθημα έχει και επακόλουθες αλλαγές που συμβαίνουν στο σώμα ακόμα και σε κυτταρικό επίπεδο.
Όταν λοιπόν περνάς μια δύσκολη συναισθηματική κατάσταση, το σώμα όχι μόνο αντιδρά ανάλογα με αυτό που νιώθεις αλλά εμφανίζει και προς τα έξω αντίστοιχα σημάδια για να περνάει αυτό το μήνυμα στον περίγυρό σου.
Ποιες είναι λοιπόν οι περιοχές του σώματος που συνδέονται με συναισθήματα;

• Ο λαιμός. Ο λαιμός είναι υπεύθυνος για δύο πράγματα: εκεί βρίσκονται οι φωνητικές μας χορδές (άρα χαρακτηριστικό που σχετίζεται με την επικοινωνία) και αποτελεί το ανώτερο μέρος του πεπτικού μας συστήματος. Αρκετές φορές υπάρχουν άνθρωποι που παραπονιούνται για δυσκολίες στο λαιμό (π.χ. ότι δεν μπορούν να καταπιούν, ότι τίποτα δεν μπορεί να πάει κάτω). Συνήθως αυτός είναι ένας τρόπος που το σώμα μας χρησιμοποιεί για να μας πει ότι δεν μπορεί άλλο να ανεχτεί μια συγκεκριμένη κατάσταση, ότι δεν μπορεί να την «καταπιεί» ή ότι έχει ανάγκη να εκφράσει κάτι που δεν το λέει.
• Το στήθος. Το στήθος αποτελεί τη θέση της καρδιάς μας. Το βάρος στο στήθος (συνήθως περιγράφεται σαν δυσκολία στην αναπνοή), που αποτελεί ένα σύμπτωμα που δυσκολεύει πολύ κόσμο, συνήθως σχετίζεται με ένα αίσθημα αδυναμίας. Ίσως αφορά μια τραυματική κατάσταση, μια δύσκολη σχέση που κάποιος δεν μπορεί να ελέγξει. Εάν βιώνεις κάτι αντίστοιχο είναι σημαντικό να εστιάσεις την προσοχή σου σε αυτό για να αναγνωρίσεις τι συναίσθημα υπάρχει από πίσω.
• Το στομάχι. Πόσες πολλές φορές στην καθημερινότητά μας χρησιμοποιούμε την έκφραση «αυτό τον άνθρωπο δεν μπορώ να τον χωνέψω με τίποτα»; Το στομάχι είναι πολύ ευαίσθητο σε κρυμμένα συναισθήματα και αντιδρά πολύ γρήγορα στο έντονο στρες, το οποίο συνδέεται και με το έλκος του στομάχου. Όταν βιώνουμε μια έντονη περίοδο άγχους, συχνά νιώθουμε ναυτία και στομαχόπονο. Εάν βιώνεις συχνά δυσκολίες με το στομάχι είναι σημαντικό να εστιάσεις στο τι θα μπορούσε να σε βοηθήσει για να μειωθούν τα επίπεδα του άγχους σου.
• Η κοιλιά. Η κοιλιά αποτελεί την περιοχή αυτή του σώματος που σχετίζεται με την έντονη ανησυχία. Πόσες φορές ανησυχούμε για κάτι και οδηγούμαστε πολύ συχνά στην τουαλέτα; Συνήθως η έντονη ανησυχία δημιουργεί ενοχλήσεις στην κοιλιά, οπότε θα ήταν αρκετά βοηθητικό το να προσπαθήσεις να εστιάσεις στο τι σε ανησυχεί.

Παραπάνω αναφέρθηκαν οι  περιοχές που σχετίζονται πιο συχνά με κρυμμένα συναισθήματα που μπορεί να νιώθεις.
Είναι πολύ σημαντικό να υπενθυμίσεις στον εαυτό σου ότι αυτές οι περιοχές αν βιώνουν συγκεκριμένες δυσκολίες θα τις εκφράσουν και εσύ οφείλεις να τις ακούσεις για να προστατεύσεις τον εαυτό σου με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.
Όταν το σώμα εκφράζει δυσκολίες είναι σημαντικό να τις αφουγκραστείς γιατί αν δεν το κάνεις, θα ψάξει άλλους τρόπους για να κάνει αισθητή την παρουσία τους και να τις προσέξεις.

πηγή:iatronet.gr

https://taneatisgaleras.blogspot.com/

Τα χνάρια των συναισθημάτων μας στο σώμα μας

Μια ομάδα Φιλανδών επιστημόνων χαρτογράφησε τη θέση των συναισθημάτων στο σώμα.

Η εκπληκτική αυτή έρευνα αποκαλύπτει τον αντίκτυπό τους στη βιοχημεία και στη λειτουργία του οργανισμού μας
Έγινα σαν παντζάρι».
«Μου κόπηκαν τα πόδια».
«Πετάω στα σύννεφα».
«Μ’ έλουσε κρύος ιδρώτας».
«Ανακατεύομαι».
«Νιώθω έναν κόμπο στον λαιμό».
«Έπαθα ψυχρολουσία».
«Μου ράγισε την καρδιά».
Οι εκφράσεις που χρησιμοποιούμε για να εξηγήσουμε πώς νιώθουμε παρέχουν μια χρήσιμη πληροφορία: πώς αποτυπώνεται στο σώμα μας το συναίσθημα.
Πολλές μελέτες έχουν αποδείξει ότι η σχέση του σώματος με τη συναισθηματική κατάσταση είναι στενή.
Οι Φινλανδοί επιστήμονες Lauri Nummenmaa, Enrico Glerean, Riitta Hari και Jari K. Hietanen προχώρησαν ένα βήμα παρακάτω: δημιούργησαν χάρτες στους οποίους καταγράφεται η θέση δεκατριών συναισθημάτων στο σώμα μας: θυμός, φόβος, αηδία, χαρά, λύπη, αιφνιδιασμός, άγχος, έρωτας, κατάθλιψη, περιφρόνηση, περηφάνια, ντροπή και φθόνος.
Κι ενώ το συναίσθημα είναι υποκειμενικό (δεν ξέρουμε αν όλοι μας βιώνουμε τη λύπη με τον ίδιο τρόπο), οι σωματικές αντιδράσεις που επιφέρουν τα συναισθήματα είναι κοινές για όλους, ανεξαρτήτως καταγωγής και φύλου.
Στην έρευνα πήραν μέρος περισσότερα από 700 άτομα που συμμετείχαν σε πέντε πειράματα.
Σε ένα από αυτά, τους δόθηκαν φιγούρες ανθρώπινου σώματος· σε κάθε φιγούρα έπρεπε να χρωματίσουν το σημείο στο οποίο ένιωθαν κάθε συναίσθημα να ενεργοποιείται.
Στη συνέχεια οι επιστήμονες συνέλεξαν αυτά τα δεδομένα και δημιούργησαν χάρτες για να δείξουν πού εδράζει το κάθε συναίσθημα.
Εντοπίζοντας τα συναισθήματα στο σώμα
Η χαρά είναι το μοναδικό συναίσθημα που φαίνεται να ενεργοποιεί ολόκληρο το σώμα.
Βρισκόμαστε σε κατάσταση διέγερσης, έχουμε την αίσθηση ότι είμαστε σούπερ ήρωες, κάτι που φαίνεται και από τις εκφράσεις «πετάω απ’ τη χαρά μου» και «πετάω στα σύννεφα».
Αντίθετα, στην κατάθλιψη παρατηρείται μειωμένη δραστηριότητα· το σώμα αδιαφορεί, μουδιάζει, αδρανοποιείται.
Τα υπόλοιπα συναισθήματα αντανακλούν σε συγκεκριμένα σημεία του σώματος. 
Ορισμένα, όπως τα θετικά της ευγνωμοσύνης και της εγγύτητας και τα αρνητικά της ενοχής και της απόγνωσης εντοπίζονται περίπου στα ίδια σημεία – στην καρδιά, το κεφάλι, το στομάχι. Ένα ενδιαφέρον συμπέρασμα που προέκυψε από την έρευνα είναι ότι κατανοούμε τα συναισθήματα των άλλων προσομοιώνοντας τις επιπτώσεις τους στο δικό μας σώμα.
Κεφάλι: Το κάτοπτρο των περισσότερων συναισθημάτων, αφού οι μυϊκές συσπάσεις του προσώπου και τα δάκρυα είναι οι εκφραστές της λύπης, της χαράς, του θυμού.
Η ντροπή αυξάνει την κυκλοφορία του αίματος στα μάγουλα και στα αυτιά και διαστέλλει τις κόρες των ματιών· ο έρωτας παράγει μια καταιγίδα ορμονών που φέρνουν τον εγκέφαλο σε κατάσταση ευφορίας· η χαρά μάς ταξιδεύει σε πελάγη σεροτονίνης· ενώ ο φόβος μειώνει την ικανότητα αντίληψης και μπλοκάρει το νευρικό σύστημα (έτσι προκύπτει και η έκφραση «πάγωσα από τον φόβο μου»).
Τέλος στη ζήλια, όπου κυριαρχεί το αίσθημα του ανταγωνισμού, η εγκεφαλική λειτουργία είναι σε εγρήγορση και οι αισθήσεις της όρασης και της ακοής είναι οξυμένες για να συλλέξουν πληροφορίες.
Στομάχι/κοιλιά: Μια μεγάλη γκάμα αρνητικών συναισθημάτων όπως το άγχος και ο φόβος προκαλεί σφίξιμο στο στομάχι και ενοχλήσεις στο πεπτικό και το γαστρεντερικό σύστημα.
Επίσης, η αποστροφή και η αηδία στοχεύουν με ακρίβεια στο πεπτικό σύστημα. 
Κάτω άκρα: Ο φόβος βάζει στόχο τα πόδια, εξ'ού και η έκφραση «μου κόπηκαν τα γόνατα».
Λαιμός: Πολλά συναισθήματα αφήνουν το αποτύπωμά τους στον λαιμό, με κυρίαρχο εκείνο της αηδίας.
Η λύπη, πριν προκαλέσει δάκρυα, φέρνει μια δυσκολία στην κατάποση – αυτό που αποκαλούμε «κόμπο στον λαιμό».
Στήθος/θώρακας: Ένα ναρκοπέδιο συναισθημάτων, αφού ενεργοποιείται έντονα με τις περισσότερες συναισθηματικές καταστάσεις.
Θυμός, άγχος, χαρά και αιφνιδιασμός έχουν ως αποτέλεσμα αλλαγές στην αναπνοή και στον καρδιακό ρυθμό.
Στον φόβο οι σφυγμοί πέφτουν και οι αναπνοές γίνονται κοφτές. Στον έρωτα ο οργανισμός αντιδρά όπως στο στρες – ανεβάζοντας παλμούς.
Στη λύπη, η αναπνοή δυσχεραίνεται προκαλώντας πολλούς αναστεναγμούς.
Τέλος, στην υπερηφάνεια το σώμα αντιδρά λες και υπακούει σε στρατιωτικό παράγγελμα προσοχής: ορθώνουμε το ανάστημα, τραβάμε την κοιλιά μέσα και τους ώμους πίσω και γεμίζουμε με αέρα τους πνεύμονες.
Άνω άκρα: Οι παλάμες γίνονται γροθιές όταν κυριαρχεί ο θυμός και ιδρώνουν όταν υπάρχει στρες.
Τα χέρια ενεργοποιούνται ιδιαίτερα και με το συναίσθημα του έρωτα, αφού χρησιμοποιούνται για να αγκαλιάσουν και να αγγίξουν.

πηγή:ethnos.gr

https://taneatisgaleras.blogspot.com/