Φλισκούνι - από τα βότανα της χώρας μας.

Η λατινική ονομασία του βοτάνου είναι mentha aquatica/Μέντα η υδροχαρής. 

Ανήκει στην οικογένεια των Χειλανθών. 

Λατινικά συνώνυμα είναι τα mentha palegium, pulegium, mentha podagraria

Είναι πολυετές φυτό με ποικιλία μορφών, με έμμισχα ωοειδή φύλλα, οδοντωτά και επιμήκη. Στέλεχος όρθιο ή πλάγιο, πρασινωπό ή κοκκινωπό, χνουδωτό. 

Άνθη σε ακραίο, στρογγυλωπό κεφάλιο, χρώματος ερυθρού μέχρι ανοιχτού ιώδους, στις μασχάλες των φύλλων. 

Το είδος είναι ερμαφρόδιτο και επικονιάζεται από τις μέλισσες. 

Αρχικά το Φλισκούνι σχηματίζει ένα μικρό φυτό που αναδίνει έντονο άρωμα μέντας. 

Κατά την διάρκεια του καλοκαιριού, οι μίσχοι αναπτύσσονται στητοί, σε ύψος 50 εκατοστών περίπου και το ανώτερο ζευγάρι φύλλων περιβάλλεται από σπείρες λουλουδιών.

Είναι φυτό που δείχνει την ύπαρξη νερού. 

Φυτρώνει κατά μήκος των ποταμών, ρυακιών, σε υγρούς τόπους και έλη.

Το συναντούμε με τις ονομασίες Φλισκούνι (παντού), 

Φλεσκούνι (Κέρκυρα), 

Φλουσκούνι, 

Αγιασμός (Κεφαλονιά), 

Γληφόνι ή Βληχόνι, Βρωμοδυόσμος, 

Γλεχούνι, Γληχούνι (Σίφνο), 

Γλυφωνάκι.

Γνωστό βότανο για τις θεραπευτικές του ιδιότητες, με έντονο άρωμα Χρησιμοποιείται και στη μαγειρική με μέτρο σε σαλάτες, σούπες και σάλτσες.

Τα έλαια του προστίθενται σε κρέμες που βελτιώνουν την κυκλοφορία του αίματος στο δέρμα και προφυλάσσουν από τους ψύλλους. 

Λίγα αποξηραμένα φύλλα στο μαξιλάρι ή το καλάθι των κατοικίδιων ζώων κρατά τους ψύλλους μακριά. 

Απομακρύνει επίσης η μυρωδιά του, ποντίκια, αρουραίους και μύγες.

Ιστορικά στοιχεία:

Πρόκειται για το Γλήχων ή Βλήχρον του Διοσκουρίδη.

Οι γιατροί της αρχαιότητας θεωρούσαν ότι το βότανο είχε εμμηναγωγικές ιδιότητες. 

Οι παλιοί γιατροί χρησιμοποιούσαν το άγριο φλισκούνι για κοκίτη και γενικότερα για παθήσεις των αναπνευστικών οργάνων. 

Θεωρούσαν το βότανο σπουδαίο αντιαρθριτικό φάρμακο και για τον λόγο αυτό το ονόμαζαν και "μέντα ποδαγκράρια"

Ο Κέλσος (2ος αιώνας μ.Χ.) συνιστούσε τον ατμό του φυτού κατά των πόνων των δοντιών.

Στη λαϊκή ιατρική πίστευαν ότι τονώνει το νευρικό σύστημα καθώς και την καρδιά, σε οινοπνευματούχα παρασκευάσματα (λικέρ). 

Το συνιστούσαν ως αποχρεμπτικό κατά των βρογχικών κατάρρων και χρησιμοποιήθηκε ιδιαίτερα από τον λαό κατά του άσθματος, κυρίως των γέρων, που τους "ανοίγει" τα αναπνευστικά όργανα, όπως το έρπυλο, η φασκομηλιά και ο τραγορίγανος.

Το αφέψημα του φυτού σε κρασί το χρησιμοποιούσαν ως μαλακτικό και διαλυτικό, σε πλύσεις και κομπρέσες. 

Με καταπλάσματα επίσης στους μαστούς των λεχώνων σταματούσαν την γαλακτόρροια.

Ο Γκίλιμπερ συνιστούσε το αιθέριο έλαιο της μέντας σε επαλείψεις κατά της γαλακτικής εμφράξεως των μαστών.

Στην Κύπρο το λένε "Πριντζίολο" και λένε ότι σε υψηλές δόσεις είναι αφροδισιακό. 

Σε ένα παλιό Ιατροσοφικόν μάλιστα δίνουν την ακόλουθη συνταγή "χόχλασε νερόν 50 δρ.βάλε μέσα 5 κλωνιά γλυφόνι, σκέπασέ το έως να γενή χλιαρόν και πίετο και είναι ωφέλιμον"

Στην Κρήτη ήταν βότανο γνωστό στη λαϊκή ιατρική. 

Το χρησιμοποιούσαν σαν βραστάρι θερμαντικό, κατά της διάρροιας και των εντερικών παρασίτων. 

Το χρησιμοποιούσαν ακόμη ως αντίδοτο για τις ξινίλες. 

Στα παιδιά το έδιναν αν είχαν κοκίτη με μέλι ή ζάχαρη. 

Στην Αγιά Ρουμέλη Σφακίων το χρησιμοποιούσαν κατά της διόγκωσης της σπλήνας. 

Το έβαζαν και κοπανισμένο ως κατάπλασμα σε ερεθισμούς δέρματος. 

Στο Ηράκλειο το έλεγαν μέντα και θεωρούσαν ότι διέγειρε τις «επαναστάσεις της σαρκός»! Έτσι δεν έκανε να το πίνουν τα καλά κορίτσια! 

Φύτρωνε άφθονο έξω από τα τείχη "έξω απ’ τω Χανιώ, την Πόρτα" στα χεντέκια. 

Οι χωρικές το έβαζαν στις σταφίδες τις σπιτικές για μυρωδιά και κατά των ζουζουνιών. Αποκαλούσαν δε "Φλισκούνη" τον καχεκτικό άνθρωπο (προφανώς λόγω του λεπτού σχήματος του φυτού).

Συστατικά-χαρακτήρας:

Όλα τα είδη μέντας μοιάζουν στα συστατικά τους με την «μέντα την πιπερώδη». Το φλισκούνι θεωρείται ότι είναι πιο περιεκτικό σε συστατικά.

Τα φύλλα περιέχουν αιθέριο έλαιο, ρητίνες, πικρή ουσία και τανίνη. Το αιθέριο έλαιο δεν περιέχει μεντόλη όπως συμβαίνει με την MENTHA piperita.

Άνθιση – χρησιμοποιούμενα μέρη – συλλογή:

Ανθίζει από τον Ιούλιο έως τον Οκτώβριο. Για θεραπευτικούς σκοπούς χρησιμοποιούνται τα φύλλα και οι ανθισμένες κορυφές. Συλλέγεται κατά τη διάρκεια της ανθοφορίας. Οι σπόροι του ωριμάζουν Σεπτέμβριο και Οκτώβριο.

Θεραπευτικές ιδιότητες και ενδείξεις:

Δρα ως ήπιο αναλγητικό, αντισηπτικό, στυπτικό, αντιφυσητικό, χολαγωγό, εφιδρωτικό, αντιδιαρροϊκό, εμετικό, σπασμολυτικό και αγγειοδιασταλτικό.

Το έγχυμα των νωπών φύλλων δίνει ένα εξαιρετικό αντιφυσητικό τσάι, σαν εκείνο της MENTHA piperita αλλά χωρίς τα μειονεκτήματα της μεντόλης.

Έχει επίδραση επί του ήπατος, κατά της διάρροιας και κυρίως εναντίον των μυϊκών συσπάσεων (κράμπες).

Είναι ευστόμαχη και βοηθά σε περιπτώσεις γαστραλγιών, εντεραλγιών και οδονταλγιών. 

Δρα κατά των νευρικών εμέτων, των μητρόπονων, ιλίγγων και ημικρανίας.

Συνδυάζεται καλά με δυόσμο, μαλοτίρα, και γλυκάνισο ως αντιγριπικό

Το έγχυμα του βοτάνου είναι χρήσιμο για πλύση πληγών που πυορροούν. 

Το κατάπλασμα του βοτάνου βοηθά σε αποστήματα, δοθιήνες και μώλωπες. 

Σε γαργάρες κάνει καλό σε παθήσεις του ρινοφάρυγγα, τον βήχα και γενικά ασθματικές και γριπώδεις καταστάσεις. 

Το μάσημα των νωπών φύλλων δρα ως αντιεμετικό και είναι χρήσιμο για να απαλλαγεί κανείς από την μυρωδιά του σκόρδου.

Παρασκευή και δοσολογία:

Παρασκευάζεται ως έγχυμα. 

Ρίχνουμε ένα κουτάλι του φαγητού σε ένα φλιτζάνι βραστό νερό και το αφήνουμε σκεπασμένο για 10-15 λεπτά. 

Σουρώνουμε και πίνουμε 2-3 φορές την ημέρα, μετά το φαγητό. Αν θέλουμε το γλυκαίνουμε με μέλι.

Για εξωτερική χρήση, γαργάρες, κομπρέσες και μπάνια χρησιμοποιείται τσάι πιο συμπυκνωμένο.

Προφυλάξεις:

Πρέπει να αποφεύγεται η υπερβολική χρήση του βοτάνου από τις εγκύους.

https://www.haniotika-nea.gr/fliskoyni/

ο κόσμος των φυτών, συναντά των κόσμο των ανθρώπων

Τις στιγμές που ο άνθρωπος αναζήτησε ανακούφιση από πόνους και να γιατρευτεί, υπήρξε κοντά του πάντα το φυτικό βασίλειο με την πληθώρα θεραπευτικών βοτάνων, φυτών και δέντρων που δίνουν πνοή στον πλανήτη Γη. 
Τα φυτά απλόχερα μοιράστηκαν κάθε θεραπευτική τους ιδιότητα σε κάθε ανθρώπινη σωματική κατάσταση βοηθώντας έτσι να συνεχίζεται η ζωή και η πλανητική ισορροπία. 
Η φύση όμως έχει ιδιαίτερα λεπτοφυείς τρόπους να επιδρά πάνω στην ανθρώπινη ενέργεια, αγγίζοντας όλα τα πεδία με σύνεση και θετικότητα ώστε να γίνεται ένας πολύτιμος θεραπευτής όχι μόνο για το σώμα αλλά και την ψυχή, το συναίσθημα, το νου και το πνεύμα. 
Κάθε λουλούδι, φυτό, δέντρο και βότανο έχει την δική του ξεχωριστή αύρα και ιδιότητα που ταιριάζουν στην ανθρώπινη υπόσταση με έναν τρόπο διαφορετικό από ότι οι κρύσταλλοι ή τα ζώα, ωστόσο όμως έχουν τα ίδια αποτελέσματα: ενισχύουν την αύρα, προστατεύουν από αρνητικότητα, φέρνουν άνοιγμα σε τομείς της ζωής μας και θεραπεύουν τις ψυχικές πληγές που δημιουργούνται μέσα μας.
Ενώ τα ζώα απορροφούν και διαλύουν μη θετικούς κραδασμούς που κρατάμε στο ενεργειακό πεδίο μας δίνοντας μας αγάπη, τα φυτά δρουν με μεγαλύτερη λεπτότητα, ώστε να βρούμε την χαμένη μας ισορροπία, να γεμίσουμε θετικότητα και να εστιάσουμε περισσότερο στην δύναμη μέσα μας.
Λειτουργούν σαν ενεργειακοί "χειρούργοι" που αφαιρούν με ακρίβεια τα εσωτερικά εμπόδια που κρατούμε μέσα μας και επαναφέρουν με ήρεμο ρυθμό το σύνολο του οργανισμού σε υψηλά επίπεδα λειτουργίας. 
Για αυτό και τα ιάματα από άνθη και φυτά αποδεικνύονται σημαντικά θεραπευτικά εργαλεία μακροπρόθεσμα, καθώς αλλάζουν σταδιακά τα παλιότερα πρότυπα σκέψεων και συμπεριφοράς που έχουν μείνει στην ανθρώπινη αύρα και βοηθούν να σταθεροποιηθούν πιο θετικοί κραδασμοί. 
Αξίζει να σημειωθεί εδώ ότι τα δέντρα έχουν διαφορετική τύπου δόνηση από τα φυτά και τα λουλούδια, δίνοντας περισσότερη δύναμη και αντοχή στην ανθρώπινη αύρα.
Γι’ αυτό πολλές φορές όταν κάνουμε έναν περίπατο στο δάσος, θα νιώσουμε σαν να βρισκόμαστε σε βαθύ διαλογισμό, σαν να παίρνουμε κουράγιο και να αποκτούμε περισσότερη αυτοπεποίθηση και σιγουριά ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε σε ό,τι μας ζητηθεί.
Είναι τέτοιος ο κραδασμός των δέντρων που καλούν για άμεση ανασυγκρότηση και τόνωση, σαν να είναι πνευματικοί ηγέτες, μύστες όλων των διαστάσεων.
Ακόμα και τα λουλούδια που φυτρώνουν πολύ κοντά σε δέντρα έχει βρεθεί ότι έχουν πολύ υψηλότερες δονήσεις από αυτά που βρίσκονται μακρυά από κάποιο δέντρο.
Για αυτό τον λόγο, η επαφή μας με τα δέντρα μας μπορεί άμεσα να μας ενδυναμώσει και να διώξει πολύ πιο γρήγορα τον πόνο και την αρνητικότητα από μέσα μας.
Τα λουλούδια έχουν πιο λεπτεπίλεπτες δονήσεις και κυρίως δρουν στην αύρα μας πιο ήρεμα από ότι τα δέντρα. 
Το άρωμα τους ηρεμεί και αναζωογονεί τον εγκέφαλο και το νευρικό σύστημα ενώ η ενέργεια τους δρα πιο απαλυντικά και με ηπιότερη, ωστόσο αρκετά αποτελεσματική δράση. 
Ανάλογα το λουλούδι υπάρχουν και θετικές επιδράσεις σε διαφορετικά σημεία της αύρας μας αλλά και σε πολλούς τομείς της ζωής μας, κάτι που οι πρόγονοι μας γνώριζαν πολύ καλά, μιας και είχαν άμεση επαφή με την Μητέρα Φύση. 
Την επόμενη φορά που θα βρεθείτε σε ένα δάσος ή ένα ολάνθιστο λιβάδι, ανοίξτε την καρδιά σας και ζητήστε με όλη σας την ψυχή να βιώσετε την θεραπεία σε όποιον τομέα χρειάζεστε. 
Ακόμα και όταν φροντίζετε τα λουλούδια σας στον κήπο ή τις γλάστρες σας, νιώστε ευγνωμοσύνη για αυτούς τους υπέροχους θεραπευτές που τόσο απλόχερα η Γη μας δίνει!!
                                                                                            proionta-tis-fisis

Vitis vinifera/αμπέλι ή κλήμα - Θεραπευτικές ιδιότητες

Αναρριχόμενο φυτό, φυλλοβόλον, ανήκει στην οικογένεια των αμπελοειδών. 

Ζει πολλά χρόνια, το δε μήκος του φθάνει αρκετά μέτρα.
Ο κορμός του είναι γεμάτος ρόζους, τα δε φύλλα του είναι πλατιά και λεία σε σχήμα παλάμης. Τα άνθη μικρά, πρασινωπά συγκεντρωμένα σε ομάδες, ο δε καρπός έχει διαφορετικά σχήματα, μεγάλος - μικρός - στρογγυλός ή μακρόστενος, σε διάφορα χρώματα, κίτρινο, πράσινο - βιολετί, ή ακόμα και μπλε. Το 1984 υπολογίζαμε 8.000 ποικιλίες σταφυλιών του Vitis Vinifera.
Όσον αφορά τα χημικά συστατικά, μεγάλη προσοχή δόθηκε στην προανθοκυανιδίνη. 

Η προανθοκυανιδίνη είναι ένα από τα ονόματα που χρησιμοποιήθηκαν για να περιγράψουν ένα σύμπλεγμα βιοφλαβονοειδών γνωστό ως ολιγομερή προκυανοδολικά (P.C.O.). 

Ο πρώτος που ανακάλυψε αυτό το σύμπλεγμα ήταν ο δόκτωρας Ζακ Μασκελιέ. 

Ήταν ο πρώτος δε που παντεντάρισε  και μια διαδικασία εκχύλιση από την φλούδα του θαλάσσιου πεύκου (Pinus Maritima). 

Αυτά τα εκχυλίσματα έχουν μελετηθεί και έχουν χρησιμοποιηθεί ιατρικά από το 1970.
Πηγές των βιοφλαβονοειδών.
Μερικές από τις καλύτερες πηγές των βιοφλαβονοειδών είναι τα φρούτα εποχής όπως σταφύλια, φράουλες και βατόμουρα.
Οι ουσίες βρίσκονται κυρίως στην φλούδα ή στους σπόρους. 

Το σύμπλεγμα των βιοφλοβονοειδών μπορεί να ανευρεθεί στη φλούδα της λεμονιάς και του πεύκου lantis. 

Η υψηλότερη γνωστή συγκέντρωση 95% του συμπλέγματος των βιοφλαβονοειδών ανευρίσκεται στους σπόρους του σταφυλιού και η δεύτερη μεγαλύτερη 85 στη φλούδα του πεύκου.
Σύγκριση ανάμεσα στους σπόρους του σταφυλιού και στη φλούδα του πεύκου.
Ο Δρ. Μασκελιέ ανακάλυψε ότι τα εκχυλίσματα από σπόρους σταφυλιού έχουν ισχυρότερα αντιοξειδωτικά αποτελέσματα (περιέχουν γαλλικούς εστέρες) κάτι που δεν ευρίσκεται στη φλούδα του πεύκου.
Να υπενθυμίσουμε ότι τα αντιοξειδωτικά είναι σημαντικοί παράγοντες που προστατεύουν την υγεία επειδή παρέχουν ηλεκτρόνια, τα οποία εξουδετερώνουν τις ελεύθερες ρίζες.
Τα αντιοξειδωτικά που είναι γνωστά σήμερα είναι οι βιταμίνες C και Ε, το β-καροτένιο, τα βιοφλαβονοειδή και οι βιοφλαβονόλες.
Το σύμπλεγμα των βιοφλαβονοειδών αυτών ανακαλύφθη ότι είναι 20 φορές ισχυρότερο από την βιταμίνη C και 50 φορές ισχυρότερο από την βιταμίνη E σαν αντιοξειδωτικό. 

Αυτό το σύμπλεγμα κατανέμεται ουσιαστικά σε κάθε όργανο και ιστό και παραμένει στο σώμα για περίπου 72h εξουδετερώνει τις ελεύθερες ρίζες αλλά διατηρεί και αναγεννά τις βιταμίνες C και Ε.
Να υπενθυμίσουμε ακόμα ότι ελεύθερες ρίζες είναι μόρια με ασύζευκτα ηλεκτρόνια τα οποία έχουν τη δύναμη να προκαλούν εκφυλιστικές ασθένειες που θέτουν σε κίνδυνο τη ζωή. 

Οι ελεύθερες ρίζες αποτελούν δείκτη κακής λειτουργίας των ιστών.
ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ
Τις θεραπευτικές ιδιότητες τόσο του σταφυλιού που είναι φρούτο σχεδόν "τέλειο" όσο και το κρασί που γίνεται απ' αυτό τις εκμεταλλεύτηκαν οι άνθρωπου ανά τους αιώνες.
Το κρασί Φάρμακο των Αρχαίων
Ο Ιπποκράτης συνιστούσε σε όσους υπέφεραν από πυρετούς "υδαρείς" και "υδαρέστερους" οίνους δηλ. αραιωμένους με λιγότερο ή περισσότερο νερό. 

Αν τώρα δεν είστε σίγουροι για την καθαρότητα του νερού της υπαίθρου που θα πιείτε, μην διστάσετε να προσθέσετε κόκκινο κρασί. 

Δρα ως απολυμαντικό κυρίως λόγω των φαινολικών οξέων που περιέχει. 

Αυτό γινόταν και στα παλαιότερα χρόνια, μας το επιβεβαιώνει ο Θεοφράστος. 

Μάλιστα, δεν πρόσθεταν στο κρασί νερό για να μην μεθάνε αλλά στο νερό κρασί για να το καταστήσουν πόσιμο.
Οι Ασιάτες, που δεν είναι τόσο λάτρεις του κρασιού, για να καταστήσουν το νερό πόσιμο το έβραζαν με φύλλα τσαγιού.
Το κρασί χαλαρώνει, διώχνει το άγχος σε μικρή ποσότητα. 

Οι Έλληνες είχαν δώσει στον Διόνυσο, το θεό του κρασιού γι' αυτή του την ιδιότητα το όνομα Λύσιος (επειδή έλυνε τη γλώσσα). 

Ο Ιπποκράτης το χρησιμοποιούσε ως αντισηπτικό είτε χύνοντας το πάνω στα τραύματα είτε βρέχοντας μ' αυτό τους επιδέσμους. (Άνθρωπος και το τραύμα στον Αρχ. Κόσμο του ιατρού Γκουίντο Μάγνο).
Από τον Ιπποκράτη μέχρι τις εποχές χωρίς φάρμακα, μας αναφέρει η Κα. Βουτσινά, ταΐζαν τα παιδιά με κρασί και ψωμί όταν ήταν νηστικά, για να προστατέψουν το πεπτικό τους από μολύνσεις. 

Η σύνθεση του κρασιού είναι τόσο καλή που μπορεί να συγκριθεί μ' αυτή του μητρικού γάλακτος.
ΣΤΑΦΥΛΟΘΕΡΑΠΕΙΑ (τρώει κανείς μονάχα σταφύλια).
Η  θεραπεία του σταφυλιού είναι αποτοξινωτική. 

Αντικαθιστούμε τα γεύματα με σταφύλια μέχρι 2 - 3 kgr μέγιστη κατανάλωση ημερησίως. 

Στη συνέχεια σιγά σιγά προσθέτουμε στη διατροφή μας φρέσκα λαχανικά και δημητριακά και στο τέλος τις πρωτεϊνούχες τροφές και τα λιπαρά.
Τα πλεονεκτήματα αυτής της θεραπείας είναι οι αντιοξειδωτικές και αποτοξινωτικές ιδιότητες, η τόνωση του μυϊκού και νευρικού συστήματος, η καλή λειτουργία του ήπατος.
ΜΕΡΙΚΕΣ από τις ΔΡΑΣΕΙΣ των βιοφλαβονοειδών που ανευρίσκονται στους σπόρους του σταφυλιού.
α) Αντιφλεγμονώδη δράση.
Τα ολιγομερή προκυανοδολικά P.C.O. παρατηρήθηκε από το 1950 ότι έχουν αντιφλεγμονώδη δράση. 

Αναστέλλουν την απελευθέρωση και την σύνθεση της ισταμίνης και της προσταγλανδίνης οι οποίες είναι υπεύθυνες για την φλεγμονή. 

Τα βιοφλαβονοειδή συνδέονται εκλεκτικά με τον συνδετικό ιστό των αρθρώσεων - αποτρέπουν τη διόγκωση (οίδημα) και μειώνουν κατά πολύ τον πόνο.
β) Αντιαλλεργική δράση.
Πολλά άτομα που πάσχουν από αλλεργία έχουν αναφέρει σημαντική ανακούφιση με την χρησιμοποίηση του εκχυλίσματος σταφυλιού.
γ) Αντιελκωτική δράση.
Τα έλκη προκαλούνται ή επιδεινώνονται με το στρες. 

Σ' αυτή τη φάση έχουμε υπερβολική έκκριση ισταμίνης στα τοιχώματα του στομάχου.
Τα βιοφλαβονοειδή βοηθούν την επούλωση των ελκών μειώνοντας την έκκριση ισταμίνης.
Καρδιαγγειακές νόσοι.
Η οξείδωση της χοληστερόλης L.D.L. αποτελεί τον κύριο παράγοντα που οδηγεί στην σκλήρυνση των αρτηριών και σε καρδιακές νόσους. 

Η βιταμίνη E αναστέλλει αυτήν την οξείδωση. 

Τα βιοφλαβονοειδή όπως είπαμε είναι 50 φορές ισχυρότερα της βιταμίνης E σ' αυτόν τον τομέα. 

Ακόμα αποτρέπουν την συσσώρευση αιμοπεταλίων, πράγμα που θα μπορούσε να οδηγήσει τον σχηματισμό θρόμβων εντός του αίματος και την δημιουργία εγκεφαλικών επεισοδίων. 

Ασθενείς που λαμβάνουν εκχύλισμα σπόρων σταφυλιών αναφέρουν μειωμένη αρτηριακή πίεση και μειωμένα τα επίπεδα της χοληστερόλης. 

Ένα με δύο ποτηράκια κόκκινο κρασί κατά την διάρκεια των γευμάτων έχει προστατευτικό αποτέλεσμα κατά της καρδιακής νόσου.
Απόδειξη
Η Γαλλία είναι χώρα του καλού κρασιού αλλά και της χαμηλής συχνότητας καρδιοπαθειών. Το γαλλικό παράδοξο τονίζει ο καθηγητής Γκαμπρόλ Κριστιάν είναι ότι οι Γάλλοι υποφέρουν λιγότερο από στεφανιαία νόσο απ' όλους τους άλλους δυτικούς λαούς, αν και τρώνε πολλά λίπη.
Το 1995 μια μελέτη στο περιοδικό "Circulation", το επίσημο περιοδικό της Αμερικανικής Καρδιολογικής Εταιρείας έδειξε ότι 6 ποτήρια σταφυλοχυμού ήταν το ίδιο αποτελεσματικά όσο 2 ποτήρια κρασιού στην πρόληψη καρδιακής νόσου (Η μελέτη προσφέρει στοιχεία και πειστικές ενδείξεις ότι τα βιοφλαβονοειδή από τα σταφύλια είναι εκείνα που προστατεύουν το κυκλοφορικό μας σύστημα παρά η αλκοόλη).
Πρόληψη Καρκίνου.
Πειραματικές ενδείξεις δείχνουν ότι τα αντιοξειδωτικά μειώνουν σε μεγάλο βαθμό την συχνότητα του καρκίνου όλων των τύπων. 

Μια μελέτη έδειξε ότι ο κίνδυνος ανάπτυξης του καρκίνου είναι 11,5 φορές μεγαλύτερος για τα άτομα που έχουν χαμηλά επίπεδα αντιοξειδωτικών ουσιών, βιταμίνης και σεληνίου.
Τα βιοφλαβονοειδή όπως έχουμε πει ανήκουν στα ισχυρότερα αντιοξειδωτικά και προστατεύουν το κυτταρικό DNA από την οξειδωτική καταστροφή και τις μεταλλάξεις των κυττάρων, οι οποίες μπορεί να οδηγήσουν σε καρκίνο.
Θεραπεία δέρματος
Άτομα τα οποία λαμβάνουν εκχύλισμα σταφυλής παρατήρησαν ότι αυτό βοήθησε στην τόνωση του δέρματος και στη μείωση της κυτταρίτιδας των ρυτίδων και των παλαιών ουλών.
Η Μαρία Αντουανέτα έπλενε το πρόσωπό της με κόκκινο κρασί για να το προστατεύσει από τις ρυτίδες. 

Υπάρχει υποψία ότι η κυτταρίτις μπορεί να οφείλεται σε ανεπάρκεια των βιοφλαβονοειδών.
Νευρικό Σύστημα
Τα βιοφλαβονοειδή έχουν την ικανότητα να διέρχονται τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό και μπορούν να προστατεύσουν τον εγκεφαλικό ιστό από οξείδωση. 

Άτομα που λαμβάνουν βιοφλαβονοειδή συχνά αναφέρουν βελτιωμένη πνευματική διαύγεια.
"Από Shouan Chen, PhD, McMan.
Research institute of Hop"
Πρόληψη του καρκίνου του μαστού με φυτοοιστρογόνα του χυμού σταφυλιού.
Βρέθηκε ότι ο χυμός σταφυλιού αναστέλλει την ανάπτυξη των καρκινικών κυττάρων του μαστού αποτρέποντας την σύνθεση των οιστρογόνων=γυναικείων ορμονών. 

Περίπου το 60% των προεμμηνοπαυσιακών και το 75% των μετεμμηνοπαυσιακών ασθενών έχουν όγκους που εξαρτώνται από τα οιστρογόνα.
Ασθενείς που έχουν καρκίνο του μαστού παρουσιάζουν ανωμάλως υψηλό επίπεδο της αρωματάσης (η οποία είναι πρωτεϊνη) και η οποία είναι υπεύθυνη για την γέννηση μεγάλης ποσότητας οιστρογόνων.
Πρόσφατα πειράματα σε ποντικούς και αρουραίους απέδειξαν ότι οι όγκοι που ανεπτύχθησαν στους ποντικούς που ετρέφοντο με μικρές ποσότητες σταφυλοχυμού καθημερινώς και για 5 εβδομάδες, παρουσιάσαν όγκους σε μέγεθος πολύ μικρότερο από εκείνους που εισήχθησαν κατά τον ίδιο τρόπο σε ποντικούς στους οποίους δεν χορηγήθηκε χυμός σταφυλής.
Συμπέρασμα. 

Ο χυμός σταφυλιού αναστέλλει την ανάπτυξη καρκινικών κυττάρων, αποτρέποντας την σύνθεση των οιστρογόνων, των γυναικείων ορμονών.
Χημειοπροστατευτικά αποτελέσματα του εκχυλίσματος προανθοκυανιδίνης από σπόρους σταφυλής επί ηπατικών κυττάρων τύπου Chang.
Shantaram S. Joshi και άλλα.
Η χημειοθεραπεία συνοδεύεται από μια τοξικότητα επί των φυσιολογικών κυττάρων. 

Οι χημειοθεραπευτικοί παράγοντες είναι γνωστό ότι προκαλούν απόπτωση επί των κυττάρων στόχων.
Στη μελέτη αυτή χρησιμοποιήθηκαν έναν γνωστό αντιοξειδωτικό - το εκχύλισμα προανθοκυανιδίνης από σπόρους σταφυλιού (G.S.P.E.) και ηπατικά κύτταρα τύπου Chang (μη κακοήθη ανθρώπινα κύτταρα). 

Τα κύτταρα αυτά επωάσθηκαν in vitro στους 37 0C με ή χωρίς χημειοθεραπευτικά φάρμακα (Ida) indarubissini και 4-υδροξυπεροξυκυκλοφωσφαμίδη και με διάφορες συγκεντρώσεις G.S.P.E. εκχύλισμα προανθοκυανιδίνης από σπόρους σταφυλιού. 

Παρατηρήθηκε λοιπόν ότι το G.S.P.E. μείωσε τον πληθυσμό των αποπτωτικών κυττάρων που προκλήθηκε από κάθε μια από τις δύο χημειοθεραπείες!
Κύτταρα Chang.
Με Indarubissini (ΧΗΜΕΙΟΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΟ ΦΑΡΜΑΚΟ)
Αποτέλεσμα
Α = Αριθμός νεκρών κυττάρων
Κύτταρα Chang
Με
Idrarubissini
+
G.S.P.E.
Αποτέλεσμα
< Α = αριθμός νεκρών κυττάρων
Στις 21/4/2001 στο Bordeaux, στο Πανεπ. Victor Segalen έγινε ένα ενδιαφέρον συμπόσιο για τα ιατρικά αποτελέσματα του κόκκινου κρασιού. 

Μεταξύ των άλλων ειπώθηκε ότι ο ερυθρός οίνος θα μπορούσε να προσφέρει την έμπνευση για νέους τρόπους θεραπείας του AIDS, της νόσου του ύπνου, του καρκίνου.
Το κόκκινο κρασί περιέχει πολυφαινόλες, οι οποίες δρουν σαν αντιοξειδωτικά, κατατρώγουν τις ελεύθερες ρίζες όπως κάνουν οι βιταμίνες C και Ε.
Το κόκκινο κρασί περιέχει 200 φαινoλικές χημικές ουσίες σ' ένα επίπεδο 10 φορές υψηλότερο από το λευκό κρασί. 

Μια ομάδα πολυφαινολών, οι Ρεσβερατρόλες, (χημικό στοιχείο που βρίσκεται στις φλούδες των σταφυλιών) θα μπορούσε να μειώσει την φλεγμονή σε ανθρώπινα κύτταρα με μια δραστικότητα πολύ μεγαλύτερη της ασπιρίνης (τα αποτελέσματα μελέτης σε δοκιμαστικό σωλήνα).
Τα αποτέλεσμα αυτής της μελέτης (σε δοκιμαστικό σωλήνα), θα μπορούσαμε να τα εκμεταλλευτούμε για την θεραπεία της τρυπανοσωμίασης, η οποία προκαλεί την νόσο του ύπνου και σκοτώνει τουλάχιστον 500.000 άτομα το χρόνο.
Trypanosomiasi = λοίμωξη από τρυπανοσώματα.
Είναι μια νόσος ενδημική σε περιοχές της τροπικής Αφρικής, όπου κατοικεί η Μύγα Τσετσέ. Μεταδίδεται μέσω δήγματος και στο προχωρημένο στάδιο προσβάλλει το κεντρικό νευρικό σύστημα προκαλώντας μηνιγκοεγκεφαλίτιδα που οδηγεί σε λήθαργο, τρόμο, σπασμού και τελικά ακόμα και θάνατο.
Στο συμπόσιο λοιπόν, ο καθηγητής Vensetron είπε ότι η ρεσβερατρόλη όχι μόνο εξαφάνισε την επιβλαβή φλεγμονώδη αντίδραση, αλλά επίσης σκότωσε και το παράσιτο.
Κλινική εκτίμηση και αγγειοσκόπηση της αγωγής της χρόνια φλεβικής ανεπάρκειας με ολιγομερή προκυανιδολικά που εξάγονται από σπόρους του φυτού VITIS VINIFERA.
A.  Constantini De Bernardi A Gotti. Πανεπιστήμιον του Μιλάνου.
Μελέτησαν 24 ασθενείς γένους θηλυκού μεταξύ 30 και 65 (Μέσος όρος ηλικίας 39,3) που έπασχαν από χρόνια φλεβική ανεπάρκεια αλλά χωρίς κιρσούς και ελκώδη τραύματα. 

Οι ασθενείς υποβλήθηκαν για 4 βδομάδες σε θεραπεία με 1 caps ημερησίως των 100 mg από ολιγομερή προκυανιδολικά (O.P.C.)  - ξηρό εκχύλισμα από τους σπόρους του φυτού Vitis Vinifera.
Κλινικές Παράμετροι.
Εκτιμήθηκαν κατά τη διάρκεια της θεραπείας οι εξής παράμετροι:
–      Άλγος
–      Βάρος.
–      Αίσθηση εξοίδησης.
–      Κνησμός.
Έτσι έχουμε μια σημαντική βελτίωση όλων αυτών των συμπτωμάτων από την 1η κιόλας βδομάδα της θεραπείας. 

Ο πόνος κατά τη διάρκεια της θεραπείας εξαφανίστηκε στο 80% των ασθενών, ενώ ο κνησμός εξαφανίσθηκε στο 53% των ασθενών. 

Στο τέλος της 4ης βδομάδας έχουμε και μια εργαστηριακή εκτίμηση. 

Αυτή επιτυγχάνεται με βιντεοσκόπηση του τριχοειδούς μέσω οπτικού καθετήρα που είναι συνδεδεμένος με υπολογιστή. (για τη λήψη και αποθήκευση εικόνων).
Σημείο παρατήρησης το τρίτο κατώτερο της κνήμης και το 1ο δάκτυλο του ποδιού.
α) Εργαστηριακές παράμετροι (για να εκτιμηθεί η αποτελεσματικότητα της θεραπείας).
Το οίδημα στο πεδίο της αγγειοσκόπησης έχουμε μείωση του οιδήματος.
β) Αριθμός αγγείων (Αύξηση αυτών).
γ) Βαθμός διαστολής των τριχοειδών (Μικρότερη διαστολή).
Μηχανισμός δράσης των O.P.C. ολιγομερή προκυανιδολικά σε αγγειακό επίπεδο.
Προλαβαίνουν την υποβάθμιση α)Της ελαστίνης, ένα μέρος της ελαστάσης, δηλ. του ενζύμου που ενεργοποιείται από τις φλεγμονές που εμφανίζονται με την χρόνια φλεβική ανεπάρκεια.
β) Εξουδετερώνουν τις ελεύθερες ρίζες οι οποίες προκαλούν βλάβη στα τοιχώματα των αγγείων.
Υ.Γ.
Αυτά τα φάρμακα δεν θα πρέπει να θεωρηθούν αντικαταστάτες των τυπικών θεραπειών όπως είναι η ελαστική συγκράτηση! ή χειρουργική επέμβαση.
Δοσολογία
Ένα συμπόσιο που έγινε πρόσφατα στην Ευρώπη έδωσε τις γενικές κατευθυντήριες γραμμές για την λήψη 1 mg βιοφλαβονοειδών ανά kg βάρος σώματος για την πρώτη εβδομάδα και στην συνέχεια μπορεί να μειωθεί στο ήμισυ της αρχικής. 

Αυτή η δοσολογία θα είναι δοσολογία για μια γενική προστασία.
Για εξειδικευμένα προβλήματα υγείας χρειάζονται υψηλότερες δόσεις.
ΑΣΦΑΛΕΙΑ
Τα βιοφλαβονοειδή από τους σπόρους σταφυλής βρέθηκε ότι δεν είναι τοξικά ακόμα και σε υψηλές δόσεις.
Σε μια μελέτη που είχε διάρκεια 1 χρόνο χορηγήθηκε σε πειραματόζωα (σκύλους) μια ημερήσια δόση ισοδύναμη μ' αυτό που ελάμβανε άνδρας 90 κιλών δηλ. 19.800 mg  ημερησίως και δεν είχαμε καμία παρενέργεια. 

Από το 1970 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν χρησιμοποιήσει το εκχύλισμα σπόρου σταφυλής χωρίς να έχουν αναφερθεί παρενέργειες. 

Τελειώνοντας, εργαστηριακές μελέτες βρήκαν ότι τα P.C.O. δεν είναι καρκινογόνα ούτε τερατογόνα.

Vitis vinifera - Θεραπευτικές ιδιότητες

https://www.iama.gr/ethno/naousa/vitisvinifera.htm
Φαρμακοποιός Νίκος Βλασσόπουλος

https://www.sciencedirect.com/topics/agricultural-and-biological-sciences/vitis-vinifera

Πέντε βότανα που φρενάρουν τη λαχτάρα για γλυκό και ενισχύουν το ανοσοποιητικό μας σύστημα.

Η υπερφόρτωση του οργανισμού μας με ζάχαρη μπορεί να κάνει περισσότερο κακό παρά καλό. 
Και είναι φυσικό για εμάς να πλησιάζουμε το κουτί με τις νόστιμες ζαχαρούχες λιχουδιές, όταν οι γευστικοί μας κάλυκες το απαιτούν. 
Η απόλαυση ενός γλυκού πιάτου είναι σαν ανταμοιβή, επειδή είναι διασκεδαστικό να κλέβουμε ενδιάμεσα στα γεύματα και να ικανοποιούμε τους γευστικούς μας κάλυκες με κάτι γλυκό. 
Αλλά γιατί επιθυμούμε τόσο πολύ τη ζάχαρη; 
Οι ευαισθησίες στα τρόφιμα, 
οι χρονικές περίοδοι μακροχρόνιου στρες, 
τα συναισθήματα μοναξιάς, 
η ανισορροπία στα επίπεδα σακχάρου στο αίμα ή ακόμη και οι διακυμάνσεις των ορμονών μπορεί να μας ωθούν και να μας κάνουν να επιθυμούμε το γλυκό. 
Ωστόσο, η υπερβολή στα γλυκά πιάτα μπορεί να μην είναι η καλύτερη απόφαση. 
Η υψηλή περιεκτικότητα σε ζάχαρη μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές καταστάσεις υγείας, όπως παχυσαρκία, 
καρδιακές παθήσεις, 
διαβήτη τύπου 2, 
ανισορροπία των ορμονών, 

πονοκέφαλοι - ας διαβάσουμε: Πονοκέφαλος – Η κατανάλωση ζάχαρης είναι μια από τις αιτίες του
χαμηλή διάθεση ή ακόμη και άγχος. 
Και να μην ξεχνάμε, η ζάχαρη είναι άκρως εθιστική. 
Έτσι, αν επιθυμούμε καλή υγεία μακροπρόθεσμα, ίσως θα πρέπει μειώσουμε την πρόσληψη ζάχαρης. 
Σε αυτή μας την προσπάθεια μπορούν να μας βοηθήσουν  βότανα,

μπαχαρικά και αρώματα!

Και σύμφωνα με μελέτες ορισμένα βότανα και μπαχαρικά μπορούν να μας βοηθήσουν να περιορίσουμε την επιθυμία για ζάχαρη!
Εδώ χρειάζεται προσοχή, διότι όπως χαρακτηριστικά αναφέρει η διαιτολόγος/διατροφολόγος Paige Doyle πολλές από τις προτάσεις που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο αποδεικνύονται αναποτελεσματικές, ενώ και οι ακραίες λύσεις, όπως η πλήρης αποχή, όχι απλώς δεν βοηθούν, αλλά, σύμφωνα με τους ειδικούς, μπορούν να οδηγήσουν στα αντίθετα αποτελέσματα.
Σύμφωνα λοιπόν με την dr. Paige Doyle μπορούμε να μειώσουμε την κατανάλωση γλυκών  με κάποιες "έξυπνες" λύσεις και να τα αντικαταστήσουμε υγιεινά σάκχαρα. 
Σύμφωνα με την ίδια, ορισμένα μπαχαρικά και βότανα μπορούν να δώσουν στον εγκέφαλο την ψευδαίσθηση ότι τρώει κάτι γλυκό, χωρίς ωστόσο να προκαλούν αύξηση των επιπέδων σακχάρου στο αίμα. 
Η επιστημονική έρευνα αποδεικνύει ότι πρόκειται για τρόφιμα που μειώνουν τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα, καθιστώντας τα μια πιο υγιεινή εναλλακτική λύση.
Αν θέλουμε λοιπόν να περιορίσουμε την επιθυμία μας για ζάχαρη, αυτά τα βότανα είναι η λύση που ψάχνουμε!
Στις ευεργετικές τους ιδιότητες ανήκουν επίσης η αντιφλεγμονώδης δράση τους και η ενίσχυση της άμυνας του οργανισμού
Ποια είναι αυτά;
Κανέλα: 
Ο φλοιός της κανέλας περιέχει έλαια πλούσια σε αντιοξειδωτικές και αντιφλεγμονώδεις ενώσεις, ενώ αυτό το μπαχαρικό έχει επίσης υψηλή περιεκτικότητα σε πολυφαινόλες, που βοηθούν στη μείωση της επιθυμίας για ζάχαρη ελέγχοντας τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα και ελαχιστοποιώντας την αντίδραση της ινσουλίνης. 
Η πεντανόστιμη κανέλα μιμείται τη γεύση του γλυκού και μπορεί να προστεθεί σε διάφορα πιάτα και ροφήματα, χαρίζοντας γεύση και μεθυστικό άρωμα.

περισσότερες πληροφορίες για την κανέλα:Κανέλα, ένα πανάρχαιο γιατρικό, το κιννάμωμον των αρχαίων Ελλήνων
Κουρκούμι: 
Πρόκειται για ένα βραβευμένο αντιφλεγμονώδες, που χρησιμοποιείται εκτενώς στην αγιουρβεδική ιατρική. 
Η καλά μελετημένη δραστική πολυφαινόλη που βρίσκεται στο κουρκούμι, η κουρκουμίνη, έχει αποδειχθεί ότι αντιστρέφει την αντίσταση στην ινσουλίνη και την υπεργλυκαιμία. 
Διαθέτει επίσης ισχυρή αντιφλεγμονώδη δράση, συγκρίσιμη με εκείνη των ισχυρών συνταγογραφούμενων και μη συνταγογραφούμενων φαρμάκων. 
Οι αντιοξειδωτικές δράσεις της κουρκουμίνης αποκαθιστούν τις κυτταρικές βλάβες και θεραπεύουν την επένδυση του παχέος εντέρου. 
Συνδυάζεται ιδανικά με γάλα, 
κοτόπουλο,
διάφορα άλλα ροφήματα,
ψάρια,
σάλτσες, και βέβαια μην ξεχνάμε το χρυσό γάλα: Πως ετοιμάζουμε το περίφημα χρυσό γάλα με βάση το κουρκούμι
Γαρύφαλλο: 
Αυτό το βότανο έχει ρυθμιστικές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες αναφορικά με τα επίπεδα σακχάρου του αίματος. 
Περιέχει quercetin, ένα αντιφλεγμονώδες συστατικό, αποτελεσματικό στη θεραπεία των εποχιακών αλλεργιών και τη μείωση της διάρκειας του κρυολογήματος. 
Αυτή η ισχυρή φυτική χρωστική ουσία παίζει ζωτικό ρόλο στη ρύθμιση της αντίδρασης του ανοσοποιητικού συστήματος σε εξωτερικούς στρεσογόνους παράγοντες, όπως η ασθένεια, 

η έλλειψη ύπνου, 

οι πολλές ώρες εργασίας και η έκθεση σε τοξίνες. 
Η ευγενόλη είναι μια άλλη αντιοξειδωτική ένωση που προέρχεται στο γαρύφαλλο και βοηθά επίσης στην καταπολέμηση της φλεγμονής και των στομαχικών διαταραχών. 
Δοκιμάστε το γαρύφαλλο σε σάλτσες και μαγειρευτά.
Τζίντζερ: 
Αυτό το υπερ-τρόφιμο έχει πολύτιμα οφέλη για τον οργανισμό, συμπεριλαμβανομένων της συμβολής του στην καταπολέμηση της επιθυμίας για γλυκό και της ανακούφισης των γαστρεντερικών διαταραχών. 

Αυτό το μπαχαρικό διεγείρει επίσης την πέψη, βοηθά στην αποτοξίνωση του οργανισμού και περιέχει ισχυρές αντιφλεγμονώδεις ενώσεις, της περίφημες τζιντζερόλες. 
Το χρησιμοποιούμε φρέσκο, 

αποξηραμένο ή σε σκόνη, σε smoothies,

ροφήματα,

σούπες, 

πιάτα με βάση το κρέας - Το τζίντζερ στην κουζίνα μας – ένα θεραπευτικό πιάτο
Πιπέρι καγιέν: 
Αυτό το μπαχαρικό είναι πλούσιο σε θρεπτικά συστατικά, όπως η βιταμίνη C και το καροτένιο. 

Το ενεργό συστατικό καψαϊκίνη αναγνωρίζεται ευρέως για την ιδιότητά του να βοηθά στις καύσεις του λίπους και να αυξάνει το μεταβολισμό. 
Αν αντιμετωπίζετε κρυολόγημα, το πιπέρι καγιέν μπορεί να αποδειχθεί πολύτιμος σύμμαχος στην καταπολέμηση των συμπτωμάτων του. 
Μπορεί να προστεθεί σε συνταγές με κοτόπουλο ή ακόμη και σε ένα ρόφημα κακάο, για μια ξεχωριστή γευστική πινελιά. - ας θυμηθούμε: Είκοσι δύο απίστευτα οφέλη για την υγεία μας των Capsicum

     -. επίσης: Άρωμα γιασεμί-μεθυστικό και γλυκό, νικάει τη λαχτάρα για ζάχαρη και γλυκά

επιμέλεια κειμένου: ntina
https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/26376619/
https://iribeyond.com/pente-votana-pou-frenaroun-ti-lachtara-gia-glyko-extra-bonous-to-dynato-anosopoiitiko/
https://www.eatingwell.com/article/7763406/best-vegetables-for-diabetes/
https://www.ndtv.com/health/diabetes-these-herbs-can-help-reduce-sugar-cravings-4831073

read more and in- https://botanologia.gr/pente-votana-poy-frenaroyn-ti-lachtara-gia-glyko-kai-enischyoyn-to-anosopoiitiko-mas-systima/

Πώς να φτιάχνω συμπυκνωμένο εκχύλισμα άγριου μαρουλιού για τον πόνο και τον ύπνο

Το άγριο μαρούλι έχει χρησιμοποιηθεί ιστορικά για την υποστήριξη του νευρικού συστήματος και την προώθηση της ξεκούρασης και του ήρεμου ύπνου.

Είναι ένα πικρό φυτό και ως εκ τούτου από αρχαιοτάτων χρόνων έχει χρησιμοποιηθεί για την υποστήριξη της πέψης. 

Το βοτανικό του όνομα είναι Lactuca virosa και είναι ο άγριος πρόγονος του μαρουλιού. 

Αν και σήμερα θεωρείται ασφαλές τρόφιμο, δεν ήταν πάντα έτσι.

Πριν την Βικτωριανή εποχή το θεωρούσαν παυσίπονο και ηρεμιστικό βότανο. 

Όταν παρουσιάστηκαν οι πρώτες βρώσιμες ποικιλίες του φυτού ο κόσμος αντέδρασε με επιφύλαξη. 

Υπήρχαν φόβοι ότι το μαρούλι θα προκαλούσε ανικανότητα ή θα γεννιόντουσαν παιδιά με χαμηλότερη νοημοσύνη. 

Το θέμα ξεπεράστηκε με το χρόνο, αφού ο κόσμος ξέχασε τις θεραπευτικές ιδιότητες του φυτού. Το όνομα Lactuca προέρχεται από την λατινική λέξη για το γάλα. 

Τον 16ο αιώνα ο Γκέραρντ έγραφε ότι "το βότανο προκαλεί ύπνο, 

υποχωρεί τον πόνο, 

μειώνει γυναικεία προβλήματα και δρα κατά των δαγκωμάτων των σκορπιών και αραχνών"

Το κόμμι του μαρουλιού έχει χρησιμοποιηθεί σε αντιβηχικά μείγματα αντί του οπίου.

Θεραπευτικές ιδιότητες και ενδείξεις:

Είναι βότανο τοξικό, 

υπνωτικό, 

ναρκωτικό, 

αναλγητικό, 

καταπραϋντικό.

Ο γαλακτώδης χυμός του αγριομάρουλου πουλιόταν κάποτε με την ονομασία "όπιο αγριομάρουλου" η οποία δείχνει πολύ καλά τη χρήση αυτού του βοτάνου. 

Είναι πολύτιμο ίαμα για την αϋπνία, 

τη νευρικότητα και την υπερδιέγερση, καθώς και άλλες εκδηλώσεις υπερδραστηριότητας του νευρικού συστήματος. 

Χρησιμοποιείται ακόμη ως παυσίπονο, 

για την υστερία, 

μυϊκούς σπασμούς, 

κολικούς πόνους, 

επώδυνη έμμηνο ρύση, 

ενοχλητικό βήχα και επώδυνη πέψη.

Η κύρια χρήση του βοτάνου είναι η παυσίπονη.

 Όπως όλα τα παυσίπονα χρειάζεται προσοχή στη λήψη του. 

Δεν θα ήταν ευχάριστο σε κανένα να πρέπει να εισαχθεί για απεξάρτηση από το αγριομάρουλο. 

Να μην ξεχνάμε άλλο πράγμα η σωστή χρήση και άλλο η υπερδοσολογία και η κατάχρηση. -  haniotika-nea.gr

                     

https://www.biologicaldiversity.org/publications/papers/Medicinal_Plants_042008_lores.pdf

Λάβδανο ή λάδανο, το Βότανο/φάρμακο

H Λαδανιά ή κίστος είναι ένας αυτοφυής χαμηλός, φρυγανώδης θάμνος που φύεται σε πολλά μέρη της Ελλάδας. βρίσκεται σε μεγάλη ποικιλία ειδών στην ελληνική ύπαιθρο, και θεωρείται μοναδικό φυτό καθώς οι θεραπευτικές ιδιότητες που το χαρακτηρίζουν είναι πλέον και επιστημονικά τεκμηριωμένες!
ο κίστος περιέχει μια βαλσαμώδη ρητινική αρωματική ύλη το λάβδανο ή λάδανο το οποίο είναι γνωστό από την αρχαιότητα. έχει χρησιμοποιηθεί ενάντια στους λοιμούς της χολέρας αλλα και στην αντιμετώπιση δερματικών παθήσεων και τριχόπτωσης.
Σήμερα οι γνωστές και επιστημονικά τεκμηριωμένες θεραπευτικές ιδιότητες του λάδανου είναι πραγματικά, πολλες!!
Σε μορφή ροφήματος, ο κίστος προσφέρει στον οργανισμό πολλά ευεργετικά οφέλη, ενώ η ευεργετική του δράση εστιάζεται στα πράσινα φύλλα του.
Λάβδανο Κάποια από τα οφέλη του περιλαμβάνουν:
-. Ανακούφιση του στομαχιού και γενικά του πεπτικού συστήματος
-. Αύξηση των επιπέδων της «καλής» χοληστερίνης και μείωση της «κακής» χοληστερίνης
-. Ικανότητα να καταστρέφει τις ελεύθερες ρίζες
-. Πολύ υψηλή αντιοξειδωτική δράση
-. Πρόληψη πρόωρης γήρανσης του δέρματος
-, Πρόληψη για την αποφυγή κρυολογήματος και άλλων ασθενειών
Οι εξαιρετικές θεραπευτικές δυνάμεις του κίστου έχουν επιβεβαιωθεί από την επιστήμη. Αποτελέσματα δοκιμών που πραγματοποιήθηκαν από το ίδρυμα Lefo Ahrensburg έδειξαν πως ο κίστος προστατεύει την καρδιά τέσσερις φορές καλύτερα από το κόκκινο κρασί και είναι αντιοξειδωτικό είκοσι φορές ισχυρότερο από τον φρέσκο χυμό λεμονιών.
Στη μελέτη τους, οι ερευνητές σύγκριναν διάφορα τσάγια, χυμούς και κρασιά ως προς τη δυνατότητά τους να εξουδετερώσουν τις αποκαλούμενες ελεύθερες ρίζες όπως οι περιβαλλοντικοί ρύποι και τα επιβλαβή υποπροϊόντα του μεταβολισμού. 
Οι επιστήμονες του ιδρύματος Lefo ανακάλυψαν ότι ο κίστος περιέχει έναν εξαιρετικά αποτελεσματικό συνδυασμό αντιοξειδωτικών:
μόλις ένα ποτηράκι του συγκεντρωμένου τσαγιού έχει την ίδια επίδραση με μια καθημερινή δόση της βιταμίνης C (ως ασκορβικό οξύ).
Σε άλλη έρευνα, ο καθηγητής Siegers του πανεπιστημίου του Lubeck απέδειξε ότι ο κίστος αποτοξινώνει το σώμα και αποβάλλει τα τοξικά βαριά μέταλλα που προέρχονται από τον καπνό των τσιγάρων, των οδοντικών σφραγισμάτων και της περιβαλλοντικής ρύπανσης. 
Στην έρευνα, οι καπνιστές έπιναν μόνο 50ml τσάι κίστου δύο φορές την ημέρα. 
Μετά από τέσσερις εβδομάδες, στο τέλος της εξέτασης, το επίπεδο καδμίου στο αίμα των συμμετεχόντων ήταν σημαντικά χαμηλότερο από πριν...
athensphotonews.gr

Σαμπουκος - το πασίγνωστο φυλλοβόλο δένδρο με τις φαρμακευτικές ιδιότητες

Η επιστημονική του ονομασία είναι Sambucus nigra/σαμπούκος ο μελανός και στη χώρα μας τον συναντούμε με τις ονομασίες ζαμπούκος, 
αφροξυλιά, 
αφροξυλάνθη, 
φροξυλιά, 
φροξινάνθη, 
ακτή η μελανή, 
αυξιά, 
αντριανός. 
Είναι μικρό δένδρο, πολύ γνωστό φυλλοβόλο. 
Ο φλοιός του κορμού είναι ανοιχτόχρωμος με σχισμές και λευκά φακίδια. 
Φύλλα μεγάλα, πράσινα θαμπά, με 5 λογχοειδή οδοντωτά φυλλάρια. 
Άνθη μικρά λευκοκίτρινα, πολύ μυρωδάτα κατά μεγάλα απλωτά σκιάδια. 
Οι καρποί είναι μικρές μαύρες ράγες. 
Ιστορικά στοιχεία: 
Γνωστό βότανο από την αρχαιότητα. 
Ο Ιπποκράτης συνιστούσε την τοποθέτηση φύλλων Σαμπούκου στα πρηξίματα των ποδιών, για την ανακούφιση των πόνων από την ποδάγρα, αρθρίτιδα και αιμορροΐδες. 
Επίσης χρησιμοποιούσε τους φρέσκους και στεγνωμένους καρπούς του βοτάνου για τα πρηξίματα με συγκέντρωση υγρών από δυσλειτουργία των νεφρών, της καρδιάς και τις εγκυμονούσες. 
Οι γιατροί της αρχαιότητας συνιστούσαν τα άνθη του Σαμπούκου ζεματισμένα με γάλα, σαν καταπλάσματα στους πόνους στην ποδάγρα και τα καρκινώδη έλκη. 
Σε περιπτώσεις συγκέντρωσης υγρών στον οργανισμό, εξ αιτίας της δυσλειτουργίας των νεφρών, οι αρχαίοι έλληνες έπαιρναν τον πράσινο φρέσκο φλοιό και τα φρέσκα φύλλα του δέντρου, έβγαζαν από αυτά τον χυμό, τον αραίωναν με κρασί και τον έπαιρναν με ένα κουτάλι του φαγητού πρωί - βράδυ. 
Ο Γαληνός το χαρακτήριζε καυτό και ξηρό και το χρησιμοποιούσε για υγρές καταστάσεις όπως ο κατάρρους ή η υπερβολική βλέννα. 
Τον 17ο αιώνα ήταν δημοφιλές γιατρικό για να καθαρίζει το φλέγμα., ενώ τον 18ο αιώνα το απόσταγμα του Σαμπούκου  εκθειαζόταν για την ικανότητά του να λευκαίνει το δέρμα και να σβήνει τις φακίδες. 
Ο Κούλπεπερ το 1653 έγραφε για το βότανο "το αφέψημα της ρίζας θεραπεύει το δάγκωμα της οχιάς". 
Η λαϊκή παράδοση χαρακτηρίζει τον σαμπούκο ως πλήρες φαρμακείο λόγω των αναρίθμητων θεραπευτικών και προφυλακτικών του ιδιοτήτων. 
Το ονόμαζαν «το γιατρικό του στήθους του λαού».
Το χρησιμοποιούσαν ευρέως ως θεραπευτικό για πολλές ασθένειες των πνευμόνων, αποτοξινωτικό του αίματος, τονωτικό και ως μέσο μακροζωίας. 
Συστατικά-χαρακτήρας: 
Τα άνθη και οι καρποί είναι πικρά, ξηραντικά, δροσερά και ελαφρώς γλυκά. 
Ο φλοιός είναι καυτός, πικρός και ξηραντικός. 
Τα άνθη του φυτού περιέχουν φλαβονοειδή, υδροκυανικό γλυκοσίδιο σαμπουνιγκρίνη, τανίνες και αιθέριο έλαιο. 
Οι καρποί περιέχουν ιμβερτοσάκχαρο, φυτικά οξέα, τανίνη, βιταμίνες Α, C  και Ρ, ανθρακοκυανικές χρωστικές ουσίες και ίχνη αιθέριου ελαίου. 
Άνθιση - χρησιμοποιούμενα μέρη - συλλογή: Τα μέρη που χρησιμοποιούνται για θεραπευτικούς σκοπούς είναι ο φλοιός, τα άνθη, οι καρποί και τα φύλλα. Τα άνθη συλλέγονται την άνοιξη και στις αρχές καλοκαιριού. 
Ο φλοιός και οι καρποί συλλέγονται Αύγουστο και Σεπτέμβριο. 
Περιγραφή: 
Φυλλοβόλο δενδρύλιο, ευρύτατα διαδεδομένο. 
Τα φύλλα του είναι σύνθετα με φυλλάρια λογχοειδή, οδοντωτά. 
Τα άνθη είναι λευκοκίτρινα, μικρά, σχηματίζουν σκιαδόμορφους κορύμβους και είναι εντόνως αρωματικά.
Μετά την καρπόδεση σχηματίζουν μικρές μαύρες ράγες.
Ο κορμός του δέντρου έχει ανοιχτόχρωμο φλοιό με σχισμές και λευκά στίγματα. 
Τα κλαδιά του περιέχουν άφθονη εντεριώνη (κουφο-ξυλιά).
Είναι αυτοφές σε δροσερά δασώδη εδάφη, σε άκρες χειμάρρων και καλλιεργειών.Υπάρχει και ένα δεύτερο είδος σαμπούκου με δυσάρεστη οσμή. 
Ιστορία:
Φυτό γνωστό από την μακρινή αρχαιότητα! 
Οφείλει το όνομά του στην ελληνική λέξη "σαμβύκη" ή " ιαμβύκη" (Ησύχιος), αιολικός τύπος του "σάνδυξ", που σημαίνει κόκκινο!  
Από το φυτό έφτιαχναν κόκκινο χρώμα. 
Επιπλέον, σάνδυκες ήταν τα ωραία διαφανή ενδύματα των γυναικών. 
Σαμβύκη, ακόμη, ήταν ένα γνωστό στον αρχαίο κόσμο μουσικό όργανο, το οποίο προερχόταν από την Ανατολή (Συρία, Περσία) και αναφέρεται από πλήθος συγγραφέων, όπως τον Αριστοτέλη, τον Πλούταρχο κ.λπ.
Μάλλον το έφτιαχναν με ξύλο σαμπούκου, όπως φαίνεται να έφτιαχναν και μια πολιορκητική μηχανή, ενώ αναφέρεται και φάρμακο με την ίδια ονομασία! 
Στα προϊστορικά χρόνια ο καρπός χρησιμοποιήθηκε ως τροφή και τα άνθη ως ίαμα. Θεραπευτικές ιδιότητες και ενδείξεις: 
Ο φλοιός δρα ως καθαρτικό, εμετικό και διουρητικό. 
Τα φύλλα δρουν ως εξωτερικό μαλακτικό και επουλωτικό, εσωτερικά καθαρτικό, αποχρεμπτικό, διουρητικό και εφιδρωτικό. Τα άνθη δρουν ως εφιδρωτικό και αντικαταρροικό.  
Αν ληφθούν προληπτικά για να δυναμώσουν το άνω αναπνευστικό σύστημα αντιμετωπίζονται ευκολότερα τα συμπτώματα της αλλεργίας λόγω της γύρης στην ατμόσφαιρα. 
Οι καρποί δρουν ως εφιδρωτικό, διουρητικό και υπακτικό. 
Όλα τα αέρια μέρη του φυτού  λοιπόν είναι χρήσιμα. 
Τα φύλλα του χρησιμοποιούνται για μωλωπισμούς, διαστρέμματα, τραύματα και χιονίστρες. 
Τα άνθη του είναι πολύ καλά για θεραπεία κρυολογημάτων και γρίπης. 
Είναι κατάλληλα και για κάθε καταρροϊκή φλεγμονή του ανωτέρου αναπνευστικού συστήματος, όπως πυρετός εκ χόρτου και  ιγμορίτιδα. 
Οι καρποί του σαμπούκου έχουν παρόμοιες ιδιότητες με τα άνθη αλλά επιπλέον είναι χρήσιμοι και στους ρευματισμούς. 
Για κρυολογήματα και πυρετούς ο σαμπούκος συνδυάζεται με μέντα, 
Για τη γρίπη συνδυάζεται με ευπατόριο το διατρητόφυλλο. 
Για την καταρροή με τη χρυσόβεργα ή σολιντάγκο/Solidago virgaurea - goldenrod
Ο σαμπούκος συνδυάζεται καλά με δυόσμο, 
Παρασκευή και δοσολογία: 
Παρασκευάζεται ως έγχυμα. 
Ρίχνουμε ένα φλιτζάνι βραστό νερό σε 2 κουταλιές του τσαγιού ξηρά ή φρέσκα άνθη, το σκεπάζουμε και το αφήνουμε 10 λεπτά. 
Σουρώνουμε και πίνουμε έως τρεις φορές την ημέρα. 
Αν έχουμε φρέσκους καρπούς μπορούμε να πιούμε το χυμό τους ως εξής. 
Βράζουμε τους καρπούς σε νερό 2-3 λεπτά και μετά τους εκθλίβουμε για να πάρουμε το χυμό. Πίνουμε 3 κουτάλια του φαγητού ημερησίως. 
Υπό μορφή βάμματος το παίρνουμε για κρυολόγημα και γρίπη ή νωρίς την άνοιξη για να βοηθήσει να μειωθούν αργότερα τα συμπτώματα του αλλεργικού πυρετού. 
Προφυλάξεις: 
Δεν πρέπει να χρησιμοποιούμε κανένα μέρος του δέντρου αν δεν συμβουλευτούμε το γιατρό μας
Δεν χρησιμοποιούμε τον φλοιό κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης γιατί είναι ισχυρό καθαρτικό.

κουφοξυλιά, 

αχιλλέα ή ύσσωπο. 

αχιλλέα,

ύσσωπο και φλαμούρι για φλεγμονές των άνω αναπνευστικών οδών/άνθη και καρποί και με χαμομήλι και ιτιά για ρευματικούς πόνους/οι καρποί. 

πηγή: facebook.com

Για την υγεία και την ομορφιά της ζωής - Δενδρολίβανο στον κήπο και στη βεράντα

Το δενδρολίβανο είναι ένας όμορφος αρωματικός θάμνος και ένα σπουδαίο βότανο.
Ζει ελεύθερο στη φύση, αλλά καλλιεργείται εύκολα στον κήπο, καθώς, και σε γλάστρα σε μπαλκόνι, ταράτσα και αυλή.
Χρήσιμα στοιχεία
Το δενδρολίβανο ( Rosmarinus officinalis της οικογένειας Lamiaceae ), ένας πολυετής αρωματικός θάμνος, ανήκει στην ίδια οικογένεια με άλλα μυρωδικά, όπως είναι η μέντα, ο δυόσμος, η ρίγανη, το θυμάρι και η λεβάντα, στην οικογένεια των Χειλανθών.
Οι ιδιότητές του όμως, υπερτερούν των άλλων βοτάνων και το κατατάσσουν δίκαια, στη θέση του Πρίγκιπα των βοτάνων.
Το γένος του δενδρολίβανου (Rosmarinus) αποκαλύπτει τη δυνατότητα των φυτών του να ζουν κοντά στη θάλασσα και μάλιστα, μόνο με τη δροσιά της θάλασσας, επειδή ros στα λατινικά σημαίνει “δροσιά” και marinus “θαλάσσια”.
Το ροσμαρί, δουσμαρίνι, λεσμαρί ή αριασμαρί, όπως αλλιώς αποκαλείται, κατάγεται από τις χώρες της Μεσογείου.
Μία από αυτές είναι και η Ελλάδα, όπου, ακόμα και σήμερα -σε ορισμένες ξηροθερμικές τοποθεσίες- ξεφυτρώνει η “άγρια” μορφή του. Αν την εντοπίσετε, θυμηθείτε:
Η κύρια διαφορά του από το “ήμερο” δενδρολίβανο είναι το πιο έντονο άρωμα του αυτοφυούς.
Βασικά πλεονεκτήματα
Το δενδρολίβανο διαθέτει ευωδιαστή βλάστηση με βελονοειδή γκριζοπράσινα φύλλα όλο τον χρόνο και επίσης, αρωματικά, γαλάζια άνθη, σχεδόν κάθε εποχή, σε ζεστή και ηλιόλουστη θέση, με εξαίρεση τις ψυχρές περιοχές και τις ημισκιερές θέσεις, όπου δυσκολεύεται να ανθίσει τον χειμώνα. Φυσικά, παντού και πάντα, κυρίως, την άνοιξη μέχρι νωρίς το καλοκαίρι, ανθίζει πιο πλούσια.
Το δενδρολίβανο διαθέτει ποικιλίες με παραλλαγές στην ανάπτυξη, στη μορφή βλάστησης και στο χρώμα των λουλουδιών. 

Το κλασσικό δενδρολίβανο έχει όρθια ανάπτυξη, ενώ στην ελληνική αγορά διατίθεται και το έρπον δενδρολίβανο με μακρείς ευλύγιστους βλαστούς. Στο έδαφος, ο θάμνος του γνήσιου ορθόκλαδου δενδρολίβανου, αναπτύσσεται από 0,50 μ. μέχρι και 1,80 μ., ενώ μπορεί να “απλωθεί” μέχρι 1,00 μ. με 1,50 μ., ανάλογα το κλάδεμα και την εξέλιξη που επιθυμείτε να έχει.
Σε γλάστρες διατηρεί μικρότερες διαστάσεις, όπως και η χαρακτηριστική έρπουσα ποικιλία ( 30-50 εκ. σε ύψος και 60-80 εκ. σε πλάτος), κατάλληλη και αυτή για κήπο ή εξώστη και αυλή. Επίσης, διατίθενται και εντυπωσιακές ποικιλίες με ρόδινα ή λευκά άνθη.
Σημαντικό είναι ότι το εντυπωσιακό βότανο σε κάθε ποικιλία είναι ένα αξιόλογο μελισσοκομικό φυτό, αφού σε πολλά μέρη της χώρας μας ανθίζει και τον χειμώνα. Έτσι, προσελκύει τους επικονιαστές, οπότε γίνεται πολύ χρήσιμο για όλα τα φυτά στον κήπο και τη βεράντα, ενώ μαγνητίζει και τις υπέροχες πεταλούδες.
Το σπουδαίο αρωματικό φυτό έχει μεγάλες αντοχές στις χαμηλές θερμοκρασίες, στην ξηρασία, στην ατμοσφαιρική ρύπανση, στο ασβέστιο του εδάφους, στην αλατότητα και στις ασθένειες.
Χρήσεις σε εξωτερικούς χώρους
Το δενδρολίβανο σε όλες τις παραλλαγές του συμπληρώνει αρμονικά το τοπίο ενός μεσογειακού -ακόμα και ξηρικού- κήπου, σε ορεινό, πεδινό ή και παραθαλλάσιο σκηνικό, ενώ συνίσταται η φύτευσή του κοντά σε καθιστικά και διαδρόμους, ώστε να απολαμβάνει ο επισκέπτης το ωραίο άρωμα.
Συντηρήστε το όρθιο δενδρολίβανο μεμονωμένα σε γωνιές του κήπου ή σε ένα βοτανόκηπο, δηλαδή σε παρτέρι μαζί με άλλα αρωματικά φυτά.
Φυτέψτε το έρπον δενδρολίβανο, μεμονωμένο σε γωνίες ή σε μπορντούρες, που “ακουμπούν” σε έναν δρόμο του κήπου, ώστε οι βλαστοί τους να “σπάνε” τις αυστηρές γραμμές του τοπίου.
Επίσης, μπορείτε να το καλλιεργήσετε σε γλάστρες, τοποθετημένες σε ψηλά σημεία, ώστε οι κρεμαστοί βλαστοί τους να στολίζουν κάγκελα ή κάποιο τοίχο.
Το ορθόκλαδο δενδρολίβανο σε περιορισμένη ανάπτυξη και το έρπον δενδρολίβανο ταιριάζουν τέλεια σε ένα βραχόπηπο μαζί με άλλα μυρωδικά ή και ανθοφόρα φυτά, πάντα σε ασφαλείς αποστάσεις, ώστε να μην υπερκαλύψουν το ένα τη βλάστηση του άλλου.
Δημιουργήστε ένα ελεύθερο πλαίσιο από λίγα όρθια δενδρολίβανα, για να οριοθετήσετε κάποια πλευρά του κήπου σας, ακόμα και κατά μήκος ενός τοίχου του σπιτιού σας. Δημιουργήστε μια ελκυστική ομάδα -σε ανοιχτό παρτέρι- από 3 ή 5 φυτά, φυτεύοντας τα φυτά του -όπως και σε πλαίσιο- ανά 1,50 μ.
Κατάλληλες συνθήκες
Το δενδρολίβανο προτιμά προσήλια θέση, αν και δεν προβληματίζετα έντονα και σε ημισκιά, εκτός από την εμφάνιση μειωμένης άνθησης.
Προσαρμόζεται σε απάνεμο χώρο, ενώ αντέχει πολύ σε ψυχρές περιοχές, ακόμα και σε ορεινά μέρη.
Ευνοείται σε ήπιο κλίμα και δεν προβληματίζεται με την έντονη ζέστη.
Ζει άνετα σε παραθαλλάσια μέρη, ενώ αντέχει και σε τοποθεσία με ατμοσφαιρική ρύπανση.
Η φύτευση σε ψυχρή περιοχή κοντά σε έναν ηλιόλουστο και ζεστό τοίχο θεωρείται ιδανική, για κήπο ή βεράντα.
Το δενδρολίβανο είναι ένα ανθεκτικό μελισσοκομικό φυτό για κάθε εποχή, ακόμα και για τον χειμώνα.
Η φύτευση
Φυτέψτε το δενδρολίβανο -ιδανικά άνοιξη ή φθινόπωρο- στον κήπο σε έδαφος με καλή αποστράγγιση.
Σε γλάστρα μεταφυτέψτε καλύτερα τις ίδιες εποχές και επαναλάβετε κάθε 2 με 3 χρόνια, χρησιμοποιώντας μεγαλύτερη γλάστρα.
Το νεαρό δεδρολίβανο δεν ενοχλείται στη μεταφύτευση, αν χρησιμοποιήσετε αρκετά μεγαλύτερη γλάστρα. Μόνο προσοχή στο πότισμα: για μερικούς μήνες, μέχρι να αρχίσει να αναπτύσσεται, ποτίζετε συχνά, αλλά με λίγο νερό.
Η απαραίτητη καλή αποστράγγιση σε γλάστρα εξασφαλίζεται από τα ανοίγματα της βάσης του δοχείου, την επάνω από αυτά τοποθέτηση καθαρών χαλικιών ή κομματιών ελαφρόπετρας και την εν συνεχεία χρήση φρέσκου στραγγερού μείγματος για φυτά εξωτερικού χώρου μαζί με βιολογικό πολυδύναμο κομπόστ, όπως είναι το βιολογικό κομπόστ από φύκια Posidonia της Compost Hellas ( https://www.compost.gr/ ).
Στον κήπο, καλό είναι να προηγηθούν της φύτευσης, ένα καλό σκάλισμα και ενσωμάτωση αρκετού καθαρού κομπόστ.
Στον κήπο, στη βεράντα, ακόμα και στην αυλή ή την ταράτσα, συνδυάστε το δενδρολίβανο με άλλα αρωματικά φυτά.
Το πότισμα
Στον κήπο
Το δενδρολίβανο χρειάζεται τακτικό πότισμα, ειδικά όταν βρίσκεται σε στάδιο προσαρμογής. Μάλιστα, τα νεαρά φυτά του πρέπει να ποτίζονται συχνά και με λίγο νερό.
Όταν αρχίσει να αναπτύσσεται, η ιδανική κίνηση στον κήπο είναι να ποτίζετε καλά και όταν ξεραίνεται το χώμα του, να επαναλαμβάνετε.
Έτσι κι αλλιώς, το “σκληρό” βότανο μόλις εγκλιματιστεί, αν η θέση του βρέχεται από το νερό της βροχής, δεν χρειάζεται συχνό και συνεπέστατο πότισμα.
Έχει ανάγκη από επιπλέον προσφορές νερού, κυρίως, όταν επικρατεί ξηρασία.
Θυμηθείτε:
Το δενδρολίβανο, αν και αντέχει αρκετά στην ξηρασία, για να ευνοηθούν βλάστηση και άνθηση, σε γενικές γραμμές θα μπορούσαμε να πούμε ότι -όταν δεν βρέχει- από άνοιξη μέχρι και μέσα φθινοπώρου, αρκεί πότισμα 1 με 2 φορές την εβδομάδα και πολύ πιο αραιά τον υπόλοιπο χρόνο.
Στη βεράντα
Σε γλάστρα ποτίζετε όταν στεγνώσει επιφανειακά το χώμα, επειδή εδώ το δενδρολίβανο δεν έχει τη δυνατότητα να αντλήσει νερό, επεκτείνοντας το ριζικό του σύστημα.
Προσοχή όμως, αφού το φυτό διατηρεί και σε δοχείο την ευαισθησία του στην υπερβολική υγρασία:
Ελέγχετε την καλή αποστράγγιση μέσω γλάστρας και χώματος, ώστε να απομακρύνεται εγκαίρως η περίσσια νερού.
Σε κήπο και γλάστρα, καλύτερα να ποτίζετε απευθείας στο χώμα. Αποφύγετε το συχνό κατάβρεγμα της βλάστησης, επειδή ευνοούνται ασθένειες.
Κλάδεμα και ανανέωση
Μόλις το νεαρό φυτό ριζώσει καλά, κόψτε τους βλαστούς στο μισό του μήκους τους, καλύτερα αργά τον Μάιο.
Το ίδιο κάνετε και σε ηλικιωμένο δενδρολίβανο, ώστε να το ανανεώσετε.
Κάθε χρόνο, νωρίς την άνοιξη ή μετά την εαρινή ανθοφορία, αφαιρείτε παλιά και ξερά κλαδιά, καθώς και εκείνα που ξεφεύγουν πολύ από το σχήμα της μορφής του.
Συγχρόνως, ενσωματώστε οργανικό κοσμπόστ στο χώμα του, ώστε να ευνοήσετε βλάστηση και άνθηση.
Το κλάδεμα νωρίς την άνοιξη μειώνει την εαρινή ανθοφορία, αλλά ευνοεί την εξέλιξη του θάμνου, επειδή γίνεται εκμετάλλευση και την έντονης αναβλάστησης της άνοιξης.
Προβλήματα και ασθένειες
Όταν το δενδρολίβανο καλλιεργείται σωστά, σπάνια αντιμετωπίζει πρόβλημα από έντομα και παθογόνους μικροοργανισμούς.
Πρόβλημα μπορεί να του δημιουργήσουν κυρίως, το συμπαγές χώμα, ειδικά σε γλάστρα και το υπερβολικό πότισμα, επειδή η συνεχής υγρασία ευνοεί παθογόνους μικροοργανισμούς με αποτέλεσμα την ξήρανση του φυτού. Υπό αυτές τις συνθήκες το φυτό προσβάλλεται πρωταρχικά από τη σήψη των ριζών, μια ασθένεια συνήθως, μη αναστρέψιμη.
Όταν παρατηρηθούν ξηράνσεις στα φύλλα, ήδη έχει ξεκινήσει η εισβολή του και το πιθανότερο είναι να μην μπορεί να θεραπευτεί.
Προλάβετέ τη με καλές καλλιεργητικές τεχνικές και ελέγξτε την κατάσταση μόλις αρχίζουν να κιτρινίζουν τα φύλλα.
Οι περισσότερες κοινές ασθένειες του δεντρολίβανου οφείλονται σε υπερβολική υγρασία στο έδαφος ή στο φύλλωμα.
Αποφύγετε το συχνό πότισμα και οπωσδήποτε το κατάβρεγμα της βλάστησης.
Το ωίδιο, που παρουσιάζεται στα μέρη του φυτού με τη μορφή κηλίδων με λευκό επίχρισμα (σαν λευκή σκόνη), όπως και άλλες μυκητολογικές προσβολές, εμφανίζονται εξαιτίας καταβρέγματος της βλάστησης ή απλά ποτίσματος του φυτού από επάνω και όχι απευθείας στο χώμα.
Μόλις παρατηρήσετε κάποια τέτοια ασθένεια, αντιμετωπίστε τη με το δικό σας οικολογικό μυκητοκτόνο, διαλύοντας 1 κουταλιά της σούπας μαγειρική σόδα και 1 κουταλάκι του γλυκού βιοδιασπώμενου* υγρού πιάτων σε 1 λίτρο νερό.
Ανακατεύετε καλά και χρησιμοποιείτε ακροφύσιο για λεπτό ψεκασμό.
Ψεκάστε τις προσβεβλημένες περιοχές μία φορά την εβδομάδα, αργά το απόγευμα.
Η πυκνή φύτευση, η υπερβολικά πλούσια βλάστηση παρεμποδίζουν τον ήλιο και τον αέρα να διεισδύσουν στο φυτό.
Έτσι, ευνοούν την υγρασία και συνεπώς, την ανάπτυξη ασθενειών.
Το σκαθάρι του δενδρολίβανου τρέφεται ως ακμαίο, αλλά και ως προνύμφη, με τα τρυφερά φύλλα.
Οι αφίδες, η γνωστή μελίγκρα, και οι αλευρώδεις, τα μικροσκοπικά λευκά εντομάκια, δεν προκαλούν σοβαρή βλάβη στα φυτά του δεντρολίβανου, όταν εντοπιστούν σε περιορισμένο πληθυσμό.
Όμως, τα μελιτώματα, οι κολλώδεις ουσίες, που παράγουν, αυξάνουν την πιθανότητα ανάπτυξης ασθενειών στο φύλλωμα.
Σε μεγάλο πληθυσμό απομυζούν τους χυμούς του φυτού και το εξασθενούν. Μόλις παρατηρήσετε, τα μικρά έντομα ή ακόμα και τετράνυχο, τις μικρές αραχνούλες (ακάρεα), ψεκάστε με ένα οικολογικό εντομοκτόνο (και ακαρεοκτόνο), όπως αυτό που μπορείτε να φτιάξετε μόνοι σας:
Σε 1 λίτρο χλιαρό νερό προσθέστε 3 κουταλάκια του γλυκού τριμμένο πράσινο σαπούνι ή 1 κουταλάκι του γλυκού βιοδιασπώμενο* υγρό πιάτων.
Στο συγκεκριμένο διάλυμα συμπληρώστε και δύο κουταλάκια του γλυκού οινόπνευμα φωτιστικό μπλε (93 βαθμοί) ή οινόπνευμα καθαρό (95 βαθμοί).
Ανακατεύετε καλά και χρησιμοποιείτε ακροφύσιο για λεπτό ψεκασμό. Ψεκάστε τις προσβεβλημένες περιοχές μία φορά την εβδομάδα, αργά το απόγευμα.
Το ίδιο σκεύασμα μπορείτε να εφαρμόσετε και σε περίπτωση, που παρατηρήσετε το σκαθάρι του δενδρολίβανου ( Chrysolina americana ): ένα μικρό σκαθάρι με ρίγες σε μεταλλικό πράσινο και λιλά χρώμα, που τρέφεται ως ακμαίο, αλλά και ως προνύμφη, με τα τρυφερά φύλλα. Το συγκεκριμένο έντομο προσβάλλει κυρίως, το δενδρολίβανο, καθώς και άλλα αρωματικά φυτά της ίδιας οικογένειας, όπως λεβάντα, ρίγανη, φασκόμηλο και θυμάρι. , επειδή τρέφεται ως ακμαίο, αλλά και ως προνύμφη, με τα τρυφερά φύλλα τους.
*Το βιοδιασπώμενο υγρό πιάτων είναι φιλικό προς τον άνθρωπο και το περιβάλλον

greenside.gr

Γιατί η ζωή έχει και άλλα να μας πει - Τα Γαλάζια Άνθη του Αγκίσαρου και το Γαλάζιο Πουλί (1550 π.Χ.) και γιατί λάδανο ή λήδανον;

Η λέξη λάδανο, θεωρείται ακκαδικής προέλευσης.
Η Ακκάδ ήταν μεγάλο εμπορικό κέντρο της Μεσοποταμίας που ήκμασε την 3η χιλιετία π.Χ. και η ακκαδική γλώσσα ήταν σημιτική, ομιλούμενη στην Αρχαία Μεσοποταμία. 
Στην ακκαδική έχουν γραφτεί το "Έπος του Γκιλγκαμές" και το "Έπος του Ατράχασι". 
Στα Ακκαδικά το λάδανο .... προφέρονταν λάντινου ή λάντουνου (ladunu) 
Η ελληνική λέξη που αφορά τη ρητίνη που παράγεται από το φυτό Cistus είναι λήδανον ή λάδανον (Ηρόδοτος, 500 π.Χ.) που εξελίχθηκε αργότερα σε λάβδανο.  Στα λατινικά εμφανίζεται ως Ladanum, labdanum και lapdanum 
Η ονομασία της ρητίνης εμφανίζεται με αντίστοιχη μορφή σε διάφορες γλώσσες: 
Ασσυριακά: Ladanu. 
Αραβικά : Ladhan.
Αγγλικά: Ladanum. 
Γερμανικά: Labdanum, Ladenharz, Ladan, Gummi or Resina Labdanum.  Γαλλικά : Ladanum.
Ισπανικά: Ládano.
Τουρκικά : Ladaen.
Τα Γαλάζια Άνθη του Αγκίσαρου και το Γαλάζιο Πουλί (1550 π.Χ.) Στην παραδοσιακή κρητική στιχουργία και λαϊκή τέχνη τα πουλιά κατέχουν κεντρικό ρόλο και κυρίως ο αετός. 
Στο περίφημο ριζίτικο, ο αετός βρίσκεται στο κέντρο ενός  χιονισμένου τοπίου, κάθεται σε ψηλό βουνό, πάνω σε χαράκι, μόνος, καημένος, βρεγμένος, χιονισμένος και παρακαλεί τον ήλιο ν’ ανατείλει, να λάμψει και να δώσει για να ....... απελευθερωθεί και ο ίδιος από τα δεσμά της φύσης και του χιονιού.
Να πετάξει ελεύθερος, χαμηλά και μακριά.
Στη νωπογραφία που βρίσκεται στο παλάτι της Κνωσού συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο! 
Το πουλί απελευθερωμένο και σε ολάνθιστο ανοιξιάτικο τοπίο, δεν παρακαλεί αλλά χαίρεται τη ζωή.
Η φύση δεν έχει υποτάξει τη ζωή.
Την έχει λύσει από τα δεσμά του Χειμώνα. 
Το πουλί είναι ένα με τη φύση και περιτριγυρίζεται από ανθισμένα λουλούδια.
Ο Χειμώνας έχει περάσει και η Άνοιξη με τις ορμές της έχει νικήσει. 
Το πουλί περήφανο ατενίζει το μέλλον, τον ουρανό ή κάποιο άλλο πουλί θηλυκό, το ίδιο κάνει.
Μπορεί πάντως να πετάξει ελεύθερο. 
Κεντρικό νόημα της νωπογραφίας είναι οι μικρές χαρές (τα άνθη μαραίνονται γρήγορα) και τα βαθιά χρώματα της ζωής.   
Το «Γαλάζιο Πουλί» βρίσκεται στην Οικία των Τοιχογραφιών στο πολυδαίδαλο παλάτι της Κνωσού. 
Η «Οικία των τοιχογραφιών» βρίσκεται στη ΒΔ πλευρά του ανακτόρου, στη νότια πλευρά του βασιλικού δρόμου. 
Μικρό σε μέγεθος κτίριο και απλό σε αρχιτεκτονική. Εντυπωσίασε από την πρώτη στιγμή που βρέθηκε με τις έντονες σε χρώματα και πλούσιες σε θέματα τοιχογραφίες του.
Οι Μινωίτες χρησιμοποιούσαν φυτικά χρώματα στην ζωγραφική τους και πάνω σε νωπό ακόμα κονίαμα.
Έτσι το χρώμα διαχέονταν μέσα στο κονίαμα και η χρώση γινόταν μόνιμη και ανεξίτηλη.
Τεχνική που χρησιμοποιήθηκε μεταγενέστερα και για το ζωγραφικό διάκοσμο εκκλησιών. 
Οι τοιχογραφίες της Κνωσού αποτελούν όχι μόνο μεγάλα και εντυπωσιακά δείγματα του προελληνικού πολιτισμού αλλά και ολόκληρου του ευρωπαϊκού πολιτισμού! 
Το «Γαλάζιο Πουλί» ανάμεσα σε βράχια, είναι ένα από τα πιο χαρούμενα θέματα των τοιχογραφιών και μια από τις νωπογραφίες που έχουν έντονη έκφραση φυσιοκρατίας.  Χαρακτηρίζεται από μεγάλη ελευθερία στην απόδοση των περιγραμμάτων για να τονιστεί η ελευθερία του πουλιού σε συνδυασμό με τη συμβίωση στη φύση. 
Τα λουλούδια που επελέγησαν ως περιβάλλον, είχαν σίγουρα εντυπωσιάσει τους καλλιτέχνες είτε από θέμα ομορφιάς, είτε είχαν σχέση θρησκευτική με τους Μινωίτες. 
Ενώ τα μηνύματα είναι η χαρά της ζωής και η ελευθερία κυριαρχεί η αρμονία σε συνδυασμό με την ευτυχία.   
Το λευκό βάθος σε πλήρη αντίθεση με τις έντονες χρωματικές επιλογές, εκτός από ηρεμία παραπέμπει και σε μεγαλείο, καλλιτεχνική επιλογή πρωτοφανής για την εποχή (1550 π.Χ.), μια και οι περισσότεροι πολιτισμοί, όταν ήθελαν να περάσουν μηνύματα ισχύος και μεγαλείου χρησιμοποιούσαν ως θέματα βασιλιάδες και θεούς και όχι ανέμελα γαλάζια πουλιά.. 
Η ένταση και η ζωντάνια τονίζονται με τα ανεξίτηλα και βαθιά χρώματα και μεταξύ των λουλουδιών διακρίνονται ίριδες, άγρια ρόδα και γαλάζια άνθη αγκισάρου. 
Είναι σίγουρο ότι η λαδανιά είχε προκαλέσει μεγάλη εντύπωση στους Αρχαίους Μινωίτες. 
Από τη μια τα ευαίσθητα μπλε-μωβ άνθη της που μαραίνονταν σε μια μέρα και από την άλλη η ρητίνη με το υπέροχο άρωμα η οποία εξάγονταν στην υπερδύναμη της εποχής, την Αίγυπτο των Φαραώ και έφερνε κέρδη στο παλάτι. 

Οπότε δεν θα την άφηναν έξω από τις αισθητικές τους επιλογές. Έτσι την συμπεριέλαβαν στα φυτά που παρουσιάζονται στο «Γαλάζιο Πουλί».

aladanos.blogspot.com

Nobiletin, ένα ισχυρότατο αντιοξειδωτικό, κρυμμένο μέσα στα μανταρίνια

 

Nobiletin –

Kάθε μέρα έρχονται στην επικαιρότητα έρευνες, οι οποίες επιβεβαιώνουν τον σπουδαίο ρόλο που παίζουν τα φρούτα, τα βότανα και τα λαχανικά στην διατήρηση της υγείας μας και της ευεξίας μας.
O Murray Huff αγγειακός βιολόγος από την Schulich School of Medicine και Dentistry του Canada και οι συνεργάτες του σε προηγούμενες μελέτες τους, εντόπισαν ένα νέο ισχυρότατο αντιοξειδωτικό στα μανταρίνια.
H ομάδα των επιστημόνων διαπίστωσε ότι η ουσία με το όνομα Nobiletin δεν εμποδίζει μόνο την παχυσαρκία, αλλά
προσφέρει ισχυρότατη προστασία έναντι του διαβήτη τύπου 2 και της αρτηριοσκλήρυνσης, η οποία αρτηριοσκλήρυνση είναι υπεύθυνη για τις περισσότερες καρδιακές προσβολές και
τα περισσότερα εγκεφαλικά επεισόδια.
Σε ένα μοντέλο του μεταβολικού συνδρόμου που αναπτύχτηκε από τους ερευνητές, τα ποντίκια της πρώτης ομάδας τράφηκαν με μία δυτικού τύπου διατροφή, μία διατροφή πλούσια σε λίπη και απλά σάκχαρα.
Το αποτέλεσμα ήταν όλα τα μέλη της ομάδας να γίνουν παχύσαρκα, να αποκτήσουν αρτηριοσκλήρυνση και όλα τα χαρακτηριστικά του μεταβολικού συνδρόμου δηλαδή...
read more:https://botanologia.gr/nobiletin-ena-ischyrotato-antioxeidotiko-krymmeno-mesa-sta-mantarinia/

Φασκόμηλο: Η «πανάκεια» της ελληνικής χλωρίδας. Τι πρέπει να γνωρίζουμε

1. Φασκόμηλο
Το φασκόμηλο (Σάλβια η φαρμακευτική, Salvia officinalis) ανήκει στο γένος Ελελίφασκος (Salvia) και στην οικογένεια των Χειλανθών (Lamiaceae). 

Το όνομα του γένους Salvia, προέρχεται από το λατινικό ρήμα salvo που σημαίνει σώζω (θεραπεύω). 

Στα αγγλικά η κοινή του ονομασία είναι sage, ή garden sage, ή common sage, ενώ τα ονόματα «ελελίφασκον» ή «σφάσκον» προέρχονται από τους Ιπποκράτη, Διοσκουρίδη και Θεόφραστο. Η ονομασία του είδους officinalis προέρχεται από την λέξη officina που ήταν η αποθήκη των μοναστηριών όπου αποθηκεύονταν τα βότανα και τα φάρμακα.
Το φυτό Salvia officinalis έχει έντονη ευχάριστη οσμή και καλλιεργείται για τις φαρμακευτικές και αντιοξειδωτικές του ιδιότητες. 

Διατίθεται στο εμπόριο ως ξηρή δρόγη ή υπό την μορφή αιθερίου ελαίου. Τ

ο αιθέριο έλαιο του φασκόμηλου έχει μια σειρά από φαρμακολογικές επιδράσεις: αντιμικροβιακές, κατά της χοληστερίνης, μείωση του άγχους, αντιμεταλλαξιογόνες, αντιφλεγμονώδεις, μέχρι και αντικαρκινικές. 

Ως αφέψημα έχει ιδιαίτερη φήμη και κατανάλωση, καθώς λειτουργεί ως εμμηναγωγό, ανθιδρωτικό, αντισηπτικό, αποχρεμπτικό, θεραπευτικό της στοματικής κοιλότητας, υπογλυκαιμικό, σπασμολυτικό, καρδιοτονωτικό, στυπτικό και ως βελτιωτικό πέψης. 

Εκτός από την χρήση του ως φαρμακευτικό βότανο βρίσκει εφαρμογές ως αρωματικό στην μαγειρική, στην αρτοβιομηχανία και στα καλλυντικά. 

Επίσης, χρησιμοποιείται στις βιομηχανίες τροφίμων και ποτών ως συντηρητικό.
Η υπερβολική και παρατεταμένη χρήση του φασκόμηλου, όπως συμβαίνει με τα περισσότερα φάρμακα και βότανα, μπορεί να προκαλέσει προβλήματα λόγω της θουγιόνης που περιέχει.
2. Θουγιόνη
Η ένωση θουγιόνη είναι γνωστή από τα μέσα του 19ου αιώνα, όπου υποστηριζόταν ότι η κατανάλωση του πότου αψέντι προκαλεί κρίσεις και υπαίτια ουσία θεωρήθηκε η θουγιόνη. 

Με το πέρασμα των χρόνων γύρω στο 1970, η θουγιόνη θεωρήθηκε ότι έχει την ίδια δράση με τα κανναβινοειδή. 

Μετά από όλες αυτές τις “κατηγορίες”, σήμερα καταναλώνεται με ελεγχόμενο τρόπο λόγω της δράσης της και θεωρείται ψυχοτροπική νευροτοξίνη. 

Παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον η μελέτη της φυσικής ένωσης θουγιόνης, καθώς είναι παρούσα σε μεταβλητές ποσότητες σε ένα μεγάλο αριθμό φυτών, συνεπώς αποτελεί συστατικό σε πολλά προϊόντα φυτικής προέλευσης, διάφορα τρόφιμα, ποτά, καλλυντικά, αρτύματα, αρώματα και φαρμακευτικά προϊόντα.
2.1 Χημεία της θουγιόνης
Η θουγιόνη είναι μια φυσική δίκυκλη μονοτερπενική κετόνη, εμφανίζεται στη φύση σε δυο διαστερεομερείς δομές: την (-)- α– θουγιόνη και την (+)-β-θουγιόνη (Σχήμα 1). 

Η θουγιόνη έχει και άλλες δυο εναντιομερείς δομές οι οποίες δεν θα αναφερθούν γιατί δεν εντοπίζονται στην φύση. 

Έχει οσμή παρόμοια με αυτής της μενθόλης (μέντα) και σε χημικώς καθαρή μορφή είναι άχρωμο υγρό.
Εντοπίζεται στο αιθέριο έλαιο του φασκόμηλου αλλά και σε άλλα φυτά όπως ο κέδρος, η αψιθιά, η ρίγανη, η τούγια και το χρυσάνθεμο, συνήθως ως μίγμα ισομερών 1:2 (Πίνακας 1).

Πίνακας 1: Ποσότητες θουγιόνης σε αιθέρια έλαια αρωματικών φυτών. (*ΜΚ: μη καθορισμένο).

2.2 Χρήσεις και κανονισμοί
Στις μέρες μας υπάρχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον θέσπισης ορίων γύρω από τις ποσότητες της α– και β-θουγιόνης, λόγω της τοξικότητας που παρουσιάζουν πάνω από κάποια συγκέντρωση στον ανθρώπινο οργανισμό, αλλά και λόγω των πολλών πηγών πρόσληψής τους. 

Τα όρια που έχουν θεσπιστεί αφορούν το σύνολο της θουγιόνης, δηλαδή και την α– και β-θουγιόνη. Ενώ οι κανονισμοί για τα τρόφιμα και ποτά μειώνονται, για τα φαρμακευτικά βότανα αυξάνονται. Μέχρι και σήμερα, αρκετές χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης θεσπίζουν εθνικά όρια για το περιεχόμενο σε α– και β-θουγιόνη των εν λόγω προϊόντων, όμως η χρήση μπορεί να κλιμακωθεί ανάλογα με την α- και β-θουγιόνη. 

Σήμερα, τα εθνικά όρια έχουν αντικατασταθεί από όρια που καθορίζονται στις επιμέρους μονογραφίες (monographs) για ειδικά σκευάσματα ή από έγγραφα σχετικά με την α-και β-θουγιόνη στα φυτικά φαρμακευτικά προϊόντα.
Πιο συγκεκριμένα, ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων (ΕΜΑ, European Medicines Agency), ορίζει ως ημερήσια αποδεκτή πρόσληψη (ADI, Acceptable Daily Intake) α– και β-θουγιόνης για το φασκόμηλο Salvia officinalis τα 5 mg/άτομο για διάρκεια χρήσης 2 εβδομάδων. 

Επίσης, ενώ υπάρχουν λίγα στοιχεία που αφορούν την έκθεση σε α– και β-θουγιόνη από φαρμακευτικά φυτά, η εκτίμηση είναι ότι 2 έως 20 φλιτζάνια αφεψήματος φασκόμηλου Salvia officinalis, απαιτούνται για να φτάσουν την αποδεκτή ημερήσια πρόσληψη (ADI). Τα μέγιστα επιτρεπτά όρια της θουγιόνης υπό την Ε.Ε είναι: 0,5 mg/kg στα τρόφιμα που δεν παρασκευάζονται με φασκόμηλο και 25 mg/kg στα τρόφιμα που παρασκευάζονται με φασκόμηλο. 

Στις Ηνωμένες Πολιτείες (Η.Π.Α), το φασκόμηλο και το αιθέριο έλαιο του φασκόμηλου (το όριο της θουγιόνης μπορεί να είναι μέχρι 50%) περιλαμβάνονται στην λίστα του Οργανισμού Τροφίμων και Φαρμάκων ως ασφαλή συστατικά, παρόλο που μέχρι το 2002 οι Η.Π.Α δεν είχαν εγκρίνει την θουγιόνη για την χρήση ως αρωματική ουσία.
Παρόλο που οι απόψεις διίστανται, η επιστημονική θεμελίωση ορίων για την πρόσληψη της θουγιόνης σε μορφή υδατικών εκχυλισμάτων όπως το φασκόμηλο ως αφέψημα είναι αμφισβητήσιμη. Επί του παρόντος, φαίνεται να μην υπάρχει κίνδυνος που να συνδέεται με την περιστασιακή χρήση του φασκόμηλου (κυρίως ως αφέψημα), ωστόσο τα στοιχεία που αφορούν την έκθεση σε θουγιόνη είναι εξαιρετικά περιορισμένα.
2.3 Τοξικότητα
Ανταγωνιστής των GABA υποδοχέων
Η α– και β-θουγιόνη αναστέλλουν την ενεργοποίηση των υποδοχέων GABA (gamma Aminobutyric acid) και έτσι οι νευρώνες μπορούν να πυροδοτηθούν εύκολα. 

Αποτέλεσμα αυτής της αναστολής είναι η πιθανή πρόκληση μυϊκών σπασμών.
Ανταγωνιστής του 5-ΗΤ3 υποδοχέα
Η α-θουγιόνη μειώνει την ευαισθησία του 5-ΗΤ3 (5-hydroxytryptamine) υποδοχέα, ο οποίος αποτελεί υποδοχέα της σεροτονίνης. 

Η αναστολή του υποδοχέα 5-ΗΤ3 από την α-θουγιόνη έχει ψυχοτρόπες δράσεις (αγχολυτική και αντιψυχωτική).
Ηπατική δράση
Σύμφωνα με μελέτες η α-θουγιόνη μεταβολίζεται γρήγορα στο ήπαρ. 

Η μείωση συνεπώς της κάθαρσης των φαρμακευτικών ουσιών και η διατήρηση τους σε υψηλά επίπεδα στο αίμα αποτελεί κίνδυνο πρόκλησης σοβαρών παρενεργειών.

Σχήμα 2: Ποσότητες θουγιόνης σε αιθέρια έλαια και αφεψήματα φασκόμηλου από διαφορετικές περιοχές της Ελλάδας.

3. Πειραματική διαδικασία
Κατά την πειραματική διαδικασία, αρχικά παραλήφθηκε το αιθέριο έλαιο του φασκόμηλου μετά από την διαδικασία της απόσταξης, με συσκευή Clevenger. 

Για την παρασκευή του αφεψήματος του φασκόμηλου 2 g κονιορτοποιημέ-νου-ξηρού φυτικού υλικού εκχυλίστηκαν σε 200 mL θερμού νερού. 

Η ποσότητα του θερμού νερού αντιστοιχεί σε μια κούπα και του φυτικού υλικού αντίστοιχη σε αυτήν που περιέχεται στο εμβαπτιζόμενο φακελάκι. 

Η διαδικασία της εκχύλισης είχε διάρκεια 10 λεπτά. 

Το παραληφθέν αφέψημα εκχυλίστηκε εν συνεχεία με οργανικό διαλύτη (διαιθυλαιθέρα) για την παραλαβή των πτητικών συστατικών του αφεψήματος.
Ο ποιοτικός και ο ποσοτικός προσδιορισμός των συστατικών του αιθερίου ελαίου του και των πτητικών συστατικών του αφεψήματος φασκόμηλου πραγματοποιήθηκε με αέρια χρωματογραφία συνδυασμένη με φασματομετρία μαζών (GC-MS, Gas Chromatography – Mass Spectrometry). 

Με την κατασκευή καμπύλης αναφοράς θουγιόνης και την μέθοδο του εσωτερικού προτύπου προσδιορίστηκαν η α– και β-θουγιόνη στα αιθέρια έλαια και στα αφεψήματα του φασκόμηλου. Βρέθηκε ότι οι συγκεντρώσεις της α– και β-θουγιόνης που προσδιορίστηκαν στα αφεψήματα είναι πολύ μικρότερες από αυτές των αντίστοιχων αιθερίων ελαίων στο φασκόμηλο, η διαφορά τους είναι της τάξεως 105, όπως φαίνεται στο Σχήμα 2.

 Επιπλέον, σύμφωνα με τα αποτελέσματα στα αιθέρια έλαια και στα αφεψήματα του φασκόμηλου οι μεγαλύτερες συγκεντρώσεις α– και β-θουγιόνης παρατηρούνται στην περιοχή της Κεντρικής Ελλάδας και ακολουθούν οι περιοχές της Βόρειας Ελλάδας.
Ο μέσος όρος α– και β-θουγιόνης που περιέχεται σε μια κούπα (200 mL) αφεψήματος φασκόμηλου είναι 1,16 mg. 

Η κατανάλωση 5 αφεψημάτων φασκόμηλου/ημέρα δεν ξεπερνά τα θεσπισμένα όρια σε σχέση με την ημερήσια αποδεκτή δόση, όπως αναφέρεται παραπάνω. 

Καταλήγοντας, η παρουσία της θουγιόνης στα αφεψήματα του φασκόμηλου, αυξάνει την πιθανότητα εκδήλωσης προβλημάτων στον ανθρώπινο οργανισμό, αλλά με την λελογισμένη χρήση τους μπορεί να αποφευχθεί η εμφάνιση αυτών.
Όλα μπορούν να θεωρηθούν τοξικά, μόνο η δόση ξεχωρίζει το τοξικό από το μη τοξικό. 

Η ελεγχόμενη χρήση καθώς και η πληροφόρηση για τις συνέπειες της κατανάλωσης επιβάλλεται όχι μόνο για το φασκόμηλο αλλά και για όλα τα φαρμακευτικά φυτά.
ΠΕΤΡΟΣ ΤΑΡΑΝΤΙΛΗΣ
ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΤΜΗΜΑ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ ΤΡΟΦΙΜΩΝ ΚΑΙ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ
ΣΧΟΛΗ ΤΡΟΦΙΜΩΝ ΒΙΟΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ
ΝΕΦΕΛΗ-ΣΟΦΙΑ ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΥ
ΥΠΟΨΗΦΙΑ ΔΙΔΑΚΤΩΡ ΤΜΗΜΑ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ ΤΡΟΦΙΜΩΝ ΚΑΙ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ
ΣΧΟΛΗ ΤΡΟΦΙΜΩΝ ΒΙΟΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ
Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό ΤΡΙΠΤΟΛΕΜΟΣ
Περιοδική έκδοση του Γ.Π.Α.
Φθινόπωρο 2017 | ΤΕΥΧΟΣ 42

dasarxeio.com