Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα από το ταξίδι μου στο βορρά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα από το ταξίδι μου στο βορρά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 15 Μαΐου 2021

Αργοπεθαίνει όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει το μεγαλείο μέσα του

Αργοπεθαίνει
όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας,
επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές,
όποιος δεν αλλάζει το βήμα του,
όποιος δεν ρισκάρει να αλλάξει χρώμα στα ρούχα του,
όποιος δεν μιλάει σε όποιον δεν γνωρίζει.
Αργοπεθαίνει
όποιος έχει την τηλεόραση για μέντορα του
Αργοπεθαίνει
όποιος αποφεύγει ένα πάθος,
όποιος προτιμά το μαύρο αντί του άσπρου
και τα διαλυτικά σημεία στο “ι” αντί τη δίνη της συγκίνησης
αυτήν ακριβώς που δίνει την λάμψη στα μάτια,
που μετατρέπει ένα χασμουρητό σε χαμόγελο,
που κάνει την καρδιά να κτυπά στα λάθη και στα συναισθήματα.
Αργοπεθαίνει
όποιος δεν "αναποδογυρίζει το τραπέζι" όταν δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του,
όποιος δεν ρισκάρει τη σιγουριά του, για την αβεβαιότητα του να τρέξεις πίσω απο ένα όνειρο,
όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του, έστω για μια φορά στη ζωή του, να ξεγλιστρήσει απ' τις πάνσοφες συμβουλές.
Αργοπεθαίνει
όποιος δεν ταξιδεύει,
όποιος δεν διαβάζει,
όποιος δεν ακούει μουσική,
όποιος δεν βρίσκει το μεγαλείο μέσα του
Αργοπεθαίνει
όποιος καταστρέφει τον έρωτά του,
όποιος δεν αφήνει να τον βοηθήσουν,
όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη κακή του τύχη
ή για τη βροχή την ασταμάτητη
Αργοπεθαίνει
όποιος εγκαταλείπει την ιδέα του πριν καν την αρχίσει,
όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει
ή δεν απαντά όταν τον ρωτάν για όσα ξέρει
Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις,
όταν θυμόμαστε πάντα πως για να 'σαι ζωντανός
χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη
από το απλό αυτό δεδομένο της αναπνοής.
Μονάχα με μιά φλογερή υπομονή
θα κατακτήσουμε την θαυμάσια ευτυχία.

Το ποίημα είναι της Βραζιλιάνας Martha Medeiros, συγγραφέως και δημοσιογράφου

Παρασκευή 19 Μαρτίου 2021

Είτε βραδιάζει είτε φέγγει μένει λευκό το γιασεμί.

μάσκες,
αντικατοπτρισμοί
ράγισε το γυάλινο νερό
άλλο δεν είναι παρά μόνο μιά οπτασία,
μια ψευδαίσθηση,
μια φαντασίωση... ntina
Θα μπορούσα να πώ ότι αυτό που είναι, είναι , ανεξαρτήτως συνθηκών.
Είτε βρέχει είτε χιονίζει η γη υποδέχεται με την ίδια δίψα αυτή την ευλογία .
Είτε είναι πρωί είτε είναι βράδυ οι ανάγκες τών ανθρώπων παραμένουν ίδιες.
Οι σοβαροί , συνειδητοποιημένοι άνθρωποι θα είναι πάντα σοβαροί και συνειδητοποιημένοι ανεξάρτητα από την ΑΝΑΓΚΗ .Δεν είμαι υπέρμαχος της ρήσης ‘’ ανάγκα και θεοί πείθονται’’. Αυτό είναι για όσους τούς βολεύει αυτή η φράση.
Η έντιμη στάση των ανθρώπων απέναντι στα πράγματα είναι σήμερα, παρά ποτέ, απαραίτητη για να διαφυλάξουμε τα κεκτημένα μας, και να μη γίνουμε βάρβαροι και βορρά στους ανέντιμους που επιδιώκουν να εξομοιωθούμε μαζί τους.
Μόνο έτσι θα διατηρήσουμε λευκό το γιασεμί.
Η ανέχεια μεγαλώνει και μαζί μ’ αυτήν δυστυχώς, ο καννιβαλισμός , σαν στάση ζωής. Το ζούμε καθημερινά.
Ο μόνος τρόπος να είναι κανείς ανοιχτός στις νέες εξελίξεις , είναι να παίρνει την τύχη στα χέρια του για να μην του την αρπάξουν και να καιροφυλαχτεί για τούς συγχρονισμούς που παραμονεύουν.
Ο μόνος τρόπος να μην λερώσουμε το λευκό γιασεμί είναι να είμαστε ενεργοί πολίτες, άρα ζωντανοί πολίτες. 
Ας πάψει πιά ο ωχαδερφισμός και ο φιλοπαρτισμός.
Ο μόνος τρόπος να είναι κανείς ενεργός είναι να αντιπαλεύει τις αντιξοότητες.
Ο μόνος τρόπος να ανταπεξέλθεις στην καθημερινότητα είναι να μην έχεις μνήμη τού χθες, με την έννοια να μην αναπολείς και να μην μεμψιμοιρείς.
Οι παλιές καλές μέρες μάς τέλειωσαν εδώ και καιρό και είναι ματαιοπονία να τις συζητάμε και να τις νοσταλγούμε.
Ας δημιουργήσουμε νέες μέρες, νέα όνειρα, νέα ιδανικά.
Ας γνωρίσουμε καλύτερα τον εαυτό μας , ας μην αλλοιώσουμε τον χαρακτήρα μας κι ας παραμείνουμε παρά τις δυσκολίες ,καθαροί και ξάστεροι όπως το γιασεμί του Σεφέρη που είτε βραδιάζει είτε φέγγει μένει λευκό.
 Είτε βραδιάζει είτε φέγγει μένει λευκό το γιασεμί.