Ο Philip K. Dick, το Matrix και η προσομοίωση του κόσμου μας

Ήταν πριν 22 χρόνια που η ταινία Matrix βγήκε στις αίθουσες. 
Ένας άντρας εμφανίστηκε και είπε: "Η ζωή που ζούμε είναι μια προσομοίωση"
Όλοι τον κοίταξαν σαν να ήταν τρελός. 
Αλλά κάποιοι τον πήραν στα σοβαρά. 
Και λέγεται πως κατάσχεσαν τα αρχεία του!
Σήμερα, ο Elon Musk και οι κβαντικοί φυσικοί λένε ότι ίσως είχε δίκιο. 
Αυτή είναι η ανησυχητική ιστορία του Philip K. Dick, του άνδρα που ήθελε να μας πει κάτι το διαφορετικό!
Ήταν το 1977. 
Ο Philip K. Dick ανέβηκε στη σκηνή. 
Όλοι περίμεναν να μιλήσει για το νέο του μυθιστόρημα. 
Αλλά, με παγωμένη φωνή, έριξε τη βόμβα: ζούμε σε μια προγραμματισμένη πραγματικότητα. 

Το μόνο στοιχείο είναι τα déjà vu και τα σφάλματα του συστήματος που εμφανίζονται όταν αλλάζουν οι μεταβλητές. 

               Déjà vu και “glitches”
-. στο Matrix:
Το déjà vu είναι ένδειξη ότι η προσομοίωση άλλαξε 
-. στον Dick:
Υπάρχουν συνεχώς

# σπασίματα της πραγματικότητας 
# αντικείμενα που αλλάζουν 
# μνήμες που δεν ταιριάζουν 
Αυτό είναι το καθαρά Dick-ικό μοτίβο

    και...
Η αίθουσα έμεινε σιωπηλή. 
Οι επιστήμονες γέλασαν αμήχανα.
Όλα ξεκίνησαν το 1974, με μια διανομέας που έφτασε στην πόρτα του. 
Η γυναίκα φορούσε στο λαιμό της ένα μενταγιόν με το σύμβολο του ψαριού. 
Τη στιγμή που ο Philip K. Dick κοίταξε αυτό το μενταγιόν, υπέστη ένα είδος πνευματικής κατάρρευσης. 
Αργότερα το περιέγραψε ως μια ροζ ακτίνα λέιζερ. 
Ξαφνικά, ο εγκέφαλός του γέμισε με γνώσεις γλωσσών που δεν γνώριζε και κβαντικής φυσικής. 
Αυτό το ονόμασε Anamnesis!
Ο Philip K. Dick άρχισε να γράφει ότι ο κόσμος ήταν μια ψεύτικη κατασκευή, μιά παραβολή! 
Σύμφωνα με τον ίδιο, οι κυβερνήσεις προκαλούσαν ψεύτικους πολέμους και η τεχνολογία υποδούλωνε τα μυαλά του κόσμου!
Αυτό που έγραφε τράβηξε την προσοχή!
Και είχε κατά καιρούς επαφές και ελέγχους από αρχές ασφαλείας, κυρίως λόγω επιστολών και δηλώσεών του την ταραγμένη περίοδο την δεκαετία του 1970!
Λέγεται πως έκλεψαν τα χειρόγραφά του. 
Λέγεται πως πίστευαν ότι είχε επαφές με ανώτερες δυνάμεις, ειδικά μετά από εμπειρίες του 1974 (το περίφημο “2-3-74” γεγονός) το οποίο και τροφοδότησε τις μεταγενέστερες εικασίες!
Το “2-3-74” είναι η συντομογραφία που χρησιμοποιείται για ένα σύνολο εμπειριών που ισχυρίστηκε ο Philip K. Dick ότι είχε τον Φεβρουάριο–Μάρτιο του 1974. 
Είναι από τα πιο διάσημα και ένα από τα πιο τεκμηριωμένα και συζητημένα γεγονότα της ζωής του Philip K. Dick

Ας δούμε ακριβώς τι είναι αλήθεια και πώς εξελίχθηκε η ιστορία:

Το γεγονός (Φεβρουάριος 1974)

Στα τέλη Φεβρουαρίου του 1974, ο Philip K. Dick είχε αφαιρέσει τα οδοντικά φάρμακά του και βρισκόταν σε μεγάλο πόνο. 

Μια νεαρή γυναίκα (που στα γραπτά του ονομάζει "Sheri") ήρθε στην πόρτα του για να παραδώσει μια παραγγελία αναπληρωματικών φαρμάκων (Darvon).

Η γυναίκα αυτή φορούσε ένα μενταγιόν. 

Δεν ήταν απλά ένα "ψάρι", αλλά το σύμβολο του Vesica Piscis (δύο κύκλοι που τέμνονται, σχηματίζοντας έναν μυτερό elliptικό χώρο που μοιάζει με ψάρι), το οποίο στην παλαιοχριστιανική τέχνη συμβόλιζε τον Ιχθύ και τον Χριστό.

Η "Κατάρρευση" (ή η Έκσταση;)

Όταν ο Philip K. Dick κοίταξε το μενταγιόν, αντί να υποστεί μια κλασική πνευματική κατάρρευση (π.χ. πανικός ή κατάθλιψη), υπέστη αυτό που περιέγραψε ως ένα ξέσπασμα θεϊκού φωτός. 

Ο ίδιος ισχυρίστηκε ότι μια "ροζ ακτίνα φωτός" βγήκε από το μενταγιόν και τον χτύπησε στο μάτι - είδε ένα ροζ φως ή “ροζ ακτίνα” (pink beam/light).

Αυτή η εμπειρία τον ξύπνησε από αυτό που ονόμαζε "την ανάμνηση" (anamnesis).

Για τους επόμενους δύο μήνες (Μάρτιος και Απρίλιος του 1974), ο Philip K. Dick βίωσε μια σειρά από υπερρεαλιστικές, μυστικιστικές εμπειρίες:

Είχε παραισθήσεις (έβλεπε αρχαίoους Ρωμαίους στρατιώτες στον δρόμο, επιστημονικά σύμβολα στον ουρανό).

Είχε την αίσθηση ότι ο κόσμος είχε αλλάξει, ότι ζούσε σε ένα είδος "μαύρου σιδήρου" φυλακής που τώρα έσπαγε - ένιωσε ότι έλαβε πληροφορίες/γνώσεις που δεν μπορούσε να εξηγήσει λογικά.

-. είχε έντονες εμπειρίες που ερμήνευσε ως επαφή με μια "ανώτερη νοημοσύνη" που αποκαλούσε συχνά “Vast Active Living Intelligence System” (VALIS).
Άρχισε να πιστεύει ότι υπήρχε ένα είδος υπερβατικής ή πληροφοριακής πραγματικότητας πίσω από τον κόσμο.

         Γιατί έγινε τόσο “μύθος”
Το “2-3-74” έγινε διάσημο γιατί:
-. ο ίδιος το ενσωμάτωσε σε έργα του, όπως στο μυθιστόρημα VALIS,
τα θέματα του Dick (πραγματικότητα vs. ψευδαίσθηση) ταιριάζουν πολύ με τέτοιες αφηγήσεις
και γιατί ο ίδιος έγραψε εκτενώς γι’ αυτό σε σημειώσεις και επιστολές.
Και συμπεραίνουμε πως αυτό το γεγονός είναι κυρίως ένα βιωματικό  επεισόδιο, που όμως επηρέασε βαθιά τη λογοτεχνία του και τροφοδότησε πολλές ερμηνείες.
      Και γιατί τόσος ντόρος για έναν συγγραφέα επιστημονικής φαντασίας;
Διότι οι υποθέσεις του Philip K. Dick έγιναν η επιστήμη του σήμερα.

Ο Philip K. Dick ήταν ο "προφήτης" της εικονικής πραγματικότητας και της αμφισβήτησης της ύπαρξης. 

Στην περίφημη ομιλία του στο Μετς το 1977, σε ένα συνέδριο επιστημονικής φαντασίας στη Γαλλία, είχε δηλώσει:

"Ζούμε σε μια υπολογιστικά προγραμματισμένη πραγματικότητα και η μόνη ένδειξη που έχουμε γι' αυτό είναι όταν αλλάζει κάποια μεταβλητή και συμβαίνει μια μεταβολή στον κόσμο μας."

Στα έργα του, όπως το Ubik ή το A Scanner Darkly, η ψευδαίσθηση δεν είναι μόνο ένα εξωτερικό σκηνικό, όπως το Matrix, αλλά συχνά πηγάζει από τη φθορά του μυαλού, τα ναρκωτικά ή την υποκειμενική αντίληψη. 

Για τον Dick, η "φυλακή" είναι όντως εσωτερική.

Μια από τις πιο διάσημες ατάκες του είναι:

"Πραγματικότητα είναι αυτό που, όταν σταματάς να το πιστεύεις, δεν εξαφανίζεται." 

    Ας έρθουμε στο σήμερα. 

Γιατί το σύμπαν ακολουθεί τόσο αυστηρούς μαθηματικούς κανόνες; 

Μήπως επειδή είναι γραμμένο σε κώδικα;

Αυτή τη στιγμή, η "Υπόθεση της Προσομοίωσης" βρίσκεται στο μεταίχμιο μεταξύ θεωρητικής φυσικής και φιλοσοφίας, επειδή μας λείπουν τα εργαλεία για να "κοιτάξουμε έξω από το κουτί".

Όμως, ο Elon Musk, ο οποίος είναι ο πιο διάσημος υποστηρικτής αυτής της ιδέας, έχει δηλώσει πως η πιθανότητα να ζούμε στην "πραγματική πραγματικότητα" είναι μία στο δισεκατομμύριο, αλλά και άλλοι επιστήμονες παίρνουν την ιδέα στα σοβαρά, μελετώντας τρεις συγκεκριμένους επιστημονικούς πυλώνες 

1. Η Κβαντοποίηση του Χώρου και του Χρόνου

Στη φυσική, υπάρχει το μήκος Planck 

Είναι η μικρότερη δυνατή μονάδα μήκους. 

Κάτω από αυτό το όριο, οι έννοιες της γεωμετρίας και του χώρου καταρρέουν. 

Για πολλούς επιστήμονες υπολογιστών, αυτό μοιάζει τρομακτικά με το pixel μιας οθόνης ή τη διακριτή μονάδα μνήμης ενός υπολογιστή. 

Αν ο κόσμος ήταν "αναλογικός" και συνεχής, δεν θα έπρεπε να έχει ελάχιστη μονάδα μέτρησης.

2. Το "Rendering" της Πραγματικότητας

Στα σύγχρονα video games, ο υπολογιστής δεν σχεδιάζει (render) ολόκληρο τον κόσμο ταυτόχρονα, αλλά μόνο το μέρος που κοιτάζει ο παίκτης, για να εξοικονομήσει πόρους.

Στην κβαντομηχανική, έχουμε το φαινόμενο της κατάρρευσης της κυματοσυνάρτησης: ένα σωματίδιο δεν έχει συγκεκριμένη θέση μέχρι τη στιγμή που θα το παρατηρήσουμε. 

Αυτή η "οικονομία" του σύμπαντος —να ορίζει την κατάσταση της ύλης μόνο όταν υπάρχει αλληλεπίδραση— θυμίζει έντονα προγραμματιστική βελτιστοποίηση.

3. Διορθωτικοί Κώδικες (Error-Correcting Codes)

Ο θεωρητικός φυσικός James Gates Jr. ανακάλυψε κάτι εκπληκτικό ενώ μελετούσε τις εξισώσεις της θεωρίας των υπερχορδών (που προσπαθεί να εξηγήσει τα πάντα στο σύμπαν). 

Βρήκε μαθηματικές δομές που είναι πανομοιότυπες με τους αυτοδιορθωτικούς κώδικες που χρησιμοποιούν οι browsers (όπως αυτός που χρησιμοποιείς τώρα) για να διορθώνουν τα σφάλματα στη μεταφορά δεδομένων.

"Πώς είναι δυνατόν κώδικας που χρησιμοποιούμε για να λειτουργεί το internet να βρίσκεται κρυμμένος στις εξισώσεις της θεωρητικής φυσικής;" αναρωτήθηκε ο Gates.

           Το πρόβλημα της επιβεβαίωσης
Η μεγαλύτερη πρόκληση είναι ότι αν η προσομοίωση είναι "τέλεια", οι νόμοι της φυσικής που μελετάμε είναι απλώς οι κανόνες του λογισμικού. 
Είναι σαν να προσπαθεί ένας χαρακτήρας μέσα στο Super Mario να καταλάβει ότι τρέχει σε έναν επεξεργαστή χρησιμοποιώντας μόνο τα τούβλα και τα μανιτάρια που έχει γύρω του.
Αν ποτέ επιβεβαιωθεί, πιθανότατα θα γίνει μέσω κάποιου στατιστικού σφάλματος (glitch) στη μικροκλίμακα ή μέσω της ανακάλυψης ότι το σύμπαν έχει ένα πεπερασμένο όριο στην υπολογιστική του ισχύ.
 - . και τι πιστεύουμε; -  αν αποδεικνυόταν αύριο επιστημονικά, ότι ζούμε σε προσομοίωση, αυτό θα άλλαζε τον τρόπο που ζούμε την καθημερινότητά μας ή θα το αποδεχόμασταν απλώς ως έναν ακόμα νόμο της φύσης και θα συνεχίζαμε να τρώμε και να πίνουμε αμέριμνοι;

                   ιδού η απορία μου!

                              κείμενο και επιμέλεια κειμένου:ntina

Ο dr. Jordan Peterson, οι 12 κανόνες του για τη ζωή και η πρόσφατη συνέντευξη/συζήτηση με τον Elon Musk

Πώς πρέπει να ζούμε σωστά σε έναν κόσμο χάους και αβεβαιότητας; 
Ο dr. Jordan Peterson έχει βοηθήσει εκατομμύρια ανθρώπους, νέους και ηλικιωμένους, άνδρες και γυναίκες, να στοχεύσουν σε μια ζωή με υπευθυνότητα και νόημα. 
Είναι ένας από τους πιο συναρπαστικούς και επιδραστικούς στοχαστές παγκοσμίως, με τις διαλέξεις του για θέματα που κυμαίνονται από τη Βίβλο μέχρι τη μυθολογία και τις ρομαντικές σχέσεις να συγκεντρώνουν ακροατήρια δεκάδων εκατομμυρίων ανθρώπων. 
Το εντυπωσιακό μήνυμά του για την αξία της προσωπικής ευθύνης και την αναζήτηση του νοήματος έχει προκαλέσει μεγάλη απήχηση σε όλο τον κόσμο.
Βασιζόμενος στο δικό του έργο ως κλινικός ψυχολόγος και σε διδάγματα από τους παλαιότερους μύθους και ιστορίες της ανθρωπότητας, ο dr. Jordan Peterson προσφέρει δώδεκα βαθιές και ρεαλιστικές αρχές για να ζήσουμε σύμφωνα με αυτές.
 Άλλωστε, όπως μας υπενθυμίζει, ο καθένας μας έχει να παίξει έναν ζωτικό ρόλο στην εκτυλισσόμενη μοίρα του κόσμου. 
Και τι πρέπει να γνωρίζει ο καθένας μας στον σύγχρονο κόσμο;
Η απάντηση του διάσημου ψυχολόγου στο δύσκολο ερώτημα τούτο, συνδυάζει με μοναδικό τρόπο τις σκληρά κερδισμένες αλήθειες της αρχαίας παράδοσης με τις εκπληκτικές αποκαλύψεις της επιστημονικής έρευνας αιχμής.
Με χιούμορ, έκπληξη και πληροφορία, ο dr. Jordan Peterson μας λέει:

-. γιατί τα αγόρια και τα κορίτσια που κάνουν skateboarding πρέπει να τα αφήνουμε ήσυχα! 
-. ποια τρομερή μοίρα περιμένει όσους ασκούν πολύ εύκολα κριτική.
-. γιατί πρέπει πάντα να χαϊδεύουμε μια γάτα όταν τη συναντάτε στο δρόμο.
-. τι έχει να μας πει το νευρικό σύστημα του ταπεινού αστακού και γιατί να στεκόμαστε όρθιοι, με τους ώμους μας πίσω για την επιτυχία στη ζωή
-. γιατί οι αρχαίοι Αιγύπτιοι λάτρευαν την ικανότητα να προσέχουν προσεκτικά τον ανώτατο από τους θεούς 
-. ποια τρομερά μονοπάτια βαδίζουν οι άνθρωποι όταν γίνονται αγανακτισμένοι, αλαζόνες και εκδικητικοί!!!

Και επισημαίνει ο dr. Jordan Peterson ότι οι άνθρωποι γεννιούνται με ένα ένστικτο για ηθική και νόημα, και πρέπει να αναλάβουν την ευθύνη να αναζητήσουν νόημα πάνω από τα δικά τους ενδιαφέροντα!
Και ταξιδεύει ευρέως ο dr Jordan Peterson, συζητώντας για την πειθαρχία, 
την ελευθερία, 
την περιπέτεια και την υπευθυνότητα, αποστάζοντας τη σοφία του κόσμου σε 12 πρακτικούς και βαθυστόχαστους κανόνες για τη ζωή. 
Οι 12 κανόνες για τη ζωή καταρρίπτουν τα σύγχρονα κοινά σημεία της επιστήμης, 
της πίστης και της ανθρώπινης φύσης, ενώ παράλληλα εξυψώνουν το μυαλό και το πνεύμα των αναγνωστών τους.
Και λένε πολλοί πως οι 12 κανόνες για τη ζωή είναι μια σωσίβια λέμβος χτισμένη γερά για φουρτουνιασμένες θάλασσες - αρχαία σοφία εφαρμοσμένη στα σύγχρονα προβλήματά μας.
Ο ίδιος ο  dr Jordan Peterson λέει πως η συγγραφή του βιβλίου προέκυψε από ένα προσωπικό χόμπι, την απάντηση σε ερωτήσεις που δημοσιεύτηκαν στο Quora- όπου μια τέτοια ερώτηση ήταν:
"Ποια είναι τα πιο πολύτιμα πράγματα που πρέπει να γνωρίζει ο καθένας;", 
στην οποία η απάντησή του περιελάμβανε 42 κανόνες  λέγοντας χαρακτηριστικά πως "δεν είναι γραμμένο μόνο για άλλους ανθρώπους. 
Είναι μια προειδοποίηση για μένα"
                Οι 12 κανόνες είναι:
"Στάσου όρθιος με τους ώμους σου πίσω"
"Να φέρεσαι στον εαυτό σου σαν να είναι κάποιος που είσαι υπεύθυνος να βοηθήσεις".
"Κάνε φίλους με ανθρώπους που θέλουν το καλύτερο για σένα"
"Συγκρίνετε τον εαυτό σας με αυτό που ήσασταν χθες, όχι με αυτό που είναι κάποιος άλλος σήμερα"
"Μην αφήνετε τα παιδιά σας να κάνουν κάτι που σας κάνει να τα αντιπαθείτε"
"Βάλτε το σπίτι σας σε απόλυτη τάξη πριν ασκήσετε κριτική στον κόσμο"
"Επιδιώξτε αυτό που έχει νόημα και όχι αυτό που είναι σκόπιμο"
"Πείτε την αλήθεια - ή, τουλάχιστον, μη λέτε ψέματα"
"Υποθέστε ότι το άτομο που ακούτε μπορεί να ξέρει κάτι που δεν ξέρετε εσείς"
"Να είστε ακριβείς στην ομιλία σας"
"Μην ενοχλείτε τα παιδιά όταν κάνουν skateboarding"
"Να χαϊδεύετε μια γάτα όταν τη συναντάτε στο δρόμο"

     Στον επίλογο του βιβλίου ο dr Jordan Peterson μας λέει πως το όλο πόνημα είναι ένας διαλογισμός σχετικά με το πώς να παρακολουθούμε προσεκτικά και να λατρεύουμε τις μικρές εξαγοράσιμες ιδιότητες της ζωής - να "χαϊδεύουμε μια γάτα όταν τη συναντάμε" 

Και πως ένας πρακτικός τρόπος αντιμετώπισης των δυσκολιών είναι να συντομεύουμε το χρονικό εύρος ευθύνης κάποιου, π.χ. εστιάζοντας στο επόμενο λεπτό και όχι στους επόμενους τρεις μήνες!!!

       σημείωση: τις τελευταίες ώρες έχει πάρει μεγάλη διάσταση η συνέντευξη/συζήτηση μεταξύ του dr Jordan Peterson και του Elon Musk - https://x.com/i/broadcasts/1LyGBgPvoDjJN

              διαμόρφωση και επιμέλεια κειμένου:ntina

Elon Musk: Οι κυβερνήσεις είναι ανίκανες στη διαχείριση χρημάτων

Είναι πραγματικά εξωφρενικό να παίρνεις τη δυνατότητα διαχείρισης κεφαλαίων από τον ιδιώτη που έχει αποδείξει ότι έχει ικανότητες στη διαχείριση και τοποθέτηση κεφαλαίων για να τα δώσεις στην κυβέρνηση η οποία έχει αποδείξει απίστευτη ανικανότητα. 

Πρέπει να φανταστείτε την κυβέρνηση σαν τη μεγαλύτερη εταιρεία η οποία μάλιστα είναι ανίκανη στη διαχείριση χρημάτων

Anasa Tv

https://www.youtube.com/watch?v=7TKcsAhhggQ

Ο Έλον Μασκ "χτίζει" έναν κόσμο επιστημονικής φαντασίας και είμαστε παγιδευμένοι σε αυτόν

Γράφει η Jill Lepore*
Από τον Άρη στο metaverse οι μεγιστάνες της τεχνολογίας δημιουργούν ένα νέο είδος καπιταλισμού: μια ακραία, εξωγήινη εκδοχή του. 

Την τελευταία εβδομάδα του Οκτωβρίου, ο Μπιλ Γκέιτς (με περιουσία 138 δισ. δολ.) γιόρτασε τα 66α γενέθλιά του κάπου στα παράλια της Τουρκίας, μεταφέροντας τους προσκεκλημένους του από το ενοικιασμένο σκάφος του σε ένα παραλιακό θέρετρο με ιδιωτικό ελικόπτερο. Μεταξύ των καλεσμένων, σύμφωνα με τοπικά μέσα, ήταν και ο Τζεφ Μπέζος (με περιουσία 197 δισ. δολ.), ο οποίος μετά το πάρτι επέστρεψε στο δικό του σκάφος, όχι όμως στο σούπερ γιοτ που κατασκευάζει, κόστους άνω των 500 εκατ. δολαρίων.
Ο πλουσιότερος άνθρωπος του κόσμου, Έλον Μασκ, (με περιουσία 317 δισ. δολ.), δεν έδωσε το "παρών". 

Πιθανότατα βρισκόταν στο Τέξας, όπου η εταιρεία του Space X ετοιμαζόταν να εκτοξεύσει έναν ακόμη πύραυλο στο διάστημα. 

Ο Μαρκ Ζούκερμπεργκ (με περιουσία 119 δισ. δολ.) επίσης δεν παρευρέθηκε, αλλά την επομένη του πάρτι, ανακοίνωσε το σχέδιό του για το metaverse, έναν "κόσμο" εικονικής πραγματικότητας, όπου κάποιος φορώντας ειδικά ακουστικά και εξοπλισμό, μπορεί να περάσει την ημέρα του ως avatar, κάνοντας πράγματα ανάλογα με αυτά που κάνουν οι κροίσοι, όπως να πηγαίνει σε πάρτι σε απομακρυσμένα νησιά του Αιγαίου, να ταξιδεύει με γιοτ ή να πετάξει με πύραυλο.
Το metaverse αποτελεί ταυτόχρονα μια απεικόνιση αλλά και παραπλάνηση από την ευρύτερη και πιο ανησυχητική στροφή στην ιστορία του καπιταλισμού. 

Οι δισεκατομμυριούχοι της τεχνολογίας δημιουργούν ένα νέο είδος καπιταλισμού: τον "Μασκισμό”. 

Ο Μασκ, που του αρέσει να τρολάρει τους ανταγωνιστές του, χλεύασε το metaverse του Ζούκερμπεργκ. 

Αλλά από τις αποστολές στον Άρη και τη Σελήνη έως το metaverse, όλες αυτές οι εξελίξεις αποτελούν χαρακτηριστικά του Μασκισμού: ενός ακραίου, εξωγήινου καπιταλισμού, όπου οι τιμές των μετοχών καθοδηγούνται λιγότερο από τα κέρδη και περισσότερο από τις φαντασιώσεις επιστημονικής φαντασίας.
Ο όρος του metaverse προέρχεται από ένα μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας του 1992 του Νιλ Στίβενσον, αλλά η ιδέα είναι πολύ παλαιότερη. 

Μια εκδοχή του, το holodeck (δωμάτιο εικονικής πραγματικότητας), το γνωρίσαμε μέσω του "Star Trek", την τηλεοπτική σειρά επιστημονικής φαντασίας με την οποία ο Μπέζος είχε εμμονή ως παιδί. 

Τον περασμένο μήνα εξάλλου, έστειλε στο διάστημα τον Ουίλιαμ Σάτνερ, τον ηθοποιό που ενσάρκωσε τον ρόλο του Κάπτεν Κερκ στην τηλεοπτική σειρά. 

Οι δισεκατομμυριούχοι, έχοντας διαβάσει ιστορίες οικοδόμησης νέων κόσμων ως παιδιά, άνδρες πλέον, είναι αρκετά πλούσιοι ώστε να χτίσουν νέους κόσμους. 

Οι υπόλοιποι είμαστε παγιδευμένοι σε αυτούς.
Παραδόξως, ο Μασκισμός, μια ακραία εκδοχή καπιταλισμού, εμπνέεται από ιστορίες που κατακρίνουν τον... καπιταλισμό. 

Στα στούντιο της Amazon ο Μπέζος προσπάθησε να μεταφέρει στο γυαλί της τηλεόρασης τη διαστημική σειρά "Culture” του Σκωτσέζου συγγραφέα Ίαν Μπανκς (από τους πολύ αγαπημένους του Μπέζος). 

Ο Ζούκερμπεργκ κατατάσσει το έργο στα βιβλία που πιστεύει ότι όλοι πρέπει να διαβάσουν κάποτε, ενώ και ο Μασκ έγραψε παλαιότερα στο Twitter: "Αν θέλετε να ξέρετε, είμαι ένας ουτοπικός, αναρχικός του στυλ που περιγράφεται καλύτερα από τον Ίαν Μπανκς.
Όμως ο Μπανκς δήλωνε σοσιαλιστής. Σε συνέντευξή του το 2010, τρία χρόνια πριν από το θάνατό του, περιέγραψε τους πρωταγωνιστές της σειράς "Culture” ως "χίπιδες κομουνιστές με υπερ-όπλα και βαθιά δυσπιστία για την Αγορολατρεία (Marketolatry) και την Απληστία". 

Ο ίδιος εξέφρασε επίσης την έκπληξή του για το γεγονός ότι κάποιος θα μπορούσε να πει ότι τα βιβλία του προωθούν τον φιλελευθερισμό της ελεύθερης αγοράς, διερωτώμενος: "Ποιο σημείο από την έλλειψη ιδιωτικής ιδιοκτησίας και την απουσία χρημάτων στα μυθιστορήματα του Culture έχουν αγνοήσει αυτοί οι άνθρωποι;".
Ομολογουμένως, είναι πιθανό ο θαυμασμός αυτών των ανθρώπων για την επιστημονική φαντασία να αποτελεί μια "φλύαρη” ανάγκη δημόσιων σχέσεων, αλλά πρόκειται για πολύ έξυπνους ανθρώπους και υπάρχει η αίσθηση ότι έχουν πράγματι διαβάσει αυτά τα βιβλία. 

(Ο Γκέιτς, που έχει στραφεί στη φιλανθρωπία, δεν ασχολείται πολύ με όλα αυτά. Εχει διαβάσει πολλά βιβλία επιστημονικής φαντασίας ως παιδί, αλλά τα έχει αφήσει πίσω του, ενώ κάποτε έβαλε ένα βιβλίο μου σε λίστα με βιβλία δώρων για τις γιορτές, οπότε δεν είμαι σε θέση να αμφισβητήσω το γούστο του.) 

Ο Μασκισμός, όμως, φαίνεται να στηρίζεται σε παρερμηνείες.
Ο Μασκισμός έχει τις ρίζες του στη Silicon Valley της δεκαετίας του 1990, όταν ο Μασκ παράτησε το διδακτορικό του στο Stanford για να ξεκινήσει αρχικά την πρώτη του και στη συνέχεια τη δεύτερη εταιρεία του, X.com. 

Καθώς το χάσμα μεταξύ πλουσίων και φτωχών μεγάλωνε όλο και περισσότερο, οι διεκδικήσεις των startups της Silicon Valley έγιναν όλο και πιο μεγάλες. 

Η Google δημιούργησε ένα τμήμα Έρευνας και Ανάπτυξης ονόματι "X”, στόχος του οποίου είναι "να λύσει ορισμένα από τα πιο δύσκολα προβλήματα του κόσμου".
Οι τεχνολογικές εταιρείες άρχισαν να μιλούν για την αποστολή τους και η αποστολή τους ήταν πάντα εντυπωσιακά "παραφουσκωμένη”: Να μεταμορφώσουν το μέλλον της εργασίας, να διασυνδέσουν την ανθρωπότητα, να κάνουν τον κόσμο καλύτερο, να σώσουν ολόκληρο τον πλανήτη. 

Ο Μασκισμός είναι ένας καπιταλισμός στον οποίο οι εταιρείες ανησυχούν -δημόσια και έντονα- για κάθε είδος καταστροφής που απειλεί να καταστρέψει τον κόσμο, για την -πραγματική- καταστροφή της κλιματικής αλλαγής, αλλά πιο συχνά για μυστηριώδεις "υπαρξιακούς κινδύνους", συμπεριλαμβανομένης της εξαφάνισης της ανθρωπότητας, από τους οποίους μόνο οι τεχνολογικοί δισεκατομμυριούχοι, προφανώς, μπορούν να μας σώσουν.
Αλλά ο Μασκισμός έχει επίσης παλαιότερες ρίζες, συμπεριλαμβανομένου του βιογραφικού του ίδιου του Μασκ. Μεγάλο μέρος του Μασκισμού προέρχεται από το τεχνοκρατικό κίνημα που άκμασε στη Βόρεια Αμερική τη δεκαετία του 1930 και είχε ως ηγέτη τον παππού του Μασκ, Τζόσουα Ν. Χάλντεμαν, ένθερμο αντικομμουνιστή. 

Όπως ο Μασκισμός, η τεχνοκρατία εμπνεύστηκε από την επιστημονική φαντασία και στηρίχθηκε στην πεποίθηση ότι η τεχνολογία μπορεί να λύσει όλα τα πολιτικά, κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα. 

Οι τεχνοκράτες, όπως αποκαλούσαν τους εαυτούς τους, δεν εμπιστεύονταν τη δημοκρατία ή τους πολιτικούς, τον καπιταλισμό ή το νόμισμα. 

Επίσης, διαφωνούσαν με τη χρήση προσωπικών ονομάτων: ένας τεχνοκράτης παρουσιάστηκε σε μια συγκέντρωση ως "1x1809x56". 

Ο μικρότερος γιος του Έλον Μασκ ονομάζεται X Æ A-12.
Ο παππούς του Μασκ μετακόμισε με την οικογένειά του από τον Καναδά στη Νότια Αφρική το 1950, δύο χρόνια μετά την άνοδο του καθεστώτος του απαρτχάιντ. 

Στη δεκαετία του 1960, η Νότια Αφρική στρατολόγησε μετανάστες χαρακτηρίζοντας τον εαυτό της ως πλούσιο και ηλιόλουστο παράδεισο αποκλειστικά για λευκούς. 

Ο Έλον Μασκ γεννήθηκε στην Πρετόρια το 1971. 

(Ο Έλον Μασκ ήταν παιδί του απαρτχάιντ. Έφυγε από τη Νότια Αφρική στα 17 του για να αποφύγει την υποχρεωτική στρατολόγηση).
Ως έφηβος, είχε διαβάσει το "The Hitchhiker’s Guide to the Galaxy" του Ντάγκλας Άνταμς• σχεδιάζει μάλιστα να δώσει στον πρώτο πύραυλο της SpaceX που θα πάει στον Άρη με το όνομα του διαστημοπλοίου του βιβλίου, το "Heart of Gold”. 

Το "Hitchhiker's Guide" δεν έχει metaverse, αλλά έχει έναν πλανήτη ονόματι "Magrathea”, του οποίου οι κάτοικοι κατασκεύασαν έναν τεράστιο υπολογιστή για να του κάνουν μια ερώτηση σχετικά με τη "ζωή, το σύμπαν και τα πάντα". 

Ο Μασκ λέει ότι το βιβλίο τού δίδαξε ότι "αν μπορείς να διατυπώσεις σωστά την ερώτηση, τότε η απάντηση είναι το εύκολο μέρος". 

Αλλά αυτό δεν είναι το μόνο δίδαγμα του "Hitchhiker's Guide", το οποίο επίσης δεν ξεκίνησε ως βιβλίο. 

Ο Άνταμς το έγραψε για το BBC Radio 4 και, ξεκινώντας το 1978, μεταδόθηκε σε όλο τον κόσμο — ήτοι και στην Πρετόρια.
"Πίσω στα αρχαία χρόνια, στις μεγάλες και ένδοξες μέρες της πρώην γαλαξιακής αυτοκρατορίας, η ζωή ήταν άγρια, πλούσια και, συνολικά, αφορολόγητη", τονίζει ο αφηγητής στην αρχή ενός από τα πρώτα επεισόδια. 

"Πολλοί άνδρες, φυσικά, έγιναν εξαιρετικά πλούσιοι, αλλά αυτό ήταν απολύτως φυσικό και δεν έπρεπε να ντρέπεται κανείς, διότι κανείς δεν ήταν πραγματικά φτωχός, τουλάχιστον, κανείς για τον οποίο αξίζει να μιλήσουμε". 

Το "Hitchhiker’s Guide" αποτελεί μια εκτεταμένη και πολύ, πολύ αστεία κριτική για την οικονομική ανισότητα.
Η πρώιμη επιστημονική φαντασία εμφανίστηκε κατά τη διάρκεια μιας εποχής ιμπεριαλισμού: Οι ιστορίες για ταξίδια σε άλλους κόσμους ήταν γενικά ιστορίες για τη Βρετανική Αυτοκρατορία. Όπως είπε και ο ίδιος ο Σέσιλ Ρόουντς, "θα προσαρτούσα τους πλανήτες αν μπορούσα". 

Η καλύτερη πρώιμη επιστημονική φαντασία αποτελούσε κριτική στον ιμπεριαλισμό. 

Ο Γουέλς ξεκίνησε το μυθιστόρημά του "War of the Worlds" το 1898, στο οποίο οι Αρειανοί εισβάλλουν στη Γη, σχολιάζοντας τη βρετανική αποικιακή επέκταση στην Τασμανία, γράφοντας ότι οι Τασμανοί, "παρά την ανθρώπινη ομοιότητά τους, εξαφανίστηκαν εντελώς σε έναν πόλεμο εξόντωσης από τους Ευρωπαίους μετανάστες, σε διάστημα 50 ετών. 

Είμαστε τέτοιοι ‘Απόστολοι’ του ελέους που παραπονιόμαστε για το αν οι Αρειανοί πολέμησαν με το ίδιο πνεύμα;". 

Ο Γουέλς δεν δικαιολογούσε τους Αρειανούς, κατηγορούσε τους Βρετανούς.
Ο Ντάγκλας Άνταμς ήταν για τη Νότια Αφρική ό,τι ο Χ. Τζ. Γουέλς για τη Βρετανική Αυτοκρατορία.

Η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ κατήγγειλε το απαρτχάιντ ως παραβίαση του διεθνούς δικαίου το 1973. 

Τρία χρόνια αργότερα, αστυνομικοί άνοιξαν πυρ εναντίον χιλιάδων μαύρων μαθητών κατά τη διάρκεια διαμαρτυρίας στο Σοβέτο, ένα περιστατικό που μεταδόθηκε εκτενώς από το BBC.
Ο Άνταμς έγραψε το "Hitchhiker's Guide" για το BBC το 1977. 

Στοχοποιεί σε αυτό τους βαθύπλουτους, με τους ιδιόκτητους πυραύλους τους, που δημιουργούν αποικίες σε άλλους πλανήτες. 

"Για αυτούς τους εξαιρετικά πλούσιους εμπόρους, η ζωή τελικά έγινε μάλλον βαρετή και φαινόταν ότι κανένας από τους κόσμους στους οποίους εγκαταστάθηκαν δεν ήταν απολύτως ικανοποιητικός", σημειώνει ο αφηγητής.

"Είτε το κλίμα δεν ήταν πολύ καλό αργά το απόγευμα είτε η μέρα ήταν κατά μισή ώρα μεγαλύτερη ή η θάλασσα ήταν απλώς στη λάθος απόχρωση του ροζ. Και έτσι δημιουργήθηκαν οι συνθήκες για μια εκπληκτική νέα μορφή βιομηχανίας: ειδικά κατασκευασμένοι, πολυτελείς πλανήτες".
Αυτό ακριβώς φαίνεται να επιχειρούν οι Μπέζος και Μασκ, με τα σχέδιά τους για τη Σελήνη και τον Άρη, να προσαρτήσουν τους πλανήτες, αν μπορούσαν να το κάνουν. 

Και ο Ντάγκλας Άνταμς; Έγραψε το "Hitchhiker’s Guide" σε μια γραφομηχανή Hermes και είχε κολλήσει πάνω της ένα αυτοκόλλητο το οποίο έλεγε "ΤΕΛΟΣ ΣΤΟ ΑΠΑΡΤΧΑΪΝΤ".
Πώς αυτοί οι άντρες έχουν τόσο σοβαρά παρερμηνεύσει αυτά τα βιβλία; Ίσως οφείλεται στην επιστημονική φαντασία που φαίνεται να αγνοούν, ως επί το πλείστον: το νέο κύμα, τον αφροφουτουρισμό, τη φεμινιστική και μετα-αποικιακή επιστημονική φαντασία, το έργο συγγραφέων όπως η Μάργκαρετ Άτγουντ, η Βαντάνα Σινγκ, η Οκτάβια Μπάτλερ και ο Τεντ Σιάνγκ.
Η Ούρσουλα ΛεΓκoυίν έγραψε κάποτε ένα δοκίμιο, βασισμένο σε ένα δοκίμιο της Βιρτζίνια Γουλφ, για το πώς το θέμα όλων των μυθιστορημάτων είναι ο συνηθισμένος, ταπεινός, ελαττωματικός άνθρωπος. 

Η Γουλφ τον αποκάλεσε "Mrs. Brown". 

Η ΛεΓκουίν πίστευε ότι η επιστημονική φαντασία του μεσαίωνα - το είδος που εκφράζουν τα έργα του Ισαάκ Ασίμοφ και του Ρόμπερτ Χαϊνλάιν, δύο ακόμη συγγραφείς που θαύμαζαν οι Μασκ και Μπέζος- είχε χάσει τα ίχνη της Mrs. Brown. 

Αυτή η εκδοχή της επιστημονικής φαντασίας, ανησυχούσε ότι φαινόταν να είναι "παγιδευμένη βαθιά στα υπέροχα, αστραφτερά διαστημόπλοιά μας, που εκτοξεύονται σε όλο τον γαλαξία", σκάφη που περιέγραψε ως "ικανά να διαθέτους ηρωικούς καπετάνιους με μαύρες και ασημένιες στολές" και "ικανά να ανατινάζουν άλλα, εχθρικά πλοία και να μεταφέρουν πλήθος αποίκων από τη Γη σε άγνωστους κόσμους, και τελικά "σκάφη ικανά για οτιδήποτε, για τα πάντα, εκτός από ένα πράγμα: δεν μπορούσαν να συγκρατήσουν τη Mrs. Brown".
Το μέλλον που οραματίζεται ο Μασκισμός και το metaverse -οι πραγματικοί και εικονικοί κόσμοι που χτίζουν οι δισεκατομμυριούχοι της τεχνολογίας- επίσης δεν περιέχει την Mrs. Brown. 

Παρερμηνεύοντας τόσο την ιστορία όσο και τη μυθοπλασία, δεν μπορούν καν να την φανταστούν.

Νομίζω ότι κάποιος ίσως θα έπρεπε να φτιάξει ένα αυτοκόλλητο το οποίο θα έλεγε "ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ Το METAVERSE".
* Η Jill Lepore, καθηγήτρια ιστορίας στο Χάρβαρντ, είναι η συγγραφέας του "If Then: How the Simulmatics Corporation Invented the Future" και η παρουσιάστρια του podcast του BBC/Pushkin "Elon Musk: The Evening Rocket", από το οποίο αυτό το δοκίμιο είναι διασκευασμένο.

Dr Μάνος Δανέζης - «Ανάπτυξη της Τεχνολογίας και Κοινωνικός Έλεγχος»

 

Από την ιστοσελίδα του dr Μάνου Δανέζη

«Ανάπτυξη της Τεχνολογίας και Κοινωνικός Έλεγχος»
Πριν λίγες ημέρες η «δημοσιότητα» μας ανάγκασε να «χαζεύουμε» στον ουρανό ένα σμήνος 60 τηλεπικοινωνιακών δορυφόρων από τους 1.500 που επετράπη να βάλει σε χαμηλή τροχιά ο Elon Musk, με στόχο του (όπως αναφέρουν τα δημοσιογραφικά δημοσιεύματα) την βελτίωση των τηλεπικοινωνιών πχ μέσω την τεράστιας αύξησης της ταχύτητα διάδοσης των πληροφοριών.
Το κόστος του εγχειρήματος φτάνει τα 10 δισεκατομμύρια δολάρια (!!!)
ενώ δεν πρέπει να αγνοούμε ότι τα τεχνολογικά ιδρύματα του Elon Muskβρίσκονται στην πρωτοπορία των πειραματικών εφαρμογών της «Τεχνητής Νοημοσύνης», ενώ ο διατυπωμένος στόχος (από τον ίδιο) αυτών των ερευνών είναι, «η έναντι αδρότατης αμοιβής, μετατροπή των ανθρώπων σε κατευθυνόμενες ανθρωποδομές Τεχνητής Νοημοσύνης».
Το μεγάλο όμως ερώτημα παραμένει για το πώς και για ποιους επιστημονικούς κοινωνικούς και οικονομικούς λόγους, οι αντίστοιχοι διεθνείς φορείς επέτρεψαν την μαζική αυτή εκτόξευση δορυφόρων, αν δεν συμφωνούσαν, με τις απόψεις του Elon Musk για την χρήση των τεχνολογικών επιτευγμάτων των ιδρυμάτων του στο επίπεδο της Τεχνητής Νοημοσύνης
Τι από όλα αυτά στα οποία αναφέρεται ο Elon Musk στις συνεντεύξεις του και απασχολούν το επιχορηγούμενο με 10 δισεκατομμύρια Τεχνολογικό του Ίδρυμα, εξυπηρετούνται, ακριβώς με τους 1.500 εκτοξευμένους δορυφόρους ;
Για τα θετικά, τα οποία είναι πάρα πολλά, μας ενημερώνουν οι διαφημιστικές καμπάνιες, για τα αρνητικά από τα οποία θα πρέπει κάποτε να προστατευθούμε ποιοι και πότε θα μας ενημερώσουν;
Κάποιες απόψεις του Elon Musk διατυπωμένες σε δημόσιες συνεντεύξεις του
…Αν μια εταιρία η μια μικρή ομάδα αναπτύξει μια ψηφιακή υπέρ νοημοσύνη τότε θα μπορούσε να κατακτήσει τον κόσμο.
Ενώ ένας κακός δικτάτορας τουλάχιστον κάποια στιγμή θα πεθάνει, η τεχνητή νοημοσύνη δεν πεθαίνει, ζει για πάντα και τότε θα έχετε αθάνατο δικτάτορα από τον οποίο δεν μπορούμε να ξεφύγουμε ποτέ.
(Σκεφτείτε ότι) τα ρομπότ βγαίνουν στους δρόμους. 

Πρέπει α είμαστε σίγουροι ότι δεν έχουμε κανένα δολοφόνο ρομπότ ανάμεσά μας. 

Όταν θα αρχίσουν να βγαίνουν στους δρόμους θα είναι πραγματικά πολύ αργά.

…γενικά δεν είμαι υπέρ της κρατικής ρύθμισης και επίβλεψης, αλλά εδώ έχουμε ένα πολύ σοβαρό δημόσιο κίνδυνο. 

Για αυτό θα πρέπει ένας κρατικός φορέας να έχει διορατικότητα και σωστή επίβλεψη ώστε να σίγουρη η ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης από όσους ασχολούνται. 

Αυτό είναι πολύ σημαντικό, διότι ο κίνδυνος από την τεχνητή νοημοσύνη είναι πολύ μεγαλύτερος από τον κίνδυνο ξεκλείδωτων πυρηνικών κεφαλών.

Επαναλαμβάνω, η Τεχνητή Νοημοσύνη είναι πολύ πιο επικίνδυνη από τα Πυρηνικά όπλα διότι δεν έχουμε ρυθμιστική εποπτεία, αυτό είναι τρελό!
…..Αν η ανθρωπότητα αποφασίσει ότι πρέπει να φτιάξουμε υπέρ νοημοσύνη θα πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί. 

Αυτό είναι το σημαντικότερο πράγμα που μπορούμε να κάνουμε.
…Νομίζω η πρώτη συμβουλή είναι να δώσουν ιδιαίτερη προσοχή στην ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης.
Είναι αναγκαίο να είμαστε πολύ προσεκτικοί για το πώς αποδεχόμαστε την τεχνητή νοημοσύνη και πρέπει να διασφαλίσουμε ότι οι ερευνητές δεν παρασύρονται γιατί, κατά τη διάρκεια της εργασίας του, μπορεί ένας επιστήμονας να μην καταλάβει τις συνέπειες του έργου του
Είναι σημαντικό για την δημόσια ασφάλεια οι κυβερνήσεις να εποπτεύουν την ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης και να διασφαλίζουν ότι δεν θα γίνει δημόσιος κίνδυνος.
…Οι περισσότεροι εξπέρ της τεχνητής νοημοσύνης πιστεύουν ότι γνωρίζουν περισσότερα από όσα πράγματι γνωρίζουν, ότι είναι πιο έξυπνοι από ότι πράγματι είναι. 

Γενικά όλοι είμαστε λιγότερο έξυπνοι από ότι νομίζουμε και από ότι καταλαβαίνουμε σε πολλά πράγματα.
Αυτό συμβαίνει συχνά σε έξυπνους ανθρώπους που προσδιορίζουν τον εαυτό τους με βάση την ευφυΐα τους, και δεν τους αρέσει ή ιδέα ότι μια μηχανή μπορεί να είναι πιο έξυπνη από αυτούς και απορρίπτουν την ιδέα αυτή. 

Είμαστε πολύ κοντά στο κρίσιμο σημείο δημιουργίας τεχνητής νοημοσύνης, και με φοβίζει αυτό πάρα πολύ, επειδή είναι πολύ-πολύ πιο ικανή από όσα μπορούμε να φανταστούμε. 

Ο ρυθμός ανάπτυξής της είναι εκθετικός (τεράστιος)

https://taneatisgaleras.blogspot.com/

H τεχνολογική ενίσχυση του σώματος θα μετασχηματίσει την ανθρώπινη ζωή

Είναι το μέλλον μετανθρώπινο;
H τεχνολογική ενίσχυση του σώματος θα μετασχηματίσει την ανθρώπινη ζωή
Η τεχνολογική επανάσταση του 21ου αιώνα μετασχηματίζει τις ανθρώπινες ζωές σε όλη την υδρόγειο.
Οι μετανθρωπιστές πιστεύουν ότι πρέπει να ενισχύσουμε το σώμα μας με τη νέα τεχνολογία
Οι στόχοι του μετανθρωπιστικού κινήματος συνοψίζονται από τον Mark O’Connell στο βιβλίο του To Be a Machine, το οποίο κέρδισε την περασμένη εβδομάδα το βραβείο Wellcome Book 

“Είναι η πεποίθησή τους ότι μπορούμε και πρέπει να εξαλείψουμε τη γήρανση ως αιτία θανάτου, ότι μπορούμε και πρέπει να χρησιμοποιήσουμε την τεχνολογία για να αυξήσουμε το σώμα και το μυαλό μας,ότι μπορούμε και πρέπει να συγχωνευθούμε με μηχανές, τελειοποιώντας τους εαυτούς μας, με την εικόνα των δικών μας ανώτερων ιδεωδών ».

Η ιδέα της τεχνολογικής ενίσχυσης του σώματός μας δεν είναι καινούργια. 
Αλλά η έκταση,στην οποία οι μετανθρωπιστές υιοθετούν την έννοια είναι. Στο παρελθόν, κατασκευάσαμε συσκευές όπως ξύλινα πόδια, βοηθήματα ακοής, γυαλιά και ψεύτικα δόντια. 
Στο μέλλον, θα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε εμφυτεύματα για να αυξήσουμε τις αισθήσεις μας έτσι ώστε να μπορούμε να εντοπίσουμε άμεσα την υπέρυθρη ή υπεριώδη ακτινοβολία ή να ενισχύσουμε τις γνωστικές μας διαδικασίες συνδέοντας τους εαυτούς μας σε κάρτες μνήμης. 
Τελικά, με τη συγχώνευση του ανθρώπου και της μηχανής, η επιστήμη θα παράγει ανθρώπους που θα έχουν πολύ αυξημένη νοημοσύνη, δύναμη και διάρκεια ζωής. μια σχεδόν ενσάρκωση των θεών.
Είναι ένας επιθυμητός στόχος; 
Οι υπέρμαχοι της μετανθρώπινης ιδέας πιστεύουν ότι θα αποκομίσουμε θεαματικές ανταμοιβές αν ξεπεράσουμε τα φυσικά εμπόδια και τους περιορισμούς που δεσμεύουν  ένα συνηθισμένο ανθρώπινο ον. 
Αλλά αν γίνει αυτό θα έθετε πολλά ηθικά προβλήματα και διλήμματα. 
Όπως υποδεικνύει στο βιβλίο του ο O’Connell, οι φιλοδοξίες του μετανθρωπισμού τώρα ανεβαίνουν στο πνευματικό μας πρόγραμμα. 
Αλλά αυτή είναι μια συζήτηση που μόλις αρχίζει.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η ανθρώπινη ενίσχυση γίνεται ολοένα και πιο εξελιγμένη – όπως θα αποδειχθεί στην έκθεση The Future Starts Here, η οποία είναι εν εξελίξει  στο μουσείο V & A του Λονδίνου αυτή την εβδομάδα. 
Τα αντικείμενα που θα εμφανιστούν θα περιλαμβάνουν “ρούχα που τροφοδοτούνται με ενέργεια”  το ανθρώπινο σώμα, από την αμερικανική εταιρεία Seismic . 
Τα ενδύματα αυτά,θα φοριούνται όπως ένα κανονικό ένδυμα, θα μιμούνται τα βιομηχανικά χαρακτηριστικά της ανθρώπινης κίνησης και θα δίνουν στους χρήστες – συνήθως σε ηλικιωμένους και σε άτομα με μηχανικά προβλήματα- διακεκριμένη δύναμη, όπως π.χ όταν σηκώνονται από μια καρέκλα, όταν ανεβαίνουν σκάλες, όταν στέκονται για μεγάλα διαστήματα όρθια,όταν σηκώνουν βάρη.
Σε πολλές περιπτώσεις αυτές οι τεχνολογικές ή ιατρικές πρόοδοι γίνονται για να βοηθήσουν τους τραυματίες, τους άρρωστους ή τους ηλικιωμένους, αλλά στη συνέχεια υιοθετούνται και από υγιείς ή τους νέους για να ενισχύσουν τον τρόπο ζωής τους ή την απόδοσή τους. 
Η ερυθροποιητίνη του φαρμάκου αυξάνει την παραγωγή ερυθρών αιμοσφαιρίων σε ασθενείς με σοβαρή αναιμία, αλλά έχει επίσης χρησιμοποιηθεί ως παράνομη ενίσχυση των επιδόσεων από ορισμένους αθλητές για να βελτιώσει την ικανότητα κυκλοφορίας του αίματος τους και να μεταφέρει οξυγόνο στους μύες τους.
Και αυτό είναι μόνο η αρχή, λένε οι ειδικοί. 
«Τώρα πλησιάζουμε την εποχή που για τα αθλήματα στίβου, όπως το σπριντ 100 μέτρων, οι αθλητές που τρέχουν με πόδια κατασκευασμένα από ανθρακονήματα θα είναι σε θέση να ξεπεράσουν εκείνους που τρέχουν με φυσικά πόδια», λέει ο Dr, Blay Whitby, ειδικός της τεχνητής νοημοσύνης στο πανεπιστήμιο Sussex.
Το ερώτημα είναι: 
Όταν η τεχνολογία φτάσει σε αυτό το επίπεδο, θα είναι ηθικό να επιτρέψουμε στους χειρουργούς να αντικαταστήσουν τα άκρα κάποιου με λεπίδες από ανθρακονήματα, έτσι ώστε να μπορούν να κερδίσουν χρυσά μετάλλια; 
Ο Dr, Blay Whitby είναι σίγουρος ότι πολλοί αθλητές θα επιδιώξουν τέτοια χειρουργική επέμβαση. “Ωστόσο, εάν μια τέτοια επιχείρηση έρθει ενώπιον οποιασδήποτε επιτροπής δεοντολογίας, με την οποία ασχολήθηκα, δεν θα είχα κανένα δίλημμα. Είναι μια απωθητική ιδέα – να αφαιρέσουμε ένα υγιές άκρο για παροδικό κέρδος ».
Ωστόσο, δεν συμφωνούν όλοι με την άποψη αυτή. 
Ο ειδικός της αυτοκινητοβιομηχανίας Kevin Warwick, του Πανεπιστημίου του Coventry, δεν βλέπει κανένα πρόβλημα στο να δίνεται άδεια ώστε κάποιος να αφαιρεί κάποιο φυσικό του άκρο και να το αντικαταστήσει με τεχνητές λεπίδες- artificial blades. 
“Γιατί είναι λάθος να αντικαταστήσετε τα προβληματικά ή ανεπαρκή  κομμάτια του σώματός σας με τεχνητά μέρη που θα σας επιτρέψουν να εκτελείται καλύτερα οτιδήποτε θέλετε,- ή που θα σας επιτρέψουν να ζήσετε περισσότερο;” λέει.
Ο Warwick είναι ένας ενθουσιώδης κυβερνητικός που με τα χρόνια έχει εμφυτεύσει στο σώμα του διάφορες ηλεκτρονικές συσκευές. 
“Κάποιος μου επέτρεψε να δοκιμάσω εισόδους υπερήχων. 
Μου έδωσε μια αίσθηση νυχτερίδας, όπως ήταν. Έχω επίσης διασυνδέσει το νευρικό μου σύστημα με τον υπολογιστή μου έτσι ώστε να μπορώ να ελέγξω ένα ρομποτικό χέρι  και να βιώσω αυτό που έβλεπα. 
Το έκανα όταν ήμουν στη Νέα Υόρκη, αλλά το ρομποτικό χέρι ήταν σε εργαστήριο στην Αγγλία"
Τέτοιες παρεμβάσεις ενισχύουν την ανθρώπινη κατάσταση, επιμένει ο Warwick και δείχνει το είδος των μελλοντικών ανθρώπων, όταν η τεχνολογία θα αυξάνει και τις επιδόσεις και τις αποδόσεις και τις αισθήσεις τους. 
Κάποιοι μπορεί να το θεωρούν ανήθικο. 
Αλλά ακόμη και οι αμφισβητίες όπως Whitby αναγνωρίζουν ότι όλα αυτά τα θέματα είναι πολύπλοκα. 
“Είναι ηθικό να παίρνετε δύο κορίτσια κάτω από την ηλικία των πέντε ετών και να τα εκπαιδεύετε να παίζουν τένις κάθε μέρα της ζωής τους μέχρι να αποκτήσουν το μυϊκό σώμα και τους σκελετούς των παγκόσμιων πρωταθλητών;» ρωτάει. 
“Από αυτή την άποψη, η χρήση εμφυτευμάτων ή φαρμάκων για την επίτευξη του ίδιου στόχου δεν φαίνεται τόσο αξιοθρήνητη και κατακριτέα“
Αυτό το τελευταίο σημείο είναι ένα ιδιαίτερο ζήτημα για όσους ασχολούνται με το μετανθρωπιστικό κίνημα. 
Πιστεύουν ότι η σύγχρονη τεχνολογία προσφέρει τελικά στους ανθρώπους την ευκαιρία να ζήσουν για αιώνες, ανεπηρέαστοι – πιά – από τις αδυναμίες του ανθρώπινου σώματος. 
Τα προβληματικά και άρρωστα όργανα θα αντικατασταθούν από εκδόσεις υψηλότερης τεχνολογίας με μεγαλύτερη διάρκεια ζωής, όπως ακριβώς οι λεπίδες από ανθρακονήματα, θα μπορούσαν να αντικαταστήσουν τη σάρκα, το αίμα και τα οστά των φυσικών άκρων. 
Έτσι, θα σταματούσαμε να στηρίζουμε την ανθρωπότητα στην “αδύναμή της έκδοση 1.0 και θα βαδίσουμε σε μία πολύ πιό ανθεκτική και ικανή 2.0 αντίστοιχη έκδοση”, όπως το έθεσε μια ομάδα.
Ωστόσο, η τεχνολογία που απαιτείται για την επίτευξη αυτών των στόχων βασίζεται σε μη πραγματοποιημένες ακόμα εξελίξεις της γενετικής μηχανικής, της νανοτεχνολογίας και πολλών άλλων επιστημών και μπορεί να διαρκέσει πολλές δεκαετίες για να τελειοποιηθούν και να πραγματοποιηθεί η επίτευξη. 
Ως αποτέλεσμα, πολλοί υποστηρικτές – όπως ο εφευρέτης και επιχειρηματίας Ray Kurzweil, ο πρωτοπόρος της νανοτεχνολογίας Eric Drexler και ο συν-ιδρυτής της PayPal Peter Thiel,υποστήριξαν την ιδέα,και σκοπό έχουν να φυλάξουν τα σώματά τους σε υγρό άζωτο και να τα διατηρήσουν κρυογονικά έως ότου η ιατρική επιστήμη φθάσει στο σημείο να μπορεί να τα αναβιώσει,να τα αναβαθμίσει και να τα ενισχύσει.
Τέσσερις τέτοιες κρυογονικές εγκαταστάσεις έχουν κατασκευαστεί τώρα: τρεις στις ΗΠΑ και μία στη Ρωσία. 
Η μεγαλύτερη είναι το ίδρυμα Alcor Life Extension στην Αριζόνα, του οποίου τα ψυγεία αποθηκεύουν περισσότερα από 100 σώματα, το προσωπικό τους αναφέρει ως “ασθενείς”, με την ελπίδα ότι θα ακολουθήσει απόψυξή τους και τη φυσιολογική ανάστασή τους.
Είναι “ένας χώρος που χτίστηκε για να στεγάσει τα πτώματα των αισιόδοξων”, όπως λέει ο O’Connell στο ” To Be a Machine” .
Βέβαια δεν είναι όλοι πεπεισμένοι για τη σκοπιμότητα μιας τέτοιας τεχνολογίας ή για την επιθυμία της. 
“Μία φορά είχα πάρει συνέντευξη από μια ομάδα κρυογονικών ενθουσιωδών – με έδρα την Καλιφόρνια – που ονομάζεται κοινωνία για την κατάργηση του ακούσιου θανάτου”, υπενθυμίζει ο αστρονόμος Royal Martin Rees. 
“Τους είπα ότι θέλω να τελειώσω τις μέρες μου σε μια αγγλική εκκλησία παρά σε ένα ψυγείο της Καλιφόρνιας. 
Με χαρακτήρισαν ως – παλιομοδίτη-ντεμοντέ “
Από την πλευρά του, ο Rees πιστεύει ότι όσοι επιλέγουν να καταψυχθούν με την ελπίδα ότι τελικά θα αποψυχθούν, θα επιβαρύνουν τις μελλοντικές γενιές που θα αναγκαστούν να φροντίσουν αυτά τα αποψυχθέντα άτομα. 
“Δεν είναι ξεκάθαρο αν θα άξιζαν καν της προσοχής”, προσθέτει ο Rees.
Τελικά, οι υποστηρικτές του μετανθρωπισμού προβλέπουν πως μια μέρα, οι άνθρωποι θα απελευθερωθούν από όλους τους σωματικούς περιορισμούς. 
Ο Kurzweil και οι οπαδοί του πιστεύουν ότι αυτό το σημείο καμπής θα επιτευχθεί γύρω στο έτος 2030, όταν η βιοτεχνολογία θα επιτρέψει μια ένωση μεταξύ ανθρώπων και πραγματικά νοημόνων υπολογιστών και συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης.
Το προκύπτον μυαλό ανθρώπου-μηχανής θα είναι ελεύθερο να περιφέρεται σε ένα σύμπαν της ίδιας του της δημιουργίας, ανεβάζοντας τον εαυτό του κατά βούληση σε ένα “κατάλληλα ισχυρό υπολογιστικό υπόστρωμα”. 
Θα γίνουμε θεοί, ή πιθανότατα «παιδιά των αστεριών» παρόμοιοι με αυτούς του “2001: στην οδύσσεια του διαστήματος”.
Όλες αυτές οι ιδέες, έρευνες και μελέτες προέρχονται από την Καλιφόρνια και τη Silicon Valley,αλλά για πολλούς άλλους επιστήμονες και άλλους ανθρώπους, είναι πολύ μακρινοί και φανταστικοί στόχοι. 
Ακόμα όμως και ο ιδρυτής Tesla και SpaceX Elon Musk, ο επιχειρηματίας που θέλει να στείλει την ανθρωπότητα στον Άρη, πιστεύει ότι για να αποφευχθεί η αποφυγή της δημιουργίας τεχνητής νοημοσύνης, οι άνθρωποι πρέπει να συγχωνευθούν με τις μηχανές για να ενισχύσουν την ανθρώπινη διάνοια.
Πέραν όμως από τον Elon Musk,τον Peter Thiel,τον Ray Kurzweil και άλλους σαν αυτούς, υπάρχουν και αυτοί που κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου, επιμένοντας  και προειδοποιώντας ότι υπάρχει κίνδυνος να δημιουργηθούν τεχνολογίες που θα δημιουργούν ακόμα βαθύτερα χάσματα σε μια ήδη διαιρεμένη κοινωνία όπου μόνο μερικοί άνθρωποι θα μπορούν να αντέξουν οικονομικά τέτοιες τεχνολογίες, ενώ πολλοί άλλοι θα χάνονται και θα καταστρέφονται.
Και ο Dr, Blay Whitby συνοψίζει. 
“Η ιστορία είναι γεμάτη με τις κακές συνέπειες μιας ομάδας ανθρώπων που πιστεύουν ότι είναι ανώτερες από άλλες ομάδες ανθρώπων”, είπε. 
“Δυστυχώς στην περίπτωση των βελτιωμένων ανθρώπων θα είναι πραγματικά ανώτεροι. 
Πρέπει να σκεφτούμε τις επιπτώσεις πριν είναι πολύ αργά. “
Από την πλευρά τους, οι μετανθρωπιστές υποστηρίζουν ότι το κόστος της βελτίωσης του ανθρώπινου οργανισμού θα καταρρεύσει αναπόφευκτα και αναφέρουν το παράδειγμα του κινητού τηλεφώνου, το οποίο όταν πρωτοκυκλοφόρησε ήταν πανάκριβο και μόνο οι πολύ πλούσιοι μπορούσαν να το έχουν, σήμερα όμως είναι κάτι που το έχουν ακόμα και μικρά παιδιά και σχεδόν όλα τα άτομα της οικογένειας, που ανήκει ουσιαστικά σε κάθε μέλος κοινωνία.
Έτσι, υποστηρίζουν, θα συμβεί και με την τεχνητή νοημοσύνη.
Πολλά από αυτά τα θέματα φαίνονται πολύ μακρινά αλλά οι ειδικοί προειδοποιούν ότι οι επιπτώσεις πρέπει να συζητηθούν επειγόντως. 
Ένα παράδειγμα δίνεται από το τεχνητό χέρι που αναπτύσσεται από το Πανεπιστήμιο του Newcastle. 
Τα σημερινά προσθετικά άκρα περιορίζονται από την ταχύτητα της απόκρισης. Αλλά ο επικεφαλής του έργου Kianoush Nazarpour πιστεύει ότι σύντομα θα είναι δυνατή η δημιουργία βιονικών χεριών που θα μπορούν να αξιολογήσουν ένα αντικείμενο και να αποφασίσουν άμεσα πως να ανταποκριθούν.
“Θα είναι τεράστιο το όφελος, αλλά η χρήση του εγείρει πολλά ζητήματα.
Ποιος θα αποφασίζει: ο χρήστης ή το χέρι; 
Και αν χρησιμοποιείται για να φέρει σε πέρας ένα έγκλημα, ποιος θα είναι  τελικά ο υπεύθυνος, ποιος θα είναι υπεύθυνος  για τον έλεγχο; 
Δεν σκεφτόμαστε αυτές τις ανησυχίες και αυτό είναι που με ανησυχεί ».
Η θέση συνοψίζεται από τον καθηγητή βιοηθικής Andy Miah του Πανεπιστημίου Salford.
«Ο μετανθρωπισμός είναι πολύτιμος και μια ενδιαφέρουσα φιλοσοφική άποψη, γιατί μας κάνει να σκεφτούμε διαφορετικά για το εύρος των πραγμάτων που μπορούν να κάνουν οι άνθρωποι – αλλά και γιατί μας κάνει να σκεφτούμε κριτικά για ορισμένους από αυτούς τους περιορισμούς που νομίζουμε ότι υπάρχουν και που στην πραγματικότητα θα  ξεπεραστούν “, λέει. “Γιατί στην ουσία μιλάμε για το μέλλον του είδους μας”.
κείμενο και επιμέλεια κειμένου:ntina

αναφορές στο θέμα:
https://wellcomebookprize.org/
https://www.theguardian.com
https://www.alcor.org/
www.newstoday.com
http://www.thetruthseeker.co.uk
www.vam.ac.uk

που βρίσκεται τώρα το Tesla Roadster...

συντακτης:togalatsi
το Tesla Roadster με τον Starman οδηγό ταξιδεύει στ' άστρα!
η NASA δήλωσε ότι βρίσκεται σε ηλιοκεντρική τροχιά με περιήλιο -ελάχιστη απόσταση από τον ήλιο- 0,99 αστρονομικών μονάδων,
ένα ρομποτικά ελεγχόμενο τηλεσκόπιο στο Observatory της Tenagra στην Αριζόνα εντόπισε το tesla να κινείται στον νυχτερινό ουρανό.
δείτε την πορεία του:https://www.space.com/39647-spacex-tesla-roadster-spotted-in-space.html?utm_source=notification

galatsinews:togalatsi.blogspot.gr

το Tesla Roadster ταξιδεύει...

συντάκτης:togalatsi
μιά κούκλα-ρομπότ με διαστημική στολή-ο "Starman" (θυμάστε την παλιά εκείνη καταπληκτική ταινία "Starman" με τον Jeff Bridges;) "οδηγεί" το Tesla Roadster και στο ραδιόφωνο παίζει ασταμάτητα,ως απόλυτος φόρος τιμής στον David  Bowie,το Space Oddity!!!
έτσι,το όνειρο του Elon Musk, τα επόμενα λίγα εκατομμύρια, αν όχι δισεκατομμύρια χρόνια, ο Starman - που και πάλι τιμά τον αείμνηστο David Bowie - θα ταξιδεύει μέσα από το εσωτερικό ηλιακό μας σύστημα!!!
θα ταξιδεύει το Tesla Roadster στο αχανές διάστημα και αν κάπου,κάποιος,κάποτε το βρει και αρχίσει να το επεξεργάζεται,πάνω σε έναν πίνακα κυκλωμάτων μέσα στο Tesla Roadster του Elon Musk, θα διαβάσει έκπληκτος το τυπωμένο  ""Made on Earth by humans-κατασκευασμένο στη γη από τους ανθρώπους".
πηγή πληροφόρησης:
www.space.com
photo:https://www.space.com/39623-elon-musk-tesla-roadster-space-easter-eggs.html

galatsinews:togalatsi.blogspot.gr

Falcon Heavy,ο πύραυλος του Elon Musk εκτοξεύτηκε επιτυχώς

Όσο για το αυτοκίνητο Tesla που ταξιδεύει στο διάστημα, είπε ότι "μπορεί κάποτε στο μέλλον να το ανακαλύψει κάποια φυλή εξωγήινων".

Η αμερικανική ιδιωτική διαστημική εταιρεία SpaceX του δισεκατομμυριούχου Elon Musk, εκτόξευσε με επιτυχία το βράδυ της Τρίτης ,ώρα Ελλάδας,τον πύραυλο βαρέων βαρών Falcon Heavy, τον πιο μεγάλο και ισχυρό αυτή τη στιγμή στον κόσμο.

Στην παρθενική πτήση του ο πύραυλος μεταφέρει στο εσωτερικό του ένα κόκκινο ηλεκτρικό σπορ αυτοκίνητο Tesla Roadster, που κατασκευάζει η αυτοκινητοβιομηχανία του Elon Musk, 
Ο τολμηρός επιχειρηματίας αποκάλυψε μετά την εκτόξευση από το ιστορικό Διαστημικό Κέντρο Κένεντι στο Ακρωτήριο Κανάβεραλ της Φλόριντα ότι έτρεμε από το φόβο του για την έκβαση της εκτόξευσης και ότι έδινε πιθανότητες 50-50 κάτι να πάει στραβά σε αυτό το πρώτο τεστ.

«Ένιωσα μια μεγάλη ανακούφιση.
Είχα στο μυαλό μου την εικόνα μιας γιγάντιας έκρηξης στην εξέδρα, μιας ρόδας να πέφτει από ψηλά και να κυλάει μόνη της στο δρόμο.
Αλλά ευτυχώς τίποτε από αυτά δεν συνέβη», δήλωσε μετά την πετυχημένη εκτόξευση.

Ο πύραυλος Falcon Heavy ,Βαρύ Γεράκι, που έχει ύψος 70 μέτρων και διαθέτει 27 μηχανές προώθησης, ουσιαστικά αποτελείται από τρεις μικρότερους συνενωμένους δίπλα-δίπλα πυραύλους Falcon 9 της SpaceX.
Μπορεί να μεταφέρει βάρος έως 64 τόνων σε χαμηλή τροχιά, δηλαδή όσο ζυγίζουν περίπου πέντε διώροφα λονδρέζικα λεωφορεία, με κόστος 90 εκατομμυρίων δολαρίων ανά εκτόξευση.
Ο επόμενος αμερικανικός πύραυλος σε επιδόσεις σήμερα είναι ο Delta IV Heavy της United Launch Alliance ,συνεταιρισμού της Lockheed Martin και της Boeing, που μπορεί να μεταφέρει σχεδόν το μισό φορτίο και με σχεδόν τετραπλάσιο κόστος ,350 εκατ. δολάρια.
Λόγω αυτής της πολύ ευνοϊκής σύγκρισης υπέρ του, το «Βαρύ Γεράκι» αναμένεται να αποτελέσει το «βαρύ πυροβολικό» των διαστημικών πτήσεων στο μέλλον.

Στην πρώτη αυτή πτήση που μετέφερε το αυτοκίνητο Tesla, μια κούκλα με διαστημική στολή κάθεται στη θέση του οδηγού, ενώ το ραδιόφωνο του αυτοκινήτου παίζει ξανά και ξανά την μεγάλη επιτυχία του Ντέιβιντ Μπόουι «Space Oddity», σύμφωνα με το BBC και τα πρακτορεία Ρόιτερς και Γαλλικό. Αν όλα πάνε καλά, το ανώτερο τμήμα του πυραύλου θα θέσει σε ελλειπτική τροχιά το Tesla γύρω από τον Ήλιο, η οποία θα φθάσει έως τον 'Αρη.

Οκτώ λεπτά μετά την εκτόξευση, δύο από τα κατώτερα μέρη του πυραύλου επέστρεψαν στη Γη με ελεγχόμενο τρόπο, για να ξαναχρησιμοποιηθούν στο μέλλον, κάτι που επιτρέπει μεγάλη εξοικονόμηση κόστους.
Μάλιστα προσεδαφίστηκαν σχεδόν ταυτόχρονα κοντά στο σημείο από όπου είχαν εκτοξευθεί.
"Ήταν επικό. Είναι πιθανώς το πιο συναρπαστικό πράγμα που έχω ποτέ δει", σχολίασε Elon Musk,

Το τρίτο κατώτερο τμήμα, που επρόκειτο να επιστρέψει πάνω σε ένα πλοίο-drone εκατοντάδες χιλιόμετρα από την ακτή της Φλόριντα, έχασε το στόχο του και συνετρίβη στη θάλασσα του Ατλαντικού με ταχύτητα 500 χιλιομέτρων την ώρα.
Ήταν το μόνο συμβάν που κάπως σκίασε τη μεγάλη επιτυχία της SpaceX.

Οι αποδεδειγμένες πλέον δυνατότητες του νέου γιγάντιου πυραύλου θα επιτρέψουν στην αμερικανική κυβέρνηση και στο Πεντάγωνο να θέσουν μελλοντικά σε τροχιά πολύ μεγαλύτερους τηλεπικοινωνιακούς, στρατιωτικούς και κατασκοπευτικούς δορυοφόρους.
Επίσης να σταλούν μεγαλύτερα ρομπότ όχι μόνο στον Αρη, αλλά και σε πιο μακρινούς πλανήτες όπως ο Δίας και ο Κρόνος.

Χάρη στο άκρως ανταγωνιστικό κόστος του Falcon Heavy, ο Elon Musk, προέβλεψε ότι «θα είναι το τέλος του παιγνιδιού για όλους τους άλλους πυραύλους βαρέων φορτίων».
Όσο για το αυτοκίνητο Tesla που ταξιδεύει στο διάστημα, είπε ότι "μπορεί κάποτε στο μέλλον να το ανακαλύψει κάποια φυλή εξωγήινων".

Ο Falcon Heavy είναι ο πιο μεγάλος πύραυλος εν λειτουργία σήμερα.
Στην ιστορία έχουν υπάρξει δύο ακόμη πιο ισχυροί πύραυλοι που έχουν πια αποσυρθεί, ο αμερικανικός Saturn V που έστειλε τους αστροναύτες στη Σελήνη και ο σοβιετικός Energia που έκανε δύο πτήσεις το 1987-88.
Αλλά η SpaceΧ ετοιμάζει έναν ακόμη πιο μεγάλο πύραυλο, τον BFR,Big Falcon Rocket, πιο γνωστό ως Big Fucking Rocket!
πηγή του άρθρου:kathimerini.gr

Διαμάχη κορυφής για το μέλλον της ανθρωπότητας

Ο Ελον Μασκ, ιδρυτής της SpaceX, κρούει τον κώδωνα κινδύνου για την ανεξέλεγκτη εξέλιξη της τεχνητής νοημοσύνης - Ο Μαρκ Ζούκερμπεργκ, δημιουργός του Facebook, υποστηρίζει ότι η τεχνητή νοημοσύνη θα κάνει πιο εύκολη τη ζωή μας.

Δύο από τους ισχυρότερους επιχειρηματίες στον τομέα της τεχνολογίας, ο Ελον Μασκ, ιδρυτής της εταιρείας SpaceX και επικεφαλής της Tesla Motors, και ο δημιουργός του Facebook, Μαρκ Ζούκερμπεργκ έχουν τελευταία μια μεγάλη διαφωνία για το κατά πόσον η τεχνητή νοημοσύνη θα δώσει τέλος στην ανθρώπινη «φύση».
Ο Μασκ έχει από καιρό εκφράσει τις ανησυχίες του για τις πιθανές καταστροφικές συνέπειες που μπορεί να έχει το μέλλον της τεχνητής νοημοσύνης.
«Συνέχεια κρούω τον κώδωνα του κινδύνου, αλλά μέχρι να υπάρξουν ρομπότ στον δρόμο που θα σκοτώνουν ανθρώπους, οι άνθρωποι δεν ξέρουν πώς να αντιδράσουν», λέει για να λάβει το προηγούμενο καλοκαίρι την απάντηση του Zούκερμπεργκ που τον κατηγορούσε δημοσίως για περιττή κινδυνολογία.
«Nομίζω ότι είναι πραγματικά ανεύθυνη αυτή η στάση», είπε, σχολιάζοντας τη δημόσια θέση του Μασκ, για να λάβει λίγο αργότερα την απάντηση του τελευταίου ο οποίος τον κατηγορούσε με τη σειρά του για «περιορισμένη κατανόηση του θέματος».

Η τόσο έντονη διαφωνία ανάμεσα στους δύο πιο πετυχημένους επιχειρηματίες σε θέματα τεχνολογίας είναι ενδεικτική για το πόσο διχασμένοι είναι για το θέμα οι ειδικοί.

Ο Ζούκερμπεργκ εκφράζει τους αισιόδοξους.
Υπογραμμίζει ότι η τεχνητή νοημοσύνη θα βελτιώσει τη βασική έρευνα σε τόσους διαφορετικούς τομείς, από τη διάγνωση ασθενειών ώστε να μένουμε υγιείς έως τη βελτίωση των αυτοματοποιημένων αυτοκινήτων για να κυκλοφορούμε με περισσότερη ασφάλεια.
Συγχρόνως, όμως, θα κάνει πιο εύκολη και τη ζωή μας, δίνοντας καθημερινά περισσότερες πληροφορίες για όσα πράγματα μας αρέσουν, έγραψε στον τοίχο της σελίδας του στο Facebook μετά τη διαμάχη με τον Μασκ.

Ο Μασκ, από την πλευρά του, έχει κάνει έκκληση στις εταιρείες που αναπτύσσουν τεχνητή νοημοσύνη να ρίξουν τους ρυθμούς τους έτσι ώστε να είναι σίγουροι ότι δεν θα εφεύρουν κατά λάθος κάτι που δεν θα είναι ασφαλές.
«Το ρίσκο είναι μεγάλο όταν υπάρχει συγκέντρωση εξουσιών.
Αν η τεχνητή νοημοσύνη είναι μία μορφή ακραίας εξουσίας, είναι σωστό να ελέγχεται από μερικούς ανθρώπους στην Google οι οποίοι δεν υπόκεινται σε κανένα έλεγχο;», ρωτάει.

Κούρσα εξοπλισμών
Τον κώδωνα του κινδύνου κρούει εκτός από τον Μασκ και ο γνωστός φυσικός Στίβεν Χόκινγκ, ο οποίος δηλώνει ανήσυχος, σημειώνοντας πως η ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης χωρίς κανένα έλεγχο «μπορεί να καταλήξει να είναι πιο επικίνδυνη και από τα πυρηνικά όπλα».

Σε άρθρο του στη βρετανική Independent ο Χόκινγκ τονίζει πως τα πρόσφατα ορόσημα, όπως η αυτοματοποιημένη οδήγηση, ο υπολογιστής που κερδίζει στο σκάκι, οι ψηφιακοί προσωπικοί βοηθοί Siri κ.λπ. είναι απλώς συμπτώματα μιας κούρσας εξοπλισμών πληροφορικής που τροφοδοτείται από πρωτοφανείς επενδύσεις και βασίζεται σε ένα όλο και πιο ώριμο υπόβαθρο.
«Αυτά τα επιτεύγματα πιθανόν θα ωχριούν σε αυτό που θα γίνει τις επόμενες δεκαετίες» δεν διστάζει να προβλέψει.

«Μπορούμε να φανταστούμε ότι η τεχνολογία αυτή θα ξεπερνά τις χρηματοπιστωτικές αγορές, θα ξεπερνάει επιστήμονες, θα χειραγωγεί ηγέτες και θα αναπτύσσει όπλα που δεν θα μπορούμε να καταλάβουμε», λέει.
Ετσι, ενώ ο βραχυπρόθεσμος αντίκτυπος της τεχνητής νοημοσύνης εξαρτάται από το ποιος θα την ελέγχει, ο μακροπρόθεσμος αντίκτυπος θα βασίζεται στο αν μπορεί να ελεγχθεί.
~~~~~~~~~~~~~~
πηγή του άρθρου:kathimerini.gr

Τι είναι η Υπόθεση της Προσομοίωσης που ανατρέπει τα πάντα για όλους μας

Γιατί μία μεγάλη θεωρία συνωμοσίας συζητείται σοβαρά από κορυφαίους επιστήμονες και στοχαστές;

Ήταν το 1956 όταν γεννήθηκε μέσα σε μια μέρα ουσιαστικά αυτό που θα ονομαζόταν τελικά «τεχνητή νοημοσύνη».
Το περιβόητο Dartmouth College διακήρυξε μεγαλόστομα εκείνη τη χρονιά πως «κάθε πτυχή της γνώσης ή κάθε άλλο χαρακτηριστικό της νοημοσύνης μπορεί να αναλυθεί με τέτοια ακρίβεια ώστε να φτιαχτεί μια μηχανή που να μπορεί να την προσομοιώνει».
Σε κείνο το συνέδριο-ορόσημο τέθηκε τόσο το αρχιμήδειο σημείο της τεχνητής νοημοσύνης όσο και τα προγραμματιστικά πρωτόκολλα που θα καθόριζαν μια ολόκληρη γενιά έρευνας.
Είχαν προηγηθεί εξάλλου οι καινοτόμες εξελίξεις του Manchester College ήδη από το 1951, που απέδωσαν ένα πρόγραμμα που μπορούσε να παίξει ντάμα και ένα δεύτερο που τα πήγαινε καταπληκτικά στο σκάκι.
Παρά την αισιοδοξία της επιστήμης και τις ραγδαίες εξελίξεις που περίμενε στον τομέα της τεχνητής νοημοσύνης, η οποία σύντομα θα άγγιζε υποτίθεται την ανθρώπινη ευστροφία, τα πράγματα δεν προχώρησαν όσο γρήγορα υπολόγιζαν κάποιοι.
Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1970, διανύαμε ήδη αυτό που ονομάστηκε χαρακτηριστικά «πρώτος χειμώνας της τεχνητής νοημοσύνης».
Φιλόδοξες θεωρίες δηλαδή που προδίδονταν ωστόσο από την ανετοιμότητα των υπολογιστών.
Κάθε χειμώνας ακολουθείται όμως από άνοιξη, κι έτσι -περνώντας κυριολεκτικά από χίλια κύματα- μέχρι το 1997 η κατάσταση είχε αλλάξει δραστικά.
Εκείνη τη χρονιά ο περιβόητος πια Deep Blue της IBM νίκησε τον κορυφαίο σκακιστή Γκάρι Κασπάροφ, όπως θα έκανε σκόνη και το 2016 ο φοβερός Deep Mind της Google τον πρωταθλητή του Go, αλλά και τέσσερις από τους καλύτερους ποκεράδες στην πράσινη τσόχα.
Εκπορευόμενα και χρηματοδοτούμενα από ακαδημαϊκά ιδρύματα, κυβερνήσεις και τον πανταχού παρόντα ιδιωτικό τομέα, τα εμβληματικά αυτά ορόσημα επιτάχυναν την αυτοματοποίηση και τη γνώση των μηχανών σε τρομακτικό βαθμό μέσα σε λίγα χρόνια.
Όλοι πια, από την αγορά της υγείας και τις χρηματοοικονομικές υπηρεσίες μέχρι τις συγκοινωνίες, τα ταξίδια και τα σπορ, επενδύουν στην τεχνητή νοημοσύνη. Το Facebook, η Google και η Amazon χρησιμοποιούν ήδη εφαρμογές τεχνητής νοημοσύνης για καταναλωτικά αγαθά, την ίδια ώρα που μια σειρά από εργαστήρια και οραματιστές διαγωνίζονται για τις αποτελεσματικότερες τεχνολογίες στον τομέα.
Κανείς πλέον, ή έστω πολύ λίγοι, δεν αμφιβάλλουν πως το μέλλον της ανθρωπότητας θα βασίζεται ουσιωδώς στις έξυπνες μηχανές και η συζήτηση περιστρέφεται αναγκαστικά γύρω από τις ηθικές συνιστώσες ενός τέτοιου μέλλοντος.
Όπως, ας πούμε, οι υπαρξιακές απειλές για τον άνθρωπο και το οντολογικό χάος που μπορεί να γεννήσει μια τέτοια προοπτική.
Μεταξύ των τρομακτικών κινδύνων της σούπερ-νοημοσύνης, όπως αποκαλούν χαρακτηριστικά την επόμενη γενιά της τεχνητής νοημοσύνης, αυτής δηλαδή με τα ανθρωπομορφικά χαρακτηριστικά και συναισθήματα, έχουν προταθεί πολλά και διάφορα.
Όπως το γεγονός ότι μια έξυπνη μηχανή μπορεί κάλλιστα να προκρίνει τον προγραμματιστικό της στόχο πάνω από την ανθρώπινη ανάγκη, διαστρεβλώνοντας την ίδια της τη λειτουργία.
Υπάρχει όμως και ένα σενάριο που συγκεντρώνει ολοένα και περισσότερους θιασώτες, κάτι που μοιάζει σαφώς ανατριχιαστικότερο…
Η Υπόθεση της Προσομοίωσης
Τι γίνεται με κείνο το απαλό αεράκι που κάνει τα μαλλιά μας να ανεμίζουν; Πόσο πραγματικό είναι άραγε;
Ολότελα, θα απαντήσει κάποιος εντελώς διαισθητικά.
Ο αντίκτυπός του πιστοποιείται εξάλλου με τις αισθήσεις μας, οπότε κουβέντα δεν χωρά, σωστά;
Αν όμως, αν, ήταν μέρος μιας προσομοίωσης κοσμικής κλίμακας;
Η πεποίθηση ότι όλο το Σύμπαν -ή ό,τι προσλαμβάνει ο άνθρωπος ως Υπερπέραν τουλάχιστον- και οτιδήποτε ενυπάρχει εντός του μπορεί να είναι μια κάλπικη πραγματικότητα που μας ταΐζει ένας εξωγήινος πολιτισμός ήρθε στη ζωή πριν από μια δεκαετία και κάτι παραπάνω.
Εντάξει, τα φουτουριστικά «Matrix» (1999) και «Inception» (2010)­ τα είδαν όλοι και πυροδότησαν κι αυτά με τη σειρά τους αναρίθμητες θεωρίες συνωμοσίας, αν και δεν ήταν παρά σενάρια γι’ αγρίους που αφορούσαν αποκλειστικά σε ανθρώπους που είχαν προαποφασίσει να πιστέψουν κάτι τέτοιο. Η Υπόθεση της Προσομοίωσης, παρά το μυστικιστικό της άρωμα, δεν είναι κάτι τέτοιο, ή κάτι τόσο εύπεπτο και απλοϊκό τουλάχιστον.
Συζητιέται άλλωστε από τα μεγαλύτερα μυαλά της επιστήμης και της διανόησης, αναγκάζοντάς μας να σταθούμε με σεβασμό απέναντί της.
Και τη δέουσα επιφυλακτικότητα, καμιά αμφιβολία.
Στη φιλοσοφική επιθεώρηση "Philosophical Quarterly", για παράδειγμα, ο καθηγητής φιλοσοφίας της Οξφόρδης, Nick Bostrom, μας λέει πως ό,τι πιστεύουμε πως είναι η πραγματικότητά μας μπορεί κάλλιστα να είναι μια σατανική αναπαράσταση που σχεδιάστηκε από κανέναν άλλο παρά από τους μακρινούς απογόνους μας!
"Μπορεί να είναι μια προγονική προσομοίωση", διακηρύσσει ο ακαδημαϊκός, "μια προσομοίωση που στοχεύει να είναι μια αρκετά ευλογοφανής απόδοση των πραγματικών ιστορικών προγόνων ή κοντινών εκδοχών των ανθρώπων που δημιούργησαν την προσομοίωση".
Αυτά έλεγε ο καθηγητής ήδη από το 2003 και πλέον τρεις φυσικοί από το Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον επεξεργάζονται και ελέγχουν την ιδέα του.
Η πειραματική εμπλοκή και μόνο με την Υπόθεση της Προσομοίωσης της χαρίζει αυτομάτως καθεστώς επιστημονικού ερωτήματος που καλεί σε απάντηση.
"Ρωτάμε απλώς αν είμαστε πράγματι μια προσομοίωση", μας λέει ο θεωρητικός αστροφυσικός Martin Savage του Πανεπιστημίου της Ουάσιγκτον, "και τι αποτυπώματα θα είχε κάτι τέτοιο στο Σύμπαν μας;".
Η μελέτη του υποδεικνύει πως θεωρητικά τουλάχιστον, μπολιάζοντας σύγχρονη αστροφυσική, κβαντομηχανική και υπερυπολογιστές, κάτι τέτοιο θα ήταν μπορετό από έναν "μετα-ανθρώπινο πολιτισμό", που θα είχε την τεχνογνωσία να προσομοιώσει ολόκληρο το Διάστημα και ό,τι περιλαμβάνεται εντός του.
Για την ώρα, διατείνεται ο Savage, προσπαθούμε να προσομοιώσουμε ολοένα και μεγαλύτερες φέτες χωροχρόνου αλλά και πιο περίπλοκα αντικείμενα όπως το ανθρώπινο μυαλό.
Και μάλιστα, μας λέει, εκτός κι αν σκοντάψουν σε κάποιο όριο που δεν γνωρίζουν ακόμα, θα τα καταφέρουν κάποια στιγμή να προσομοιώσουν την ίδια την ανθρώπινη εξέλιξη.
Ο κόσμος μας είναι πλέον γεμάτος από ολογραφικές πραγματικότητες, τεχνητές πραγματικότητες και άλλα τέτοια υπέροχα που σκοπό έχουν την ψυχαγωγία ακόμα και την έρευνα, είμαστε λοιπόν εξοικειωμένοι με ένα τέτοιο σενάριο.
Το αναπαράγουμε άλλωστε ως ανθρωπότητα με καταπληκτικά αποτελέσματα.
Ο Bostrom μας λέει πως ακόμα κι αν ζούμε όντως σε ένα προσομοιωμένο Σύμπαν, αυτό δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη πως είμαστε "λιγότερο πραγματικοί" από τις βιολογικές οντότητες ενός μη-προσομοιωμένου κόσμου
"Όλα θα παραμείνουν αληθινά", γράφει ο Bostrom στο εμβληματικό πια σήμερα βιβλίο του «Are you living in a computer simulation?» (2003), "αν και το δικό μας κομμάτι της πραγματικότητας θα τυγχάνει να εντοπίζεται μέσα σε έναν (πραγματικό) υπολογιστή"
Ποιος είναι όμως αυτός που έχει στήσει μια τέτοια κολοσσιαία πλεκτάνη σε βάρος μας;
Ένας προωθημένος πολιτισμός που ακολούθησε την εποχή του ανθρώπου, μας λέει ο Bostrom.
Η τεχνολογία που απαιτείται για τη δημιουργία τέτοιων κατακλυσμιαίας κλίμακας προσομοιώσεων είναι τόσο προχωρημένη, μας εξηγεί, ώστε ο πολιτισμός που μπορεί να την παράγει θα την έχει ήδη χρησιμοποιήσει για τη βελτίωση της δικής του νοημοσύνης.
Και τι κίνητρα μπορεί να κρύβονται πίσω από μια τέτοια πλαστή πραγματικότητα για την ανθρωπότητα;
Ο Savage ισχυρίζεται πως μέσα στο τοπίο των παράλληλων Συμπάντων και των διαφορετικών πραγματικοτήτων, κάθε κόσμος κυριαρχείται από τις δικές του δυνάμεις και σταθερές.
Η επιστημοσύνη του ερευνητικού εγχειρήματός του εδράζεται μάλιστα στις υποθέσεις που έχει υποστηρίξει ο αστροφυσικός και η ομάδα του και μένουν να επιβεβαιώσουν ή να καταρρίψουν οι αστρονόμοι του μέλλοντος.
Αν το πλέγμα των κοσμικών ακτινών που υποθέτει ο Savage επιβεβαιωθούν πειραματικά, τότε η Υπόθεση της Προσομοίωσης θα αποκτήσει ακόμα ισχυρότερα ερείσματα στην πραγματικότητα.
Ή την "πραγματικότητα", μιας και περί αυτού ακριβώς πρόκειται!
"Δεν νομίζω πως μπορούμε να αποδείξουμε ότι ζούμε σε μια προσομοίωση", καταλήγει ο Savage, "μπορούμε όμως να βρούμε ενδείξεις συνεπείς με ένα τέτοιο σενάριο"…
Οραματιστές που τάσσονται υπέρ του πλαστού κόσμου
Δεν είναι πάντως μερικά μόνο δυνατά μυαλά που μπορούν να συλλάβουν τέτοιες εξόχως εξώκοσμες έννοιες.
Μια σειρά από τους επαναστατικότερους ανθρώπους του καιρού μας, όπως ο πολυβραβευμένος αστροφυσικός Neil deGrasse Tyson και ο ίδιος ο ιδρυτής της Tesla και της Space X, ο «πολύς» Elon Musk, επιμένουν να την υποστηρίζουν!
Η ιδέα έχει αναπαραχθεί εξάλλου μαζικά στην επιστημονική φαντασία, τα βιντεοπαιχνίδια και το ίδιο το «Matrix» φυσικά, αν και για κάποιους δεν είναι απλώς ένα ψυχαγωγικό σενάριο που κόβει εισιτήρια, αλλά μια νέα υπερπραγματικότητα.
Αν η επιστήμη και η τεχνολογία συνεχίσουν να ωριμάζουν με τέτοιους καταιγιστικούς ρυθμούς, τότε σε κάποιο στάδιο θα είμαστε σε θέση να δημιουργούμε λεπτομερέστατες ηλεκτρονικές προσομοιώσεις μεγάλης κλίμακας. 

Το κάνουμε εξάλλου πανεύκολα σε παιχνίδια ρόλων και το αναπαράγουμε ακόμα πιο εντυπωσιακά στην επικράτεια της τεχνητής πραγματικότητας ή της επαυξημένης ξαδέλφης της.
Πώς θα ξεχωρίζει τότε ο διασυνδεδεμένος ανθρώπινος νους την πραγματική πραγματικότητα από την τεχνητή πραγματικότητα;
Αλλά και το ίδιο το γεγονός ότι διακρίνουμε πια μεταξύ δύο πραγματικοτήτων, μας λένε οι οπαδοί, υποδεικνύει ότι αυτό που θεωρούσαμε ως τώρα ακλόνητη πραγματικότητα απλώς δεν υφίσταται.
Πόση προγραμματιστική δύναμη θα χρειαζόταν όμως για να δημιουργήσουμε μια προσομοίωση που να παραμοιάζει με την πραγματική ζωή;
Όπως έχει υπολογιστεί από την ακαδημαϊκή κοινότητα που συζητά σοβαρά την υπόθεση, ένας υπολογιστής που θα μπορούσε να εκτελέσει 1 εξάκις εκατομμύρια υπολογισμούς το δευτερόλεπτο θα ήταν επαρκής να φτιάξει πλανήτες, ουράνια σώματα και γήινες απεικονίσεις χωρίς κόπο!
Την ίδια ώρα, οι παραδοσιακοί νευροεπιστήμονες έχουν υπολογίσει πως ο ανθρώπινος εγκέφαλος, με βάση τον αριθμό των συνάψεών του, εκτελεί 10-100 τετράκις εκατομμύρια υπολογισμούς το δευτερόλεπτο.
Ξέρουμε πια πως έχουμε κάπου μεταξύ 80-100 δισ. νεύρα και το 2013 μάλιστα ιάπωνες ερευνητές κατάφεραν να προσομοιώσουν ένα ολόκληρο δευτερόλεπτο ανθρώπινης εγκεφαλικής δράσης.
Η επιχείρηση χρειάστηκε βέβαια 40 λεπτά της ώρας, 82.944 επεξεργαστές και έφαγε πάνω από 1 petabyte μνήμης!
Το γεγονός είναι πως κάτι τέτοιο είναι θεωρητικά δυνατό.
Όχι ακόμα, αλλά στο εγγύς μέλλον θα είναι αναμφίβολα μπορετό να φτιάξεις για έναν άνθρωπο μια κατάσταση αυξημένης πραγματικότητας που να μην μπορεί να τη διαχωρίζει από την άλλη την πραγματικότητα που νομίζαμε άλλοτε ακλόνητη.
«Βλέπετε πού πάνε τα πράγματα με την τεχνητή πραγματικότητα [virtual reality] και την επαυξημένη πραγματικότητα [augmented reality]», μας λέει ο Elon Musk, παραθέτοντάς μας το «απλό» πεδίο των videogames και της αλματώδους ανάπτυξής τους τα τελευταία χρόνια.
Πάρτε για παράδειγμα το «No Man's Sky» του 2016, ένα παιχνίδι επιβίωσης στον γαλαξία που γεννά περισσότερους από 18 πεντάκις εκατομμύρια πλανήτες (18.446.744.073.709.551.616, για να είμαστε ακριβείς!) και θα χρειαζόταν κάποιος ακριβώς 584 δισ. χρόνια για να επισκεφτεί καθέναν από δαύτους.
Το γεγονός ότι οι developers του κατάφεραν να προσομοιώσουν το ίδιο το Σύμπαν με τέτοια λεπτομέρεια στην εποχή που ζούμε μοιάζει σενάριο επιστημονικής φαντασίας, μόνο που είναι απτή πραγματικότητα.
Σε περσινό συνέδριο, ο Elon Musk παρατήρησε πως «οι πιθανότητες είναι ένα δισεκατομμύριο προς μία να ζούμε σε μια ακλόνητη πραγματικότητα [μια μη προσομοίωση δηλαδή]»!
Υπαινίχθηκε μάλιστα πως επειδή έχει μιλήσει τόσο διεξοδικά για την Υπόθεση της Προσομοίωσης, το θέμα έχει σχεδόν λογοκριθεί στα πάνελ που συμμετέχει.
Αλλά και το γεγονός ότι όλα πια στον κόσμο φαίνονται να έχουν όρια ή να είναι μετρήσιμα λειτουργεί για κάποιους ως άλλη μια ένδειξη για την πλαστή πραγματικότητα που ζούμε.
Ογκόλιθος εδώ είναι ο Rich Terrile, υπεύθυνος επιστήμονας της NASA στο πρωτοποριακό Jet Propulsion Laboratory, ο οποίος είπε στον «Guardian»: «Ακόμα και τα πράγματα που προσλαμβάνουμε ως συνεχή, όπως ο χρόνος, η ενέργεια, το Διάστημα, όλα έχουν ένα πεπερασμένο όριο στο μέγεθός τους.
Και με βάση αυτό, το Σύμπαν μας είναι ταυτοχρόνως και υπολογίσιμο και πεπερασμένο.
Αυτές οι ποιότητες επιτρέπουν στο Σύμπαν να προσομοιωθεί»…
Τι κι αν ζούμε μέσα σε ένα ψέμα;
Το «New Yorker» αποκάλυψε πέρυσι πως δύο δισεκατομμυριούχοι του κόσμου της τεχνολογίας έχουν χρηματοδοτήσει μυστικά επιστήμονες για να μας βγάλουν από την πλάνη της προσομοιωμένης πραγματικότητας!
Έχουν όντως αποδείξεις πως ζούμε σε ένα ψέμα ή είναι άλλη μια εκκεντρικότητα του πλούτου;
Ο ίδιος ο Neil deGrasse Tyson δίνει πάντως τις πιθανότητες στο 50-50 να είναι η ύπαρξή μας ένα πρόγραμμα στον σκληρό δίσκο κάποιου άλλου.
«Νομίζω πως η πιθανότητα μπορεί να είναι πολύ υψηλή», είπε, υποδεικνύοντας το χάσμα μεταξύ της ανθρώπινης νοημοσύνης και της αντίστοιχης του χιμπαντζή, παρά το γεγονός ότι μοιραζόμαστε περισσότερο από το 98% του ίδιου γενετικού υλικού.
Γιατί να μην υπάρχει εκεί έξω, αναρωτιέται ο κορυφαίος αστροφυσικός, ένα ον με πολύ πιο ανεπτυγμένη νοημοσύνη από τη δική μας;
"Αν αυτό συμβαίνει, τότε είναι εύκολο για μένα να φανταστώ πως τα πάντα στις ζωές μας είναι μια απλή δημιουργία μιας άλλης ύπαρξης για τη διασκέδασή της"
Είναι όμως και το άλλο:
όσα περισσότερα μαθαίνουμε για το Σύμπαν μας, τόσο πιο πρόδηλο γίνεται ότι βασίζεται σε μαθηματικούς νόμους.
Μπορεί λοιπόν ένα τέτοιο κοσμικό περιβάλλον να μην είναι καθόλου φυσικό, παρά να υπακούει στη λειτουργία εκείνου που το έχει σκαρώσει.
"Αν ήμουν χαρακτήρας σε ένα παιχνίδι υπολογιστή, θα ανακάλυπτα κάποια στιγμή πως οι κανόνες μοιάζουν εντελώς άκαμπτοι και μαθηματικοί", είπε ο κοσμολόγος του MIT, Max Tegmark, "ότι αντανακλούν απλώς τον υπολογιστικό κώδικα με τον οποίο έχουν φτιαχτεί"
Αξιώματα της υπολογιστικής επιστήμης τείνουν πια να εμφανίζονται ολοένα και πιο συχνά στην ίδια τη φυσική:
«Στην έρευνά μου, βρήκα αυτό το περίεργο πράγμα», αποκάλυψε ο θεωρητικός φυσικός του Πανεπιστήμιου του Μέριλαντ, James Gates, «οδηγήθηκα σε κώδικες διόρθωσης σφαλμάτων, είναι αυτοί που κάνουν τα προγράμματα περιήγησης στο ίντερνετ να δουλεύουν.
Γιατί λοιπόν εμφανίζονταν και στις εξισώσεις που μελετούσα για τα κουάρκ και τα ηλεκτρόνια και την υπερσυμμετρία;». Γιατί δηλαδή φτιαχτοί ανθρώπινοι αλγόριθμοι ενυπάρχουν στα ίδια τα συστατικά του Σύμπαντος;
Είναι πράγματι η πραγματικότητα μια ψηφιακή αναπαράσταση;
Κάτι που θα έμοιαζε παλιότερα σκανδαλώδης θεωρία συνωμοσίας συγκεντρώνει πια ολοένα και περισσότερους επιστήμονες και στοχαστές στο πλευρό της και τη συζητά τώρα σοβαρά η ακαδημαϊκή κοινότητα, ονόματα όπως και του ίδιου του Stephen Hawking.
Δεν είναι φυσικά η πρώτη φορά που η ανθρωπότητα υποθέτει κάτι τέτοιο.
Ήδη από την πλατωνική αλληγορία του σπηλαίου, ο άνθρωπος ένιωσε πως κάτι περισσότερο υπήρχε από όσα του αποκάλυπταν οι φευγαλέες αισθήσεις του. 

Μόνο που τώρα έχει την εγκυρότητα της επιστήμης και την τεχνολογία αιχμής να το ψάξει.
Και το ψάχνει…~~~~~~~~~~~~~~~~~
πηγή του άρθρου:newsbeast.gr