φωτογραφία - τι είναι αλήθεια το CCD; - CCD από το charge-coupled device

τι είναι αλήθεια το CCD;

CCD, ο αισθητήρας που αντικατέστησε το φωτογραφικό film
είναι ένα είδος αισθητήρα..... 

είναι ένας "μηχανισμός εικόνας" μέσα στις περισσότερες καινούργιες φωτογραφικές μηχανές και βιντεοκάμερες, ο οποίος είναι ευαίσθητος στο φως.... 

είναι ένα μεγάλης κλίμακας ολοκληρωμένο κύκλωμα που περιέχει εκατοντάδες χιλιάδες εικονοστοιχεία/pixels τα οποία αποτελούνται από φωτοευαίσθητες επιφάνειες - τα φωτοδιόδια, τα οποία αναλαμβάνουν την καταγραφή του φωτός, το οποίο το μεταφράζει σε ηλεκτρικό ρεύμα, το οποίο μετατρέπεται σε ψηφιακό σήμα από τον αντίστοιχο μετατροπέα...
το μέγεθος του, το μετράμε διαγώνια και μπορεί να είναι 1/4, 1/3, 1/2, ή 2/3 της ίντσας...

οσο μεγαλύτερο τόσο καλύτερη η ποιότητα της εικόνας...
σκοπός του ήταν να χρησιμοποιηθεί σαν μηχανισμός μνήμης...
ένας αισθητήρας αποτελείται από σειρές εικονοστοιχείων/pixels -picture elements- τα οποία με τη σειρά τους έχουν ως βασικό συστατικό τo πυρίτιο...

τα εικονοστοιχεία είναι μικρότατες μονάδες  που μπορούν να καταγράψουν πληροφορίες για την ένταση του φωτός και το χρώμα σε μια εικόνα...
κάθε τέτοιο εικονοστοιχείο λοιπόν, το οποίο όπως είπα είναι ευαίσθητο στο φως, έτσι όταν αυτό πέσει επάνω του παράγει ηλεκτρική τάση, η ηλεκτρική τάση είναι ανάλογη με την ποσότητα του φωτός που πέφτει στο εικονοστοιχείο, όσο περισσότερο το φως, τόσο μεγαλύτερη τάση παράγεται...
υπάρχουν δυο βασικές κατηγορίες αισθητήρων, οι αισθητήρες διάταξης και οι γραμμικοί.
στους πρώτους τα εικονοστοιχεία χωρίζονται σε τρεις κατηγορίες:
-. σε αυτά που αντιδρούν μόνο στο κόκκινο φως,
-. σε αυτά που αντιδρούν μόνο στο πράσινο και
-. σε αυτά που αντιδρούν μόνο στο μπλε.
ως γνωστόν όλα τα χρώματα σχηματίζονται από το συνδυασμό αυτών των τριών χρωμάτων: κόκκινου, 

πράσινου και μπλε το γνωστό μας RGB, έτσι λοιπόν, ένα εικονοστοιχείο που αντιδρά στο κόκκινο φως παράγει ηλεκτρική τάση μόνο όταν πέσει πάνω του κόκκινο φως, ενώ μένει ανεπηρέαστο από τα άλλα δύο χρώματα, αντίστοιχα αντιδρούν και τα άλλα δύο...
τά άλλα χρώματα δουλεύουν ώς εξής: 

ας πάρουμε το πορτοκαλί για παράδειγμα...
είναι ο συνδυασμός κόκκινου και μπλε...

έτσι, το εικονοστοιχείο που αντιδρά στο κόκκινο θα παράγει μια μικρή τάση και το εικονοστοιχείο που αντιδρά στο μπλε θα παράγει επίσης μια μικρή τάση. 

Η μονάδα της κάμερας που κάνει τη μετατροπή θα διαβάσει τις δυο αυτές μικρές τάσεις σαν πορτοκαλί. 

Βλέπουμε, συνεπώς ότι χρειαζόμαστε τρία διαφορετικά εικονοστοιχεία για να αναπαράγουμε ένα χρώμα - πόσο μου θυμίζουν όλα αυτά το έχρωμο τύπωμα, μιά άλλη μου αδυναμία είναι η εκτύπωση έχρωμου
όσο περισσότερο φως πέφτει πάνω σε ένα εικονοστοιχείο, τόσο μεγαλύτερη ηλεκτρική τάση παράγεται...

έτσι κάθε εικονοστοιχείο δίνει ένα byte ψηφιακής πληροφορίας, κάθε byte όμως περιέχει οκτώ bits και κάθε bit έχει τιμή 1 ή 0, που αντιστοιχεί στο on και στο off, όλοι οι πιθανοί συνδυασμοί των οκτώ bits μας δίνουν 256 συνδυασμούς...

τελικά το κάθε εικονοστοιχείο μπορεί να αντιδράσει στην ένταση του φωτός που πέφτει πάνω του με 256 διαφορετικές τιμές, που ποικίλουν από το μηδέν, καθόλου φως, μέχρι το 256, μέγιστη ένταση φωτός, δηλ κάθε εικονοστοιχείο μπορεί να διαβάσει 256 διαφορετικά επίπεδα φωτός...

αν πολλαπλασιάσουμε 256Χ256Χ256 - τα επίπεδα του φωτός που διαβάζει κάθε εικονοστοιχείο κόκκινο, πράσινο, μπλε - βρίσκουμε τον αριθμό 16.777.216!
αυτό μας δηλώνει ότι ένας αισθητήρας CCD RGB μπορεί να διαβάσει 16.777.216 διαφορετικά χρώματα!

άραγε μπορεί ο αριθμός αυτός να αποτυπώσει με ακρίβεια οποιοδήποτε χρώμα στη φύση;
ο γραμμικός αισθητήρας κάνει τρεις λήψεις του ίδιου θέματος, όπου στην κάθε λήψη χρησιμοποιεί ένα κόκκινο, πράσινο και μπλε φίλτρο, έτσι η τελική εικόνα προέρχεται από τον συνδυασμό των τριών χρωμάτων RGB
υπάρχουν δυο κύρια είδη αισθητήρων, οι CCD και CMOS. 

CCD σημαίνει Charge Coupled Device, ενώ CMOS σημαίνει Complementary Metal Oxide Semiconductor...

οι αισθητήρες που χρησιμοποιούνται ευρύτερα είναι οι αισθητήρες CCD, το πλεονέκτημα των αισθητήρων CMOS είναι ότι το κόστος κατασκευής τους είναι πολύ χαμηλότερο από αυτών των αισθητήρων CCD, όμως η ποιότητα εικόνας που δίνουν είναι χαμηλότερη, αυτός είναι και ο λόγος που  χρησιμοποιούνται κυρίως σε φτηνές μηχανές με χαμηλή ανάλυση...
μερικές εταιρείες χρησιμοποιούν ένα είδος αισθητήρα CCD που είναι διαφορετικός ως προς την κατασκευαστική του δομή από τους άλλους αισθητήρες και τον ονομάζουν Super CCD...

σε αυτόν η διάταξη των εικονοστοιχείων είναι διαφορετική και το σχήμα τους οκταγωνικό...
η διάταξη αυτή προσφέρει μεγαλύτερη ευαισθησία, καλύτερο λόγο σήματος/θορύβου και ευρύτερο δυναμικό πεδίο...
ανάλυση, το μέγεθος που χαρακτηρίζει ένα αισθητήρα είναι η ανάλυση, δηλαδή το πόσα εικονοστοιχεία διαθέτει...

όσο μεγαλύτερος αυτός ο αριθμός τόσο καλύτερη ποιότητας εικόνας δίνει, βέβαια η ποιότητα εικόνας εξαρτάται και από άλλους παράγοντες όπως το λογισμικό της μηχανής, αλλά η ανάλυση παραμένει ο πρωταρχικός παράγοντας...
ποιός όμως ανακάλυψε το CCD;
δύο εφευρέτες που φέτος μοιράστηκαν το βραβείο νόμπελ...
Willard S. Boyle και George E. Smith... 

οι εφευρέτες του CCD που αντικατέστησε το φωτογραφικό φιλμ...

οι δύο εφευρέτες μοιράστηκαν το βραβείο "η εφεύρεση του απεικονιστικού κυκλώματος πυριτίου" δηλ του αισθητήρα CCD...

οι δύο επιστήμονες εργάζονταν το 1969 στα Bell Labs πάνω σε ολοκληρωμένα κυκλώματα µνήµης και µάλιστα στο project Bubble Memory...

γνωρίζοντας ότι το φως µμπορεί να µετατραπεί σε ηλεκτρικό σήµα, προσπάθησαν να βρουν ένα ελεγχόµενο µέσο για να συλλέξουν φωτόνια και να τα µετατρέψουν σε ηλεκτρόνια...
αυτή ήταν η ιδέα πίσω από τον αισθητήρα CCD...
και έτσι δημιουργήθηκε η πρώτη συσκευή συζευγένου φορτίου βασισμένη στην περιγραφή του φωτοηλεκτρικού φαινομένου, για την οποία είχε βραβευτεί το 1924 ο Αλμπερτ Αινστάιν με Νόμπελ...
από τότε το Charge Coupled Device εξελίχθηκε και βρήκε εφαρµογές όχι µόνον στη φωτογραφία αλλά και ιατρική διαγνωστική εικόνα, συστήµατα µη καταστροφικής ανάλυσης οι Boyle και Smith άλλαξαν τον κόσµο αλλά έµειναν άσηµοι για πολύ καιρό πριν τους απονεµηθεί το βραβείο!

κείμενο και επεξεργασία κειμένου:ntina

http://en.wikipedia.org/wiki/Charge-coupled_device 
http://nobelprize.org/nobel_prizes/physics/laureates/2009/ 
http://nobelprize.org/nobel_prizes/physics/laureates/2009/smith-photo.html
http://www.dpreview.com/news/0601/06010503boylesmith.asp

Herbert Ponting, ο πρωτοπόρος της φωτογραφίας των πάγων της Ανταρτικής

οι πρώτες φωτογραφίες της Ανταρκτικής από τον Herbert Ponting...
Ο Herbert Ponting, επαγγελματίας φωτογράφος και πρωτοπόρος της σύγχρονης πολικής φωτογραφίας, είναι περισσότερο γνωστός ως ο φωτογράφος και κινηματογραφιστής της αποστολής του Robert Falcon Scott στην Terra Nova Expedition στη Θάλασσα Ross και το Νότιο Πόλο/1910-1913)...
σε αυτόν τον ρόλο, κατέγραψε μερικές από τις πιο μόνιμες εικόνες της ηρωικής εποχής της εξερεύνησης της Ανταρκτικής...
ο πρώτος που έκανε χρήση μιάς φορητής κινηματογραφικής μηχανής στην προσπάθεια  κινηματογράφισης των πάγων της  Ανταρκτικής....
ήταν μιά πρωτόγονη φορητή μηχανή...
ο πρώτος φωτογράφος που φωτογράφισε την Ανταρκτική και μας άφησε τις πρώτες φωτογραφίες με χρώμα, τις γνωστές και ως autochrome...
εκεί στο ακρωτήριο Evans στην αυτοσχέδια καλύβα του, φωτογράφισε τον καπετάνιο Robert Falcon Scott και τα άλλα μέλη της αποστολής...
ο Robert Falcon Scott γνωστός και ως 'Scott of the Antarctic' ήταν αξιωματικός του ναυτικού και εξερευνητής ο οποίος πέθανε προσπαθώντας να είναι ο πρώτος που θα φτάσει στο Νότιο Πόλο...
και Herbert George Ponting είναι ο πρώτος που κατέγραψε με καλλιτεχνική ματιά την ζωή στις πολικές αποστολές...

ntina

μόνο για "εραστές" της φωτογραφίας: χρειάζεται μόνο ένα δευτερόλεπτο για να ερωτευτείς μια Leica!

μόνο για "εραστές" της φωτογραφίας: χρειάζεται μόνο ένα δευτερόλεπτο για να ερωτευτείς μια Leica!

...και έρχεται το 1925, μιά ανοιξιάτικη μέρα στην Λειψία, σε μια έκθεση παρουσιάζεται η Leica στο κοινό!!!

από το 1925 λοιπόν στην Λειψία έχει πιά κυλήσει πολύ νερό στο αυλάκι...

η στροφή στις ψηφιακές φωτογραφικές μηχανές είναι σχεδόν καθολική...

η Leica δεν έχει άλλα περιθώρια καθώς βλέπει μέρα με την μέρα τα κέρδη της να συρρικνώνονται και να χάνει στην συνέχεια εκατομύρια ΕΥΡΩ...

έτσι φτάνομε στον Σεπτέμβρη του 2009 και η Leica κυκλοφορεί την full-frame ψηφιακή τηλεμετρική φωτογραφική των 18-megapixel...

την περίφημη M9...

η Leica M9 είναι η μικρότερη ψηφιακή full-frame και διαθέτει αισθητήρα Kodak διαστάσεων 23.9x35.8mm....

το σκόπευτρο δίνει μεγέθυνση 0.68x με αυτόματη διόρθωση παράλλαξης...

έχει ηλεκτρονικό κλείστρο εστιακού επιπέδου, ταχύτητας από 1/4000 έως 32 δευτερόλεπτα και ο συγχρονισμός του φλας είναι 1/180 δευτερόλεπτα...

διαθέτει διακριτική λειτουργία, κατά την οποία το κλείστρο καθυστερεί έως ότου απομακρύνουμε το δάκτυλο από το κουμπί απελευθέρωσης του κλείστρου...

μπορεί να φωτογραφίζει συνεχόμενα μέχρι και δύο καρέ το δευτερόλεπτο, καταγράφοντας τις εικόνες με τη μορφή DNG και JPEG, σε κάρτες SD και SDHC...

για να αποφευχθούν φαινόµενα βινιεταρίσµατος µε ευρυγώνιους φακούς, επινοήθηκε ειδική σχεδίαση offset microlens...

και η Leica δεν σταμάτησε εδώ, καμιά εταιρεία δεν σταματά σε ένα προιόν ή σε ένα μοντέλο, όπως πολύ καλά γνωρίζουμε, το  2010, η Leica κυκλοφόρησε το σώμα κάμερας Leica M9 Titanium,μια παραλλαγή του M9, το οποίο σχεδιάστηκε από τον Walter de Silva . 

Το σώμα και ο παρεχόμενος φακός, ένας Summilux-M 35mm f/1.4 ASPH FLE, είναι κατασκευασμένοι από συμπαγές τιτάνιο . 

τελικά είναι η leica το αντικείμενο του πόθου των περισσοτέρων φωτογράφων του πλανήτη;

μάλλον είναι, αν παρατηρήσουμε πως οι σημαντικότεροι φωτογράφοι του εικοστού αιώνα έχουν φωτογραφίσει με μία Leica!

ο Henri Cartier-Bresson την χρησιμοποιούσε για να απαθανατίζει τις σημαντικές σκηνές, κυρίως από τη Γερμανία, όπου κατασκευάζεται η μηχανή σύμβολο!

ο μεγάλος φωτογράφος και δάσκαλος Garry Winograhd φωτογράφιζε με μία Leica M4!

ο φημισμένος Νοτιοαφρικανός φωτογράφος Peter Magubane έκρυβε τη φωτογραφική μηχανή του, τύπου Leica, σε ένα κούφιο καρβέλι ψωμιού για να αποφύγει την αστυνομία όταν τραβούσε σκηνές την εποχή του apartheid!

οι περισσότερες φωτογραφικές μηχανές Leica έχουν πωληθεί σε καλλιτέχνες φωτογράφους,

σε πλούσιους που έχουν ως χόμπι τη φωτογραφία, καθώς και σε συλλέκτες!

τα τελευταία χρόνια όμως οι πωλήσεις της σημείωσαν πτώση καθώς η φωτογραφία προσαρμόσθηκε στην ψηφιακή εποχή - η Leica δεν θα έμενε με σταυρωμένα χέρια και εκεί, στις 09/09/2009 οι Γερμανοί παρουσίασαν την LEICA M9!

full frame στα 18MEGAPIXEL - συγκλονιστικά αυτά τα megapixel για εκείνη την εποχή!!!

κείμενο και επιμέλεια κειμένου:ntina

milestones in photography, η στιγμή που πάγωσε το άλογο στον αέρα

milestones in photography, η στιγμή που πάγωσε το άλογο στον αέρα!
...ένα καθαρόαιμο άλογο κούρσας καλπάζει σε αυτήν την σειρά φωτογραφιών που τραβήχτηκαν από τον Eadweard Muybridge στο Πανεπιστήμιο της Πεννσυλβάνια στα μέσα της δεκαετίας του 1880...
...δείχνει  ένα άλογο να ξεκινά και να συμπληρώνει ένα δρασκελισμό τριών μέτρων και ο Edward James Muggeridge ήταν ένας Άγγλος τυχοδιώκτης γεννημένος το 1830, που μετά την μετανάστευσή του στις ΗΠΑ άρχισε μια πολυκύμαντη καριέρα, άλλαξε το όνομά του σε   Eadweard Muybridge και ισχυριζόταν ότι ήταν ο σωστός Άγγλο-Σαξωνικός τύπος και βέβαια δεν έγινε ποτέ γνωστό πως έμαθε την τέχνη της φωτογραφίας, αλλά την δεκαετία του 1860 εμφανίστηκε στην Καλιφόρνια όπου του ανατέθηκε από την κυβέρνηση των ΗΠΑ η εκτέλεση μιάς φωτογραφικής επισκόπησης της ακτής του ειρηνικού...
...εκεί κατά το 1872 τον προσέλαβε ο Leland Stanford, ισχυρό πρόσωπο των σιδηροδρόμων και πρώην κυβερνήτης της Καλιφόρνιας, ιδρυτής του Πανεπιστημίου Stanford και μεγάλος λάτρης των αλόγων...
...ο Στάνφορντ πίστευε ότι υπάρχει...
...οι πρώτες δοκιμές δεν ήταν επιτυχείς γιατί η έκθεση με ταχύτητα 1/12 του δευτερολέπτου δημιούργησε ασαφείς φωτογραφίες...
...αυτή την φορά ο Eadweard Muybridge χρησιμοποίησε ένα βελτιωμένο κλείστρο που του επέτρεπε πολύ μικρότερο χρόνο έκθεσης, τα αρνητικά του ήταν πολύ υποφωτισμένα εξαιτίας της μικρής ευαισθησίας των πλακών, αλλά μερικές φωτογραφίες έδειχναν τον Όξιντεντ και με τα τέσσερα πόδια σηκωμένα από το έδαφος και έτσι έδωσαν τέλος στην διαμάχη...
...ο  Stanford χάρηκε αλλά δεν ήταν ικανοποιημένος, ήθελε διαδοχικές φωτογραφίες αλόγων κατά τη διάρκεια του καλπασμού τους και έτσι είπε στον  Eadweard Muybridge να προχωρήσει και να ξοδέψει όσα χρήματα χρειαζόταν, κατά πάσα πιθανότητα κανένας άλλος φωτογράφος δεν είχε τέτοια προσφορά και έτσι άρχισαν τα πειράματα του  Eadweard Muybridge...
...πολλοί από τους φημισμένους ζωγράφους της εποχής αναγκάστηκαν να παραδεχτούν ότι ζωγράφιζαν τα άλογα τελείως λάθος, καθώς η ευνοούμενή τους στάση των αλόγων με τέσσερα πόδια εκτεταμένα, όπως στα κουνιστά αλογάκια  των παιδιών, αποδείχτηκε εσφαλμένη!

...ο Stanford είχε μία διαμάχη με κάποιον Φρέντερικ Μακρέλις για το άν υπάρχει κάποια στιγμή στον καλπασμό των αλόγων που και οι τέσσερις οπλές τους είναι σηκωμένες από το έδαφος...

η ιστορία λέει ότι ο Leland Stanford στοιχημάτισε 25.000 δολάρια για να υποστηρίξει τη γνώμη του και έτσι ανάθεσε στον Eadweard Muybridge να αποδείξει την αλήθεια φωτογραφικά...

...οι πρώτες πετυχημένες φωτογραφίες που τράβηξε ο Eadweard Muybridge απεικόνιζαν τον δρόμωνα  Όξιντεντ του Στάνφορντ, αυτό το άλογο που ήταν φημισμένο για τον μακρύ δρασκελισμό του, κάλπαζε μπροστά από ένα λευκό παραπέτασμα με ταχύτητα 36,2 χιλιομέτρων την ώρα...

...υπάρχει η φήμη ότι το πολύπλοκο κατασκεύασμα που στήθηκε για τη φωτογράφιση το λεγόμενο "φωτογραφικό σπίτι", το οποίο ήταν εφοδιασμένο  με σκοτεινό θάλαμο και είχε μήκος 12 μέτρα και περιείχε 24 φωτογραφικές μηχανές σε απόσταση 30 εκατοστά η μία από την άλλη κόστισε 40.000 δολάρια!

...τα αποτελέσματα των δοκιμών αυτών και οι τελικές φωτογραφίες προκάλεσαν μια οδυνηρή διαμάχη στους καλλιτεχνικούς κύκλους...

κείμενο και επιμέλεια κειμένου:ntina

https://www.nationalgeographic.com/photography/article/milestones-photography#4201_600x450.jpg

Aleksandr Mikhailovich Rodchenko και η περίφημη φωτογραφία του: Girl with Leica/το κορότσι με τη Leica

Aleksandr Mikhailovich Rodchenko και λένε για αυτόν ότι δεν άφησε και πολλά να κάνουν οι μεταγενέστεροι φωτογράφοι!!!
...με τη ρωσική Leica στον ώμο, κατά τη σοβιετική βιογραφία, περιγράφεται ως ο πρώτος Σοβιετικός φωτογράφος που χρησιμοποίησε μια Leica, έκανε πράξη το σύνθημά του: "Πρέπει να πειραματιστούμε"

...αλήθεια ποιός να ήταν ο Aleksander Mikhailovich Rodchenko;
....μήπως ήταν αυτός η αφορμή που η δημοτικότητα και η επιτυχία της Leica στη Ρωσία ήταν τόσο μεγάλη και καθοριστική;

μάλλον...
 ....αφού έγινε η αρχική εισαγωγή της Leica στον κόσμο κατά το εαρινό Fair Leipzig του 1925, τον Μάιο του 1927 εισήχθη στη Ρωσία δημόσια και ήταν το θέμα της Σοβιετικής Photo!
...εισήχθη με ένα φακό F3.5 Elmax και η Leica Α  πωλούνταν για 133 ρούβλια και 40 copeks!
...η δημοτικότητά της και η επιτυχία της τεράστια και ήταν τότε τον Ιούλιο του 1928 που μια σειρά από φωτογραφίες του Alexander Mikhailovich Rodchenko εμφανίστηκαν με λεζάντα ''κάνετε λήψεις με την Leica camera''
...ο Rodchenko ήταν αναμφισβήτητα ο πιο γνωστός και οι επιπτώσεις της Leica για την καριέρα του ήταν καθοριστικές, όπως καθοριστικός ήταν και αυτός για την δημοτικότητα της Leica στην τότε Σοβιετική Ένωση!!!

     Ο Aleksander Mikhailovich Rodchenko ήταν Ρώσος καλλιτέχνης, 

γλύπτης, 

φωτογράφος και γραφίστας. 

Ήταν ένας από τους ιδρυτές του κονστρουκτιβισμού και του ρωσικού σχεδιασμού και ήταν παντρεμένος με την καλλιτέχνιδα Varvara Fyodorovna Stepanova

Ο Rodchenko ήταν ένας από τους πιο ευέλικτους κονστρουκτιβιστές και παραγωγικούς καλλιτέχνες που εμφανίστηκαν μετά τη Ρωσική Επανάσταση.

Εργάστηκε ως ζωγράφος και γραφίστας πριν ασχοληθεί με το φωτομοντάζ και τη φωτογραφία. Η φωτογραφία του ήταν κοινωνικά αφοσιωμένη, 

τυπικά καινοτόμος και αντίθετη σε μια ζωγραφική αισθητική. 

Ανησυχώντας για την ανάγκη για σειρές φωτογραφιών ανάλυσης-ντοκιμαντέρ, 

τραβούσε συχνά τα θέματά του από περίεργες γωνίες, συνήθως ψηλά πάνω ή κάτω, για να σοκάρει τον θεατή και να αναβάλει την αναγνώριση. 

Έγραψε: "Κάποιος πρέπει να τραβήξει πολλές διαφορετικές λήψεις ενός θέματος, από διαφορετικές οπτικές γωνίες και σε διαφορετικές καταστάσεις, σαν να το εξετάζει γύρο-γύρο, αντί να κοιτάζει από την ίδια κλειδαρότρυπα ξανά και ξανά και ξανά"

Ο Alexander Mikhailovich Rodchenko επέστρεψε στη ζωγραφική στα τέλη της δεκαετίας του 1930, 

σταμάτησε να φωτογραφίζει το 1942 και παρήγαγε έργα αφηρημένα εξπρεσιονιστικά στη δεκαετία του 1940. 

Συνέχισε να οργανώνει εκθέσεις φωτογραφίας για την κυβέρνηση αυτά τα χρόνια. 

Πέθανε στη Μόσχα το 1956.

......ntina...........

Φωτογραφική ιστορική αναδρομή - leica camera, η camera του Leitz/Lei+ca

Leica I, 1927, εφευρέθηκε από τον Oskar Barnack

...και έρχεται ο πρώτος παγκόσμιος πόλεμος και η leica δεν προλαβαίνει να παρουσιαστεί στο κοινό...
...τα επιχειρηματικά σχέδια του Leitz ανατρέπονται, πρέπει να περιμένει ενώ παράλληλα κατασκευάζει τριάντα δοκιμαστικά μοντέλα, τα οποία είναι όλα κατασκευασμένα στο χέρι!!!
...και έρχεται το 1925, μιά ανοιξιάτικη μέρα στην Λειψία, σε μια έκθεση παρουσιάζεται η Leica στο κοινό!!!
...η μικρούλα αυτή μηχανή - οι μέχρι τότε φωτογραφικές μηχανές ήταν μεγάλες σαν κουτιά - με το εύκολο χειρισμό γίνεται το επίκεντρο του ενδιαφέροντος και αμέσως μπαίνει στις προτιμήσεις των φωτογράφων!
...οι φωτορεπόρτερς, μη έχοντας τις δυσκολίες της μεταφοράς πιά, υιοθετούν την μικρούλα μηχανή με τους οξύτατους και αξιόπιστους φακούς της και έτσι το φωτορεπορτάζ απελευθερώνεται και τα γεγονότα αποτυπώνονται εν τη γενέση τους!!!
...όλο αυτό τον καιρό οι κατασκευαστές δεν μένουν με σταυρωμένα χέρια, σταδιακά επιφέρουν σημαντικές βελτιώσεις από μοντέλο σε μοντέλο, διευκολύνοντας με αυτόν τον τρόπο φωτογράφους και φωτορεπόρτερ!!!

κείμενο και επιμέλεια κειμένου:ntina

Φωτογραφική ιστορική αναδρομή - the culture of the picture

πρώτη εικόνα τραβηγμένη από το Ur-Leica από τον Oskar Barnack 1913, Eisenmarkt, Wetzlar, Γερμανία

the culture of the picture & leica camera
...το 1911 λοιπόν, ο Oskar Barnack προσλαμβάνεται στο εργοστάσιο οπτικών ειδών του Ernst Leitz στο Wetzlar, ως διευθυντής ερευνών...
...ο Oskar Barnack ήταν ένας ιδιοφυής μηχανολόγος – μηχανικός, του οποίου η ικανότητα μπορούσε να λύσει και τα πλέον πολύπλοκα σχεδιαστικά προβλήματα...
...ήταν ένας ενθουσιώδης άνθρωπος με καλλιτεχνική φύση,
κινείτο ανάμεσα στην ερασιτεχνική φωτογραφία και την κινηματογραφία, έχοντας ήδη διαμορφώσει τις δικές του αντιλήψεις για τα δυο, νέα σχετικά, επιτεύγματα της τότε τεχνολογίας...
...έχοντας ήδη στο ενεργητικό του την κατασκευή μιας κινηματογραφικής κάμερας, η οποία ήταν και η πρώτη κάμερα από αλουμίνιο, προσπαθεί να εξελίξει κάποια τεχνικά δεδομένα και τότε συλλαμβάνει μια εξαιρετική ιδέα, μιά ιδέα που έμελλε να γράψει ιστορία!
...τι κάνει λοιπόν;
...κατασκευάζει μια μικρή κάμερα, διπλασιάζοντας το “φορμά” του κινηματογραφικού φιλμ και χρησιμοποιεί κάποια καρέ ως φωτογραφικό υλικό για να πετύχει κάποιες διορθώσεις στην κινηματογραφική κάμερα...
...το νέο αυτό φορμά του φιλμ που χρησιμοποίησε τότε ο Barnack έμελλε να αποτυπώσει την ανθρώπινη ιστορία σε ολόκληρο τον πλανήτη και να παραμείνει ως τις μέρες μας ένα παγκόσμιο στάνταρ: 35 mm 
...ένα “φορμά”, που υπερίσχυσε κάθε άλλου!
...με αυτόν τον τρόπο λοιπόν, κατασκευάζεται μία μικρή και εύχρηστη φωτογραφική μηχανή και έχει τον κωδικό Ur Leica
αυτός που την κατασκεύασε την χρησιμοποίησε; - βέβαια!!!
...ο Oskar Barnack με μία Leica στο χέρι τραβάει την πρώτη σειρά φωτογραφιών του στις καταστροφικές πλημμύρες στο Wetzlar το 1920 και ο ίδιος ο Ernst Leitz με μια δεύτερη μηχανή φωτογραφίζει ένα του ταξίδι του στην Αμερική, με αυτό τον τρόπο οι φωτογραφίες του είναι το μεγάλο πειστήριο για την χρησιμότητα αυτής της νέας κατασκευής!!!
...αυτής της νέας φωτογραφικής μηχανής!!!

συνεχίζεται...
Κείμενο και επιμέλεια κειμένου:ntina

Φωτογραφική ιστορική αναδρομή - φωτογραφίες του 1930 του Herbert List

Φωτογραφίες του 1930 του Herbert List/Germany 1930 Landscape in the old land
...από τότε που εφευρέθηκε η φωτογραφία, ο άνθρωπος προσπαθεί να την εκμεταλλευτεί σαν εργαλείο επινοώντας συνεχώς νέους τρόπους χρησιμοποίησής της...
...έτσι βήμα-βήμα προχώρησε πέρα από εκεί που τελειώνουν οι δυνατότητες των ματιών του και προσπάθησε να επιταχύνει ή να επιβραδύνει τη ροή του χρόνου και να μάθει πώς ακριβώς συμπεριφέρονται ορισμένα αντικείμενα,
να κάνει ορατά κάποια πολύ μικρά,
να παρατηρήσει κάποια πολύ μακρινά.
...προσπάθησε να εκμεταλλευτεί μήκη κύματος του φωτός -όπως το υπεριώδες -που είναι αόρατα στο μάτι, αλλά μπορούν να καταγραφούν στα φωτογραφικά φίλμς και τώρα πιά στους αισθητήρες των ψηφιακών φωτογραφικών μηχανών!
ας ξεκινήσουμε να βλέπουμε φωτογράφους των πρώτων δεκαετιών του εικοστού αιώνα, αρχίζοντας με τον Herbert List
Ένα καλλιτέχνη με κλασσική παιδεία, με μεγάλη αγάπη για τη φωτογραφία, στην οποία μετέδωσε τον δικό του λυρισμό, πλαισιωμένο από τις επιρροές του Σουρεαλισμού και της Νέας Αντικειμενικότητας/New Objectivity.
Γεννημένος σε ένα ευημερόν Αμβούργο στις 7 Οκτωβρίου του 1903 από οικογένεια εύπορων εμπόρων τελείωσε τα πρώτα μαθητικά του χρόνια στο Johanneum Gymnasium και συνέχισε με λογοτεχνία και ιστορία της τέχνης στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης.
Παράλληλα μαθήτευε στην οικογενειακή επιχείρηση εμπορίας καφέ.
Κατά τη διάρκεια των ταξιδιών του για την οικογενειακή επιχείρηση μεταξύ 1924-1928 επισκέπτεται τη Βραζιλία,
τη Κόστα Ρίκα,
τη Γουατεμάλα...
Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου άρχισε και να φωτογραφίζει.
Το 1929 επιστρέφει στο Αμβούργο όπου γνωρίζεται με τον νεαρό φωτογράφο Andreas Feininger, ο οποίος τον γνωρίζει με την περίφημη -τότε- φωτογραφική μηχανή Rolleiflex και τον βοηθά γενικά στο χώρο της φωτογραφίας ενώ παράλληλα του δίνει και δικό του εκθεσιακό χώρο.
Εδώ ξεκινά τη φωτογράφιση πορτρέτων των φίλων του με πιο σύνηθες τα ανδρικά μοντέλα, ντυμένα με περίτεχνα υφάσματα και με μάσκες προσπαθώντας - όπως ο ίδιος έλεγε - να συλλάβει την μαγική ουσία που κατοικεί και εμψυχώνει τον υπαρκτό κόσμο.
Επηρεασμένος από τα έργα ζωγραφικής του Giorgio de Chirico, ξεκίνησε το δικό του έργο "Fotografia Metafisica" το 1936, και αμέσως μετά
παραδίδει την οικογενειακή επιχείρηση στον αδερφό του, εγκαταλείπει τη Γερμανία και σαν φωτογράφος πιά εργάζεται στο Παρίσι και το Λονδίνο.

-. Για πολιτικούς και προσωπικούς λόγους, ο Herbert List εγκατέλειψε τη Γερμανία το 1936 και μετέτρεψε το χόμπι του, τη φωτογραφία, σε επάγγελμα.
Εργάστηκε στο Παρίσι της Γαλλίας και στο Λονδίνο, όπου γνώρισε τον George Hoyningen-Huene, ο οποίος τον παρέπεμψε στο Harper's Bazaar για κάποια έργα.
Ανικανοποίητος από την εργασία του ως φωτογράφος μόδας, επικεντρώθηκε περισσότερο στη σύνθεση φωτογραφιών νεκρών φύσεων στούντιο.
Οι φωτογραφίες του από νεκρές φύσεις θα συγκριθούν αργότερα με τους πίνακες του Max Ernst και του Giorgio de Chirico.
Ο Herbert List έγινε ο σημαντικότερος εκπρόσωπος ενός στυλ που ονομάζεται fotografia metafisica.

Από το 1937-1939 ταξίδεψε στην Ελλάδα όπου και φωτογράφισε τα γλυπτά της,
τους αρχαίους ναούς,
τα τοπία της,
τη θάλασσα και το ήλιο.
Πολλές από αυτές τις φωτογραφίες έχουν δημοσιευθεί σε περιοδικά και βιβλία.
Οι φωτογραφίες του της περιόδου αυτής τόσο από την κλασσική αρχαιότητα της Ελλάδα όσο και της Ιταλίας είναι πιά κλασικές.
Ανάμεσα τους διακρίνουμε και εκείνες του Γιάννη Τσαρούχη,
της Μελίνας Μερκούρη και
του Νίκου Χατζηκυριάκου – Γκίκα.
Το 1941, κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου, αναγκάστηκε να επιστρέψει στη Γερμανία,όπου και αντιμετωπίζει πολλά προβλήματα μη έχοντας τη δυνατότητα να δημοσιεύσει τα έργα του και να εργαστεί.
Το 1944 αναγκάζεται να μπει στο γερμανικό στρατό και εν συνεχεία να υπηρετήσει στη Νορβηγία ως σχεδιαστής χαρτών.
Ένα ταξίδι του αργότερα στο Παρίσι του επέτρεψε να φωτογραφίσει και να δημιουργήσει τα περίφημα πορτρέτα του Picasso,
του Jean Cocteau,
του Christian Bérard,
του Georges Braque,
του Jean Arp,
του Joan Miró,και άλλων.
Μετά τον πόλεμο, φωτογράφισε τα ερείπια του Μονάχου και έγινε αρχισυντάκτης του περιοδικού Heute magazine.
Το 1951 ο Herbert List συναντά τον άλλο μεγάλο φωτογράφο τον Robert Capa, με την προτροπή του οποίου εντάσσεται στο δυναμικό του Magnum.
Σαν φωτογράφος μόδας συνεργάζεται με πολλά περιοδικά όπως το Vogue,
το Harper's Bazaar και
το Life και είχε μόνιμη συνεργασία πιά με το φωτογραφικό πρακτορείο Magnum Photos.
Για την επόμενη δεκαετία, εργάζεται ως επί το πλείστων στην Ιταλία.
Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου άρχισε τη χρήση των φιλμς των 35 χιλιοστών και των τηλεφακών,
επηρεασμένος από τον Henri Cartier-Bresson και τη Χρυσή Εποχή του ιταλικού κινηματογράφου - τον ιταλικό νεορεαλισμό -
Στη δεκαετία του 1950 φωτογραφίζει και δημιουργεί τα πορτρέτα του Marino Marini,
του Paul Bowles,
του W. H. Auden,
και το 1960 το πορτραίτο της Marlene Dietrich
Γνωρίζεται επίσης με τον Άγγλο ποιητή, μυθιστοριογράφο και δοκιμιογράφο Stephen Spender, ο οποίος αργότερα στην αυτοβιογραφική νουβέλα του "The Temple" και στον χαρακτήρα με το όνομα "Joachim", "φωτογραφίζει" τον Herbert List
Το 1953 εκδίδει το φωτογραφικό του άλμπουμ με τις φωτογραφίες του απ’ την Ελλάδα με τίτλο Licht über Hellas και το 1958 το Caribia, το φωτογραφικό του άλμπουμ απ’ την Καραϊβική.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1960 ο Herbert List εγκατέλειψε φωτογραφία για να επικεντρωθεί στην συλλογή έργων μεγάλων Ιταλών ζωγράφων.
Με το θάνατό του Η συλλογή του απορροφήθηκε από τη συλλογή Ratjen που αργότερα εξαγοράστηκε από την Εθνική Πινακοθήκη της Ουάσιγκτον.
Το 1965 εκδίδει μιά από τις μεγαλύτερες συλλογές φωτογραφιών του,
ενώ το πιο γνωστό του φωτογραφικό άλμπουμ παραμένει το "Junge Männer" το οποίο περιέχει φωτογραφίες ειδυλλιακών νεαρών να απολαμβάνουν τον ήλιο,
να κολυμπούν,
να παλεύουν και
να απολαμβάνουν τη χαρά της ζωής
Τα μοντέλα του ο Herbert List τα επιλέγει σύμφωνα με τα πρότυπα ομορφιάς της ελληνικής και ρωμαϊκής γλυπτικής και αρχιτεκτονικής, και της γλυπτικής του Μιχαήλ Αγγέλου και προσπάθησε να αποτυπώσει με το φακό του την αθωότητα της ομορφιάς τους και τη φυσική τους δύναμη.
Ο Herbert List πέθανε πολυταξιδεμένος στο Μόναχο στις 4 Απριλίου 1975, αφήνοντας πίσω του ένα εξαίσιο φωτογραφικό και ιστορικό έργο.
http://pro.magnumphotos.com
http://theredlist.com
robertmillergallery.com...
...θαυμάζουμε φωτογραφίες του 1930 του Herbert List/Germany 1930 Landscape in the old land και αναλογιζόμενοι πως έχουν τραβηχτεί στις αρχές του εικοστού αιώνα, δεν μπορούμε να μην θαυμάσουμε τον λυρισμό και να μην χαρούμε την μαγεία που μας χαρίζουν!!!

κείμενο και επιμέλεια κειμένου:ntina