Ο Χρόνος είναι ο ποταμός, ο Καιρός είναι η στιγμή που βουτάς μέσα του!

Το περισσότερο που μπορείς να περιμένεις από την τελειότητα είναι να διαρκέσει μόνο μια στιγμή. 

Και το περισσότερο που μπορείς να περιμένεις από μια στιγμή είναι να είναι τέλεια.

Στην αρχαία ελληνική σκέψη, η έννοια του χρόνου δεν ήταν ενιαία, αλλά χωριζόταν σε δύο βασικές κατηγορίες, οι οποίες συχνά συμπληρώνουν η μία την άλλη: τον Χρόνο και τον Καιρό.
Αυτή η διάκριση δεν αφορά μόνο τις λέξεις, αλλά δύο διαφορετικούς τρόπους αντίληψης της ζωής:
1. Ο Χρόνος
-. η σημασία του: Αναφέρεται στον ποσοτικό, γραμμικό και διαδοχικό χρόνο.
Είναι ο χρόνος που μετράμε, ο χρόνος του ρολογιού, των ημερολογίων, των δευτερολέπτων, των λεπτών, των ωρών και των ετών.
-. οι ιδιότητές του: Είναι μετρήσιμος, ποσοτικός και αμείλικτος, καθώς κυλάει συνεχώς προς μία κατεύθυνση.
-. στην μυθολογία σχετίζεται με τον Τιτάνα Κρόνο, ο οποίος "καταβροχθίζει" τα παιδιά του (τις στιγμές που περνούν).
2. Ο Καιρός
-. η σημασία του: Αναφέρεται στον ποιοτικό χρόνο. 

Είναι η "κατάλληλη στιγμή", η ευκαιρία, η στιγμή που έχει σημασία, το "σωστό timing".
-. οι ιδιότητές του: Δεν είναι μετρήσιμος με ρολόι. 

Είναι ακανόνιστος, στιγμιαίος και ποιοτικός. 

Ο Καιρός είναι η στιγμή που η δράση φέρει βάρος και νόημα.
-. στην μυθολογία ο "Καιρός" προσωποποιούνταν ως θεότητα (συχνά ως ο νεότερος γιος του Δία), απεικονιζόμενος με φτερά στα πόδια (γιατί φεύγει γρήγορα) και με μια μακριά τούφα μαλλιών πίσω, την οποία έπρεπε να αρπάξει κανείς την κατάλληλη στιγμή.
Συνοπτική διαφορά:
"Ο Χρόνος είναι ο ποταμός, ο Καιρός είναι η στιγμή που βουτάς μέσα του"
...και ποια η σημασία του στη σημερινή γλώσσα
Ενώ στα αρχαία ελληνικά οι λέξεις είχαν αυτή την αυστηρή διάκριση, στα νέα ελληνικά η λέξη "καιρός" έχει επικρατήσει να σημαίνει κυρίως τις μετεωρολογικές συνθήκες, αλλά διατηρεί την αρχαία σημασία σε φράσεις όπως -  "δεν είναι καιρός για αστεία" ή "ο καιρός γαρ εγγύς".
Επιπλέον, υπάρχει και η έννοια του Αιώνος, που αντιπροσωπεύει τον αιώνιο, ατελεύτητο χρόνο.
Ο διάσημος αρχαίος Έλληνας γλύπτης Λύσιππος (4ος αι. π.Χ.) είχε φιλοτεχνήσει ένα πολύ γνωστό χάλκινο άγαλμα που αναπαριστούσε τον θεό Καιρό.

Το άγαλμα παρίστανε τον Καιρό ως γυμνό έφηβο με φτερά στα πόδια, υποδηλώνοντας την ταχύτητα και, σύμφωνα με την περιγραφή, είχε μακριά μαλλιά μόνο στο μέτωπο, ενώ το πίσω μέρος του κεφαλιού ήταν φαλακρό.
Αυτή η λεπτομέρεια συμβόλιζε ότι είναι εύκολο να "πιάσεις" την ευκαιρία/Καιρό όταν έρχεται, αλλά αδύνατο να την ξαναπιάσεις μόλις περάσει.
Το έργο βρισκόταν στη Σικυώνα και έγινε ευρύτερα γνωστό μέσα από το ρωμαϊκό αντίγραφο που φυλάσσεται σήμερα στο αρχαιολογικό μουσείο του Τορίνο.
Το θέμα του Καιρού ως θεότητας που προσωποποιεί την κατάλληλη στιγμή ήταν δημοφιλές στην αρχαιότητα και ο Λύσιππος του έδωσε μια χαρακτηριστική, δυναμική μορφή.
Το πραγματικό χάλκινο, αλληγορικό άγαλμα του Λυσίππου ήταν τοποθετημένο έξω από το σπίτι του στην Αγορά της Ελληνιστικής Σικυώνας.
Ήταν στημένος ο "καιρός" μπροστά από οικοδόμημα, σύμφωνα με τον επιγραμματοποιό Ποσείδιππο, ώστε να αποτελεί διδαχή για τους περαστικούς.
Το Επίγραμμα του Ποσείδιππου, που σώζεται είναι η παρακάτω:
-Ποιος και από που είναι ο δημιουργός σου;
-Από την Σικυώνα είναι.
-Ποίο είναι το όνομα του;
-Λύσιππος.
-Ποιος είσαι εσύ;
-Είμαι ο Καιρός, που δαμάζει τα πάντα.
-Γιατί με τα άκρα των δακτύλων σου πατάς;
-Πάντα τρέχω.
-Γιατί έχεις φτερά στα πόδια σου;
-Σαν τον άνεμο πετάω.
-Γιατί κρατάς ξυράφι στο δεξί σου χέρι;
-Δείγμα προς τους ανθρώπους, πώς είμαι πιο κοφτερός από την αιχμή του.
-Γιατί έχεις την κόμη στην όψη;
-Για να με αρπάξει εκείνος που θα με συναντήσει.
-Γιατί είσαι πίσω φαλακρός;
-Γιατί αν δεν με πιάσεις από εμπρός, είναι αδύνατον να με πιάσεις από πίσω
-Για πιο σκοπό σε έκανε ο τεχνίτης;
-Για σένα ξένε, για να μάθεις και να γίνεις σοφότερος.

                   επιμέλεια κειμένου:ntina

Anunnaki/Ανουνάκι: Η μεγάλη φυγή – Ποια ήταν η άγνωστη απειλή που δεν μπόρεσαν να αντιμετωπίσουν;

Η μελέτη των αρχαίων πολιτισμών φέρνει συχνά στο φως στοιχεία που ανατρέπουν τις μέχρι τώρα παραδοχές μας. 

Στο επίκεντρο της πρόσφατης ιστορικής έρευνας βρίσκεται μια εναλλακτική ανάλυση των σουμεριακών κειμένων, η οποία εξετάζει το χρονικό της παρουσίας και της ξαφνικής αποχώρησης των οντοτήτων που είναι γνωστές ως Ανουνάκι (Anunnaki). 

Αντί για μια απλή θρησκευτική αλληγορία, τα κείμενα αυτά φαίνεται να αποτελούν ένα λεπτομερές διοικητικό χρονικό μιας εξελισσόμενης παγκόσμιας κρίσης.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάζονται στο σχετικό σχετικό βιντεο, η αποχώρηση των Ανουνάκι δεν ήταν μια τυχαία απόφαση, αλλά μια στρατηγική υποχώρηση μπροστά σε μια συστημική κατάρρευση που δεν μπορούσε πλέον να αντιμετωπιστεί.
Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι η απειλή δεν ήταν ένας «εξωτερικός εχθρός», αλλά μια συστημική κατάρρευση του ίδιου του πλανήτη.
Σύμφωνα με αυτή την ανάγνωση, οι Ανουνάκι αντιμετώπισαν τα εξής:
Περιβαλλοντική Αποτυχία (Κατακλυσμός): 

Η «άγνωστη απειλή» ήταν μια τεράστια κλιματική μεταβολή που οδήγησε στον Κατακλυσμό. 

Οι Ανουνάκι, παρά την τεχνολογία τους, κατάλαβαν ότι δεν μπορούσαν να σταματήσουν την άνοδο της στάθμης των υδάτων και την καταστροφή των υποδομών τους στη Γη.
Ενεργειακή και Διοικητική Κατάρρευση: 

Τα κείμενα δείχνουν ότι οι «σταθμοί» τους (όπως στην Εριντού) άρχισαν να δυσλειτουργούν. 

Η άμμος και το νερό κατέστρεφαν τις εγκαταστάσεις τους.
Η «Θεϊκή» Συνέλευση (Enlil vs Enki): 

Η μεγάλη απειλή ήταν η ίδια η ανθρωπότητα με τον Ενλίλ να λέει ότι είχε γίνει εξαιρετικά «θορυβώδης» και ανεξέλεγκτη.
Αρχαιολογικά ευρήματα, όπως η πήλινη πλακέτα CBS 10673 από το Μουσείο της Πενσυλβάνια, καταγράφουν μια οργανωμένη εκκένωση ναών και μεταφορά ιερών αντικειμένων με κατεπείγοντα τρόπο. 

Η ανάλυση υποστηρίζει ότι οι Ανουνάκι λειτουργούσαν ως ένα ιεραρχικό γραφειοκρατικό σώμα, το οποίο αντιμετώπισε μια περιβαλλοντική και κοσμική αποτυχία των υποδομών που είχαν εγκαταστήσει στη Γη.
Η πόλη Εριντού (Eridu) προσφέρει απτές αποδείξεις αυτής της κρίσης συμφωνά με όσους υποστηρίζουν μια τέτοια εκδοχή. 

Οι ανασκαφές αποκάλυψαν 19 αρχιτεκτονικά επίπεδα στον ναό του Ένκι (Enki), όπου παρατηρείται μια σταδιακή υποβάθμιση της κατασκευής και μια μετάβαση από κατοικήσιμους χώρους σε καθαρά τελετουργικούς.

Αυτό ερμηνεύεται ως η σταδιακή απόσυρση της φυσικής παρουσίας των θεοτήτων λόγω της ανόδου της στάθμης των υδάτων και της διάβρωσης των ορίων μεταξύ των «κόσμων».
Ο Σουμεριακός Κατάλογος των Βασιλέων αναφέρει οκτώ βασιλείς που κυβέρνησαν για συνολικά 241.200 έτη πριν από τον Κατακλυσμό. 

Η ανάλυση προτείνει ότι αυτοί οι αριθμοί αντιπροσωπεύουν μονάδες διαχείρισης κρίσης Κάθε βασιλεία αντιστοιχεί σε μια προσπάθεια της διοίκησης να σταθεροποιήσει το σύστημα, μέχρι που η κατάσταση έγινε μη αναστρέψιμη.

https://youtu.be/Fopv_nR3daQ?si=YbQfeF5wLcq-aIl3

pronews.gr

Ομήρου Οδύσσεια : τα φτερωτά καράβια των Φαιάκων του Οδυσσέα

Στην ελληνική μυθολογία οι Φαίακες (Φαίηκες στην ιωνική διάλεκτο, π.χ. στον Όμηρο, Φαίαξ ή Φαίηξ στον ενικό αριθμό) ήταν ένας λαός γνωστός ιδιαίτερα από τον Όμηρο για τη ναυτοσύνη του («ναυσικλυτοί»). 
Οι Φαίακες ήταν οι αγαπημένοι των θεών και φίλοι των ανθρώπων. 
Αναφέρεται ότι αρχικώς κατοικούσαν στην απομακρυσμένη Υπέρεια, στα πέρατα του κόσμου. 
Ως συγγενείς των θεών, αποκαλούνταν «αγχίθεοι», όπως οι Κύκλωπες και οι Γίγαντες. 
Μια εποχή που βασιλιάς τους ήταν ο Ναυσίθοος, οι Φαίακες εκδιώχθηκαν από την Υπέρεια από τους Κύκλωπες και μετοίκησαν σε ένα νησί, τη Σχερία, που αποκλήθηκε από αυτούς και «Νήσος των Φαιάκων». 
Οι Φαίακες διακρίνονταν για τη φιλοξενία τους, όπως την περιγράφει ο Όμηρος μετά τη διάσωση του Οδυσσέα από τη Ναυσικά στη «Νήσο των Φαιάκων». 
Ο βασιλιάς τους εμφανίζεται να κυβερνά ως πρόεδρος ενός συμβουλίου αποτελούμενου από 12 άλλους άρχοντες, ως ίσος προς εκείνους και όχι ως μέλος μιας ανώτερης τάξεως. 
Οι Φαίακες ήταν ειρηνικός λαός που αποστρεφόταν τον πόλεμο, εργατικοί και εύθυμοι, αγαπούσαν το καλό φαγητό, τα λουτρά, τον έρωτα, τα τραγούδια και τον χορό. 
«Η εντολή αυτών είναι να παραπέμπωσιν ακινδύνως εις την πατρίδα των πάντας τους προς αυτούς πλέοντας», πράγμα το οποίο κατόρθωναν με τα θαυμαστά πλοία τους. 
Τα πλοία αυτά δεν είχαν κουπιά, ούτε πηδάλιο και διέτρεχαν τη θάλασσα σαν να ήταν φτερωτά, προικισμένα με αυτό το χαρακτηριστικό από τον θεό Ποσειδώνα, ενώ είχαν νου και μυαλό ανθρώπινο.
Σύμφωνα μέ τήν ἀντίληψη τῆς ἀρχαιολόγου καί νομικοῦ Ένριέττας Μέρτζ, ἡ Σχερία πού δέν ἦταν νῆσος ἀλλά χώρα, βρισκόταν στόν κόλπο τοῦ Μεξικοῦ κοντά στήν Φλώριδα, ἐνῶ ἡ Ὠγυγία βρισκόταν στίς σημερινές Ἀζόρες νήσους. 
Συγκεκριμένες τοπογραφικές, γεωγραφικές, ζωολογικές καί μετεωρολογικές περιγραφές τοῦ Ὁμήρου στήν Ὁδύσσεια ἐπιβεβαιώνουν τήν ἀντίληψη αὐτή. 
Ἐκεῖ συμβαίνουν κυκλῶνες, ἀειφόρος ἀνάπτυξη, μεγάλες παλίρροιες κλπ. πού μᾶς περιγράφει μέ μεγάλη ἀκρίβεια ὁ Ὃμηρος. 
Ὁ Ἑρμῆς γνωρίζει ὃτι οι  περιπλανήσεις τοῦ Ὀδυσσέα θα τελειώσουν και θά γυρίσει στήν Ἰθάκη μέσω…Σχερίας, ἀλλά δέν τό λέει στήν Καλυψώ, ἡ ὁποία δέν τό γνωρίζει. 
Γι᾽αὐτό ἐκείνη συνιστᾶ στόν Ὀδυσσέα ἀργότερα, κατά τήν κατασκευή μεγάλης σχεδίας, νά ἒχει στό ἀριστερό του χέρι τήν Μεγάλη Ἂρκτο οἲη δ᾽ἂμμορος ἐστί λοετρῶν Ὠκεανοῖο (Ὀδ. ε 172), δηλαδή δέν βυθίζεται στόν Ὠκεανό, ἢτοι οἱ ἀστέρες της εἶναι ἀειφανεῖς. 
Ὃταν λοιπόν ὁ Ὀδυσσέας ἀποπλέει ἀπό τήν Ὠγυγία, τίς σημερινές Ἀζόρες, με κατεύθυνση τήν Ἰθάκη, πλέει πρός ἀνατολάς. 
Πολύ σωστά λοιπόν τοῦ συνιστᾶ ἡ Καλυψώ (ἡ καλύπτουσα θεά) νά ἒχει στ᾽ἀριστερά του τήν Μεγάλη Ἂρκτο γιά νά φθάσει στήν Ἰθάκη. 
Ἑπομένως ἀποπλέοντας ἀπό τήν Ὠγυγία, ἀντί νά περάσει ἀπό τίς Ἡράκλειες στῆλες, τό σημερινό Γιβραλτάρ, ὣστε νά εἰσέλεθει στήν Μεσόγειο, παρεσύρθη ἀπό τό ρεῦμα τῶν Καναρίων Νήσων, πού τόν ὁδήγησε ὑποχρεωτικά στό Ρεῦμα τοῦ Κόλπου (Gulf Stream), πού καί αὐτό τό γνώριζε ὁ Ὃμηρος ὡς ἀψόρρον ποταμόν Ὠκεανόν, ἢτοι ὡς ὀπισθόρρον ποταμόν, (πού γυρίζει πίσω), ὑποδηλώνοντας ἒτσι τό Ρεῦμα τοῦ Κόλπου, ἀφοῦ οἱ ποταμοί δέν γυρίζουν πίσω, πλήν τοῦ κολπείου ρεύματος.
Ἑπομένως αὐτή ἡ σύσταση τῆς Καλυψοῦς πρός τό Ὀδυσσέα, δηλαδή νά ἒχει στό ἀριστερό του χέρι τήν Ἂρκτο, θά εἶχε ἰσχύ ὃταν αὐτός γύριζε ἀπό τούς Φαίακες στήν Ἰθάκη. 
Ἀξίζει νά σημειωθεῖ ὃτι τό Ρεῦμα τοῦ Κόλπου ἀμέσως βόρεια τοῦ Ἁγίου Δομινίκου, ρέει στίς 20 μοῖρες βορείου πλάτους, πρᾶγμα πού ἐπίσης σημαίνει ὃτι ἡ Μεγάλη Ἂρκτος στό σημεῖο τῆς κυκλικῆς περιφορᾶς γύρω ἀπό τόν Πολικό Ἀστέρα, θά βυθιζόταν στόν ὁρίζοντα καί δέν θά ἦταν ἂμμορος λοετρῶν Ὠκεανοῖο, δηλαδή ἀειφανής. 
Ἡ Μέρτζ πιστεύει ὃτι κάποιο λάθος ἒγινε μέ ἂγνωστο τρόπο, πιθανόν κατά τούς χρόνους τῆς γενικῆς ταξινομήσεως τῆς Ἀλεξανδρινῆς Βιβλιοθήκης κατά τόν 2ον αἰῶνα καί ὃτι τό ἀπόσπασμα αὐτό, εἲτε ἒχει μεταφερθεῖ ἀπό τήν ἀρχική του θέση ἢ κατ᾽ἂλλον τρόπο πολλοί ἀπό τούς στίχους ἒχουν ἀπαλειφθεῖ. Καί μᾶλλον ἒχει δίκιο ἡ Ἀμερικανίδα μελετήτρια τοῦ Ὁμήρου, ὁ ὁποῖος ἐπαναλαμβάνει αὐτόν τόν στίχο καί στήν ραψωδία τῆς Ἰλιάδος Σ 489, καθώς γνωρίζει ὃτι ὁ ἐρχόμενος ἀπό τίς ῾Ηράκλειες Πύλες πρός Ἰθάκη καί εἰσερχόμενος στήν Μεσόγειο μέ προορισμό τήν Ἰθάκη πρέπει νά κατευθύνεται ἀνατολικά ὃταν ἒχει στ᾽ἀριστερά του τἠν Μεγάλη Ἂρκτο.
Πολλούς αἰῶνες ἀργότερα, ὁ νεώτερος ἐκδότης τῶν παναρχαίων Ἀργοναυτικῶν Ἀπολλώνιος ὁ Ρόδιος, σπουδαῖος φιλόλογος τῆς ἀρχαιότητος, μᾶς πληροφορεῖ ὃτι ἡ <<Ἀργώ>> ἒπλεε κάτω τοῦ Ἰσημερινοῦ, ὃπου ἡ Μεγάλη Ἂρκτος δέν εἶναι ἀειφανής καί δέν ἰσχύει ὁ στίχος Ὀδ. ε 172. Τώρα πῶς ἡ “Ἀργώ” ἒπλεε ξαφνικά ἀπό τήν Μεσόγειο στόν Νότιο Ἀτλαντικό Ὠκεανό. 
Ὁ Ὃμηρος μᾶς περιγράφει τίς περιπλανήσεις τοῦ Ὀδυσσέα στόν Βόρειο Ἀτλαντικό. 
Ὁ προσεκτικός ἀναγνώστης μένει κατάπληκτος ἀπό τίς περιγραφές αὐτές,καθώς ἀντιλαμβένεται ὃτι οἱ ὁμηρικές περιγραφές ἀναφέρονται σέ τροπικές περιοχές, πού οὐδέποτε συμβαίνουν στήν Μεσόγειο. 
ΟΜΗΡΟΥ ΟΔΎΣΣΕΙΑ (ΜΕΤΆΦΡΑΣΗ)
Κι ακόμα πες μου, ποιά είν᾿ η χώρα σου κι η πόλη κι ο λαός σου,
για να σε πάνε τα καράβια μας με τους διαλογισμούς τους ·
τι εμείς οι Φαίακες στα καράβια μας δε θέμε καπετάνιους
κι ουδέ τιμόνια, σαν που βρίσκουνται στων άλλων τα καράβια ·
ό,τι λογιάζουμε, ό,τι θέλουμε μονάχα τους το βρίσκουν,
και των ανθρώπων όλων ξέροντας και καρπερά χωράφια
και πολιτείες, γοργά της θάλασσας τα πλάτη διαπερνούνε
συντυλιγμένα μες σε σύγνεφο και καταχνιά, κι ουδ᾿ έχουν
φόβο ποτέ τους να βουλιάξουνε κι ουδέ ζημιά να πάθουν.
Ακούστε όμως και τούτο: ο κύρης μου, χρόνια παλιά, ο Ναυσίθος,
θυμούμαι πού' λεγε πως κάποτε θα θύμωνε μαζί μας
ο Ποσειδώνας, τι όλους σπίτια τους γερούς τους προβοδάμε ·
κι ένα καράβι μας καλόφτιαστο, την ώρα που θα' ρχόταν
από προβόδισμα, θα τό' σπαζε στο αχνό το πέλαο μέσα,
και με βουνό τρανό θα σκέπαζε την πολιτεία μας γύρα.
Οι Φαίακες έχουν πλοία αβύθιστα, που κατευθύνονται από το νου των ανθρώπων και δεν έχουν ανάγκη από καπετάνιους και τιμόνια. 
Η επιστροφή τού Οδυσσέα στην Ιθάκη είναι πάνω απ΄ όλα ένα ταξίδι ιδεατό, ένα ταξίδι τού νου και της καρδιάς. Έτσι βρίσκει το δρόμο για την πατρίδα του. 
Επανερχόμενοι στους Φαίακες, μοιάζει να υπάρχει κάτι περίεργο και μυστηριώδες σχετικά με τα πλοία τους, που από την περιγραφή του βασιλιά τους Αλκίνου (ή Αλκίνοου) φαίνεται να μη χρειάζονται πλοηγό και τιμονιέρη και να βρίσκουν μόνα τους την πορεία σε ομίχλες και συννεφιές, χωρίς να κινδυνεύουν. 
Η περιγραφή λοιπόν του Αλκίνου που σαν βασιλιάς προφανώς ήθελε να εντυπωσιάσει τον Οδυσσέα, μπορεί απλά να κρύβει την κατοχή του μυστικού της πυξίδας, που χάθηκε αργότερα μαζί με τους ίδιους τους Φαίακες. 
Και σύμφωνα με ένα άρθρο της αρχαιολόγου Τερέζας Μητσοπούλου στην εφημερίδα Ελευθεροτυπία της 20 Ιανουαρίου 1988 με τίτλο «Το ψαράκι στην πλώρη», αυτό ίσως πράγματι συνέβη, καθώς η απεικόνιση ενός ψαριού στην πλώρη πλοίων σε τηγανόσχημα σκεύη (2800-2300 π.Χ.), ενδέχεται να υπονοεί τη χρήση κάποιου είδους πυξίδας. 
Έχοντας λοιπόν μία πυξίδα, ένα καράβι αποκτά ουσιαστικά όλες τις δυνατότητες που αναφέρει ο Αλκίνος για πλεύση φαινομενικά «στα τυφλά». 
Ο Οδυσσέας ήταν σαν ναρκωμένος κατά τη διάρκειά του ταξιδιού της επιστροφής στην πατρίδα του την Ιθάκη.
Σε τέτοιο βαθμό μάλιστα, που όταν οι ναύτες τον κατέβασαν στην Ιθάκη που τόσο λαχταρούσε να δει (για σύγκριση όταν έφυγαν από το νησί του Αιόλου, έμεινε εννέα μερόνυχτα ξάγρυπνος μέχρι να δει την Ιθάκη, κ΄ 30), και παρά τη βίαιη προσάραξη που προηγήθηκε (ν΄ 115), αυτός κοιμόταν ακόμα! 
Νωρίτερα ο ίδιος ο Αλκίνος είχε αναφέρει στον Οδυσσέα ότι θα κάνει το ταξίδι κοιμισμένος (η΄ 318) ακόμα και αν πρόκειται να τον μεταφέρουν πιο πέρα και από την Εύβοια … «που λένε ότι βρίσκεται στην άκρη του κόσμου» … στην οποία κάποτε μετέφεραν τον Ραδάμανθυ καταφέρνοντας μάλιστα να επιστρέψουν την ίδια κιόλας ημέρα! (η΄ 326).
από το χρονολόγιο https://www.facebook.com/photo/?fbid=2283685325471153&set=a.266662827173423

https://homerlink.blogspot.com/?m=1

Τι είναι τελικά οι πυραμίδες; Η υπόγεια πόλη στην Γκίζα κατασκευάστηκε πριν από… 38.000 χρόνια!

Νέες συγκλονιστικές αποκαλύψεις: «Η υπόγεια πόλη στην Γκίζα κατασκευάστηκε πριν από… 38.000 χρόνια»!
Ισχυρίζονται ότι χτίστηκε από έναν προηγμένο πολιτισμό που χάθηκε εδώ και καιρό - Η Ατλαντίδα από μύθος γίνεται... Ιστορία;
Την περασμένη εβδομάδα, ερευνητές στην Ιταλία (οι Corrado Malanga από το Πανεπιστήμιο της Πίζας της Ιταλίας, ο Filippo Biondi από το Πανεπιστήμιο Strathclyde στη Σκωτία και ο αιγυπτιολόγος Armando Mei) παρουσίασαν έρευνα βόμβα με βάση την οποία υποστηρίζουν ότι ανακάλυψαν μία τεράστια υπόγεια πόλη κάτω από την πυραμίδα Khafre . 
Στη συνέχεια αποκάλυψαν ότι οι πυραμίδες δεν κτίστηκαν από Αιγύπτιους αλλά από κάποιους που ήρθαν από την… Νουβία και τώρα ισχυρίζονται ότι η υπόγεια αυτή πόλη κατασκευάστηκε πριν από 38.000 χρόνια από έναν αρχαίο προηγμένο πολιτισμό που χάθηκε στο απώτατο παρελθόν!
Advertisement
Με λίγα λόγια ισχυρίζονται αυτό που κυκλοφορούσε ως θρύλος εδώ και κάποιες δεκαετίες ότι οι πυραμίδες της Αιγύπτου κατασκευάστηκαν, ή τουλάχιστον συνδέονται με την θρυλική Ατλαντίδα!
Αυτή για την οποία είχαν μιλήσει οι ιερείς της Σάϊδας στον Σόλωνα κατά την επίσκεψή του στην Αίγυπτο!
Οι πυραμίδες της Γκίζας πιστεύεται ότι χτίστηκαν πριν από περίπου 4.500 χρόνια και θεωρούνται αξιοσημείωτο επίτευγμα δεδομένης της τεράστιας κλίμακας και της ακρίβειας κατασκευής τους, η οποία παραμένει μυστήριο για την εποχή καθώς τότε οι τεχνολογίες των ανθρώπων θεωρείται πως ήταν… πρωτόγονες.
Ωστόσο, οι ερευνητές πίσω από τη νέα μελέτη ισχυρίζονται ότι οι κρυφές κατασκευές, που εκτείνονται σε 4.000 πόδια, είναι περίπου 38.000 ετών — κάτι που προηγείται της παλαιότερης γνωστής τεχνητής κατασκευής του είδους της κατά δεκάδες χιλιάδες χρόνια.
Η ομάδα έχει βασίσει αυτούς τους ισχυρισμούς σε αρχαίο αιγυπτιακό κείμενο που ερμήνευσε ως ιστορικά αρχεία ενός προϋπάρχοντος πολιτισμού που καταστράφηκε κατά τη διάρκεια ενός κατακλυσμικού γεγονότος.
Ο καθηγητής Lawrence Conyers, ειδικός στα ραντάρ στο Πανεπιστήμιο του Ντένβερ που επικεντρώνεται στην αρχαιολογία και δεν συμμετείχε στη μελέτη, είπε στο DailyMail.com: «Αυτή είναι μια πραγματικά περίεργη ιδέα».
Πρόσθεσε ότι εκείνη την εποχή στην ανθρώπινη ιστορία οι άνθρωποι «ζούσαν κυρίως σε σπηλιές» πριν από 38.000 χρόνια.
«Οι άνθρωποι δεν άρχισαν να ζουν σε αυτό που σήμερα αποκαλούμε πόλεις πριν από περίπου 9.000 χρόνια», είπε.
«Υπήρχαν μερικά μεγάλα χωριά πριν από αυτό, αλλά αυτά πηγαίνουν μόνο μερικές χιλιάδες χρόνια πίσω από εκείνη την εποχή».
Οι επιστήμονες ισχυρίζονται ότι έχουν εντοπίσει στοιχεία μιας πόλης κάτω από την πυραμίδα Khafre (αριστερά), η οποία είναι μία από τις τρεις του συγκροτήματος. 

Οι άλλοι δύο είναι ο Khufu (κέντρο) και ο Menkaure (δεξιά).
Όχι μόνο οι ισχυρισμοί έχουν επικριθεί από επιστήμονες, αλλά και το ίδιο το κράτος της Αιγύπτου.
Ο Δρ Zahi Hawass, πρώην υπουργός Αρχαιοτήτων της Αιγύπτου, είπε στο The National ότι ολόκληρη η μελέτη ήταν «εντελώς λάθος» και δεν είχε καμία επιστημονική βάση.
Η εργασία του Corrado Malanga από το Πανεπιστήμιο της Πίζας της Ιταλίας, του Filippo Biondi με το Πανεπιστήμιο Strathclyde στη Σκωτία και του αιγυπτιολόγο Armando Mei δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί σε επιστημονικό περιοδικό για την αξιολόγηση ανεξάρτητων εμπειρογνωμόνων.
Η ομάδα πραγματοποίησε δύο συνεντεύξεις τύπου στην Ιταλία για να συζητήσει την έρευνα.
Ισχυρίζονται ότι έχουν  ταυτοποιήσει τις κρυμμένες δομές χρησιμοποιώντας παλμούς ραντάρ  για να δημιουργήσουν εικόνες υψηλής ανάλυσης βαθιά στο έδαφος με τον ίδιο τρόπο που χρησιμοποιείται το σόναρ για να χαρτογραφήσει τα βάθη του ωκεανού.
Ανεξάρτητοι επιστήμονες είπαν ότι οι τεχνικές που χρησιμοποιούνται είναι επιστημονικές, αλλά τα αποτελέσματα είναι μη επαληθεύσιμα λόγω του τρόπου με τον οποίο παρουσιάζονται τα δεδομένα.
«Χρησιμοποιούν κάθε είδους φανταχτερό ιδιωτικό λογισμικό ανάλυσης δεδομένων», είπε ο καθηγητής Conyers.
Ο ειδικός στα ραντάρ σημείωσε επίσης ότι δεν είναι δυνατό η τεχνολογία να διεισδύσει τόσο βαθιά στο έδαφος, καθιστώντας την ιδέα μιας υπόγειας πόλης «μια τεράστια υπερβολή».
Ωστόσο, ο καθηγητής Conyers πρότεινε ότι είναι πιθανό να υπάρχουν μικρές κατασκευές, όπως φρεάτια και θάλαμοι, κάτω από τις πυραμίδες, αφού υπήρχαν πριν από την κατασκευή των πυραμίδων, επειδή η τοποθεσία ήταν «ειδική» για τους αρχαίους ανθρώπους.
Τόνισε πώς «οι Μάγια και άλλοι λαοί στην αρχαία Μεσοαμερική έχτιζαν συχνά πυραμίδες στην κορυφή των εισόδων σε σπηλιές ή σπηλιές που είχαν τελετουργική σημασία για αυτούς».
Η ομάδα είπε στην DailyMail.com ότι χρησιμοποίησε καθοδήγηση από αρχαία κείμενα όχι μόνο για να βρει τις δομές, αλλά και για να τις χρονολογήσει σε  έναν προϋπάρχοντα πολιτισμό.
Αυτό που υποστηρίζουν είναι πολύ σημαντικό καθώς σημαίνει ότι μέσω αυτών των αρχαίων γραφών βρήκαν που έπρεπε να ψάξουν για τις δομές!
Δηλαδή οι γραφές αυτές είναι αξιόπιστες!
Τώρα, η ομάδα είπε ότι οι δομές είναι περίπου 38.000 ετών. Οι πυραμίδες χτίστηκαν πριν από περίπου 4.500 χρόνια
Η ομάδα εντόπισε οκτώ κατερχόμενα πηγάδια με διάμετρο περίπου 33 έως 39 πόδια, που εκτείνονται τουλάχιστον 2.130 πόδια κάτω από την επιφάνεια.
Είπαν ότι το κεφάλαιο 149 του Βιβλίου των Νεκρών περιγράφει 14 κατοικίες του θείου, τις οποίες η ομάδα ερμηνεύει ότι περιγράφει τα απομεινάρια ενός προηγμένου πολιτισμού που υπήρχε πριν από τη δυναστική Αίγυπτο.
Η Niccole Ciccolo, εκπρόσωπος της ομάδας είπε ότι χρησιμοποίησαν επίσης την Royal Canon, που είναι ένα  αρχαίο αιγυπτιακό έγγραφο που περιέχει τα ονόματα των βασιλιάδων, συμπεριλαμβανομένων θεών και ημίθεων, που υποτίθεται ότι κυβέρνησαν την Αίγυπτο πριν από τις πρώτες καταγεγραμμένες δυναστείες.
Οι ερευνητές πιστεύουν ότι ο θεοί και οι ημίθεοι ήταν στην πραγματικότητα ζωντανοί βασιλιάδες πολύ πριν από τους πρώτους καταγεγραμμένους Φαραώ.
Η Ciccolo είπε ότι αυτά τα αρχαία κείμενα  «παρέχουν μια ολόκληρη σειρά από αναφορές ότι ένας προϋπάρχων πολιτισμός έζησε στην περιοχή πριν από «ένα κατακλυσμικό γεγονός».
Το γεγονός είναι μια θεωρία ότι ένας τεράστιος αστεροειδής χτύπησε τη Γη, προκαλώντας παγκόσμια κλιματική αλλαγή και εξαφάνιση παγκοσμίως.
Ενώ οι πυρήνες πάγου στη Γροιλανδία και άλλα γεωλογικά δεδομένα στον Ατλαντικό Ωκεανό δείχνουν ένα τέτοιο γεγονός, οι επιστήμονες το έχουν απορρίψει σε μεγάλο βαθμό επειδή δεν βρήκαν ποτέ κρατήρα αστεροειδούς.
Οι ερευνητές πιστεύουν ότι υπάρχουν και άλλες κατασκευές που φτάνουν πάνω από 4.000 πόδια κάτω από την επιφάνεια.
Για τη διεξαγωγή της νέας μελέτης, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν μια νέα μέθοδο για να «βλέπουν» κάτω από την πυραμίδα Khafre.
Χρησιμοποίησαν παλμούς ραντάρ από δύο δορυφόρους στο διάστημα μέχρι την πυραμίδα και ανέλυσαν πώς τα σήματα αναπήδησαν πίσω.
Τα σήματα στη συνέχεια μετατράπηκαν σε ηχητικά κύματα για να δημιουργήσουν τρισδιάστατες εικόνες κρυφών υπόγειων κατασκευών, συμπεριλαμβανομένων  οκτώ κατερχόμενων πηγαδιών διαμέτρου περίπου 33 έως 39 πόδια που εκτείνονται τουλάχιστον 2.130 πόδια κάτω από την επιφάνεια.
Τα αποτελέσματα κατέγραψαν επίσης δομές που μοιάζουν με σκάλες που τυλίγονται γύρω από καθένα από τα οκτώ πηγάδια, τα οποία η Ciccolo είπε ότι «χρησιμεύουν ως σημεία πρόσβασης σε αυτό το υπόγειο σύστημα».
Στο τέλος των πηγαδιών υπήρχαν τεράστιοι ορθογώνιοι περίβολοι, το καθένα με ύψος περίπου 260 πόδια ανά πλευρά. Σύμφωνα με τους ερευνητές, κάθε ένα από αυτά τα περιβλήματα περιέχει τέσσερις άξονες που εκτείνονται από την κορυφή και κατεβαίνουν προς τα κάτω.
Οι ερευνητές είπαν επίσης ότι ένα σύστημα ύδρευσης εντοπίστηκε κάτω από την πλατφόρμα, που βρίσκεται πάνω από 2.100 πόδια κάτω από την πυραμίδα Khafre, με υπόγεια μονοπάτια που οδηγούν ακόμη πιο βαθιά στη γη.
Η ομάδα πιστεύει ότι υπάρχει «ένας ολόκληρος κρυμμένος κόσμος πολλών δομών» σε βάθος πάνω από 4.000 πόδια κάτω από την πυραμίδα.
«Όταν μεγεθύνουμε τις εικόνες [στο μέλλον], θα αποκαλύψουμε ότι από κάτω κρύβεται αυτό που μπορεί να περιγραφεί μόνο ως αληθινή υπόγεια πόλη», είπε ο Corrado Malanga από το ιταλικό Πανεπιστήμιο της Πίζας.
Ωστόσο, ο Δρ Hawass είπε: «Ο ισχυρισμός της χρήσης ραντάρ μέσα στην πυραμίδα είναι ψευδής και οι τεχνικές που χρησιμοποιούνται δεν είναι ούτε επιστημονικά εγκεκριμένες ούτε επικυρωμένες».
Η ομάδα είπε ότι ενώ «τρέφουν τον μέγιστο σεβασμό για τους Αιγυπτιολόγους», «τα ευρήματά τους βασίζονται σε αντικειμενικές μετρήσεις που λαμβάνονται μέσω προηγμένης επεξεργασίας σήματος ραντάρ».
«Τα δεδομένα ελήφθησαν χρησιμοποιώντας προηγμένη τομογραφία Doppler, μια τεχνική που αναδομεί τις υποεπιφανειακές εικόνες [με βάση την αλλαγή στη συχνότητα των διάσπαρτων σημάτων]», είπε η Ciccolo.
Αυτή η μέθοδος έχει αποδειχθεί αποτελεσματική στην ανίχνευση κάθετων αξόνων και στον εντοπισμό δομικών ανωμαλιών.

pronews.gr

Ο μαγευτικός πέτρινος κύκλος - το δαχτυλίδι του Brodgar

Ο μαγευτικός πέτρινος κύκλος - το Δαχτυλίδι του Brodgar - είναι αναμφισβήτητα το πιο εμβληματικό σύμβολο του προϊστορικού παρελθόντος του Orkney. 
Είναι ένας τόπος απίστευτα όμορφος.
Το Ring of Brodgar είναι ένας αρχαιολογικός θησαυρός. 
Βρίσκεται σε ένα μαγευτικό τοπίο που αποτελεί μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς.
Ο δακτύλιος καλύπτει έκταση σχεδόν 8.500 τετραγωνικών μέτρων και είναι ο τρίτος μεγαλύτερος πέτρινος κύκλος στα Βρετανικά Νησιά - μόλις που τον ξεπερνούν το Avebury και το Stanton Drew.
Βρίσκεται μέσα σε ένα φυσικό αμφιθέατρο λόφων και περιβάλλεται από τάφρο.

Από τις αρχικές 60 πέτρες σώζονται σήμερα 27
Η αλήθεια είναι ότι δεν γνωρίζουμε με βεβαιότητα, τι ακριβώς εξυπηρετούσε ο δακτύλιος, γεγονός που προσθέτει  στη μυσταγωγία του.
Σε κοντινή απόσταση, η μοναχική πέτρα του κομήτη/Comet Stone, κρατάει άγρυπνο μάτι, ενώ μόλις ένα μίλι από την τοποθεσία οι μόνιμες πέτρες του Stenness μαγεύουν. 
Τέσσερις γιγάντιοι μεγάλιθοι, ύψους έξι μέτρων, χρονολογούνται από το 3100 π.Χ. και αποτελούν έναν από τους παλαιότερους κύκλους λίθων στη Βρετανία. 
Σε κοντινή απόσταση, ο οικισμός Barnhouse αποκαλύπτει μια ανασκαμμένη ομάδα κατοικιών.

Silurian Hypothesis - θα ήταν δυνατόν να ανιχνεύσουμε έναν βιομηχανικό πολιτισμό στο γεωλογικό αρχείο;

Η αντιπαράθεση για τη Silurian Hypothesis: Θα μπορούσε η Γη κάποτε να φιλοξενήσει έναν προ-ανθρώπινο βιομηχανικό πολιτισμό;

-. η Silurian Hypothesis διερωτάται αν είναι δυνατόν να βρεθούν στοιχεία ενός προανθρώπινου βιομηχανικού πολιτισμού στο γεωλογικό αρχείο της Γης - ακόμη και ενός που μπορεί να υπήρχε πριν από εκατομμύρια χρόνια.

-. οι αστροβιολόγοι που ανέπτυξαν το πείραμα σκέψης κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι δεν υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις στο γεωλογικό αρχείο της Γης που να υποστηρίζουν έναν τέτοιο ισχυρισμό.

-. ωστόσο, δεν διαθέτουμε ακόμη τις επιστημονικές μεθόδους που θα μας επέτρεπαν να καταδυθούμε βαθιά στις συμπεριφορές της Γης για ένα τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα, οπότε ίσως θα πρέπει να διατηρήσουμε ανοιχτό μυαλό.

Αν ένας βιομηχανικός πολιτισμός είχε υπάρξει στη Γη πολλά εκατομμύρια χρόνια πριν από τη δική μας εποχή, τι ίχνη θα είχε αφήσει και θα ήταν ανιχνεύσιμα σήμερα; 

Σε έναν πλανήτη που ονομαζόταν Γη, πάνω από 7 δισεκατομμύρια άνθρωποι απασχολούνταν με την καθημερινή τους ζωή. 

Κάθε χρόνο, δεκάδες εκατομμύρια γεννιόντουσαν και δεκάδες εκατομμύρια πέθαιναν, αφήνοντας ίχνη της ύπαρξής τους στον αέρα, 

το νερό, 

το έδαφος, 

ακόμη και στο διάστημα. 

Ωστόσο, αυτά τα σημάδια δεν θα διαρκούσαν για πάντα. 

Σε μερικές εκατοντάδες χρόνια, τα κτίριά μας θα κατέρρεαν, 

τα πέτρινα μνημεία μας, 

το πλαστικό, ακόμα και τα στοιχεία των πυρηνικών τους προσπαθειών θα ξεθώριαζαν.
Αυτή η συνειδητοποίηση οδήγησε σε ένα ενδιαφέρον ερώτημα: 
Πώς θα μπορούσαμε να είμαστε σίγουροι ότι ήμασταν ο πρώτος προηγμένος πολιτισμός στη Γη; 

Σύμφωνα με την υπόθεση Silurian, δεν θα μπορούσαμε. 
Αυτή η υπόθεση θέτει μια συναρπαστική υπόθεση ότι ίσως, πολύ πριν από τους ανθρώπους, να υπήρχαν άλλοι προηγμένοι πολιτισμοί που δεν άφησαν κανένα ίχνος για να τους βρούμε.
Η ιδέα της Silurian Hypothesis εμπνεύστηκε από ένα επεισόδιο του Doctor Who, όπου ευφυή πλάσματα ερπετών που ονομάζονται Silurians ξύπνησαν από 400 εκατομμύρια χρόνια χειμερίας νάρκης λόγω πυρηνικών δοκιμών. 
Ενώ αυτό ήταν ένα έργο φαντασίας, η υπόθεση δημιούργησε μια βαθιά πιθανότητα: 

Τι θα γινόταν αν υπήρχαν κάποτε άλλοι προηγμένοι πολιτισμοί στη Γη που έχουν εξαφανιστεί εντελώς;

Για να δούμε...

Η αναζήτηση ζωής αλλού στο σύμπαν αποτελεί κεντρική δραστηριότητα της αστροβιολογίας και οι επιστήμονες έχουν συχνά αναζητήσει γήινα ανάλογα για τα ακραιόφιλα βακτήρια, 

τη ζωή σε διαφορετικές κλιματικές καταστάσεις και τη γένεση της ίδιας της ζωής. 

Ένα υποσύνολο αυτής της αναζήτησης είναι η προοπτική για νοήμονα ζωή και στη συνέχεια ένα ακόμη υποσύνολο είναι η αναζήτηση πολιτισμών που έχουν τη δυνατότητα να επικοινωνήσουν μαζί μας. 

Μια κοινή υπόθεση είναι ότι κάθε τέτοιος πολιτισμός πρέπει να έχει αναπτύξει κάποιου είδους βιομηχανία. 

Ειδικότερα, την ικανότητα να αξιοποιήσει αυτές τις βιομηχανικές διαδικασίες για την ανάπτυξη ραδιοτεχνολογιών ικανών να στέλνουν ή να λαμβάνουν μηνύματα. 

Ένα από τα βασικά ερωτήματα για την εκτίμηση της πιθανότητας εύρεσης ενός τέτοιου πολιτισμού είναι η κατανόηση του πόσο συχνά, δεδομένου ότι η ζωή έχει εμφανιστεί και ότι ορισμένα είδη είναι ευφυή, αναπτύσσεται ένας βιομηχανικός πολιτισμός; 

Οι άνθρωποι είναι το μοναδικό παράδειγμα που γνωρίζουμε και ο βιομηχανικός μας πολιτισμός έχει διαρκέσει, μέχρι στιγμής περίπου 300 χρόνια, από τότε, για παράδειγμα, που ξεκίνησαν οι μέθοδοι μαζικής παραγωγής.

Αυτό είναι ένα μικρό κλάσμα του χρόνου που έχουμε υπάρξει ως είδος και ένα μικρό κλάσμα του χρόνου που υπήρξε σύνθετη ζωή στην επιφάνεια της γης (~400 εκατομμύρια χρόνια πριν, Ma). 

Αυτή η σύντομη χρονική περίοδος εγείρει το προφανές ερώτημα αν αυτό θα μπορούσε να έχει συμβεί και στο παρελθόν. 

Το ονομάζουμε αυτό Silurian Hypothesis

Οι άνθρωποι συχνά πιστεύουν ότι η ύπαρξη τους και ο πολιτισμός τους είναι αιώνια, αλλά η ιστορία μας διδάσκει το αντίθετο. 
Πάρτε για παράδειγμα την αρχαία Αίγυπτο. 
Για πάνω από 3.000 χρόνια και σε 30 δυναστείες, οι Αιγύπτιοι ζούσαν κάτω από τη σκιά των πυραμίδων, ψάρευαν τον Νείλο και ανακατεύονταν με άλλους πολιτισμούς. 
Γι' αυτούς, ο πολιτισμός τους φαινόταν αιώνιος, αλλά εξαφανίστηκε. 
Παρόμοιες μοίρες συνάντησαν τους πολιτισμούς της Μεσοποταμίας, 
τον πολιτισμό της Κοιλάδας του Ινδού, 
τους Έλληνες, 
τους Νούβιοι, 
τους Πέρσες, 
τους Ρωμαίους, 
τους Ίνκας και τους Αζτέκους. 
Αυτές οι μεγάλες αυτοκρατορίες, που κάποτε ευημερούσαν με εκατομμύρια κατοίκους, άφησαν πίσω τους ελάχιστες αποδείξεις του μεγαλείου τους.
Οι σύγχρονοι άνθρωποι υπάρχουν εδώ και περίπου 100.000 χρόνια, μια απλή αναλαμπή στα εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια που υπάρχει σύνθετη ζωή στη Γη. 
Δεδομένης αυτής της τεράστιας έκτασης του χρόνου, είναι πιθανό ότι άλλα νοήμονα είδη μπορεί να έχουν εμφανιστεί και να έχουν εξαφανιστεί πολύ πριν από εμάς. 
Θα γνωρίζαμε καν ότι ήταν εδώ;
Ο Adam Frank και ο Gavin Schmidt το εξερεύνησαν αυτό στην εργασία τους για την υπόθεση Silurian. 
Τόνισαν ότι οι συνήθεις μέθοδοι μελέτης των αρχαίων κοινωνιών -μέσω τεχνουργημάτων και ερείπιων- λειτουργούν μόνο για τη σχετικά πρόσφατη ιστορία. 
Όταν θέλεις να κοιτάξεις εκατομμύρια χρόνια πίσω, τα πράγματα γίνονται περίπλοκα. 
Η ίδια η επιφάνεια της Γης είναι δυναμική, συνεχώς ανασχηματίζεται από τεκτονικές πλάκες. Τα σημερινά βουνά ήταν κάποτε πάτωμα του ωκεανού και νέα εδάφη σχηματίζονται καθώς τα παλιά διαβρώνονται. 
Η παλαιότερη επιφάνεια που ανακαλύφθηκε, η έρημος Νεγκέβ, είναι μόλις 1,8 εκατομμυρίων ετών.
Ακόμα και τα απολιθώματα, τα κύρια παράθυρά μας στην αρχαία ζωή, είναι σπάνια. Απαιτούνται ειδικές προϋποθέσεις για την απολίθωση: σκληρά μέρη του σώματος, 
γρήγορη ταφή, 
υψηλή πίεση και χαμηλό οξυγόνο. 
Παρά τους δεινόσαυρους που περιφέρονταν στη Γη για 180 εκατομμύρια χρόνια, έχουμε μόνο μερικές χιλιάδες σχεδόν ολοκληρωμένα απολιθώματα. 
Οι πιθανότητες να βρεθούν στοιχεία για ένα βραχύβιο είδος όπως ο Homo sapiens στο αρχείο απολιθωμάτων είναι ελάχιστες.
Επιπλέον, λιγότερο από το 1% της επιφάνειας της Γης αστικοποιείται σήμερα. 
Τεχνουργήματα όπως δρόμοι, 
πόλεις και μηχανές θα αποσύρονταν και θα εξαφανιζόταν μέσα σε μερικές χιλιάδες χρόνια. Ακόμα και τα επακόλουθα ενός πυρηνικού πολέμου τελικά θα εξαφανιζόταν. 
Για να εντοπίσουν αρχαίους προηγμένους πολιτισμούς, οι επιστήμονες πρέπει να αναζητήσουν έμμεσες αποδείξεις.
Η Υπόθεση Silurian προτείνει την αναζήτηση δεικτών εκβιομηχάνισης σε παγκόσμια κλίμακα. Ένας βασικός δείκτης είναι οι αλλαγές στην ισοτοπική σύνθεση των στοιχείων, οι οποίες μπορούν να ανιχνευθούν σε ιζηματογενή στρώματα. 
Για παράδειγμα, οι ανθρώπινες δραστηριότητες έχουν αλλάξει τον κύκλο του αζώτου και έχουν αυξήσει τα επίπεδα ορισμένων μετάλλων όπως ο χρυσός, 
ο μόλυβδος και η πλατίνα. 
Ειδικότερα, η καύση ορυκτών καυσίμων έχει αλλάξει τις αναλογίες ισοτόπων άνθρακα στην ατμόσφαιρα, γνωστό ως Suess effect, το οποίο είναι ανιχνεύσιμο στους πυρήνες ιζήματος.
Ενδιαφέρον, μια ξαφνική παγκόσμια αλλαγή στα επίπεδα ισοτόπων άνθρακα και οξυγόνου παρατηρήθηκε πριν από 56 εκατομμύρια χρόνια κατά τη διάρκεια του Paleocene-Eocene Thermal Maximum (PETM). 
Η PETM είδε την θερμοκρασία της Γης να αυξάνεται κατά έξι βαθμούς Κελσίου σε 200.000 χρόνια, με τα επίπεδα του άνθρακα να αυξάνονται. 
Μερικοί επιστήμονες εικάζουν ότι μια μαζική ηφαιστειακή έκρηξη το προκάλεσε αυτό, αλλά η ακριβής αιτία παραμένει άγνωστη. 
Θα μπορούσε να είναι απόδειξη ενός αρχαίου πολιτισμού; 
Πιθανόν όχι, αλλά δείχνει πώς ένα τέτοιο γεγονός θα μπορούσε να αφήσει ένα ανιχνεύσιμο σημάδι.
Η υπόθεση Silurian, ενώ δεν αποδεικνύει την ύπαρξη αρχαίων πολιτισμών, παρέχει ένα πλαίσιο αναζήτησης τους, όχι μόνο στη Γη αλλά και σε άλλους πλανήτες. 
Η εξίσωση Drake εκτιμά τον αριθμό των εξωγήινων πολιτισμών στον γαλαξία μας, υποδηλώνοντας ότι μπορεί να υπάρχουν οπουδήποτε από 150.000 έως 1,5 δισεκατομμύρια. Εάν η ευφυής ζωή μπορεί να προκύψει πολλαπλάσια σε έναν πλανήτη, όπως προτείνει η υπόθεση Silurian, ανοίγει συναρπαστικές δυνατότητες για εύρεση πολιτισμών σε όλο τον γαλαξία.
Ο Άρης, κάποτε θερμότερος και υγρός και η Ευρώπη, ένα από τα φεγγάρια του Δία με τον ωκεανό του αλμυρού νερού, είναι οι πρώτοι υποψήφιοι για τέτοιες έρευνες. 
Ενώ οι συγγραφείς της Silurian Hypothesis δεν πιστεύουν ότι αρχαίοι πολιτισμοί υπήρχαν στη Γη πριν από τους ανθρώπους, οι ιδέες τους μας δίνουν εργαλεία για να εξερευνήσουμε και ίσως κάποια μέρα ανακαλύψουμε την πλούσια ταπισερί της ζωής που μπορεί να υπήρχε κάποτε, τόσο στη Γη όσο και κάπου αλλού στο σύμπαν!

           μετάφραση και επιμέλεια κειμένου:ntina

cambridge.org

https://www.popularmechanics.com/science/environment/a41021149/silurian-hypothesis-ancient-industrial-civilization/

https://www.gns.cri.nz/news/new-discovery-reveals-evidence-for-earths-earliest-earthquakes/

David Attenborough Fans

Η πραγματικότητα είναι τόσο πολυδιάστατη, περίπλοκη και εκπληκτική από όσο ποτέ φανταστήκαμε - η σπάνια ευθυγράμμιση των 7 πλανητών στις 28 Φεβρουαρίου

...μια μέρα θα ανακαλυφτεί ένας θάλαμος κάτω από το δεξί πόδι της Σφίγγας, ο οποίος θα περιέχει αρχεία για την ιστορία της Ατλαντίδας, τους ανθρώπους της και την πτώση της.

Ο Chris Bledsoe, ένας Αμερικανός βιωματικός, ανέφερε συναντήσεις με μια οντότητα στην οποία αναφέρεται ως "The Lady"
Στο βιβλίο του UFO of God, αφηγείται μια εμπειρία του 2013 όπου η "Lady" του μετέφερε ένα μήνυμα:
"Όταν το κόκκινο αστέρι βασιλίσκος/Regulus ευθυγραμμιστεί λίγο πριν την αυγή με το βλέμμα της Σφίγγας, μια νέα γνώση θα έρθει στον κόσμο"
Του είπε επίσης ότι η ανθρωπότητα θα λάβει μια "νέα γνώση" το Πάσχα του 2026, όταν το άστρο Regulus θα εστιαστεί στο βλέμμα της Σφίγγας. 
Αυτό ευθυγραμμίζεται απόλυτα με το όραμα του Edgar Cayce...
Ο Edgar Cayce προφήτευσε ότι μια "Αίθουσα αρχείων" θα ανακαλυφτεί κάτω από τη Σφίγγα, αποκαλύπτοντας τεράστια γνώση στην ανθρωπότητα. 
Ανέφερε ότι αυτή η αποκάλυψη θα συμβεί όταν θα λάβουν χώρα σημαντικές ουράνιες ευθυγραμμίσεις, ενδεχομένως γύρω στο έτος 2026.  
"Καθώς ο ήλιος θα ανατείλει από τα νερά, η γραμμή της σκιάς ή του φωτός θα πέσει ανάμεσα στα πόδια της Σφίγγας, η οποία απ' αρχής, ορίστηκε ως φρουρός ή παρατηρητής, έτσι δεν μπορεί να εισέλθει κανείς στους συγκοινωνούντες θαλάμους από το δεξί πόδι της Σφίγγας,
μέχρι να συμπληρωθεί ο χρόνος που θα χρειαστούν οι αλλαγές να είναι ενεργοποιημένες 
σε αυτή τη σφαίρα της ανθρώπινης εμπειρίας" ~ Edgar Cayce.
Ο Cayce προέβλεψε ότι ένας θάλαμος κάτω από το δεξί πόδι της Σφίγγας θα ανακαλυφθεί μια μέρα και θα περιέχει αρχεία σχετικά με:
-. την ιστορία της Ατλαντίδας, τους ανθρώπους της και την πτώση της.
-. προηγμένη τεχνολογία και πνευματική γνώση από την αρχαιότητα
-. την προέλευση και το σκοπό της ανθρώπινης ζωής στη Γη
-.μια σύνδεση μεταξύ των Ατλάντων και των αρχαίων Αιγυπτίων
Πρότεινε ότι όταν η ανθρωπότητα φτάσει σε ένα αρκετά υψηλό επίπεδο πνευματικής συνείδησης, η αίθουσα των αρχείων θα αποκαλυφθεί, φέρνοντας διαφώτιση και εγκαινιάζοντας μια νέα εποχή.

             μετάφραση και διαμόρφωση κειμένου:ntina

σημείωση δική μου - 

...στις 28 Φεβρουαρίου, του μήνα που διανύουμε αυτή τη στιγμή,  στον νυχτερινό ουρανό θα συμβεί μια μεγάλη πλανητική ευθυγράμμιση, κατά την οποία ο Ερμής,

η Αφροδίτη, 

ο Άρης,

ο Κρόνος, 

ο Δίας,

ο Ουρανός και

ο Ποσειδώνας θα είναι ορατοί, άλλοι με γυμνό μάτι,

άλλοι με κυάλια ή τηλεσκόπιο, μετά την δύση του Ήλιου, κατά μήκος ενός νοητού τόξου που θα διασχίζει τον ουρανό από τα δυτικά προς τα ανατολικά. 

Το φαινόμενο αυτό είναι εξαιρετικά σπάνιο, καθώς οι "πλανητικές ευθυγραμμίσεις", συνήθως περιλαμβάνουν τέσσερις ή πέντε πλανήτες, οι ευθυγραμμίσεις έξι ή επτά πλανητών συμβαίνουν σπανίως.

Το φαινόμενο στην πληρότητά του θα συμβεί τις 28 Φεβρουαρίου, όταν ο Ερμής θα ανατείλει λίγο πάνω από τον ορίζοντα, συμπληρώνοντας την αστρονομική συγκλονιστική εικόνα.

https://x.com/poetastrologers/status/1877113648398618713

https://www.facebook.com/UnexplainedMysteriousUniverse

Αίγιο - πολύτιμα ευρήματα της ανασκαφικής έρευνας στην Τραπεζά Αιγίου-αρχαίες Ρύπες

Στις αρχές Οκτωβρίου ολοκληρώθηκε η περίοδος της φετινής συστηματικής ανασκαφικής έρευνας στο πλάτωμα της Τραπεζάς, οκτώ χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Αιγίου. 
Η θέση αυτή ταυτίζεται με τις Ρύπες, πόλη της Αχαΐας που άκμασε κατά τους πρώιμους ιστορικούς χρόνους και μετείχε στον αποικισμό ιδρύοντας τον Κρότωνα στην μεγάλη Ελλάδα.
Η φετινή ανασκαφή επικεντρώθηκε κυρίως στην έρευνα του κτιρίου Γ νοτιοανατολικά του ανδήρου των ναών το οποίο ανήκε στη δημόσια σφαίρα των λειτουργιών της πόλης. 
Το κτίριο κάλυπτε η ερείπωση της ανωδομής του αποτελούμενη από ασβεστολιθικές και κροκαλοπαγείς λιθοπλίνθους. 
Μετά την αποτύπωση, την αρίθμηση και την απομάκρυνσή τους, αποκαλύφθηκε πλήρως η κρηπίδα τής κύριας, νότιας μακράς του πλευράς με τον στυλοβάτη, μήκους 16,80μ. 
Οι σύνδεσμοι σχήματος Η και Ζ στην κρηπίδα και τα στοιχεία της ανωδομής, συστήνουν χρονολόγηση πριν το 300 π.Χ. 
Στην πρόσοψη αυτή αποκαθίστανται κορινθιακοί ημικίονες. 
Επάνω τους έτρεχε αδιάρθρωτος θριγκός με ταινία επιστυλίου που είχε κατατομή δωρικού ράμφους. 
Η διάμετρος των ημικιόνων και το ολικό ύψος του κίονα, έχει ως αποτέλεσμα κορινθιακό κίονα με τις χαμηλότερες αναλογίες όλων των εποχών. 
Οι σιγμοειδούς κατατομής βάσεις των ημικιόνων είναι Πελοποννησιακού τύπου, όπως αυτοί που βρίσκονται στο ναό του Απόλλωνα στις Βάσσες. 
Τα μέχρι τώρα ανασκαφικά δεδομένα ανασυνθέτουν μνημειακή όψη τριών μέτρων. 
Τα μετακιόνια διαστήματα ανάμεσα στους σύνθετους στύλους καλύπτονταν από ορθοστατικές πλάκες-θωρακεία. 
Το κορινθιακό κιονόκρανο φέρει μικροσκοπικό, αργό, κυμάτιο κάτω από τις ακάνθους, καθώς και 20 σχηματοποιημένες άκανθες-φύλλα στην ημιπεριφέρεια του καλάθου, γεγονός που επιτρέπει κάθε είδους συγκρίσεις με τα πρώιμα παραδείγματα, όπως είναι αυτό στον κορινθιακό κίονα στο ναό του Απόλλωνα των Βασσών. 
Επιπλέον, αποτελεί την πρωιμότερη ολοκληρωμένη κορινθιακή σύνθεση που γνωρίζουμε στο εσωτερικό ενός μνημείου, ενώ για πρώτη φορά συνδέεται άμεσα με ταφική χρήση, όπως ακριβώς παραδίδεται στην ανεκδοτολογική αναφορά του Βιτρούβιου. 
Στους λιθοπλίνθους του ερειπιώνα περιλαμβάνονται και αρχιτεκτονικά μέλη που δεν προέρχονται από το κορινθιακό οικοδόμημα. 
Πρόκειται κυρίως για μέλη ενιαίου ιωνικού θριγκού με επιστύλιο και συνδυασμό ζωφόρου και οδόντων, θραύσματα κιόνων αετωματικούς λίθους και ιωνικό κιονόκρανο που συνέχεται με ημικίονες συμφυείς σε σύνθετες λιθοπλίνθους. 
Προέρχονται από κτίριο το οποίο θα αναζητηθεί πολύ κοντά στο υπό έρευνα μνημείο.
Η έως τώρα έρευνα του κτιρίου Γ μαρτυρά την αναγνώρισή του ως του Ηρώου τής αρχαίας πόλης. 
Κάτω από τον ερειπιώνα που κάλυπτε την πρόσοψή του, βρέθηκαν πεσμένα από την αρχική θέση τους, μαρμάρινος λέοντας σε οκλάζουσα στάση, μικρότερος του φυσικού μεγέθους με την πλίνθο του, ένας δεύτερος μεγαλύτερος λέοντας με τμήμα τής πλίνθου του επίσης σε οκλάζουσα στάση με ανατομικές λεπτομέρειες και χαίτη σε απαλό ανάγλυφο, κεφαλή μικρότερου μαρμάρινου λέοντα με την χαίτη του καθώς και το άνω μέρος μεγάλης, μαρμάρινης επιτύμβιας στήλης νεανικής ανδρικής μορφής. 
Όλα τα γλυπτά είναι λαξευμένα σε πεντελικό μάρμαρο.
Οι λέοντες ήταν ένθετοι σε ξεχωριστές λίθινες βάσεις.
Στο εσωτερικό τού μνημείου και σε μεταγενέστερη φάση της χρήσης του, βρέθηκαν και ερευνήθηκαν ασύλητες ταφές σε κιβωτιόσχημους τάφους και σε μία σαρκοφάγο, οι οποίες απέδωσαν πολύτιμα κτερίσματα, ιδιαίτερης καλλιτεχνικής αξίας. 
Μεταξύ άλλων, ζεύγος χρυσών ενωτίων με κεφαλές λεόντων στην κορυφή τους, ένα συμπαγές ενώτιο γυμνού φτερωτού έρωτα με σκήπτρο στο δεξιό και στεφάνι στο αριστερό χέρι του, χρυσό περιδέραιο με τα άκρα του να απολήγουν σε συμπαγείς προτομές λεόντων, χρυσό δαχτυλίδι, 

χρυσή δανάκη, 

χαρώνειο οβολό, 

με χελώνα στον εμπροσθότυπο, 

δύο σιδερένια κομβία που περιβάλλονται με ύφασμα και σιδερένια στλεγγίδα. 

Τα κτερίσματα των τάφων στο εσωτερικό του κτιρίου, αποτελούν μάρτυρες της ευμάρειας και της υψηλής κοινωνικής θέσης των ενοίκων τους.  
Μικρή ερευνητική τομή κάτω και εξωτερικά τής όψης του μνημείου, απέδωσε αρχιτεκτονικά κατάλοιπα και κεραμική του 8ου αι. π.Χ.
Η έρευνα του Ηρώου θα συνεχιστεί κατόπιν έγκρισης του νέου πενταετούς προγράμματος της ανασκαφής.     
       Την συστηματική ανασκαφή στην Τραπεζά Αιγίου-αρχαίες Ρύπες, διευθύνει ο Δρ Ανδρέας Γ. Βόρδος της Εφορείας Αρχαιοτήτων Αχαΐας.
Η έρευνα χρηματοδοτείται από το Ίδρυμα Α. Γ. Λεβέντη. Ενισχύεται από την Ολυμπία Οδό ΑΕ.

https://www.culture.gov.gr/el/Information/SitePages/view.aspx?nID=5191

ένας πολιτισμός που εξαφανίστηκε πριν 30000 χρόνια

Ποιοι ήταν οι πρώτοι άνθρωποι που αποίκισαν την Αμερική; 
Μέχρι πριν από πολύ λίγα χρόνια, πίστευαν ότι ο πρώτος αμερικανικός πολιτισμός ήταν αυτός των Clovis, των προγόνων των ιθαγενών λαών της Βόρειας Αμερικής. 
Επίσης, πιστεύεται ότι οι άνθρωποι έφτασαν σε αυτή την ήπειρο όχι νωρίτερα από περίπου 14.000 χρόνια πριν. 
Έτσι, σε αυτή την "ανασυγκρότηση" της ιστορίας, οι πρώτοι πολιτισμοί θα ήταν οι Βορειοαμερικανοί, ενώ οι Αζτέκοι, 
οι Μάγιας και οι Ίνκας θα είχαν έρθει πολύ αργότερα...
Πρόσφατες ανακαλύψεις, συμπεριλαμβανομένης της ανάλυσης DNA, από την άλλη πλευρά, έδειξαν ότι για άλλη μια φορά η αρχαιολογία ήταν λάθος. 
Οι πρώτοι πολιτισμοί στην Αμερική ήταν λαοί της Κεντρικής και της Νότιας Αμερικής, τουλάχιστον 15.000 έως 20.000 χρόνια νωρίτερα από ό,τι πιστεύαμε. 
Και αυτοί οι λαοί ήρθαν μέσω θάλασσας, ναι καλά διαβάσατε, "μέσω θάλασσας", από τη Σιβηρία και τη Sundaland, η ήπειρος που εξαφανίστηκε και που αντιστοιχεί στη σημερινή Ινδονησία και τα γύρω νησιά....
Στην πραγματικότητα, γύρω στο 2020 κάποιοι ερευνητές δημοσίευσαν τα αποτελέσματα της ανακάλυψης ανθρώπινων λειψάνων στο σπήλαιο Chiquihuite του Μεξικού. 
Οι ανασκαφές ξεκίνησαν το 2012. 
Πιο εκτεταμένες ανασκαφές πραγματοποιήθηκαν το 2016 και το 2017. 
Το έργο δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Nature. 
Αυτό που βρέθηκε στο σπήλαιο έφερε πλήρη επανάσταση στην άποψη των αρχαιολόγων. 
Η μελέτη, που παρουσιάστηκε από τον Ciprian Ardelean, αρχαιολόγο στο Αυτόνομο Πανεπιστήμιο της Zacatecas στο Μεξικό, και τους συναδέλφους του, υποδηλώνει ότι οι άνθρωποι ζούσαν στο κεντρικό Μεξικό τουλάχιστον πριν από 26.500 χρόνια. 
Ο καθηγητής λέει: "Χρειάζονται αιώνες ή χιλιετίες για να διασχίσουν οι άνθρωποι τη Βερίγγειο θάλασσα  και να φτάσουν στο κέντρο του Μεξικού.
Χρειάζονται πολλά χρόνια προηγούμενης παρουσίας για να φτάσουν εκεί, αν ήρθαν από τη θάλασσα ή τη στεριά"
Αυτό σημαίνει ότι οι άνθρωποι ήταν πιθανότατα στην Κεντρική Αμερική πολύ πριν από 30.000 χρόνια....
Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. 
Ένα άλλο ερευνητικό κέντρο ανακάλυψε ότι οι ιθαγενείς λαοί της Κεντρικής και Νότιας Αμερικής δεν έχουν μόνο έναν πρόγονο, αλλά δύο. 
Όπως ήταν, είχαν μια "mother people" που χαρακτηρίζονται ως "population Y" και που είναι οι αρχικοί κάτοικοι της Sundaland από το μακρινό παρελθόν, περίπου την εποχή του Thaw. 
Αλλά είχαν και έναν "father people" που είναι οι I ñupiat, από τη Σιβηρία...
Οι ανακαλύψεις αυτές φέρνουν επανάσταση από την αρχή σε όλες τις αρχαιολογικές πεποιθήσεις για το παρελθόν της αμερικανικής ηπείρου. 
Σε ποιον ανήκαν όλα τα αρχαιότερα ερείπια που βρέθηκαν σε αυτά τα εδάφη; 
Ποιος πολιτισμός του παρελθόντος μπόρεσε να δημιουργήσει γεωπολιτικά έργα στην κορυφή των Άνδεων; 
Ποιος δημιούργησε τα γιγαντιαία σχέδια της Nazca  και, το σημαντικότερο, για ποιο σκοπό; 
Και το σημαντικότερο: αν οι άνθρωποι πριν από 30.000 χρόνια ήταν σε θέση να ταξιδέψουν από την Αυστραλία στην Κεντρική Αμερική, τι τους εμπόδισε να πάνε από την Κεντρική Αμερική στην Αίγυπτο, όπως φαίνεται να δείχνουν τώρα διάφορα στοιχεία; 
περισσότερες πληροφορίες στο βιβλίο:
Homo reloaded - Η κρυφή ιστορία των τελευταίων 75.000 χρόνων - https://www.facebook.com/MyEscape25/posts/pfbid028mvSBEPnq1VC2KocYhfA11EE53RfaEdxww9WDLWP74sLiw4hsUZ687pHPUu1JkVdl

Άνθρωποι της Εποχής των Παγετώνων - 30.000 χρόνια πριν
Ξεκινώντας πριν από περίπου 35.000 χρόνια, οι άνθρωποι φαίνεται ότι έκαναν ένα μεγάλο πολιτισμικό άλμα προς τα εμπρός. 
Οι συγγραφείς υποστηρίζουν ότι αυτό δεν οφειλόταν σε γενετικές αλλαγές που προκάλεσαν αυξημένη ικανότητα του ανθρώπινου εγκεφάλου. 
Ήταν επειδή ορισμένες ομάδες ανέπτυξαν πολιτισμικά τα "κοινωνικά εργαλεία" που τους επέτρεπαν να διατηρούν συνδέσεις και να μοιράζονται πληροφορίες σε μεγάλες αποστάσεις. Οι ομάδες με τα πιο αποτελεσματικά κοινωνικά εργαλεία κατάφεραν να παραμείνουν συνδεδεμένες και να επιβιώσουν, και οι απόγονοί τους κληρονόμησαν αυτή την κουλτούρα της συνδεσιμότητας. 
Είναι πιθανό ότι η διαμόρφωση μεγαλύτερης συνδεσιμότητας και πιο σύνθετου πολιτισμού ήταν απαραίτητη προκειμένου να επιβιώσουν στις περιόδους μεγάλης κλιματικής μεταβλητότητας που ήταν χαρακτηριστικό της τελευταίας εποχής των παγετώνων. - https://academic.oup.com/book/42125/chapter-abstract/356152873?redirectedFrom=fulltext

Μάγια και Αζτέκοι, οι περίεργοι λαοί της Μεσαμερικής

Ο Charles Étienne Brasseur de Bourbourg, γεννήθηκε το 1814 στο Bourbourg, κοντά στη Δουνκέρκη της Γαλλίας - πέθανε στις 8 Ιανουαρίου 1874, Νίκαια, ήταν στην ουσία, Φλαμανδός ιεραπόστολος, εθνογράφος και ηγούμενος του 19ου αιώνα. 

Εκτός από το κληρικό του επάγγελμα, ο Γάλλος ηγούμενος είναι παγκοσμίως γνωστός για τη σημαντική συμβολή του στη γνώση των λαών της Μεσοαμερικής. 

Στην πραγματικότητα, ο Charles Étienne Brasseur ήταν διάσημος συγγραφέας, 

εθνογράφος και αρχαιολόγος που ειδικεύτηκε ιδιαίτερα στη μελέτη των πολιτισμών των Μάγια και των Αζτέκων.

Από το 1848 έως το 1863 ταξίδεψε ως ιεραπόστολος, κυρίως στο Μεξικό και την Κεντρική Αμερική. 

Έδωσε μεγάλη προσοχή στις μεξικανικές αρχαιότητες, δημοσίευσε το 1857–59 μια ιστορία του πολιτισμού των Αζτέκων και από το 1861 έως το 1864 επεξεργάστηκε μια συλλογή εγγράφων στις γηγενείς γλώσσες. 

Το 1863 ανακοίνωσε την ανακάλυψη ενός κλειδιού για την ιερογλυφική ​​γραφή των Μάγια, αλλά έκτοτε έχει αποδειχθεί ότι έχει μικρή αξία. 

Το 1864 ήταν αρχαιολόγος στη γαλλική στρατιωτική αποστολή στο Μεξικό και τα Monuments anciens du Mexique δημοσιεύτηκαν από τη γαλλική κυβέρνηση το 1866. 

Ίσως η μεγαλύτερη υπηρεσία του ήταν η δημοσίευση το 1861 μιας γαλλικής μετάφρασης του Popol Vuh, ένα ιερό βιβλίο των ανθρώπων K'iche'-Quiché, μαζί με μια γραμματική K'iche', και ένα δοκίμιο για τη μυθολογία της Κεντρικής Αμερικής. 

Το 1871 έβγαλε τη Βιβλιοθήκη του Μεξικού-Γουατεμάλιεν

Σύμφωνα με τον μελετητή, οι Μάγια θυμόντουσαν την πατρίδα τους ως μια "ήπειρο που βρισκόταν στον Ειρηνικό" και η οποία αργότερα είχε βυθιστεί. 

Την ήπειρο αυτή την αποκαλούσαν με τον όρο "Γη του Μου"

Μέχρι πριν από λίγα χρόνια αυτό θεωρούνταν απλώς ένας θρύλος. 

Αλλά η έλευση των δορυφόρων απέδειξε ότι όλα αυτά ήταν αλήθεια. 

Στην πραγματικότητα, η σημερινή Ινδονησία και Αυστραλία είναι "απομεινάρια" μιας πολύ μεγαλύτερης ηπείρου, την οποία οι επιστήμονες αποκαλούν Sundaland. 

Αυτή η ήπειρος που βρίσκεται στα νερά του Ειρηνικού Ωκεανού βυθίστηκε εν μέρει, ξεκινώντας πριν από 14.000 χρόνια, όταν ο Ειρηνικός Ωκεανός ανυψώθηκε κατά 140 μέτρα περίπου.

Πώς γνώριζαν οι Μάγια για την "βυθισμένη ήπειρο" στον Ειρηνικό Ωκεανό; 

Ήταν απλώς μια απίστευτη σύμπτωση; 

Ή μήπως οι πρόγονοί τους προέρχονταν πραγματικά από την  Sundaland;

Και πάλι, αν ακούγαμε μόνο την επιστήμη και όχι τις προκαταλήψεις μας, οι Μάγια θα είχαν απόλυτο δίκιο. 

Οι πρόγονοί τους όντως προέρχονταν από τη Sundaland. 

Πώς μπορούμε να είμαστε σίγουροι; 

Σύμφωνα με τον Kenneth M. Olsen, PhD, βιολόγο που ειδικεύεται στην εξέλιξη των φυτών στο Πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον στο Σεντ Λούις, έχουμε αδιάψευστες αποδείξεις ότι οι πλοηγοί από την περιοχή της Sundaland  και της Sahuland κατάφεραν να φτάσουν μέχρι τον Παναμά της Κεντρικής Αμερικής κατά την προκολομβιανή εποχή.

Η "ζωντανή απόδειξη" είναι η παρουσία της καρύδας στην Αμερική. 

Ο εν λόγω ερευνητής διαπίστωσε ότι όλα τα φυτά καρύδας, όπου κι αν βρίσκονται στον κόσμο, προέρχονται είτε από την Ινδία ή από την περιοχή που ήταν κάποτε η Sundaland. 

Επιπλέον, ο καθηγητής εξηγεί ότι, τουλάχιστον όσον αφορά τις μεγάλες αποστάσεις, το φυτό καρύδας δεν μεταναστεύει με φυσικό τρόπο, όπως κάνουν οι σπόροι άλλων φυτών. Στην περίπτωσή του, πρέπει να μεταφερθεί από τον άνθρωπο σε άλλες μακρινές περιοχές προκειμένου να ριζώσει και εκεί. 

Αν το φυτό καρύδας έφτασε στην Κεντρική Αμερική κατά την προκολομβιανή εποχή, αυτό σημαίνει ότι ναυτικοί από την περιοχή της Sundaland έφτασαν στην Αμερική πριν από τον Κολόμβο και το φύτεψαν. 

Δεν υπάρχουν πολλά επιχειρήματα για να διαφωνήσει κανείς με αυτό.

....

Το άρθρο συνεχίζεται στο βιβλίο:

homo reloaded - Η κρυφή ιστορία των τελευταίων 75.000 χρόνων.

https://www.facebook.com/MyEscape25/posts/pfbid02eoAQPkDEgJ1sAnD28BGEAy1k2r4NRYf2MnxS17i2syU4jMkEZbh89oUkntpaFn5al

https://en.wikipedia.org/wiki/Charles_%C3%89tienne_Brasseur_de_Bourbourg

Χαρτογραφήθηκε η βυθισμένη ήπειρο Zealandia, η οποία βρίσκεται μεταξύ Αυστραλίας και Νέας Ζηλανδίας

Αναγνωρίζεται πλέον ως η όγδοη ήπειρος του κόσμου, αλλά τα μοναδικά χαρακτηριστικά της την κάνουν να ξεχωρίζει από τις άλλες

Για πρώτη φορά, οι επιστήμονες κατάφεραν να χαρτογραφήσουν το σχήμα της Ζηλάντιας/Zealandia, της βυθισμένης ηπείρου που βρίσκεται κάτω από τη Νέα Ζηλανδία.

Έτσι οι επιστήμονες μετά από 375 χρόνια ερευνών επιβεβαίωσαν την ύπαρξη μιας χαμένης ηπείρου, γνωστής ως Zealandia ή Te Riu-a-Māui στη γλώσσα των Μαορί.

Την ιδέα για την ύπαρξη της Ζηλάντια διατύπωσε για πρώτη φορά το 1995 ο γεωφυσικός Μπρους Λούγιεντικ, ενώ η ύπαρξή της επιβεβαιώθηκε το 2017. 

Επειδή όμως, το 94% της όγδοης ηπείρου βρίσκεται κάτω από το νερό, η χαρτογράφησή της ήταν αρκετά δύσκολη.

Σύμφωνα με το TN News, η ήπειρος αυτή, η οποία έχει έκταση περίπου 1,89 εκατομμύρια τετραγωνικά μίλια, ήταν κάποτε μέρος μιας αρχαίας υπερήπειρου που ονομαζόταν Γκοντβάνα, η οποία περιελάμβανε επίσης τη Δυτική Ανταρκτική και την Ανατολική Αυστραλία πριν από 500 εκατομμύρια χρόνια.

Η Γκοντγουάνα σχηματίστηκε όταν η Παγγέα χωρίστηκε σε δύο κομμάτια. 

Η Λαυρασία στα βόρεια έγινε Ευρώπη, Ασία και Βόρεια Αμερική. 

Η Γκοντγουάνα στο νότο σχημάτισε τη σύγχρονη Αφρική, την Ανταρκτική, τη Νότια Αμερική και την Αυστραλία. 

Εκατομμύρια χρόνια αργότερα, οι τεκτονικές πλάκες της Γης άρχισαν να αναδιοργανώνονται σε μια μακρά περίοδο δραματικών γεωλογικών αλλαγών, κατά την οποία δημιουργήθηκε το "Δακτυλίδι της Φωτιάς" του Ειρηνικού, ένα σεισμογενές πέταλο, που περιλαμβάνει τα πιο ενεργά ηφαίστεια του πλανήτη.

Ωστόσο, η Zealandia άρχισε να απομακρύνεται από τη Γκοντβάνα, για λόγους που οι γεωλόγοι προσπαθούν ακόμη να κατανοήσουν, πριν από περίπου 105 εκατομμύρια χρόνια.

Καθώς το έκανε αυτό, βυθίστηκε σταδιακά κάτω από τα κύματα, με πάνω από το 94% της χερσαίας μάζας να παραμένει κάτω από το νερό για χιλιετίες.

Η ύπαρξη της Zealandia καταγράφηκε για πρώτη φορά το 1642 από τον Ολλανδό επιχειρηματία και ναυτικό Abel Tasman, ο οποίος βρισκόταν σε αποστολή για να βρει τη "μεγάλη Νότια Ήπειρο" ή Terra Australis.

Ενώ ο Abel Tasman απέτυχε να βρει αυτή τη νέα γη, συνάντησε τους ντόπιους Māori όταν αποβιβάστηκε στο νότιο νησί της Νέας Ζηλανδίας. 

Παρά την εχθρικότητά τους απέναντί του, οι Μαορί του παρείχαν πολύτιμες πληροφορίες για τη γύρω ξηρά, συμπεριλαμβανομένης της ύπαρξης μιας μεγάλης ξηράς στα ανατολικά.

Ωστόσο, θα χρειαστούν σχεδόν 400 χρόνια για να συμφωνήσουν οι επιστήμονες για την ύπαρξη της Zealandia.

Την προηγούμενη Δευτέρα όμως, ερευνητές από το GNS Science στη Νέα Ζηλανδία ανακοίνωσαν ότι χαρτογράφησαν το σχήμα και το μέγεθος της ηπείρου με πρωτοφανείς λεπτομέρειες, και δημοσίευσαν τους χάρτες τους σε έναν διαδραστικό ιστότοπο, ώστε οι χρήστες να μπορούν να την εξερευνήσουν.

Η συντριπτική πλειοψηφία αυτής της "νέας" ηπείρου βρίσκεται κάτω από το νερό, κάτω από 2 χιλιόμετρα νερού.

Σύμφωνα με τον Andy Tulloch, έναν από τους γεωλόγους του ερευνητικού ινστιτούτου GNS Science του Zealand Crown, η ανακάλυψη της Zealandia είναι ένα παράδειγμα για το πώς κάτι πολύ προφανές μπορεί να αργήσει να αποκαλυφθεί.

Ο Andy Tulloch εξήγησε επίσης ότι ο διαχωρισμός της Zealandia από τη Γκοντβάνα είναι μια διαδικασία που οι επιστήμονες δεν έχουν ακόμη κατανοήσει πλήρως.

Η Zealandia αναγνωρίζεται πλέον ως η όγδοη ήπειρος του κόσμου, αλλά τα μοναδικά χαρακτηριστικά της την κάνουν να ξεχωρίζει από τις άλλες ηπείρους του πλανήτη.

Ο Nick Mortimer, ο γεωλόγος που ηγήθηκε της μελέτης, σημείωσε ότι κάθε άλλη ήπειρος φιλοξενεί πολλές χώρες, ενώ η Zealandia έχει μόνο τρία εδάφη.

Παρά την υποθαλάσσια θέση της, η Zealandia είναι μια σημαντική ανακάλυψη που ρίχνει φως στη γεωλογική ιστορία της γης και στις δυνάμεις που διαμόρφωσαν τον πλανήτη όπως τον ξέρουμε σήμερα.

Οι χάρτες

"Οι χάρτες αυτοί είναι ένα επιστημονικό ορόσημο, αλλά πέραν τούτου συνιστούν κι έναν τρόπο να γνωρίσουμε το έργο μας σε συναδέλφους, εκπαιδευτικούς και το ευρύ κοινό.

Τους φτιάξαμε για να δώσουμε μια ακριβή, ολοκληρωμένη και επίκαιρη εικόνα της γεωλογίας της Νέας Ζηλανδίας και της περιοχής του νοτιοδυτικού Ειρηνικού" είπε ο γεωλόγος dr. Nick Mortimer, που συνέταξε με τους συναδέλφους του τους χάρτες.

Οι χάρτες αποκαλύπτουν νέες πληροφορίες σχετικά με το πώς σχηματίστηκε η Ζηλάντια πριν βυθιστεί, 85 εκατομμύρια χρόνια πριν. 

Η νέα ήπειρος έχει έκταση 5 εκατ. τετραγωνικά χιλιόμετρα. 

Όμως, μόνο το 6% της ηπείρου βρίσκεται πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. 

Η Νέα Ζηλανδία, η Νέα Καληδονία και τα γύρω μικρά νησιά αποτελούν μέρος της.

Οι χάρτες απεικονίζουν επίσης τις ακτές, τα εδαφικά όρια και τα ονόματα των κύριων υποθαλάσσιων χαρακτηριστικών. 

Ο χάρτης αποτελεί μέρος μιας παγκόσμιας πρωτοβουλίας για τη χαρτογράφηση ολόκληρου του πυθμένα του ωκεανού του πλανήτη έως το 2030.

                     

hellasjournal

pronews

Ο μηχανισμός των Αντικυθήρων: Ο αρχαίος "υπολογιστής" που απλά δεν θα έπρεπε να υπάρχει!!!

Πριν από εκατόν είκοσι χρόνια, δύτες ανακάλυψαν ένα ναυάγιο στα Αντικύθηρα στην Ελλάδα. Αυτό που βρήκαν άλλαξε την αντίληψή μας για την ανθρώπινη ιστορία.

Ο μυστηριώδης Μηχανισμός των Αντικυθήρων έχει έκτοτε εξάψει τη φαντασία αρχαιολόγων, μαθηματικών και επιστημόνων, εμπνέοντας ακόμη και την πλοκή για την ταινία "Ο Ιντιάνα Τζόουνς και η Κλήση του Πεπρωμένου"! 

Τώρα, χρησιμοποιώντας την τελευταία τεχνολογία τρισδιάστατων ακτίνων Χ και μοντελοποίησης, οι ειδικοί ξετυλίγουν τα μυστικά για το τι μπορεί να ήταν ικανή να κάνει αυτή η μηχανή.

                       

Ποιο είναι το μυστικό του Göbeklitepe;

Ο αρχαιότερος πολιτισμός στην ανθρώπινη ιστορία. 
Χιλιάδες χρόνια παλαιότερος από τις αιγυπτιακές πυραμίδες. 
Ακριβώς 12.000 ετών. 

Το Göbeklitepe αποτελεί έργο μεγάλης οργάνωσης και φαντασίας, σε μια εποχή που ο άνθρωπος βγήκε από μια δυσκολότατη περίοδο του πλανήτη μας, την εποχή των παγετώνων, η κατασκευή ναών που απαιτούσαν προηγμένη αρχιτεκτονική προκάλεσε κατάπληξη σε όλο τον κόσμο και οι ναοί οι εμπλουτισμένοι με ανιμιστικές μορφές έχουν καταστήσει το Göbeklitepe μια από τις σημαντικότερες ανακαλύψεις στην ιστορία της αρχαιολογίας.

Το μυστικό του Göbeklitepe παραμένει άλυτο...
Όταν ο Γερμανός αρχαιολόγος Klaus Schmidt άρχισε να ανασκάπτει έναν λόφο στην Urfa πριν από περίπου 27 χρόνια, πίστευε ότι οι κατασκευές που αποκάλυψε εκεί ήταν ασυνήθιστες και εξαιρετικές.
Στο ασβεστολιθικό οροπέδιο στο Göbeklitepe στην Urfa, ο Klaus Schmidt ανακάλυψε περισσότερες από 20 μνημειώδεις στρογγυλές κατασκευές.
Η μεγαλύτερη από αυτές είχε διάμετρο 20 μέτρα και διέθετε δύο σκαλιστούς κίονες ύψους 5,5 μέτρων. 
Οι κίονες, σκαλισμένοι με μορφές ανθρώπων, ζύγιζαν 10 τόνους.
Το σκάλισμα και η ανέγερσή τους πρέπει να απαιτούσε την υπέρβαση μεγάλων τεχνικών δυσκολιών. 
Το Göbeklitepe έχει τα παλαιότερα μνημειακά οικοδομήματα της ανθρωπότητας και δεν χτίστηκαν για καταφύγιο αλλά για άλλο σκοπό.
Ο Klaus Schmidt που το 2007 εργαζόταν στο Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο,  έλεγε πως το Göbeklitepe θα μπορούσε να βοηθήσει να ξαναγραφτεί η ιστορία του πολιτισμού!
Ο Klaus Schmidt πίστευε ότι κυνηγοί-τροφοσυλλέκτες συναντήθηκαν πριν από 11.500 χρόνια για να επεξεργαστούν τους πυλώνες σε σχήμα Τ στο Göbeklitepe, χρησιμοποιώντας τον ασβεστόλιθο κάτω από τον τύμβο για τους πυλώνες.
Το ασβεστολιθικό στρώμα που σχημάτισε τον λόφο αποτελούνταν από στρώματα πάχους μεταξύ 0,6 και 1,5 μέτρων.
Παρόλο που έχουν περάσει περισσότερα από 25 χρόνια από τις πρώτες ανασκαφές, δεν υπάρχουν ακόμη ενδείξεις για την ύπαρξη. 
Πιστεύοντας ότι οι δομές αυτές ήταν ακατοίκητες, ο  Klaus Schmidt το ονόμασε "καθεδρικό ναό στο λόφο".
Οι πρώτες αναφορές του Schmidt για το Göbeklitepe, που δημοσιεύτηκαν στα μέσα της δεκαετίας του 2000, προκάλεσαν μεγάλο ενθουσιασμό στους νεολιθικούς αρχαιολόγους και στα μέσα ενημέρωσης. 
Τα μέσα ενημέρωσης το ονόμασαν γενέτειρα της θρησκείας - το γερμανικό περιοδικό Der Spiegel παρομοίασε τα λιβάδια γύρω από τον τύμβο με τον Κήπο της Εδέμ.
Σύντομα άνθρωποι από όλο τον κόσμο συνέρρευσαν για να δουν το Göbeklitepe. 
Μέσα σε 10 χρόνια ο λόφος είχε αλλάξει εντελώς. 
Τα λεωφορεία με τους περίεργους τουρίστες, φτάνουν κατά συρροή για να δουν αυτό που αποκαλείται ο πρώτος ναός του κόσμου.
Ο λόφος στην περιφέρεια της Urfa  έχει αναδιαμορφωθεί. 
Σήμερα, δρόμοι, χώροι στάθμευσης και ένα κέντρο επισκεπτών υποδέχονται περίεργους ταξιδιώτες από όλο τον κόσμο. 
Ενώ οι κύριες κατασκευές στο λόφο προστατεύονταν προηγουμένως από μια κυματοειδή κατασκευή σε σχήμα υπόστεγου από ακατέργαστο χάλυβα, το 2017 καλύφθηκαν με υπερσύγχρονα καταφύγια. 
Το Αρχαιολογικό και Ψηφιδωτό Μουσείο της Şanlıurfa, ένα από τα μεγαλύτερα μουσεία της Τουρκίας, που χτίστηκε το 2015 στο κέντρο της Urfa, στεγάζει αντίγραφα πλήρους κλίμακας της μεγαλύτερης μνημειακής δομής και των επιβλητικών στηλών Τ στο Göbeklitepe, επιτρέποντας στους επισκέπτες να εξετάσουν από κοντά τις μνημειακές στήλες και τα γλυπτά τους.
Το 2018, το Göbeklitepe προστέθηκε στον κατάλογο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της Unesco και οι τουρκικές τουριστικές αρχές ανακήρυξαν το 2019 "Έτος του Göbeklitepe"
Ο Klaus Schmidt πέθανε το 2014 και δεν πρόλαβε να δει τον σκονισμένο χώρο ανασκαφών σε μια βουνοκορφή να γίνεται σημαντικό τουριστικό αξιοθέατο.
Αλλά οι ανακαλύψεις του εκεί τροφοδότησαν το παγκόσμιο ενδιαφέρον για τη νεολιθική μετάβαση. 
Οι νέες ανακαλύψεις στο Göbeklitepe τα τελευταία χρόνια και μια πιο προσεκτική ματιά στα αποτελέσματα παλαιότερων ανασκαφών έχουν φέρει τα πάνω κάτω στις αρχικές ερμηνείες του Schmidt.
Κατά την ανασκαφή των θεμελίων του στεγάστρου που προστατεύει την κεντρική δομή, οι αρχαιολόγοι αναγκάστηκαν να προχωρήσουν βαθύτερα από ό,τι είχε σκάψει ο Klaus Schmidt 
Η ομάδα του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου με επικεφαλής τον Lee Clare, ο οποίος αντικατέστησε τον Klaus Schmidt, διαπίστωσε ότι αρκετά μέτρα κάτω από τα δάπεδα των μεγάλων μνημειακών κατασκευών υπήρχαν σπίτια και μόνιμοι οικισμοί.
Τα ευρήματα αυτά σήμαιναν την επαναπροσδιορισμό της προϊστορικής περιόδου. 
Διότι το Göbeklitepe δεν ήταν απλώς ένας απομονωμένος ναός όπου οι άνθρωποι συγκεντρώνονταν για ειδικές τελετουργίες, αλλά ένα αναπτυσσόμενος, αλλά και υπό ανάπτυξη οικιστικός ιστός με ειδικά κτίρια στο κέντρο του.
Η ομάδα βρήκε μια μεγάλη δεξαμενή και κανάλια που χρησιμοποιούνταν για τη συλλογή του βρόχινου νερού, καθώς και χιλιάδες εργαλεία άλεσης που χρησιμοποιούνταν για την επεξεργασία σιτηρών για χυλό και μπύρα. 
"Το Göbeklitepe εξακολουθεί να είναι ένας μοναδικός, ιδιαίτερος τόπος, με τα νέα ευρήματα να μας πληροφορούν πως πρόκειται για έναν ολοκληρωμένο οικισμό με συνεχή κατοίκηση. 
Αυτό έχει αλλάξει όλη την αντίληψή μας για την περιοχή".
Εν τω μεταξύ, Τούρκοι αρχαιολόγοι που εργάζονται στην λοφώδη ύπαιθρο γύρω από την Urfa εντόπισαν 11 νέους λόφους που χτίστηκαν περίπου την ίδια εποχή, με παρόμοιες, αν και ελαφρώς μικρότερες, στήλες. 
"Αυτός ο ναός δεν είναι μοναδικός και αυτό κάνει την ιστορία πολύ πιο ενδιαφέρουσα και συναρπαστική" λέει η ερευνήτρια Νεολιθικής Barbara Horejs του Αυστριακού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου.
Και όπως χαρακτηριστικά λένε ο χώρος θα γίνει "οι πυραμίδες της νοτιοανατολικής Ευρώπης".
Ο Lee Clare και άλλοι αρχαιολόγοι βλέπουν το Göbeklitepe όχι ως ένα οικοδομικό έργο αιώνων που άνοιξε το δρόμο για την έναρξη της γεωργίας, αλλά ως μια προσπάθεια των τότε κοινοτήτων να διατηρήσουν τον εξαφανισμένο τρόπο ζωής τους καθώς ο κόσμος γύρω τους άλλαζε. 
Βέβαια, τα περισσότερα από όλα όσα λέγονται για το Göbeklitepe είναι εικασίες των αρχαιολόγων και έχει δίκιο ο Lee Clare

που υποστηρίζει ότι "τα πέτρινα γλυπτά στην περιοχή αποτελούν σημαντικό στοιχείο. 
Τα περίτεχνα γλυπτά με αλεπούδες, λεοπαρδάλεις, φίδια και γύπες που καλύπτουν τους κίονες και τους τοίχους του Göbeklitepe δεν είναι ζώα που βλέπεις κάθε μέρα, είναι κάτι περισσότερο από εικόνες- είναι αφηγήσεις που είναι ζωτικής σημασίας για τη συγκράτηση των ομάδων και τη δημιουργία κοινής ταυτότητας".
 Οι πέτρινες στήλες στο Stonehenge, το παλαιότερο μνημειακό οικοδόμημα στη Βρετανία, ανεγέρθηκαν πριν από 4.500 χρόνια, στα τέλη της νεολιθικής περιόδου. 
Το Göbeklitepe χτίστηκε 6.000 χρόνια πριν από το Stonehenge, και όπως είναι αδύνατο να κατανοήσουμε πλήρως τον κόσμο των ανθρώπων που ζούσαν κάποτε εκεί, είναι επίσης αδύνατο να κατανοήσουμε σε βάθος τι ακριβώς σημαίνουν τα σκαλίσματα στους κίονες.
Αυτό είναι μέρος της τεράστιας έλξης του Göbeklitepe - Lee Clare
Καθώς χιλιάδες επισκέπτες θαυμάζουν ένα μέρος για το οποίο οι περισσότεροι άνθρωποι δεν είχαν ακούσει ποτέ πριν από 10 χρόνια, οι ερευνητές θα συνεχίσουν να προσπαθούν να καταλάβουν γιατί χτίστηκε εξαρχής. 
Κάθε νέα ανακάλυψη υπόσχεται να αλλάξει όσα γνωρίζουμε σήμερα για τον χώρο και τον ανθρώπινο πολιτισμό.
"Η νέα εργασία δεν καταργεί τη θέση του Klaus Schmidt, αλλά βασίζεται σε αυτήν, νομίζω ότι υπήρξε τεράστιο κέρδος γνώσης. 
Η ερμηνεία αλλάζει, αλλά έτσι εξελίσσεται η επιστήμη ούτως ή άλλως" λέει η Horejs.

Παρόλο που το Göbeklitepe έδωσε πολλές νέες πληροφορίες, τα αναπάντητα ερωτήματα σχετικά με τα ευρήματα εξακολουθούν να προβληματίζουν τους επιστήμονες. 

-. ποιοι ήταν οι οικοδόμοι αυτών των ναών;

-. πώς μεταφέρθηκαν και στήθηκαν εδώ οι κίονες που ζύγιζαν έως και 60 τόνους;

-. γιατί θάφτηκαν και καλύφτηκαν με τόνους χώματος και λίθων;

-. ποιος ακριβώς ήταν ο σκοπός των ναών; 

Είναι μυστήρια που περιμένουν να απαντηθούν και πιθανότατα θα χρειαστούν χρόνια έρευνας.

Και τελικά ήταν το Göbeklitepe ο Κήπος της Εδέμ;
Σύμφωνα με τον Klaus Schmidt, το Göbeklitepe, που σήμερα είναι άγονο, ήταν κάποτε μια πολύ εύφορη περιοχή. 
Ωστόσο, η τότε ανθρωπότητα προκάλεσε την καταστροφή αυτού του "παραδείσου" προκαλώντας περιβαλλοντική υποβάθμιση. 
Οι πέτρες που βρέθηκαν στο Göbeklitepe θάφτηκαν το 8000 π.Χ.
Οι ασσυριακές πινακίδες αναφέρουν έναν πολιτισμό που ονομαζόταν Beth Eden
Η τοποθεσία περιγράφεται ως το μέρος όπου βρίσκεται το Göbeklitepe. 
Η λέξη Eden σημαίνει "πεδιάδα" στα σουμεριακά. 
Το Göbeklitepe βρίσκεται ακριβώς μέσα στην πεδιάδα του Harran.
Ο Steve Mithen από το Πανεπιστήμιο του Reading, αρχαιολόγος, διακριθής για το έργο του σχετικά με την εξέλιξη της γλώσσας, της μουσικής και της νοημοσύνης, των προϊστορικών ανθρώπων λέει: "Αυτό το μέρος είναι τόσο εξαιρετικό που το ανθρώπινο μυαλό δυσκολεύεται να το κατανοήσει".
Το Göbeklitepe αποτελείται από είκοσι κατασκευές με στρογγυλά και οβάλ σχέδια που φτάνουν τα 30 μέτρα σε διάμετρο. 
Μέχρι στιγμής έχουν διεξαχθεί ανασκαφές σε μια έκταση περίπου 80.000 τετραγωνικών μέτρων, δηλαδή περίπου 11 γήπεδα ποδοσφαίρου, και έχει προκύψει μια υπόγεια εικόνα. 
Ως αποτέλεσμα αυτών των ερευνών, έξι κυκλικοί ναοί αποκαλύφθηκαν στο Göbeklitepe. 

Υπάρχουν ναοί που δεν έχουν ακόμη ανασκαφεί επιφανειακά.
Οι κυκλικές μνημειακές κατασκευές περιβάλλονται από πέτρινους τοίχους. 
Ανάμεσα στους πέτρινους τοίχους τοποθετήθηκαν σε ορισμένα διαστήματα μικρές κολώνες σε σχήμα Τ. 
Στη μέση των κατασκευών υπάρχουν δύο μεγάλες πέτρινες στήλες ύψους περίπου 5 μέτρων και βάρους 16 τόνων.
Οι στήλες που βρέθηκαν στο Göbeklitepe έχουν απεικονίσεις άγριων ζώων. 
Δεδομένου ότι υπάρχουν ανάγλυφες παραστάσεις που απεικονίζουν χέρια και πόδια στις μεγάλες πέτρινες στήλες, οι πέτρες σε σχήμα Τ παρομοιάζονται με ανθρώπους.
Σύμφωνα με τους αρχαιολόγους οι άνθρωποι που έχτισαν το Göbeklitepe είχαν γνώσεις μηχανικής, καθώς και γεωλογικές γνώσεις για να διαμορφώσουν αυτές τις πέτρες και υποστηρίζουν την άποψη ότι το Göbeklitepe ήταν ένα μεγάλο κέντρο συνάντησης που επέλεξε και δημιούργησε η ανθρωπότητα πριν από σχεδόν 12000 χρόνια και ότι ήταν καλυμμένο με μνημειακές κατασκευές που χτίστηκαν για τελετουργικούς σκοπούς και όχι χώρους για την καθημερινή ζωή.
Και οι ανασκαφές στο Göbeklitepe συνεχίζονται και ίσως κάποια στιγμή μπορεί να αλλάξουν εντελώς τα όσα γνωρίζουμε για την ιστορία του πολιτισμού μας!
Μπορεί να αλλάξουν εντελώς τα όσα γνωρίζουμε για την ιστορία του πολιτισμού μας, διότι οι άνθρωποι που ζούσαν στην Παλαιολιθική Εποχή, όταν έληξε η Εποχή των Παγετώνων, όπως πολύ καλά καταλαβαίνουμε, συνέχισαν να ζουν κυνηγώντας και συλλέγοντας και είναι παράξενο και αποτελεί μυστήριο το πώς τα τεράστια μνημεία στο Göbeklitepe χτίστηκαν κατά τη διάρκεια αυτής της εποχή κατά την οποία οι  άνθρωποι βγήκαν από μια πολύ δύσκολη περίοδο του πλανήτη μας!
Για να χτιστούν αυτά τα μνημεία, οι άνθρωποι έπρεπε να συνεργάζονται με έναν ιδιαίτερα ανεπτυγμένο και συστηματικό τρόπο και να κατανέμουν την εργασία. 
Με άλλα λόγια, απαιτούνταν μια προηγμένη κοινωνική τάξη. 
Αν και οι ναοί του Göbeklitepe είναι μικρότεροι από τις πυραμίδες της Αιγύπτου, χτίστηκαν 7000 χρόνια πριν από αυτές και όπως ακριβώς με τις πυραμίδες, τα μνημεία στο Göbeklitepe απαιτούν προηγμένες οργανωτικές δεξιότητες για να χτιστούν!

                                                                               επιμέλεια κειμένου:ntina

 https://tr.wikipedia.org/wiki/G%C3%B6beklitepe

Το Αρχαιότερο Ερωτικό Ποίημα Του Κόσμου!

Ancient Sumerian Lovers: Το Αρχαιότερο Ερωτικό Ποίημα Του Κόσμου!
Στα τέλη του 19ου αιώνα βρέθηκε στη Νιπούρ/στο σημερινό Ιράκ σ' ανασκαφή, το μεγαλύτερο μέρος από τις σουμεριακές πινακίδες. 

Είναι μικρές πήλινες πλάκες που 'ναι καταγεγραμμένα με σφηνοειδή γραφή, 

θρύλοι, 

έπη, 

μοιρολόγια, 

ιστορίες, 

θρύλοι, 

βασιλικά διατάγματα, 

δικαστικές αποφάσεις, 

εμπορικές συμφωνίες. 

Υπολογίζεται πως υπάρχουνε συνολικά πάνω από 30000 τέτοιες πινακίδες.
     Ένα όμως εύρημα από πηλό χρονολογημένο το 2037 π.Χ., θεωρείται το παλαιότερο ερωτικό ποίημα στον κόσμο! 

Εκτίθεται ήδη σε όλα τα μουσεία του κόσμου.
     Ένα ποίημα περίπου 4056 ετών!
Γαμπρέ, αγαπημένε της καρδιάς μου,
σαν το μέλι γλυκιά είναι η ομορφιά σου.
Λιοντάρι, αγαπημένο της καρδιάς μου με μάγεψες.
'Ασε με να σταθώ τρέμοντας, μπροστά σου,
να σε αγγίξω με το χάδι μου.
Το χάδι μου είναι ακριβό,
πιο απολαυστικό είναι από την ομορφιά.
Σαν το μέλι με το γάλα.
Γαμπρέ, πες στη μητέρα μου,
θα σου δώσει λιχουδιές.
Στον πατέρα μου, θα σου δώσει δώρα.
Τη ψυχή σου να ζωντανέψω, ξέρω.
Γαμπρέ κοιμήσου στο σπίτι μας ως την αυγή,
τη καρδιά σου ξέρω πως να ευχαριστήσω.
Λιοντάρι κοιμήσου στο σπίτι μας ως την αυγή.
Εσύ, επειδή μ' αγαπάς, κύριέ μου,
κύριε προστάτη μου, Σουσίν μου,
εσύ που ευφραίνεις τη καρδιά της Ενλίλ,
άγγιξέ με, με το χάδι σου.
  Ιδού κι οι πρωταγωνιστές (πιθανόν) και το πόνημα τους.

https://www.peri-grafis.net/ergo.php?id=1189

https://en.wikipedia.org/wiki/Inanna

Τόσο παλιά όσο δεν βάζει ο νους - οι Πυραμίδες του Meroë

Η μεγάλη και επιβλητική πυραμίδα, που ανήκε στη βασίλισσα Amanishakheto, πριν και μετά την καταστροφή της από τον κυνηγό θησαυρών Giuseppe Ferlini τη δεκαετία του 1830

 Οι μεγάλες πυραμίδες ανήκουν στους βασιλιάδες Arqamani και Amanislo

Κείμενο και επιμέλεια κειμένων:ntina