Μια διαφορετική άποψη για την ζωή και το matrix

Εκείνος πού ψάχνει και αναζητά την αλήθεια θεωρεί αυτονόητο ότι το σύμπαν είναι μια ολογραφική- εικονική πραγματικότητα κατασκευασμένη από έναν κατώτερο, φρενοβλαβή θεό.
Από την αρχή της δημιουργίας του το σύμπαν κατασκευάστηκε σαν φυλακή, σαν ενεργειακή φάρμα πού απομυζά την ζωτική ενέργεια κάθε παγιδευμένου θεϊκού σπινθήρα.
Άρα πόσο πιθανό είναι το ίδιο το σύμπαν να προσφέρει την ενέργεια και την λυτρωτική γνώση πού χρειάζεται το πνεύμα για απελευθερωθεί και να αναρριχηθεί προς την πηγή προέλευσης του;
Καμία.

Μόνο η πηγή θα την προσφέρει.

Δεν αμφιβάλλω ότι συντελείται ένα θεϊκό σχέδιο.

Όχι όμως έτσι όπως θέλουν να μας το παρουσιάσουν.

Τρέμουν στην ιδέα ότι όλοι οι αιχμάλωτοι θεϊκοί σπινθήρες θα απελευθερωθούν από τα δεσμά της ψευδοδημιουργίας και θα επανενωθούν με την πηγή.

Κάτι τέτοιο θα σημάνει τον θάνατο του Μάτριξ, συνεπώς και τον δικό τους.

Αυτό είναι το αρχικό θεϊκό σχέδιο, δεν έχει να κάνει με εξέλιξη, το άπειρο δεν χρειάζεται να βιώσει μια ολογραφική ψευδαίσθηση για να εξελιχθεί ούτε να επιστρέφει κάθε λίγο και λιγάκι στις υλικές διαστάσεις για να παίρνει ‘’μαθήματα’’ ξεπληρώνοντας έτσι το καρμικό του χρέος.

Το κάρμα είναι αποκλειστικό εφεύρημα τους Μάτριξ ώστε να κρατά την συνείδηση υποδουλωμένη στον τροχό της μετενσάρκωσης (Σαμσάρα).

Τόσο απλά.

Μην παίρνεις στα σοβαρά όλους εκείνους του δήθεν διαφωτισμένους γκουρού ή ‘’αναληφθέντες’’ δασκάλους, γιατί υπηρετούν το Μάτριξ, εξαπατώντας τους θεϊκούς σπινθήρες, που όντας παιδιά του θεού λαχταράνε να επιστρέψουν στην πηγή.

Το ζητούμενο δεν είναι να εξελιχθούμε αλλά να αφυπνισθούμε και να θυμηθούμε επιτέλους ποιοι πραγματικά είμαστε.

Η γνώση είναι ανάμνηση από τον κόσμο των ιδεών (πνευματικό βασίλειο).

Αυτή η γνώση βρίσκεται βαθιά εντός μας .

https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=212329925525497&id=1615085099

Προφητείες Κασσάνδρας εν έτει 2008 (18/03/2008)

Αυτό που συμβαίνει στην διεθνή οικονομία δεν είναι καινούργιο φαινόμενο. 
Η πρώτη και κλασσική κατάρρευση ήταν το 1929. 
Πιό πρόσφατα, το 1971 (stagflation), το 1973 με την πρώτη πετρελαϊκή κρίση μετά τον πόλεμο του Yom Kippur, το 1979 με την δεύτερη πετρελαϊκή κρίση όταν την κοπάνησε ο Σάχης, το 1987 με την κατάρρευση του της Νέας Υόρκης, το 2000 με το “.com bubble”. 
Τώρα είμαστε σε φάση που εύχομαι και προσεύχομαι να μην είναι σαν αυτή του 1929 (για τους περίεργους φιλομαθείς, η wikipedia και το google έχουν εύκολες παρουσιάσεις για τα παραπάνω και τι αποδεκτές αναλύσεις τους)
Οι κρίσεις έχουν όλες κοινούς παρονομαστές, τις προσδοκίες που δεν υλοποιούνται, τον προηγούμενο εύκολο και “φτηνό” δανεισμό, το συστημικό ρίσκο (systemic risk) και την απότομη άυξηση πρωτων υλών (πετρέλαιο και τρόφιμα — τα τρόφιμα, όσο και αν ακούγεται εξωφρενικό επηρρεάζονται από το κλίμα π.χ. ξηρασία στο Ιλλινόϊ ή ήπιος καιρός στη Ρωσσία)
Μετά το 1929 η κεντρική τράπεζα των ΗΠΑ έμαθε ότι η διατραπεζική ρευστότητα κάνει την κρίση πιό ήπια ή λιγότερο απότομη.
Το 2008 φοβάμαι για τα χειρότερα. 
Έχουμε παραβεί κάθε κανόνα χρηστής οικονομικής και επενδυτικής διαχείρησης. 
Οι δυτικοί πίστεψαν ότι οι τιμές των σπιτιών τους θα ανεβαίνει για πάντα και υπερχρεώθηκαν. Οι άπληστοι πίστεψαν ότι μπορούν να δανείζονται για πάντα με 6% και να επενδύουν σε εταιρίες που βγάζουν 12% ή 22%. 
Οι απληστοάπληστοι φτιάξαν αμοιβαία κεφάλαια που δανείζονταν λεφτά για να επενδύουν σε άπληστους (κάτι τέτοιο είναι τα hedge funds και υπάρχουν ακόμα αλήτες που τα φτιάχνουν και κορόϊδα που τα αγοράζουν).
Υπάρχει ένας ιερός κάνόνας στο βιβλίο μου, που λέει ότι δεν μπορείς να έχεις υψηλή απόδοση χωρίς ρίσκο (και δεν πρέπει να είναι όλα τα αυγά σε ένα καλάθι) και η ψευδαίσθηση των τελευταίων ετών είναι ότι μπορείς. 
Αυτό αυξάνει το systemic risk. 
Θα πάω τώρα στα πολύ ψιλά γράμματα του συστημικού ρίσκου. 
Ενας από τους λόγους κατάρρευσης του 1929 (που δεν θα βρείτε στην wikipedia) ήταν ότι οι τράπεζες και δάνειζαν επιχειρήσεις, 

ΚΑΙ είχαν μετοχές των επιχειρήσεων αυτών. 
Που σημαίνει δεν πάει καλά ο πελάτης σου, πέφτουν οι μετοχές, ΚΑΙ χάνεις αυτά που σου χρωστάει. 
Οι τότε σοφοί αμερικανοί νομοθέτες φτιάξαν το Glass-Steagall Act (ψάξτε το) που σε περίληψη απαγόρευε στις τράπεζες που δανείζουν να είναι και επενδυτικές τράπεζες δηλαδή να κατέχουν μετοχές. 
Ετσι δεν ήταν όλα τα αυγά σε ένα καλάθι. 
Αυτός ο θεομπαίχτης Κλίντον κατήργησε το Glass-Steagall τo 1984. 
H Κασσάνδρα πιστεύει ότι αυτό είναι το κουτί της Πανδώρας της εποχής μας.
Υποτίθεται ότι το ΠΑΣΟΚ επέφερε την χρηματιστηριακή κρίση στη Ελλάδα. 
Τρίχες! 
Η Ελληνική εκδοχή της κατάργησης του Glass-Steagall (μαζί με την ελληνική απληστία) επέφεραν την κρίση. 
Ποιός δανείζει τις ελληνικές επιχειρήσεις? οι τράπεζες. 
Ποιός βάζει τις μετοχές τους στο ΧΑΑ? οι τράπεζες. 
Ποιός διαπραγματεύεται και έχει μετοχές στα αμοιβαία του? οι τράπεζες. 
Ποιός “σώζει” το ΧΑΑ? Οι τράπεζες. 
Όταν μιά εταιρία δεν πάει καλά και το δάνειο είναι “επισφαλές”, τί κάνει η Τράπεζα? 

βάζει την εταιρία στο ΧΑΑ για να την αγοράσετε εσείς και εγώ και να καλυφθεί προσωρινά το επισφαλές δάνειο. 
ΑΥΤΟ ΚΥΡΙΟΙ ΚΑΙ ΚΥΡΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΣΥΣΤΗΜΙΚΟ ΡΙΣΚΟ και δεν είναι μόνο ελληνικό το φαινόμενο.
Η Fed επί σειρά ετών διευκολύνει και διευκολύνει κάτι που μεταφράζεται σε τύπωμα χρήματος και πληθωρισμούλη. 
Λίγο αυτό, λίγο η αδηφαγία για πετρέλαιο, λίγο η φοβία της πυρηνικής (κράξτε με άλλα είναι η μόνη λύση), 

λίγο οι Κινέζοι που αποφάσισαν και αυτοί να μην κρυώνουν και να τρώνε, νά το πετρέλαιο από το $35 στα $120. (Το 1973 ήταν $3,5 και το 1979 $35… άρα μέχρι τα $350 έχουμε ακόμη δρόμο)
Υπάρχει “κάτι καινούργιο”, πεα κυανεα. 
Η οικονομία είναι παγκοσμιοποιημένη, η αγορά της Κουάλα Λουμπούρ επηρεάζει την Νέα Υόρκη, η διάχυση της πληροφόρησης είναι άμεση και οι Κεντρικές Τράπεζες συντονίζονται πιό αποτελεσματικά. 
Ετσι ή θα πάμε όλοι μαζί φούντο, ή η κρίση θα ξεπεραστεί σιγά σιγά, όταν μειωθεί λίγο το βιωτικό επίπεδο των “πλασματικά πλουσίων”, 

ταϊστούν λίγο (και πληθωριστούν λίγο) οι Κινέζοι, ξεαγγυλωθεί λίγο η Ευρώπη και λυθεί το ενεργειακό. 
Θα χαθούν σπιτάκια, 

αυτοκινητάκια, 

κοτεράκια, 

θα φορεθούν πουλοβεράκια κοκ.
Μας αρέσει-δεν μας αρέσει, το ενεργειακό είναι το μόνο που ελέγχουμε (το κλίμα, sorry, δεν το πολυελέγχουμε). 
Οποίο πολιτικό σύστημα και αν διαλέξετε, όποιο μοντέλλο διαχείρισης, όποια οικονομική θεωρία, χωρίς ενέργεια και φαγητό ξαναγυρίζουμε στους σκοτεινούς αιώνες μετά την πτώση των Μυκηνών ή την κατάρευση της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας.
archaeopteryxgr

Απόψεις - Γιάννης Ναστούλης

άρθρο του Γιάννη Ναστούλη στο χρονολόγιό του:https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=pfbid02neoDtbTdnKxbWGF5oSGJ9SsPW3xmcLmfKMD1ThdB3xbyaC5Nk1KsWW3Jez9d4SU8l&id=100004131961003
Διαβάζω ότι οι Ρώσοι, λέει, δεν μπορούν να εξηγήσουν το μίσος του Έλληνα πρωθυπουργού εναντίον τους.
Η απλή απάντηση είναι ότι ο εν λόγω είναι στενότατα διασυνδεδεμένος με Δυτικά συμφέροντα, Δυτικοτραφής ο ίδιος και πρωθυπουργός κράτους οργανικά ενταγμένου στη Δύση. 
Επομένως δεν πρόκειται για μίσος, αλλά για πολιτική επιλογή, και εκεί τελειώνει.
Ωστόσο, η Ζαχάροβα οσμίζεται έναν παθιασμένο παράγοντα, ένα συναισθηματικό υπόβαθρο στον αντιρωσισμό του.
Όλα εξηγούνται
Η κυρία Γκραμπόβσκι είναι εκ Πατρός Πολωνή. Μάλιστα γόνος εμβληματικής οικογένειας Βιομηχάνων και ιδιοκτητών της εις Λόνδραν διάσημης Γκαλερί Γκραμπόβσκι. 
Εκ μητρός δε ανηψιά του Στάθη, του υπουργού του ΠΑΣΟΚ.
Τα παιδιά του λοιπόν είναι κατά 25% Πολωνοί.
Γνωρίζουμε, όσοι, ότι ένα από τα μεγαλύτερα ιστορικά υπαρξιακά μίση είναι των Πολωνών εναντίον των Ρώσων. 
Τι πιο λογικό οι αναπόφευκτες αιματασυγγενικές ωσμώσεις να οδηγούν κάποιον σε συναισθηματικές και νοερές ταυτίσεις? 
Μισώ αυτόν που μισεί η μάνα των παιδιών μου. Μισώ αυτόν που μισεί η πατρίδα της μάνας των παιδιών μου και των παιδιών μου.
Οκ, θα αντιτείνει κάποιος, μπορεί να είναι αναγκαία συνθήκη, αλλά, όχι και ικανή. 
Σωστά. 
Αν και τα συναισθήματα δεν υπακούουν στους κανόνες της λογικής.
Υπάρχει και μια ακόμη συναισθηματική σύνδεση με τους Πολωνούς που διαφεύγει από πολλούς. 
Υπομονή!
Η προσγιαγιά του πρωθυπουργού είναι η Κατίγκω Βενιζέλου, αδελφή του Ελευθέριου. 
Μέσω του γάμου της με τον πολύ σημαντικό άνδρα, τον Κωστή Μητσοτάκη. 
Ο φέρελπις δικηγόρος, αλλά, άσημος αδελφός της μπαίνει στο μεγάλο σπίτι της ιστορικής οικογένειας των Ανδρεαδάκηδων, μετέπειτα Μητσοτάκηδων και του κόμματος του Κωστή, του "κόμματος των ξυπόλητων", το μετέπειτα Κόμμα Φιλελευθέρων!
Ο νεαρός δικηγόρος Ελευθέριος με τα πύρινα άρθρα στην εφημερίδα των Μητσοτάκηδων, δια της αδελφής μπαίνει στην Οικογένεια.
Έκτοτε, η ενιαία Οικογένεια δίνει κι άλλους καρπούς: ο Κυριάκος, υπουργός, παππούς του νυν Κυριάκου και γιος του Κωστή και της Κατίγκως, παντρεύεται τη Σταυρούλα Πλουμιδάκη, ανηψιά  από πρώτο ξαδέρφο του Βενιζέλου εκ μητρός, γόνος της περίφημης οικογένειας των Επαναστατών του '21 Χάληδων, και γεννούν μεταξύ άλλων τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, τον μπαμπά. 
Πολύπλοκες ενδοοικογενειακές και ενδοκομματικές σχέσεις!
Χάριν της ιστορικής αλήθειας πρέπει να δεχθούμε ότι η Οικογένεια είναι το μεγαλύτερο πολιτικό τζάκι και οι κρητικές επαναστάσεις της οφείλουν πολλά.
Και τι σχέση έχουν αυτά με τους Πολωνούς?
Το 1919 ο Βενιζέλος (η Οικογένεια δηλαδή) στέλνει μετά από τηλεγράφημα του Κλεμανσό το περίφημο εκστρατευτικό Σώμα στην Κριμαία στο πλευρό των "Λευκών" να σκοτώσει τους Ρώσους επαναστάτες. 
Και τί στρατό! 
Τον καλύτερο! 24.000 (!!!) εμπειροπόλεμους απ τους βαλκανικούς, με 800 αξιωματικούς μπαρουτοκαπνισμένους, τα μεγαλύτερα ονόματα, ήρωες: Πλαστήρας, 
Κονδύλης, 
Γονατάς, 
Παπαδόγγονας, 
Τσολάκογλου, 
Σπαης, 
Καλαμπαλίκης κλπ! 
Με Μηχανικό, Υγειονομικό, πυροβόλα, μεγάλο ναυτικό. 
Πραγματικά μια πάνοπλη ανίκητη στρατιά που ηττήθηκε από τη λυσσασμένη αντίσταση των Μπολσεβίκων, μα κυρίως γιατί ετέθη υπό τις διαταγές των ηλιθίων Γάλλων, που έκαναν παν τι δυνατόν για να την υπονομεύσουν. 
Την ίδια ακριβώς Συμφωνία επανέλαβε προ ημερών ο ο πρωθυπουργός με τους Αμερικάνους! Να τίθενται οι αξιωματικοί μας κάτω από αμερικανική διοίκηση! 
Τι παράξενος... αταβισμός! 
Το τι ακολούθησε αυτή τη χίμαιρα που η πλειοψηφία των Ελλήνων δεν ήθελε, καλύτερα να μη θυμόμαστε... 
Η καταστροφή της Σμύρνης ήρθε κι από αυτή τη χίμαιρα. 
Τέλος πάντων, εκεί στη Ρωσία οι Έλληνες πολέμησαν τους Ρώσους μαζί με δύο Μεραρχίες Πολωνών. 
Ναι, με τους Πολωνούς έχουμε συμπολεμήσει τους Ρώσους! 
Και ο Βενιζέλος έλαβε τον τίτλο του Τάγματος του Λευκού Αετού της Πολωνίας, την ανώτατη διάκριση του πολωνικού κράτους που δίδεται σπανιότατα σε ξένους!
Η Οικογένεια έχει πολλούς δεσμούς με την Πολωνία. 
Και σήμερα, τους συνδέει ένα αταβιστικό μίσος εναντίον των Ρώσων.
Περνάει στην οικογενειακή παράδοση, στα οικογενειακά μιμίδια.
Λέτε να ξαναδούμε Έλληνες και Πολωνούς να πολεμάνε μαζί Ρώσους υπό Γαλλική Διοίκηση?

Αλεξιάδου Μαρίνα-Αστροψυχολογία

από το χρονολόγιο της Marina Alexiadou - https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=pfbid01RmgaZMGrbtpRER3HuD74RY2Bk4RYnkQvFAeQCrA34RNtv57L9Bn8S62kFpSR151l&id=100008658032516

Ναι ναι μωρε τους επιασε ο καημος τωρα για τους ομοφυλοφυλους κ για τα παιδια για το πως θα ζησουν, να ειναι ευτυχισμένα ή οχι;
Ποτε τους επιασε ακριβώς ο πονος κ ο καημός για ολα αυτα;;;
Τους επιασε ο καημός ΠΡΙΝ τους εμβολιασμους ή  ΜΕΤΑ ;
Αφου τους μπολιασαν ή πριν;
Ο γαμος κ η συμβιωση όπως κ η τεκνοθεσια απο ιδια φυλα, απο εξω ειναι η βιτρινα.
Υπάρχει πολυ παρασκήνιο απο πίσω.
Και μην πέφτεται στην τρυπα του ψευτοσυναισθηματισμού.
Στο συναισθημα του οικτου κ της λύπησης σας κρατανε στον υπνο.
Την απαντηση θα την βρεις στην φυση.
Μην πεφτεις στην παγιδα τους.
Δειτε πισω απο την κουρτινα.
Δειτε πισω απο το προφανές.
Δεν θα το πάτε εκει που θελετε.
Οσο κ να χτυπιεστε!
Θα μεινουμε
 ΑΝΘΡΩΠΟΙ
ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΙ
ΚΙ ΟΧΙ ΜΗΧΑΝΕΣ ΡΟΜΠΟΤ ΨΥΧΡΑ Κ ΑΦΥΛΑ !
Περι γαμου κ υιοθεσιας ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ
Προτεινω σε οσους πιέσατε στην παγίδα με τον γαμο των ομοφυλοφυλων κ του ψευτοοικτου περι υιοθεσιας παιδιων,  να διαβασετε το βιβλίο ο Θαυμαστος Καινούργιος κόσμος του Χαξλευ.
Γραφτηκε το 1935 κ μιλαει για το μελλον που ειμαστε τωρα κ μεχρι το 2040.
Βέβαια ΔΕΝ θεωρω ότι ειχε χαρισμα κ ειχε δει τι έρχεται.
ΑΝΤΙΘΕΤΩΣ ! Ειναι δικος τους που τους βαζουν να γραψουν πρωτον για να σπειρουν σπορους δυστοπιας στον κόσμο κ ΔΕΥΤΕΡΟΝ κ κυριότερο γιατι επιβάλλεται απο τις στοες τους κ καρμικα να πουν την αληθεια με κάποιο τροπο.
Το βιβλιο αυτο μου το προτεινε ο πατερας μου!!! Ω ναι!! το 2021 όταν ο ιδιος πλεον ΑΝΤΙΛΗΦΘΗΚΕ που το πανε. Το ειχε διαβασει μικρος όταν ήταν κ αμέσως έκανε την σύνδεση όταν έγινε το εργο με τους κορωοπλανη!
Βλεπετε η αντιληψη κ το ποσο μακρια βλεπεις δεν εχει ηλικια.
Ειναι τοσο σκοτεινο κ δυστοπικο που με πολυ προσπαθεια καταφερα να το τελειώσω.
Αλλα εξηγει ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ!
Και ΚΥΡΙΩΣ ανοιγει την αντιληψη ΠΕΡΑ απο το προφανές!
Σε αυτό το βιβλιο λοιπον μιλαει για ένα μέλλον που θέλουννα φερουν.
Για το μελλον του τώρα μέχρι το 2040 με 2060
Μιλάει οτι
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΝΑ ΤΕΚΝΟΠΟΙΕΙ.
ΚΑΙ Η ΛΕΞΗ ΜΗΤΕΡΑ ΤΗΝ ΕΧΟΥΝ ΓΙΑ  ΒΡΙΣΙΑ!
Η ΤΕΚΝΟΠΟΙΗΣΗ ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΕΣΑ ΣΕ ΤΕΧΝΗΤΕΣ ΜΗΤΡΕΣ!
Μην μενετε λοιπον  σε αυτο που σας δειχνουν.
Ανοιξτε την αντιληψη σας πιο μακρια!
Δειτε πισω στο παρασκήνιο!
Όσο και να θελετε να επιβαλλετε για φυσιολογικο το αφυσικο με την διαστροφη σας, κ να φερετε εναν τεχνητο ρομποτικο κοσμο.
Να σας θυμήσουμε ότι ειμαστε ένα ΤΕΡΑΣΤΙΟ νουμερο ψυχων που ειμαστε σε εγρηγορση, φυγαμε απο την ληθη κ τον υπνο κ η δυναμη μας ΕΙΝΑΙ ΤΕΡΑΣΤΙΑ.
ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΔΩ Κ ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΤΙΠΟΤΑ ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ!
Η ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΜΑΣ ΑΛΛΑΖΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ Κ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΠΟΥ ΕΜΕΙΣ!!! ΘΕΛΟΥΜΕ!

σκέψεις...απόψεις...

Δεν ¨καταπίνουμε¨ τα λόγια μας από φόβο μην προκαλέσουμε σύγκρουση  επειδή πιστεύουμε ότι είναι προτιμότερο  να διατηρούμε την ειρήνη  ανάμεσα μας.
Αυτή η ειρήνη είναι απατηλή. Μέσα μας υποβόσκει ένα βίαιο συναίσθημα όταν δεν λέμε τίποτα, ετσι αυξάνουμε την αίσθηση της μνησικακίας μέχρι που η κατάσταση γίνεται αφόρητη.
Τότε, είτε ξεσπάμε βίαια πάνω στον άλλο, είτε καταπίνουμε τα συναισθήματά μας για άλλη  μια φορά, και τότε συμβαίνει ο καρκίνος ή η οξεία ασθένεια, που μας καλεί να εξετάσουμε προσεχτικά την ανισορροπία που εμείς έχουμε δημιουργήσει .
Το να τολμάμε τη σύγκρουση, είναι το να μάθουμε να μιλάμε για τα πράγματα που μας ενοχλούν, ήρεμα, χωρίς υπεκφυγές.
Το να μάθουμε να εκφράζουμε  με ειλικρίνεια το τι μας συμβαίνει, είναι ο καλύτερος τρόπος για να φροντίζουμε τις σχέσεις μας με τους άλλους.
δεν κρατάμε τίποτα μέσα μας...
Αν καταπίνουμε τα συναισθήματά μας  τότε συμβαίνει ο καρκίνος ή η οξεία ασθένεια που μας καλεί να εξετάσουμε προσεχτικά την ανισορροπία που έχουμε δημιουργήσει
Τολμάμε τη  σύγκρουση,
Μιλάμε για τα πράγματα που μας ενοχλούν ήρεμα χωρίς υπεκφυγές.
Εκφράζουμε  με ειλικρίνεια το τι μας συμβαίνει, είναι ο καλύτερος τρόπος για να φροντίζουμε τις σχέσεις μας με τους άλλους.
Όσο κι αν μας εκπλήσσει, υπεύθυνοι για τα σοκ, το  στρες ,τις εσωτερικές συγκρούσεις, δεν είναι ποτέ  οι άλλοι, ούτε τα γεγονότα.
To παν είναι πώς μεταφράζουμε  τα γεγονότα.
Δε λέω, δύσκολο, όμως όλα μαθαίνονται, πάντα δίπλα σ έναν καλό δάσκαλο...

kosmaser

photo:kubota

Η «Δουνκέρκη» και η σύγχρονη εποχή

της Μαριάννας Τζιαντζή

Η ταινία Δουνκέρκη, σε σενάριο και σκηνοθεσία του βρετανοαμερικανού Κρίστοφερ Νόλαν, είναι καμωμένη για την κινηματογραφική αίθουσα και όχι για την οθόνη της τηλεόρασης ή του λάπτοπ.
Η εισπρακτική της επιτυχία δεν οφείλεται μόνο στο ενδιαφέρον του κοινού για ένα σημαντικό ιστορικό γεγονός.
Οφείλεται και στην τεχνική και αισθητική αρτιότητα της ταινίας, στη λαϊκότητα και την αμεσότητα των διαλόγων, οφείλεται και στο ότι είναι απαλλαγμένη από τα στερεότυπα του είδους.
Οι χαρακτήρες είναι εντελώς σχηματικοί: δεν ξέρουμε αν οι φαντάροι είναι εργάτες ή αγροτόπαιδα, επαρχιώτες ή πρωτευουσιάνοι, μορφωμένοι ή αγράμματοι.
Όλοι είναι ίσοι κάτω από τα γερμανικά πυρά που τους απειλούν σε στεριά, αέρα και θάλασσα.

Αναμφίβολα, η Δουνκέρκη είναι μια ευτυχισμένη στιγμή του κινηματογράφου. Χαρακτηρίστηκε «ταινία της χρονιάς», «μια από τις καλύτερες πολεμικές ταινίες όλων των εποχών».
Η ποιότητά της και η ακρίβεια της αναπαράστασης δεν αμφισβητήθηκαν, όμως δεν ισχύει το ίδιο για την ερμηνεία που δίνει στην απήχηση που είχε το φιάσκο της Δουνκέρκης στον βρετανικό λαό.

Τον Μάιο του 1940, στην πόλη Δουνκέρκη, στη γαλλική ακτή της Μάγχης, είχαν αποκλειστεί περίπου 400.000 στρατιώτες του Βρετανικού Εκστρατευτικού Σώματος, περικυκλωμένοι από Γερμανούς.
Στόχος του Τσόρτσιλ ήταν να διασωθούν τουλάχιστον 30.000 άνδρες. Τελικά, πέρασαν απέναντι γύρω στους 330.000. Μια στρατιωτική πανωλεθρία μετατράπηκε, σύμφωνα με την επίσημη αφήγηση, σε θρίαμβο του συλλογικού πατριωτικού πνεύματος, αφού η διάσωση των πολλών έγινε δυνατή χάρη στην ιδιωτική πρωτοβουλία: στα εκατοντάδες ψαροκάικα και σκάφη αναψυχής που, αψηφώντας τα γερμανικά βομβαρδιστικά, διέσχισαν τη Μάγχη κι έφεραν τα «παιδιά» πίσω στην πατρίδα.
Και όλα αυτά μέσα σε ελάχιστες μέρες.

Η Δουνκέρκη «δεν» είναι μια αντιφασιστική ταινία, ούτε καν μια αντιπολεμική. Είναι το ισοδύναμο μιας κλασικής χολιγουντιανής «ταινίας καταστροφής» επί το ποιοτικότερο και το ιστορικότερο.
Ένας ύμνος στην ατομική και συλλογική πολεμική αρετή, μια ταινία που ευχαρίστως θα την έβλεπε ένας Χρυσαυγίτης ή ένας φανατικός μιλιταριστής. Εδώ η λέξη «πατρίδα» (home, δηλ. σπίτι) ακούγεται πολλές φορές, όμως ελάχιστες φορές ακούγεται η λέξη «Γερμανός» και ούτε μια φορά οι λέξεις «Χίτλερ», «Ναζί», «φασίστες». Βλέπουμε σε γκροπλάν τα πρόσωπα των βρετανών στρατιωτών και αξιωματικών, όμως κανένα πρόσωπο Γερμανού δεν εμφανίζεται.
Στη θέση του «εχθρού» ο σύγχρονος θεατής θα μπορούσε να το τοποθετήσει τους τρομοκράτες του Ισλαμικού Στρατού ή τον «παρανοϊκό» ηγέτη της Βόρειας Κορέας.
Να φέρουμε τα παιδιά πίσω στην πατρίδα.
Με αυτό το σύνθημα έδρασαν ηρωικά οι «αφανείς», ο απλός λαός.
Ο νους μας όμως τρέχει στο λιμάνι της Σμύρνης, 95 χρόνια πριν, όταν τα βρετανικά πλοία δεν έκαναν τίποτα για να σώσουν τους χιλιάδες εγκλωβισμένους αμάχους.
Αυτοί δεν ήταν «τα δικά τους παιδιά».
Όπως έχει γραφτεί: «Κι αν πρόκανε κανένας και κρεμάστηκε από μια κουπαστή ή από καμιά σκάλα καραβιού, του λύνουνε τα χέρια με το ζόρι.[…]
Θηριωδίες θα πεις ανήκουστες.
Φοβήθηκαν τάχα οι ξένοι καπεταναίοι να μη βουλιάξουν τα καράβια τους από το παραφόρτωμα».

Η ταινία κλείνει με ένα απόσπασμα της ιστορικής ομιλίας του Τσόρτσιλ στο βρετανικό Κοινοβούλιο μετά την εκκένωση:
«Θα πολεμήσουμε μέχρι το τέλος σε ακτές […] σε θάλασσες και ωκεανούς». Ακόμα και αν το νησί μας καταληφθεί, συνεχίζει ο Τσόρτσιλ, «η υπερπόντια Αυτοκρατορίας μας, με φρουρό τον Βρετανικό Στόλο, θα συνεχίσει τον αγώνα μέχρις ότου, όταν ορίσει ο Θεός, ο πανίσχυρος Νέος Κόσμος, βγει μπροστά για τη διάσωση και την απελευθέρωση του Παλιού [δηλ. της Ευρώπης]».

Αλήθεια είναι αυτά τα λόγια.
Όμως η αποσιωπημένη αλήθεια είναι ότι η απελευθέρωση του Παλιού Κόσμου δεν οφείλεται μόνο στον «αμερικανό φίλο».
Συχνά λέμε ότι η Ιστορία γράφεται από τους νικητές.
Μπορούμε όμως να προσθέσουμε ότι η κινηματογραφική ή η τηλεοπτική Ιστορία γράφεται για το σημερινό κοινό.
Τον σύγχρονο θεατή πρέπει να αγγίξει, να συγκινήσει όχι κατ’ ανάγκη για να τον χειραγωγήσει ιδεολογικά αλλά και για να κόψει εισιτήρια.
Ο ίδιος ο Νόλαν έχει παραδεχτεί ότι η Δουνκέρκη είναι μια ταινία αποστειρωμένη από το μικρόβιο της πολιτικής και επικεντρωμένη στο σκληρό παιχνίδι της επιβίωσης.

Όπως στα ριάλιτι σόου, έτσι κι εδώ δεν μπορούν να μπούνε όλοι «μες στη βάρκα».
Ένας τραυματίας σε φορείο, πάνω στο πολεμικό σκάφος της διάσωσης, καταλαμβάνει τόσο χώρο όσο εφτά όρθιοι στρατιώτες, λέει ένας αξιωματικός. Θα σωθεί ο πιο ανθεκτικός, ο πιο επινοητικός, ο πιο τυχερός, συμπεραίνουμε. Έτσι δεν συμβαίνει και στην πραγματική εργασιακή και κοινωνική ζωή;
prin.gr