Στράτος Μελίτης: Νηστεία - Η νίκη επι των παθών μας

από το χρονολόγιο του Στράτου Μελίτη
https://www.facebook.com/stratos.melitis/posts/pfbid0tVXkYSyMYLUSP7qq1FWCwYf7dm9v7GFi1VWXnsX8agk9PmYbY6aTaRzouQ5DcrWel
Στράτος Μελίτης: Φάρμακα όταν χρειάζονται,  Σωστή Διατροφή και Διαλειμματική Νηστεία για να μην χρειάζονται!
Στα χρυσά έπη του Πυθαγόρα στον στίχο 9 & 10 αναφέρονται τα εξής: 
"Aυτά έτσι γνώριζα οτι έχουν, άρχισε να συγκρατείς τον εαυτόν σου απο τα πάθη. Πρώτο απο όλα, η κοιλιά σου."
Ταῦτα μὲν οὕτως ἴσθι, κρατεῖν δ’ εἰθίζεο τῶνδε.  
Γαστρὸς μὲν πρώτιστα.
Βλέπουμε λοιπόν, πως το κυριότερο πάθος, απο όπου ξεκινoυν όλα τα πάθη του ανθρώπου, είναι η συνεχής σκέψη του φαγητού. 
Η ακόρεστη πείνα, και λαιμαργία, που τελικά, μας καταντά κτήνη. 
Γιατί, αναφέρει στην συνέχεια ο Πυθαγόρας, απο την κοιλιά, ξεκινάει στην συνέχεια η τεμπελιά και η υπνηλία, 
η οποία οδηγεί στην λαγνεία, δηλαδή την ερωτική λαιμαργία, η οποία οδηγεί στην ολοκληρωτική αποκτήνωση, και γεννάει τον άλογο θυμό και την  κακία. 
Ταῦτα μὲν οὕτως ἴσθι, κρατεῖν δ’ εἰθίζεο τῶνδε
γαστρὸς μὲν πρώτιστα καὶ ὕπνου, λαγνείης τε καὶ θυμοῦ· 
Αυτοί είναι οι στίχοι 9-11 οι οποίοι αναφέρονται στα 4 κυρίαρχα πάθη του ανθρώπου, τα οποία όλα ξεκινούν απο την ακόρεστη πείνα και λαιμαργία. 
Γιαυτό και ο Βασιλεύς της Σπαρτης Αγησίλαος (Αγησίλαος = αυτός που άγη => οδηγεί τον λαό) έλεγε:
"Όταν σφάλλει το σώμα, σφάλλει και η σκέψις"
Γιαυτό η Διατροφή, είναι η ανώτατη επιστήμη της Υγείας. 
Χωρίς αυτήν, δεν υπάρχει ίαση, μια σακούλα φάρμακα να καταπίνεις κάθε μέρα. 
Εξού και το θρυλικό ρητό: Κάνε την Διατροφή το Φάρμακό σου και όχι την ασθένειά σου, να συμπληρώσω εγώ. 
Αν θέλουμε να είμαστε υγιείς, θα πρέπει όχι μόνο να προσέχουμε ΤΙ τρώμε, αλλά και ΠΟΣΟ τρώμε!
Εδώ, έρχεται ο David Arthur Sinclair, ο κορυφαίος Διεθυντής Γενετικής & Αντιγήρανσης του Χάρβαρντ, 
και μας λέει, πως αν θέλουμε να επιβραδύνουμε το γήρας, πρέπει να κάνουμε διαλειμματική Νηστεία ή Νηστειοθεραπεία. 
Στο βιβλίο μου "Τροφές που Νικούν τις Ασθένειες"
θα βρείτε αναλυτικά πως λειτουργεί η διαλειμματική Νηστεία, και πως ξεκουράζεται το σώμα απο την τρομακτικά απαιτητική μετατροπή του φαγητού σε ενέργεια.
Να θυμάστε: Κάθε φορά που τρώμε, ενεργοποιείται ο ισχυρότερος πυρηνικός αντιδραστήρας: Τα Μιτοχόνδρια.
Η Οξείδωση που δημιουργείται είναι τόσο μεγάλη, που γύρω απο τα μιτοχόνδρια, ενεργοποιούνται όλες οι αποθήκες αντι-οξειδωτικών 
Καταλάση - Δισμουτάση - Γλουταθειόνη
ώστε να αντιμετωπίσουν την τρομακτική οξείδωση που παράγεται απο την διαδικασία μετατροπής του φαγητού σε ενέργεια. 
Γισυτό και το φαγητό μας, πρέπει να απαρτίζεται απο Λαχανικά & Φρούτα, τα οποία περιέχουν τόνους αντι-οξειδωτικά, 
ώστε να ξαναγεμίσουν τις αποθήκες μας για την επόμενη μετατροπή φαγητού.
Αντίθετα εμείς τρώμε χείριστης ποιότητας ψωμιά,  τοξικά κρέατα και φλεγμονώδη γαλακτοκομικά με ελάχιστα, σχεδόν μηδενικά αντιοξειδωτικά.
Και αναρωτιώμαστε γιατί είμαστε συνέχεια κουρασμένοι...
Γιατί είμαστε συνέχεια χωρίς ενέργεια και με κακή διάθεση...
Ας ακολουθήσουμε λοιπόν μια Μεσογειακή Δίαιτα, με ελάχιστο κρέας και τόνους απο φρούτα και λαχανικά, 
και ας εφαρμόσουμε την διαλειμματική Νηστεία, 14-16 ώρες αποχή απο το φαγητό, ώστε να δώσουμε τη ευκαιρία στο σώμα μας
να επιδιορθώσει τις γερασμένες, κατεστραμμένες πρωτείνες, και να ενισχύσει το ανοσοποιητικό μας σύστημα!
 “Αντί να παίρνετε φάρμακα, είναι καλύτερο να νηστέψετε για μια μέρα.”
Πλούταρχος
"Νηστεία, καλή Διατροφή, έκθεση στον αέρα και τον ήλιο"
Πλάτων
"Η ίδια η φύση δείχνει στον άρρωστο άνθρωπο μέσω της αηδίας που νοιώθει για το φαγητό, ότι δεν μπορεί να το χωνέψει”.
“Η μακροβιοτική και η τέχνη της παράτασης της ανθρώπινης ζωής”  - Friedrich Hufeland (1762-1836)
Εμείς ακολουθούμε την Μέση Οδό του Αριστοτέλη: 
 Φάρμακα όταν χρειάζονται,  Σωστή Διατροφή και  Διαλειμματική Νηστεία για να μην χρειάζονται!
       Ποιος είναι ο Στράτος Μελίτης
Ο Στράτος Μελίτης είναι Κλινικός Διαιτολόγος – Ψυχολόγος – Συγγραφέας
Ο Στράτος Μελίτης μεγάλωσε στην Αθήνα με καταγωγή από την Ίμβρο. 
Είναι Κλινικός Διαιτολόγος (Πανεπιστήμιο Queen Margaret), Τελειόφοιτος Ψυχολογίας (london Metropolitan) και Συγγραφέας 8 βιβλίων.
Είναι πιστοποιημένος στην Μεσογειακή  Διατροφή και Καρδιαγγειακά Νοσήματα, στους Μηχανισμούς του Καρκίνου, και στην θεραπευτική Βοτανολογία από το Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Πιστοποιημένος στην Ολικής Άλεσης Φυτοφαγική Διατροφή από το
Πανεπιστήμιο Cornell της Νέας Υόρκης.
Πιστοποιημένος Ομοιοπαθητικός – Ομοτοξικολόγος από την Ακαδημία Ομοτοξικολογίας στο Baden Baden  της Γερμανίας.
Έχει εκπαιδευτεί σε 2 σχολές Personal Training,  είναι πιστοποιημένος σε πολλά συστήματα προπόνησης όπως BOSU, TRX, Body conditioning, Aerobic και προπονητική με βάρη.
Είναι πιστοποιημένος δάσκαλος Yoga  Pilates απο την Ακαδημία Yoga-Pilates του Λονδίνου.
Πιστοποιημένος στον Βιοσυντονισμό από την Ακαδημία της Deta Elis στη Ρωσία.

Ομιλία του νεφρολόγου Dr. Jason Fung -- Πως γιατρεύεται ο διαβήτης τύπου 2 χωρίς φάρμακα και ινσουλίνες.

από το χρονολόγιο του dr. Αντώνη Καράγιωργα - https://www.facebook.com/akaragiorgas/posts/pfbid02ax9Nq23vxcK5jrQ3bH55WkncPT14kB74iFtZd1iJGr3QFXbBy6eyuvctHnqXoZAul

Τον λένε Jason Fung, είναι καναδός κλινικός νεφρολόγος, κι έχω διαβάσει το βιβλίο του Obesity Code,  έχω παρακολουθήσει πολλές διαλέξεις του στο youtube, αλλά δεν έχω ακόμη διαβάσει το βιβλίο του Diabetes Code.

Σήμερα μετέφρασα το πρώτο απόσπασμα από  μια ομιλία του (link στο τέλος) που αναφέρεται, στην αναστροφή του διαβήτη με θεραπευτική νηστεία στην κλινική του.

Πάμε λοιπόν.

“ Σας έχουν πει ότι ο διαβήτης είναι μια χρόνια προοδευτική νόσος δηλαδή  είναι μια  κατάσταση κατά την οποία τα προβλήματα εμφανίζονται σταδιακά. 

Και τότε στην αρχή, τα φάρμακα αρχίζουν να ρίχνουν λίγο το σάκχαρο. 

Όμως στην διάρκεια χρόνων τα αποτελέσματα των φαρμάκων δεν φαίνονται τόσο καλά, και κάποια στιγμή καταλήγετε να σας συνταγογραφούνται, διαρκώς περισσότερα φάρμακα. 

Αυτό δηλαδή που συμβαίνει στην διάρκεια των πρώτων 6 μηνών, ανεξάρτητα από το φάρμακο που παίρνετε ( metformin, glyburide, glitazones), είναι ότι το αρχικό αποτέλεσμα είναι πολύ καλό. 

Μετά όμως το πρώτο 6μηνο βλέπετε ότι το σάκχαρο αρχίζει και ανεβαίνει σιγά-σιγά και τότε αρχίζετε και παίρνετε δεύτερο ή τρίτο φάρμακο . 

Και αυτά συμβαίνουν στους πάντες. 

     Εάν λοιπόν έχετε διαβήτη για αρκετό καιρό, π.χ για 10, 12 ή για 15 χρόνια βλέπετε ότι ξεκινήσατε με Metformin, μετά περάσατε σε Metformin και Glyburide ή μετά πήγατε σε τρία ή τέσσερα ταυτόχρονα φάρμακα.  

Μετά πιθανόν περάσατε να παίρνετε ινσουλίνη , σε διαρκώς αυξανόμενες μονάδες. 

Όταν παίρνεις Metformin έχεις ήπια μορφή διαβήτη, ενώ όταν παίρνεις πολύ ινσουλίνη έχεις σοβαρό διαβήτη. 

     Στο πέρασμα λοιπόν του χρόνου, αντίθετα απ’ ότι σας λένε, ο διαβήτης διαρκώς χειροτερεύει. 

Ενώ δηλαδή το σάκχαρό σας ανεβοκατεβαίνει, ο διαβήτης σας διαρκώς χειροτερεύει. 

Κι αυτό που μπερδεύει τους ανθρώπους πολύ, είναι γιατί νομίζουν ότι το σάκχαρο και ο διαβήτης είναι το ίδιο πράγμα. 

Όμως δεν είναι το ίδιο. 

Η πραγματική αιτία του διαβήτη είναι η αντίσταση στην ινσουλίνη, κι αυτό είναι που διαρκώς χειροτερεύει ενώ το σάκχαρο είναι απλά το σύμπτωμα της αντίστασης στην ινσουλίνη, η οποία προκαλεί την ανεβασμένη ινσουλίνη στο αίμα. 

Για να γίνει αυτό αντιληπτό φανταστείτε ότι έχετε μια μόλυνση, κι αυτή είναι η νόσος σας. Το σύμπτωμα αυτής της νόσου είναι ο πυρετός που έχετε. 

Αυτό που θα πρέπει να κάνετε είναι να γιατρέψετε την νόσο (την μόλυνση) με ένα αντιβιοτικό, και όχι να γιατρέψετε το σύμπτωμα ( πυρετό) . 

Το ίδιο συμβαίνει και με τον διαβήτη, που είναι η νόσος της αντίστασης στην ινσουλίνη, ενώ το σύμπτωμά της είναι το ανεβασμένο σάκχαρο. 

Παρόλα αυτά, περιέργως, όλη η θεραπεία στρέφεται στο ανεβασμένο σάκχαρο. 

Γι αυτό τελικά ο έλεγχος του ανεβασμένου σακχάρου, δεν σας κάνει τίποτα, καθότι δεν θεραπεύει την νόσο. 

Μέχρι το 2010 νομίζαμε ότι θεραπεύοντας  το ανεβασμένο  σάκχαρο κάναμε το σωστό πράγμα. 

Μετά όμως έγιναν τρεις μεγάλες μελέτες οι οποίες έδειξαν, ότι είτε με καλό ή κακό έλεγχο του σακχάρου, εξακολουθούσες να έχεις επιπλοκές του διαβήτη, όπως καρδιαγγειακά, εγκεφαλικά, νεφρολογικά ή οφθαλμικά προβλήματα. 

Κανένα από αυτά τα προβλήματα δεν βελτιώνονταν με τον έλεγχο του σακχάρου, διότι δεν θεραπεύεις την αιτία της νόσου, αλλά απλά θεραπεύεις το σύμπτωμα. 

Έπρεπε λοιπόν να θεραπεύσουμε την αντίσταση στην ινσουλίνη και όχι τα σάκχαρα. Επειδή δεν καταλαβαίνουν την αιτία της αντίστασης στην ινσουλίνη, γι αυτό δεν μπορούν να γιατρέψουν τον διαβήτη.

Πάμε τώρα στην κύρια αιτία της αντίστασης στην ινσουλίνη. 

Κανονικά η ινσουλίνη κατεβάζει το σάκχαρο του αίματος. 

Όταν τρώμε, το σάκχαρο στο αίμα ανεβαίνει και τότε απελευθερώνεται η ινσουλίνη για να βγάλει το σάκχαρο από το αίμα και να το βάλει μέσα στα κύτταρα και να καεί σαν ενέργεια. 

Όταν όμως έχεις εμφανίσει αντίσταση στην ινσουλίνη, τότε η ινσουλίνη εμφανίζεται να μην δουλεύει καλά. 

Και τότε το σώμα (το πάγκρεας) προσπαθεί να βγάλει περισσότερη ινσουλίνη, για να γίνει η δουλειά της περισυλλογής του σακχάρου από το αίμα στους ιστούς. 

Όμως η υψηλή ινσουλίνη προκαλεί την αντίσταση στην ινσουλίνη. 

Αυτό μπορεί να φαίνεται αρχικά αστείο, αλλά στην πράξη αυτό συμβαίνει σε όλα τα βιολογικά συστήματα. 

Δηλαδή όταν έχουμε μεγάλη κυκλοφορία ορμονών στο αίμα, τότε το σώμα αντιδρά με αντίσταση σε αυτές. 

Είναι το ίδιο πράγμα που συμβαίνει με τα εθιστικά ναρκωτικά , το αλκοόλ, το κάπνισμα κλπ. 

Όταν π.χ. παίρνεις για πρώτη φορά μαριχουάνα, κοκαίνη ή valium , πιάνεις ένα high. 

Τις επόμενες όμως φορές το high διαρκώς χαμηλώνει, κι αυτό σε κάνει να παίρνεις μεγαλύτερες δόσεις για να πιάσεις το αρχικό high. 

Αυτό λέγεται αντίσταση ή ανοχή και συμβαίνει για όλες τις ουσίες. 

Το ίδιο συμβαίνει και με την ινσουλίνη. 

Όσο περισσότερη ινσουλίνη πέφτει στο σώμα σας , τόσο περισσότερη αντίσταση αναπτύσσει αυτό. 

Στην πράξη είναι ένας φαύλος κύκλος. 

Έτσι λοιπόν η θεραπεία (της αντίστασης στην ινσουλίνη)  με ινσουλίνη δεν είναι αποτελεσματική γιατί μάλλον χειροτερεύει τα πράγματα. 

Καθότι ενώ η ινσουλίνη χαμηλώνει το σάκχαρο, στην πράξη αυξάνει την αντίσταση στην ινσουλίνη. 

Δηλαδή παθαίνεις περισσότερο διαβήτη, παίρνοντας ινσουλίνη. 

Μοιάζει σαν να προσπαθείς να θεραπεύσεις έναν αλκοολικό με αλκοόλ. 

Το πρόβλημα στον διαβήτη είναι οι ψηλές τιμές ινσουλίνης. 

Πως είναι δυνατόν να θεραπευτεί βάζοντας περισσότερη ινσουλίνη ;

O διαβήτης κακώς θεωρείται μια χρόνια προοδευτική νόσος , γιατί μπορεί να θεραπευτεί σε πολλές περιπτώσεις.

Η αλήθεια όμως είναι ότι ο διαβήτης δεν είναι μία χρόνια προοδευτική νόσος, γιατί γνωρίζουμε ότι μπορούμε να τον θεραπεύσουμε σε πολλές περιπτώσεις.  

Όταν λοιπόν κάνεις προσπάθεια απώλειας βάρους με χειρουργικές επεμβάσεις γαστρικού περιορισμού, και κάνεις προσπάθεια να συρράψεις το στομάχι κάποιων,  ο διαβήτης τους εξαφανίζεται στο 90% των περιπτώσεων. 

Αυτό αποδεικνύει ότι ο διαβήτης δεν είναι μία χρόνια προοδευτική νόσος αλλά μια ιάσιμη νόσος, και ότι η προσέγγιση της τρέχουσας θεραπείας του, με φάρμακα και ινσουλίνη, είναι τελείως λάθος. 

Όταν λοιπόν θέλουμε να θεραπεύσουμε τον διαβήτη, υπάρχουν κάποιοι παράμετροι που θα πρέπει να τηρούμε:

1ον.. Θα πρέπει να επιδιώκουμε μείωση της ινσουλίνης και όχι αύξησή της.

2ον.  Ο διαβήτης είναι μια διατροφική νόσος και γι αυτό η θεραπεία πρέπει να είναι διατροφική.

3ον. Ο διαβήτης είναι μια ιάσιμη νόσος, και θα πρέπει η θεραπεία του να γίνει με τον σωστό τρόπο.

Αυτό που κάνουμε στην κλινική μας είναι να κρατάμε την ινσουλίνη σε χαμηλά επίπεδα, και ο απλούστερος τρόπος για να το κάνουμε αυτό είναι η ΔΙΑΛΕΙΜΜΑΤΙΚΗ ΝΗΣΤΕΙΑ. 

Και έτσι έχουμε πολλούς ανθρώπους σε συγκεκριμένα πρωτόκολλα διαλειμματικής νηστείας. 

Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι η πρακτική της νηστείας υπάρχει για πάρα πολλά χρόνια στους ανθρώπους. 

Πολλοί το θεωρούν τρελό πράγμα, αλλά θα πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας ότι η νηστεία έχει επιζήσει για πολλές χιλιάδες χρόνια και ότι όλες οι μεγάλες θρησκείες του κόσμου έχουν περιόδους νηστείας. 

Και αυτό το τηρούν γιατί ξέρουν ότι είναι πολύ υγιεινό πράγμα για τους ανθρώπους. 

Γιατί όμως είναι τόσο υγιεινό; 

Διότι όταν νηστεύεις τα επίπεδα της ινσουλίνης σου, πάνε πολύ χαμηλά.

 Έχοντας λοιπόν περιόδους με την ινσουλίνη χαμηλά,  εμποδίζεις τον φαύλο κύκλο της ινσουλίνης που οδηγεί στην αντίσταση της ινσουλίνης,  που οδηγεί στην ανεβασμένη ινσουλίνη. 

Όταν λοιπόν έχεις περιόδους χαμηλής ινσουλίνης, αυτό σπάζει τον φαύλο κύκλο, και εάν αυτό το κάνεις με μια ρουτίνα μέσα στο χρόνο, τότε θα είσαι υγιής.

Θα σας δείξω τώρα τι κάνουμε στην κλινική μου. 

Όταν τρώμε, στην πράξη το σώμα μας έχει την ικανότητα αποθήκευσης ενέργειας με δύο τρόπους, σαν σάκχαρα και σαν λίπη. 

Τα σάκχαρα αποθηκεύονται βραχυπρόθεσμα στο ήπαρ υπό την μορφή γλυκογόνου - ένα πρωτεϊνικό μόριο/ αλυσίδα που ο κάθε κρίκος της είναι γλυκόζη.

Αυτή είναι μια μορφή περιορισμένης αλλά άμεσα διαθέσιμης αποθήκευσης. 

Εάν όμως υπάρχει μεγαλύτερη ποσό ενέργειας για αποθήκευση, τότε το σώμα την αποθηκεύει σαν λίπος για μακροπρόθεσμη χρήση. 

Όταν τρώμε πολλά σάκχαρα, αυξάνεται η ινσουλίνη στο αίμα μας, και αυτή  λέει στο σώμα ν’ αποθηκεύσει ένα μέρος απ’ αυτά.

 Όταν λοιπόν οι αποθήκες της ζάχαρης δεν είναι γεμάτες, δεν θα αδειάσουν  τα σάκχαρα στο αίμα. 

Θα ήθελα να σας το δείξω αυτό με μια επίδειξη/παράδειγμα. 

Όταν οι αποθήκες της ζάχαρης  δεν είναι γεμάτες, μοιάζουν σαν ένα μισογεμισμένο ποτήρι με νερό, στο οποίο όταν τρώτε, είναι σαν να ρίχνετε νερό στο ποτήρι, χωρίς να το πλημμυρίζετε. 

Κι αυτό γίνεται μετά από ένα μεγάλο γεύμα, που η ινσουλίνη βγαίνει στο αίμα, και τότε ένα μέρος της ενέργειας του φαγητού καίγεται σαν ενέργεια ενώ ένα άλλο αποθηκεύεται στις αποθήκες σαν σάκχαρα. 

Μέχρι εδώ είμαστε εντάξει. 

Μετά πάτε για ύπνο, και για τις επόμενες οκτώ - εννιά ώρες δεν τρώτε, κι έτσι αυτές τις ώρες το σώμα σας ,λόγω καύσης, αδειάζει τις αποθήκες.

Αυτή είναι η κανονική διαδικασία, κι όλα καλά.  

Στην περίπτωση των διαβητικών όμως με τον χρόνο, και τα φαγητά, οι αποθήκες της ζάχαρης  είναι γεμάτες. 

Το ποτήρι είναι όλο γεμάτο μέχρι πάνω. 

Και τότε στο επόμενο γεύμα, οι γεμάτες αποθήκες πλημμυρίζουν και στέλνουν τα σάκχαρα στο αίμα, και έτσι οι διαβητικοί έχουν ανεβασμένο σάκχαρο.  

Μόλις εμφανίζεται η ινσουλίνη για να διακανονίσει το πρόβλημα αυτό,  το σώμα πλέον το αποθηκεύει σαν λίπος. 

Με άλλα λόγια η ινσουλίνη σε κάνει να πάρεις βάρος. 

Κι αυτό το ξέρουν καλά όσοι παίρνουν ινσουλίνη. 

Κι αυτό είναι το πρόβλημα. 

Εάν συνεχίσεις να το κάνεις, μέρα με την μέρα, χρόνο με τον χρόνο θα παίρνεις διαρκώς βάρος, και διαρκώς τα πράγματα θα χειροτερεύουν. 

Αυτό ακριβώς συμβαίνει με την τρέχουσα θεραπεία του διαβήτη. 

Στην κλινική μας λοιπόν, συστήνουμε την νηστεία, ούτως ώστε οι αποθήκες να αδειάζουν σιγά-σιγά, λόγω καύσης, και ο διαβήτης βελτιώνεται. 

Προσπαθούμε να αδειάσουμε τις αποθήκες που γέμιζαν εδώ και χρόνια. 

Η αναστροφή του διαβήτη δεν γίνεται φυσικά σε μια εβδομάδα  ή σε ένα - δύο  μήνες. 

Στην συνέχεια αναφέρονται κάποια παραδείγματα ασθενών .

Ο Richard , λευκός 55 ετών με επιπλοκές του διαβήτη ( νεφρικές, κλπ). 

Όταν ξεκίνησε το πρόγραμμα έπαιρνε καθημερινά 55 μονάδες ινσουλίνης και μέσα σε 6 εβδομάδες σταμάτησε την ινσουλίνη και κάθε άλλο φάρμακο για τον διαβήτη. 

Έχασε βάρος και η γλυκοζιωμένη του έγινε κανονική. 

Ο διαβήτης του θεραπεύτηκε.

Ο Balraj , 45 χρόνων, διαβητικός με νεφροπάθεια και αμφιβληστροειδοπάθεια. 

Όταν ξεκίνησε έπαιρνε 40 μονάδες ινσουλίνης και σε 7 βδομάδες την έκοψε εντελώς καθώς και κάθε άλλο φάρμακο. 

Άρα ο διαβήτης του θεραπεύτηκε.

Ένας 45χρονος Φιλιππινέζος που ξεκίνησε με γλυκοζιωμένη στο 8,5 % και μετά από 6 εβδομάδες στο πρόγραμμα κατέβηκε στο 6.3 %. 

Άρα έπαψε να είναι διαβητικός.

Ο 79χρονος Desmont , με ιστορικό εμφράγματος, και διαβητική νευροπάθεια. 

Μπήκε στο πρόγραμμα, και το βάρος του καθώς και το σάκχαρό του έπεσαν  

Όταν ξεκίνησε έπαιρνε 25 μονάδες ινσουλίνης ημερησίως και μετά από 12 βδομάδες έκοψε την ινσουλίνη, αλλά συνεχίζει με αντιδιαβητικό φάρμακο.

Ο Frank, διαβητικός και με νεφρολογική πάθηση. 

Το βάρος του έπεσε, το σάκχαρό του βελτιώθηκε , κι ενώ έπαιρνε 45 μονάδες ινσουλίνης ημερησίως , όταν τελειιώσαμε έκοψε την ινσουλίνη και απλά παίρνει ένα φάρμακο.

Ένας άλλος, ο κ. W.K. υπερτασικός , πολλά χρόνια διαβητικός. 

Η ψηλή πίεση , 

ο διαβήτης, 

η ψηλή χοληστερίνη είναι συμπτώματα του μεταβολικού συνδρόμου και όλα σχετίζονται με τα ψηλά επίπεδα της ινσουλίνης. 

 Ο WK έπαιρνε 8 διαφορετικά φάρμακα για την πίεση, 

Ενώ όταν ξεκίνησε το πρόγραμμα έπαιρνε 70 μονάδες ινσουλίνη ημερησίως,  σε λιγότερο από τρεις μήνες την έκοψε.  

Απλά συνεχίζει με κάποια φάρμακα. Κι αυτό είναι φανταστικό.

Ο Mr. YES  έπαιρνε φάρμακα και ινσουλίνη για πολλά χρόνια. 

Όταν ξεκίνησε το πρόγραμμά μας έπαιρνε 140 μονάδες ινσουλίνης την μέρα. 

Το βάρος και η περιφέρεια μέσης έπεσαν ( δείτε το διάγραμμα), το σάκχαρό του βελτιώθηκε, δεν έκοψε όμως πλήρως την ινσουλίνη, αλλά την κατέβασε στις 30-40 μονάδες. 

Τα περιστατικά που αναφέρθηκαν δεν είναι μεμονωμένα, γιατί τα αποτελέσματα αυτά τα βλέπουμε στην πλειοψηφία των ασθενών μας, επειδή κάνουμε τα πράγματα με τον σωστό τρόπο.

Υπάρχουν 5 κύριοι τρόποι που ακολουθούμε  για να μειωθεί η ινσουλίνη:

1. Διαλειμματική νηστεία. Γιατί η διαλειμματική νηστεία κατεβάζει την ινσουλίνη που προκαλεί τον διαβήτη και την παχυσαρκία, που και οι δυό είναι νόσοι της ανεβασμένης ινσουλίνης.

2. Μείωση των επεξεργαμένων σακχάρων της διατροφής, γιατί ανεβάζουν την ινσουλίνη ψηλά.

3. Δίαιτα υψηλών λιπαρών.

Kι όμως τόσα χρόνια μας έλεγαν να τρώμε δίαιτα χαμηλών λιπαρών.

4. Κατανάλωση φυτικών ινών.

5. Κατανάλωση ξυδιού. Πολλά παραδοσιακά τρόφιμα/τουρσιά

6. Κατανάλωση μπαχαρικών, όπως η κανέλα και η κουρκουμίνη, φαίνεται να έχουν προστατευτικό ρόλο.

Το μυστικό λοιπόν είναι να χαμηλώσετε την ινσουλίνη σας, είτε με δίαιτες χαμηλών σακχάρων είτε με νηστεία.”

     Ταπεινά σας πασάρω και την δική μου περσινή δημόσια ομιλία στην Θεσσαλονίκη, για την θεραπευτική νηστεία : https://youtu.be/jGH_y2pOfSw

Ελπίζω να βρείτε χρήσιμα πράγματα για την υγεία σας.

                     

Καταρρίπτοντας 4 δημοφιλείς μύθους για τη διαλείπουσα νηστεία

Παρά την αυξανόμενη δημοτικότητα της διαλείπουσας νηστείας και τις μελέτες που τη θεωρούν ασφαλή και αποτελεσματική, το ευρύ κοινό πιστεύει πολλούς μύθους σχετικά με την ασφάλεια της πρακτικής. 
Σε μια νέα δημοσίευση, οι επιστήμονες διέψευσαν την ιδέα ότι η διαλείπουσα νηστεία μπορεί να επηρεάσει αρνητικά τις ορμόνες του φύλου, 
να οδηγήσει σε μεγαλύτερη απώλεια μυών σε σχέση με άλλες δίαιτες, 
να επιδεινώσει την ποιότητα της διατροφής και να οδηγήσει σε διατροφικές διαταραχές και βασικά η διαλείπουσα νηστεία... δεν πρέπει να δαιμονοποιείται επειδή απλά προτείνει να κάνουμε ένα διάλειμμα από το φαγητό μια στο τόσο!

Πολλές διατροφικές συνήθειες και δίαιτες έρχονται και φεύγουν, αλλά μία φαίνεται να έχει αντοχή, αυτή είναι η διαλείπουσα νηστεία. 
Πάρα πολλά άτομα εκτιμάται ότι την είχε εφαρμόσει το 2023. 
Το ενδιαφέρον για τη διατροφική αυτή στρατηγική, όπως προκύπτει από τις αναζητήσεις  αυξήθηκε το 2011 και έκτοτε παραμένει αυξημένο. 
Θα μπορούσε κανείς να πει ότι η διαλείπουσα νηστεία δεν είναι πλέον μια μόδα - αρχίζει να γίνεται τρόπος διατροφής για πολλά άτομα!
Η δημοτικότητα αυτής της διατροφής μπορεί να αποδοθεί σε μια βασική διάκριση, δεν μας λέει τι να φάμε, αλλά απλώς πότε να φάμε. 
Εδώ δεν υπάρχουν ακριβά συμπληρώματα, 
άνοστα γεύματα, 
περίπλοκες συνταγές ή τρελοί διατροφικοί περιορισμοί. 
Απλώς τρώμε ό,τι  θέλουμε, μέσα στα πλαίσια μιας υγιεινής διατροφής, σε ορισμένες χρονικές στιγμές. 
Είναι σαφές, απλή και αποτελεσματική.
Μελέτες δείχνουν ότι η διαλείπουσα νηστεία μειώνει το σωματικό βάρος, 
το σωματικό λίπος, 
την LDL χοληστερόλη, 
τα τριγλυκερίδια,
την ινσουλίνη στο αίμα και χαρίζει τόνωση και ευεξία!
Επίσης, βελτιστοποιεί την κυτταρική χρήση των πηγών καυσίμων του οργανισμού, βελτιώνει τη μιτοχονδριακή λειτουργία και καταστέλλει τη φλεγμονή.
Όπως περιγράφει ομάδα επιστημόνων από το Πανεπιστήμιο του Ιλινόις UIC, σε πρόσφατη δημοσίευση στο Nature Reviews Endocrinology, υπάρχουν δύο βασικές προσεγγίσεις για τη διαλειμματική νηστεία - η νηστεία εναλλασσόμενων ημερών και η περιορισμένη σε χρόνο διατροφή. 
Με τη νηστεία εναλλασσόμενων ημερών, οι διαιτώμενοι τρώνε ελεύθερα τη μία ημέρα και στη συνέχεια δεν τρώνε καθόλου ή καταναλώνουν μόνο ένα μικρό γεύμα την επόμενη. Για τη διατροφή με περιορισμένο χρόνο, οι ασκούμενοι τρώνε όλα τα γεύματά τους κατά τη διάρκεια ενός παραθύρου τεσσάρων έως 10 ωρών και τον υπόλοιπο χρόνο πίνουν μόνο υγρά με μηδενικές θερμίδες.
Πολλοί θα μπορούσαν να ωφεληθούν από τη διαλείπουσα νηστεία, αλλά κάποιοι την αποφεύγουν από φόβο ότι θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο την υγεία τους. 
Στην ανασκόπησή τους, οι ερευνητές του UIC επιβεβαίωσαν ότι η στρατηγική είναι ασφαλής και αποτελεσματική και διέλυσε τέσσερις κοινούς μύθους.
Μύθοι σχετικά με τη διαλείπουσα νηστεία
Πρώτον, σημείωσαν μια ευρέως διαδεδομένη πεποίθηση ότι η διαλείπουσα νηστεία μπορεί να επηρεάσει αρνητικά τις ορμόνες του φύλου. 
Οι γυναίκες ανησυχούν ότι η δίαιτα θα μπορούσε να μειώσει τα επίπεδα των οιστρογόνων, οδηγώντας σε ακανόνιστη έμμηνο ρύση και προβλήματα γονιμότητας. 
Εν τω μεταξύ, οι άνδρες ανησυχούν ότι η νηστεία θα μπορούσε να μειώσει την τεστοστερόνη, μειώνοντας έτσι τη λίμπιντο και τη μυϊκή μάζα. 
Η διαλείπουσα νηστεία δεν φαίνεται να μειώνει τα οιστρογόνα στις γυναίκες, αναφέρουν οι ερευνητές, αν και οι νεαροί άνδρες αθλητές θα μπορούσαν να βιώσουν μικρή πτώση της τεστοστερόνης. 
Οι μελέτες που ανέδειξαν αυτή την επίδραση δεν διαπίστωσαν ωστόσο συνοδευτικές μειώσεις στη δύναμη ή τους μυς.
Δεύτερον, υπάρχει ο μύθος ότι η διαλείπουσα νηστεία οδηγεί σε μεγαλύτερη απώλεια μυών σε σύγκριση με άλλες δίαιτες απώλειας βάρους. 
Οι δίαιτες που μειώνουν τις θερμίδες προκαλούν την απώλεια λίγων μυών μαζί με όλο το λίπος. 
Η διαλείπουσα νηστεία δεν διαφέρει, αλλά δεν είναι και χειρότερη, λένε οι συγγραφείς. Στην πραγματικότητα, ο συνδυασμός της στρατηγικής με άρση βαρών και αυξημένη πρόσληψη πρωτεϊνών μπορεί να μετριάσει το μεγαλύτερο μέρος της όποιας απώλειας μυών.
Τρίτον, υπάρχει η άποψη ότι οι άνθρωποι που ασκούν διαλείπουσα νηστεία κάνουν φτωχότερες διατροφικές επιλογές. 
Η ιδέα είναι ότι, όταν απελευθερωθούν από τη νηστεία τους, οι άνθρωποι θα επιλέξουν εξαιρετικά εύγευστες τροφές με υψηλότερη περιεκτικότητα σε αλάτι, ζάχαρη και λιπαρά. Οι τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές δεν επιβεβαιώνουν, ωστόσο, κάτι τέτοιο.
"Τα στοιχεία δείχνουν ότι οι άνθρωποι συνήθως δεν αλλάζουν τα είδη των τροφίμων που τρώνε κατά τη διάρκεια της διαλείπουσας νηστείας, απλώς τρώνε λιγότερα από αυτά τα τρόφιμα", γράφουν οι ερευνητές.
Τέταρτον, ορισμένοι κλινικοί γιατροί ανησυχούν ότι η δομή της διαλείπουσας νηστείας θα μπορούσε να κάνει τα άτομα επιρρεπή σε διατροφικές διαταραχές. 
Και πάλι, οι δοκιμές δεν υποστηρίζουν αυτή την ανησυχία. 
Αντιθέτως, "οι ενήλικες που συμμετέχουν στη διαλείπουσα νηστεία αναφέρουν λιγότερες επιθυμίες για φαγητό, 
ανησυχίες για το βάρος, 
προβλήματα διάθεσης, 
συμπεριφορές αδηφαγίας και λιγότερο άγχος για την εμφάνισή τους, σε σχέση με τα άτομα ελέγχου", γράφουν οι συγγραφείς.
Συνοψίζοντας, παρά τη φήμη της η διαλείπουσα νηστεία, είναι εξίσου ασφαλής με μια δίαιτα μειωμένων θερμίδων και συχνά ευκολότερο να τηρηθεί, λένε οι συγγραφείς.
"Η διαλείπουσα νηστεία είναι απλώς ένα ακόμη εργαλείο που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να βοηθήσει τα άτομα να τρώνε λιγότερο φαγητό για να διαχειριστούν την υγεία τους,
το βάρος τους και τη μεταβολική τους υγεία. 
Η νηστεία δεν είναι περισσότερο πλεονεκτική ή μειονεκτική σε σύγκριση με άλλες δίαιτες και δεν πρέπει να δαιμονοποιείται επειδή απλώς προτείνει να κάνουμε ένα διάλειμμα από το φαγητό μια στο τόσο"
μετάφραση και επιμέλεια κειμένου:ntina
https://bigthink.com/health/intermittent-fasting-myths/

https://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK26882/

https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC9946909/

Η διαλειμματική νηστεία είναι ένα προσωπικό ταξίδι όπου ο καθένας από εμάς ανακαλύπτει το προσωπικό του μονοπάτι που λειτουργεί καλύτερα για αυτόν!

Η οικοδόμηση ενός τρόπου ζωής που θα βασίζεται στη διαλειμματική νηστεία είναι ένα προσωπικό ταξίδι όπου ο καθένας από εμάς ανακαλύπτει  το προσωπικό του  μονοπάτι που λειτουργεί καλύτερα για αυτόν!

Η διαλείπουσα νηστεία είναι καλή για τον οργανισμό μας διότι βοηθάει στην εύρυθμη λειτουργία του εγκεφάλου, 

στην απώλεια βάρους, 

στην αντιμετώπιση και θεραπεία των φλεγμονών, 

στην μακροζωία. 

Όλα αυτά τυγχάνουν μεγάλης προσοχής, αλλά υπάρχει και ένα λιγότερο γνωστό όφελος της νηστείας που δεν ακούγεται τόσο συχνά: η διαλειμματική νηστεία είναι ένας πολύ καλός τρόπος για να χτίσουμε μύες. 

Ίσως κάποιοι σκεφτούν πως αυτό είναι αντιφατικό και πως με την παράλειψη γευμάτων θα χάσουν τους μύες, αλλά ένας αυξανόμενος όγκος ερευνών δείχνει ότι η νηστεία μπορεί να βοηθήσει στη διατήρηση και στην αύξηση της μυϊκής μάζας, ακόμη και κατά την απώλεια βάρους - και χάρη σε μια νέα μελέτη, αρχίζουμε να καταλαβαίνουμε γιατί...

https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC6735806/

https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC5064803/

https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC6139127/

Ας παρακολουθήσουμε τι λέει για τη διαλείπουσα νηστεία η dr. Mindy Pelz

                       

επιμέλεια κειμένου:ntina

Η αυτοφαγία θεραπεύει τη ζημιά από την πρωτεΐνη-ακίδα, υποστηρίζει γιατρός

Ίσως δεν έχετε ακούσει ποτέ πριν τη λέξη “αυτοφαγία”. 
Ή ίσως να αναρωτιέστε εδώ και χρόνια τι σημαίνει.
Η αυτοφαγία, γνωστή και ως αυτοφαγοκυττάρωση, αναφέρεται σε μια διαδικασία της κυτταρικής βιολογίας που έχει προκαλέσει το ενδιαφέρον τα τελευταία χρόνια λόγω των επιρροών της στην ιατρική επιστήμη και την ανθρώπινη υγεία.
Το πρώτο συνθετικό “αυτό” σημαίνει “εαυτός” στα ελληνικά. “Φαγία” σημαίνει τρώω ή καταβροχθίζω. 
Έτσι, η “αυτοφαγία” είναι η πράξη του να τρώει κανείς τον εαυτό του. 
Και αυτό ακριβώς κάνουν τα κύτταρα για να διατηρηθούν υγιή – ειδικά όταν λιμοκτονούν.
Κάθε κύτταρο διαθέτει οργανίδια (κυτταρικά όργανα) που ονομάζονται λυσοσώματα και λειτουργούν σαν στομάχι. 
Χωνεύουν και διασπούν τα κυτταρικά απόβλητα και τους εισβολείς ιούς και βακτήρια. Διαφορετικές μορφές αυτοφαγίας χρησιμοποιούν τα πεπτικά ένζυμα των λυσοσωμάτων για να διασπάσουν τα κυτταρικά συστατικά σε διαφορετικές κλίμακες.
Σε ένα κρίσιμο επίπεδο, η αυτοφαγία επιτρέπει την ομαλή ανακύκλωση των κυτταρικών συστατικών, μετατρέποντάς τα σε δομικά στοιχεία για μελλοντικά κύτταρα.
Τα κύτταρα έχουν ένα είδος κύκλου ζωής ή κύκλου εργασίας. 
Σε μια δεδομένη στιγμή, κάθε κύτταρο στο σώμα επικεντρώνεται σε μια συγκεκριμένη εργασία, εξηγεί ο Dr. Henry Ealy, φυσιοπαθητικός γιατρός με έδρα το Φοίνιξ της Αριζόνα, κατά τη διάρκεια μιας ομιλίας που έδωσε σε ένα πρόσφατο συνέδριο για την υγεία στη Σεντόνα.
Αυτές οι δραστηριότητες των κυττάρων περιλαμβάνουν:
Απορρόφηση θρεπτικών συστατικών
Παραγωγή ενέργειας
Παραγωγή ενζύμων
Συναρμολόγηση και διανομή πρωτεϊνών
Αυτοφαγία
Αναπαραγωγή
Η αυτοφαγία, ανέφερε ο Dr. Ealy, είναι το στάδιο στο οποίο πολλά κύτταρα δεν φτάνουν καθημερινά. 
Αυτό συμβαίνει επειδή τα κύτταρα δεν κάνουν ποτέ ένα διάλειμμα από τις εργασίες που ενεργοποιούνται όταν καταναλώνουμε τροφή.
“Το πιο σημαντικό πράγμα που μπορείτε να κάνετε κάθε μέρα για να βεβαιωθείτε ότι μπαίνετε στην αυτοφαγοκυττάρωση”, είπε ο Dr. Ealy, “είναι να πεινάτε”. 
Η πείνα, τόνισε ο Ealy, είναι μια στρατηγική-κλειδί που βοηθά το σώμα να θεραπευτεί.
Μπορείτε να σκεφτείτε τα κύτταρα σαν μικρά εργοστάσια, κατά κάποιο τρόπο. 
Παίρνουν όλα τα θρεπτικά συστατικά που τρώμε και τα μετατρέπουν στο σώμα μας και στις διαδικασίες που κινούν το σώμα μας. 
Όταν δεν τρώμε, αυτά τα μικρά κυτταρικά εργοστάσια έχουν την ευκαιρία να συμμαζέψουν, να αντικαταστήσουν τα χαλασμένα μηχανήματα και να χρησιμοποιήσουν τα άχρηστα υλικά. 
Αυτό είναι η αυτοφαγία.
Γιατί τα κύτταρα χρειάζονται την αυτοφαγία;
Κατά την αυτοφαγία ή αυτοφαγοκυττάρωση, τα λυσοσώματα αυξάνουν τη διάρκεια ζωής του κυττάρου διασπώντας και ανακυκλώνοντας κυτταρικά υλικά. 
Η διαδικασία αυτή βοηθά επίσης το κύτταρο να εξισορροπήσει τις ενεργειακές του απαιτήσεις όταν βρίσκεται υπό πίεση.
Ένας Βέλγος βιοχημικός, ονόματι Christian René de Duve, αναγνωρίζεται ως το πρόσωπο που εφηύρε τον όρο αυτοφαγοκύττωση. 
Ο De Duve ήταν επίσης ο πρώτος επιστήμονας που έδειξε στοιχεία ότι τα λυσοσώματα εμπλέκονται σε αυτή τη διαδικασία. 
Για την πρωτοποριακή έρευνά του (συμπεριλαμβανομένης αυτής για τα λυσοσώματα), τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ Φυσιολογίας και Ιατρικής το 1974.
Στην πραγματικότητα, η κατανόηση της αυτοφαγίας ήταν τόσο σημαντική για την ιατρική, ώστε το 2016 το βραβείο Νόμπελ απονεμήθηκε σε έναν άλλο πρωτοπόρο στον τομέα αυτό: Τον Ιάπωνα μοριακό βιολόγο Dr. Yoshinori Ohsumi.
Οι επιστήμονες έχουν βρει ενδείξεις ότι υπάρχουν τουλάχιστον τρία είδη αυτοφαγικής δραστηριότητας που λαμβάνουν χώρα μέσα στα κύτταρά μας και ότι το καθένα παίζει ελαφρώς διαφορετικό ρόλο βοηθώντας τα κύτταρα να διατηρήσουν τον εαυτό τους. Αυτά είναι η μακροαυτοφαγία, η μικροαυτοφαγία και η αυτοφαγία με τη μεσολάβηση συνοδών.
Μακροαυτοφαγία: Πρόκειται για μια διαδικασία κατά την οποία τμήματα του κυτταροπλάσματος στο εσωτερικό του κυττάρου απομονώνονται -βασικά εγκλωβίζονται- και στη συνέχεια παραδίδονται στα λυσοσώματα για να διασπαστούν.
Κατά την πρώτη φάση αυτής της διαδικασίας σχηματίζεται ένας φαγοφόρος ή μεμβράνη απομόνωσης. 
Μόλις το κυτταρικό υλικό δεσμευτεί, συγχωνεύεται με τα λυσοσώματα. 
Στη συνέχεια, τα λυσοσωμικά ένζυμα αποδομούν το περιεχόμενό του, σύμφωνα με ένα επεξηγηματικό άρθρο του 2008 που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Cell.
Μικροαυτοφαγία: Στη μικροαυτοφαγία, την οποία μια ερευνητική αξιολόγηση που δημοσιεύθηκε στο Cellular and Molecular Life Sciences, έχει περιγράψει ως “μια λιγότερο γνωστή διαδικασία αυτοφαγίας”, συστατικά του κυττάρου απορροφώνται απευθείας από μικρούς αυτοφαγικούς σωλήνες, που ονομάζονται επίσης εισδύσεις, οι οποίοι βρίσκονται στη λυσοσωμική μεμβράνη.
Αυτό το είδος αυτοφαγίας παρατηρείται συχνότερα όταν τα κύτταρα παρουσιάζουν έλλειψη αζώτου. 
Σύμφωνα με τους εν λόγω επιστήμονες, “η μικροαυτοφαγία συντονίζεται και συμπληρώνει” άλλους τύπους αυτοφαγικών διαδικασιών.
Αυτοφαγία με τη μεσολάβηση συνοδών: Αυτό το τρίτο είδος αυτοφαγίας μπορεί να είναι υπεύθυνο για την αποικοδόμηση του 30% των κυτταροσολικών πρωτεϊνών όταν τα κύτταρα υφίστανται στέρηση θρεπτικών συστατικών, σύμφωνα με άρθρο επισκόπησης του 2007 από τον αείμνηστο Dr. James Dice, ο οποίος ήταν καθηγητής φυσιολογίας και ειδικός στη γήρανση και την αυτοφαγία στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Ταφτς.
Το κυτταρόλυμα, το οποίο αποτελεί συστατικό του κυτταροπλάσματος, είναι η ουσία που γεμίζει το εσωτερικό του κυττάρου. 
Οι πρωτεΐνες του κυτταροσολίου εμπλέκονται στην τροποποίηση των πρωτεϊνών, στην αποικοδόμηση του mRNA και στον μεταβολισμό, μεταξύ άλλων λειτουργιών. 
Αυτό το είδος αυτοφαγίας περιλαμβάνει μοριακούς συνοδούς, ουσίες στο κυτταρόλυμα που αναιρούν τις πρωτεΐνες εντός του κυτταροπλάσματος και τις οδηγούν διαμέσου της μεμβράνης των λυσοσωμάτων όπου ολοκληρώνεται η αυτοφαγία.
Αυτοφαγία και κυτταρική ενέργεια
Η αυτοφαγία είναι ιδιαίτερα σημαντική κατά τη διάρκεια σεναρίων λιμοκτονίας, όταν τα κύτταρα βρίσκονται σε περιβάλλοντα φτωχά σε θρεπτικά συστατικά και χρειάζονται κυτταρικά συστατικά ως δομικά στοιχεία και για να υποστηρίξουν την παραγωγή ΑΤΡ, σύμφωνα με μια ερευνητική εργασία μοριακής βιολογίας που δημοσιεύθηκε το 2010.
Το ΑΤΡ, αν θυμάστε από τα πρώτα μαθήματα Βιολογίας, σημαίνει τριφωσφορική αδενοσίνη. 
Αν τα κύτταρά μας είναι μικρά εργοστάσια, το ΑΤΡ είναι το καύσιμο με το οποίο λειτουργούν. Αυτή η οργανική ένωση, η οποία βρίσκεται σε όλους τους ζωντανούς οργανισμούς (συμπεριλαμβανομένων των πιο πρωτόγονων μονοκύτταρων όντων), παρέχει ενέργεια στα ζωντανά κύτταρα.
Το ΑΤΡ αποτελείται από τρία συστατικά: αδενίνη, ριβόζη και τριφωσφορικό άλας. 
Μπορείτε επίσης να σκεφτείτε το ΑΤΡ ως μοριακό χρήμα – το νόμισμα που απαιτείται για τη μεταφορά ενέργειας από κύτταρο σε κύτταρο. Το ΑΤΡ παράγεται από μικροσκοπικά οργανίδια μέσα στα κύτταρά μας που ονομάζονται μιτοχόνδρια και τα οποία θεωρούνται “οι ατμομηχανές” των κυττάρων.
Η αυτοφαγία διασπά τα κυτταρικά συστατικά σε μόρια, όπως μονοσακχαρίτες, λιπαρά οξέα και αμινοξέα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την παραγωγή ΑΤΡ.
Αυτοφαγία έναντι του καρκίνου
Δεδομένου ότι υποστηρίζει την παραγωγή περισσότερου ΑΤΡ, οι επιστήμονες πιστεύουν εδώ και καιρό ότι η αυτοφαγία βοηθά τα κύτταρα να επιβιώσουν. 
Ενώ αυτό φαίνεται να είναι αλήθεια, η αυτοφαγία παίζει επίσης βασικό ρόλο στον κυτταρικό θάνατο, εξαλείφοντας τα κατεστραμμένα οργανίδια και τα συσσωματώματα πρωτεϊνών, σύμφωνα με μια ομάδα επιστημόνων στη Μασαχουσέτη, που έγραψε στο περιοδικό Perspectives in Biology το 2012.
Ο καρκίνος είναι το αποτέλεσμα της ανεξέλεγκτης ανάπτυξης μη φυσιολογικών κυττάρων. 
Η κατάλληλη αυτοφαγία είναι σημαντική για τη διακοπή της ανάπτυξης του όγκου, την αποτροπή των καρκινικών κυττάρων από την επιβίωση και την εκκαθάριση των καρκινικών κυττάρων.
“Η διαμόρφωση της αυτοφαγίας παίζει διπλό ρόλο στην καταστολή και την προώθηση του όγκου σε πολλούς καρκίνους”, έγραψαν δύο Κορεάτες βιοχημικοί σε άρθρο επισκόπησης που δημοσιεύθηκε το 2018 στο επιστημονικό περιοδικό International Journal of Molecular Science.
Αν και η αυτοφαγία μπορεί να συμβάλει στην αντίσταση κατά των αντικαρκινικών παραγόντων, “η αυτοφαγία είναι ένας πολλά υποσχόμενος δυνητικός θεραπευτικός στόχος στη θεραπεία του καρκίνου”, καταλήγουν οι συγγραφείς.
Αυτοφαγία έναντι πρωτεΐνης ακίδας
Επειδή η αυτοφαγία διασπά τα κατεστραμμένα κυτταρικά μέρη και βοηθά τα κύτταρά μας να ανοικοδομηθούν με καλύτερα συστατικά, είναι μια κρίσιμη διαδικασία όταν πρόκειται για κυτταρική βλάβη, όπως αυτή που σχετίζεται με τις πρωτεΐνες ακίδας που προέρχονται από τον ιό COVID-19 και τα εμβόλια που έχουν επιβληθεί σε σχέση με αυτόν.
Σύμφωνα με τον Dr. Ealy, “η πείνα θεραπεύει” διότι εκκινεί την αυτοφαγία. 
Έχει παρατηρήσει ότι η στέρηση θρεπτικών συστατικών από τον οργανισμό για μια τριήμερη νηστεία μόνο με νερό και χωρίς θερμίδες μπορεί να βοηθήσει στην επίλυση των συμπτωμάτων μιας ποικιλίας καταστάσεων υγείας, όπως δήλωσε ο Dr. Ealy στην ομιλία του στις 15 Οκτωβρίου στην Αριζόνα.
Η νηστεία, υποστήριξε ο Dr. Ealy, μπορεί να βοηθήσει στην αναστροφή των βλαβών που προκαλούνται από τα εμβόλια COVID-19 και άλλες τοξικές εκθέσεις.
Ο Dr. Ealy έδωσε το παράδειγμα ενός ασθενούς που αισθανόταν πολύ άρρωστη μετά την πρώτη δόση της Moderna. 
Πέντε εβδομάδες αργότερα, αισθάνθηκε καλύτερα. 
Αλλά μετά τη δεύτερη δόση, την οποία της συνέστησαν να κάνει, η υγεία της “άρχισε να πηγαίνει περίπατο”.
Τα πόδια, το χέρι και οι καρποί της άρχισαν να πονάνε. 
Ο πόνος στις αρθρώσεις ήταν τόσο έντονος που δυσκολευόταν να ανεβαίνει τα σκαλιά. 
“Είχα ταχυπαλμία”, αφηγήθηκε η ασθενής σε μια βιντεοσκοπημένη συνέντευξη που έπαιξε ο Dr. Ealy κατά τη διάρκεια της παρουσίασής του. 
“Φοβόμουν πραγματικά ότι θα πέθαινα”.
Ο γενικός γιατρός της έκανε αιματολογικές εξετάσεις περίπου μια εβδομάδα μετά τη δεύτερη δόση. 

Ο γιατρός της εμφανίστηκε ανήσυχος από τους δείκτες.
Η ασθενής αυτή είχε διαγνωστεί προηγουμένως με υποθυρεοειδισμό (παθολογικά αργός θυρεοειδής). Ακόμα κι έτσι, η θυρεοειδοτρόπος ορμόνη της εκτοξεύτηκε σε ασυνήθιστα υψηλά επίπεδα, ακόμα και για την κατάστασή της.
Ο γενικός γιατρός της συνέστησε να αναφέρει τις παρενέργειες που παρουσίασε στο Σύστημα Αναφοράς Ανεπιθύμητων Ενεργειών Εμβολίων των Κέντρων Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων.
“Η υποψία μου ήταν ότι οι αλληλουχίες mRNA ήταν ακόμη βιώσιμες και εξακολουθούσαν να παράγουν την πρωτεΐνη-ακίδα”, δήλωσε ο Dr. Ealy.
Παρόλο που το CDC δήλωσε ότι τα εμβόλια mRNA δεν θα άλλαζαν το ανθρώπινο DNA, μια πρόσφατη μελέτη  από ερευνητές του Πανεπιστημίου Lund στη Σουηδία διαπίστωσε το αντίθετο: αυτή η in vitro μελέτη έδειξε ότι το mRNA του εμβολίου εισήχθη γρήγορα σε ανθρώπινη ηπατική κυτταρική σειρά, όπου το mRNA στη συνέχεια γράφτηκε στο DNA της ηπατικής κυτταρικής σειράς.
Ο Dr. Ealy πιστεύει ότι τα συμπτώματα της ασθενούς του, συμπεριλαμβανομένου του πόνου στις αρθρώσεις, της μυϊκής αδυναμίας και του καρδιακού παλμού, οφείλονταν στο γεγονός ότι το σώμα της εξακολουθούσε να παράγει τις πρωτεΐνες ακίδας SARS-CoV-2, που κωδικοποιούνται από το mRNA του εμβολίου.
“Η νηστεία είναι ο διακόπτης απενεργοποίησης”, δήλωσε ο Dr. Ealy. 
Μετά από μελέτη της κυτταρικής βιοχημείας, ο Dr. Ealy πιστεύει ότι μια τριήμερη νηστεία με νερό, η οποία αναγκάζει τα κύτταρα να εμπλακούν σε αυτοφαγία, μπορεί να βοηθήσει τον οργανισμό να καθαρίσει αυτές τις πρωτεΐνες ακίδας, είτε προέρχονται από την ίδια τη λοίμωξη SARS-CoV-2 είτε από ένα εμβόλιο mRNA.
Μετά την τριήμερη νηστεία, ο Dr. Ealy συνταγογράφησε έντεκα ημέρες στοχευμένων θρεπτικών ουσιών και ενζύμων για να βοηθήσει περαιτέρω τον ασθενή του να διασπάσει οποιαδήποτε κυκλοφορούσα πρωτεΐνη-ακίδα, εξήγησε.
Χρειάστηκαν τρεις κύκλοι νηστείας και στη συνέχεια διατροφικής θεραπείας για να αρχίσει να αισθάνεται καλύτερα η ασθενής αυτή. 
Αλλά τα αποτελέσματα ήταν εντυπωσιακά. 
Μετά από αυτούς τους κύκλους, όταν της έγινε νέα αιμοληψία, ο γιατρός της έμεινε έκπληκτος από το πόσο υγιή ήταν τα επίπεδα των ορμονών της. 
Ήταν τόσο φυσιολογικά, στην πραγματικότητα, που ο γιατρός της αναρωτήθηκε αν το πρωτόκολλο είχε αντιστρέψει την αυτοάνοση κατάστασή της.
“Κάθε φορά που έκανα την τριήμερη νηστεία με νερό, ένιωθα πάντα τόσο καλά”, δήλωσε η ασθενής του Dr. Ealy.
Η νηστεία δεν είναι κάτι που οι συμβατικοί θεραπευτές και οι ασθενείς συνδέουν με την ευεξία. Και η τριήμερη νηστεία με νερό δεν είναι κάτι που πρέπει να γίνεται ελαφρά τη καρδία και χωρίς ιατρική παρακολούθηση.
Αλλά όταν πρόκειται για ευεξία σε κυτταρικό επίπεδο, ο Dr. Ealy επιμένει ότι η νηστεία -και η πρόκληση αυτοφαγίας- είναι ένας σημαντικός τρόπος για να βοηθηθεί το σώμα να θεραπευτεί.
Η Jennifer Margulis, Ph.D., είναι βραβευμένη δημοσιογράφος και συγγραφέας του βιβλίου “Your Baby, Your Way: Taking Charge of Your Pregnancy, Childbirth, and Parenting Decisions for a Happier, Healthier Family”. Βραβευμένη με το Fulbright και μητέρα τεσσάρων παιδιών, έχει εργαστεί σε μια εκστρατεία επιβίωσης παιδιών στη Δυτική Αφρική, έχει υποστηρίξει τον τερματισμό της παιδικής δουλείας στο Πακιστάν στην τηλεόραση της Γαλλίας και έχει διδάξει μετα-αποικιακή λογοτεχνία σε μη παραδοσιακούς φοιτητές στο κέντρο της Ατλάντα. 
Μάθετε περισσότερα γι’ αυτήν στο JenniferMargulis.net

theepochtimes.gr