παρ' ότι σπουδαίος επιστήμονας, παραμένει άγνωστος: Γεώργιος Δούσμανης

Αν αναζητήσουμε πληροφορίες για τον Γεώργιο Δούσμανη θα βρούμε ελάχιστες.

Η wikipedia που αναφέρει και τον τελευταίο "φιλοσοφίσκο", για τον Γεώργιο Δούσμανη δεν έχει χώρο ούτε για το όνομά του, η δε γενέτειρά του, το Αίγιο, δεν του έχει αφιερώσει ούτε ένα μικρό στενάκι.

Ίσως μου πείτε - μα ποιον ενδιαφέρει και γιατί θα χρειάζεται να γνωρίζουμε ποιος ήταν ο Γεώργιος Δούσμανης;

Έλα μου ντε - 

-. γιατί χρειάζεται να γνωρίζουμε ποιος ήταν ο άνθρωπος που το 1958 έκανε τη μεγάλη ανακάλυψη, σχετικά με τα "ηλεκτρόνια με αρνητική μάζα"...;

-. γιατί χρειάζεται να γνωρίζουμε ποιος ήταν ο άνθρωπος που ήταν ο πρώτος, μεταξύ των πρώτων μέσα σε 50.000 φοιτητές στο πανεπιστήμιο Columbia...;

-. γιατί χρειάζεται να γνωρίζουμε ποιος ήταν ο άνθρωπος που όλοι παραδέχονται ότι η ανάπτυξη των υπολογιστών και της τεχνολογίας στηρίζονται πάνω στις σημαντικές ανακαλύψεις του πριν από πολλές δεκαετίες...;

-. γιατί χρειάζεται να γνωρίζουμε ποιος ήταν ο άνθρωπος που αν δεν πέθανε μόλις 37 ετών θα έπαιρνε το βραβείο νόμπελ...;       ntina

λοιπόν...

Ο Γιώργος Δούσμανης γεννήθηκε στην παλιά Κουνινά Αιγίου, το 1929. 
Τελείωσε το Δημοτικό εκεί ως παιδί θαύμα ή το "δαιμόνιο" όπως τον έλεγαν οι δάσκαλοί του. 
Σε ηλικία 10 ετών μπήκε στο 8/ταξιο Γυμνάσιο Αιγίου όπου εξέπληξε τους πάντες με τη δύναμη του μυαλού του. 
Μαζί με τον Γιώργο Κοντόπουλο (ακαδημαϊκός, αστρονόμος) αποτέλεσαν το φωτεινό δίδυμο επί μία οκταετία, κατά την οποία άφησαν ίχνη ανεξίτηλα στο Γυμνάσιο Αρρένων Αιγίου.
Το 1946 εισήχθη πρώτος στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. 
Φοίτησε δύο χρόνια. 
Πάντα με άριστα, προκαλώντας έκπληξη στον καθηγητή της έδρας Χόνδρο, ο οποίος ομολόγησε ότι "δεν του είχε προκύψει άλλος τέτοιος φοιτητής"
Το 1948 πετυχαίνει πρώτος στο διαγωνισμό για σπουδές στην Αμερική κερδίζοντας και την υποτροφία. 
Ρίχνεται στη μελέτη και στην έρευνα στο μεγαλύτερο πανεπιστήμιο της Αμερικής, το Columbia, με 50.000 φοιτητές και φτάνει να αναδιχτεί ο πρώτος μεταξύ των πρώτων μέσα σε ένα τόσο μεγάλο αριθμό φοιτητών. 
Σε σύντομο χρονικό διάστημα παίρνει το Μάστερ και το διδακτορικό και παρουσιάζει σπάνιες ικανότητες στην έρευνα και στις ανακαλύψεις νέων επιστημονικών στοιχείων στη μαγευτική επιστήμη της Φυσικής, με αθεράπευτο πόθο του, πάντα να χρησιμοποιηθούν οι δυνάμεις αυτές μόνο για το καλό της ανθρωπότητας και ποτέ για τον όλεθρό της.
Το 1958 κάνει τη μεγάλη ανακάλυψη, σχετικά με τα "ηλεκτρόνια με αρνητική μάζα" 
Κατά την επίσημη ανακοίνωση της τόσο σημαντικής ανακάλυψης, βρίσκεται στην Αμερική η τότε βασίλισσα της Ελλάδας Φρειδερίκη και αισθάνθηκε υπερήφανη να ακούει να δέχεται συγχαρητήρια για το νεαρό επιστήμονα από την Ελλάδα,  "από τη Κουνινά Αιγίου, σας παρακαλώ" όπως  συνήθιζε να συμπληρώνει με καμάρι ο ίδιος. 
Τον ανακήρυξαν μέλος της Ακαδημίας των Επιστημών και δεν ξεχώριζε αν ήταν περισσότερο Ατομικός Φυσικής ή Ατομικός Φιλόσοφος, όπως τον χαρακτήριζαν. 
Τον κάλεσε μάλιστα ο ίδιος ο Αϊζενχάουερ να τον γνωρίσει και να τον συγχαρεί. 
Οι καθηγητές του εδώ, δέχονταν συγχαρητήρια για το λαμπρό επιστήμονα που συνδύαζε τεράστια μόρφωση, λαμπρή επίδοση στην έρευνα και ένα σπάνιο χαρακτήρα ήθους και ανωτερότητας, με επίκεντρο την απεριόριστη αγάπη για τον άνθρωπο.
Το 1962 τον καλούν στην Ελλάδα σαν τον πιο ειδικό να οργανώσει τον Δημόκριτο και να διδάξει για ένα εξάμηνο τους μεταπτυχιακούς φοιτητές μαθήματα ανωτέρας Φυσικής και φιλοσοφία της Επιστήμης ώστε να στελεχώσουν το ίδρυμα ερευνών.
Ολόκληρος τότε ο Αθηναϊκός τύπος αλλά και ο τοπικός, παρουσίαζαν τον λαμπρό επιστήμονα Γιώργο Δούσμανη. 
Η Ακαδημία Αθηνών τον τίμησε το 1963 με το Χρυσό Σταυρό για την εξαιρετική προσφορά του στην επιστήμη.
Το Πανεπιστήμιο Πατρών, στο ξεκίνημά του τότε, τον καλούσε εδώ.
Ο Γιώργος Κοντόπουλος, που πάντα είχαν επαφές, τον παρότρυνε σ’ αυτό και τον έβρισκε σύμφωνο και τον ίδιο γιατί ήθελε τα παιδιά του να γίνουν Έλληνες, όπως χαρακτηριστικά έλεγε. 
Έτσι, αποφάσισε ως τα Χριστούγεννα του 1966, να κλείσει τον κύκλο των ερευνών του και να εγκατασταθεί μόνιμα στην Ελλάδα. 
Δεν πρόλαβε όμως. 
Στις 9 Δεκεμβρίου του 1966, τον πρόλαβε ο θάνατος.
Λίγο καιρό μετά το θάνατό του, δύο συνεργάτες του στα εργαστήρια της Φυσικής, έπαιρναν το βραβείο Νόμπελ της Φυσικής. 
• Ο Γ.Δούσμανης αρρώστησε από εχινόκοκκο. 
Τον πετσόκοψαν με 4 διαδοχικές εγχειρήσεις. 
Τη γλίτωσε τότε. 
Μάλιστα παντρεύτηκε φασκιωμένος, όπως έλεγε αργότερα, η εκλεκτή φοιτήτρια Ολλανδικής καταγωγής, η οποία είχε πλήρη επίγνωση της αξίας του άνδρα της και του συμπαραστάθηκε άξια ως το τέλος. 
Απόχτησαν 3 παιδιά. 
Ο μικρότερος γιος του ανέλαβε να συνεχίσει ότι άφησε στη μέση ο πατέρας του και είναι σήμερα γιατρός  ερευνητής στο Πανεπιστήμιο του Μανχάταν.
• Όταν οργάνωσε τον Δημόκριτο στην Ελλάδα και τον ρώτησαν πόσα σκοπεύει να ζητήσει για τις υπηρεσίες αυτές, περίπου τους επέπληξε λέγοντας, «μα πως σκέπτεστε έτσι; Σκοπός του ανθρώπου είναι τι θα προσφέρει στον συνάνθρωπό του και όχι τι θα εισπράξει". 
Φυσικά και δεν εισέπραξε τίποτα και για να πληρώσει το ενοίκιό του στην Αθήνα ζήτησε χρήματα από το λογαριασμό του στην Αμερική.  

Ο ίδιος έλεγε πάντα: "Να μην αποφεύγεις να περπατάς μακρινές αποστάσεις για να διδαχτείς από τους δασκάλους σου. 

Γιατί είναι ντροπή οι μεν έμποροι να διασχίζουν εκτεταμένα πελάγη για να μεγαλώσουν την περιούσια τους, αλλά οι νέοι να μην υπομένουν ούτε την πορεία στην στεριά, για να εμπλουτίσουν το πνεύμα τους"

επιμέλεια κειμένου:ntina

πηγές:

-. https://www.facebook.com/permalink.php/?story_fbid=2955632057859956&id=258520604237795

-. greekraisins.wordpress.com

-. https://protionline.gr/2018/11/doysmanhs-kai-kontopoylos-mazi-opos-palia/

Οι Συλλογικοί Φορείς Αιγιάλειας κατάφεραν τη μη διάνοιξη δρόμου μέσα στο δάσος της Φτέρης, από εταιρεία εγκατάστασης ανεμογεννητριών στο Σκεπαστό Καλαβρύτων.

Δικαιωμένοι αισθάνονται οι τοπικοί φορείς από την απόφαση της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Πελοποννήσου, Δυτ. Ελλάδας και Ιονίου για την έγκριση των περιβαλλοντικών όρων του αιολικού πάρκου που ιδιωτική εταιρεία επιθυμεί να εγκαταστήσει στο Σκεπαστό Καλαβρύτων. 

Η Διεύθυνση Περιβαλλοντικής Αδειοδότησης απέρριψε την όδευση που ήθελε η εταιρεία ΓΟΥΪΝΤ ΣΕΪΠ Ε.Π.Ε. για τη διέλευση των ανεμογεννητριών από τον Σελινούντα ποταμό στο ύψος των Μπακαλέικων, προς Αχλαδιά, 

Πυργάκι, 

Άη Βλάσση, 

Φτέρη, 

Αγ. Παντελεήμονα ως το Σκεπαστό, όδευση που, σύμφωνα με τους φορείς της περιοχής, θα είχε καταστροφικές συνέπειες.

Σε ανακοίνωσή τους οι Συλλογικοί Φορείς Αιγιάλειας αναφέρουν:

"Θετικά αποτελέσματα έφερε ο ενωτικός αγώνας των συλλογικών φορέων της Αιγιάλειας, για την αποτροπή διάνοιξης νέου δρόμου από τον Σελινούντα μέχρι τη Φτέρη Αιγίου για το πέρασμα ανεμοεννητριών και εγκατάσταση στο Σκεπαστό Καλαβρύτων.

Οι αγώνες και τα επιστημονικά επιχειρήματα έπεισαν την Διεύθυνση Περιβαλλοντικής Αδειοδότησης Δυτικής Ελλάδος να απορρίψει την όδευση που ήθελε η εταιρεία ΓΟΥΙΝΤ ΣΕΙΠ Ε.Π.Ε. από τον Σελινούντα ποταμό ως το Σκεπαστό. 

Εάν τα σχέδια της εταιρείας υλοποιούνταν, θα είχαμε μια μεγάλη καταστροφή στην ταλαιπωρημένη από φωτιές και κατολισθήσεις περιοχή. 

Όλη η αναδάσωση, που έγινε με μεγάλους αγώνες από το 2008 και συνεχίζεται μέχρι και σήμερα και που άρχισε να φαίνεται τώρα, θα πληγωνόταν ανεπανόρθωτα.
Ευχαριστούμε τους υπηρεσιακούς παράγοντες της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Δυτικής Ελλάδος του τμήματος Περιβαλλοντικού και χωρικού σχεδιασμού για την απόφασή τους. Ελπίζουμε στις καλύτερες μέρες που θα έρθουν μέσα από την συνεργασίας της πολιτείας με τους συλλογικούς φορείς των πολιτών.

"Μετά τη διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης από την εισαγγελία για το ζήτημα αυτό άλλο ένα ευχάριστο νέο για την Αιγιάλεια. 

Συνεχίζουμε όλοι οι συλλογικοί φορείς, τιμώντας τον θεσμικό ρόλο μας, τον αγώνα μας για την προστασία της ζωής μας και του περιβάλλοντος. 

Όταν έχεις δίκιο και αγωνίζεσαι, δικαιώνεσαι" σχοίασε ο πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Γιώργος Μπέσκος.

"Ο ενωτικός αγώνας των συλλογικών φορέων της Αιγιάλειας που δόθηκε είχε θετικά αποτελέσματα. 

Η  αποφασιστικότητά μας και η άρτια επιχειρηματολογία μας για την καταστροφή που θα είχαμε στον ορεινό όγκο του Κλωκού  αλλά και σε χαμηλότερα υψόμετρα έπεισαν την Διεύθυνση Περιβαλλοντικής Αδειοδότησης  Δυτικής Ελλάδας να απορρίψει την όδευση που ήθελε η εταιρεία. 

Καλές νίκες, έρχονται καλύτερες μέρες" αναφέρει με τη σειρά της η γραμματεία της Ομοσπονδίας Οικολογικών Οργανώσεων Κορινθιακού Κόλπου.

protionline

 Μελέτη του Χάρβαρντ δείχνει πως οι ανεμογεννήτριες προκαλούν τοπικές αυξήσεις στην θερμοκρασία της επιφάνειας της Γης, με την θερμότητα να αναμιγνύεται σε τμήματα της ατμόσφαιρας και να επηρεάζουν τον γύρω χώρο.

7 φεβρουαρίου του 1963 και ημέρα Πέμπτη, έγινε ένας ακόμα μεγάλος σεισμός, από αυτούς που αιώνες τώρα ταρακουνούν το Αίγιο και το παλιρροιακό κύμα πήρε μαζί του ότι βρήκε στο δρόμο του

7 φλεβαρη 1963 το μεγάλο παλιρροιακό κύμα που εσάρωσε την παραλία του Αιγίου και έφτασε μέχρι Λόγγο και Λαμπίρι.

Σύμφωνα με τους αρχαίους συγγραφείς, όλα τα ζώα της περιοχής, ήμερα και άγρια, είχαν φύγει από την περιοχή 5 ημέρες πριν από την εκδήλωση του φαινομένου. 

"H περιοχή του Κορινθιακού Κόλπου είναι έχει ήδη δώσει είκοσι Τσουνάμι, και μάλιστα τα έξι από αυτά συνέβησαν μετά το 1963», λέει ο αναπληρωτής καθηγητής του Μετσοβίου κ. Ευστράτιος Δουκάκης, που προέβλεψε ότι ένα Τσουνάμι

αντίστοιχης ισχύος με αυτό που χτύπησε τα Σελιανίτικα και την Άκολη στις 7 Φεβρουαρίου 1963 θα σκεπάσει τα πάντα σε βάθος 300 μέτρων από την ακτή.

Το 1963 το Τσουνάμι είχε προκληθεί από

ασεισμική κατολίσθηση κοντά στο Αίγιο και ένα κομμάτι γης περίπου 300 με 400 στρέμματα στην εκβολή του ποταμού Ερινεού ή Φοίνικα κατολίσθησε και δημιουργήθηκε «Τσουνάμι» που μπήκε περί τα 400 μέτρα στην ξηρά. 

Το αποτέλεσμα ήταν δύο άνθρωποι να χάσουν τη ζωή τους, να τραυματιστούν άλλοι έντεκα και να προκληθούν σημαντικές υλικές ζημιές.

Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα του τύπου της εποχής, αλλά και τις αναφορές της Χωροφυλακής, στις 9.25 το βράδυ οι κάτοικοι της παραλιακής ζώνης άκουσαν μια υπόκωφη βοή και όσοι βγήκαν από τα σπίτια τους είδαν τη θάλασσα να υποχωρεί προς το εσωτερικό της και μετά από δευτερόλεπτα μια τεράστια μάζα νερού ύψους 20 και πλέον μέτρων όρμησε με σφοδρότητα προς  την ακτή, παρασύροντας τα πάντα… 

Βάρκες βρέθηκαν σε απόσταση 30-40 μέτρων  από την ακτή, πολλές πάνω στα κεραμίδια σπιτιών, οι ακτές γέμισαν ψάρια, ενώ πολλοί κάτοικοι έντρομοι έτρεχαν για να σωθούν προς τα ψηλότερα σημεία…

Το σφοδρότατο κύμα του νερού έπληξε τις περιοχές των Σελιανιτίκων, Λόγγου, Λαμπιρίου και Ερινεού όπου ο όγκος του νερού έφθασε πάνω από την εθνική οδό (την  σημερινή παλαιά Αιγίου-Πατρών) παρασύροντας ότι εύρισκε μπροστά του. 

Μετά από 5-7 λεπτά τα νερά υποχώρησαν και επανήλθε ηρεμία στην περιοχή.

Η τοπική εφημερίδα Έρευνα στο έκτακτο φύλλο της , στις 10 Φεβρουαρίου 1963, δίνει μια καταπληκτική περιγραφή του πρωτόγνωρου φυσικού γεγονότος, στις περιοχές Σελιανιτίκων και Λαμπιρίου. 

Στο πρωτοσέλιδο της η Έρευνα γράφει:

᾽Εκ τῶν πληροφοριῶν  τάς ὁποίας εἲχομεν κατέρρευσαν αἱ οἰκίαι τῶν  Ἰωάν. Κιούση, 

Βασ.  Μητροπούλου, 

Παν. Παπαγεωργίου, 

Διον. Δημακόπουλου, 

Παν. Οἰκονομοπούλου, 

Κ. Λάππα, διδασκάλου, 

Ν. Εὐσταθίου, 

Παν. Παναγόπουλου καί ἄλλων.

Τεράστιαι εἶναι αἱ καταστροφαί εἰς οἰκιακά σκεύη, βαρέλια, γεννήματα εἰς ζῶα μικρά και μεγάλα. 

Υπέστησαν ζημίας πολλαί οἰκίαι, ἀλλά λόγῳ τοῦ σκότους και τοῦ προκεχωρημένου τῆς ὣρας, δεν  ἠδυνήθημεν να διαπιστώσωμεν, πλην ὃμως, ὡς φαίνεται, ὑπέστησαν ζημίας καί τά ἐκεῖ ξενοδοχεῖα τῆς λουτροπόλεως τῶν Σελιανιτίκων.

Σοβαρῶς ἐτραυματίσθη καί εὑρίσκεται εἰς σοβαράν κατάστασιν ἡ Παν. Παπαγεωργίου. Ὁμοίως ἐτραυματίσθη ὁ πρόεδρος τῆς κοινότητος Βασ. Μητρόπουλος, ὡς καί τα μέλη τῆς οἰκογνείας του. 

Ἐπίσης αἱ Ἀργ. Παπαγεωργίου, 

Παν. Κοσέρης , Χαραλαμπόπουλος , 

Κ. Γκολφινόπουλος κ.ἄ. Οἱ τραυματίαι μεταφέρθησαν καί νοσηλεύονται  εἰς  Νοσοκομεῖων Αἰγίου.

Εις Λόγγον και Λαμπίρι

Παρόμοιας ἐκτάσεως εἰς ἒντασιν καί καταστροφάς ὑπῆρξεν ἡ ἐκδήλωσις τοῦ παλιρροϊκοῦ κύματος εἰς Λόγγον καί Λαμπίρι. 

Ὑδάτινον τεῖχος, μήκους 50 μέτρων, ἔπληξεν ὅλην τήν ἀκτήν. 

Σκηναί τρόμου καί φρίκης ἐπηκολούθησαν. 

Οἱ κάτοικοι ἐγκατέλειψαν τάς οἰκίας των καί ὅλην τήν νύκτα ἐτράπησαν εἰς φυγήν, ἀνελθοντεςβ εἰς τά ὀρεινά χωρία Ζήρειας και Καμάρες.

Εἰς τό Λαμπίρι κατεστράφησαν ἃπαντα τά κέντρα τῆς παραλίας, αἱ κατασκηνώσεις τοῦ ΟΤΕ, ὡς καί αἱ παιδικαί τοιοῦται τῶν Πατρῶν και Αἰγίου. 

Κατέπεσαν αἱ οἰκίαι Παν. Γρυλλή και Ιωάννη Μαζαράκη ως και άλλαι, των οποίων οι ένοικοι απώλεσαν παν ότι είχον...

Και το ρεπορτάζ της Έρευνας» καταλήγει:

Εἷς τόν Λόγγον καί ἰδίᾳ θέσιν Βαλτάκι, τό παλιρροϊκόν κῦμα ἀνῆλθεν εἰς ὓψος 30  μέτρων .  Κατεστράφησαν βάρκες καί ἂλλα ἁλιευτηκά συγκροτήματα.  

Ἂνθρωποι ἀπό το κρεβάτι τους εὑρέθησαν στή… θάλασσα. 

Εὐτυχῶς που ἡ περιοχή εἶναι ὁμαλή και δια τοῦτο δεν ἐθρηνήθησαν θύματα.

Η επιστημονική εξήγηση του φαινομένου που έγινε αργότερα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το Τσουνάμι οφειλόταν σε κατολίσθηση που έγινε στον πυθμένα του Κορινθιακού, κάτω από τον οποίο περνάει το μεγάλο σεισμικό ρήγμα που προκάλεσε και τον μεγάλο σεισμό της 15ης Ιουνίου του 1995. 

Από τότε πάντως τέτοιας δυναμικότητας Τσουνάμι δεν ξανάγινε στον Κορινθιακό, εκτός από ένα πολύ ήπιο 6 μήνες μετά την 15/6/1995 και συγκεκριμένα στις 31/12/1995 που έγινε αισθητό μόνο στην περιοχή των  Διγελιωτίκων.

Το πιο καταστροφικό Τσουνάμι που εκδηλώθηκε στον Κορινθιακό Κόλπο συνδυάστηκε με την εξαφάνιση της αρχαίας Ελίκης το 373 π.X. 

H πόλη καταποντίστηκε από Τσουνάμι, το οποίο ήταν το επακόλουθο ισχυρής σεισμικής δόνησης, που μεταφράζεται σε περίπου 7 Ρίχτερ με τα σημερινές κλίμακες μέτρησης. 

Όπως αναφέρουν τόσο ο Παυσανίας όσο και ο Στράβωνας ο σεισμός έγινε νύχτα και το ξημέρωμα η θάλασσα ανυψώθηκε και κατέκλυσε τα πάντα. 

Όσοι έφτασαν στην περιοχή δεν βρήκαν τους νεκρούς, παρά μόνο τα βυθισμένα σπίτια. 

Σύμφωνα με τους αρχαίους συγγραφείς, όλα τα ζώα της περιοχής, ήμερα και άγρια, είχαν φύγει από την περιοχή 5 ημέρες πριν από την εκδήλωση του φαινομένου. 

Καταστροφικά υπήρξαν και τα Τσουνάμι που χτύπησαν την περιοχή την Τρίτη 14 Μαΐου 1748, στις 23 Αυγούστου 1817 και στις 26 Δεκεμβρίου 1861.

                     

https://www.youtube.com/watch?v=jhfX3P2wmOI&t=40s

Αίγιο – η πόλη που αγναντεύει τον κορινθιακό - photo 3

Ο τρομερός Εγκέλαδος που όταν ξυπνάει ταρακουνά τη Γη

Πώς οι αρχαίοι Έλληνες καταλάβαιναν ότι έρχεται σεισμός;
Γιατί έχτιζαν τα Ιερά τους επάνω σε σεισμογενή περιοχή;...
Οι αρχαίοι μπορεί να μην είχαν μηχανήματα που να τους προειδοποιούσαν για τον ερχομό σεισμού, ήταν όμως άριστοι παρατηρητές της φύσης και της συμπεριφοράς των ζώων. 
Τα άλογα, τα σκυλιά, τα ερπετά, και τα πουλιά άρχιζαν να ανησυχούν με έντονο τρόπο. 
Τα ζώα πηγαινοερχόταν και είχαν σηκωμένο το κεφάλι τους. 
Τα τρωκτικά και τα φίδια εμφανίζονταν στη γη εγκαταλείποντας τις φωλιές τους...
Τα πουλιά εμφανιζόταν σε κατοικημένους χώρους βγάζοντας κραυγές. 
Ο Αριστοτέλης μάλιστα κάνει εκτενή αναφορά.
Τί ήταν όμως ο σεισμός για τους αρχαίους Έλληνες;  
Ήταν ο ξεσηκωμός των Γιγάντων εναντίον των θεών για να πάρουν την εξουσία. 
Οι γίγαντες διέθεταν τεράστιες δυνάμεις. 
Ήταν απαίσιοι στην μορφή τους, είχαν ουρά Δράκου, κοφτερά δόντια, αλλά πάνω απ'όλα διέθεταν τεράστιες δυνάμεις... 
Ήταν αυτοί που όταν θυμωναν δεν πετούσαν πέτρες αλλά ξερίζωναν ολόκληρα βουνά και τα πετούσαν. 
Για ακόντια χρησιμοποιούσαν κορμούς δέντρων και για ασπίδες τους σήκωναν τα νησιά. 
Αν κάποιος γίγαντας έπεφτε η μητέρα του η Γη έτρεχε δίπλα του και του έλεγε... έπεσε το παιδάκι μου;... σήκω τώρα θα είσαι ποιο δυνατό και ο γίγαντας σηκωνόταν ακόμη πιό δυνατός. 
Κάποια στιγμή οι θεοί αποφάσισαν να τους εξοντώσουν... και αυτό το έργο το ανέθεσαν στον φημισμένο για την δύναμη του Ηρακλή. 
Ο Ηρακλής κατάλαβε για να σκοτώσει τον γίγαντα Ανταίο έπρεπε να τον σηκώσει ψηλά να τον σκοτώσει στον αέρα και μετά να τον πετάξει στα Τάρταρα. 
Έτσι ο Ηρακλής σκότωσε όλους τους γίγαντες, αλλά έμεινε ένας που η Θεά Αθηνά ήθελε να τον σκοτώσει εκείνη... 
Πάλευε λοιπόν για μέρες επάνω στη Σικελία αλλά τίποτα. 
Τότε πήρε την απόφαση να τον σκοτώσει με τα δικά του όπλα. 
Σήκωσε η Αθηνά το βουνό Αίτνα και το πέταξε επάνω του. 
Δυστυχώς δεν τον σκότωσε αλλά τον παγίδευσε μόνο. 
Όταν ο εγκέλαδος, ήταν το όνομα του γίγαντα θέλει να ελευθερωθεί αρχίζει να μετακινεί την Αίτνα που είναι επάνω του και έχουμε σεισμό.
Γιατί όμως οι αρχαίοι Έλληνες έχτιζαν τα Ιερά τους επάνω σε σεισμικά ρίγματα;
Ο Άγγλος επιστήμονας Ιαν Στιούαρτ υποστηρίζει ότι οι αρχαίοι πίστευαν ότι ο σεισμός είχε θεϊκή προέλευση. 
Το ιερό των Δελφών ήταν ένα ιερό χτισμένο σε σεισμογενές ρηγμα, ενω υπάρχει δίπλα του πηγή νερού.η οποία ανάβλυζε από το ρήγμα .
Σημαντική είναι η πληροφορία ότι ενώ το ιερό καταστράφηκε από σεισμό το 373 πΧ κτίστηκε ξανά στο ίδιο σημείο. 
Οι γεωλόγοι πιστεύουν ότι τα αέρια όπως αιθυλένιο, αιθάνιο ή διοξειδίου του άνθρακα έβγαιναν από το ενεργό ρήγμα και προκαλούσε παραισθήσεις στην Πυθία. 
Οι βοσκοί στην αρχαιότητα αναφέρουν ότι όταν οι κατσίκες έτρωγαν στην περιοχή του ρήγματος είχαν αλλόκοτη συμπεριφορά. 
Οι ίδιοι δε που έμεναν σε αυτά τα βοσκοτόπια το βράδυ τα όνειρα τους ήταν σαν να επικοινωνούσαν με μαγικές δυνάμεις. 
Έτσι καταλάβαιναν ότι σύντομα θα έχουν σεισμό. 
Μόνο μια φορά εγκαταλείφθηκε αρχαίο ιερό μετά από σεισμό. 
Ήταν το Ηραίο της Περαχώρας αφιερωμένο στην θεά Ήρα. 
Το Ηραίο περιέπεσε σε αχρηστεία μετά από τον σεισμό γύρω στο 300 πΧ όταν μετά τον σεισμό έκλεισαν τα ρήγματα και εξαφανίστηκαν οι ιερές πηγές. 
Το ίδιο συνέβαινε στις Μυκήνες, στην Κνίδο, στην Έφεσο και άλλα μέρη. 
Όπου λοιπόν οι αρχαίοι Έλληνες εύρισκαν θερμοπηγές που είχαν δημιουργηθεί από σεισμούς εκεί έκτιζαν ιερά. 
Θεωρούσαν λοιπόν ότι ήταν σημάδια παρουσίας των θεών...https://www.facebook.com/photo/?fbid=1167463874906639&set=g.832757514032223
Ο Εγκέλαδος, στο συντριβάνι στις Βερσαλλίες. 
Κατασκευάστηκε από τον Gaspard Marsy μεταξύ 1675 και 1677. 
Το θέμα είναι εμπνευσμένο από την πτώση των Τιτάνων, κατά την οποία, σύμφωνα με τον μύθο, θάφτηκαν και φυλακίστηκαν κάτω από τα βράχια του Ολύμπου από τους θεούς που ήθελαν να τους εκθρονίσουν. 
Ο γλύπτης απεικόνιζε τον γιγάντιο Εγκέλαδο ημικαθισμένο κάτω από ένα σωρό από βράχια, αγωνιζόμενος να επιβιώσει.

Ο Εγκέλαδος στην Ελληνική Μυθολογία
Ο Εγκέλαδος στην Ελληνική Μυθολογία φέρεται ως αρχηγός των Γιγάντων, γιος του Τάρταρου και της Γαίας που έπαιξε όμως πρωτεύοντα ρόλο στη Γιγαντομαχία στην οποία και φονεύθηκε. Οι Αρχαίοι Έλληνες πίστευαν πως, όταν γινόταν σεισμός, ο Εγκέλαδος είχε θυμώσει και επειδή ήταν πολύ μεγάλος τράνταζε όλη τη γη.
Για τον Εγκέλαδο και τον θάνατό του σώθηκαν πολλές παραδόσεις.
Ο Παυσανίας αναφέρει και άλλη εκδοχή κατά την οποία η Αθηνά φόνευσε τον Εγκέλαδο ρίχνοντας επάνω του το τέθριππο άρμα της. 
Η εκδοχή αυτή υπήρξε από τα πιο προσφιλή θέματα πολλών καλλιτεχνών της αρχαιότητας, απαθανατίζοντας αυτή σε πλείστες μετώπες αρχαίων ναών όπως στον Παρθενώνα και στο ναό του Απόλλωνα στους Δελφούς.
Τέτοιες παραστάσεις του αγώνα μεταξύ της Αθηνάς και του Εγκέλαδου βρίσκονται σε πολλά αγγεία καθώς επίσης κοσμούταν και ο πέπλος της Αθηνάς στα Παναθήναια.

Συμπερασματικά ο Εγκέλαδος ήταν κατά τους αρχαίους Έλληνες η ιδεατή ανθρωπόμορφη θεότητα, αλλά και αρχική αντίληψη της έννοιας του Σεισμού και ιδιαίτερα εκείνου του ηφαιστειακού εκ του οποίου τόσο έντονα είχε δεινοπαθήσει ο ελλαδικός χώρος. 

Τα παιδιά του Εγκέλαδου ήταν οι Γοργόνες, 

η Σφίγγα, 

η Λερναία Ύδρα, 

ο Γηρυόνης, 

ο Κέρβερος και άλλα μυθικά "τέρατα"  που απέκτησε από την Έχιδνα που είχαν ταλαιπωρήσει τους πρωτοέλληνες.

Σαν χθες, 7 φεβρουαρίου του 1963 και ημέρα Πέμπτη, έγινε ένας ακόμα μεγάλος σεισμός, από αυτούς που αιώνες τώρα ταρακουνούν το Αίγιο

Ήταν 7 Φεβρουαρίου του 1963, όταν παλιρροϊκά κύματα που δημιουργήθηκαν στον Κορινθιακό κόλπο έπειτα από υποθαλάσσιο σεισμό, έφθαναν σε ύψος πολλών μέτρων, έπληξαν παραλιακές περιοχές της Αιγιαλείας,

της Δωρίδας και της Φωκίδας

Την Παρασκευή 8 Φεβρουαρίου του 1963 καταγράφονται τα πρώτα ρεπορτάζ.

Ο "Νεολόγος" έγραφε: 

"Παλιρροιακόν κύμα έπληξε χθες την νύκτα τας ακτάς από του Αιγίου μέχρι του Ψαθοπύργου. Τα ύδατα εισώρμησαν εις βάθος από 20 έως 50 μέτρων εις την ξηράν. 

10 τραυματίαι και καταρρεύσις οικιών εις Σελιανίτικα. 

Πανικός μεταξύ των κατοίκων. 

Ζημίαι και εις άλλας περιοχάς.

Κάτοικος των Σελιανιτίκων ανηρπάγη υπό των θαλασσίων κυμάτων και ερρίφθη εις κτήμα, εις ικανήν από της ακτής απόστασιν. 

Κατά πληροφορίας εξ Αιγίου, το πρώτον κύμα υψώθη περί την 9:20 μ.μ. και ομοιάζον με υδάτινο φράγμα, εξεχύθη μετά πατάγου. 

Τα θαλάσσια ύδατα έφθασαν εις βάθος 50 και πλέον μέτρων εις την ξηράν. 

Τα παλιρροϊκά κύματα επήρχοντο μέχρι και της 11:15 μ.μ., ενώ οι κάτοικοι εγκατέλειπον τας οικίας των και ετρέποντο προς ασφαλέστερα σημεία της πόλεως"

H "Πελοπόννησος" έγραφε:

"Πρωτοφανή παλιρροϊκά κύματα έπληξαν την παραλίαν μέχρι του Αιγίου. 

Υδάτινοι όγκοι ύψους – 20 μέτρων εσάρωσαν Σελιανίτικα και Λαμπίρι . 

Τεράστιαι ζημίαι επροξενήθησαν. 

Υπάρχουν και πολλοί τραυματίαι. 

Σκηναί τρόμου των κατοίκων"

Ο δημοσιογράφος Γιάννης Καραλής έγραφε:

"Παλιρροϊκόν κύμα, ύψους άνω των 10 μέτρων, εσάρωσε χθες το βράδυ όλη την από Αίγιο μέχρι Νέου Ερινεού ακτή. 

Ιδίως επλήγη η περιοχή της λουτροπόλεως των Σελιανιτίκων και εις μήκος 10 μιλλίων. 

Ήτο η ώρα 9:25 μ.μ. όταν οι κάτοικοι άκουσαν μία υπόκωφη βοή, περίεργη σαν να έβραζε ο γιαλός και είδαν τα νερά της θαλάσσης να υποχωρούν προς τον Κορινθιακόν κόλπον. 

Ευθύς μετά παρεύλευσιν δευτερολέπτων, μία τεράστια μάζα ύδατος ύψος 20 περίπου μέτρων ώρμησε και με σφοδρότητα μεγάλη έπληξε την ακτήν παρασύραν παν ότι ευρίσκετο εις πλησίον της θαλάσσης περιοχήν. 

Βάρκες εξεβράσθησαν εις απότασιν σε 30 μέτρων και τα παλιρροϊκά κύματα τής εξετόξευσαν άνω των οικιών. 

Εγέμισαν οι ακτές ψάρια, τα δε νερά, αφού παρέμεναν επί 6 – 7 λεπτά και πάλι μετά πατάγου υποχώρησαν.

Αλλόφρονες οι κάτοικοι εκραύγαζον ζητούντες, βοήθειαν και προσεπάθουν να καταφύγουν προς τας ευρισκόμενας εις αρκετόν ύψος τοποθεσίας.

Μετά πάροδον ολίγων λεπτών, ηκολούθησε νέο κύμα, μικρότερον εις έκτασιν του προηγούμενου, δια να υποχωρήση μετ΄ολίγον. 

Παρομοίας εκτάσεως εις έντασιν και καταστροφάς υπήρξεν η εκδήλωσις του παλιρροϊκού κύματος εις Λόγγον και Λαμπίρι. 

Υδάτινον τείχος, μήκους 50 μέτρων, έπληξεν όλην την ακτήν. 

Σκηναί τρόμου και φρίκης επακολούθησαν. 

Οι κάτοικοι εγκατέλειψαν τας οικίας των και όλην την νύκτα ετράπησαν εις φυγήν ανελθόντες εις τα ορεινά χωρία Ζήρεια και Καμάρες.

Στις 9 Φεβρουαρίου, ο "Νεολόγος" έγραφε:

"Η πρωτοφανής νυκτερινή θεομηνία του υγρού στοιχείου, 3 νεκροί 15 τραυματίαι. 

Πολλαί οικίαι καταστραφείσαι εκ των παλιρροϊκών κυμάτων.

Ως αφηγούνται οι κάτοικοι των Σελιανιτίκων, ο χαλασμός επήλθε περί την 9:30 μ.μ. ότε ηκούσθη βοή προς το μέρος της θαλάσσης, εις στο μέσον της οποίας είχαν ανυψωθή δύο υδάτιναι στήλαι ύψους 50 μέρων, απέχουσαι περί το εν χιλιομέτρον η μία από της άλλης. 

Αι στήλαι ωμοίαζον με καταρράκτας, ενώ παραλλήλως η θάλασσα είχεν υποχωρήσει προς το μέρος της ακτής, εις ικανήν απόστασιν. 

Οι ψυχραιμότεροι των κατοίκων, είτε εξήλθον των οικείων τους χάριν περιεργείας είτε ήνοιξαν τα παράθυρα δια να ιδουν τι συμβαίνει, λέγουν ότι, αρχικώς είχαν νομίσει, όταν η βοή εγένετο πλέον ισχυρά, ότι επρόκειτο περί σμήνους αεριωθουμένων που ίπταντο εις χαμηλόν ύψος.

Πριν όμως παρέλθουν δευτερόλεπτα τινά, αι δύο υδάτιναι στήλαι ηνώθησαν και ο τεράστιος καταρράκτης εξεχύθη με αστραπιαία ταχύτητα, επερχόμενος εις αλλεπάλληλα κύματα κατά της ακτής παρασύρων το πάν. 

Αλλόφρονες οι κάτοικοι εν μέσω θορύβου που εδημιούργει η υποχώρησις στεγών και παραθυροφύλλων από το μέγα βάρος του νερού της θαλάσσης, προσεπάθουν να σωθούν κραυγάζοντες. 

Ολίγον αργότερα και ενώ η εκόπασεν κάπως η ορμή παλιρροϊκών κυμάτων οι κάτοικοι, εν πανικώ ήρχισαν να εγκαταλείπουν τας οικίας των τρεπόμενοι προς τους λόφους, ενώ ο ιερεύς του χωρίου ήρχισεν να κτυπά την καμπάναν της εκκλησίας καλών αυτούς σε δέησιν.

Μετ’ ολίγον και ενώ απεκατεστάθη σχετική ηρεμία, πολλοί έσπευσαν εις τας οικίας ομοχωριών των, οι εκάλουν τραυματισμένοι εις βοήθειαν και οι περισσότεροι εις την εκκλησίαν όπου εψάλη δέησις, δια να καταπαύση ο χαλασμός.

Εις την περιοχήν Νησάκι κατεστράφη ολοσχερώς το απέραντον κτήμα Ασημακόπουλου, όπου τα πλείστα των δένδρων έχουν εκριζωθή και μέσα εις την λασποθάλασσαν ευρίσκοντο χιλιάδες ψαριών, χταποδιών και χελιών"

Η "Πελοπόννησος" έγραφε:

"Η ακτή της Δωρίδος επλήγη περισσότερον από το παλιρροϊκόν κύμα. 

Εις κάτω Μαραθίαν ανηπάργη από τα κύματα μία γραίαν και απωλέσθη. 

Επίσης αγνοείται 17ετής νέος εις την παραλίαν Σεργούλας και επνίγη ένας αλιεύς εις την τοποθεσίαν Άγιος Νικόλαος Αιγίου.

Το παλιρροϊκόν κύμα έπληξε και τας έναντι ακτάς της Δωρίδος. 

Το κύμα, κατά πολύ ισχυρότερον εκείνου το οποίο έπληξε την Αιγιάλειαν, εσάρωσεν ολόκληρον την περιοχήν από Μοναστηρακίου μέχρι πλησίον του Γαλαξειδίου. 

Κυρίως όμως, επλήγησαν τα παραθαλάσσια χωρία Μαραθιά, 

Κάτω Μαραθιά, 

Γλύφα, 

Παραλία Σεργούλας, 

η νήσος Τριζόνια, 

οι συνοικισμοί Χάνια, 

Σπηλιά και Τουβλιά, 

ως και η τουριστική παραλία Καραΐσκου. 

Η δύναμις του υδάτινου τείχους ήτο καταπληκτική. 

Παρέσυρεν και διεσκόρπισεν επί των βράχων τα εκτελούντα την συγκοινωνίαν με το Αίγιο μεγάλα πετρελαιοκίνητα ξύλινα σκάφη.

Τα τεράστια κύματα εισώρμησαν εντός των οικείων, ανήρπασαν σκεύη, έπνιξαν ζώα κατέστρεψαν αποθήκας κλπ.

Έξαλλοι, ημίγυμνοι, οι κάτοικοι – διότι λόγω της ώρας είχαν κατακλιθή- εξήλθον εις τους δρόμους, τραπέντες εις τα ορεινά σημεία προς ασφάλειαν.

Εις τον Λόγγον, συντροφιά νέων ευρισκόμενη εις την παραλίαν και απολαμβάνουσα οπτικώς την γαλήνη της θαλάσσης και το σεληνόφως, παρέστη αυτόπτης μάρτυρας των υδάτων που υψώθησαν εις τεράστιον -μετακινούμενον όμως- τείχος. 

Είδαμε κάτι που δεν ευχόμεθα ξαναδούμε λέγει ένας εκ των νεαρών φερέλπιδων του Λόγγου. Κανονίζαμε να πάμε την Κυριακή στην Πάτρα για να χορέψουμε στο μπουρμπούλι, όπου ακούμε ένα παράξενο βουητό, βλέπουμε τη θάλασσα να σηκώνεται ψηλά σε ένα τεράστιο κύμα και να έρχεται κατά πάνω μας. 

Το βάλαμε στα πόδια και έτσι δεν μας πρόφθασε.

Και χτυπήσαμε τις καμπάνες της εκκλησίας για να ειδοποιήσουμε τους κατοίκους.

Τι είπαν οι επιστήμονες:

"Πελοπόννησος 12 φεβρουαρίου", το ρεπορτάζ της πρώτης σελίδας:

"Κατ’ επίσημον ανακοίνωσιν εις υποθαλάσσιαν κατολίσθησιν οφείλεται το παλιρροϊκόν κύμα που έπληξεν ακτάς του Κορινθιακού. 

Οι τελευταίοι ισχυροί σεισμοί προκάλεσαν μεταβολάς και μετακινήσεις εις τον βυθόν.

Ο κύριος Γαλανόπουλος μετά των βοηθών του διερεύνησεν ολόκληρον την περιοχήν από Αιγίου μέχρις Αγίου Βασιλείου και από Ναυπάκτου μέχρι Γαλαξειδίου, δια να εξακριβώση τα αίτια του γιγαντιαίου παλιρροϊκού κύματος το οποίον επροκάλεσε τα γνωστάς καταστροφάς εις αμφοτέρας τας ακτάς του Κορινθιακού κόλπου.

Ο κ. Γαλανόπουλος, εκ της ερεύνης του, απεκόμισε την εντύπωσιν ότι πρόκειται περί υποθαλάσσιας κατολισθήσεως. Ακολουθεί η ανακοίνωσις του Αστεροσκοπείου Αθηνών, εκδοθείσα αργότερον, που αναφέρει τα εξής:

Εννέα σεισμικαί δονήσεις αι οποίαι εγένοντο αισθηταί εις τας Πάτρας την 2αν Φεβρουαρίου είχαν την εστία των εις τον μυχόν του Πατραϊκού κόλπου.

Εκ των δονήσεων τούτων αι τρεις ήσαν αρκούντως ισχυραί, ώστε να αναγραφούν υπό του σεισμογράφου του Αστεροσκοπείου Αθηνών.

Αι δονήσεις αύται, τάξεως μεγέθους περίπου 3 επέφερον χαλάρωσιν των ιλιούχων μαζών, αι οποίαι είχαν αποτεθή εις την υποθαλάσσιαν κλιτύν του Κορινθιακού κόλπου και εις απόστασιν τριών περίπου χιλιομέτρων από της νότιας ακτής τούτου. 

Λόγω της χαλάρωσης της συνοχής των ιλυούχων μαζών, ήρξατο ερπισμός τούτων, ο οποίος έπειτα από πέντε ημέρας, εξειλίχθη εις υποθαλάσσιαν κατολίσθησιν, με αποτέλεσμα τον σχηματισμόν ισχυρών αλλεπάλληλων κυμάτων, περιόδου 1 – 2 λεπτών.

Τα κύματα ταύτα προσέβαλον τας βόρειας και νότιας ακτάς του Κορινθιακού κόλπου, με μέσην ταχύτητα 45 μέτρων το δευτερόλεπτο και ιδία τους οικισμούς οι οποίοι ευρίσκονται πλησίον των ακτών, μικρών αβαθών ορμών και ακριβώς έναντι του τόπου εκκινήσεως των υποθαλασσίων κυμάτων"

pelop.gr

Αίγιο – η πόλη που αγναντεύει τον κορινθιακό - photo 1

Αίγιο – Η ονομασία του, κατά τον Στράβωνα, προήλθε από την ιερή αίγα, που έθρεψε τον Δία στη βρεφική του ηλικία, που φυλαγόταν για να προστατευθεί από την παιδοφάγο μανία του πατέρα του Κρόνου.
Μια άλλη άποψη είναι πως παράγεται από το ομηρικό ρήμα «ἀΐσσω», που σημαίνει κινούμαι ορμητικά, επειδή η πόλη βρίσκεται δίπλα σε ορμητικά κινούμενη θάλασσα ή γιατί το έδαφός της είναι σεισμοπαθές.
Σύμφωνα με τον Γεώργιο Μιστριώτη, το Αίγιον που παράγεται από το «ἀΐσσω» (συνηρ. «ᾄσσω»), σημαίνει πόλις τῶν κυμάτων, λόγω του Κορινθιακού κόλπου που βρέχει με ορμή τα ακρογιάλια του: Κυρίως σημαίνει πόλιν κυμάτων, ὡς ὄντως εἶναι τὸ Αἴγιον (σχόλια σελ. 194, Ὁμήρου ‘Ἰλιάς, Α΄ τόμος, β’ ἔκδοσις, 1895).
Πάντως είναι βέβαιο ότι και η αἴξ (=γίδα) με τη σειρά της παράγεται από το ρήμα ἀΐσσω επειδή τινάσσεται.
Η ευρύτερη περιοχή της βορειοανατολικής Αχαΐας, εξάλλου, ονομάζεται Αιγιάλεια, από τη λέξη αἰγιαλός = γιαλός.
Η μεσαιωνική ονομασία του Αιγίου, Βοστίτσα, πιο πιθανό είναι πως παράγεται από τη σλαβική λέξη «Βόστα» – «Βοστάν» και σημαίνει πόλη των Κήπων – Κηπούπολη, όπως πράγματι είναι το Αίγιο, με τα τόσα περιβόλια του, μέσα και έξω από την πόλη.
ntina

Ανακαλύφθηκε στο Αίγιο η μοναδική προσωπογραφία του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Παλαιολόγου

Αρχαιολόγοι ανακάλυψαν ένα μοναδικό πορτρέτο του τελευταίου βυζαντινού αυτοκράτορα, Κωνσταντίνου ΙΑ' Παλαιολόγου, κρυμμένο μέσα σε ένα στρώμα τοιχογραφιών που χρονολογούνται στα μέσα του 15ου αιώνα. 
Η τοιχογραφία αποκαλύφθηκε στην Ιερά Μονή Παμμεγίστων Ταξιαρχών στην Αιγιάλεια.

Μια αξιοσημείωτη  ανακάλυψη έγινε στο Αίγιο, καθώς ήρθε στο φως η μοναδική προσωπογραφία του τελευταίου αυτοκράτορα του Βυζαντίου, Κωνσταντίνου ΙΑ’ Παλαιολόγου! 
Η ανακάλυψη έγινε στην διάρκεια εργασιών συντήρησης στο καθολικό της Παλαιάς Μονής Ταξιαρχών Αιγιαλείας, στο Αίγιο.
Σύμφωνα με την ανακοίνωση του υπουργείου Πολιτισμού, στο Καθολικό της Παλαιάς Μονής Ταξιαρχών Αιγιαλείας που απέχει μόλις 15 χλμ από το Αίγιο, διατηρούνται δυο στρώματα τοιχογραφιών, υψηλής καλλιτεχνικής ποιότητας, των ύστερων βυζαντινών χρόνων, που αντανακλούν τις αισθητικές τάσεις της Κωνσταντινούπολης.
Κατά τις εργασίες συντήρησής τους, η αρχαιολόγος Δρ. Αναστασία Κουμούση, Διευθύντρια της Εφορείας Αρχαιοτήτων Αχαΐας, εντόπισε στο δεύτερο στρώμα τοιχογράφησης, το οποίο βάσει τεχνοτροπικών κριτηρίων χρονολογείται με ασφάλεια, στα μέσα του 15ου αιώνα, τη μοναδική προσωπογραφία του τελευταίου αυτοκράτορα του Βυζαντίου, Κωνσταντίνου ΙΑ’ Παλαιολόγου.
"Το έργο που υλοποιούν οι Εφορείες Αρχαιοτήτων του Υπουργείου Πολιτισμού, στο πλαίσιο της συντήρησης και αποκατάστασης των μνημείων, αποδεικνύεται, για ακόμη μια φορά, εξαιρετικά σημαντικό, καθώς φέρνει στο φως μοναδικές αρχαιολογικές μαρτυρίες που συνδέονται με ιστορικά πρόσωπα. 
Το επιστημονικό προσωπικό των Εφορειών του ΥΠΠΟ, με μεγάλη εμπειρία, υψηλή κατάρτιση και σφαιρική γνώση τόσο των ιστορικών γεγονότων, όσο και των αρχαιολογικών δεδομένων, είναι σε θέση να τεκμηριώσει, μετά από ενδελεχή μελέτη, κάθε εύρημα που έρχεται στο φως. Στην προκειμένη περίπτωση το πορτραίτο συνδέεται με τον τελευταίο αυτοκράτορα του Βυζαντίου και αφορά στη μοναδική εν ζωή προσωπογραφία του. 
Ο ζωγράφος, πρέπει να απέδωσε τα προσωπογραφικά χαρακτηριστικά του τελευταίου αυτοκράτορα του Βυζαντίου ΙΑ ΄Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, από ιδία αντίληψη, δηλαδή το πρότυπό του να μην ήταν ένα επίσημο αυτοκρατορικό πορτραίτο, όπως συνηθιζόταν, αλλά ο ίδιος ο αυτοκράτορας" δήλωσε η Υπουργός Λίνα Μενδώνη.
Στην τοιχογραφία απεικονίζεται η μορφή ενός ώριμου άνδρα που φέρει αυτοκρατορικά ‘διάσημα, πολυτελή λώρο πάνω από τον ανοιχτόχρωμο σάκκο, διάλιθο στέμμα και κρατά σταυροφόρο σκήπτρο. 
Ο χρυσοκέντητος πορφυρός του μανδύας διακοσμείται με μετάλλια, στα οποία εγγράφονται δικέφαλοι αετοί με στέμμα ανάμεσα στις κεφαλές τους, διακριτικό των μελών της οικογένειας των Παλαιολόγων. 
Η παρουσία των δικέφαλων αετών στo ένδυμα της μορφής, σε συνδυασμό με τα υπόλοιπα insignia, αποτελούσαν ένα εικονογραφημένο μήνυμα που επέτρεπε στον θεατή να ταυτοποιήσει αδιαμφισβήτητα τον άντρα με αυτοκράτορα.
Ο αυτοκράτορας που απεικονίζεται είναι ιστορικό πρόσωπο και ταυτίζεται με τον Κωνσταντίνο ΙΑ΄ Παλαιολόγο, αδελφό των χορηγών της ανακαίνισης της Μονής, των δεσποτών Δημήτριο και Θωμά. 
Είναι η τελευταία χρονολογικά σωζόμενη προσωπογραφία αυτοκράτορα στη βυζαντινή μνημειακή ζωγραφική και το μοναδικό πορτρέτο του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, σύγχρονο με τη σύντομη βασιλεία του, 6 Ιανουαρίου 1449-29 Μαΐου 1453. 
Ως πορτρέτο δεν είναι ιδεαλιστικό ή τυποποιημένο. 
Πρόκειται για αυθεντική προσωπογραφία, που αποδίδει με ακρίβεια τα φυσιογνωμικά χαρακτηριστικά του τελευταίου βυζαντινού αυτοκράτορα.
Είναι μια μορφή γήινη, ένας ώριμος άντρας, με λεπτό πρόσωπο και εξατομικευμένα χαρακτηριστικά, που αποπνέει ηρεμία και ευγένεια. 
Στον Μυστρά απ’ όπου πιθανότατα προερχόταν ο ζωγράφος που εικονογράφησε το δεύτερο στρώμα του Καθολικού, ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος είχε ζήσει πέντε χρόνια ως δεσπότης, πριν στεφθεί αυτοκράτορας. 
Το αυτοκρατορικό πορτραίτο συνδέεται με τη γνωστή από τις γραπτές πηγές γενναιόδωρη χορηγία των αδελφών του στη μονή, μετά τη λήξη του πρώτου μεταξύ τους εμφυλίου πολέμου (1449–1450), που επιτεύχθηκε με τη "διαιτησία" τού Κωνσταντίνου, όπως αναφέρει ο Λαόνικος Χαλκοκονδύλης.
medievalists
pelop.gr

Αίγιο - πολύτιμα ευρήματα της ανασκαφικής έρευνας στην Τραπεζά Αιγίου-αρχαίες Ρύπες

Στις αρχές Οκτωβρίου ολοκληρώθηκε η περίοδος της φετινής συστηματικής ανασκαφικής έρευνας στο πλάτωμα της Τραπεζάς, οκτώ χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Αιγίου. 
Η θέση αυτή ταυτίζεται με τις Ρύπες, πόλη της Αχαΐας που άκμασε κατά τους πρώιμους ιστορικούς χρόνους και μετείχε στον αποικισμό ιδρύοντας τον Κρότωνα στην μεγάλη Ελλάδα.
Η φετινή ανασκαφή επικεντρώθηκε κυρίως στην έρευνα του κτιρίου Γ νοτιοανατολικά του ανδήρου των ναών το οποίο ανήκε στη δημόσια σφαίρα των λειτουργιών της πόλης. 
Το κτίριο κάλυπτε η ερείπωση της ανωδομής του αποτελούμενη από ασβεστολιθικές και κροκαλοπαγείς λιθοπλίνθους. 
Μετά την αποτύπωση, την αρίθμηση και την απομάκρυνσή τους, αποκαλύφθηκε πλήρως η κρηπίδα τής κύριας, νότιας μακράς του πλευράς με τον στυλοβάτη, μήκους 16,80μ. 
Οι σύνδεσμοι σχήματος Η και Ζ στην κρηπίδα και τα στοιχεία της ανωδομής, συστήνουν χρονολόγηση πριν το 300 π.Χ. 
Στην πρόσοψη αυτή αποκαθίστανται κορινθιακοί ημικίονες. 
Επάνω τους έτρεχε αδιάρθρωτος θριγκός με ταινία επιστυλίου που είχε κατατομή δωρικού ράμφους. 
Η διάμετρος των ημικιόνων και το ολικό ύψος του κίονα, έχει ως αποτέλεσμα κορινθιακό κίονα με τις χαμηλότερες αναλογίες όλων των εποχών. 
Οι σιγμοειδούς κατατομής βάσεις των ημικιόνων είναι Πελοποννησιακού τύπου, όπως αυτοί που βρίσκονται στο ναό του Απόλλωνα στις Βάσσες. 
Τα μέχρι τώρα ανασκαφικά δεδομένα ανασυνθέτουν μνημειακή όψη τριών μέτρων. 
Τα μετακιόνια διαστήματα ανάμεσα στους σύνθετους στύλους καλύπτονταν από ορθοστατικές πλάκες-θωρακεία. 
Το κορινθιακό κιονόκρανο φέρει μικροσκοπικό, αργό, κυμάτιο κάτω από τις ακάνθους, καθώς και 20 σχηματοποιημένες άκανθες-φύλλα στην ημιπεριφέρεια του καλάθου, γεγονός που επιτρέπει κάθε είδους συγκρίσεις με τα πρώιμα παραδείγματα, όπως είναι αυτό στον κορινθιακό κίονα στο ναό του Απόλλωνα των Βασσών. 
Επιπλέον, αποτελεί την πρωιμότερη ολοκληρωμένη κορινθιακή σύνθεση που γνωρίζουμε στο εσωτερικό ενός μνημείου, ενώ για πρώτη φορά συνδέεται άμεσα με ταφική χρήση, όπως ακριβώς παραδίδεται στην ανεκδοτολογική αναφορά του Βιτρούβιου. 
Στους λιθοπλίνθους του ερειπιώνα περιλαμβάνονται και αρχιτεκτονικά μέλη που δεν προέρχονται από το κορινθιακό οικοδόμημα. 
Πρόκειται κυρίως για μέλη ενιαίου ιωνικού θριγκού με επιστύλιο και συνδυασμό ζωφόρου και οδόντων, θραύσματα κιόνων αετωματικούς λίθους και ιωνικό κιονόκρανο που συνέχεται με ημικίονες συμφυείς σε σύνθετες λιθοπλίνθους. 
Προέρχονται από κτίριο το οποίο θα αναζητηθεί πολύ κοντά στο υπό έρευνα μνημείο.
Η έως τώρα έρευνα του κτιρίου Γ μαρτυρά την αναγνώρισή του ως του Ηρώου τής αρχαίας πόλης. 
Κάτω από τον ερειπιώνα που κάλυπτε την πρόσοψή του, βρέθηκαν πεσμένα από την αρχική θέση τους, μαρμάρινος λέοντας σε οκλάζουσα στάση, μικρότερος του φυσικού μεγέθους με την πλίνθο του, ένας δεύτερος μεγαλύτερος λέοντας με τμήμα τής πλίνθου του επίσης σε οκλάζουσα στάση με ανατομικές λεπτομέρειες και χαίτη σε απαλό ανάγλυφο, κεφαλή μικρότερου μαρμάρινου λέοντα με την χαίτη του καθώς και το άνω μέρος μεγάλης, μαρμάρινης επιτύμβιας στήλης νεανικής ανδρικής μορφής. 
Όλα τα γλυπτά είναι λαξευμένα σε πεντελικό μάρμαρο.
Οι λέοντες ήταν ένθετοι σε ξεχωριστές λίθινες βάσεις.
Στο εσωτερικό τού μνημείου και σε μεταγενέστερη φάση της χρήσης του, βρέθηκαν και ερευνήθηκαν ασύλητες ταφές σε κιβωτιόσχημους τάφους και σε μία σαρκοφάγο, οι οποίες απέδωσαν πολύτιμα κτερίσματα, ιδιαίτερης καλλιτεχνικής αξίας. 
Μεταξύ άλλων, ζεύγος χρυσών ενωτίων με κεφαλές λεόντων στην κορυφή τους, ένα συμπαγές ενώτιο γυμνού φτερωτού έρωτα με σκήπτρο στο δεξιό και στεφάνι στο αριστερό χέρι του, χρυσό περιδέραιο με τα άκρα του να απολήγουν σε συμπαγείς προτομές λεόντων, χρυσό δαχτυλίδι, 

χρυσή δανάκη, 

χαρώνειο οβολό, 

με χελώνα στον εμπροσθότυπο, 

δύο σιδερένια κομβία που περιβάλλονται με ύφασμα και σιδερένια στλεγγίδα. 

Τα κτερίσματα των τάφων στο εσωτερικό του κτιρίου, αποτελούν μάρτυρες της ευμάρειας και της υψηλής κοινωνικής θέσης των ενοίκων τους.  
Μικρή ερευνητική τομή κάτω και εξωτερικά τής όψης του μνημείου, απέδωσε αρχιτεκτονικά κατάλοιπα και κεραμική του 8ου αι. π.Χ.
Η έρευνα του Ηρώου θα συνεχιστεί κατόπιν έγκρισης του νέου πενταετούς προγράμματος της ανασκαφής.     
       Την συστηματική ανασκαφή στην Τραπεζά Αιγίου-αρχαίες Ρύπες, διευθύνει ο Δρ Ανδρέας Γ. Βόρδος της Εφορείας Αρχαιοτήτων Αχαΐας.
Η έρευνα χρηματοδοτείται από το Ίδρυμα Α. Γ. Λεβέντη. Ενισχύεται από την Ολυμπία Οδό ΑΕ.

https://www.culture.gov.gr/el/Information/SitePages/view.aspx?nID=5191

Οι κάτοικοι της Αιγιάλειας αντιτίθενται - και αυτοί μαζί με τόσους άλλους κατοίκους της χώρας μας - στην εγκατάσταση ανεμογεννητριών για τη δημιουργία αιολικών πάρκων στις περιοχές τους

Τα τελευταία χρόνια δεκάδες τοπικές κοινωνίες, 

περιβαλλοντικές οργανώσεις, 

τοπικοί φορείς και άλλες συλλογικότητες της χώρα μας ξεσηκώνονται εναντίων όλων αυτών που είναι υπεύθυνοι για την εγκατάσταση  ανεμογεννητριών στα βουνά της χώρας μας καταστρέφοντας το φυσικό περιβάλλον και τη βιοποικιλότητα, όλης της γύρω περιοχής.

Μια αλόγιστη παραχώρηση αδειών σε επενδυτικά σχέδια για αιολικά πάρκα και λεηλασία των βουνών μας με αστραπιαίες διαδικασίες, με τεράστιο κόστος στη φυσική και τοπική ταυτότητα των περιοχών και δραματικό οικολογικό αποτύπωμα.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες το ζωικό βασίλειο υποφέρει.

Η χλωρίδα, όπως σπάνια βότανα, λουλούδια και δέντρα,

οι ανεξερεύνητες αρχαιολογικές θέσεις, 

τα παραδοσιακά μονοπάτια, θα χαθούν κάτω από το βάρος των βίαιων επεμβάσεων.

Καταστρέφεται το δάσος από διαμορφώσεις και διανοίξεις δρόμων.

Οπτικά μια ανεμογεννήτρια διακρίνεται από απόσταση 40 χιλιομέτρων μιας και το ύψος της ξεκινά από 65 μέτρα και μπορεί να φτάσει έως και τα 105 μέτρα. 

Το συνολικό βάρος της κάθε ανεμογεννήτριας είναι ανάλογο με το μέγεθός της και ξεκινάει από 223 τόνους, 264 τόνους, 313 τόνους και φτάνει στους 383 τόνους. 

Κάθε ανεμογεννήτρια χρειάζεται 100 τ.μ. τσιμέντο και σε βάθος τουλάχιστον 3 μέτρων και για κάθε πυλώνα χρειάζεται να πέσουν 500 περίπου κυβικά μέτρα μπετόν.

Οι εκατοντάδες ανεμογεννήτριες, οι υποσταθμοί, οι γραμμές μεταφοράς θα εξαφανίσουν το κάλλος των φυσικών τοπίων που θα μετατραπούν σε βιομηχανικές ζώνες παραγωγής αιολικής ενέργειας.

Από τη λαίλαπα των ανεμογεννητριών δεν έχει γλυτώσει και η περιοχή της Αιγιάλλειας και όπως διαβάζουμε στην protionline.gr:

Γενικός ξεσηκωμός των κατοίκων της Αιγιάλειας απέναντι στην επέλαση των ανεμογεννητριών και ετοιμάζουν παρουσία στο αυριανό Δημοτικό Συμβούλιο
"Απόβαση" στην αυριανή συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Αιγιαλείας ετοιμάζουν κάτοικοι της Αιγιάλειας που οι περιοχές τους πλήττονται από το πέρασμα ή την εγκατάσταση ανεμογεννητριών για τη δημιουργία αιολικών πάρκων. 
Στην ημερήσια διάταξη του Συμβουλίου περιλαμβάνονται δύο σχετικά θέματα που προέρχονται από αποφάσεις των Κοινοτήτων Μελισσίων και Πτέρης και οι κάτοικοι ζητούν από τον δήμο Αιγιαλείας να πιέσει ώστε να μην υλοποιηθούν τα σχέδια των μεγάλων πολυεθνικών εταιρειών.
Ειδικότερα, τα θέματα που έχουν προγραμματιστεί σχετικά με το ζήτημα αυτό είναι: 
Επί της απόφασης Κοινότητας Μελισσίων με θέμα: Διάνοιξη νέου δρόμου από το φαράγγι Σελινούντα έως την Εθνικό Οδό Αιγίου Πτέρης και συγκεκριμένα στον οικισμό Πυργάκι της Κοινότητας Μελισσίων από κατασκευαστική εταιρεία τοποθέτησης ανεμογεννητριών στην περιοχή Καλαβρύτων. 
Και επί του εγγράφου του προέδρου της Κοινότητας Πτέρης καθώς και επί της απόφασης της Κοινότητας Πτέρης περί δημιουργίας δρόμου στην αναδασωτέα περιοχή Φτέρης.
Στην ανακοίνωση – κάλεσμα των κατοίκων αναφέρονται τα εξής: "ΟΛΟΙ ΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΤΗΣ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ-ΔΥΤΙΚΗΣ και του ΑΙΓΙΟΥ, σύσσωμοι την Τετάρτη 2-10-2024, στις 19:00 στην τακτική συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Αιγιαλείας, στο Παλιό Νοσοκομείο, για ν’ αντισταθούμε στο ψήφισμα της διάνοιξης δρόμων στα ΑΝΑΔΑΣΩΤΕΑ ΤΗΣ ΦΤΕΡΗΣ και στο ΠΥΡΓΑΚΙ, για Ανεμογεννήτριες! 
Είμαστε ΠΕΡΙΚΥΚΛΩΜΕΝΟΙ από Αιολικά, η ξηρασία αυξάνεται και οι θερμοκρασίες το ίδιο, επειδή οι ανεμογεννήτριες μειώνουν την υδατότητα. 
ΞΥΠΝΗΣΤΕ-ΑΝΤΙΣΤΑΘΕΙΤΕ-ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΘΕΤΕ!!! 
Τα επόμενα καλοκαίρια θα είναι ακόμα πιο θερμά, οι Σοδιές κατεστραμμένες, οι ελιές ξεραμένες, συρρικνωμένες, η σταφίδα μειώνεται λόγω της ζέστης, το νερό θα λείψει… ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΤΕ!!!
Υπενθυμίζεται πάντως ότι το Δημοτικό Συμβούλιο έχει πάρει απόφαση ενάντια και στη δημιουργία αιολικού στη Ζήρια, ωστόσο η απόφασή του είναι καθαρά γνωμοδοτική.
από: protionline.gr

Νοσοκομείο Αιγίου: “Η χειρουργική κλινική δεν θα συμμετάσχει στα απογευματινά χειρουργεία”.

Αυτοοργάνωση Ρήξη Αυτοδιάθεση (ΑΥ.Ρ.Α) - https://www.facebook.com/groups/261742442507915/permalink/716678467014308
Νοσοκομείο Αιγίου: “Η χειρουργική κλινική δεν θα συμμετάσχει στα απογευματινά χειρουργεία”.
Οι γιατροί της χειρουργικής κλινικής του Αιγίου εδώ και δύο χρόνια διαμαρτύρονται και διεκδικούν για το νοσοκομείο τούς το απαραίτητο ιατρικό προσωπικό, ωστε να λειτουργήσει το τμήμα τούς. 
Από τούς 12 γιατρούς που προβλέπεται για να λειτουργήσει η κλινική, έχουν απομείνει μόνο δύο, με αποτέλεσμα να μην είναι σε θέση να καλύψουν τις ανάγκες του νοσοκομείου.
Εδώ και δύο χρόνια απευθύνουν εκκλήσεις τόσο στην 6η Υπε όσο και στο υπουργείο υγείας αλλά και στους τοπικούς φορείς, για να πάρουν πίσω επισκέψεις, χειραψίες και υποσχέσεις. 
https://protionline.gr
Η μόνη βούληση που εισέπραξαν εξαντληθηκε σε απειλές και σε εξαναγκασμό εκτέλεσης επισφαλών εφημεριών (παρά την αντίθετη γνωμοδότηση του Επιστημονικού Συμβουλίου) με μόνο στόχο να φαίνεται το νοσοκομείο ανοικτό τους, άσχετα εάν πληροί τους κανόνες ασφαλούς λειτουργίας. 
https://pelop.gr
Δύο χρόνια μετά έρχεται να προστεθεί στα καθήκοντά τους η ανάληψη της λειτουργίας των απογευματινών χειρουργιων, χωρίς βέβαια να στελεχωθεί η κλινική τούς με το ανάλογο προσωπικό, ούτε και η παθολογική κλινική ή τα ΤΕΠ που κι αυτά λειτουργούν με τις ίδιες αν όχι και χειρότερες συνθήκες υποστελέχωσης.
Συγχαρητήρια στους γιατρούς που κράτησαν νηφάλια τη σκέψη τους και στέκονται ενάντιοι στο νέο εντέλλεσαι της κυβέρνησης, γνωρίζοντας ότι από εδώ και πέρα, το κόστος των κυβερνητικών χειρισμών προσμετράται σε ανθρώπινες ζωές.
Ευχόμαστε να ακολουθήσουν το παράδειγμα τους και άλλοι.

Φως στη βασιλεία του Αγαμέμνονα. Τα τρία αρχαία ξίφη που ανακαλύφθηκαν στην Τράπεζα του Αιγίου επιβεβαιώνουν τον Ομήρο

Ο μυκηναϊκός πολιτισμός θα μπορούσε να επανεξεταστεί υπό το πρίσμα μιας συγκλονιστικής ανακάλυψης, η οποία θα μπορούσε να βοηθήσει στον επαναπροσδιορισμό των ορίων της βασιλείας του Αγαμέμνονα στην ύστερη Εποχή του Χαλκού στην Πελοπόννησο.
Μια ανακάλυψη που θα επιβεβαιώσει την ιστορία της Ιλιάδας του Ομήρου
Είναι η ανακάλυψη τριών σπαθιών, χαρακτηριστικών σχημάτων των μυκηναϊκών ανακτορικών παραγωγών, που χρονολογούνται στον δέκατο τέταρτο αιώνα π.Χ. ή στην περίοδο της πλήρους λαμπρότητας των μυκηναϊκών ανακτόρων των Μυκηνών, της Τίρυνθας και της Πύλου.
Τα σπαθιά έφεραν στο φως οι αρχαιολόγοι του Πανεπιστημίου του Udine, με επικεφαλής την Elisabetta Borgna, τον Αύγουστο του 2015, κατά τη δέκατη ετήσια ανασκαφή της νεκρόπολης, στην Τράπεζα του Αιγίου,

στη δυτική Πελοπόννησο, όπου η ομάδα του πανεπιστημίου του Udine συνεργάζεται από το 2010 σε ένα μεγάλο έργο του ελληνικού Υπουργείου Πολιτισμού.
Μυκηναϊκός πολιτισμός, συγκλονιστική αρχαιολογική ανακάλυψη στην Τράπεζα Αιγίου στην Πελοπόννησο
Τα ξίφη που βρέθηκαν κατά την έρευνα ενός από τους φαινομενικά απλούστερους και πιο λιτούς τάφους, πιθανότατα ανήκαν σε ισάριθμους πολεμιστές που κατοικούσαν σε μια κοινότητα που βρίσκεται στις ορεινές παραφυάδες της ανατολικής Αχαΐας, από την οποία ήλεγχαν το κέντρο του Αιγίου, την παραλιακή πεδιάδα και τον Κορινθιακό κόλπο.
Οι φετινές ανακαλύψεις προστίθενται σε αυτές των προηγούμενων εκσκαφών, όταν η έρευνα ενός άλλου τάφου -του τάφου 6, πολύ ευρύτερου και βαθύτερου- έφερε στο φως πλούσια σετ κεραμικών και κοσμημάτων, καθώς και μια σειρά χάλκινων αντικειμένων, που προκαταρκτικά ερμηνεύεται ως προικοδότηση μιας συγκεκριμένης μορφής - ενός αξιωματικού, επιθεωρητή ή τοπικού κυβερνήτη - που συνδέεται με την κεντρική εξουσία των Μυκηνών.
Η ανακάλυψη επιβεβαιώνει την αφήγηση του Ομήρου
Τον Αύγουστο του 2015, οι αρχαιολόγοι διεξήγαγαν επίσης έρευνες στο αρχαίο χωριό που εντοπίστηκε το 2015, μερικές εκατοντάδες μέτρα νότια της νεκρόπολης, η οποία ιδρύθηκε στην προμυκηναϊκή εποχή, στις αρχές της δεύτερης χιλιετίας π.Χ..
Επίσης στην πόλη, η οποία ήταν μακραίωνη, αποκαλύφθηκε ένα επιβλητικό κτίριο με κεντρική εστία τύπου "μέγαρου", χαρακτηριστικό της μυκηναϊκής αρχιτεκτονικής.
Στην επιτόπια έρευνα στην Τράπεζα του Αιγίου, η ερευνητική ομάδα του Πανεπιστημίου του Udine συνεργάστηκε με τον διευθυντή του μουσείου Αιγίου, Ανδρέα Βόρδο, στο πλαίσιο ενός μεγάλου έργου της Ελληνικής Αρχαιολογικής Υπηρεσίας για το Υπουργείο Πολιτισμού της Ελλάδας, στον αρχαιολογικό χώρο της αρχαίας πόλης την ονομαζόμενη "Ρύπαι"
Το πολιτικό, κοινωνικό και οικονομικό σύστημα των μυκηναϊκών βασιλείων ήταν άκαμπτα συγκεντρωτικό και επομένως ορισμένα στρατηγικά αγαθά, όπως τα όπλα, είχαν ελεγχόμενη κυκλοφορία και περιορισμένη πρόσβαση.
"Κατασκευάστηκαν στα κεντρικά εργαστήρια - εξηγεί η Elisabetta Borgna - φυλάσσονταν στις ανακτορικές αποθήκες και διανέμονταν, ως επί το πλείστον, ανάλογα με τις ανάγκες, σε άνδρες που κλήθηκαν στα όπλα ή κρατήθηκαν από πολεμιστές και αξιωματικούς με συγκεκριμένους ρόλους στη διοίκηση του Παλατιού.
Είναι επομένως σπάνιο κατά τη διάρκεια της πλήρους ανακτορικής εποχής, δηλαδή όταν το σύστημα ελέγχου των ανακτόρων ήταν πιο αποτελεσματικό και αυστηρό, στους τάφους, και ιδιαίτερα σε αυτούς που ανήκαν σε περιφερειακές νεκροπόλεις, να τοποθετήθηκαν όπλα.
Όταν το έκαναν, οι υπεύθυνοι γνώριζαν το ρόλο του θανόντος και όλες τις σχετικές πληροφορίες για αυτόν"
Οι ανασκαφές που ξεκίνησαν το 2010 και επικεντρώθηκαν από το 2012 σε μια σειρά τάφων - ενός πυρήνα θαλαμωτών τάφων σκαμμένων στη συνεκτική άμμο του υποστρώματος μιας πλαγιάς- και υποστηρίζονται από το Πανεπιστήμιο του Udine, από το Ιταλικό Υπουργείο Εξωτερικών και από το Institute for Aegean Prehistory di Philadelphia.
Οι πληροφορίες αντλήθηκαν από: qui.uniud.it, qui.uniud.it, telefriuli.it, secoloditalia.it
Κείμενο και επιμέλεια κειμένου:ntina

Αλυκή Αιγίου -Ένα σπάνιο οικοσύστημα στην πόλη του Αιγίου

Αλυκή Αιγίου ,ένας πανέμορφος υδροβιότοπος μια ανάσα από το κέντρο της όμορφης πόλης

Υπάρχουν σημεία σε κάποιους τόπους που το υδάτινο και το χερσαίο στοιχείο συνυπάρχουν και δημιουργούν ένα οικολογικής σημασίας τοπίο που δεν συναντάτε εύκολα,τους υδροβιότοπους,οι οποίοι κατά καιρούς φιλοξενούν σπάνια είδη πουλιών, ψαριών και άλλων οργανισμών.

Εδώ στην Αλυκή του Αιγίου είναι κάτι μέρες που το νερό της λιμνοθάλασσας γίνεται ο καθρέπτης του ουρανού,των δέντρων και των βουνών που την περιτριγυρίζουν.
Η μικρή λιμνοθάλασσα του Αιγίου,ένα από τα σπανιότερα σημεία φυσικής ομορφιάς της Αχαΐας,που στις όχθες της καλαμιές,αρμυρήθρες,αμάραντοι, λογής λογής λουλούδια,

όπως οι πανέμορφες βιολέτες της θάλασσας και πιο έξω ευκάλυπτοι,και σπάνια πουλιά,πολλά,έχουν καταμετρηθεί μέχρι σήμερα 235 είδη πουλιών, ένας εντυπωσιακός αριθμός για έναν τόσο μικρό υδροβιότοπο.
Η Αλυκή τους Αιγίου, ένας ξεχωριστός κόσμος, απίστευτα όμορφος.
Ένα ξεχωριστό τοπία στην άκρη μιας πανέμορφης πόλης
Ένα ξεχωριστό και σημαντικό οικοσύστημα που συγκεντρώνει όλα τα κύρια χαρακτηριστικά ενός τυπικού υγροβιότοπου.
Οι καλαμιές, τα βάτα και άλλα θαμνώδη φυτά προσφέρουν καταφύγιο σε χιλιάδες μεταναστευτικά πουλιά κάθε χρόνο.
Μεταξύ αυτών υπάρχουν διάφορες ομάδες υδρόβιων και παρυδάτιων πουλιών, όπως κύκνοι και φοινικόπτεροι τα γνωστά και αγαπητά φλαμίνγκο-phoenicopterus ruber
Αυτή η ποικιλότητα είναι η μεγαλύτερη μεταξύ των υγροτόπων της Πελοποννήσου,αναδεικνύοντας τον υγρότοπο της Αλυκής ως μια αξιόλογη περιοχή.
Ο ερχομός των μεταναστευτικών πουλιών που βρίσκουν καταφύγιο στα ήσυχα νερά της Αλυκής του Αιγίου δημιουργούν ένα εντυπωσιακό φυσικό θέαμα.
Το φαινόμενο επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο, και πολλές φορές οι  καιρικές συνθήκες ωθούν περισσότερα πτηνά στα απάνεμα νερά της μικρής λιμνοθάλασσας.
Κύκνοι, φοινικόπτεροι, πάπιες και φαλαρίδες ,οι γνωστές μπάλιζες ή μαυρόκοτες,συνυπάρχουν αρμονικά, χαρίζοντας σε εμάς τους παρατηρητές ένα ήρεμο,γαλήνιο θέαμα.
Παρατηρούμε όλα αυτά τα υδρόβια πουλιά να συνυπάρχουν, ακριβώς γιατί η μόνη τους έγνοια είναι η εύρεση της τροφής του αδιαφορώντας για τους γείτονές του.
Οι κύκνοι περιφέρονται στην υδρόβια βλάστηση που είναι και η κύρια τροφή τους, οι πάπιες διαλέγουν διαφορετικούς οργανισμούς του πυθμένα και οι φοινικόπτεροι βουτούν το μακρύ λαιμό τους με το ισχυρό ράμφος ψάχνοντας καβούρια, γαρίδες.
Τα υδρόβια αυτά πουλιά μαγνητίζουν τα βλέμματα χάρη στην ψηλόλιγνη σιλουέτα τους, το μακρύ λαιμό τους,τη γαμψή μύτη,το ρόδινο χρώμα των φτερών τους αλλά και τη ράθυμη και γαλήνια ύπαρξή τους.
Τα ροζ φλαμίνγκο είναι τα μεγαλύτερα σε ηλικία πουλιά , ενώ τα μικράκια έχουν γκρίζο χρώμα.
Όπως όλα τα μεταναστευτικά πουλιά τα φλαμίνγκο ήταν πιστά στα ραντεβού τους.
Εμφανίζονταν στην Αλυκή και στους υπόλοιπους υδροβιότοπους την πρώτη μέρα του Φλεβάρη, για αυτό και η Παγκόσμια Ημέρα Υδροβιότοπων γιορτάζεται στις 2 Φεβρουαρίου.
Τα παλαιότερα χρόνια ήταν οι φινικόπτεροι ήταν ακριβοθώρητοι, τα τελευταία όμως τρία  χρόνια αυτό έχει αλλάξει και έχουν γίνει σχεδόν μόνιμοι κάτοικοι της Αλυκής.
Έρχονται στις αρχές Οκτωβρίου και μένουν ως το Μάιο,ο δε πληθυσμός τους έχει αυξηθεί αισθητά και αν σηκωθούν όλα μαζί και πετάξουν ψηλά στον ουρανό, μοιάζουν με απαλό ροζ σύννεφο.
                       Αυτό το σπάνιο,όμως,για την περιοχή οικοσύστημα όπως πολύ καλά καταλαβαίνουμε χρειάζεται προστασία,πρώτα-πρώτα από όλους εμάς που πηγαίνουμε εκεί για να θαυμάσουμε το όμορφο τοπίο και να χαρούμε τα σπάνια αυτά πουλιά.
Γιατί για μας είναι ένα τοπίο θαυμασμού για όλα αυτά τα πουλιά όμως είναι η ζωή τους.
Αυτό δεν πρέπει όλοι οι εμείς οι επισκέπτες να το ξεχνάμε.
Είτε πεζοί,είτε εποχούμενοι πρέπει να σεβόμαστε αυτούς τους χώρους και τους κατοίκους του,τα χαριτωμένα πουλιά.
Δεν έχουμε το δικαίωμα,ούτε να πετάμε πέτρες για να σηκωθούν ψηλά τα πουλιά και να χαζέψουμε το θέαμα,ούτε να αφήνουμε τα παιδιά μας,για όσους έχουμε και τα έχουμε μαζί μας, να συμπεριφέρονται με τρόπο αγενέστατο στα πουλιά.
Πρέπει να τα διδάξουμε να σέβονται το περιβάλλον και ότι αυτό το αποτελεί και όχι να τα αφήνουμε να τρομάζουν πετώντας πέτρες και φωνάζοντας  τα απροστάτευτα πουλιά ή οποιοδήποτε άλλο είδος αυτού του πλανήτη.
Και βέβαια οι οδηγοί των αυτοκινήτων όταν περνάν από το σημείο ας χαμηλώνουν λίγο ταχύτητα,δεν είναι δα και τόσο δύσκολο,και όλοι εμείς οι υπόλοιποι να μην πετάμε τα σκουπίδια μας στη γύρω περιοχή.
Και τα λέω όλα αυτά γιατί τα παρατήρησα κατά τη επίσκεψή μου στην πανέμορφη πόλη του Αιγίου και στον υπέροχο υδροβιότοπο που είναι δίπλα της.
Είναι κρίμα ένα τόσο όμορφο μέρος να μολύνεται από τα σκουπίδια και τον θόρυβο.
Δεν μπορούμε πάντα να ζητάμε από την πολιτεία να κάνει το καθήκον της όταν πρώτοι εμείς οι πολίτες της δεν κάνουμε το δικό μας.

Λίγα λόγια ακόμα για το φλαμίνγκο
Ένα φλαμίνγκο για να φτάσει εδώ αναζητώντας την τροφή του μπορεί να διανύσει έως 6.500 χιλιόμετρα.
Για σκεφτείτε το 6000 χιλιόμετρα!
Είναι μαγικό και αξιοθαύμαστο.
Αυτό και μόνο θα μπορούσε να αποτελεί πόλο έλξης επισκεπτών.
Το όνομα φλαμίνγκο προέρχεται από την πορτογαλική ή ισπανική λέξη “flamengo”, που σημαίνει “αυτός που έχει το χρώμα της φλόγας”.
Στη γλώσσα μας το περίεργο αυτό πουλί ονομάζεται φοινικόπτερος που έχει, παρόμοιο νόημα,καθώς η λέξη “φοινικόπτερος” σημαίνει “αυτός που έχει φτερά στο κόκκινο χρώμα του αίματος”.
Τα φτερά τους διαθέτουν διάφορες αποχρώσεις του πορτοκαλί και του ροζ χρώματος.
Αυτό οφείλεται στις χρωστικές των τροφών που καταναλώνουν, οι οποίες περιέχουν καροτενοειδείς χρωστικές,ωστόσο, υπάρχει ένα εξαιρετικά σπάνιο φλαμίνγκο χρώματος μαύρου, το οποίο εθεάθη σε Περιβαλλοντικό Κέντρο της Κύπρου.
Η εξαίρεση αυτή φαίνεται να οφείλεται στην απορρόφηση υπερβολικής ποσότητας μελανίνης από την τροφή που καταναλώνει το συγκεκριμένο φλαμίνγκο
Τα φλαμίνγκο μπορούν να ζήσουν μέχρι και (50) πενήντα χρόνια,καταπληκτικό!
Γενικά τα φλαμίνγκο επιλέγουν ως τόπο διαμονής τους ρηχούς παράκτιους υγρότοπους, όπως παράκτιες λιμνοθάλασσες, πλημμυρισμένες περιοχές, αλμυρές και γλυκές λίμνες, αλυκές ή εκβολές ποταμών και πολλές φορές αφιλόξενες λίμνες με αυξημένα επίπεδα άλατος και ανθρακικού νατρίου, εκεί όπου δεν φυτρώνει τίποτα και το νερό είναι ακατάλληλο προς πόση για τα υπόλοιπα ζώα.
Τρέφονται με μικρά θαλάσσια ασπόνδυλα, όπως γαρίδες και μαλάκια και γίνονται σεξουαλικά ώριμα σε ηλικία 2-3 ετών.
Είναι μονογαμικό είδος που φωλιάζει σε αποικίες.
Τα θηλυκά γεννούν μόνο ένα αυγό το χρόνο, το οποίο τοποθετούν στην κορυφή ενός λοφίσκου από χώμα,το οποίο επωάζουν για 28-29 ημέρες.
Οι γονείς το κλωσούν εναλλάξ, ενώ και οι δύο παράγουν στον φάρυγγά τους ένα πολύ θρεπτικό, κόκκινο «γάλα» με το οποίο ταΐζουν το νεοσσό τους δύο πρώτους μήνες της ζωής του,αξιοσημείωτο δε είναι πως κατά την περίοδο της αναπαραγωγής μπορεί να γίνουν ακόμα και επιθετικά.
Τα μικρά τους φεύγουν από την φωλιά 70-75 ημέρες μετά από την εκκόλαψή τους.
Τα φλαμίνγκο, αφού εγκαταλείψουν τη φωλιά τους, ζουν πολλά μαζί δημιουργώντας τεράστιες αποικίες.
Παρά το γεγονός ότι ενδέχεται να υπάρχουν μαζεμένα παραπάνω από 30.000 πουλιά, τα νεαρά φλαμίνγκο δέχονται να τα ταΐσουν μόνο οι γονείς τους, οι οποίοι τα ξεχωρίζουν από τις τσιρίδες τους!
Είναι πουλιά που προτιμούν την απομόνωση και αποφεύγουν την ανθρώπινη παρουσία.

Αυτά λοιπόν τα πουλιά, τα φλαμίνγκο, τα ιερά πουλιά των αρχαίων Ελλήνων που συνόδευαν τον Θεό Απόλλωνα, μαζί με πολλά άλλα τα συναντάμε στον υδροβιότοπο της Αλυκής του Αιγίου, όπου είναι συχνοί επισκέπτες.

Ο υδροβιότοπος είναι περιοχή Natura-2000, δηλαδή αναγνωρισμένη πανευρωπαϊκά και με επίσημο καθεστώς προστασίας,