Nouriel Roubini: Έρχεται το τέλος της εργασίας - Θα μείνουμε όλοι χωρίς δουλειά και θα ζούμε με ένα βασικό εισόδημα

Το μάτι μου έπεσε σε αυτά που λέει σήμερα ο Nouriel Roubini και θυμήθηκα ένα άρθρο του πάντα εύστοχου Γιάννη Τσιρογιάννη στο radar...διαβάστε το πριν να διαβάσετε αυτά που λέει σήμερα ο Nouriel Roubini
Τελικός στόχος: Ένα παγκόσμιο βασικό επίδομα/UBI και όλα θα εφαρμόζονται αυτοματοποιημένα, από ένα ψυχρό αλγόριθμο -άρθρο του Γιάννης Τσιρογιάννης  γραμμένο στις 10 Αυγούστου του 2023

.............
Εφιαλτική πρόβλεψη Roubini: Έρχεται το τέλος της εργασίας - Θα μείνουμε όλοι χωρίς δουλειά και θα ζούμε με ένα βασικό εισόδημα
Ο διακεκριμένος οικονομολόγος Nouriel Roubini προβαίνει για άλλη μία φορά σε τολμηρές προβλέψεις
Γνωστός ως "Δρ. Καταστροφή," ο Roubini πρόσφατα δήλωσε ότι η επανάσταση της τεχνητής νοημοσύνης (AI) θα οδηγήσει σε τεράστια αύξηση του πλούτου και σε μεγάλη πτώση στις τιμές καταναλωτή, αλλά και σε απώλειες θέσεων εργασίας, που σε πολλούς τομείς θα μπορούσαν να φτάσουν το 80%.
Για να διατηρηθεί η οικονομική δραστηριότητα και να αποφευχθούν ευρείες κοινωνικές αναταραχές, ο οικονομολόγος προβλέπει ότι οι κυβερνήσεις θα εισαγάγουν το καθολικό βασικό εισόδημα (Universal Basic Income - UBI), δηλαδή πληρωμές που θα αντικαταστήσουν την κοινωνική ασφάλιση, την αποζημίωση ανεργίας και άλλα κοινωνικά επιδόματα. 
Με άλλα λόγια, αναμένεται να ζήσουμε στιγμές τεχνοσοβιετίας…
Το AI θα φορολογηθεί για να καλύψει μέρος του κόστους.
Το χρονοδιάγραμμα του Roubini για το τέλος της περισσότερης εργασίας — σε 20 χρόνια — είναι αισιόδοξο, αλλά η AI τελικά θα εξαλείψει την ανάγκη για την περισσότερη εργασία όπως την ξέρουμε.
Οι άνθρωποι θα αναζητήσουν αντ' αυτού τρόπους ζωής με σκοπό. Η βιομηχανία ευεξίας, που καλύπτει την ψυχική, πνευματική και σωματική υγεία, θα μπορούσε να είναι ο κύριος ωφελημένος.
Ο νόμος του Amara
Τη δεκαετία του 1970, ο Αμερικανός ερευνητής και μελλοντολόγος Roy Amara διατύπωσε την περίφημη δήλωσή του για την προσαρμογή στην τεχνολογία, η οποία έγινε γνωστή ως "Νόμος του Amara":
«Τείνουμε να υπερεκτιμούμε την επίδραση μιας τεχνολογίας βραχυπρόθεσμα και να την υποτιμούμε μακροπρόθεσμα».
Το AI αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα. Εφευρέθηκε τη δεκαετία του 1960 και οι επιστήμονες προέβλεπαν ότι θα ξεπερνούσε τον άνθρωπο σε όλους τους τομείς γνώσης μέχρι τη δεκαετία του 1980.
Έπεσαν έξω κατά περισσότερα από πενήντα χρόνια. 
Σήμερα, οι ειδικοί προβλέπουν ότι το AI θα ξεπεράσει τις ανθρώπινες ικανότητες στους περισσότερους τομείς μέχρι το 2030.
Από την άλλη πλευρά, οι τρέχουσες εξελίξεις δείχνουν ότι η AI, σε συνδυασμό με την εκτεταμένη αυτοματοποίηση και τη ρομποτική, μας φέρνει πιο κοντά στην πρόβλεψη του Roubini: Το τέλος σχεδόν κάθε εργασίας που βασίζεται σε ρουτίνα και επαναλαμβανόμενες εργασίες.
Οι εξελίξεις στην Ανατολική Ασία, και ιδιαίτερα στην Κίνα, προσφέρουν μια ματιά στο μέλλον.
Ο αριθμός των βιομηχανικών ρομπότ στην Κίνα πλησιάζει τα δύο εκατομμύρια, δηλαδή πάνω από το ήμισυ του παγκόσμιου συνόλου.
Επιπλέον, οι Κινέζοι παραγωγοί έχουν αναπτύξει ρομπότ που ελέγχονται από AI για μια ευρεία γκάμα εργασιών — από τη φύτευση δέντρων και τη συγκομιδή καλλιεργειών έως την εγκατάσταση και τον καθαρισμό ηλιακών πάνελ.
Οι Κινέζοι κατασκευαστές ηλεκτρονικών, μπαταριών, ηλιακών πάνελ και οι εταιρείες εμπορευματοκιβωτίων και αποθηκών έχουν φτάσει σε επίπεδα αυτοματοποίησης άνω του 90%.
Τα πιο σύγχρονα εργοστάσια ηλεκτρικών οχημάτων (EV) της Κίνας έχουν τη δυνατότητα παραγωγής ενός αυτοκινήτου κάθε 30 δευτερόλεπτα.
Η κινεζική εταιρεία EV BYD παρουσίασε πρόσφατα 500 πολυλειτουργικά ανθρωποειδή ρομπότ που μπορούν να εκτελέσουν τα πάντα: από τη διαλογή εξαρτημάτων και τη χρήση ηλεκτρικών κατσαβιδιών έως την οπτική επιθεώρηση ποιότητας.
Η ανθρώπινη εργασία γίνεται όλο και μικρότερο μέρος των διαδικασιών παραγωγής και των εφοδιαστικών αλυσίδων.
Η επίδραση του AI θα ξεπεράσει κατά πολύ τη βελτιστοποίηση της παραγωγής και των logistics.
Οι τελευταίες εξελίξεις στην ανάπτυξη των Μεγάλων Γλωσσικών Μοντέλων (Large Language Models - LLM), όπως το ChatGPT και το κινεζικό DeepSeek, υποδεικνύουν ότι λίγες θέσεις εργασίας είναι ασφαλείς.
Τα LLM μπορούν να συντάσσουν άρθρα, να εξετάζουν συμβόλαια, να αναλύουν ιατρικές εικόνες και να αυτοματοποιούν τις δοκιμές λογισμικού.
Ο ιδρυτής του Facebook, Mark Zuckerberg, δήλωσε σε συνέντευξή του τον περασμένο μήνα ότι η εταιρεία του θα μπορούσε να αρχίσει να αντικαθιστά τους μηχανικούς λογισμικού με AI ήδη από φέτος.
Η AI θα αναλάβει το έργο των μεσαίων μηχανικών λογισμικού φέτος, είπε ο Zuckerberg, προσθέτοντας: "Θα φτάσουμε σε ένα σημείο όπου μεγάλο μέρος του κώδικα στις εφαρμογές μας και η AI που δημιουργούμε θα κατασκευάζεται στην πραγματικότητα από μηχανικούς AI αντί για ανθρώπινους μηχανικούς"
Αφθονία
Ο Roubini ασπάζεται τη θεωρία του μελλοντολόγου Πίτερ Διαμαντής, συν-συγγραφέα του best-seller "Abundance: The Future Is Better Than You Think". Σύμφωνα με τον Διαμαντή:
"Σύντομα θα μπορέσουμε να ικανοποιήσουμε και να υπερβούμε τις βασικές ανάγκες κάθε άνδρα, γυναίκας και παιδιού στον πλανήτη.
Η αφθονία για όλους είναι στο χέρι μας"
Όπως και ο Roubini, ο Διαμαντής πιστεύει ότι η τεχνητή νοημοσύνη (AI), η ρομποτική και άλλες τεχνολογίες θα μπορούν να παράγουν καταναλωτικά αγαθά σε πρακτικά απεριόριστες ποσότητες και με συνεχώς μειούμενο κόστος.
Η προκύπτουσα αποπληθωριστική επίδραση θα οδηγήσει σε χαμηλότερο κόστος ζωής για τους καταναλωτές, αλλά η πρόκληση θα είναι η διατήρηση της ζήτησης, κάτι που απαιτεί την αντιμετώπιση της ανισότητας στον πλούτο.
Η ανισότητα στον πλούτο, η οποία βρίσκεται ήδη σε ιστορικά υψηλά επίπεδα σε πολλές χώρες, θα συνεχίσει να αυξάνεται - εκτός αν ληφθούν μέτρα μετριασμού.
Εξ ου και οι αυξανόμενες εκκλήσεις για καθολικό βασικό εισόδημα (Universal Basic Income - UBI), το οποίο, σύμφωνα με τον Roubini, μπορεί να χρηματοδοτηθεί μέσω της τεράστιας αύξησης του πλούτου που θα δημιουργηθεί από την AI.
Αντιλαμβανόμενοι τις κοινωνικοοικονομικές επιπτώσεις της AI τα επόμενα χρόνια, εξέχοντα στελέχη της τεχνολογικής βιομηχανίας, συμπεριλαμβανομένων των Elon Musk, Sam Altman (OpenAI) και του συνιδρυτή του Twitter Jack Dorsey, έχουν εκφράσει την υποστήριξή τους για το UBI.
Οι Google, Apple και Cisco έχουν ακόμη και δωρίσει χρήματα σε πιλοτικά προγράμματα UBI.
Μελέτη του Προγράμματος Ανάπτυξης των Ηνωμένων Εθνών (UNDP) επεσήμανε ότι το χρονικό σημείο της εισαγωγής του UBI είναι κρίσιμο.
Εάν εισαχθεί πολύ νωρίς, θα μπορούσε να επηρεάσει την ανταγωνιστική δύναμη μιας χώρας.
Επιπλέον, η εφαρμογή του UBI θα πρέπει να αποτελεί μέρος μιας γενικής αναμόρφωσης του υφιστάμενου κοινωνικού δικτύου ασφαλείας και του φορολογικού συστήματος.
Ευεξία για όλους
Είτε έρθει σύντομα είτε αργότερα, ένας κόσμος χωρίς εργασία θα αποτελέσει ορόσημο στην ανθρώπινη ιστορία.
Στον 20ό αιώνα, οι μηχανές μείωσαν την οικονομική αξία της φυσικής μας δύναμης.
Στον 21ο αιώνα, το AI θα μειώσει την οικονομική αξία της επαγγελματικής μας γνώσης, είτε πρόκειται για λογιστές, αρχιτέκτονες ή δικηγόρους.
Για τους περισσότερους ανθρώπους, η ταυτότητά τους είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη δουλειά ή τις επαγγελματικές τους δεξιότητες.
Η εργασία έχει σε μεγάλο βαθμό καθορίσει την κοινωνική μας θέση και προσφέρει την ικανοποίηση της επίτευξης.
Στερημένοι από την ασφάλεια της εργασίας και την αντίστοιχη κοινωνική θέση, οι άνθρωποι θα αναζητήσουν νέες αξίες και έναν τρόπο ζωής με σκοπό.
Η βιομηχανία ευεξίας, που εξυπηρετεί τη νοητική, πνευματική και σωματική βελτίωση, θα μπορούσε να είναι ένας από τους κύριους ωφελημένους.
Μπορεί να βοηθήσει στην άμβλυνση των κοινωνικών και ψυχολογικών επιπτώσεων ενός κόσμου χωρίς εργασία.
Προσφέρει τα πάντα, από εμπειρίες ευεξίας σε κοινότητες μέχρι ομαδική θεραπεία, εκπαίδευση ενσυνειδητότητας (mindfulness) και μαθήματα ολιστικής σκέψης και επανασύνδεσης με τη φύση.
Η βιομηχανία ευεξίας, η οποία εμφανίστηκε τη δεκαετία του 1970, αναμένεται να αναπτυχθεί κατά 9% έως 12,5% την επόμενη δεκαετία, ξεπερνώντας τη γενικότερη οικονομία.
Παρόλο που το AI θα μπορούσε να επηρεάσει και τη βιομηχανία ευεξίας, η εργασία που απαιτεί ανθρώπινη συμπόνια θα παραμείνει σε μεγάλο βαθμό ανεπηρέαστη από τις απώλειες θέσεων εργασίας που θα προκαλέσει η επανάσταση του AI.
Ηγέτης στη μετά την εργασία εποχή: Ανατολική Ασία
Η Ανατολική Ασία έχει δημογραφικούς λόγους να επιταχύνει την επανάσταση της AI. Στην Ιαπωνία, η μέση ηλικία είναι 49 έτη και αυξάνεται.
Σε 20 χρόνια, ο δείκτης εξάρτησης μεταξύ μη εργαζόμενων και εργαζόμενων θα πλησιάσει το 1 προς 1.
Η Κίνα και η Νότια Κορέα έχουν παρόμοια δημογραφικά δεδομένα. 
Παρά το γεγονός ότι είναι η "γηραιότερη" περιοχή στον κόσμο, η Ανατολική Ασία θα μπορούσε να γίνει πρωτοπόρος στην εποχή μετά την εργασία.
Η περιοχή κατασκευάζει το μεγαλύτερο μέρος του υλικού που απαιτείται για τη Βιομηχανία 4.0 και δεν επιβαρύνεται από υπαρξιακά ερωτήματα σχετικά με την AI.
Επιπλέον, η Κίνα ενσωματώνει την εκπαίδευση AI στα προγράμματα σπουδών της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.
Τον Δεκέμβριο του περασμένου έτους, το Υπουργείο Παιδείας της Κίνας εξέδωσε οδηγίες που προσδιορίζουν ότι οι νεότεροι μαθητές του δημοτικού θα πρέπει να εστιάζουν στην εξερεύνηση και την εμπειρία των τεχνολογιών AI, ενώ οι μεγαλύτεροι μαθητές του δημοτικού και του γυμνασίου αναμένεται να κατανοούν και να εφαρμόζουν τις έννοιες του AI.
bankingnews.gr

Κάρτα ελευθερίας, ψηφιακά νομίσματα και τεχνητή νοημοσύνη

από το χρονολόγιο του Emmanouil Tsizek
https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=pfbid02XnFBBV5FVFM9DGtPyyjzc1jwKNei1mUodbk1Sag2mbkhxzizyACwiugwfsaUFmZcl&id=100086710646857

Η έννοια λοιπόν ενός εγγυημένου καθολικού εισοδήματος σε καμία περίπτωση δεν αφορά κάποια ελεημοσύνη που θα μας παρέχει το κράτος επειδή εμείς τεμπελιάζουμε και άλλοι εργάζονται.

Εμείς παράγουμε την πρώτη ύλη, στην οποία βασίζεται η τεχνητή νοημοσύνη που επιτρέπει στον σύγχρονο καπιταλισμό να παράγει περισσότερο 

πλούτο από ό,τι ποτέ ξανά στην ανθρώπινη ιστορία. 

Και μέχρι σήμερα, τα δεδομένα αυτά υφαρπάζονται, 

χωρίς να έχουμε κανένα απολύτως μερίδιο από την υπεραξία που παράγει η αξιοποίησή τους.

Τα επιδόματα και οι προπληρωμένες κάρτες μέσω app «ψηφιακού πορτοφολιού» στα "smartphone" (η τεχνολογία πίσω από την «κάρτα ελευθερίας» για τους νέους) είναι μια απλή προθέρμανση για το «Καθολικό Βασικό Εισόδημα» (Universal Basic Income) που θα δίνεται σε κάθε πολίτη σε μερικά χρόνια, όταν η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα βγάλει στην κυκλοφορία το ψηφιακό ευρώ τεχνολογίας Blockchain.

Το ψηφιακό ευρώ δεν θα είναι αποκεντρωμένο ψηφιακό νόμισμα, ούτε θα έχει την ανωνυμία του bitcoin. 
Το ακριβώς αντίθετο. 
Θα ελέγχεται πλήρως από την εκάστοτε κεντρική τράπεζα (ECB, Fed, κ.λπ.) η οποία θα γνωρίζει όλα τα στοιχεία κάθε μας συναλλαγής και θα μπορεί ανά πάσα στιγμή να μας επιβάλλει ατομικά "capital controls" αν η οικονομική διαχείριση που κάνουμε ή και η ευρύτερη πολιτική και κοινωνική μας δράση δεν συνάδει με τις εντολές του διευθυντηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Οι πολίτες πρέπει πρώτα να εξοικειωθούν με την πλήρη άρση της ιδιωτικότητάς τους, την παραχώρηση όλων των βιομετρικών και ψυχομετρικών τους δεδομένων στο κράτος και τις τράπεζες, καθώς και με τη συνεχή παρακολούθηση κάθε οικονομικής και φυσικής τους κίνησης από την κυβέρνηση, προκειμένουν το πρόγραμμα του Καθολικού Βασικού Εισοδήματος να μπορέσει να λειτουργήσει μαζικά.
Έτσι, έχουμε τώρα ένα "grooming" της γενιάς Ζ από την ελληνική κυβέρνηση, προκειμένου η γενιά αυτή να μην αντιδράει στα μελλοντικά μέτρα παρακολούθησης και καταστολής, αλλά να εξοικειωθεί τόσο με το τεχνολογικό, όσο και με το ηθικό κομμάτι αυτής της τεράστιας αλλαγής (με το πρόσχημα της «βιοηθικής»). 
Άλλα φημολογούμενα χαρακτηριστικά του Καθολικού Βασικού Εισοδήματος, για την αποδοχή των οποίων η κυβέρνηση σύντομα πιθανώς θα προσπαθήσει να μας εκπαιδεύσει είναι:
- Τα αρνητικά επιτόκια καταθέσεων. 
Το ψηφιακό χρήμα που θα δίνεται από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα στο μέλλον, ενδέχεται να εξαφανίζεται σταδιακά όσο μένει στον λογαριασμό μας. 
Έτσι, θα πρέπει να ξοδεύεται όσο το δυνατόν πιο γρήγορα και για αυτό τον σκοπό να ενθαρρύνεται από τα ΜΜΕ μια φρενήρης υπερκατανάλωση και να επιβραβεύονται «τα πιο γρήγορα μπιστόλια».
- Η ποινικοποίηση της ατομικής ιδιοκτησίας. 
Παράλληλα με τα αντικίνητρα για την αποταμίευση, θα καταστεί ολοένα και δυσκολότερο ένας πολίτης να έχει στην ιδιοκτησία του κινητή ή ακίνητη περιουσία. 
Το νομοθετικό και φορολογικό πλαίσιο που διαμορφώνεται (με παράδειγμα τον νέο πτωχευτικό κώδικα) θα ευνοεί τη μεταφορά της μικρής και μεσαίας ιδιοκτησίας από τα χέρια των πολιτών στις τράπεζες, το κράτος και τα funds.
- Η ενοικίαση όλων των βασικών αγαθών από τις μεγάλες πολυεθνικές. 
Σπίτια, αυτοκίνητα, είδη τεχνολογίας, εκπαίδευση, όλα σταδιακά θα νοικιάζονται από πολυεθνικές με τη μορφή υπηρεσιών στους πολίτες - ενίοτε θα δανείζονται ως επιβράβευση στους «καλούς» πολίτες, με αντάλλαγμα τα προσωπικά τους δεδομένα και την υπακοή τους στα μέτρα της κυβέρνησης.
- Η εξάρτηση μας από την τεχνητή νοημοσύνη, για τη διαχείριση και τη λειτουργία όλων των βασικών δραστηριοτήτων της καθημερινότητάς μας. 
Από το να ψωνίσουμε από το μπακάλικο της γειτονιάς μας, μέχρι να φάμε σε ένα εστιατόριο ή να χρησιμοποιήσουμε ένα μεταφορικό μέσο, θα πρέπει σε όλα αυτά να μάθουμε να εμπιστευόμαστε την τύχη μας σε προγράμματα τεχνητής νοημοσύνης που θα έχουν αντικαταστήσει την ανθρώπινη εργασία.
- Η καθημερινή αξιολόγησή μας ως πολίτες από κυβερνήσεις, τράπεζες και πολυεθνικές, με βάση τη βαθμολογία των οποίων θα πας παρέχονται ή θα μας αφαιρούνται «προνόμια» και "bonus", τα οποία στην γλώσσα των επόμενων ετών θα αντικαταστήσουν τις δημοκρατικές ελευθερίες και τις βασικές έννοιες των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως τις γνωρίσαμε ως τώρα στον δυτικό κόσμο.
Κάποιος μπορεί να ρωτήσει: ποιος θα δουλεύει για να παίρνουν ολοι επίδομα? 
Από ποιον θα παράγονται τα φρουτα, τα λαχανικά, ποιος θα παράξει αυτοκίνητα, ποιος θα φτιάχνει δρόμους;
Μέχρι το τέλος αυτής της δεκαετίας προβλέπεται ότι το 50% των θέσεων εργασίας παγκοσμίως θα καταργηθεί, επειδή την ανθρώπινη εργασία θα αντικαταστήσουν τα ρομπότ και η τεχνητή νοημοσύνη. 

Αυτό περιλαμβάνει π.χ. και τη γεωργία, την αυτοκινητοβιομηχανία και την οδοποιία.
Η παραγωγικότητα για τις μεγάλες επιχειρήσεις θα αυξηθεί εκθετικά, οι βιομήχανοι θα ελαχιστοποιήσουν τα κόστη τους και θα μεγιστοποιήσουν τα κέρδη τους σε αδιανόητα ιστορικά ύψη. 
Ταυτόχρονα, δισεκατομμύρια άνθρωποι θα μείνουν χωρίς δουλειά - και το χειρότερο, χωρίς αντικείμενο δουλειάς, μιας και χιλιάδες κλάδοι εργασίας θα καταργηθούν οριστικά.
Το πιο σημαντικό: η τεχνητή νοημοσύνη που θα καταστήσει τη νέα αυτή βιομηχανική επανάσταση εφικτή, λειτουργεί, μαθαίνει και βελτιστοποιείται καθημερινά χάρη στα προσωπικά δεδομένα μας - δεδομένα που εμείς παράγουμε κατά την χρήση του διαδικτύου και των έξυπνων συσκευών (οι οποίες σύντομα θα περιλαμβάνουν αυτοκίνητα, σπίτια και πόλεις ολόκληρες).
Τα δεδομένα μας (ειδικά τα βιομετρικά και ψυχομετρικά μας στοιχεία) είναι σήμερα η ακριβότερη πρώτη ύλη στον κόσμο, για αυτό και αποκαλούνται «το νέο πετρέλαιο». 
Η έννοια λοιπόν ενός εγγυημένου καθολικού εισοδήματος σε καμία περίπτωση δεν αφορά κάποια ελεημοσύνη που θα μας παρέχει το κράτος επειδή εμείς τεμπελιάζουμε και άλλοι εργάζονται.
Εμείς παράγουμε την πρώτη ύλη, στην οποία βασίζεται η τεχνητή νοημοσύνη που επιτρέπει στον σύγχρονο καπιταλισμό να παράγει περισσότερο πλούτο από ό,τι ποτέ ξανά στην ανθρώπινη ιστορία. 
Και μέχρι σήμερα, τα δεδομένα αυτά υφαρπάζονται, χωρίς να έχουμε κανένα απολύτως μερίδιο από την υπεραξία που παράγει η αξιοποίησή τους.
Ο πλούτος του σύγχρονου τεχνολογικού κεφαλαίου τσεπώνεται αποκλειστικά από τους τιτάνες όπως ο Elon Musk και ο Jeff Bezos, οι οποίοι αυξήσαν κατά τρισεκατομμύρια δολάρια την περιουσία τους κατά τη διάρκεια της πανδημίας. 
Συνεπώς, για τον σύγχρονο καπιταλισμό το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα είναι αφενός κάτι που οφείλεται δικαίως σε κάθε πολίτη (ψίχουλα και πάλι, σε σχέση με τα κέρδη που παράγονται εξαιτίας μας), αφετέρου είναι μια πολιτική επιλογή για να αποφευχθούν εξεγέρσεις και κοινωνικές αναταραχές λόγω των δισεκατομμυρίων ανέργων που θα προκύψουν εντός της δεκαετίας.
Αλλά ας μην έχουμε ψευδαισθήσεις. 
Ακόμα και το χρήμα αυτό που θα δίνεται ως καθολικό εισόδημα, δεν θα είναι χρήμα. 
Θα είναι η πεμπτουσία του καπιταλισμού της παρακολούθησης: ένα ψηφιακό νόμισμα, που θα δημιουργούν εκ του μηδενός οι κεντρικές τράπεζες και θα κατατίθεται στα ψηφιακά πορτοφόλια των πολιτών με αντάλλαγμα όλα τους τα προσωπικά δεδομένα. 

Και δεν μιλάμε εδώ μόνο για δεδομένα που, μέχρι και σήμερα τουλάχιστον, δίνουμε συναινετικά.
Μιλάμε για το πλήρες ψυχολογικό και σωματικό μας προφίλ, την πλήρη ποσοτικοποίηση της ανθρώπινης ύπαρξης - που θα οδηγήσει στη μοντελοποίηση της προσωπικότητάς μας και συνεπώς στην πρόβλεψη, τον έλεγχο και την χειραγώγηση της συμπεριφοράς μας. 
Η λήψη του εισοδήματος αυτού συνεπώς θα συνοδευτεί με την εξαγορά της συναίνεσής μας για την απώλεια κάθε ιατρικού απορρήτου, όλων των προσωπικών δεδομένων, καθώς φυσικά και των δημοκρατικών και εργασιακών μας δικαιωμάτων.
Συνεπώς αυτό που επιχειρείται εδώ, δεν είναι κάποια πραγματική χειραφέτηση της ανθρωπότητας, 

αλλά η μετατροπή μας σε σκλάβους εντός ενός σύγχρονου νεοφεουδαρχικού καθεστώτος, από τη στιγμή που - λαμβάνοντας το καθολικό αυτό εισόδημα - δεν θα έχουμε πλέον κυριότητα στο σώμα μας και στην ψυχή μας την ίδια, 

αλλά θα παραχωρούμε συναινετικά τα δικαιώματα ιδιοκτησίας της οντότητάς μας 

σε μια κεντρική τράπεζα και μέσω αυτής, 

στις κυβερνήσεις και τις πολυεθνικές εταιρείες.
Το ψηφιακό εθνικό νόμισμα θα πρέπει να το ξοδέψουμε αμέσως σε συγκεκριμένες υπηρεσίες πολυεθνικών που πιθανώς να μας υποδεικνύονται με αυστηρότητα - με τον ίδιο τρόπο που μπορεί να έχουμε ρήτρες αν το ξοδεύουμε σε άλλες υπηρεσίες ή αγαθά που δεν εγκρίνει η κυβέρνηση. 
Αυτό ουσιαστικά θα σημάνει το τέλος τόσο της δημοκρατικής, όσο και της οικονομικής ελευθερίας των πολιτών.
Ωστόσο, η τεχνολογία δεν έχει πρόσιμο, εμείς της το προσδίδουμε. 
Το Blockchain, η τεχνητή νοημοσύνη, τα κρυπτονομίσματα, οι 3D εκτυπωτές, η εκτεταμένη πραγματικότητα, οι κβαντικοί υπολογιστές, είναι όλες εφευρέσεις που μπορούν όντως να φέρουν την χειραφέτηση του ανθρώπου, εάν η κοινωνία τις χρησιμοποιήσει για το συλλογικό καλό. 
Ο κίνδυνος που υπάρχει εδώ είναι στη διαχείριση που γίνεται από τη μεριά κυβερνήσεων και εταιρειών κολοσσών, που μας αποκλείουν από τον διάλογο και μας φέρνουν προ τετελεσμένων, με Psy-Ops και αδιαφανείς και δικτατορικές διαδικασίες - στην προσπάθεια των πλουσιότερων ανθρώπων του πλανήτη να γίνουν πλουσιότατοι. 
Όπως έχει συμβεί πολλές φορές στην ανθρώπινη ιστορία: 

"This ends when we say no". 
Ο τεχνοφοβικός «άγριος» του "Brave New World" που ζει εξόριστος, είναι ένα σκιάχτρο που τοποθετεί στο φαντασιακό της κοινωνιάς ο σύγχρονος κεφαλαιοκράτης για να σκιάζει τους τολμηρούς. 
Εμείς μπορούμε να υιοθετήσουμε τις νέες τεχνολογίες, έχουμε χρέος μάλιστα να μορφωθούμε και να εξελίξουμε τις δυνατότητές μας, αλλά με σκοπό το καλό της κοινωνίας, την αποκέντρωση της εξουσίας, την ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής από τον ίδιο τον λαό για την παραγωγή και τη δίκαιη διανομή πλούτου, καθώς και την προσωπική μας αυτοπραγμάτωση. 
Να μην ξεχνάμε άλλωστε, ότι η δυστοπία του Huxley διαφέρει από τη δυστοπία του Orwell στο ότι προϋποθέτει τη συναίνεση των ίδιων των πολιτών για να λειτουργήσει. 
Όσο αδιανόητο και να μας φαίνεται, έχουμε και θα έχουμε την επιλογή να μην συναινέσουμε, να αντισταθούμε και να πρωτοτυπήσουμε, χαράζοντας έναν δικό μας, πιο βιώσιμο και πιο ανθρώπινο δρόμο.
_________________
Το κείμενο αυτό γράφτηκε την 1η Ιουλίου 2021, με αφορμή την κυκλοφορία του Freedom Pass από την ελληνική κυβέρνηση.
***
« Κάρτα Ελευθερίας | Freedom Pass: Εμβολιάσου και  Pass
Οι νέοι 18-25 ετών, που έχουν ήδη κάνει ή θα κάνουν την 1η δόση του εμβολίου, αποκτούν το #freedom_pass, μια προπληρωμένη κάρτα αξίας €150 για χρήση σε τουριστικές και πολιτιστικές δραστηριότητες.
Η διαδικασία θα είναι εξαιρετικά απλή και θα δημιουργείται με το ΑΜΚΑ κάθε πολίτη. 
Η κάρτα θα είναι έτοιμη στα μέσα του Ιουλίου.
Κλείστε το ραντεβού σας, εμβολιαστείτε και απολαύστε την Ελευθερία με ασφάλεια.

H βαρβαρότητα είναι εδω, καιρός να φέρουμε και την αντίσταση

Είναι γεγονός πανθομολογούμενο, ότι τα δύο αυτά χρόνια της «πανδημίας» έχουμε απωλέσει μεγάλο μέρος της «ελευθερίας» μας. 
Αυτό έγινε σταδιακά και αναίμακτα (μέχρι στιγμής τουλάχιστον) διότι, η εξουσία επικαλέστηκε το ζήτημα της υγείας ποντάροντας στο φόβο του ανθρώπου απέναντι στον θάνατο.
Η εξουσία όμως, έχοντας πλήρη επίγνωση και εικόνα των πεπραγμένων της σε παρόντα αλλά και μελλοντικό χρόνο, με όπλο το φόβο και την τρομοκρατία έχει καταφέρει με μηδενικές αντιδράσεις να υφαρπάξει μεγάλο μέρος της λεγόμενων ελευθερίων και δικαιωμάτων. 
Από την άλλη, μεγάλο μέρος του κοινωνικού χώρου αν και υποψιασμένο, με την παρέλευση του χρόνου αποφάσισε σιωπηλά να παραδοθεί, να πειθαρχήσει και να υπακούσει στην εξουσία, προσδοκώντας να τελειώσει ο εφιάλτης για να πάρει την ζωή του πίσω. 
Στην ουσία όμως, ακριβώς, επειδή υπακούει τίποτα δεν τελειώνει και τίποτα δεν θα είναι ίδιο στην ζωή του.
Τεράστια τμήματα του παγκόσμιου πληθυσμού έχουν οδηγηθεί σ’ ένα σπιράλ καθυπόταξης, μ’ αποτέλεσμα η χειρότερη εκδοχή της εσχατιάς σύντομα να είναι πραγματικότητα. 
Διότι, όπως σοφά έχει διατυπώσει ο Μπακούνιν, «Από την ελευθερία δεν μπορείς να κόψεις ούτε ένα κομματάκι, γιατί αμέσως όλη η ελευθερία συγκεντρώνεται μέσα σ’ αυτό το κομματάκι».
Πόσοι, άραγε, νιώθουν την μέγγενη της εξουσίας να κλείνει με γοργούς ρυθμούς έτοιμη να συνθλίψει κάθε ικμάδα της ζωής μας, και ακόμα περισσότερο μέσα σ’ όλον αυτόν τον ορυμαγδό πόσοι προτίθενται να υψώσουν το ανάστημά τους;
Ο κλοιός αδέρφια στενεύει και στενεύει με ταχύτητες φωτός. 
Η «ανακάλυψη» της μετάλλαξης «Ο» ήρθε να επιταχύνει την επέκταση των υποχρεωτικών εμβολιασμών σε κράτη μέλη της ΕΕ, όπως λόγου χάριν έγινε στον ελλαδικό χώρο για την ηλικία ομάδα 60 και άνω, να δικαιολογήσει τις αναγγελίες για καθολικό υποχρεωτικό εμβολιασμό από κράτη όπως το αυστριακό, καθώς επίσης και να χρεώσει για τα «νέα δεινά» τους ανεμβολίαστους. 
Έτσι για μιαν ακόμη φορά η συνταγή παραμένει ίδια. 
«Είναι μία απόφαση που πρέπει να σας πω ότι με βασάνισε προσωπικά. Αισθάνομαι, ωστόσο, βαρύτερη την ευθύνη μου να σταθώ δίπλα στους πιο ευάλωτους έστω και αν ίσως πρόσκαιρα δυσαρεστηθούν. Δεν έχω καμία απολύτως αμφιβολία ότι με αυτή μας την πολιτική απόφαση θα σωθούν ανθρώπινες ζωές. 
Φυσικά το κρέας θα βαπτιστεί και πάλι ψάρι. 
Είναι επίσης χαρακτηριστικό ότι κάθε σκλήρυνση στην επιτήρηση, κάθε νέο «ανήκουστο» μέτρο νομιμοποιείται κάθε φόρα από την επίδειξη της αποτελεσματικότητάς του δηλαδή της αύξησης εμβολιασμών. 
Με δεδομένη λοιπόν την πρόθεση για σύγκλιση των κρατών της Ευρώπης, στο ζήτημα του εξαναγκαστικού εμβολιασμού, απαραίτητη είναι η σύγκλιση και των πολιτικών δυνάμεων στο εσωτερικό του κάθε κράτους μέλους. 
Η τροπολογία ψηφίζεται με τις ψήφους της ΝΔ και του ΚΙΝΑΛ, ενώ το ΚΚΕ καταψήφισε, ο ΣΥΡΙΖΑ δηλώνει παρών όπως και το ΜΕΡΑ25. 
Την εμφάνιση τους φυσικά έκαναν και οι περιβόητοι συνταγματολόγοι στις 30/11 με τον περισπούδαστο Μανιτάκη να μην βρίσκει τίποτα το αντισυνταγματικό λέγοντας «δεν θίγεται η ελευθερία τους, ιδίως όταν πρόκειται με αυτόν τον τρόπο να σωθούν δεκάδες ανθρώπινες ζωές την ημέρα. Aν δεν ληφθούν μέτρα, τόνισε, θα εξακολουθήσουν να χάνονται σε μεγάλο ποσοστό άνθρωποι αυτής της ηλικίας. Δικαιολογείται, επομένως, η προσβολή κάποιου άλλου αγαθού όταν πρόκειται να σωθούν οι ζωές ανθρώπων προκειμένου να αυξηθεί το ποσοστό ανοσίας. Η προστασία της ζωής είναι το υπέρτατο αγαθό».
Ο Μανιτάκης χαρακτήρισε το μέτρο της επιβολής των οικονομικών κυρώσεων ως απόλυτα αναγκαίο και κατάλληλο. 
Φυσικά και δεν περιμέναμε κάτι άλλο, εξάλλου το σύνταγμά τους δεν είναι τίποτε άλλο από ένα συνονθύλευμα νόμων και διατάξεων, το οποίο και χρησιμοποιούν κατά το δοκούν προκειμένου να εξυπηρετήσουν συμφέροντα και επιδιώξεις.
Σε πρώτο βαθμό, η ανακοίνωση των νέων μέτρων από την πλευρά της κυβέρνησης και η συζήτηση περί συνταγματικότητας, μέχρι την υλοποίησή τους, δίνει τον χρόνο για περεταίρω συγκλίσεις μεταξύ των άτυπων μεν, ουσιωδώς δε συγκυβερνώντων. 
Οι πρώτες συγκλίσεις έκαναν την εμφάνισή τους ήδη. 
Η δήλωση αυτή είναι στις 30/11. 
Η υποκρισία σ’ όλο της το μεγαλείο. 
«1. Τα μέτρα στοχοποιούν αδίκως μια κοινωνική κατηγορία και δημιουργούν αίσθημα εφησυχασμού σε άλλες. 
Στο διάγγελμα του κατ’ επανάληψη «λαγού» των αποφάσεων που λαμβάνει ο σκληρός πυρήνας της ΕΕ, Κ. Μητσοτάκη, μέσα από το υπουργικό συμβούλιο στις 30/11 ανακοινώθηκε η επιβολή του υποχρεωτικού εμβολιασμού της ηλικιακής ομάδας 60 ετών και άνω. 
Σε όσους δεν πειθαρχήσουν θα επιβάλλεται διοικητικό πρόστιμο 100 ευρώ μηνιαίως το οποίο θα βεβαιώνεται από την εφορία. 
Το έδαφος, είχε προλειάνει με άρθρο του στην κυριακάτικη Καθημερινή, στο οποίο απέδιδε τον υψηλό αριθμό θανάτων στους ανεμβολίαστους άνω των 60 ετών.
Η νέα μετάλλαξη «Ο» δίνει την αφορμή για επιτάχυνση της επιβολής της υποχρεωτικότητας
Στο διάγγελμα του ο Κυριάκος Μητσοτάκης επισήμανε χαρακτηριστικά: «Επιτρέψτε μου να ξεκινήσω με μία σημαντική ανακοίνωση που αφορά την πανδημία. Η νέα μετάλλαξη "Όμικρον" μας ανησυχεί και μας καλεί σε επιφυλακή, γιατί μας υπενθυμίζει ότι ο κορονοϊός μπορεί να μας αιφνιδιάζει συνέχεια όσο βρίσκει έδαφος να επιζεί, ιδίως μεταξύ των ανεμβολίαστων».
Έκτακτη ανάγκη, κατάσταση εξαίρεσης, νομιμοποίηση μέτρων κατά της «ασύμμετρης απειλής» και το κράτος «σωτήρας» απαιτεί να γίνουν δεκτά νέα σκληρότερα έκτακτα «αναγκαία» μέτρα, που φυσικά μόνο έκτακτα δεν θα αποδειχθούν
Γιατί ο εμβολιασμός αναδεικνύεται σε κάτι περισσότερο από υποχρεωτικός. Σώζει ζωές. 
Είναι αναγκαίος για την υγεία. 
Είναι πια αναγκαίος για ολόκληρη την κοινωνία.»
«Δεν είναι ποινή. 
Θα έλεγα ότι είναι ένα αντίτιμο υγείας. 
Ένα κίνητρο προφύλαξης, μια ώθηση ζωής αλλά πιστεύω ότι είναι και μια πράξη δικαιοσύνης απέναντι στους πολύ περισσότερους εμβολιασμένους. 
Δεν γίνεται σήμερα κάποιοι να στερούνται τις υπηρεσίες του συστήματος υγείας που τις έχουν ανάγκη επειδή κάποιοι άλλοι αρνούνται πεισματικά να πράξουν το αυτονόητο».
Μια ημέρα αργότερα η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν πρόεδρος της Κομισιόν κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου στις Βρυξέλλες με θέμα την εξέλιξη της πανδημίας και την εμφάνιση της παραλλαγής «Όμικρον» δηλώνει: «Είναι καιρός για την Ευρωπαϊκή Ένωση να σκεφτεί το θέμα του υποχρεωτικού εμβολιασμού», «Η θέσπιση της υποχρεωτικότητας του εμβολιασμού απαιτεί κοινή προσέγγιση». 
Η πρόεδρος της Κομισιόν σπεύδει να σημειώσει ότι οι αποφάσεις αφορούν τα εθνικά κράτη, τα οποία βέβαια λαμβάνουν γραμμή και κοινή καθοδήγηση από τους υπερεθνικούς οργανισμούς όπως η ΕΕ ή ο ΠΟΥ΄.
Όπερ και εγένετο στην περίπτωσή μας.
Ένα «τυπικό» ζήτημα που χρειάζεται να επιλυθεί είναι αυτό της συνταγματικότητας ή μη του εξαναγκασμού. 
Το κόμμα Βελόπουλου, θέτει ζήτημα αντισυνταγματικότητας στο κοινοβούλιο την 1/12, όπου είτε δια της αποχωρήσεως είτε ψηφίζοντας παρόν, όλοι συναινούν στην συνταγματικότητα του εξαναγκαστικού εμβολιασμού.
Ισχυρίστηκε μάλιστα ότι δεν μπορεί κάποιος να ισχυριστεί ότι 100 ευρώ είναι μέτρο εξαναγκαστικό, και ότι αν υποθέσουμε(;) ότι οι χαμηλόμισθοι δεν μπορούν να ανταποκριθούν οικονομικά έχουν δυνατότητα εμβολιασμού!!!
Ταυτόχρονα επιχειρεί να καταστείλει ποικιλοτρόπως, τις όποιες διαφαινόμενες αντιδράσεις υπάρξουν επιχειρώντας να τις ελαχιστοποιήσει όσο είναι δυνατόν. Ενισχύει τον κοινωνικό κανιβαλισμό, τις περεταίρω πιέσεις και πολυποίκιλους (εργοδοτικούς, οικογενειακούς κ.ά.) εκβιασμούς σ’ όσους δεν επιθυμούν να εμβολιαστούν, γιγαντώνει τον φόβο για την ανέχεια και φυσικά ανοίγει τον δρόμο για την επίδειξη μηδενικής ανοχής σε όποιον τολμήσει να διαμαρτυρηθεί στον δρόμο.
Ας δούμε λίγο τις αντιδράσεις με πρώτη και καλύτερη την «πρώτη φορά αριστερή κυβέρνηση» της κουμουνδούρου να διαλαλεί, σκίζοντας τα ιμάτια της, την βαρβαρότητα αυτού του μέτρου με τον Φίλη να δηλώνει μεταξύ άλλων: «Πρόκειται για την πιο ακραία, την πιο απάνθρωπη, την πιο αντιδραστική πολιτική επιλογή τον καιρό της πανδημίας, χαρακτηριστική της μισανθρωπίας που χαρακτηρίζει την κυβέρνηση και απειλεί να μεταδοθεί σαν γάγγραινα χειρότερη από τον ίδιο τον κορονοϊό, σε ολόκληρη την κοινωνία».
Ας δούμε απόσπασμα της προηγούμενης δήλωσης στις 1/11 όπου ο Φίλης μεταξύ άλλων λέει: «Σε εύλογο χρονικό διάστημα (π.χ. ένα μήνα μετά την παρέλευση 6μήνου από τον πλήρη αρχικό εμβολιασμό) θα πρέπει προφανώς να παύει η ισχύς των πιστοποιητικών ελεύθερης πρόσβασης σε εργασία, πολιτιστικές δραστηριότητες, εστίαση, μεταφορές. Συμπολίτες που θα έχουν απολέσει μέγα μέρος της ανοσοποιητικής τους ικανότητας, θα ήταν ανεύθυνο και επικίνδυνο να εξακολουθούν να κυκλοφορούν ως «πλήρως εμβολιασμένοι». Οφείλουμε να μιλήσουμε και για αυτό».
Την ίδια στιγμή, που ο σύριζα κάνει λόγο για βαρβαρότητα του μέτρου για το πρόστιμο των 100 ευρώ μηνιαίως ο αιματολόγος Γεροτζιάφας πρώην πολιτευόμενος με την ανταρσυα και νύν σύμβουλος του Τσίπρα, σε συνέντευξη του στο Κόντρα24 κάνει λόγο για καθολικό εξαναγκασμό του πληθυσμού στον εμβολιασμό, διότι όπως μας λέγει ο, εκ της Σορβόννης, Γεροτζιάφας, δεν υπάρχουν συνταγματικά κολλήματα μιας και το αγαθό της υγείας υπερτερεί όλων. 
Φυσικά, ως γνήσιο σταλινοειδές ανιχνεύει τις ταξικές ανωμαλίες της κίνησης Μητσοτάκη, μιας και κάποιοι που έχουν μεγαλύτερα εισοδήματα θα παραμείνουν ανεμβολίαστοι. 
Ο, σύμβουλος Τσίπρα, Γεροτζιάφας μεταξύ άλλων είπε:

1. Τα μέτρα στοχοποιούν αδίκως μια κοινωνική κατηγορία και δημιουργούν αίσθημα εφησυχασμού σε άλλες. Έτσι, αντικειμενικά και ανεξάρτητα από την επιθυμία της κυβέρνησης δημιουργούνται συνθήκες που μπορούν να στρέψουν μία κοινωνική ή ηλικιακή ομάδα έναντι της άλλης.
2. Βάζοντας πρόστιμο 100 ευρώ στους συνταξιούχους – που αντικειμενικά είναι μια οικονομικά αδύνατη κοινωνική κατηγορία, τα μέτρα εγκαθιδρύουν μια πρακτική οικονομικού εκβιασμού της μορφής «θα εμβολιαστείς γιατί είσαι φτωχός και δεν μπορείς να γλυτώσεις».
3. Ας δούμε το παράδειγμα ενός 67χρονου με εισόδημα 2.000 ευρώ τον μήνα (υπάρχουν και τέτοιοι συνταξιούχοι) που αποφάσισε για τους δικούς του λόγους να παίξει το bras de fer της άρνησης του εμβολίου – δηλαδή να ποντάρει την ζωή του στις πεποιθήσεις του. Πιστεύουμε σοβαρά ότι το πρόστιμο των 100 ευρώ τον μήνα θα τον οδηγήσει σε αλλαγή στάσης; Εφόσον μπορεί να επωμιστεί το κόστος, θα συνεχίσει να κυκλοφορεί ως ανεμβολίαστος άρα να εκτίθεται στον κίνδυνο λοίμωξης από τον ιό, να μεταφέρει και να διαδίδει το ιό στην κοινότητα κλπ.
4. Υποχρεωτικός εμβολιασμός για όλους τους ενήλικες πολίτες ανεξάρτητα εισοδήματος, τάξης, τόπου κατοικίας. Εφαρμογή «ποινών» που να διαπνέονται από τις αρχές της ισονομίας και να στηρίζονται στο βασικό εργαλείο που αποδεδειγμένα έχει δουλέψει στις χώρες με επιτυχημένα εμβολιαστικά προγράμματα: δηλαδή το πιστοποιητικό εμβολιασμού. Μια απλή ιδέα είναι να μην μπορούν οι ανεμβολίαστοι να έχουν πρόσβαση σε μέσα μαζικής μεταφοράς, δημόσιες υπηρεσίες, φορολογική ενημερότητα κλπ.
5. Επειδή η χώρα εν όψει των χριστουγεννιάτικων γιορτών εισέρχεται σε πολύ κρίσιμη περίοδο ας μην φοβηθούν οι κυβερνώντες να προχωρήσουν στο μοναδικό δρόμο που θα οδηγήσει στην κατάκτηση του ορίου 90% του εμβολιασμένου πληθυσμού άνω των 12 ετών που είναι ο μαζικός, καθολικός, υποχρεωτικός εμβολιασμός. Το μοντέλο αυτό εφαρμόστηκε στην Κίνα και στην Κούβα και πέτυχε. Μόνο που η απόφαση πρέπει να παρθεί τώρα».
6. Μ’ άλλα λόγια, απλά παραδίδονται μαθήματα κομμουνισμού, μια ξεκάθαρη ταξική τοποθέτηση: υποχρεωτικός εμβολιασμός για όλους δίχως εξαιρέσεις, πογκρόμ ενάντια σ’ όσους ανεμβολίαστους επιμείνουν στην άρνησή τους, στους οποίους οι αριστεροί ιεροεξεταστές έχοντας «μια απλή ιδέα» προτείνουν να επιβληθεί μεταξύ άλλων η απαγόρευση πρόσβασης σ’ οποιαδήποτε οικονομική δραστηριότητα.
7. Οι απαραίτητες συγκλίσεις και συμφωνίες στο εξουσιαστικό μπλοκ έχουν διευθετηθεί με τον ένα ή τον άλλο τρόπο και προχωρούν με συντονισμένο βήμα εξαπολύοντας το επόμενο κύμα της επίθεσής τους, με τον εμβολιαστικό εξαναγκασμό. Η δυστοπία δεν βρίσκεται μπροστά μας αλλά είναι ήδη γεγονός και όπως έγραφε ο Ερρίκο Μαλατέστα («Προς μια ελεύθερη κοινωνία») «Όσο οι άνθρωποι θα υποφέρουν, χωρίς να συνειδητοποιούν τα βάσανά τους, χωρίς να προσπαθούν να απαλλαγούν από αυτά, χωρίς να επαναστατούν, θα ζουν όπως τα κτήνη που δέχονται τη ζωή όπως τη βρίσκουν».

Νίλοβ -  anarchypress.wordpress.com

Τελικός στόχος: Ένα παγκόσμιο βασικό επίδομα/UBI και όλα θα εφαρμόζονται αυτοματοποιημένα, από ένα ψυχρό αλγόριθμο*

Göbeki Tepe, Anatolia
Εικόνα από Teomancimit, Wikimedia Commons

Η «σύγχρονη» σχέση μεταξύ ανθρώπου και Εργασίας αρχίζει με τη Νεολιθική Επανάσταση, όταν η γεωργία και η κτηνοτροφία συμπίπτουν με την εγκαθίδρυση μόνιμων οικισμών.

29.11.2017 - London UK - Silvia Swinden
     Η «σύγχρονη» σχέση μεταξύ ανθρώπου και Εργασίας αρχίζει με τη Νεολιθική Επανάσταση, όταν η γεωργία και η κτηνοτροφία συμπίπτουν με την εγκαθίδρυση μόνιμων οικισμών.
Η αρχή αυτής της διαδικασίας σε διάφορες περιοχές έχει χρονολογηθεί από το 10.000 έως το 8.000 π.Χ. στην Εύφορη Ημισέληνο.
Η μετάβαση από τον κυνηγό-συλλέκτη στον γεωργό  ήταν αρχικά επιζήμια για την υγεία του πληθυσμού, γεγονός που οφείλεται στη μείωση της ποικιλομορφίας των τροφών αλλά και στην αύξηση της σκληρότερης εργασίας που απαιτείται για τη διατήρηση ενός σταθερού εφοδιασμού των αναπτυσσόμενων πλέον οικισμών.
Πρόσφατες αναλύσεις επισημαίνουν ότι η γεωργία προκάλεσε βαθιές κοινωνικές διαιρέσεις και, ειδικότερα, ενίσχυσε την ανισότητα μεταξύ των φύλων. Wikipedia
     Ένας ενδιαφέρων αρχαιολογικός χώρος που αντιστοιχεί σε αυτήν την εποχή στο Göbeki Tepe ανασκάφηκε το 1994 από τον αρχαιολόγο Klaus Schmidt, ο οποίος φαίνεται να αμφισβητεί ορισμένες από τις υποθέσεις που έγιναν σχετικά με τη χρονολόγηση αυτής της διαδικασίας.
Αν και θεωρήθηκε παραδοσιακά ότι η οργανωμένη θρησκεία ακολούθησε τη νεολιθική επανάσταση και την εγκαθίδρυση μόνιμων οικισμών, εκείνοι που συγκεντρώθηκαν στο Göbeki Tepe για κάποιες τελετουργίες ήταν στην πραγματικότητα κυνηγοί-συλλέκτες που έφεραν μαζί τους τρόφιμα από άλλες περιοχές.
Ωστόσο, καθώς ο χώρος εξελίχθηκε και οι επισκέπτες άρχισαν να εγκαθίστανται, η ανάγκη τροφοδοσίας τους φαίνεται να ήταν ένας παράγοντας που συντέλεσε στην ανάπτυξη της εξημέρωσης των φυτών.
Με άλλα λόγια, κάποιοι άνθρωποι αναγκάστηκαν να αναλάβουν τη σκληρή Δουλειά.
Όπως λέει ο ανασκαφέας Klaus Schmidt: «Πρώτα ήρθε ο ναός, μετά η πόλη».
Wikipedia.
Θα έπρεπε να έχει προσθέσει: και μαζί μ’ αυτήν, η Δουλειά.
     Ο χώρος φαίνεται να έχει εμπνεύσει πλήθος ιστοριών από εκείνους που ψάχνουν να βρουν κάποια αρχαιολογική απόδειξη της Βίβλου, που είδαν ίσως εδώ το μυθικό Κήπο της Εδέμ.
Αλλά υπάρχει μια πιο ενδιαφέρουσα ερμηνεία: ότι το βάρος της αγροτικής επανάστασης με τις συνέπειές της, την κακή υγεία και τη σκληρή δουλειά, έγιναν μέσα στα χρόνια η ανάμνηση μιας «στιγμής», όπου αλληγορικά ο άνθρωπος  εκδιώχθηκε από τον Παράδεισο και έπρεπε να κερδίσει το ψωμί του «με τον ιδρώτα του προσώπου του».
     Ενώ η Δουλειά θεωρήθηκε κατάρα από τους αρχαίους πολιτισμούς, η προτεσταντική εργατικότητα και η θεώρηση της οκνηρίας ως θανάσιμης αμαρτίας δημιούργησαν έναν πολιτισμό βασισμένο στο σύγχρονο δόγμα ότι η δουλειά είναι το νόημα της ζωής και το καθήκον κάθε ανθρώπου.
Προκαλεί τρόμο η σκέψη ότι τα ρομπότ στο μέλλον θα αντικαταστήσουν τον άνθρωπο.
Αλλά εδώ πρέπει να γίνει διάκριση μεταξύ άσκοπης, εξουθενωτικής, χειρωνακτικής και επαναλαμβανόμενης εργασίας, που είναι πιο πιθανό να αντικατασταθεί από την αυτοματοποίηση, και της δημιουργικής, προσανατολισμένης στην έρευνα και συναισθηματικά ικανοποιητικής εργασίας, η οποία μπορεί να γίνει πιο ελαφριά με την αυτοματοποίηση αλλά σίγουρα δε θα αντικατασταθεί από αυτήν.
     Αν προσθέσουμε ότι ο ελεύθερος χρόνος που θα δημιουργηθεί από τη μείωση της εργάσιμης εβδομάδας  θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για ψυχαγωγία, μάθηση και κοινωνικές δραστηριότητες, το μέλλον γίνεται πιο φωτεινό.
Ο φόβος που δημιουργείται από το σενάριο της αυτοματοποίησης βασίζεται στην τρέχουσα τάση συγκέντρωσης πλούτου και πόρων σε όλο και λιγότερα χέρια. Έτσι, κάποιος υποθέτει ότι η αυτοματοποίηση θα επιτρέψει στους πλούσιους να γίνουν αστρονομικά πλουσιότεροι, ενώ οι εργαζόμενοι μαζικά άνεργοι.

Καθολικό Βασικό Εισόδημα (ΚΒΕ)

Ο μόνος τρόπος αντιμετώπισης της κατάρρευσης των κοινωνικών δομών που επιφέρει η αυτοματοποίηση είναι να διασφαλιστεί ότι όλος ο πληθυσμός έχει αρκετά χρήματα για να καλύψει τις ανάγκες ενός λογικού τρόπου ζωής.
Όχι μόνο τις «βασικές» ανάγκες αλλά και εκείνες που επιτρέπουν την πλήρη συμμετοχή στην κοινωνική ζωή.
Τα πειράματα στο ΚΒΕ δείχνουν ότι σε καμία περίπτωση οι άνθρωποι δεν γίνονται «αδρανείς», αντίθετα εμπλέκονται με ενθουσιασμό στις δημιουργικές απαρχολήσεις που τους εμπνέουν.
Αντί να «εργάζονται» για ένα μισθό, οι άνθρωποι συμμετέχουν, εμπλέκονται, εξελίσσονται και μαθαίνουν.
     Όπως και οι αρνητικές επιπτώσεις της Νεολιθικής Επανάστασης, από τις οποίες χρειάστηκαν χιλιάδες χρόνια για να ανακάμψουν οι άνθρωποι, η «Ανθρωπόκαινη Επανάσταση» με την οποία βρισκόμαστε αντιμέτωποι, διατρέχει τον κίνδυνο να έχει αρνητικές συνέπειες, αν οι αξίες στις οποίες θα βασιστεί είναι η συνέχεια του απανθρωπισμού που βιώνουμε σήμερα.
Θα πρέπει συνεπώς να μετατραπεί σε μια «Ανθρωπιστική Επανάσταση», στην οποία το Ανθρώπινο Ον γίνεται η κεντρική αξία, στη θέση του χρήματος και της εξουσίας και όπου η αλληλεγγύη στη θέση του ατομικισμού και η συνεργασία στη θέση του ανταγωνισμού αποτελούν τη βάση για νέες μορφές σχέσης και παραγωγής.
Η Δουλειά δεν μπορεί να είναι το νόημα της ανθρώπινης ζωής, καθώς κάθε άτομο πρέπει να έχει την ελευθερία να εξερευνήσει το νόημα της δικής του ύπαρξης.
     Και έτσι επιστρέφουμε στα κινητήρια άλματα που το ανθρώπινο ον κάνει κατά τη διάρκεια της εξελικτικής του πορείας.
Αν μια πνευματική αναζήτηση υπήρξε ο πρόδρομος μερικών από τις πιο δραστικές αλλαγές, ίσως είναι και πάλι απαραίτητο να βρεθεί στο βάθος της ανθρώπινης συνείδησης η σπίθα της νέας κατάστασης ύπαρξης.
Αυτό είναι το κλειδί για να επιλέξουμε το δρόμο που ανοίγει το μέλλον για όλη την ανθρωπότητα και όχι μόνο για μια μικρή ισχυρή μειοψηφία.
Η δυνατότητα να εφαρμόζουμε πολιτικές όπως το ΚΒΕ και η ανάκτηση των Κοινών θα είναι η αντανάκλαση (και ένας επαγωγέας σε μόνιμη ανατροφοδότηση) των υπαρξιακών αλλαγών που θα επιτρέψουν στους ανθρώπους να εξέλθουν από τη σημερινή τους εξαθλίωση.
Δεν θα είναι η «επιστροφή» σε ένα μυθικό Παράδεισο, αλλά η δημιουργία μιας κοινωνίας βασισμένης σε μια εικόνα που πάντα μας καλούσε από το μέλλον.
pressenza.com

το άρθρο αυτό είχε γραφτεί το 29.11.17 στην pressenza για να χρυσώσει το χάπι και να προλειάνει, κατά την άποψή μου, το έδαφος για το επερχόμενο Universal basic income (UBI) και ερχόμαστε στο σήμερα και ας δούμε τι γράφει ο πάντα εύστοχος Γιάννης Τσιρογιάννης στο radar

Έρχεται το παγκόσμιο ψηφιακό "διαβατήριο"

Κι όταν κοιτάς πολλή ώρα μέσα σε μια άβυσσο, κοιτάει και η άβυσσος μέσα σε σένα…

https://radar.gr/article/erchetai-to-pagkosmio-psifiako-diavatirio

“X” και “WorldCoin”: Δύο καθοριστικά τεχνολογικά γεγονότα της δεκαετίας. 

Η βιομετρική ταυτοποίηση είναι ένα ακόμη βήμα προς την απόλυτη ψηφιακή τεχνοκρατια, το UBI και την… κινεζοποίηση της Δύσης. 

Πως θα μοιάζει η κοινωνία μας σε λίγα χρόνια;

............

Τελικός στόχος: Ένα παγκόσμιο βασικό επίδομα (Universal Basic Income)

     Όμως η «τεχνο-τρομοκρατία» είναι το μικρότερο κακό στην όλη ιστορία. 

Ο μεγαλύτερος κίνδυνος είναι αυτός που περιγράψαμε στην αρχή του άρθρου, και αφορά την πρόοδο της ανθρωπότητας. 

Αν μπει κανείς στο site του World ID, θα διαβάσει μεταξύ άλλων πως στόχος είναι «μια ρεαλιστική λύση προκειμένου να ξεχωρίζεται ο άνθρωπος από το ρομπότ» (διότι προφανώς προβλέπεται η ΑΙ να φτάνει σε σημείο μη διάκρισης από τον άνθρωπο). 

Ήδη κυκλοφορούν βίντεο που δείχνουν πολιτικούς και διάσημους να λένε και να κάνουν πράγματα, που δεν έκαναν ποτέ. 

Όλα φτιαχτά σαν αληθινά, μέσω ΑΙ.

     Φυσικά στο site αναφέρουν και το γνωστο ευαγγέλιο "για την ασφάλεια των δεδομένων μας" (κάτι μου θυμίζει αυτό), ενώ τονίζουν πως η ψηφιακή ταυτοποίησή μας θα βελτιστοποιήσει τη "δημοκρατική εκλογική διαδικασία". 

Να φανταστώ όπως γίνεται στην Κίνα, όπου ψηφίζουν μέσω WeChat, και δε γίνεται ποτέ… λάθος, διότι όλοι φροντίζουν να ψηφίσουν το… σωστό. 

Διότι είπαμε τι γίνεται αν κάνεις "λάθος" και αφαιρεθούν πόντοι… 

Μόνο εγώ βλέπω πόσο επικίνδυνο είναι ένα τέτοιο σύστημα…;

     Είναι που είναι ελαττωματική δηλαδή η δημοκρατία μας, θα απογίνει τώρα. 

Είναι το αντίστοιχο "δεν έχεις τίποταν αν φοβάσαι, αν δεν έχεις τίποτα να κρύψεις"

     Όμως τα προσπερνώ ΟΛΑ αυτά, τα δέχομαι (δε μπορώ να κάνω κι αλλιώς) και στέκομαι σε μία μόνο φράση-κλειδί που συνοψίζει τον βασικό λόγο για τον οποίο γίνονται όλα αυτά. 

Την έλευση του Καθολικού Επιδόματος (UBI). 

Όλα μπορώ να τα καταπιώ, αλλά όχι αυτό. 

Όπως δηλώνει χαρακτηριστικά η OpenAI: "(…)eventually show a potential path to AI-funded UBI"

Δηλαδή στο φινάλε το ψηφιακό διαβατήριο (ταυτότητα-πορτοφόλι) θα μας οδηγήσει μέσω ΑΙ σε ένα Παγκόσμιο Εισόδημα.

    Κι αυτή είναι η αλήθεια. 

Διότι όσο η αυτοματοποίηση θα εξαφανίζει θέσεις απασχόλησης (και για κάθε 10 που εξαφανίζει, θα δημιουργεί μόλις 1, αυτή του προγραμματιστή – και δε μπορούμε να γίνουμε όλοι προγραμαμτιστές), τόσο θα μεγαλώνει η "τρύπα" των ανειδίκευτων ή ανήμπορων πλέον να απορροφηθούν από την αγορά. 

Και για όλους αυτούς θα πρέπει να υπάρξει "αποζημίωση", ήτοι ένα Βασικό Επίδομα (σαν αυτά που ήδη παίρνουμε, και τα οποία φυσικά μας προετοιμάζουν για αυτήν την κανονικότητα). 

Και για όσους χαίρονται που θα πληρώνονται "να κάθονται", τους έχω άσχημα νέα.

Αφενός διότι το επίδομα αυτό μετά βίας θα καλύπτει βασικές ανάγκες. Αφετέρου, και κυριότερον, διότι το UBI αποτελεί την επιτομή της σοσιαλιστικής (αποτυχημένης) δυστοπίας. 

Αν η οικονομία έχει ένα Διάβολο, αυτός είναι το Επίδομα.

     Δε μπορεί να υπάρξει κοινωνία με UBI, όχι μόνο διότι είναι μαθηματικά αδύνατον, καθώς αποτελεί δημόσιο χρήμα, άρα πάλι δικά μας λεφτά, λεφτά που τυπώνονται από πληθωριστικό αέρα, και όχι πραγματική αξία παραγωγής.

     Δε μπορεί να υπάρξει κοινωνία με UBI, κυρίως διότι η ψευδής "ασφάλεια" ενός Βασικού Επιδόματος σκοτώνει τη βασική κινητήριος δύναμη της ανθρωπότητας: το φόβου του θανάτου. 

Το φόβου να μη μπορείς να παρέχεις για εσένα και την οικογένειά σου. 

Το "μαξιλάρι" ενός επιδόματος σκοτώνει το πολυμήχανο ένστικτο επιβίωσης, και άρα τα γρανάζια που μας ωθούν σε μεγαλεία.

     Ένα Καθολικό Επίδομα θα μπορούσε μόνο να λειτουργήσει φαινομενικά, το πρώτο διάστημα, καθότι θα "πατούσε" στις πλάτες του καπιταλισμού. 

Μόλις η κοινωνία θα κατανάλωνε το "λίπος" της, και δεν εννοώ μόνο τις περιουσίες της, αλλά το ανθρώπινο κεφάλαιο, τις ιδέες μας (που γεννιούνται καλύτερα μόνο μέσα από τη δίψα και την πάλη για ζωή), τότε το σύστημα θα κατέρρεε. 

Είναι μία κόλαση που πολύ φοβάμαι πως θα ζήσουμε.

     Διότι, όπως έχουμε αναλύσει στο παρελθόν, δε μπορεί να υπάρξει UBI χωρίς ΑΙ, και δε μπορεί να υπάρξει AI δίχως UBI. 

Ένα παγκόσμιο βασικό επίδομα είναι μοιραία συνέπεια της 4ης βιομηχανικής επανάστασης. 

Και εφόσον η ΑΙ είναι ήδη εδώ, να είστε σίγουροι πως θα έρθει και το UBI (είναι ήδη εδώ, προς το παρόν με τη μορφή υπο-επιδομάτων, fuel pass κλπ). 

Είναι κάτι που έχουν παραδεχθεί όλοι οι πρωτεργάτες της 4ης βιομ. επανάστασης, όπως ο Elon Musk. 

Το UBI είναι αναπόφευκτο. 

Το «Χ» και η «World ID» είναι το πρώτο βήμα.

...Και για όλους αυτούς θα πρέπει να υπάρξει «αποζημίωση», ήτοι ένα Βασικό Επίδομα (σαν αυτά που ήδη παίρνουμε, και τα οποία φυσικά μας προετοιμάζουν για αυτήν την κανονικότητα). 

Και για όσους χαίρονται που θα πληρώνονται «να κάθονται», τους έχω άσχημα νέα.

Αφενός διότι το επίδομα αυτό μετά βίας θα καλύπτει βασικές ανάγκες. Αφετέρου, και κυριότερον, διότι το UBI αποτελεί την επιτομή της σοσιαλιστικής (αποτυχημένης) δυστοπίας. 

Αν η οικονομία έχει ένα Διάβολο, αυτός είναι το Επίδομα...

    -. για τη συνέχεια του άρθρου: https://radar.gr/article/erchetai-to-pagkosmio-psifiako-diavatirio

...και βέβαια ας ξαναδούμε την "Utopia". H κοινωνία που οι πολίτες αστυνομεύονται μεταξύ τους με τα κινητά τηλέφωνα - πόσο κοντά ή πόσο μακρυά είμαστε;

*Γιάννης Τσιρογιάννης

Το σύνδρομο της Στοκχόλμης από το οποίο πάσχει μεγάλο μέρος της ανθρωπότητας

Το να δουλεύεις για να πλουτίζουν άλλοι με μια ελάχιστη αμοιβή, ή ακόμη και σε κατάσταση δουλείας, και να το κάνεις πεπεισμένος ότι αυτό είναι φυσιολογικό και σου δίνει αξία, είναι μια σαφής ένδειξη ότι πάσχεις από το Σύνδρομο της Στοκχόλμης.

Το Σύνδρομο της Στοκχόλμης είναι μια ασθένεια από την οποία πάσχουν τα άτομα που ταυτίζονται με εκείνους που τους ασκούν βία, υιοθετώντας ως δικό τους το σκοπό εκείνων που τους κακοποιούν και προτιμώντας να μην απομακρυνθούν από αυτούς τη στιγμή που θα μπορούσαν να το κάνουν, ενώ ταυτόχρονα απομακρύνονται από εκείνους που μπορούν να τους βοηθήσουν.
Ο όρος Σύνδρομο της Στοκχόλμης επινοήθηκε στη Στοκχόλμη/Σουηδία το 1973, όταν, κατά τη διάρκεια μιας ληστείας σε τράπεζα, μία από τους ομήρους προτιμούσε να μείνει στο πλευρό του απαγωγέα της αντί να πάει με την αστυνομία.
Σήμερα ο όρος αυτός χρησιμοποιείται για περιπτώσεις απαγωγών, κακομεταχείρισης των γυναικών, εντός των επιχειρήσεων και σε κάποιες ακόμη περιπτώσεις.
Οι ειδικοί λένε ότι πρόκειται για ένα προσωρινό παθολογικό φαινόμενο. 

Η περίπτωση που θα μας απασχολήσει σήμερα, αφορά, δυστυχώς, σε ένα φαινόμενο που διαρκεί αιώνες και που η ρίζα και τα συμπτώματά του μεταφέρονται από γενιά σε γενιά. Ωστόσο, βρισκόμαστε σήμερα μπροστά στη δυνατότητα να ελευθερωθούμε από αυτήν τη βιβλική κατάρα, δεδομένων των κοινωνικο-οικονομικών συνθηκών της ιστορικής στιγμής στην οποία μας έτυχε να ζούμε.
Μιλάμε για έναν τύπο του Συνδρόμου της Στοκχόλμης από το οποίο πάσχει η Ανθρωπότητα εδώ και αιώνες και που, όπως συμβαίνει με τις περισσότερες ψυχικές ασθένειες, ο πάσχων δεν μπορεί να την αναγνωρίσει. 

Αναφερόμαστε στο πώς αξιολογούμε την απασχόληση ως ένα στοιχείο ή μέσο που μας επιτρέπει να ζούμε ή να επιβιώνουμε, που μας δίνει αξιοπρέπεια και που μπορεί να μας κάνει ευτυχισμένους, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.
Μιλώντας για απασχόληση, αναφερόμαστε στην αμειβόμενη εργασία. 

Και θα χρησιμοποιήσουμε τον όρο ‘απασχόληση’ σκόπιμα για να τη διακρίνουμε από την εργασία, που περικλείει σχεδόν κάθε δαστηριότητα του ανθρώπινου όντος.
Και γιατί μιλάμε για Σύνδρομο της Στοκχόλμης όταν αναφερόμαστε στην αμειβόμενη εργασία; Αυτό είναι ένα ερώτημα που θα προσπαθήσουμε να απαντήσουμε στο σύντομο αυτό κείμενο.
Έχουμε υιοθετήσει την επιχειρηματολογία εκείνων που μας υποδουλώνουν
Ας φανταστούμε για μια στιγμή ότι μπορούμε να βρεθούμε στο διάστημα και να παρατηρήσουμε τον πλανήτη μας και τα ήθη του. 

Πώς θα εξηγούσαμε το γεγονός ότι κάποιοι λίγοι άνθρωποι συσσωρεύουν πλούτο κι άλλο πλούτο ενώ η μεγάλη πλειοψηφία δουλεύει οικειοθελώς έτσι ώστε χάρη στο δικό της μόχθο να συνεχίσουν αυτοί οι λίγοι να συσσωρεύουν πλούτο; 

Πώς είναι δυνατό η μεγάλη πλειοψηφία του πληθυσμού να αποδέχεται ότι αυτός ο πλούτος που ανήκει σε όλους –μια και αντιστοιχεί στους φυσικούς μας πόρους ή στην ιστορική συσσώρευση χιλιάδων γενεών- έχει μετατραπεί σε ιδιοκτησία αυτών των λίγων;
Θα μου πείτε ότι εκατομμύρια άνθρωποι πάνε ευχαριστημένοι στη δουλειά τους, ότι άλλοι πάλι δεν πάνε με τόση προθυμία αλλά αισθάνονται υποχρεωμένοι να το κάνουν … 

Το σίγουρο είναι ότι μια συνηθισμένη ερώτηση όταν δύο άνθρωποι γνωρίζονται είναι: "Τι δουλειά κάνεις; και μια συνηθισμένη απάντηση: είμαι οικοδόμος, 

δημοσιογράφος, 

μανάβης, 

ανεργος, συνταξιούχος... 

Υποθέτουμε ότι η «ουσία» μας μάς δίνεται από το επάγγελμά μας. 

Σε τέτοιο σημείο έχει φτάσει η αξία της απασχόλησης.
Αυτό, αν μη τι άλλο, είναι πρόβλημα. 

Όχι μόνο επειδή σε αυτήν την κοινωνία το να κανείς ένα ή άλλο επάγγελμα σού δίνει το ανάλογο γόητρο και τα χρήματα που το συνοδεύουν, αλλά και επειδή γίνεται αποδεκτό από μια μεγάλη πλειοψηφία ότι αυτό που δικαιώνει τον άνθρωπο είναι η απασχόληση, όπως σημειώσαμε παραπάνω. 

Φυσικά, αυτή η επιχειρηματολογία που έχουν αναπτύξει εκείνοι που έχουν στα χέρια τους την εξουσία –που την έχουν σφετεριστεί από ολόκληρη την κοινωνία- ήταν και συνεχίζει να είναι χρήσιμη για τη διατήρηση του παρόντος συστήματος.
Πώς έχουμε φτάσει να υιοθετήσουμε την επιχειρηματολογία των ισχυρών
Για να διατηρηθεί μέσα στο χρόνο, ήταν απαραίτητο κάτι περισσότερο από την επιβολή της μέσω της βίας, όπως συνέβη ίσως τον πρώτο καιρό της δημιουργίας αυτής της μορφής σχέσης ανάμεσα στους ανθρώπους.
Ήταν απαραίτητα εργαλεία μεγαλύτερης κλίμακας. 

Ας δούμε μερικά απ’ αυτά, που χρησιμοποιούνται και σήμερα:
1.- Ένας μύθος που είναι ριζωμένος στις πιο βαθιές πεποιθήσεις των ατόμων και των κοινωνιών, μύθος που συνήθως είναι θρησκευτικός. 

Σε αυτήν τη συγκεκριμένη περίπτωση, βλέπουμε ότι στο βασικό μύθο που υπάρχει στον δικό μας το δυτικό πολιτισμό, και που έχει επικρατήσει και στον υπόλοιπο πλανήτη, διά της βίας σε πολλές περιπτώσεις, είναι ξεκάθαρη αυτή η επιχειρηματολογία στο σημείο όπου η Βίβλος λέει: "με τον ιδρώτα του προσώπου σου θα τρως το ψωμί σου"
Είτε αρέσει είτε όχι στους υπερασπιστές ορισμένων ιδεολογιών, αυτός ο μύθος βρίσκεται στη βάση του πολιτισμού μας και σ’ αυτόν στηρίζονται τόσο οι φιλελεύθεροι όσο και οι μαρξιστές, γυναίκες και άντρες που αυτοκαθορίζονται δεξιοί ή αριστεροί, πιστοί ή αγνωστικιστές… 

Όλοι είμαστε επηρεασμένοι από αυτόν το μύθο και τον τρόπο σκέψης που τον συνοδεύει.
2.- Χρειάζεται ωστόσο να υπάρχουν και πολιτικοί που υπηρετούν τα συμφέροντα των μεγάλων οικονομικών δυνάμεων.
3.- Και μέσα επικοινωνίας που βοηθούν να χτιστεί, να υποστηριχθεί και να ανατροφοδοτηθεί η επιχειρηματολογία που διατηρεί αυτήν την κατάσταση πραγμάτων.
Δε θα υπάρχει πλέον πλήρης απασχόληση
Αλλά όλο αυτό γίνεται μη βιώσιμο. 

Ήδη δεν υπάρχει απασχόληση για όλους και δε θα υπάρχει ούτε στο μέλλον. Εκατομμύρια θέσεις εργασίας εξαφανίζονται καθώς αντικαθίστανται από μηχανές, κάτι που –όπως ξέρουμε- γεννά κάθε μέρα περισσότερο πλούτο και μας φαίνεται, από την άλλη πλευρά, ιδιαίτερα θετικό και ενθαρρυντικό.
Αλλά επιστρέφοντας στο θέμα μας. 

Τι κάνουν εκατομμύρια άνθρωποι που η αξία τους εξαρτάται από την απασχόλησή τους, όταν τη στερούνται ή όταν αυτή δεν τους δίνει τα προς το ζην; 

Συμβαίνει αυτό που βλέπουμε καθημερινά: ότι η δυσφορία γενικεύεται, ότι οι προσωπικές και κοινωνικές εντάσεις αυξάνονται, ότι το μέλλον κλείνει για εκατομμύρια ανθρώπους και πως όσοι πλήττονται αναπτύσσσουν σωματικές και ψυχικές ασθένειες, φτάνοντας σε ουκ ολίγες περιπτώσεις ακόμη και στην αυτοκτονία.
Είναι –φυσικά-παράδοξο ότι, ενώ ο πλούτος που υπάρχει στον πλανήτη μας θα επέτρεπε σε όλους τους κατοίκους του να ζουν αξιοπρεπώς, εμφανίζεται ξαφνικά μια "κρίση" και αυτό δικαιολογεί να μένουν όλο και περισσότεροι άνθρωποι χωρίς απασχόληση ή η απασχόληση που είχαν να αποτιμάται και να πληρώνεται όλο και λιγότερο, ενώ μια μειοψηφία αυξάνει όλο και περισσότερο τον πλούτο της.
Απαντήσεις που δίνονται σήμερα
Μπροστά σ’ αυτό το σκηνικό που διαμορφώνεται και στο οποίο δε διαφαίνεται κάποια μεσοπρόθεσμη ή μακροπρόθεσμη λύση, ό,τι κι αν λέγεται κι όσο κι αν θέλουμε να πιστεύουμε το αντίθετο, δίνονται διάφορες απαντήσεις.
Κάποιες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, για παράδειγμα, επέλεξαν απροκάλυπτα να νομοθετήσουν υπέρ των μεγάλων επιχειρήσεων μειώνοντας τη φορολογία τους, ενώ ταυτόχρονα αυξάνουν τη φορολογία των υπολοίπων, καταργώντας, επί τη ευκαιρία, θεμελιώδη δικαιώματα που αναφέρονται στην ελευθερία έκφρασης ή την ελευθερία του συνέρχεσθαι, και κάνουν περικοπές σε βασικά δικαιώματα όπως η εκπαίδευση, η υγεία, οι συντάξεις… ιδιωτικοποιώντας αυτές τις υπηρεσίες ή μειώνοντας τα ποσά του προϋπολογισμού που προορίζονται γι’ αυτές.
Αφετέρου, η παραδοσιακή αριστερά συνεχίζει να διεκδικεί ως μοναδική λύση την πλήρη απσχόληση. 

Κάτι που δεν πρόκειται να γίνει, αλλά πιθανά δε βλέπουν άλλη διέξοδο επειδή πάσχουν επίσης από αυτό το Σύνδρομο της Στοκχόλμης, ή αν το αντιλαμβάνονται, προτιμούν να μην το εκφράσουν επειδή ο τρόπος λειτουργίας τους θα κατέρρεε.
Εδώ και κάποιες δεκαετίες, ωστόσο, αν και είναι μια ιδέα ακόμη πιο παλιά, και ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια, πολλοί άνθρωποι και οργανώσεις διεκδικούν –μεταξύ άλλων μέτρων- ένα καθολικό και ανεπιφύλακτο βασικό εισόδημα  για όλους.
Θα πάρουμε αυτήν την πρόταση ως ένα παράδειγμα εξόδου από τη μη βιώσιμη κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε, και επειδή σήμερα βρίσκεται στο προσκήνιο και επειδή είναι ένα μέτρο που θα μπορούσε να δώσει απάντηση στην κατάσταση της συστημικής φτώχιας, ενώ ταυτόχρονα θα ήταν ένα πρώτο βήμα προς την κατεύθυνση αναδιανομής του πλούτου που, όπως είπαμε στην αρχή, ανήκει σε όλους.
Αλλά, οποία έκπληξις! 

Η πλειοψηφία του πληθυσμού δε συμφωνεί με την υλοποίηση αυτού του μέτρου, σίγουρα επειδή η πληροφόρηση που έχει πάρει είναι διαστρεβλωμένη, αλλά το γεγονός είναι ότι σήμερα η εφαρμογή του αμφισβητείται. 

Είναι σημαντικό να σημειώσουμε ότι μεγάλο μέρος αυτών των ατόμων είναι ταυτόχρονα θύματα της τεχνολογικής εξέλιξης, της περίφημης κρίσης, της κλοπής των πόρων τους, κ.λπ.
«Είναι σωστό να δίνουμε χρήματα σε κάποιον που δεν κάνει τίποτα; 

Να συντηρούμε τεμπέληδες! –επιχειρηματολογούν-, από πού θα βγουν τα χρήματα; 

–Αναρωτιούνται, επαναλαμβάνοντας τα επιχειρήματα των ισχυρών, εκείνων που η μοναδική τους απασχόληση είναι να συσσωρεύουν πλούτη, εκείνων που εκμεταλλεύονται και ασκούν βία.
Επιμένουμε ότι δίνουμε αυτό το παράδειγμα επειδή μας επιτρέπει να δούμε ξεκάθαρα πώς μια μεγάλη πλειοψηφία του πληθυσμού έχει υιοθετήσει την επιχειρηματολογία εκείνων "που την κακοποιούν ή την εκμεταλεύονται" και βλέπει τα άλλα θύματα ως εχθρούς, για παράδειγμα, τους μετανάστες.
Δε θα αναλύσουμε όλη τη διαδικασία που οδήγησε στο σημείο που βρισκόμαστε σήμερα, το πώς ιδιωτικοποιήθηκαν όλα αυτά που ανήκαν σε όλους ή σε κανέναν. 

Θελήσαμε απλά να μιλήσουμε γι’ αυτήν την ασθένεια που εξακολουθεί να πλήττει την πλειοψηφία του πληθυσμού και για τη σημασία του μύθου, που συνεχίζει να τροφοδοτείται από τους πολιτικούς, τους νομοθέτες, τους διαμορφωτές απόψεων… που δουλεύουν για να διατηρείται αυτό το κάθετο και βίαιο σύστημα, μαζί με τα μέσα διάδοσης, που κάθε μέρα παίζουν όλο και καλύτερα το ρόλο τους ως μέσα προπαγάνδας υπέρ των ισχυρών.
Σήμερα περισσότερο από ποτέ έχει ζωτική σημασία να αξιώσουμε την ανθρωπιστική οπτική του ανθρώπινου όντος, μια οπτική που εξηγεί ότι ένας άνθρωπος έχει αξία επειδή γεννήθηκε άνθρωπος, και ότι δεν μπορεί να μπαίνει άλλη αξία πάνω από τη ζωή του και την ελευθερία του.
     Συμπεράσματα: βρισκόμαστε μπροστά στην πραγματική δυνατότητα απελευθέρωσης του ανθρώπου
 “Ακόμη δεν καταλαβαίνουν ότι η μηχανή είναι ο λυτρωτής της ανθρωπότητας, ο Θεός που θα απελευθερώσει τον άνθρωπο από τη φτώχια και τη μισθωτή εργασία, ο Θεός που θα τους δώσει την αναψυχή και την ελευθερία”, έγραφε ο Paul Lafargue το 1883.
Επειδή, αφενός, δε θα υπάρξει πλέον πλήρης απασχόληση και, αφετέρου, επειδή βρισκόμαστε μπροστά στην ιστορική δυνατότητα να απελευθερωθούμε από την εργασία ως στοιχείο ελέγχου και υποδούλωσης, είναι σημαντικό να θέσουμε υπό αμφισβήτηση τις πεποιθήσεις μας γύρω από αυτό το θέμα, τον τρόπο που βλέπουμε τον εαυτό μας και τους άλλους, και το φόβο της φτώχιας, απαιτώντας να αναδιανεμηθεί ο πλούτος που ανήκει σε όλους, πράγμα που θα επέτρεπε σε όλη την ανθρωπότητα να ζήσει αξιοπρεπώς.
Ας σταματήσουμε να υιοθετούμε τα επιχειρήματα των ισχυρών, ότι δεν υπάρχει πλούτος και ότι είναι φυσιολογικό εκείνοι να μας ληστεύουν και να μας υποδουλώνουν. 

Ας γιατρευτούμε από αυτήν την αρρώστια που έχουμε τροφοδοτήσει επί αιώνες χωρίς να το καταλαβαίνουμε. 

Σήμερα υπάρχει η πραγματική δυνατότητα να απελευθερωθούμε.
Γι’ αυτό, μεταξύ άλλων, μπορούμε να αρχίσουμε διεκδικώντας ένα καθολικό και ανεπιφύλακτο βασικό εισόδημα.

Για το Σύνδρομο της Στοκχόλμης:

https://en.wikipedia.org/wiki/Stockholm_syndrome

http://medical-dictionary.thefreedictionary.com/Stockholm+syndrome

https://www.psychologytoday.com/blog/the-modern-time-crunch/201403/corporate-stockholm-syndrome

http://www.inquiriesjournal.com/articles/35/the-relationship-between-stockholm-syndrome-and-post-traumatic-stress-disorder-in-battered-women

Για το καθολικό βασικό εισόδημα:

https://en.wikipedia.org/wiki/Basic_income

Https://nuevohumanismorbu.wordpress.com/

Για το θέμα της απασχόλησης:

The right to be lazy. Paul Lafargue. 1882.

https://www.marxists.org/archive/lafargue/1883/lazy/index.htm

pressenza.com