Οι αστρονόμοι βρίσκουν στοιχεία ενός τεράστιου αντικειμένου πέρα ​​από την τροχιά του Ποσειδώνα - είναι ο πλανήτης 9?

Στα πέρατα του ηλιακού μας συστήματος, κάτι κολοσσιαίο ασκεί τη βαρυτική του επιρροή, προσφέροντας δελεαστικές ενδείξεις για την ύπαρξη ενός μυστηριώδους ουράνιου σώματος.
Ένα κλιμάκιο ερευνητών ισχυρίζεται ότι ανακάλυψε την "πιο ισχυρή στατιστική απόδειξη ότι ο Πλανήτης 9 είναι πραγματικά εκεί έξω", εξετάζοντας σχολαστικά μια ομάδα μακρινών, ακαθόριστων αντικειμένων που διασχίζουν την τροχιά του Ποσειδώνα.
Στην προσπάθεια για την ανακάλυψη πλανητών, η αναζήτηση στον ουρανό για ουράνια σώματα που περιφέρονται γύρω από μακρινά άστρα αποδεικνύεται σχετικά απλή σε σύγκριση με τον εντοπισμό αντίστοιχων εντός του δικού μας ηλιακού συστήματος. 
Οι αστρονόμοι χρησιμοποιούν τεχνικές όπως η "μέθοδος της διέλευσης/transit method", ανιχνεύοντας διακυμάνσεις στο αστρικό φως καθώς οι πλανήτες διέρχονται από τα άστρα που τους φιλοξενούν ή παρακολουθώντας τις αστρικές ταλαντώσεις που προκαλούνται από πλανήτες σε τροχιά. 

Αυτές οι μέθοδοι έχουν αποφέρει ένα σωρό ανακαλύψεις εξωπλανητών, ενώ ο αριθμός των πλανητών του ηλιακού μας συστήματος παραμένει σταθερός στους οκτώ.
Ιστορικά, η ανακάλυψη πλανητών εντός του ηλιακού μας συστήματος βασιζόταν σε δύο βασικές μεθόδους: την οπτική παρατήρηση και τις διαταραχές σε ουράνιες τροχιές. 
Η Αφροδίτη, 
ο Ερμής, 
ο Κρόνος, 
ο Δίας και ο Άρης κατασκοπεύτηκαν μέσω τηλεσκοπίων, ενώ ο Ουρανός έκανε το ντεμπούτο του το 1781, όταν ο αστρονόμος William Herschel διέκρινε τη μετατόπισή του σε σχέση με το αστρικό σκηνικό. 
Η παρουσία του Ποσειδώνα προέκυψε από τον Urbain Le Verrier το 1846, ο οποίος συμπέρανε την ύπαρξή του με βάση τις διαταραχές στην τροχιά του Ουρανού.
Ο Urbain Le Verrier  προέβλεψε με μαθηματικά μέσα την ύπαρξή του.
Στις 23 Σεπτεμβρίου 1846, μετά από μόνο μια ώρα αναζήτησης, ο Galle βρήκε τον Ποσειδώνα σε απόσταση μιας μοίρας από τη θέση που είχε υπολογίσει ο Le Verrier. 
Ως αποτέλεσμα αυτού του επιτεύγματος, ο Le Verrier έλαβε, μεταξύ άλλων, το μετάλλιο Copley από τη Βασιλική Εταιρεία του Λονδίνου και ονομάστηκε αξιωματικός στη Λεγεώνα της Τιμής . Μια έδρα αστρονομίας δημιουργήθηκε για αυτόν στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού
Ωστόσο, το έπος της εξερεύνησης του ηλιακού συστήματος μπορεί να έχει ακόμη ένα κεφάλαιο. 
Το 2015, δύο αστρονόμοι του Caltech πρότειναν στοιχεία που υποδηλώνουν τη βαρυτική συσσωμάτωση έξι δια-Ποσειδώνιων αντικειμένων, υπονοώντας τη βαρυτική έλξη ενός μακρινού μεγαθήριου. 
Παρά τις επιφυλάξεις σχετικά με τις στατιστικές ανωμαλίες, οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι τα αντικείμενα αυτά μπορεί να είναι εγκλωβισμένα από μια αόρατη πλανητική μάζα πέρα από τον Ποσειδώνα.
Σε μια πρόσφατη μελέτη, η ομάδα εξέτασε προσεκτικά αντικείμενα μακράς περιόδου που τέμνουν την τροχιακή πορεία του Ποσειδώνα, παρατηρώντας ότι οι αποστάσεις περιηλίου τους κυμαίνονταν μεταξύ 15 και 30 αστρονομικών μονάδων (AU), με μία AU να αντιστοιχεί στην απόσταση Γης-Ήλιου.
Χρησιμοποιώντας προσομοιώσεις για την αποκρυπτογράφηση της τροχιακής δυναμικής, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα μοντέλα που ενσωματώνουν έναν τεράστιο πλανήτη πέρα από την περιοχή του Ποσειδώνα προσέφεραν εξαιρετικά καλύτερες εξηγήσεις για τις σταθερές τροχιές των αντικειμένων σε σύγκριση με τα σενάρια χωρίς τον πλανήτη 9. 
Οι προσομοιώσεις συνυπολόγισαν πρόσθετες μεταβλητές όπως οι γαλαξιακές παλίρροιες και οι αστρικές βαρυτικές επιδράσεις.
Αν και τα ευρήματα είναι ενδιαφέροντα, είναι ελάχιστα για να προσδιορίσουν την ακριβή θέση του μυστηριώδους και ασύλληπτου πλανήτη. 
Ευτυχώς, μια λύση μπορεί να βρίσκεται στον ορίζοντα.
"Είναι συναρπαστικό ότι η δυναμική που περιγράφεται εδώ, μαζί με όλες τις άλλες πηγές αποδείξεων για τον πλανήτη 9, θα αντιμετωπίσει σύντομα μια αυστηρή δοκιμασία με την έναρξη λειτουργίας του αστεροσκοπείο Vera Rubin", επιβεβαίωσε η ομάδα. 
"Αυτή η επερχόμενη φάση της εξερεύνησης υπόσχεται την αποκάλυψη των μυστηρίων που κρύβονται στις εξωτερικές περιοχές του ηλιακού μας συστήματος".
Η εργασία, η οποία είναι διαθέσιμη στον pre-print server arXiv, έχει προγραμματιστεί για δημοσίευση στο The Astrophysical Journal Letters, προαναγγέλλοντας ένα σημαντικό βήμα προς τα εμπρός στην προσπάθειά μας να κατανοήσουμε τα αινιγματικά βάθη της ουράνιας γειτονιάς μας.
Ποια ήταν η Vera Rubin - Η Vera  Rubin, ήταν Αμερικανίδα αστρονόμος με πρωτοπόρο έργο στη μελέτη των ταχυτήτων περιστροφής των γαλαξιών. 
Ανακάλυψε την ασυμφωνία μεταξύ της προβλεπόμενης γωνιακής ταχύτητας των γαλαξιών και της παρατηρούμενης, κάτι που έγινε γνωστό ως "πρόβλημα της περιστροφής των γαλαξιών". Αν και αρχικώς έγιναν δεκτά με σκεπτικισμό, τα αποτελέσματα της Vera Rubin επιβεβαιώθηκαν κατά τις επόμενες δεκαετίες.
Mεταμόρφωσε τη σύγχρονη αστρονομία και φυσική με τις παρατηρήσεις της που έδειχναν ότι οι γαλαξίες και τα άστρα είναι βυθισμένα στη βαρυτική επίδραση αχανών νεφών σκοτεινής ύλης. 
Η έρευνά της βοήθησε να εισέλθουμε σε μία κοπερνίκειας κλίμακας αλλαγή στην κοσμική μας συνείδηση: στη συνειδητοποίηση ότι αυτό που οι αστρονόμοι έβλεπαν ανέκαθεν και πίστευαν ότι ήταν ολόκληρο το Σύμπαν αποτελούσε απλώς την ορατή κορυφή ενός μυστήριου παγόβουνου. 
Σε αναγνώριση των επιτευγμάτων της, η Vera Rubin εξελέγη μέλος της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών και το 1993 της απονεμήθηκε το National Medal of Science. 
Αλλά καθ' όλη τη διάρκεια της καριέρας της, η Rubin δεν επιδίωξε την καταξίωση ή την αναγνώριση. 
Αντίθετα, στόχος της ήταν η προσωπική ικανοποίηση από την επιστημονική ανακάλυψη. "Κοιτάξαμε σε έναν νέο κόσμο και είδαμε ότι είναι πιο μυστηριώδης και πιο πολύπλοκος από ό,τι είχαμε φανταστεί. 
Ακόμα περισσότερα μυστήρια του σύμπαντος παραμένουν κρυμμένα. 
Η ανακάλυψή τους περιμένει τους τολμηρούς επιστήμονες του μέλλοντος. 
Μου αρέσει αυτός ο τρόπος"
                         κείμενο και επιμέλεια κειμένου ntina
πηγές πληροφόρησης:
https://rubinobservatory.org/
https://en.wikipedia.org/wiki/Vera_C._Rubin_Observatory
https://www.amnh.org/learn-teach/curriculum-collections/cosmic-horizons-book/vera-rubin-dark-matter
https://hasanjasim.online/astronomers-find-evidence-of-a-massive-object-beyond-the-orbit-of-neptune/

https://www.skyatnightmagazine.com/space-science/exoplanets-transit-method

Πλανήτης-9: Ένας κόσμος που δεν θα έπρεπε να υπάρχει

 η παρουσία του πλανήτη-9 παραμένει λίγο μυστήριο.

«Τα στοιχεία δείχνουν την ύπαρξη του πλανήτη-9, αλλά δεν μπορούμε για ορισμένα να εξηγήσουμε πώς προήλθαν»

Νωρίτερα αυτή τη χρονιά οι επιστήμονες παρουσίασαν στοιχεία για τον πλανήτη-9, έναν πλανήτη με μάζα συγκρίσιμη με αυτή του Ποσειδώνα, ο οποίος κινείται σε ελλειπτική τροχιά δέκα φορές μακρύτερα από τον Ήλιο από ότι ο Πλούτων.
Από τότε οι θεωρητικοί προβληματίζονται σχετικά με το πώς αυτός ο πλανήτης θα μπορούσε να καταλήξει σε μια τέτοια απομακρυσμένη τροχιά.
Μια νέα μελέτη από το Harvard-Smithsonian Center for Astrophysics (CfA), που δημοσιεύθηκε στο Astrophysical Journal Letters, εξετάζει ένα αριθμό σεναρίων και διαπιστώνει ότι πολλά από αυτά έχουν χαμηλές πιθανότητες.
Επομένως η παρουσία του πλανήτη-9 παραμένει λίγο μυστήριο.
«Τα στοιχεία δείχνουν την ύπαρξη του πλανήτη-9, αλλά δεν μπορούμε για ορισμένα να εξηγήσουμε πώς προήλθαν», δηλώθηκε από τον επικεφαλής συγγραφέα της μελέτης.

Ο πλανήτης-9 περιφέρεται γύρω από τον Ήλιο μας σε αποστάσεις περίπου 400 έως 1500 αστρονομικές μονάδες [egno: μια αστρονομική μονάδα (A.U.) είναι η μέση απόσταση της Γης από τον Ήλιο, ισοδύναμη με 149.597.870.700 μέτρα ακριβώς.
Ας σημειωθεί ότι η πρώτη μέτρηση της απόστασης αυτής έγινε από τον Ερατοσθένη – περίπου το 200 π.Χ. – ο οποίος εκτίμησε την απόσταση από τον Ήλιο στα 804 εκατομμύρια στάδια, δηλαδή περίπου 150 εκατομμύρια χιλιόμετρα, τιμή πολύ κοντά στην πραγματική].
Αυτή η απόσταση τοποθετεί τον πλανήτη-9 πολύ μακριά από όλους τους άλλους πλανήτες στο ηλιακό μας σύστημα.
Το ερώτημα που προκύπτει είναι:
Διαμορφώθηκε εκεί ή διαμορφώθηκε κάπου αλλού και εγκαταστάθηκε στην ασυνήθιστη τροχιά του αργότερα;

Οι συγγραφείς της μελέτης -Gongjie Li αστρονόμος στο CfA και Fred Adams από το Πανεπιστήμιο του Michigan- πραγματοποίησαν εκατομμύρια προσομοιώσεις προκειμένου να εξετάσουν τρεις δυνατότητες:
Η πρώτη και πιο πιθανή εμπλέκει ένα διερχόμενο άστρο που τράβηξε τον πλανήτη-9 προς τα έξω. Μια τέτοια αλληλεπίδραση θα μπορούσε όχι μόνο να σπρώξει τον πλανήτη σε μια ευρύτερη τροχιά, αλλά και να κάνει επίσης την τροχιά του ελλειπτική.
Και καθώς ο Ήλιος διαμορφώθηκε σε ένα σμήνος άστρων με διάφορους γείτονες, τέτοιες αστρικές συναντήσεις ήταν περισσότερο κοινές στο πρώιμο ηλιακό μας σύστημα.
Ωστόσο, ένα άστρο-«εισβολέας» είναι πιο πιθανό να τράβηξε τον πλανήτη-9 τελείως μακριά και να τον έβγαζε από το ηλιακό σύστημα.
Οι Li και Adams βρήκαν μόνο ένα 10% πιθανότητα, στην καλύτερη περίπτωση, του πλανήτη-9 να καταλήγει στην τρέχουσα τροχιά του.

Ο αστρονόμος του CfA, Scott Kenyon, θεωρεί πως έχει τη λύση για τη δυσκολία αυτή.
Σε δυο εργασίες που υποβλήθηκαν στο περιοδικό Astrophysical Journal οι συγγραφείς -Scott Kenyon και Benjamin Bromley από το Πανεπιστήμιο της Utah- χρησιμοποίησαν προσομοιώσεις σε υπολογιστές και κατασκεύασαν αξιόπιστα σενάρια για τη διαμόρφωση του πλανήτη-9 σε μια ευρεία τροχιά.
Η απλούστερη λύση που προτείνεται είναι ότι ο πλανήτης-9 σχηματίστηκε πολύ πιο κοντά στον Ήλιο και μετά αλληλεπίδρασε με τους άλλους αέριους γίγαντες, ιδιαίτερα το Δία και τον Κρόνο.
Μια σειρά από βαρυτικά λακτίσματα τότε θα μπορούσαν να έχουν σπρώξει τον πλανήτη σταδιακά σε μια μεγαλύτερη και πιο ελλειπτική τροχιά.
Η έξοδος από το ηλιακό σύστημα θα μπορούσε να αποφευχθεί από αλληλεπιδράσεις με τον δίσκο αερίων του ηλιακού συστήματος.

Τελικά, οι Li και Adams διερεύνησαν και δυο πιο «άγριες» δυνατότητες:
Ότι ο πλανήτης-9 είναι ένας εξωπλανήτης -ένας πλανήτης που περιφέρεται γύρω από ένα άστρο άλλο από τον Ήλιο μας- που «συνελήφθη» από ένα διερχόμενο αστρικό σύστημα ή είναι ένας ελεύθερα περιφερόμενος πλανήτης που «συνελήφθη» όταν παρασύρθηκε κοντά από το ηλιακό μας σύστημα. Ωστόσο, οι ερευνητές συμπεραίνουν ότι οι ευκαιρίες για καθένα από τα σενάρια αυτά είναι λιγότερο από 2%.

το άρθρου δημοσιεύτηκε στις 07/05/2016 στο:
physics4u.gr
~~~~~~~~~~~~~~~~~~
galatsinews:togalatsi.blogspot.gr

Ο Πλανήτης Εννέα υπάρχει, σύμφωνα με τα στοιχεία της NASA

καλλιτεχνική αναπαράσταση του πλανήτη 9

o Πλανήτης Εννέα είναι εκεί έξω και οι αστρονόμοι είναι αποφασισμένοι να το βρουν, σύμφωνα με νέα δήλωση της NASA.

στην πραγματικότητα, τα αυξανόμενα στοιχεία δείχνουν ότι είναι δύσκολο να φανταστούμε το ηλιακό μας σύστημα χωρίς τον αόρατο κόσμο-χωρίς αυτά που δεν έχουμε ανακαλύψει ακόμα!

ο υποθετικός πλανήτης πιστεύεται ότι είναι περίπου 10 φορές τη μάζα της Γης βρίσκεται στα σκοτεινά και εξώτερα σημεία του ηλιακού μας συστήματος, πέρα από τον Ποσειδώνα, και κινείται γύρω από τον Ήλιο σε απόσταση περίπου 500 φορές μεγαλύτερη από ό,τι ο πλανήτης μας.
ενώ ο μυστηριώδης αυτός κόσμος δεν έχει ακόμη βρεθεί , οι αστρονόμοι έχουν ανακαλύψει πολλά παράξενα χαρακτηριστικά του ηλιακού μας συστήματος που εξηγούνται καλύτερα από την παρουσία του πλανήτη 9, σύμφωνα με τη δήλωση της NASA .
"εάν φανταστούμε ότι ο Πλανήτης 9 δεν υπάρχει, τότε δημιουργούνται περισσότερα προβλήματα από όσα θα λύναμε με την ύπαρξή του.
ανέφερε ο κ. Konstantin Batygin, ένας πλανητικός αστροφυσικός στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Καλιφόρνιας στην Πασαντένα- the California Institute of Technology in Pasadena.
το 2016, ο Batygin και ο συντάκτης Mike Brown, ένας αστρονόμος στο Caltech, δημοσίευσαν μια μελέτη που εξέταζε τις ελλειπτικές τροχιές έξι γνωστών αντικειμένων στην ζώνη Kuiper, μια μακρινή περιοχή από παγωμένα σώματα που εκτείνονται από τον Ποσειδώνα στον εξωτερικό διαστρικό χώρο.
τα ευρήματά τους αποκάλυψαν ότι όλα αυτά τα αντικείμενα της ζώνης Kuiper έχουν ελλειπτικές τροχιές που δείχνουν προς την ίδια κατεύθυνση και έχουν κλίση περίπου 30 μοίρες "προς τα κάτω"
τέλος, οι ερευνητές καταδεικνύουν πώς η παρουσία του Πλανήτη Εννέα θα μπορούσε να εξηγήσει γιατί τα αντικείμενα της ζώνης Kuiper βρίσκονται σε τροχιά προς την αντίθετη κατεύθυνση από ό, τι άλλο στο ηλιακό σύστημα.
"κανένα άλλο μοντέλο δεν μπορεί να εξηγήσει την παράξενη κατάσταση αυτών των τροχιών υψηλής κλίσης", δήλωσε ο Batygin στη δήλωση του"
livescience.com
ntina panagiotou-taneatisgaleras.blogspot.gr

Πλανήτης-9: Ένας κόσμος που δεν θα έπρεπε να υπάρχει

Νωρίτερα αυτή τη χρονιά οι επιστήμονες παρουσίασαν στοιχεία για τον πλανήτη-9, έναν πλανήτη με μάζα συγκρίσιμη με αυτή του Ποσειδώνα, ο οποίος κινείται σε ελλειπτική τροχιά δέκα φορές μακρύτερα από τον Ήλιο από ότι ο Πλούτων.

Από τότε οι θεωρητικοί προβληματίζονται σχετικά με το πώς αυτός ο πλανήτης θα μπορούσε να καταλήξει σε μια τέτοια απομακρυσμένη τροχιά.

Μια νέα μελέτη από το Harvard-Smithsonian Center for Astrophysics (CfA), που δημοσιεύθηκε στο Astrophysical Journal Letters, εξετάζει ένα αριθμό σεναρίων και διαπιστώνει ότι πολλά από αυτά έχουν χαμηλές πιθανότητες.

Επομένως η παρουσία του πλανήτη-9 παραμένει λίγο μυστήριο. «Τα στοιχεία δείχνουν την ύπαρξη του πλανήτη-9, αλλά δεν μπορούμε για ορισμένα να εξηγήσουμε πώς προήλθαν», δηλώθηκε από τον επικεφαλής συγγραφέα της μελέτης

Νωρίτερα αυτή τη χρονιά οι επιστήμονες παρουσίασαν στοιχεία για τον πλανήτη-9, έναν πλανήτη με μάζα συγκρίσιμη με αυτή του Ποσειδώνα, ο οποίος κινείται σε ελλειπτική τροχιά δέκα φορές μακρύτερα από τον Ήλιο από ότι ο Πλούτων.

Από τότε οι θεωρητικοί προβληματίζονται σχετικά με το πώς αυτός ο πλανήτης θα μπορούσε να καταλήξει σε μια τέτοια απομακρυσμένη τροχιά.

Μια νέα μελέτη από το Harvard-Smithsonian Center for Astrophysics (CfA), που δημοσιεύθηκε στο Astrophysical Journal Letters, εξετάζει ένα αριθμό σεναρίων και διαπιστώνει ότι πολλά από αυτά έχουν χαμηλές πιθανότητες.

Επομένως η παρουσία του πλανήτη-9 παραμένει λίγο μυστήριο.

«Τα στοιχεία δείχνουν την ύπαρξη του πλανήτη-9, αλλά δεν μπορούμε για ορισμένα να εξηγήσουμε πώς προήλθαν», δηλώθηκε από τον επικεφαλής συγγραφέα της μελέτης.

Ο πλανήτης-9 περιφέρεται γύρω από τον Ήλιο μας σε αποστάσεις περίπου 400 έως 1500 αστρονομικές μονάδες [egno: μια αστρονομική μονάδα (A.U.) είναι η μέση απόσταση της Γης από τον Ήλιο, ισοδύναμη με 149.597.870.700 μέτρα ακριβώς.

Ας σημειωθεί ότι η πρώτη μέτρηση της απόστασης αυτής έγινε από τον Ερατοσθένη – περίπου το 200 π.Χ. – ο οποίος εκτίμησε την απόσταση από τον Ήλιο στα 804 εκατομμύρια στάδια, δηλαδή περίπου 150 εκατομμύρια χιλιόμετρα, τιμή πολύ κοντά στην πραγματική].

Αυτή η απόσταση τοποθετεί τον πλανήτη-9 πολύ μακριά από όλους τους άλλους πλανήτες στο ηλιακό μας σύστημα.

Το ερώτημα που προκύπτει είναι: Διαμορφώθηκε εκεί ή διαμορφώθηκε κάπου αλλού και εγκαταστάθηκε στην ασυνήθιστη τροχιά του αργότερα;

Οι συγγραφείς της μελέτης (Gongjie Li αστρονόμος στο CfA και Fred Adams από το Πανεπιστήμιο του Michigan) πραγματοποίησαν εκατομμύρια προσομοιώσεις προκειμένου να εξετάσουν τρεις δυνατότητες:

Η πρώτη και πιο πιθανή εμπλέκει ένα διερχόμενο άστρο που τράβηξε τον πλανήτη-9 προς τα έξω. Μια τέτοια αλληλεπίδραση θα μπορούσε όχι μόνο να σπρώξει τον πλανήτη σε μια ευρύτερη τροχιά, αλλά και να κάνει επίσης την τροχιά του ελλειπτική.

Και καθώς ο Ήλιος διαμορφώθηκε σε ένα σμήνος άστρων με διάφορους γείτονες, τέτοιες αστρικές συναντήσεις ήταν περισσότερο κοινές στο πρώιμο ηλιακό μας σύστημα.

Ωστόσο, ένα άστρο-«εισβολέας» είναι πιο πιθανό να τράβηξε τον πλανήτη-9 τελείως μακριά και να τον έβγαζε από το ηλιακό σύστημα.

Οι Li και Adams βρήκαν μόνο ένα 10% πιθανότητα, στην καλύτερη περίπτωση, του πλανήτη-9 να καταλήγει στην τρέχουσα τροχιά του.

Ο αστρονόμος του CfA, Scott Kenyon, θεωρεί πως έχει τη λύση για τη δυσκολία αυτή.

Σε δυο εργασίες που υποβλήθηκαν στο περιοδικό Astrophysical Journal οι συγγραφείς (Scott Kenyon και Benjamin Bromley από το Πανεπιστήμιο της Utah) χρησιμοποίησαν προσομοιώσεις σε υπολογιστές και κατασκεύασαν αξιόπιστα σενάρια για τη διαμόρφωση του πλανήτη-9 σε μια ευρεία τροχιά.

Η απλούστερη λύση που προτείνεται είναι ότι ο πλανήτης-9 σχηματίστηκε πολύ πιο κοντά στον Ήλιο και μετά αλληλεπίδρασε με τους άλλους αέριους γίγαντες, ιδιαίτερα το Δία και τον Κρόνο.

Μια σειρά από βαρυτικά λακτίσματα τότε θα μπορούσαν να έχουν σπρώξει τον πλανήτη σταδιακά σε μια μεγαλύτερη και πιο ελλειπτική τροχιά.

Η έξοδος από το ηλιακό σύστημα θα μπορούσε να αποφευχθεί από αλληλεπιδράσεις με τον δίσκο αερίων του ηλιακού συστήματος.

Τελικά, οι Li και Adams διερεύνησαν και δυο πιο «άγριες» δυνατότητες:

Ότι ο πλανήτης-9 είναι ένας εξωπλανήτης [ένας πλανήτης που περιφέρεται γύρω από ένα άστρο άλλο από τον Ήλιο μας] που «συνελήφθη» από ένα διερχόμενο αστρικό σύστημα ή είναι ένας ελεύθερα περιφερόμενος πλανήτης που «συνελήφθη» όταν παρασύρθηκε κοντά από το ηλιακό μας σύστημα. Ωστόσο, οι ερευνητές συμπεραίνουν ότι οι ευκαιρίες για καθένα από τα σενάρια αυτά είναι λιγότερο από 2%.

physics4u.gr

Το ηλιακό μας σύστημα «γέρνει» εξαιτίας του αόρατου γιγάντιου πλανήτη 9;

 Αν τελικά υπάρχει ο εν λόγω πλανήτης, βρίσκεται πέρα από τον Ποσειδώνα και εκτιμάται ότι θα έχει μάζα δεκαπλάσια της Γης. Θα κινείται γύρω από τον Ήλιο σε απόσταση περίπου 500 φορές μεγαλύτερη από ό,τι η Γη και η πλήρης περιφορά του γύρω από τον Ήλιο, θα διαρκεί έως 17.000 χρόνια…

Ο υποθετικός γιγάντιος Πλανήτης 9 μπορεί να έχει «γείρει» ολόκληρο το ηλιακό μας σύστημα, σύμφωνα με νέες εκτιμήσεις Αμερικανών επιστημόνων

Αν πράγματι αυτός ο πλανήτης υπάρχει πέρα από τον Ποσειδώνα, εκτιμάται ότι θα έχει μάζα δεκαπλάσια της Γης και θα κινείται γύρω από τον Ήλιο σε απόσταση περίπου 500 φορές μεγαλύτερη από ό,τι ο πλανήτης μας (γι' αυτό και θεωρείται δύσκολο να εντοπισθεί), με συνέπεια το έτος του, δηλαδή η πλήρης περιφορά του γύρω από τον Ήλιο, να διαρκεί έως 17.000 γήινα έτη.

Οι οκτώ γνωστοί πλανήτες κινούνται σε τροχιές που βρίσκονται λίγο-πολύ στο ίδιο επίπεδο σε σχέση με το μητρικό μας άστρο.

Όμως αυτό το επίπεδο εμφανίζει μια κλίση περίπου 6 μοιρών σε σχέση με τον ισημερινό του Ήλιου, κάτι που ανέκαθεν αποτελούσε ένα μεγάλο και άλυτο μυστήριο.

Σύμφωνα με τη νέα μελέτη, με επικεφαλής την αστροφυσικό Ελίζαμπεθ Μπέιλι και τον αστρονόμο Μάικ Μπράουν του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Καλιφόρνια (Caltech), έκαναν τη σχετική ανακοίνωση στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Αστρονομικής Εταιρείας, ο Πλανήτης 9, με τη μεγάλη βαρυτική επίδρασή του, μπορεί να προκάλεσε την κλίση όλων των άλλων πλανητών σε σχέση με τον Ήλιο.

Δίνεται έτσι μια πιθανή λύση στο μυστήριο του γιατί τόσο η Γη όσο και οι άλλοι πλανήτες «γέρνουν» σε σχέση με τον Ήλιο, χωρίς πάντως να αποκλείονται και άλλες εξηγήσεις.

Τα υπολογιστικά μοντέλα εκτιμούν ότι ο Πλανήτης 9 κινείται σε τροχιά που βρίσκεται υπό γωνία 30 μοιρών σε σχέση με τους υπόλοιπους πλανήτες.

Ο Μπράουν δήλωσε αισιόδοξος ότι αν ο πλανήτης αυτός όντως υπάρχει, σε λίγα χρόνια θα βρεθεί.

δημοσιεύτηκε:21 Οκτ. 2016
tvxs.gr