*το επόμενο άρθρο είναι του 2006 - Όταν διαβάζουμε ένα παλιό άρθρο, είναι απόλυτα φυσικό να μας δημιουργούνται έντονα συναισθήματα, καθώς η ανάγνωση λειτουργεί ως μια "μηχανή του χρόνου" για το μυαλό μας.
Το πώς θα νιώσουμε εξαρτάται από το αν το άρθρο είναι κάτι που γράψαμε εμείς οι ίδιοι στο παρελθόν ή αν είναι ένα παλιό ειδησεογραφικό/ιστορικό κείμενο.
Αν πρόκειται για ένα παλιό άρθρο, αυτόματα ερχόμαστε σε επαφή με μια άλλη εποχή!
Συνειδητοποιούμε πώς έβλεπαν οι άνθρωποι τότε γεγονότα που για εμάς σήμερα είναι ιστορία ή παρόν.
Βλέπουμε τις ελπίδες, τους φόβους ή τις προβλέψεις του αρθρογράφου για το μέλλον (το δικό μας παρόν).
Ξέροντας πώς εξελίχθηκαν τελικά τα πράγματα, το άγχος εκείνης της εποχής δεν μας επηρεάζει πλέον με τον ίδιο τρόπο.
Η ψυχολογία ονομάζει αυτή τη διαδικασία "συναισθηματική μεταφορά", καθώς ο γραπτός λόγος έχει την ιδιότητα να ενεργοποιεί τις αναμνήσεις και την ενσυναίσθησή μας, συνδέοντας το παρελθόν με το παρόν.
Πως οι υπολογιστές θα επηρεάσουν στο μέλλον (το δικό μας παρόν) τους ανθρώπους;
Και η γήρανση;
Και οι παχύσαρκοι;
ακολουθεί το άρθρο:
Καθρέφτη, καθρεφτάκι μου, θέλω να μου δείξεις όχι πώς είμαι τώρα, ούτε πώς θα ήθελα να είμαι, αλλά κάτι πολύ πιο σημαντικό: πώς θα δείχνω σε λίγα χρόνια αν συνεχίσω να τρώω, να πίνω, να καπνίζω και να μην κάνω καθόλου γυμναστική.
Λέγεται captology(καπτολογία)***, και προέρχεται από το πρώτο γράμμα των λέξεων Υπολογιστές ως Πειστικές Τεχνολογίες (computers as persuasive technologies).
Πρόκειται για μια καινούργια επιστήμη που δημιουργήθηκε από το ομώνυμο εργαστήριο του Στάνφορντ - τον περασμένο Μάιο* μάλιστα πραγματοποιήθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες και το πρώτο της συνέδριο - με σκοπό να μελετήσει τους τρόπους με τους οποίους η τεχνολογία των υπολογιστών επηρεάζει τους ανθρώπους.
Ένα παράδειγμα: το μεγάλο ηλεκτρονικό πανό πάνω από τον αυτοκινητόδρομο που αναγράφει τον αριθμό κυκλοφορίας του αυτοκινήτου μας όταν υπερβούμε το όριο ταχύτητας.
Οι ιστοσελίδες που μας βοηθούν να κόψουμε το κάπνισμα.
Όλες οι εφαρμογές της ηλεκτρονικής τεχνολογίας που αποσκοπούν στη βελτίωση της καθημερινότητάς μας.
Ακόμη και τα βιβλία που έχουν έναν τέτοιο στόχο, και υπολογίζονται στο ένα τρίτο του συνόλου.
Με την ίδια λογική λειτουργεί και ο καθρέφτης που δημιουργήθηκε στο Σαν Ντιέγκο και ταξίδεψε την περασμένη εβδομάδα στο γαλλικό τεχνολογικό πάρκο Σόφια-Αντίπολις, έξω από τη Νίκαια.
Δεν πρόκειται ακριβώς για παραμορφωτικό καθρέφτη όπως εκείνοι που έχουν στα λούνα παρκ, αλλά για κάτι πιο ρεαλιστικό, και γι' αυτό πιο τρομακτικό.
Με τη βοήθεια ενός ηλεκτρονικού υπολογιστή, τον οποίο τροφοδοτούμε με προσωπικά μας στοιχεία (πόσο τρώμε, πόσες ώρες περνάμε στον καναπέ βλέποντας τηλεόραση, πόσο καπνίζουμε, πόσο μας βλέπει ο ήλιος το καλοκαίρι), ο ψηφιακός αυτός καθρέφτης, μας δείχνει πώς θα είμαστε σε λίγα χρόνια.
Αν θα καλογεράσουμε ή θα κακογεράσουμε, δηλαδή, και τι πρέπει να κάνουμε για να αλλάξουμε την τύχη μας.
"Εδώ μελετάμε τον άνθρωπο" εξηγεί η Ισπανίδα ερευνήτρια Άννα Αντρές ντελ Βάγιε (Ana C. Andrés del Valle)** στην τρομοκρατημένη δημοσιογράφο της Λιμπερασιόν.
"Θέλουμε να ενθαρρύνουμε την υγιεινή ζωή και να καταπολεμήσουμε την παχυσαρκία.
Στόχος μας είναι να συνεργαστούμε με γιατρούς, με γυμναστήρια, με ινστιτούτα ομορφιάς"
Υπάρχουν πάντως κι εκείνοι που διαφωνούν με αυτό το είδος "τεχνολογικής τρομοκρατίας".
Η γήρανση είναι κάτι πολύπλοκο, που δεν διαμορφώνεται μόνο από τις καθημερινές μας συνήθειες, λέει στη γαλλική εφημερίδα ο ερευνητής Φρανσουά Ασέρ, καθηγητής στο Paris-VIII. Επιπλέον, ο στιγματισμός της παχυσαρκίας ανοίγει επικίνδυνα παράθυρα.
Ακούμε ήδη πως αφού η παχυσαρκία κοστίζει ακριβά, οι παχύσαρκοι είναι ένοχοι απέναντι στην κοινωνία.
Από το σημείο αυτό μέχρι τη φορολόγησή τους, η απόσταση είναι μικρή.
Ευτυχώς που πεθαίνουν γρήγορα, και άρα «βαραίνουν» περισσότερο στις συντάξεις και την κοινωνική ασφάλιση.
Μήπως λοιπόν, αντί να τους φορολογήσουμε, θα ήταν καλύτερα να τους επιδοτήσουμε;
Πολλά τέτοια επιχειρήματα θα μπορούσαν ακόμη να διατυπωθούν αν επικρατούσε η φιλελεύθερη λογική των "πειστικών" μηχανισμών - για το καλό της κοινωνίας, φυσικά...
Λέγεται captology(καπτολογία)***, και προέρχεται από το πρώτο γράμμα των λέξεων Υπολογιστές ως Πειστικές Τεχνολογίες (computers as persuasive technologies).
Πρόκειται για μια καινούργια επιστήμη που δημιουργήθηκε από το ομώνυμο εργαστήριο του Στάνφορντ - τον περασμένο Μάιο* μάλιστα πραγματοποιήθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες και το πρώτο της συνέδριο - με σκοπό να μελετήσει τους τρόπους με τους οποίους η τεχνολογία των υπολογιστών επηρεάζει τους ανθρώπους.
Ένα παράδειγμα: το μεγάλο ηλεκτρονικό πανό πάνω από τον αυτοκινητόδρομο που αναγράφει τον αριθμό κυκλοφορίας του αυτοκινήτου μας όταν υπερβούμε το όριο ταχύτητας.
Οι ιστοσελίδες που μας βοηθούν να κόψουμε το κάπνισμα.
Όλες οι εφαρμογές της ηλεκτρονικής τεχνολογίας που αποσκοπούν στη βελτίωση της καθημερινότητάς μας.
Ακόμη και τα βιβλία που έχουν έναν τέτοιο στόχο, και υπολογίζονται στο ένα τρίτο του συνόλου.
Με την ίδια λογική λειτουργεί και ο καθρέφτης που δημιουργήθηκε στο Σαν Ντιέγκο και ταξίδεψε την περασμένη εβδομάδα στο γαλλικό τεχνολογικό πάρκο Σόφια-Αντίπολις, έξω από τη Νίκαια.
Δεν πρόκειται ακριβώς για παραμορφωτικό καθρέφτη όπως εκείνοι που έχουν στα λούνα παρκ, αλλά για κάτι πιο ρεαλιστικό, και γι' αυτό πιο τρομακτικό.
Με τη βοήθεια ενός ηλεκτρονικού υπολογιστή, τον οποίο τροφοδοτούμε με προσωπικά μας στοιχεία (πόσο τρώμε, πόσες ώρες περνάμε στον καναπέ βλέποντας τηλεόραση, πόσο καπνίζουμε, πόσο μας βλέπει ο ήλιος το καλοκαίρι), ο ψηφιακός αυτός καθρέφτης, μας δείχνει πώς θα είμαστε σε λίγα χρόνια.
Αν θα καλογεράσουμε ή θα κακογεράσουμε, δηλαδή, και τι πρέπει να κάνουμε για να αλλάξουμε την τύχη μας.
"Εδώ μελετάμε τον άνθρωπο" εξηγεί η Ισπανίδα ερευνήτρια Άννα Αντρές ντελ Βάγιε (Ana C. Andrés del Valle)** στην τρομοκρατημένη δημοσιογράφο της Λιμπερασιόν.
"Θέλουμε να ενθαρρύνουμε την υγιεινή ζωή και να καταπολεμήσουμε την παχυσαρκία.
Στόχος μας είναι να συνεργαστούμε με γιατρούς, με γυμναστήρια, με ινστιτούτα ομορφιάς"
Υπάρχουν πάντως κι εκείνοι που διαφωνούν με αυτό το είδος "τεχνολογικής τρομοκρατίας".
Η γήρανση είναι κάτι πολύπλοκο, που δεν διαμορφώνεται μόνο από τις καθημερινές μας συνήθειες, λέει στη γαλλική εφημερίδα ο ερευνητής Φρανσουά Ασέρ, καθηγητής στο Paris-VIII. Επιπλέον, ο στιγματισμός της παχυσαρκίας ανοίγει επικίνδυνα παράθυρα.
Ακούμε ήδη πως αφού η παχυσαρκία κοστίζει ακριβά, οι παχύσαρκοι είναι ένοχοι απέναντι στην κοινωνία.
Από το σημείο αυτό μέχρι τη φορολόγησή τους, η απόσταση είναι μικρή.
Ευτυχώς που πεθαίνουν γρήγορα, και άρα «βαραίνουν» περισσότερο στις συντάξεις και την κοινωνική ασφάλιση.
Μήπως λοιπόν, αντί να τους φορολογήσουμε, θα ήταν καλύτερα να τους επιδοτήσουμε;
Πολλά τέτοια επιχειρήματα θα μπορούσαν ακόμη να διατυπωθούν αν επικρατούσε η φιλελεύθερη λογική των "πειστικών" μηχανισμών - για το καλό της κοινωνίας, φυσικά...
σημειώσεις ntinas:
**Η Άννα Αντρές ντελ Βάγιε (Ana C. Andrés del Valle) συνδέεται με τον τομέα της captology (καπτολογία – η μελέτη των υπολογιστών ως τεχνολογιών πειθούς) κυρίως μέσω μιας πρωτοποριακής ερευνητικής εργασίας που ανέπτυξε στα μέσα της δεκαετίας του 2000, με τίτλο "The Persuasive Mirror" (Ο Καθρέφτης της Πειθούς).
Η έρευνα αυτή πραγματοποιήθηκε σε συνεργασία με την Agata Opalach στα Accenture Technology Labs στη Γαλλία.
***Ο όρος Captology προέρχεται από το ακρωνύμιο Computers As Persuasive Technologies (-ology) και επινοήθηκε από τον καθηγητή του Stanford, B.J. Fogg, το 1996.
Εστιάζει στον σχεδιασμό λογισμικού και συσκευών που δεν προσφέρουν απλώς πληροφορίες, αλλά είναι σκόπιμα δομημένα για να μεταβάλλουν τη συμπεριφορά ή τις πεποιθήσεις των χρηστών.
επιμέλεια κειμένου:ntina
*το άρθρο είναι γραμμένο το το 2006 στο diastaseis.blogspot.com
