Μαθαίνω : Τί είναι το CRISPR και πώς δουλεύει;

                                             Από Ερμής Γεωργιάδης, Μοριακός Βιολόγος

Από την πρώτη χαρτογράφηση του ανθρώπινου γονιδιώματος και μετά, το CRISPR αποτελεί την πιο εντυπωσιακή τομή στην ιστορία της γενετικής και παρ’ όλη τη σημαντικότητά του δεν έχει γίνει ευρύτερα γνωστό.

Στη βάση του το CRISPR (Clustered Regularly Interspaced Short Palindromic Repeat) είναι μία επαναστατική τεχνική ακριβούς κατάτμησης και τροποποίησης του DNA, είτε αυτό ανήκει σε άνθρωπο ή ζώο, είτε σε βακτήριο, που ανακαλύφθηκε όταν ερευνητές μελετούσαν το ανοσοποιητικό σύστημα κάποιων βακτηρίων. 
Το όνομα αυτό αναφέρεται στη μοναδική οργάνωση μικρών και επαναλαμβανόμενων αλληλουχιών του DNA που βρίσκονται μέσα στο γενετικό σύστημα των βακτηρίων και αποτελούν μέρος του ανοσοποιητικού τους συστήματος.
Όταν ένας ιός προσβάλει το βακτηριακό κύτταρο, το ανοσοποιητικό CRISPR σύστημα του βακτηρίου αιχμαλωτίζει ένα τμήμα του DNA του ιού και το ενσωματώνει μέσα στο δικό του DNA. 
Με τον τρόπο αυτό το ανοσοποιητικό σύστημα του βακτηρίου αναγνωρίζει τον ιό από τον οποίο προήλθε και εξουδετερώνει την επίθεση καταστρέφοντας το γονιδίωμα του ιού που είναι απαραίτητο για την αναπαραγωγή του.
Αυτό γίνεται σε 3 βασικά βήματα:
-. Προσαρμογή: Το DNA του επιτιθέμενου ιού τμηματοποιηείται σε μικρά κομμάτια τα οποία ενσωματώνονται στην αλληλουχία CRISPR του βακτηριακού DNA.
-. Παραγωγή του CRISPR RNA: Γίνεται μετάφραση (μετατροπή του DNA – διπλή έλικα – σε RNA – μονή έλικα) των αλληλουχιών CRISPR του βακτηριακού DNA. Το παραγόμενο RNA κόβεται σε μικρά τμήματα που ονομάζονται CRISPR RNAs.
-. Στοχοποίηση: Τα μικρά αυτά κομμάτια RNA (CRISPR RNA) καθοδηγούν το ανοσοποιητικό σύστημα του βακτηρίου ώστε να καταστρέψει το γονιδίωμα του ιού εξαιρετικά καλά διότι προέρχονται από το ίδιο το γονιδίωμα του ιού.
Σήμερα, οι επιστήμονες μπορούν να αντιγράψουν τον τρόπο που δουλεύει το CRISPR και να κόψουν, ράψουν ή αντικαταστήσουν κομμάτια του DNA κατά βούληση, χρησιμοποιώντας την τεχνική αυτή σε DNA οποιασδήποτε προέλευσης.
Οι εφαρμογές της τεχνικής CRISPR είναι πάρα πολλές. 
Εκτός από τη βιομηχανία, στην οποία θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί όπου υπάρχουν βιομηχανικές διαδικασίες που εμπλέκονται βακτηριακές καλλιέργειες (π.χ. παραγωγή γαλακτοκομικών), μπορεί να αποτελέσει βασικό εργαλείο στο επιστημονικό εργαστήριο και στην ιατρική.
Μία εφαρμογή είναι η θεραπεία γενετικών ασθενειών. 
Τα πρώτα στοιχεία που δείχνουν ότι αυτή η τεχνική θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να διορθώσει ενα μεταλλαγμένο γονίδιο και να αντιστρέψει συμπτώματα της νόσου σε ζωντανό ον δημοσιεύθηκε πρόσφατα.
Επιπρόσθετα στη θεραπεία κληρονομικών ασθενειών, η τεχνική αυτή μπορεί να χρησιμοποιηθεί και στις λοιμώδεις νόσους με την παρασκευή περισσότερο εξειδικευμένων αντιβιοτικών που στοχοποιούν μόνο τα βακτηριακά στελέχη που προκαλούν τη νόσο και όχι τα υπόλοιπα.
Τέλος, ένα πρόσφατο άρθρο περιγράφει πώς η τεχνική CRISPR χρησιμοποιήθηκε για να δημιουργήσει λευκά αιμοσφαίρια ανθεκτικά στον ιό HIV.

πηγή πληροφόρησης:https://www.medicalmagazine.gr/ti-ine-to-crispr-ke-pos-doulevi/

Τα 7 θανάσιμα αμαρτήματα της σύγχρονης ιατρικής...

Με αφορμή ένα βιβλίο...ένα άρθρο παλιό, έχει γραφτεί στις 11 Αυγούστου 2016, αλλά τόσο επίκαιρο...
Δεν είναι ασύνηθες να αντιλαμβάνονται οι πολίτες πως οι γιατροί και όσοι ασχολούνται με την παροχή υπηρεσιών υγείας παραμελούν την βασική αποστολή τους, που είναι η προστασία των ασθενών, ωθούμενοι από μία αρκετά διαδεδομένη σ΄ αυτούς τους κύκλους αμαρτία: την απληστία. 
Σε βιβλίο του Γερμανού χειρουργού Michael Imhof με τίτλο "Η καταπάτηση του όρκου των γιατρών, αυτοί που κάνουν δουλειές και η χαμένη τιμή των ασθενών", που εκτενώς παρουσιάζει το περιοδικό Focus, επισημαίνονται επτά θανάσιμα αμαρτήματα της σύγχρονης ιατρικής:
Αμάρτημα 1ον: Η εμπορευματοποίηση της ασθένειας και του πόνου.
Η οικονομική θεώρηση της υγείας έρχεται ολοένα και περισσότερο στο προσκήνιο, είτε αφορά εξοικονομήσεις ή κέρδη νοσοκομειακών φορέων, είτε αφορά ενδείξεις για επεμβάσεις/ π.χ. τοποθέτηση προσθέσεων σε αρθρώσεις, που θα μπορούσαν να μην γίνουν, αλλά γίνονται χάρη του κέρδους. 
Πιο αποκρουστική εκδοχή αυτής της πρακτικής: ο διαχωρισμός των ασθενών ανάλογα με το εισόδημα τους. 
Και στην Ελλάδα έχουμε παρόμοια φαινόμενα. 
Η αρθροπλαστική ισχίου σε κατάκοιτο 90άρη δεν είναι ανέκδοτο. 
Ο αυξημένος αριθμός τοποθέτησης stent, επίσης. (Ενδεικτικές αναφορές)
Αμάρτημα 2ον : Η απληστία των φαρμακευτικών εταιρειών.
Υψηλές τιμές σε φάρμακα που δεν έχουν ανταγωνισμό. 
Διαφορετικές τιμές από χώρα σε χώρα, διακίνηση φαρμάκων για μεγιστοποίηση του κέρδους, αποφυγή μεταρρυθμίσεων που θα εξορθολόγιζαν το κύκλωμα του φαρμάκου, είναι μόνο μερικές από τις εκφάνσεις αυτής της εκμεταλλευτικής πρακτικής εις βάρος ασθενών και ασφαλιστικών ταμείων. 
Αποσύρσεις φτηνών φαρμάκων, περιορισμένος αριθμός χαπιών ανά συσκευασία, εξαγωγή φαρμάκων από τις ελληνικές σε ξένες αποθήκες, δυσφήμιση του καλού γενόσημου φαρμάκου, θα ήταν πρακτικές που θα μπορούσε να επιλέξει ο Γερμανός γιατρός αν ζούσε στην Ελλάδα.
Αμάρτημα 3ον: Η απληστία των γιατρών.
Εδώ ο συγγραφέας αναφέρεται μόνο σε μία πρακτική που έχει βρει μεγάλη διάδοση στην Γερμανία: να προσφέρουν οι γιατροί – συχνά ως διαμεσολαβητές- πρόσθετες υπηρεσίες, πέρα απ’ αυτές για τις οποίες πληρώνει το ταμείο των ασθενών ( όπως π.χ. πρόσθετες προληπτικές εξετάσεις, «φυσιολογικές» θεραπείες κ.λ.π.). 
Πολλές από αυτές τις παροχές, που πληρώνουν οι ασθενείς από την τσέπη τους, είναι άχρηστες. 
Το σύνολο του τζίρου αυτών των εξετάσεων ή πρόσθετων υπηρεσιών ξεπέρασε το 2012 τα 1, 3 δις ευρώ στην Γερμανία!
Αμαρτία 4η: Η διαφθορά στο χώρο της υγείας.
Εδώ αναφέρει τις παραπομπές ασθενών σε συγκεκριμένες κλινικές ή παρόχους ιατρικού εξοπλισμού, με οικονομικό όφελος αυτού που παραπέμπει.
Αν ζούσε στη χώρα μας ως παράδειγμα τέτοιας συμπεριφοράς θα ανέφερε στην πρώτη θέση την παραπομπή για εξετάσεις, κυρίως απεικονιστικές, που δεν είναι απαραίτητες, τις παραπομπές από γιατρούς σε άλλους γιατρούς, κυρίως για χειρουργικές επεμβάσεις κ.λ.π.
Αμάρτημα 5ον: Τα ηθικά προβλήματα.
Εδώ αναφέρει την περίπτωση του μεγάλου αριθμού μελετών που δημοσιεύονται και οι οποίες λίγο ή καθόλου δεν εξυπηρετούν τους ασθενείς. Κάνει αναφορά στις ελάχιστες ανεξάρτητες μελέτες, οι περισσότερες που δημοσιεύονται έχουν την στήριξη φαρμακευτικών εταιρειών, π.χ. στον καρκίνο 1 στις 3 έρευνες υποστηρίζεται από φαρμακοβιομηχανίες.
Μια άλλη πρακτική είναι η απόσυρση παλαιού φαρμάκου, η ελαχιστότατη αλλαγή στο μόριο του, που δεν επιδρά στη βελτίωση της υγείας του ασθενούς και η εισαγωγή του στην αγορά ως νέο φάρμακο με άλλη ονομασία και με πολύ πιο ακριβή φυσικά τιμή. 
Δεν πρόκειται για γενόσημα, αλλά για μαϊμού πρωτότυπα. Και αυτό συμβαίνει και στην Ελλάδα. Επίσης για τις μελέτες αξίζει να αναφερθεί το πόσο εύκολο ήταν, και πιθανώς είναι, το να διεξάγεις μία έρευνα για κάποια φάρμακα, οι Έλληνες επιστήμονες έχουν συγκριτικά μεγάλο τέτοιο αριθμό δημοσιεύσεων.
Αμάρτημα 6ο: Η έλλειψη συμπόνιας από τους γιατρούς.
Αντί να στηρίζουν και να ανακουφίσουν τους ασθενείς, π.χ. τους καρκινοπαθείς, στα τελευταία στάδια, οι γιατροί προτιμούν να τους χορηγούν επιθετικές θεραπείες που τίποτα δεν προσφέρουν, εκτός κάποιου οικονομικού οφέλους στους συνταγογραφούντες. 
Οι γιατροί δεν έχουν μάθει να συμπάσχουν, αλλά το αποφεύγουν κιόλας, για να μην εξουθενωθούν με την πάροδο του χρόνου. 
Και η ελληνική εμπειρία, ιδίως στην ογκολογία, είναι παρόμοια. 
Θα πρέπει, όμως, να αναφερθεί ότι στο θέμα της άχρηστης θεραπευτικής παρέμβασης εμπλέκονται και οι συγγενείς που ζητούν φορτικά να κάνει κάτι ο γιατρός στον ασθενή, όταν αυτό το κάτι δεν έχει πια νόημα.
Αμάρτημα 7ο: Η τρέλα της ιατρικής ότι όλα είναι γι’ αυτήν δυνατά.
Όλοι αρρωσταίνουμε. 
Αρρώστιες υπάρχουν άφθονες. 
Και αν δεν υπάρχουν, τότε συνηθισμένες παρεκτροπές από ένα αυστηρά και συχνά αυθαίρετα καθορισμένο φυσιολογικό, μπορούν εύκολα να προπαγανδιστούν ως παθήσεις και ανάλογα να αντιμετωπιστούν ιατρικά. 
Δηλαδή και ο υγιής με τέτοιες μεθόδους μπορεί να μετατραπεί σε ασθενή. 
Μία καθόλου κακή επένδυση. 
Αν περάσουμε την αντίληψη ότι και ο άνδρας περνά κλιμακτήριο, σκέφτεστε πόσο χρήμα θα καταναλωθεί γύρω απ’ αυτό.
Το ίδιο που συμβαίνει με τις οστεοπενίες και την έλλειψη βιταμινών. 
Η αρρωστοποίηση της ζωής είναι μία νέα τρέλα στο πλαίσιο της απληστίας στο χώρο της ιατρικής. 
Ελπίζω το βιβλίο να μεταφραστεί στα Ελληνικά και να δώσει αφορμή για περαιτέρω "ελληνική" συζήτηση.
@Ευάγγελος Φιλόπουλος, χειρουργος – ογκολόγος, δ/ντη κλινικής μαστού στο Αντικαρκινικό Νοσοκομείο «Ο Αγ.Σάββας»  ygeia-sos
Ο καρκίνος είναι μία ασθένεια του μυαλού, του σώματος και του πνεύματος. 
Ένα ενεργό και θετικό πνεύμα μπορεί να βοηθήσει τον μαχητή του καρκίνου να επιβιώσει.
Ο θυμός και η πικρία θέτουν το σώμα σε ένα αγχώδες και όξινο περιβάλλον. 
Μάθετε να αγαπάτε , να χαλαρώνετε και να απολαμβάνετε τη ζωή.
Τα καρκινικά κύτταρα δεν μπορούν να ευδοκιμήσουν σε οξυγονωμένα περιβάλλοντα. 
Η καθημερινή άσκηση και οι βαθιές αναπνοές βοηθούν στην διοχέτευση περισσότερου οξυγόνου στα κύτταρα. ygeia-sos

https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC6166910/

Σκωληκοειδίτιδα – Χειρουργείο ή αντιβιοτικά; Τι επισημαίνουν οι ερευνητές

Σκωληκοειδίτιδα
Όταν οι επείγουσας ιατρικές εξετάσεις έδειξαν ότι ο πόνος δεξιά στην κοιλιά της ασθενούς  ήταν σκωληκοειδίτιδα, σκέφτηκε ότι πάει γρήγορα για χειρουργική επέμβαση. Αλλά οι γιατροί της προσέφεραν την επιλογή των αντιβιοτικών.

Η σκωληκοειδής απόφυση, είναι ένα μικρό τμήμα του παχέος εντέρου, υπό τύπον ενός μικρού κινητού σωληνίσκου, ο οποίος κρέμεται από το αρχικό τμήμα του παχέος εντέρου,κοντά στο σημείο συνδέσεως λεπτού και παχέος εντέρου. Ο σωληνίσκος αυτός, η εντερική αυτή απόφυση, θα μπορούσε να δίνει την εικόνα ενός σκώληκα, γι΄ αυτό άλλωστε οι πρώτοι ανατόμοι χρησιμοποίησαν αυτόν ακριβώς τον όρο για την περιγραφή του και έχει πλέον καταγραφεί ως σκωληκοειδής  απόφυση.

Μια νέα μελέτη από τη Φινλανδία δείχνει ότι η απόφασή της να δεχτή την επιλογή είναι μια λογική εναλλακτική λύση για τους περισσότερους ασθενείς με σκωληκοειδίτιδα. Πέντε χρόνια μετά τη θεραπεία με αντιβιοτικά, σχεδόν τα δύο τρίτα των ασθενών δεν είχαν άλλη ενόχληση.
Είναι μια ουσιαστική αλλαγή στη σκέψη για το πώς να αντιμετωπίσουμε την επώδυνη φλεγμονή της απόφυσης. Για δεκαετίες, η σκωληκοειδίτιδα θεωρείται ιατρική περίπτωση που απαιτεί άμεση χειρουργική επέμβαση για την απομάκρυνση της απόφυσης,γιατί η απόφραξη του αυλού της μπορεί να προκαλέσει οίδημα ή ακόμη και ρήξη του τοιχώματος της απόφυσης, με αποτέλεσμα την έξοδο του περιεχομένου της στην κοιλιά, με επακόλουθο την περιτονίτιδα.
Ωστόσο, οι πρόοδοι στις εξετάσεις απεικόνισης, καθιστούν ευκολότερο να προσδιοριστεί ακριβώς εάν υπάρχει περίπτωση ρήξης ή αν οι ασθενείς θα μπορούσαν να υποβληθούν σε ασφαλή αγωγή χωρίς χειρουργική επέμβαση.
Τα αποτελέσματα υποδηλώνουν ότι σχεδόν τα δύο τρίτα των ασθενών με σκωληκοειδίτιδα δεν αντιμετωπίζουν αυτόν τον κίνδυνο και μπορεί η περίπτωσή τους να αντιμετωπιστεί με αντιβιοτικά.
“Είναι μια εφικτή, βιώσιμη και ασφαλής επιλογή”, δήλωσε η Dr. Paulina Salminen, επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης και χειρουργός στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο του Turku στη Φινλανδία.
Η αυτή μελέτη σε ενήλικες είναι η μεγαλύτερη παρακολούθηση μέχρι σήμερα ασθενών που υποβλήθηκαν σε θεραπεία με φάρμακα αντί για χειρουργική επέμβαση για σκωληκοειδίτιδα και τα αποτελέσματα επιβεβαιώνουν τα ευρήματα.
Η έρευνα έδειξε επίσης ότι τα αντιβιοτικά μπορεί να λειτουργήσουν και για μερικά παιδιά με σκωληκοειδίτιδα.
Τα αποτελέσματα της Φινλανδίας δημοσιεύθηκαν την Τρίτη στην Εφημερίδα της Αμερικανικής Ιατρικής Ένωσης.
Στο editorial του περιοδικού αναφέρεται πως είναι μια νέα εποχή θεραπείας της σκωληκοειδίτιδας.
Η αφαίρεση της σκωληκοειδούς απόφυσης είναι η πιο συνηθισμένη χειρουργική επέμβαση έκτακτης ανάγκης παγκοσμίως, ενώ περίπου 300.000 εκτελούνται κάθε χρόνο μόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες, δήλωσε η Dr Paulina Salminen και επεσήμανε πως τα αποτελέσματα της μελέτης δείχνουν ότι πολλά από αυτά τα χειρουργεία θα μπορούσαν να αποφευχθούν.
Οι Αμερικανοί γιατροί έχουν αρχίσει να προσφέρουν αντιβιοτικά αντί για χειρουργική επέμβαση και η Dr Paulina Salminen λέει ότι περιστασιακά και όπου απαιτείται κάνει και αυτή το ίδιο.
Η μελέτη περιελάμβανε περίπου 500 Φινλανδούς ενήλικες.
Από αυτούς οι μισοί υποβλήθηκαν σε θεραπεία με αντιβιοτικά. οι άλλοι σε χειρουργική επέμβαση.
Τα αποτελέσματα της μελέτης δείχνουν ότι το ποσοστό επιτυχίας για τη θεραπεία με αντιβιοτικά ήταν σχεδόν 64%, ανέφεραν οι συγγραφείς.

Η Dr Giana Davidson, χειρουργός του Πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον, συμμετέχει σε μια παρόμοια σχεδιασμένη πολυκεντρική αμερικανική μελέτη που μπορεί να απαντήσει αν θα παρατηρηθούν παρόμοια οφέλη από τα αντιβιοτικά έναντι της χειρουργικής επέμβασης.
Η Dr Giana Davidson είπε για  τη φινλανδική μελέτη πως “ένα κρίσιμο κομμάτι στο παζλ αλλά δεν νομίζω ότι απαντά σε όλες τις ερωτήσεις”.

Πόσο αποτελεσματικά είναι τα αντιβιοτικά στη θεραπεία της κρουστικής δυσκοιλιότητας -Τι λένε οι μελετητές;
 – Το 12% των ασθενών που έλαβαν αντιβιοτικά δεν ανταποκρίθηκαν και πήγαν στη χειρουργική επέμβαση μετά από 24 ώρες.
– Το 24% των ασθενών που ανταποκρίθηκαν στα αντιβιοτικά ανέπτυξαν ένα δεύτερο επεισόδιο σκωληκοειδίτιδας κατά το πρώτο έτος και όπως λένε οι ερευνητές το ποσοστό επανάληψης 24% δεν είναι υψηλό, αλλά δεν είναι επίσης και αμελητέο. Πώς μπορούν να αξιοποιηθούν τα ευρήματα αυτής της μελέτης; Πρώτον, τα ευρήματα δείχνουν ότι αν υπάρχουν λόγοι για να αναβληθεί η χειρουργική επέμβαση, μόνο τα αντιβιοτικά αποτελούν έναν ικανοποιητικό τρόπο για τη θεραπεία της ήπιας έως μέτριας σκωληκοειδίτιδας χωρίς επιπλοκές.
– Παρόλο που υπάρχουν αυξανόμενα αποδεικτικά στοιχεία για την υποστήριξη αυτής της προσέγγισης στην απλή σκωληκοειδίτιδα, υπάρχουν ωστόσο ανησυχίες. Η απλή σκωληκοειδίτιδα μπορεί να είναι δύσκολο να διακριθεί αξιόπιστα από την περίπλοκη σκωληκοειδίτιδα και μερικές φορές η πολυπλοκότητα μιας περίπτωσης δεν προσδιορίζεται μέχρι το χρόνο της χειρουργικής επέμβασης.
– Και όπως παρατηρεί το Αμερικανικό Κολέγιο Χειρουργών, υπάρχει μεγαλύτερη πιθανότητα επανεμφάνισης με θεραπεία μόνο με αντιβιοτικά.
– Οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ενώ η θεραπεία με αντιβιοτικά είναι “σίγουρα μια εφικτή και αποτελεσματική εναλλακτική λύση για απλή σκωληκοειδίτιδα”, η χειρουργική επέμβαση παραμένει το “χρυσό πρότυπο θεραπείας” για απλή σκωληκοειδίτιδα λόγω του υψηλότερου ποσοστού θεραπευτικής αποτελεσματικότητας.

Οι έρευνες και οι μελέτες συνεχίζονται.

Κείμενο,επιμέλεια κειμένου:ntina

πηγές και αναφορές:
https://medicalxpress.com/news/2018-09-pills-appendicitis-surgery.html
https://jamanetwork.com/journals/jama/article-abstract/2703354
https://www.everydayhealth.com/appendicitis/guide/antibiotics/
https://www.medicinenet.com/appendicitis_treatment_with_antibiotics/views.htm
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC5644137/

μηδέν άγαν ή τίποτα το υπερβολικό για καλή υγεία

Καθιστική ζωή, καταχρήσεις και κακή διατροφή είναι οι σηµαντικότεροι παράγοντες φθοράς του οργανισµού, που οδηγούν στη συχνή αναζήτηση ιατρικής βοήθειας και από µικρές ηλικίες.
Αν, σε όλα τα παραπάνω, προσθέσει κανείς και το –υπερβολικό λόγω της οικονοµικής κρίσης- άγχος, το πιο φθοροποιό στοιχείο για την ανθρώπινη υγεία, συνθέτει το παζλ των αιτίων που µας µικραίνουν τη ζωή.
Ποιο είναι λοιπόν το µυστικό για καλοζωία και µακροζωία;
Ποιες ιατρικές και µη ιατρικές παρεμβάσεις μπορούν να µας κάνουν να ζήσουμε περισσότερα χρόνια και µε ποιότητα;
Εµείς από την ιατρική σκοπιά πιστεύουµε ότι οι µη ιατρικές παρεµβάσεις είναι αυτές που θα πρέπει να κυριαρχούν στη ζωή µας.
Ο άνθρωπος γεννήθηκε για να ζει χωρίς την βοήθεια των γιατρών.
Η ανάγκη για τη βοήθεια των γιατρών προέκυψε όταν ο άνθρωπος ξέφυγε από τη φύση, όταν άρχισε η βιοµηχανοποίηση, το κυνηγητό των στόχων, όλα όσα έκαναν έναν άνθρωπο ανταγωνιστικό, φορτωµένο µε υπερβολικό στρες και κυνηγό, όχι των αξιών, αλλά των εφήµερων στόχων.
Αυτό, είχε σαν αποτέλεσµα ο άνθρωπος να µετατραπεί σε µια µηχανή, η οποία, όπως όλες οι µηχανές, υφίσταται τη φθορά του χρόνου, αλλά και της πίεσης την οποία δέχεται.
Είναι η επιστροφή στη φύση το «κλειδί»;
Προκειµένου να εξασφαλίσουµε µια ζωή χωρίς ιατρική παρέµβαση, θα πρέπει πρώτα από όλα, να κυριαρχήσει στη ζωή του κάθε ανθρώπου η σοφή ρήση των αρχαίων προγόνων µας που έλεγε «µηδέν άγαν», δηλαδή τίποτα το υπερβολικό.
Επιστηµονικές έρευνες δείχνουν ότι, αν ακολουθήσει κανείς το µέτρο στη ζωή του και την αρµονική συµβίωση µε το περιβάλλον του, µπορεί να εξασφαλίσει καλοζωία και µακροζωία.
Το µέτρο θα πρέπει να είναι ο πρώτος κανόνας στη ζωή µας, χωρίς υπερβολικό φαγητό, υπερβολικό τρέξιµο, υπερβολικό στρες, υπερβολικές φιλοδοξίες ή κυνήγηµα υψηλών στόχων, που εξαντλούν τον οργανισµό µας και µας κάνουν αρρώστους.
Μια άλλη σοβαρή επιταγή, που έχει προκύψει από επιστηµονική παρατήρηση αιώνων, είναι ο σωστός τρόπος διατροφής, αυτό που ονοµάζουµε σήμερα υγιεινή διατροφή και που δεν είναι τίποτα περισσότερο, από το να ακολουθούµε τις οδηγίες της φύσης.
Η φύση µάς έχει διδάξει να τρώµε όταν πεινάµε, να αποφεύγουµε κάποιο φαγητό που µας πειράζει.
Ο οργανισµός δίνει µηνύµατα, που πρέπει να σεβόµαστε.
Επιπλέον, αν θέλει κανείς να µείνει πιστός στην προέλευση του ανθρώπου, θα πρέπει να καταναλώνει κυρίως φυτικές τροφές, λαχανικά και φρούτα, να αποφεύγει τις ζωικές τροφές, να τρώει πραγµατικά όταν πεινάει, να σταµατάει όταν χορταίνει και να µην βλέπει το φαγητό σαν διασκέδαση.
Το φαγητό είναι για τον οργανισµό ό,τι και η βενζίνη για το αυτοκίνητο.
Χρειάζεται τροφή για να κινηθεί.
Τα περισσότερα εκφυλιστικά νοσήµατα σήµερα, τα καρδιαγγειακά νοσήµατα, ο σακχαρώδης διαβήτης, η παχυσαρκία, η υπέρταση, αποτελούν νοσήµατα που ταυτίζονται σχεδόν µε την κακή διατροφή, δηλαδή µε την κατανάλωση ζωικών τροφών, πλούσιων σε λιπαρά και την ανεπαρκή κατανάλωση λαχανικών.
Η σωστή διατροφή δε, θα πρέπει να ξεκινάει από την παιδική ηλικία. 

Είναι αργά αν αποφασίσει κανείς στα 40 του ή στα 50 του να ακολουθήσει έναν υγιεινό τρόπο διατροφής, διότι τότε οι βλάβες έχουν ήδη εγκατασταθεί στον οργανισµό του.
Καλό είναι λοιπόν να µάθουµε στα παιδιά µας να αποφεύγουν το αλάτι και τη ζάχαρη. 

Οι τροφές µας περιέχουν αλάτι, και µάλιστα όσο ακριβώς χρειάζεται ο οργανισµός µας. Το ίδιο ισχύει και για τη ζάχαρη.
Η άσκηση τι ρόλο παίζει στην μακροζωία;
Η αποφυγή της καθιστικής ζωής οδηγεί σε µακροζωΐα και καλοζωΐα.
Σε αντίθεση µε τον πρωτόγονο άνθρωπο, που ήταν διαρκώς στο κυνήγι ανεύρεσης της τροφής του, ο άνθρωπος σήµερα εξασφαλίζει την τροφή του καθισµένος µπροστά σε ένα κοµπιούτερ.
Όλα τα επιστηµονικά δεδοµένα δείχνουν ότι η κίνηση µας προφυλάσσει από τις εκφυλιστικές παθήσεις που προαναφέρθηκαν και εξασφαλίζει µια καλή ποιότητα ζωής για τα γηρατειά µας.
Όσο πιο καλά κινούµε άλλωστε, την ανθρώπινη µηχανή, τόσο περισσότερη ζωή θα έχει.
Σωµατική δραστηριότητα δεν σηµαίνει κατ’ ανάγκη ένα οργανωµένο και συστηµατικό πρόγραµµα γυµναστικής.
Ακόµη και το περπάτηµα, ακόµη και το να αφήσει κανείς το αυτοκίνητο του λίγο πιο µακριά από το γραφείο ή το σπίτι του και να περπατήσει, αποτελεί άσκηση.
Αλλά και στην άσκηση ακόµη, είναι σηµαντικό το µέτρο. 

Αυτό που κάνουν οι νέοι στα γυµναστήρια, που καταναλώνουν τεράστια ενέργεια και καταπονούν τον οργανισµό τους, έχει τα αντίθετα αποτελέσµατα.
Πού εντοπίζονται αυτά τα αρνητικά αποτελέσματα;
Η παρατεταµένη και υπερβολικά έντονη άσκηση, φθείρει την καρδιά, την κουράζει και εξαντλεί το νευρικό και το ορµονικό σύστηµα.
Το αλκοόλ και το κάπνισμα έχουν θέση σε μια υγιεινή ζωή;
Δεν υπάρχει αµφιβολία ότι το κάπνισµα αποτελεί τον χειρότερο εχθρό για την ανθρώπινη υγεία.
Όσο νωρίτερα αρχίζει µάλιστα ένα άτοµο να καπνίζει και όσο περισσότερο καπνίζει, τόσο πιο γρήγορα θα αποκτήσει προβλήµατα.
Προβλήµατα κυρίως από το καρδιαγγειακό του σύστηµα.
Σήµερα, τα περισσότερα καρδιακά επεισόδια, τα περισσότερα εγκεφαλικά επεισόδια, ο σακχαρώδης διαβήτης, ο καρκίνος, όλα αυτά σχετίζονται ή ταυτίζονται µε το κάπνισµα.
Χαρακτηριστικό παράδειγµα ο καρκίνος του πνεύµονα, που έχει αυξηθεί δραµατικά τα τελευταία χρόνια και παρουσιάζει πλέον σηµαντική αύξηση και στις γυναίκες.
Όσον αφορά στο αλκοόλ, δεν είναι τόσο κακό όσο το κάπνισµα, ιδιαίτερα όταν καταναλώνεται µε µέτρο.
Έρευνες δείχνουν ότι η ήπια κατανάλωση αλκοόλ, π.χ. ένα ποτηράκι κρασί ή µια δόση ποτού την ηµέρα, βοηθάει πραγµατικά τον οργανισµό, καθώς συντελεί στις καύσεις των λιπών, ενισχύει το καρδιαγγειακό και το νευρικό σύστηµα και ασκεί ευεργετική επίδραση στα αγγεία.
Η υπέρβαση ωστόσο της δόσης, έστω και κατά ένα ποτηράκι, έχει τα ακριβώς αντίθετα αποτελέσµατα.
Προκαλεί εκφύλιση της καρδιάς και του ήπατος, βλάβη των νεύρων και της όρασης.
Το στρες φθείρει τον οργανισμό μας; Σε τι βαθμό;
Το µικρού βαθµού στρες και άγχος µπορεί να είναι επιθυµητό και παραγωγικό, καθώς κρατά τον άνθρωπο σε εγρήγορση.
Το υπερβολικό στρες όµως, είναι από τα πιο φθοροποιά στοιχεία για την ανθρώπινη υγεία.
Το υπερβολικό στρες είναι θανατηφόρο, καταστρέφει τα αγγεία, τον εγκέφαλο, την καρδιά, τα πάντα. 

Τα άτοµα που διακατέχονται από υπερβολικό στρες έχουν πολύ συχνότερα καρδιαγγειακά προβλήµατα και άλλες παθήσεις και µικρότερο προσδόκιµο επιβίωσης.
Η οικονομική κρίση αυξάνει το στρες και την κατάθλιψη.
Πάρα πολύ συχνά. 

Το τελευταίο διάστηµα όλο και περισσότεροι άνθρωποι καταλήγουν στον γιατρό, επειδή χάνουν τον ύπνο τους, επειδή γίνονται ευέξαπτοι, νευρικοί, µαλώνουν, γενικά επειδή έχει αποσυντονιστεί ο οργανισµός από αυτό το υπερβολικό στρες. 

Επίσης, ο αριθµός των ατόµων που είναι ανόρεκτοι, που έχουν προβλήµατα σπαστικής κολίτιδας, νοσήµατα δηλαδή που σχετίζονται µε το στρες και το άγχος, έχει αυξηθεί πολύ τον τελευταίο καιρό.
Η αντιμετώπιση σε αυτές τις περιπτώσεις ποια είναι;
Ο καλύτερος τρόπος είναι να πειστεί το άτοµο, µε διάφορες ψυχοθεραπευτικές παρεµβάσεις, που µπορούν να γίνουν είτε από τον ψυχίατρο, είτε και από τον οικογενειακό του γιατρό, να µειώσει το άγχος του.
Ένας πολύ καλός τρόπος περιορισµού ή µείωσης του στρες και του άγχους είναι και η άσκηση.
Αν, παρ’ όλα αυτά, τα προβλήµατα δεν ξεπεραστούν, αν η αϋπνία καθίσταται εντονότερη και µιλάµε για σωµατοποιηµένο άγχος ή στρες που εκδηλώνεται µε ταχυπαλµίες, πόνους στο στήθος, φουσκώµατα στην κοιλιά, διάρροιες, δυσκοιλιότητες και αυξηµένη πίεση, τότε θα πρέπει να χορηγηθούν φάρµακα.
Έρευνες αναφέρουν σαν έναν τρόπο επίτευξης µακροζωίας τη µείωση των θερµίδων πουο θερµίδων στη διατροφή. 

Μιλούν για συνολική ηµερήσια πρόσληψη 1.100 θερµίδων/ηµέρα η’ µείωση των θερµίδων που καταναλώνει τώρα ένας άνθρωπος κατά 20-40%. 

Ποια είναι η δική σας άποψη επ’ αυτού;
Είναι αλήθεια.
Αν δει κανείς απεικονίσεις του παρελθόντος, θα διαπιστώσει ότι κανείς από τους προγόνους µας δεν ήταν παχύς.
Η παχυσαρκία άρχισε να µπαίνει στη ζωή των ανθρώπων από τότε που απέκτησαν καθιστικό τρόπο ζωής και από τότε που µετέτρεψαν το φαγητό σε διασκέδαση.
Έτσι, ενώ οι θερµιδικές ανάγκες ενός ανθρώπου σήµερα, δεν πρέπει να ξεπερνούν τις 1500 θερµίδες/ηµερησίως, ο µέσος όρος πρόσληψης θερµίδων στη χώρα µας ξεπερνά τις 1600-1700 θερµίδες ακόµη και τις 2000 θερµίδες.
Ο περιορισμός των θερμίδων συμβάλλει στην μακροβιότητα, επειδή προλαμβάνει την παχυσαρκία ή’ υπάρχει κάποιος άλλος λόγος που συμβαίνει αυτό;
Κάθε γραµµάριο λίπους που προστίθεται στον ανθρώπινο οργανισµό, αυξάνει το έργο της καρδιάς, του συκωτιού, των νεφρών, των πνευµόνων, του νευρικού συστήµατος. 

Αύξηση του έργου σηµαίνει ευκολότερη κούραση και γρηγορότερη εξάντληση. 

Είναι σαν µία µηχανή, να δουλεύει εντονότερα για µεγάλο χρονικό διάστηµα. 

Θα εξαντληθεί πολύ πιο γρήγορα, από µια µηχανή που δουλεύει στο ρελαντί.
Για να προχωρήσει κανείς σε αυτή τη µείωση των θερμίδων θα πρέπει να συμβουλευτεί κάποιο ειδικό ή απλώς να ακούσει το σώμα του;
Θα έλεγα ότι, αν πραγµατικά ακούει τις επιταγές του σώµατός του, δεν έχει ανάγκη να συµβουλευτεί κανέναν.
Αρκεί να τρώει µόνο όταν πεινάει, να σταµατάει το φαγητό όταν χορταίνει και να µην συνοδεύει το φαγητό του από οινοπνευµατώδη ποτά και γλυκά.
"Σύντομες αποδράσεις : Αντίδοτο στο στρες"
"Για τους ανθρώπους των µεγαλουπόλεων, η δυνατότητα που τους δίνεται έστω και τα σαββατοκύριακα να βγουν από την πόλη, να πάνε στο ύπαιθρο, να αναπνεύσουν καθαρό αέρα, να ζήσουν γενικά τη ζωή της υπαίθρου, κλέβοντας µερικές ώρες ή µερικές µέρες, είναι ό,τι καλύτερο µπορούν να κάνουν για τον οργανισµό τους.
Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο οι ειδικοί συνιστούν, όχι σταθερές και συνεχόµενες διακοπές, αλλά «σπάσιµό τους» σε 2-4 περιόδους.
Οι σύντοµες αποδράσεις αναζωογονούν και ανανεώνουν τον οργανισµό πολύ καλύτερα από ό,τι οι θερινές συνεχόµενες διακοπές"
πηγή:spantide.as
25 March, 2014
photo:en.wikipedia.org

Brian Goldman:Οι γιατροί κάνουν λάθη. Μπορούμε να μιλήσουμε γι' αυτό;

Brian Goldman:
είμαι άνθρωπος,
κάνω λάθη, 
λυπάμαι για αυτό, αλλά αγωνίζομαι να μάθω έστω και ένα πράγμα που μπορώ να περάσω σε άλλους ανθρώπους.
δεν είμαι ρομπότ,
δεν κάνω τα πράγματα με τον ίδιο τρόπο κάθε φορά και
οι ασθενείς μου δεν είναι αμάξια.
δεν μου λένε τα συμπτώματά τους με τον ίδιο τρόπο κάθε φορά.
έχοντας όλα αυτά σαν δεδομένα, τα λάθη είναι αναπόφευκτα, οπότε αν πάρεις το σύστημα όπως το διδάχτηκα εγώ και
βγάλεις έξω όλους τους επιρρεπείς σε λάθη επαγγελματίες, τότε
δεν πρόκειται να μείνει κανείς.
τα ανθρώπινα όντα χειρίζονται το σύστημα
και
όταν ανθρώπινα όντα χειρίζονται το σύστημα, που και που θα κάνουν λάθη.
ntina

Κλωνοποιήθηκαν οι πρώτες μαϊμούδες...σειρά έχει ο άνθρωπος

Κλώνος Χούα Χού-
Πηγή: EPA/ Qiang Sun and Mu-ming Poo-
Chinese Academy of Sciences

 γεννήθηκαν οι πρώτες μαϊμούδες κλώνοι

Ένα ακόμη βήμα για την κλωνοποίηση ανθρώπων έκαναν επιστήμονες του Ινστιτούτου Νευροεπιστήμης της Κινεζικής Ακαδημίας Επιστημών στη Σαγκάη, οι οποίοι για πρώτη φορά παγκοσμίως κλωνοποίησαν δύο μαϊμούδες με την ίδια τεχνική που είχε κλωνοποιηθεί το διάσημο πρόβατο «Ντόλι» στη Σκωτία πριν 20 χρόνια περίπου.
Οι μακάκοι Χούα Χούα και Ζονγκ Ζονγκ γεννήθηκαν πριν έξι και οκτώ εβδομάδες αντίστοιχα, όπως ανακοίνωσαν οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Κιανκ Σαν, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό κυτταρικής βιολογίας "Cell".
Αναπτύσσονται κανονικά και περισσότεροι κλώνοι τους πρόκειται να δημιουργηθούν τους επόμενους μήνες.

Οι Κινέζοι επιστήμονες δήλωσαν ότι οι κλωνοποποιημένες μαϊμούδες, που είναι γενετικά ταυτόσημες, θα χρησιμοποιηθούν σε έρευνες για τις ανθρώπινες ασθένειες, όπως καρκίνους, μεταβολικές και αυτοάνοσες παθήσεις.

Όμως ήδη εκφράστηκαν ανησυχίες από άλλους επιστήμονες ότι ανοίγει ο -κατηφορικός- δρόμος για τη δημιουργία ανθρώπινων κλώνων, ενώ άλλοι επεσήμαναν ότι η κινεζική τεχνική είναι αναποτελεσματική και επικίνδυνη για ανθρώπινη κλωνοποίηση.

Τον δρόμο είχε ανοίξει η «Ντόλι» που είχε κλωνοποιηθεί το 1996 στο Ινστιτούτο Ρόσλιν του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου και υπήρξε το πρώτο κλωνοποιημένο θηλαστικό από ενήλικο κύτταρο.
Έκτοτε πολλά άλλα θηλαστικά έχουν κλωνοποιηθεί, όπως αγελάδες, χοίροι, κουνέλια, σκύλοι, γάτες και τρωκτικά.

Η τεχνική περιλαμβάνει τη μεταφορά DNA από τον πυρήνα ενός σωματικού (μη εμβρυικού) κυττάρου στο ωάριο ενός δωρητή, από το οποίο έχει αφαιρεθεί ο πυρήνας με το δικό του DNA.
Το ωάριο γονιμοποιείται και το αναπτυσσόμενο έμβρυο εμφυτεύεται στη μήτρα ενός θηλυκού ζώου που παίζει το ρόλο παρένθετης μητέρας.

Οι Ζονγκ Ζονγκ και Χούα είναι τα πρώτα πρωτεύοντα (περιλαμβάνουν τις μαϊμούδες, τους πιθήκους και τον άνθρωπο) που κλωνοποιούνται με αυτή τη μέθοδο.
Χρειάστηκαν 79 αποτυχημένες προσπάθειες, εωσότου οι Κινέζοι το καταφέρουν, ενώ διαβεβαίωσαν ότι ακολούθησαν αυστηρά τους διεθνείς κανονισμούς και τις ηθικές προδιαγραφές για τις έρευνες σε ζώα.

Οι Κινέζοι ερευνητές διευκρίνισαν ότι, αν και έσπασαν το τεχνικό φράγμα για την κλωνοποίηση πρωτευόντων, δεν σκοπεύουν να επιδιώξουν την κλωνοποίηση ανθρώπων.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
πηγή του άρθρου:cnn.gr

Η Ελληνίδα επιστήμονας Ιωάννα Ζιώγα μιλάει αποκλειστικά στο madeingreece.news για τη σπουδαία ανακάλυψη: Διέγερση του εγκεφάλου για αύξηση της δημιουργικότητας

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στο eirinika.gr στις 8 Ιουνίου 2017.

Είδαμε την είδηση για την ανακάλυψη ηλεκτρικού "καπέλου" που επηρεάζει & βελτιώνει την δημιουργικότητα των ανθρώπων.

Αμέσως σπεύσαμε να επικοινωνήσουμε με την Ιωάννα Ζιώγα, αφού εντυπωσιαστήκαμε και χαρήκαμε με τη συμμετοχή της Ελληνίδας μεταδιδακτορικής φοιτήτριας και υποψήφιας διδάκτορος στο Queen Mary, University of London, σε ένα τόσο σημαντικό ερευνητικό project.

Η Ιωάννα Ζιώγα μίλησε αποκλειστικά στο Made In Greece News και στο Eirinika για την ειδική αυτή συσκευή και το πως λειτουργεί.

Περίληψη της έρευνας

Οι άνθρωποι λύνουν προβλήματα εφαρμόζοντας κανόνες που έχουν μαθευτεί από προηγούμενες εμπειρίες.

Ο ραχιαίος πλάγιος προμετωπιαίος φλοιός, διαδραματίζει κρίσιμο ρόλο σε αυτήν τη διαδικασία μάθησης και εφαρμογής κανόνων. Ωστόσο, οι κανόνες αυτοί μπορεί να αποτελέσουν τροχοπέδη σε περίπτωση που ένα νέο πρόβλημα χρειάζεται διαφορετικό τρόπο επίλυσης.

Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν λοιπόν να εξετάσουμε αν η επίδοση των συμμετεχόντων όταν τους ζητηθεί να λύσουν κάποια προβλήματα που χρειάζονται δημιουργικό τρόπο σκέψης μπορεί να βελτιωθεί, καταστέλλοντας τη λειτουργία του προμετωπιαίου φλοιού, ώστε να είναι ευκολότερο να σκεφθούν ασυνήθιστες και πιο δημιουργικές λύσεις.

Οι συμμετέχοντες έλυσαν αριθμητικά προβλήματα της μορφής: IV = III + III, όπου έπρεπε να μετακινήσουν μόνο μία από τις ευθείες γραμμές ώστε: VI = III + III, πριν και μετά από 15 λεπτά μη- επεμβατικής εγκεφαλικής διέγερσης τοποθετώντας ηλεκτρόδια πάνω στο κεφάλι.

Η τεχνική αυτή έχει ερευνητικές, καθώς και κλινικές εφαρμογές, και δεν προκαλεί ενοχλήσεις.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι το 32% των συμμετεχόντων που δέχτηκαν αρνητική (κατασταλτική) εγκεφαλική διέγερση κατάφεραν να λύσουν την πιο δύσκολη μορφή προβλημάτων, ενώ μόλις το 5% των συμμετεχόντων που δέχτηκαν θετική εγκεφαλική διέγερση ή καθόλου διέγερση.

Συμπεραίνοντας, η καταστολή του λογικού μέρους του εγκεφάλου μπορεί να βοηθάει στην «απελευθέρωση» του νου από τις συνήθεις οδούς και την επίτευξη ορθών και πιο δημιουργικών λύσεων.

Αυτό πιθανώς να εξηγεί γιατί στην καθημερινή ζωή καμία φορά μας έρχονται ξαφνικά λύσεις στο μυαλό ως «επιφοίτηση», ιδιαίτερα τις βραδινές ώρες που η λειτουργία του λογικού μέρους του εγκεφάλου είναι μερική.

Σε ποια άτομα απευθύνεται η ανακάλυψη σας; Τι θέλετε να πετύχετε με αυτό;

Ιωάννα Ζιώγα: Σκοπός της έρευνάς μας είναι να ανακαλυφθεί το «αποτύπωμα» της δημιουργικότητας του κάθε ανθρώπου στον εγκέφαλο.

Αυτό θέλουμε να το επιτύχουμε μελετώντας τη δημιουργικότητα σε άμεση σχέση με τη μάθηση, καθώς οι δυο αυτές διαδικασίες είναι άρρηκτα συνδεδεμένες η μία με την άλλη.

Ο ρόλος της μάθησης και της εμπειρίας εδώ είναι καθοριστικός για την «απομυθοποίηση» της δημιουργικότητας κατανοώντας ότι η δημιουργικότητα δεν είναι (μόνο) το ταλέντο, αλλά ένας τρόπος σκέψης που αποκλίνει από το σύνηθες.

Επίσης, χρησιμοποιώντας διακρανιακό ερεθισμό μπορούμε να συμπεράνουμε αιτιώδεις σχέσεις μεταξύ εγκεφαλικών περιοχών και συγκεκριμένων νοητικών διεργασιών.

Η έρευνά μας απευθύνεται καταρχάς στον τομέα της ψυχολογίας, καθώς αποτελεί ένα ακόμα λιθαράκι για την κατανόηση των γνωστικών διαδικασιών του νου.

Επίσης, θα μπορούσε να βοηθήσει στην κατανόηση της χρήσης διακρανιακού ερεθισμού, ο οποίος είναι χρήσιμος στη θεραπεία ψυχιατρικών ασθενών.

Θα έλυνε προβλήματα σε ανθρώπους μετά από εγκεφαλικό ή είναι μόνο για υγιείς ;

Ι.Ζ.: Ο διακρανιακός ερεθισμός μπορεί να χρησιμοποιηθεί κατά τη διάρκεια της θεραπείας σε ανθρώπους μετά από εγκεφαλικό, κυρίως για την αποκατάσταση της κίνησης και της ομιλίας.

Πότε θα βγει στην «κυκλοφορία»;

Ι.Ζ.: Η εν λόγω τεχνική χρησιμοποιείται αρκετά τα τελευταία χρόνια κυρίως στον κλινικό χώρο, μεταξύ άλλων γιατί έχει χαμηλό κόστος κατασκευής και γιατί δεν προκαλεί ενοχλήσεις ή βλάβη.

Ο εγκεφαλικός ερεθισμός πρέπει να χρησιμοποιείται προσεκτικά και μόνον από ειδικούς, και δεν είμαστε σε θέση να ελπίζουμε ότι εφαρμόζοντάς τον οι γνωστικές μας διαδικασίες βελτιώνονται με «μαγικό» τρόπο.

Who is Who
Η Ιωάννα Ζιώγα γεννήθηκε στην Αθήνα το 1991. Το 2014 αποφοίτησε πρώτη από το Τμήμα Μουσικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών (κατεύθυνση Μουσικής Τεχνολογίας) με βαθμό 9,7/10, με υποτροφία του Κληροδοτήματος Παπαδάκη.
      Το 2015 ολοκλήρωσε με διάκριση τις μεταπτυχιακές σπουδές «Μουσική, Νους και Εγκέφαλος» στο Goldsmiths, University of London.
      Από τον Οκτώβριο του 2016 είναι υποψήφια διδάκτωρ με υποτροφία από το Τμήμα Ψυχολογίας στο Queen Mary University of London, υπό την επίβλεψη της Dr Caroline Di Bernardi Luft (και Prof Joydeep Bhattacharya).
       Ο ερευνητικός της στόχος είναι να εξετάσει το πώς ο τρόπος που μαθαίνουμε μεταφράζεται σε και σχετίζεται με τη δημιουργικότητα, εφαρμόζοντας νευροφυσιολογικές μεθόδους, όπως ηλεκτροεγκεφαλογράφημα και διακρανιακός εγκεφαλικός ερεθισμός.
     Επιπλέον, τα τελευταία χρόνια συνεργάζεται με το Ψυχιατρικό τμήμα του Αιγινητείου Νοσοκομείου για το σχεδιασμό πειραμάτων με ηλεκτροεγκεφαλογράφο σε σχέση με μουσική και προσδοκίες, υπό την επίβλεψη του Καθηγητή Χαράλαμπου Παπαγεωργίου και της Αναπληρώτριας Καθηγήτριας Χριστίνας Αναγνωστοπούλου.
    Κατέχει Δίπλωμα φλάουτου και πτυχίο αρμονίας με Άριστα.
Τα επιστημονικά της ενδιαφέροντα περιλαμβάνουν: δημιουργικότητα, επίλυση προβλημάτων, μουσικές προσδοκίες, και στατιστική ανάλυση εγκεφαλικών σημάτων.
      Επιστημονικά της άρθρα έχουν δημοσιευθεί σε καταξιωμένα περιοδικά:
Zioga, I., Luft, C. D. B., & Bhattacharya, J. (2016). Musical training shapes neural responses to melodic and prosodic expectation. Brain Research, 1650, 267-282.
       1. Caroline Di Bernardi Luft, Ioanna Zioga, Michael J. Banissy, Joydeep Bhattacharya. Relaxing learned constraints through cathodal tDCS on the left dorsolateral prefrontal cortex. Scientific Reports, 2017; 7 (1) DOI: 10.1038/s41598-017- 03022-2
       2. Halpern, A. R., Zioga, I., Shankleman, M., Lindsen, J., Pearce, M. T., & Bhattarcharya, J. (2017). That note sounds wrong! Age-related effects in processing of musical expectation. Brain and Cognition, 113, 1-9.