Το γέλιο και η πολύτιμη αξία του στη ζωή μας

Ο σημαντικός ρόλος του γέλιου στη ζωή μας και η προσφορά του στη σωματική και ψυχική μας υγεία.
Το γέλιο συνιστά πηγή χαράς και υγείας. Το γέλιο αναβλύζει πηγαία από μέσα μας,
εκφράζει συναισθήματα, μεταβιβάζει ολόγυρα την πληροφορία της ευχαρίστησης, 

της χαράς, 

της χαλάρωσης, 

της έκπληξης και όλης της συναισθηματικής κατάστασης εκείνου
που το βιώνει. 

Το γέλιο καταπολεμά το στρες και διώχνει επώδυνα συναισθήματα, όπως φόβο, 

θυμό, 

ανία, 

λύπη.
Ο Osho,  πριν από κάθε ομιλία του έλεγε και ένα ανέκδοτο, για να βοηθήσει το κοινό
του να χαλαρώσει και να τον κατανοήσει καλύτερα σ’ αυτά που είχε να πει. 

Σε συγκεκριμένη ομιλία του για το γέλιο αναφέρει: "Το γέλιο είναι ένα μυστήριο.
Καλύτερα να το βιώσεις παρά να ακούς κάποιον να σου μιλά γι’ αυτό. 

Καθώς ο νους εξαφανίζεται κι αφήνει πίσω του μια σιωπή, έναν διαλογιστικό χώρο, αλλάζει τελείως ο τρόπος που βλέπεις τα πράγματα.

Προέρχεται από τα βάθη της ύπαρξής μας και είναι δώρο θεού στον
άνθρωπο. 

Χρειάζεται μια ευαίσθητη ευφυΐα και είναι ο ευφυέστερος συντελεστής σε
σένα. 

Είναι δυνατό, όταν γελάσεις με την καρδιά σου, να σταματήσει ο νους, επειδή δεν
μπορεί να γελάσει. 

Είναι δομημένος με σοβαρότητα, η λειτουργία του είναι να είναι
σοβαρός"

Επίσης έλεγε πως τα παιδιά μπορούν να γελάσουν, γιατί βλέπουν καθαρά τα
πράγματα. 

Δεν έχουν προσδοκίες να θαμπώνουν την όρασή τους. 

Και ο κόσμος είναι γεμάτος με αστεία και παράλογα πράγματα! 

Ένα παιδί δεν μπορεί να μην το παρατηρήσει"
Το γέλιο είναι μια βασική ανάγκη στη ζωή μας.
Η καθημερινότητά μας, η ανταγωνιστικότητα και η ρουτίνα της ζωής ισοπεδώνουν τα συναισθήματα και καταδικάζουν τον άνθρωπο σε μια περίοδο απαισιοδοξίας, στειρότητας και έντασης, αλλά και υπερδιόγκωσης του εγώ. 

Μπορούμε να διώξουμε αυτή τη σκοτεινιά από πάνω μας, από μέσα μας, από γύρω μας. Μπορούμε να βρούμε τη λύση και να υπάρξει λύτρωση. 

Το ξέσπασμα γέλιου με αναζήτηση της αστείας πλευράς και του ευχάριστου, 

της όμορφης όψης των πραγμάτων, 

του αυθόρμητου πειράγματος, ίσως, και της αφέλειας, μάς γεμίζει με θάρρος και αισιοδοξία. 

Το πηγαίο γέλιο προσδίδει φωτεινές πινελιές στο σκοτάδι της όποιας απογοήτευσης που πιέζει την ψυχή μας.
 Το κείμενο δημοσιεύτηκε στις 2.9.2012 στο https://stergiopress.wordpress.com

Αυτός που σε κάνει να γελάς, σε βοηθάει να ζεις" είχε πει ο Μένανδρος

Το γέλιο στη ζωή μας

Η επίδραση του γέλιου στη σωματική, ψυχική και διανοητική κατάσταση των ανθρώπων έχει μελετηθεί επισταμένως ήδη από την δεκαετία του \'60. 

Γιατροί, όπως ο Γουίλιαμ Φράι, ψυχίατρος, πανεπιστήμιο Στάνφορντ και Λι Μπερκ, ερευνητής στον τομέα της ψυχο-νευρο-ανοσολογίας, στο πανεπιστημιακό κέντρο Λόμα Λίντα, ήταν οι πρωτοπόροι που μελέτησαν συστηματικά το πώς επιδρά το γέλιο στα σημαντικά φυσιολογία συστήματα του ανθρώπινου σώματος. 

Αυτές οι πρώτες έρευνες απέδειξαν ότι το πρόσχαρο γέλιο μειώνει την αρτηριακή πίεση, βελτιώνει την λειτουργία της καρδιάς και των πνευμόνων, μειώνει τις ορμόνες του άγχους, παράγει φυσικά αναλγητικά, ενδορφίνες και ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα.

Οι έρευνες συνεχίζονται και σήμερα, εμπλουτίζουν την σχετική επιστημονική γνώση και ανοίγουν συνεχώς νέους δρόμος για θεραπευτικές εφαρμογές αυτών των ανακαλύψεων στην διαχείριση του ψυχικού και σωματικού πόνου.

"Αυτός που σε κάνει να γελάς ,σε βοηθάει να ζεις" είχε πει ο Μένανδρος.

Σύμφωνα με τον Max Eastman \"ερχόμαστε στον κόσμο προικισμένοι με την ενστικτώδη τάση να γελάμε και να έχουμε αυτή την αίσθηση που παρουσιάζεται με παιγνιώδη τρόπο ως αντίδραση στους πόνους . 

Αν και το γέλιο συχνά πυροδοτείται από πράγματα που είναι αστεία, δεν έχει σχέση με "αστείο" 

Το γέλιο έχει σχέση με την ανακούφιση του πόνου και ως εκ τούτου είναι ιδιαίτερα κατάλληλο για όλα τα πράγματα στη ζωή που δεν είναι διόλου διασκεδαστικά. 

Όταν μπορούμε να "παίξουμε με τον πόνο μας" το αποτέλεσμα είναι το γέλιο.\"

Οι μελέτες έχουν αποδείξει ότι το γέλιο είναι φυσικό αντίδοτο στο στρες. 

Από την άποψη της φυσιολογίας του σώματος, το γέλιο και το στρες είναι τα δύο αντίθετα άκρα...

Το ενδιαφέρον είναι ότι οι σχετικές έρευνες έχουν δείξει ότι : το γέλιο δεν έχει ανακουφιστική επίδραση μόνο στο άτομο που γελά αλλά και σε όσους βρίσκονται μαζί του.

Το γέλιο είναι μια βασικά συλλογική εμπειρία. 

Σπανίως γελάμε μόνοι μας. 

Ο ρόλος του γέλιου στις ανθρώπινες σχέσεις έχουν μελετηθεί από αρχαιοτάτων χρόνων. Όμως μόλις τις τελευταίες δεκαετίες οι κοινωνικοί επιστήμονες έχουν αρχίσει να αξιολογούν πραγματικά την «θεραπευτική επίδραση» που μπορεί να έχει ο γέλιο όχι μόνο στην ψυχο-διανοητική υγεία του ατόμου όσο και στις διαπροσωπικές και κοινωνικές σχέσεις. 

Το γέλιο δεν είναι μόνο ένας μηχανισμός εκτόνωσης και θεραπείας της ψυχοσωματικής έντασης είναι και μηχανισμός ενίσχυση και σύσφιξης των διαπροσωπικών σχέσεων και των κοινωνικών δεσμών. 

Σύμφωνα με τους ανθρωπολόγους ,αν και το γέλιο μπορεί να είναι μέσο επίδειξης εξουσίας και επιβολής όταν γελάμε σε βάρος κάποιου, όταν όμως γελάμε μαζί με κάποιον άλλο άνθρωπο, μοιραζόμαστε μια κοινή εμπειρία ανακούφισης που συνήθως σχετίζεται με την απομάκρυνσης από κάποιο (πραγματικό ή φανταστικό) κίνδυνο.

Το γέλιο μας κάνει να νιώθουμε καλά, γιατί εξουδετερώνει επώδυνα συναισθήματα όπως φόβο, θυμό, ανία, απελευθερώνοντάς τα. 

Αυτή η απελευθέρωση μπορεί να παρεμποδίσει ή και να σταματήσει τις αψιμαχίες, να εξομαλύνει τις εντάσεις και να μας βοηθήσει να δούμε και να κατανοήσουμε την οπτική γωνία των άλλων ανθρώπων. 

Σε πολλές κοινωνίες υπάρχουν στην παράδοση τους ειδικές τελετουργίες γέλιου με στόχο την διαχείριση προβλημάτων στις σχέσεις και την σύσφιξη των ομαδικών και κοινωνικών δεσμών.

Παραδείγματα:

- - Οι Εσκιμώοι της Γροιλανδίας συνηθίζουν να λύνουν τις διαφορές τους με «μονομαχίες γέλιου». 

Οι αντιμαχόμενοι κάθονται αντικριστά και κερδίζει αυτός που θα κάνει τους άλλους να γελάσουν περισσότερο.

- - Πολλές αφρικανικές φυλές διοργανώνουν γιορτές γέλιου και χαράς όταν υπάρχουν προβλήματα στην λειτουργία της κοινότητας τους.

- - Φυλές ινδιάνων οργανώνουν θεραπευτικά φεστιβάλ γέλιου και μέσα από τελετουργίες γέλιου διώχνουν τα κακά πνεύματα και καλούν τα καλά.

- Οι γιορτές γέλιου και χαράς υπάρχουν σχεδόν σε όλους τους πολιτισμούς. Οι απόκριες είναι το ελληνικό και ευρωπαϊκό αντίστοιχο.

Το γέλιο και το παιχνίδι έχει αποδεδειγμένες θετικές επιδράσεις και στις σχέσεις των δύο φύλων αλλά και στις οικογενειακές σχέσεις . 

Όπως είπε μια νέα γυναίκα, περιγράφοντας την βελτίωση της σχέσης της με τον άντρα της, μετά από ένα «θεραπευτικό πρόγραμμα γέλιου» που έκαναν μαζί:

«Αν μπορούμε να γελάσουμε μαζί μπορούμε να ζήσουμε και μαζί?..»,.

Γιατί δεν γελάμε λοιπόν ;;;

Εφόσον ισχύουν όλα όσα προαναφέραμε, είναι απορίας άξιον γιατί οι περισσότεροι άνθρωποι όσο μεγαλώνουν γελούν όλο και λιγότερο και αντιμετωπίζουν με αμηχανία, επιφύλαξη ακόμα και οργή τυχόν προτροπές να αξιοποιήσουν τις «θεραπευτικές ιδιότητες του γέλιου»? ή με άλλα λόγια να «αφήσουν έστω και για λίγο» την σοβαρή αντιμετώπιση των προβλημάτων τους. 

Η απάντηση είναι ότι όποιος γελάει πολύ και εύκολα μπορεί να θεωρηθεί «μη-σοβαρός». 

Ένα από τα πρώτα πράγματα που "κόβονται" στο σχολείο είναι τα γέλια. 

Μεγαλώνουμε κυνηγημένοι από την απειλή ότι θα φανούμε γελοίοι και ελαφρόμυαλοι. Ενηλικιωνόμαστε και μας έχει γίνει κυριολεκτικά πλύση εγκεφάλου ότι για να μας πάρουν οι άλλοι σοβαρά πρέπει να δείχνουμε σοβαροί. 

Για να παραμείνουμε σοβαροί πρέπει «να έχουμε τον έλεγχο» των συναισθηματικών εκδηλώσεων και της συμπεριφοράς μας . 

Αυτή η προσπάθεια διατήρησης του ελέγχου ενισχύει τον ανταγωνισμό και την καχυποψία και τελικά μας οδηγεί σταδιακά στην αποξένωση από τον εαυτό μας και τους άλλους..

Είναι πολύ σημαντικό να μπορούμε να διακινούμε το σημαντικό από το ασήμαντο χωρίς να χάσουμε την ικανότητα μας να παίρνουμε τα πράγματα και με παιχνιδιάρικο τρόπο. 

To να είμαστε πάντα «σοβαροί» σε σχέση με σημαντικά πράγματα μπορεί να μας εγκλωβίσει μέσα στον πόνο.

Μπορεί το γέλιο να μην είναι πανάκεια, να μην λύνει όλα τα προβλήματα, να μην αλλάζει και να μην εξαφανίζει τα δύσκολα πραγματικά γεγονότα που συναντάμε στη ζωή. 

Όμως αν επιτρέπουμε στον εαυτό μας να μην χάνει την παιγνιώδη διάθεση - ακόμα και μπροστά σε πραγματικά μεγάλες δυσκολίες και απώλειες - στην πραγματικότητα του επιτρέπουμε να μένει συνδεδεμένος με την χαρά και το νόημα της ζωής.

Ας δημιουργήσουμε λοιπόν τις δικές μας τελετουργίες σύνδεσης με την χαρά και το παιγνίδι:

- Ας βάλουμε το έξυπνο και καλοπροαίρετο χιούμορ στην καθημερινότητα μας - όπως πλένουμε τα δόντια μας και χτενίζουμε τα μαλλιά μας?.

- Ας καθιερώσουμε τα αστεία και την παιχνιδιάρικη διάθεση με τον/την σύντροφο, τα παιδιά μας.

- Ας συναντιόμαστε με τους φίλους μας όχι μόνο για να μιλάμε για προβλήματα (αλλά και για να γελάμε?)

- Ας κάνουμε καθημερινά για λίγα λεπτά εξάσκηση στο να βλέπει και την αστεία πλευρά της ζωής.

επιμέλεια κειμένου:ntina

exelixi-psychotherapy