ο Friedrich Nietzsche πάντα κάτι έχει να μας πει...

267 - ...έχουν μια παροιμία οι κινέζοι που οι μητέρες τη διδάσκουν ήδη στα παιδιά τους: siao-sin/κάνε την καρδιά σου μικρή!
Αυτή είναι η χαρακτηριστική βασική τάση σε όψιμους πολιτισμούς : δεν αμφιβάλλω ότι το πρώτο πράγμα που θα παρατηρούσε ένας αρχαίος Έλληνας σε μας τους σημερινούς ευρωπαίους θα ήταν η μείωση του εαυτού μας - μόνο και μόνο για αυτό το πράγμα δεν θα ήμασταν του "γούστου" του!
49 - ...αυτό που προκαλεί κατάπληξη με τη θρησκευτικότητα των αρχαίων Ελλήνων είναι το φοβερό ποσοστό ευγνωμοσύνης που βγαίνει από αυτήν: το είδος ανθρώπου που στέκεται έτσι μπροστά στη φύση και τη ζωή είναι πολύ ευγενές!
Αργότερα όταν η πλέμπα πήρε το πάνω χέρι στην Ελλάδα, ο φόβος κατέπνιξε τη θρησκεία και ο χριστιανισμός ετοιμαζόταν!

"πέρα από το καλό και το κακό"

                  επιμέλεια κειμένου : ntina

όταν με ρώτησαν θυμήθηκα για άλλη μια φορά τον Nietzsche που δια στόματος Irvin Yalom είπε: "Η έρευνα και η επιστήμη ξεκινούν από τη δυσπιστία"

Κοιτάξατε τα βιβλία μου – καταλαβαίνετε πως το γράψιμό μου έχει επιτυχία όχι επειδή είμαι ευφυής ή λόγιος. 
Όχι, έχει επιτυχία γιατί έχω τόλμη και τη βούληση να αποδεσμευτώ από την άνεση του κοπαδιού και να έρθω αντιμέτωπος με δυνατές και αμαρτωλές ροπές.
Η έρευνα και η επιστήμη ξεκινούν από τη δυσπιστία.
Όμως η δυσπιστία προκαλεί από τη φύση της ψυχική πίεση.
Μόνο οι δυνατοί την αντέχουν. 
Ξέρετε πιο είναι το αληθινό ερώτημα για έναν διανοητή?
Το αληθινό ερώτημα είναι: Πόση αλήθεια μπορώ να αντέξω?

                                   "όταν έκλαψε ο Nietzsche"

Ανθρώπινο, Πάρα Πολύ Ανθρώπινο – Ριγμένος σε μια θορυβώδη και πληβεία εποχή Friedrich Nietzsche

Friedrich Nietzsche

«Όχι το ότι μου είπες ψέματα, αλλά το ότι δεν σε πιστεύω πια, με συντάραξε.» -183
 «Εδώ η θέα είναι ελεύθερη, το πνεύμα ανυψωμένο.»
– Αλλά υπάρχει και ένα αντίθετο είδος ανθρώπου, που βρίσκεται επίσης στα ύψη και για το οποίο η θέα είναι επίσης ελεύθερη – αλλά που κοιτά προς τα κάτω. -286

“Τι σου συνέβη όμως;”
– “Δεν ξέρω”, απάντησε εκείνος διστακτικά· “ίσως πέταξαν οι Άρπυιες πάνω από το τραπέζι μου”.
Συμβαίνει συχνά σήμερα ένας άνθρωπος ήπιος, μετρημένος, επιφυλακτικός, να ξεσπάει ξαφνικά με μανία, να σπάζει τα πιάτα, να αναποδογυρίζει το τραπέζι, να φωνάζει, να λυσσά, να προσβάλλει τους πάντες – και στο τέλος να πηγαίνει στην άκρη, ντροπιασμένος, οργισμένος με τον εαυτό του – που; γιατί;
Για να πεθάνει της πείνας μόνος του;
Για να πνιγεί στις αναμνήσεις του;
– Όποιος έχει τις επιθυμίες μιας ανώτερης εκλεκτικής ψυχής και μόνο σπάνια βρίσκει το τραπέζι του στρωμένο και το φαγητό του έτοιμο, θα αντιμετωπίζει πάντα μεγάλο κίνδυνο: σήμερα όμως ο κίνδυνος αυτός έχει γίνει εξαιρετικός.
Ριγμένος σε μια θορυβώδη και πληβεία εποχή, με την οποία δεν θέλει να φάει από το ίδιο πιάτο, μπορεί εύκολα να πεθάνει από πείνα και δίψα ή, αν ενδεχομένως “συμμετάσχει”, να χαθεί από ξαφνική αηδία.
– Έχουμε φάει ήδη όλοι σε τραπέζια στα οποία δεν ανήκαμε· και ακριβώς οι πνευματικότεροι από μας, που είναι και δυσκολότερο να τραφούν, γνωρίζουν εκείνη την επικίνδυνη δυσπεψία, που προέρχεται από μια ξαφνική διόραση κι απογοήτευση για το φαγητό και τους συνδαιτυμόνες μας – την αηδία του απόδειπνου. -282

Το Πέρα Από το Καλό και το Κακό του  Friedrich Nietzsche – ακολουθεί το opus magnum του «Έτσι μίλησε ο Ζαρατούστρα» που γράφτηκε ανάμεσα στα έτη  1883 και 1884 και
προηγείται της Γενεαλογίας της ηθικής  που γράφτηκε το 1887. Ο Nietzsche άρχισε να το γράφει το καλοκαίρι του 1885 και το τελείωσε περίπου την άνοιξη του 1886. 
Το έργο κυκλοφόρησε τον Αύγουστο του 1886 με δαπάνες του, αλλά δεν σημειώσε επιτυχία.
Από τη δεκαετία του 1890 και μετά άρχισε το ενδιαφέρον του κόσμου και οι επανειλημμένες εκδόσεις του στα γερμανικά, οι οποίες, μαζί με τις μεταφράσεις του σε όλες τις ευρωπαϊκές γλώσσες, που έγιναν κατά τη διάρκεια του εικοστού αιώνα, του χάρισαν την αναγνωσιμότητα που του έπρεπε και μια μόνιμη παρουσία στα βιβλιοπωλεία και τις βιβλιοθήκες όλου του κόσμου.

ntina