Εξετάζοντας την εξωδιαστατική ζωή και τους κόσμους που μπορεί να υπάρχουν μέσα και πέρα από τον δικό μας κόσμο!

Η πιθανότητα ύπαρξης πολλαπλών συμπάντων και πολλαπλών διαστάσεων δεν είναι πλέον, επιστημονική φαντασία. 
Αυτές οι συζητήσεις έχουν διεξαχθεί καθ’ όλη τη διάρκεια της ιστορίας της ανθρωπότητας!
Έχουν αναφερθεί γραπτώς στην αρχαία Ελλάδα, από τον Αναξιμάνδρο, 
στις βεδικές γραφές, 
στην ανατολική φιλοσοφία και αλλού. 
Αυτές οι έννοιες απαντώνται σε κάθε πολιτισμό που γνωρίζουμε και καλύπτουν όλους τους αιώνες της ανθρώπινης ύπαρξης. 
Αυτή η τάση δεν έχει σταματήσει.
Σήμερα, υπάρχουν πολλές επιστημονικές θεωρίες που υποστηρίζουν την ιδέα των παράλληλων συμπάντων και των πολλαπλών διαστάσεων πέρα από τη δική μας, όπως για παράδειγμα η θεωρία των χορδών. 
Πολλοί ερευνητές βασίζουν τις ιδέες τους για τα παράλληλα σύμπαντα στην κβαντομηχανική, τη μαθηματική περιγραφή των υποατομικών σωματιδίων. 
Στην κβαντομηχανική, πολλαπλές καταστάσεις ύπαρξης για μικροσκοπικά σωματίδια είναι όλες πιθανές ταυτόχρονα — μια "κυματοσυνάρτηση" περικλείει όλες αυτές τις πιθανότητες.
Σε συνδυασμό με αυτές τις θεωρίες υπάρχουν επίσης παράξενα "παραφυσικά" γεγονότα που έχουν παρατηρηθεί από ανθρώπους κατά τη διάρκεια των ετών.
Όλοι αυτοί οι παράγοντες και άλλοι ακόμη συνθέτουν μια ενδιαφέρουσα συζήτηση.
Αν υπάρχουν άλλες διαστάσεις, φιλοξενούν και αυτές ζωή;
Ας δούμε κάποια λίγα αποσπάσματα (ψήγματα) από τους σοφούς της αρχαιότητας-

               1. Πλάτων

Ο Πλάτωνας στο έργο του "Φαίδων"

...Εν συντομία, ό,τι είναι για μας και τη ζωή μας το νερό και η θάλασσα, είναι ο αέρας εκεί πάνω, ό,τι είναι για μας ο αέρας είναι σε εκείνους ο αιθέρας. 

Οι εποχές κυλούν με τέτοιον τρόπο ώστε εκεί δεν αρρωσταίνουν, ζουν πολύ περισσότερο από εμάς και μας ξεπερνούν στην όψη, 

την ακοή, 

τη σοφία και σε όλα αυτά κατά το ύψος που ο αέρας ξεπερνά το νερό και ο αιθέρας τον αέρα σε βαθμό καθαρότητας. 

Επιπλέον, εκείνοι διαθέτουν άλση και ιερά θεών με ενοίκους τους ίδιους τους θεούς - με αυτούς επικοινωνούν πρόσωπο με πρόσωπο, λένε χρησμούς και μαντείες καθώς βρίσκονται πλάι τους.

Βλέπουν τον ήλιο, τη σελήνη και τα άστρα, αυτά τα ίδια, τα αληθινά - σε καθετί άλλο συνοδός τους είναι η ευδαιμονία. 

Από αυτή τη φύση είναι η γη, η ίδια ολόκληρη και όσα βρίσκονται στην επιφάνεια της. 

Μέσα της, στα κοιλώματα της, υπάρχουν τόποι πολλοί γύρω γύρω της, άλλοι βαθύτεροι άλλοι εκτεταμένοι περισσότερο από αυτόν που εμείς κατοικούμε, βαθύτεροι, όμως με άνοιγμα μικρότερο από αυτό του δικού μας τόπου, άλλοι με μικρότερο βάθος, αλλά πιο πλατείς από τον δικό μας.

Όλοι αυτοί συνδέονται υπογείως, ο ένας με τον άλλον, με υπόγειους διαδρόμους στενότερους ή πλατύτερους υπάρχουν διέξοδοι όπου το νερό κυλά άφθονο, από τη μια στην άλλη, σαν να ανακατεύεται σε κρατήρες. 

Κάτω από τη γη υπάρχουν ποτάμια που δεν στερεύουν, τεράστια στο μέγεθος, με νερό θερμό και ψυχρό, και δυνατή φωτιά και ποτάμια γεμάτα φωτιά. 

Επίσης ποτάμια με υγρό πηλό, άλλα με καθαρότερο [e] άλλα με πιο λασπωμένο, που μοιάζουν με τα ποτάμια λάσπης στη Σικελία που κυλούν μπροστά στο ρεύμα της λάβας, μοιάζουν και με το ρεύμα το ίδιο. 

Από αυτά γεμίζει κάθε τόπος, από το ρεύμα που κινείται κυκλικά και φθάνει, όπως τύχει, στο καθένα. 

Όλα τους κινούνται προς τα πάνω και προς τα κάτω σαν μια αιώρα να βρίσκεται μέσα στη γη. 

Η φυσική εξήγηση αυτής της αιώρησης είναι η εξής. 

Ένα από τα ανοίγματα της γης συμβαίνει να είναι το μεγαλύτερο και διαπερνά τη γη από το ένα άκρο της στο άλλο. [112a] 

Είναι αυτό που ο Όμηρος διηγείται και λέει: 

Εκεί μακριά, κάτω από τη γη, ένα άνοιγμα, το βαθύτερο βάραθρο" (110 - 112)

                  2. Φιλόστρατος

Στο έργο του Φιλόστρατου "Τὰ ἐς τὸν Τυανέα Ἀπολλώνιον" γνωστό και ως "ο Βίος Απολλωνίου Τυανέως,  όταν ο Απολλώνιος (αφού του επέτρεψαν να τους κάνει ερωτήσεις) ρώτησε τους σοφούς, συγκεκριμένα τους Ινδούς Γυμνοσοφιστές, από τι πίστευαν ότι αποτελείται ο κόσμος, εκείνοι απάντησαν:

-.Σ.  Από στοιχεία
-.Α. Υπάρχουν λοιπόν τέσσερα;

-.Σ. Όχι τέσσερα αλλά πέντε
-.Α. Και πώς μπορεί να υπάρχει ένα πέμπτο, εκτός από το νερό, 

τον αέρα, 

τη γη και τη φωτιά;
-.Σ. Υπάρχει ο αιθέρας, τον οποίο πρέπει να θεωρούμε ως το στοιχείο από το οποίο είναι φτιαγμένοι οι θεοί· γιατί όπως όλα τα θνητά πλάσματα εισπνέουν τον αέρα, έτσι και οι αθάνατες και θεϊκές φύσεις εισπνέουν τον αιθέρα
-.Α. Πρέπει να θεωρώ το σύμπαν ως ένα ζωντανό πλάσμα;
-.Σ Ναι!
                3. βουδιστική παράδοση - Σαμπάλα/Shambhala/Shangri-La

Στην βουδιστική παράδοση θα βρούμε την Σαμπάλα/Shambhala/Shangri-La

Η Σαμπάλα/Shambhala/Shangri-La είναι ένας μυθολογικός, κρυμμένος παράδεισος, που σύμφωνα με την βουδιστική παράδοση βρίσκεται στα Ιμαλάια ή στην Κεντρική Ασία. 

Θεωρείται ιερό κέντρο σοφίας, 

πνευματικό βασίλειο και πηγή ανώτερης γνώσης, που αναφέρεται συχνά στα κείμενα "Καλατσάκρα"

Αποτελεί μια κεντρική, μυθική έννοια, η οποία περιγράφεται ως μια κρυμμένη, πνευματική χώρα που λειτουργεί ως καταφύγιο της ανώτερης σοφίας και της ειρήνης. 

Είναι η "ουράνια χώρα", ένα μέρος όπου φυλάσσονται αρχαίες διδασκαλίες και σοφία.
Είναι η "καθαρή γη" που υπάρχει μέσα στον δικό μας κόσμο, αλλά σε μια άλλη διάσταση. 
Είναι ένας φυσικός τόπος με γεωγραφική θέση, όσο και πνευματικός και λέγεται ότι κατοικείται από πολύ εξελιγμένα και "φωτισμένα όντα" 

Ένα πνευματικό πεδίο, που αναζητείται από εξερευνητές και μυστικιστές, ως το μέρος όπου ενώνεται ο Ουρανός με τη Γη.

Υπάρχουν πολλές μελέτες, όπως του Nicholas Roerich και της Victoria LePage, που την περιγράφουν ως "ιερό κέντρο του κόσμου"
Η πρωτεύουσά της ονομάζεται Καλάπα και βρίσκεται στο κέντρο της Σαμπάλα.

Συνοπτικά, η Σαμπάλα αντιπροσωπεύει έναν πνευματικό προορισμό και μια κατάσταση εσωτερικής γαλήνης, πέρα από τον φυσικό κόσμο. 
      4. Παράκελσος

Μέσα από το έργο Philosophia Occulta, του Παράκελσου, το οποίο αντιπροσωπεύει την θεμελιώδη, μυστικιστική του προσέγγιση στην ιατρική και την αλχημεία, συνδυάζοντας τον Ερμητισμό, την αστρολογία και τη μαγεία και το οποίο βρίσκεται σε συλλογές όπως οι Archidoxes of Magic, μαθαίνουμε πως η φύση κρύβει μυστικές, θεϊκές δυνάμεις και ότι οι θεραπευτές πρέπει να χρησιμοποιούν αστρολογία, φυλαχτά και το "θεωρία των υπογραφών"* για να θεραπεύσουν.

Σύμφωνα με την κοσμολογία του Παράκελσου, το παρακάτω απόσπασμα αποτελεί θεμελιώδες κομμάτι της αλχημικής και ερμητικής του διδασκαλίας για τη σχέση του ανθρώπου με τη φύση. 

Ο Άνθρωπος (φυσική οντότητα) περιβάλλεται και συντηρείται από τα εξωτερικά στοιχεία (Γη, Νερό, Αέρας, Φωτιά) του ορατού κόσμου - ζει στο υλικό περιβάλλον και η ζωή του εξαρτάται από αυτά τα τέσσερα στοιχεία!

Τα Στοιχειώδη (πνευματικές οντότητες, τις οποίες ο Παράκελσος ονόμασε 

Gnomes/νάνοι: γη

Undines/νύμφες: νερό

Sylvestres/συλφίδες: αέρας

Vulcani/σαλαμάνδρες: φωτιά) κατοικούν στην εσωτερική ουσία αυτών των στοιχείων, αποτελώντας τη "ζωντανή" τους δύναμη.

Για τον Παράκελσο, ο άνθρωπος είναι ένας καθρέφτης του σύμπαντος, όπου η εξωτερική φύση και η εσωτερική πνευματικότητα βρίσκονται σε διαρκή αλληλεξάρτηση.

Ο Παράκελσος εξηγεί ότι, όπως για τον άνθρωπο ο αέρας είναι απαραίτητος για να αναπνέει, έτσι και για τα στοιχειώδη, το δικό τους "στοιχείο" είναι ο φυσικός τους χώρος. 

Τα όντα αυτά είναι "ζωντανά" και νοήμονα, αλλά δεν διαθέτουν αθάνατη ψυχή όπως ο άνθρωπος.

Παρόλο που τα στοιχειώδη είναι περιορισμένα στο δικό τους στοιχείο, ο Παράκελσος πίστευε ότι μπορούν να αλληλεπιδράσουν με τον κόσμο των ανθρώπων (τον σύνθετο κόσμο) και μερικές φορές να γίνουν ορατά. 

Συνοπτικά, ο άνθρωπος είναι ο "άρχοντας" του υλικού στοιχείου, ενώ τα στοιχειώδη/στοιχειά είναι οι "κάτοικοι" των λεπτοφυών δυνάμεων της φύσης.

Τα τελευταία έχουν κατοικίες και ενδύματα, ήθη και έθιμα, γλώσσες και κυβερνήσεις δικές τους, με την ίδια έννοια που οι μέλισσες έχουν τις βασίλισσές τους και τα κοπάδια ζώων τους ηγέτες τους.
                5. Manly P. Hall

Ο Manly P. Hall έγραψε σε ηλικία μόλις 27 χρονών το βιβλίο "The Secret Teachings of All Ages: An Encyclopedic Outline of Masonic, Hermetic, Qabbalistic and Rosicrucian Symbolical Philosophy" 

Για το βιβλίο/έργο αυτό, ο αστροναύτης του Απόλλων 14, Edgar Mitchell, είχε πει πως "είναι ένα κλασικό έργο της παγκόσμιας λογοτεχνίας που θα καθοδηγεί ιστορικούς, 

φιλοσόφους και απλούς αναζητητές της εσωτερικής σοφίας για αιώνες"
Το βιβλίο δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά το 1928, όταν ο Manly P. Hall ήταν μόλις 27 ετών και θεωρείται ένα από τα πιο περιεκτικά και ολοκληρωμένα εγκυκλοπαιδικά έργα εσωτερισμού που γράφτηκαν ποτέ

Στο βιβλίο του "The Secret Teachings of All Ages: An Encyclopedic Outline of Masonic, Hermetic, Qabbalistic and Rosicrucian Symbolical Philosophy" περιγράφει πολλά όντα που ζουν σε αυτούς τους κόσμους, από πνεύματα της φύσης μέχρι γοργόνες, νάνους και άλλα.
Ακολουθεί μια περιγραφή των νάνων με βάση τις διδασκαλίες του Παράκελσου:
"Τα στοιχειώδη όντα που κατοικούν σε εκείνο το αραιωμένο σώμα της γης που ονομάζεται γήινος αιθέρας ομαδοποιούνται υπό τον γενικό όρο των gnomes/νάνοι. 
Το όνομα προέρχεται από την ελληνική λέξη γήνομος, που σημαίνει κυριολεκτικά "κάτοικος της γης".
Όπως υπάρχουν πολλοί τύποι ανθρώπων που εξελίσσονται μέσα από τα αντικειμενικά φυσικά στοιχεία της Φύσης, έτσι υπάρχουν και πολλοί τύποι gnomes/νάνοι που εξελίσσονται μέσα από το υποκειμενικό αιθερικό σώμα της Φύσης. 
Αυτά τα πνεύματα της γης λειτουργούν σε τόσο κοντινή συχνότητα δόνησης με την υλική γη, ώστε έχουν τεράστια δύναμη πάνω στα πετρώματα και τη χλωρίδα της, αλλά και πάνω στο ανθρώπινο και το ζωικό βασίλειο. - . (Manly P. Hall, Οι Μυστικές Διδασκαλίες Όλων των Εποχών)
     Τα παραπάνω παραδείγματα είναι μόνο μερικά από τα πολλά που δείχνουν πόσο βαθιά ριζωμένες είναι αυτές οι ιστορίες στην ανθρώπινη ιστορία και πώς εκτείνονται σε όλες τις εποχές. 
Σε συνδυασμό με τις σύγχρονες επιστημονικές θεωρίες και γνώσεις, μας κάνουν πραγματικά να αναρωτιόμαστε για αυτούς τους κόσμους.
Όλα αυτά είναι τόσο συναρπαστικά που κάποιος θέλει διακαώς να ρίξει μια ματιά σε αυτούς τους κόσμους για να δει την αλήθεια. 
Αλλά μπορούμε να "δούμε" την αλήθεια; 
Μπορούμε να εμπιστευτούμε τις ανθρώπινες αισθήσεις μας, ειδικά όταν άλλες πραγματικότητες δεν είναι καν αντιληπτές από αυτές;
Στο παρακάτω βίντεο (https://www.youtube.com/watch?v=UnURElCzGc0&t=5s), ο Carl Sagan περιγράφει πώς ένα πλάσμα τρίτης διάστασης που προσπαθεί να έρθει σε επαφή με ένα πλάσμα δεύτερης διάστασης θα γινόταν αντιληπτό από το πλάσμα δεύτερης διάστασης. 
Εδώ ο Carl Sagan μας εξηγεί τις πολύπλοκες επιστημονικές ιδέες και τις καθιστά κατανοητές για τους περισσότερους ανθρώπους.
Τι γίνεται με τα UFO;
Τα UFO δεν αποτελούν πλέον μια θεωρία συνωμοσίας, το θέμα είναι "κοινό μυστικό" εδώ και πολλά χρόνια και η προέλευση αυτών των παράξενων αντικειμένων που εκτελούν ελιγμούς που αψηφούν τους νόμους της φυσικής αποτελεί αντικείμενο προβληματισμού για όσους τα έχουν βιώσει, στρατιωτικούς, επιστήμονες και άλλους. 
Πολλοί εικάζουν ότι μπορεί να πρόκειται για εξωγήινα σκάφη, ενώ άλλοι εικάζουν ότι μπορεί να προέρχονται και από άλλες διαστάσεις. 
Και οι δύο πιθανότητες είναι μάλλον πολύ πιθανές.
Υπάρχει ένα έγγραφο του FBI που απευθύνεται σε διακεκριμένους επιστήμονες σε διάφορες αρχές και σε δημόσιους λειτουργούς που αναφέρει αυτή την πιθανότητα. 
Είναι ένα από τα πολλά!
Το έγγραφο είναι μια επιστολή σχετικά με θέμα που αφορά τα UFO και τους εξωγήινους: 
Επίσης παρέχει ένα αντίγραφο μιας επιστολής που γράφτηκε από κάποιον διακεκριμένο επιστήμονα.
Η επιστολή συνεχίζει περιγράφοντας και δηλώνοντας ότι, σύμφωνα με αυτόν τον ακαδημαϊκό: 
*. Μερικοί από τους δίσκους μεταφέρουν πληρώματα, ενώ άλλοι ελέγχονται εξ αποστάσεως.
*. Η αποστολή τους είναι ειρηνική· οι επισκέπτες σκέφτονται να εγκατασταθούν σε αυτόν τον πλανήτη.
*. Αυτοί οι επισκέπτες μοιάζουν με ανθρώπους, αλλά είναι πολύ μεγαλύτεροι σε μέγεθος.
*. Δεν είναι σαρκωμένος/ενσαρφκωμένοι όπως οι άνθρωποι της Γης, αλλά προέρχονται από τον δικό τους κόσμο.
*. Οι δίσκοι διαθέτουν κάποιο είδος ακτινοβολούμενης ενέργειας.
*. Δεν προέρχονται από κανέναν "πλανήτη" όπως χρησιμοποιούμε τη λέξη, αλλά από έναν αιθερικό πλανήτη που διαπερνά τον δικό μας και δεν είναι αντιληπτός από εμάς.
*. Τα σώματα των επισκεπτών, καθώς και τα σκάφη, υλοποιούνται αυτόματα όταν εισέρχονται στη συχνότητα δόνησης της πυκνής ύλης μας.
*. Επιστρέφουν στον αιθερικό κόσμο κατά βούληση και έτσι απλά εξαφανίζονται από το οπτικό μας πεδίο, χωρίς ίχνος.
Η περιοχή από την οποία προέρχονται ΔΕΝ είναι το αστρικό επίπεδο, αλλά αντιστοιχεί στα Lakas ή Talas!
          σημείωση:
Στην Ινδουιστική κοσμολογία oι Lakas αντιπροσωπεύουν τα ανώτερα, πνευματικά ή λεπτοφυή βασίλεια συνείδησης και ύπαρξης, ενώ οι Talas αντιπροσωπεύουν τα κατώτερα, υλικά ή κολασμένα βασίλεια/patalas
Μαζί, αντιπροσωπεύουν 14 επίπεδα ύπαρξης (ή επτά ζεύγη), όπου οι Lakas  σημαίνουν ανερχόμενο πνεύμα και οι Talas σημαίνουν φθίνoυσα ύλη!
Τελικές σκέψεις
Οι παραδόσεις που αφορούν θέματα όπως οι πολλαπλές διαστάσεις, 
τα άλλα σύμπαντα, 
καθώς και τα όντα και οι κόσμοι μέσα σε αυτούς τους κόσμους, πάντα μας γοητεύουν! 
Είναι στην ανθρώπινη φύση να εξερευνά το άγνωστο και είναι απολύτως φυσικό να νιώθουμε μια λαχτάρα για εξερεύνηση και ανακάλυψη.
Δεδομένου ότι η ανθρωπότητα έχει αποκτήσει κάπως ρομποτικό χαρακτήρα, όπου ο καθένας είναι τόσο επικεντρωμένος στην επιβίωση και στην προσαρμογή στο σύστημα, φαίνεται ότι αυτή η εξερεύνηση έχει σταματήσει.
Όσα αναφέρονται σε αυτό το άρθρο έχουν εξερευνηθεί και μελετηθεί από την αρχή της καταγεγραμμένης ανθρώπινης ιστορίας και σε συνδυασμό με τα σύγχρονα "παραφυσικά" φαινόμενα, υποδηλώνουν ότι υπάρχουν έννοιες της πραγματικότητας που δεν έχουμε κατανοήσει ακόμη. 
Αυτές οι έννοιες θα αμφισβητούν πάντα αυτό που νομίζουμε ότι γνωρίζουμε και θα προκαλούν τα τρέχοντα συστήματα πεποιθήσεων, κάτι που για πολλούς, είναι δυσάρεστο.
Γι' αυτό πριν από αιώνες η εκκλησία καταδίκαζε και φυλάκιζε επιστήμονες των οποίων οι ανακαλύψεις απειλούσαν την αποδεκτή άποψη για την πραγματικότητα. 
Δεν διαφέρουμε και πολύ σήμερα, καθώς καταβάλλεται μεγάλη προσπάθεια για τη διατήρηση πολιτικών, θρησκευτικών και "ακαδημαϊκών" ιδεολογιών, ακόμη και αν αυτό σημαίνει την αναστολή της έρευνας και της διερεύνησης πραγματικών φαινομένων.

              6. Nikola Tesla
-. Συνειδητοποίησα ότι όλη η αντιληπτή ύλη προέρχεται από μια πρωταρχική ουσία, 
μια ουσία μεγάλης αραιότητας, πέρα από κάθε φαντασία που γεμίζει όλο το χώρο – την akasha ή τον φωτεινό αιθέρα – στην οποία δρα η ζωοδότρια Prana/ενέργεια, η δημιουργική δύναμη, φέρνοντας στην ύπαρξη, σε ατέρμονους κύκλους, όλα τα πράγματα και τα φαινόμενα.
-. Η πρωταρχική ουσία, ρίχνοντας σε απειροελάχιστους στροβιλισμούς τεράστιας ταχύτητας, γίνεται χονδροειδής ύλη· η δύναμη υποχωρεί, η κίνηση σταματά και η ύλη εξαφανίζεται, επιστρέφοντας στην πρωταρχική ουσία.
-. Μπορεί ο Άνθρωπος να ελέγξει αυτή την πιο μεγαλειώδη, την πιο επιβλητική από όλες τις διαδικασίες της φύσης; 
Μπορεί να αξιοποιήσει τις ανεξάντλητες ενέργειές της για να εκτελέσουν όλες τις λειτουργίες τους κατά βούλησή του, και μάλιστα – μπορεί να τελειοποιήσει τα μέσα ελέγχου του, ώστε να τα θέτει σε λειτουργία απλώς με τη δύναμη της θέλησής του;
Αν μπορούσε να το κάνει αυτό, θα διέθετε δυνάμεις σχεδόν απεριόριστες και υπερφυσικές. 

Με μια απλή εντολή του, χωρίς καμία ιδιαίτερη προσπάθεια από την πλευρά του, παλιοί κόσμοι θα εξαφανίζονταν, και νέοι, σύμφωνα με το σχέδιό του, θα έρχονταν στη ζωή.
Θα μπορούσε να σταθεροποιήσει, να στερεώσει και να διατηρήσει τις αιθέριες μορφές της φαντασίας του, τα φευγαλέα οράματα των ονείρων του. 
Θα μπορούσε να εκφράσει όλα τα δημιουργήματα του νου του, σε οποιαδήποτε κλίμακα, με μορφές συγκεκριμένες και αθάνατες.
Θα μπορούσε να αλλάξει το μέγεθος αυτού του πλανήτη, να ελέγξει τις εποχές του, να τον καθοδηγήσει σε οποιαδήποτε πορεία επιλέξει μέσα στα βάθη του Σύμπαντος.
Θα μπορούσε να κάνει πλανήτες να συγκρούονται και να δημιουργήσει τους ήλιους και τα αστέρια του, τη θερμότητα και το φως του. 

Θα μπορούσε να δημιουργήσει και να αναπτύξει τη ζωή σε όλες τις άπειρες μορφές της.
«Το να δημιουργεί και να καταστρέφει την υλική ύλη, να την κάνει να συγκεντρώνεται σε μορφές σύμφωνα με την επιθυμία του, θα ήταν η υπέρτατη εκδήλωση της δύναμης του ανθρώπινου νου, ο πληρέστερος θρίαμβός του επί του φυσικού κόσμου, το κορυφαίο επίτευγμά του που θα τον έθετε δίπλα στον Δημιουργό του και θα εκπλήρωνε το απόλυτο πεπρωμένο του!
Nikola Tesla, Man’s Greatest Achievement, 1907

     κείμενο και επιμέλεια κειμένου:ntina

πηγές πληροφόρησης:

http://repository.edulll.gr/edulll/retrieve/7048/1874_platophaedo.pdf

https://sacred-texts.com/eso/sta/sta25.htm

https://en.wikipedia.org/wiki/A_Book_on_Nymphs,_Sylphs,_Pygmies,_and_Salamanders,_and_on_the_Other_Spirits
insights.collective-evolution.com
https://drnikolatesla.tumblr.com/search/the+akasha%2C+or+luminiferous+ether

https://www.greek-language.gr/digitalResources/ancient_greek/anthology/literature/browse.html?text_id=317

Manly Palmer Hall - https://westernmystics.wordpress.com/2015/06/05/manly-palmer-hall/

edmundsiderius

Πολυσύμπαν και Παράλληλα Σύμπαντα

Τα παράλληλα σύμπαντα και οι "παράλληλοι εαυτοί" μας μέσα από τη σύγχρονη επιστήμη

Υπάρχουν άραγε παράλληλα Σύμπαντα; 

Και εάν ναι, θα μπορούσε σε κάποιο από αυτά να βρίσκεται ένας άλλος εαυτός μας;

Πριν από χιλιάδες χρόνια θεωρούσαμε ότι η Γη ήταν η κεντρική σκηνή της ύπαρξης και ότι όλα τα άλλα ουράνια σώματα περιφέρονταν γύρω από αυτήν. 

Χρειάστηκαν αρκετά χρόνια για να καταλάβουμε ότι η Γη είναι απλώς ένας πλανήτης που περιφέρεται γύρω από τον Ήλιο. 

Ακόμα και τότε, όμως, τοποθετούσαμε τον Ήλιο στο κέντρο του Σύμπαντος.

Αργότερα, συμπεράναμε ότι ο Ήλιος είναι απλώς ένα από τα δισεκατομμύρια άστρα που απαρτίζουν τον Γαλαξία μας. 

Κι αυτή η εικόνα, όμως, έμελλε να ανατραπεί. 

Διότι ο Γαλαξίας μας είναι μόνο ένας από τα τρισεκατομμύρια των γαλαξιών που υπάρχουν μέσα στο Παρατηρήσιμο Σύμπαν. 

Εάν πάμε ένα ακόμα βήμα πιο πέρα, θα μπορούσαμε να υποθέσουμε ότι και το Σύμπαν μας είναι απλώς ένα από πολλά ακόμα Σύμπαντα, τα οποία όλα μαζί απαρτίζουν το Πολυσύμπαν.

“Σύμπαντα” – προεκτάσεις του δικού μας

Ας εξερευνήσουμε λοιπόν μαζί τις πιθανές μορφές του Πολυσύμπαντος ξεκινώντας από την πιο απλή εκδοχή του: 

Εμείς μπορούμε να παρατηρούμε την περιοχή του Σύμπαντος που ονομάζεται «Παρατηρήσιμο Σύμπαν». 

Η διάμετρός του είναι περίπου 93 δισεκατομμύρια έτη φωτός. 

Πέρα από αυτή την περιοχή βρίσκονται αντικείμενα των οποίων το φως δεν έχει προλάβει να φτάσει ακόμα στα μάτια μας και, επομένως, δεν έχουμε κανέναν τρόπο να αλληλεπιδράσουμε με αυτά.

Με το πέρασμα του χρόνου, το παρατηρήσιμο Σύμπαν θα μεγαλώσει σε διαστάσεις, μιας και θα καταφέρει να φτάσει σε εμάς φως από πιο απομακρυσμένες περιοχές. 

Όμως, υπάρχει ένα όριο στο μέγεθος του, γιατί υπάρχουν περιοχές που απομακρύνονται τόσο γρήγορα από εμάς που το φως τους δε θα καταφέρει να μας φτάσει ποτέ, όσος χρόνος και αν περάσει.

Αυτές οι περιοχές που θα είναι για πάντα εκτός του Παρατηρήσιμου Σύμπαντος, είναι μεν προεκτάσεις του δικού μας Σύμπαντος, αλλά μπορούμε να τις δούμε και σαν διαφορετικά σύμπαντα από το δικό μας. 

Διότι δεν υπάρχει κανένας απολύτως τρόπος να αλληλεπιδράσουμε με αυτά.

Πόσα τέτοια σύμπαντα μπορούν να υπάρχουν; 

Πραγματικά, δεν έχουμε ιδέα! 

Διότι απλούστατα δεν γνωρίζουμε πόσο μεγάλο είναι το Σύμπαν πέρα από τα σύνορα του Παρατηρήσιμου Σύμπαντος. 

Εάν είναι άπειρο σε έκταση, τότε θα υπάρχουν άπειρες απομονωμένες περιοχές, προεκτάσεις του δικού μας Σύμπαντος.

Αυτού του είδους τα «σύμπαντα» θα έχουν ακριβώς τις ίδιες φυσικές σταθερές και τους ίδιους φυσικούς νόμους, μιας και αποτελούν μέρος του ίδιου συνόλου. 

Άρα, θα έχουν πλανήτες, αστέρες και γαλαξίες, όπως ακριβώς και η περιοχή στην οποία βρισκόμαστε εμείς.

Ανεξάρτητα σύμπαντα – φυσαλίδες

Αν πάμε τώρα ένα επίπεδο πιο πάνω, θα συναντήσουμε μια αρκετά διαφορετική ερμηνεία του Πολυσύμπαντος. 

Σύμφωνα με τη θεωρία του Πληθωρισμού, ο χώρος εγγενώς περιέχει ενέργεια, η οποία οδηγεί στην ταχύτατη διαστολή του ίδιου του χώρου αλλά και στην εμφάνιση σωματιδίων, δηλαδή ύλης και ενέργειας.

Ο μηχανισμός αυτός πιθανότατα οδήγησε στη γέννηση του δικού μας Σύμπαντος και με τον ίδιο τρόπο μπορεί να έχει οδηγήσει στη γέννηση άλλων Συμπάντων. 

Σχηματικά, θα μπορούσαμε να πούμε ότι κάθε Σύμπαν είναι σαν μια φυσαλίδα μέσα στην ίδια λίμνη. 

Αυτές οι φυσαλίδες διαχωρίζονται εκ γενετής και η καθεμιά ακολουθεί τη δική της εξελικτική πορεία.

Δεδομένου ότι οι πρώτες στιγμές ύπαρξης κάθε σύμπαντος καθορίζουν και τα χαρακτηριστικά του, οι φυσικές σταθερές και τα δομικά σωματίδια της ύλης ενδέχεται να διαφέρουν από Σύμπαν σε Σύμπαν. 

Έτσι, κάποια Σύμπαντα μπορεί να έχουν ισχυρότερες ή ασθενέστερες ηλεκτρικές και βαρυτικές δυνάμεις και περισσότερες ή λιγότερες χωρικές και χρονικές διαστάσεις. 

Μπορεί δηλαδή να μοιάζουν ή να διαφέρουν πολύ από το δικό μας. Άρα σε πολλά από αυτά τα σύμπαντα θα είναι αδύνατο να δημιουργηθούν άστρα και πλανητικά συστήματα όπως τα γνωρίζουμε. Εσείς φυσικά, μπορείτε να παρακολουθείτε αυτό το βίντεο, επειδή έτυχε να βρεθείτε σε ένα Σύμπαν που επιτρέπει την ύπαρξη αστέρων, πλανητών και ζωής.

Οι πολλοί κόσμοι της Κβαντικής Μηχανικής

Πάμε τώρα σε μια αρκετά διαφορετική έννοια του παράλληλου σύμπαντος. 

Στον μικρόκοσμο της Κβαντικής Μηχανικής, γνωρίζουμε ότι τα αντικείμενα άλλοτε συμπεριφέρονται ως κύματα και άλλοτε ως σωματίδια. 

Η θέση και η συμπεριφορά τους περιγράφονται από μια κυματοσυνάρτηση, δηλαδή από μια σχέση που μας δίνει την πιθανότητα να βρίσκεται το σωματίδιο σε κάποια συγκεκριμένη περιοχή.

Στο περίφημο πείραμα της διπλής σχισμής, μια πηγή εκτοξεύει διαρκώς ηλεκτρόνια. 

Τα ηλεκτρόνια αυτά μπορούν να περάσουν από δύο διαφορετικές σχισμές μιας διάταξης και να προσκρούσουν πάνω σε μια οθόνη αφήνοντας χαρακτηριστικά ίχνη. 

Όσο δεν παρατηρούμε, δηλαδή δεν αλληλεπιδρούμε με τα ηλεκτρόνια, η εικόνα που προκύπτει είναι αυτή που θα περιμέναμε εάν τα ηλεκτρόνια συμπεριφέρονταν ως κύματα. 

Αντίθετα, όταν τα παρατηρούμε, δηλαδή αλληλεπιδρούμε μαζί τους για να δούμε από ποια σχισμή περνούν, τα ηλεκτρόνια φέρονται ως απλά σωματίδια.

Με απλά λόγια, στην πρώτη περίπτωση, το κάθε ηλεκτρόνιο φαίνεται να περνά ταυτόχρονα και από τις δύο σχισμές. 

Ενώ όταν το ρωτήσουμε πού βρίσκεται, τότε περνά μόνο από μία σχισμή! Η πιο δημοφιλής ερμηνεία του παράξενου αυτού φαινομένου, είναι η ερμηνεία της Κοπεγχάγης. 

Σύμφωνα με αυτήν, το Σύμπαν είναι εγγενώς πιθανοκρατικό και, στην ουσία, τη στιγμή της παρατήρησης η κυματοσυνάρτηση καταρρέει. Δηλαδή, η θέση του ηλεκτρονίου παίρνει μια συγκεκριμένη τιμή βάσει πιθανοτήτων.

Η ερμηνεία όμως που μας ενδιαφέρει σε αυτό το άρθρο είναι η ερμηνεία των πολλών-κόσμων του Everett. 

Σύμφωνα με αυτήν, υπάρχει ένα σύμπαν για κάθε πιθανή κβαντική κατάσταση. 

Υπάρχει, δηλαδή, τουλάχιστον ένα σύμπαν όπου το ηλεκτρόνιο περνά από την αριστερή σχισμή και τουλάχιστον ένα σύμπαν όπου το ηλεκτρόνιο περνά από τη δεξιά σχισμή. 

Όταν παρατηρούμε το ηλεκτρόνιο, στην ουσία το ρωτούμε “σε ποιο Σύμπαν βρισκόμαστε εμείς;” 

Κι αυτό μας απαντάει με τον τρόπο του.

Αντίστοιχα, εάν η ρίψη ενός ζαριού εμφάνιζε κβαντική συμπεριφορά, τότε για κάθε πιθανή τιμή του θα υπήρχε ένα ξεχωριστό Σύμπαν. 

Με άλλα λόγια, κάθε στιγμή της πραγματικότητας διακλαδώνεται σε αμέτρητες άλλες πραγματικότητες που συμβαίνουν σε παράλληλα Σύμπαντα.

Αυτές οι κβαντικές συμπεριφορές αφορούν φυσικά τον μικρόκοσμο. Όμως, δεδομένου ότι τα πάντα βασίζονται στον μικρόκοσμο, καταλήγουμε στην ύπαρξη άπειρων παράλληλων Συμπάντων. 

Σε κάποια από αυτά ίσως να μην υπάρχετε καθόλου, σε άλλα θα είσαστε ίδιοι ή περίπου ίδιοι, σε άλλα ίσως να είστε πρωθυπουργοί της χώρας και σε κάποιο άλλο ίσως η παρουσιάστρια του καναλιού Astronio να είναι γυναίκα.

Δυστυχώς σε αυτό το Σύμπαν σας έτυχα εγώ, ο Παύλος Καστανάς! Πάντως, όσο παλαβή κι αν ακούγεται αυτή η ερμηνεία, πολλοί φυσικοί την προτιμούν από την ερμηνεία της Κοπεγχάγης, που οδηγεί σε παράδοξα όπως αυτό της γάτας του Σρέντινγκερ, η οποία -μέχρι να την παρατηρήσουμε- μπορεί να είναι ταυτόχρονα και ζωντανή και νεκρή! 

Στην ερμηνεία των πολλών κόσμων, υπάρχει ένα Σύμπαν όπου η γάτα πέθανε και ένα Σύμπαν όπου η γάτα παρέμεινε ζωντανή.

Οι τέσσερις κατηγορίες του Tegmark

Για να βάλουμε σε μια τάξη τους διαφορετικούς τύπους του Πολυσύμπαντος, αξίζει να γνωρίσουμε τα 4 επίπεδα του κοσμολόγου Max Tegmark. 

Στην κατηγοριοποίηση αυτή, κάθε κατηγορία είναι υποσύνολο της επόμενης.

Στο 1ο επίπεδο, λοιπόν, τα άλλα Σύμπαντα είναι προεκτάσεις του δικού μας σύμπαντος, με τις ίδιες φυσικές σταθερές και τους ίδιους φυσικούς νόμους.

Στο 2ο επίπεδο έχουμε ανεξάρτητα σύμπαντα – φυσαλίδες που όλα προέκυψαν μέσω του ίδιου μηχανισμού και έχουν ίδιες ή διαφορετικές φυσικές σταθερές.

Το 3o επίπεδο περιλαμβάνει τα παράλληλα Σύμπαντα της ερμηνείας των πολλών κόσμων της Κβαντικής Μηχανικής. 

Μέσα σε αυτά συμπεριλαμβάνονται, φυσικά, και οι δύο προηγούμενες κατηγορίες (βλ. παρατήρηση 5 παρακάτω).

Τέλος, στο 4ο Επίπεδο συμπεριλαμβάνονται όλα τα Σύμπαντα που μπορούν να περιγραφούν μαθηματικά. 

Εδώ βρίσκονται σύμπαντα με διαφορετικές φυσικές σταθερές, αλλά και εντελώς διαφορετικούς φυσικούς νόμους. 

Εξάλλου, μαθηματικές θεωρίες όπως είναι η θεωρία των χορδών προβλέπουν έναν γιγάντιο αριθμό πιθανών συμπάντων, με διαφορετικές συνθήκες.

Κριτική και Παράλληλοι εαυτοί

Η κριτική που ασκείται στην υπόθεση του Πολυσύμπαντος, αλλά και σε θεωρίες όπως είναι η θεωρία των χορδών, είναι ότι ενώ αποτελούν προϊόντα λογικών συλλογισμών, που στέκουν μαθηματικά, μοιάζουν να είναι μη διαψεύσιμες. 

Δηλαδή δεν μπορούν να καταρριφθούν ή να αποδειχθούν πειραματικά. 

Από την άλλη μεριά οι υποστηρικτές τους θεωρούν ότι με κατάλληλες παρατηρήσεις, στο μέλλον θα μπορούσαν να αποδειχθούν ή τουλάχιστον να ενδυναμωθούν.

Τώρα, το ενδεχόμενο να υπάρχουν κάπου άνθρωποι ακριβώς ίδιοι με εμάς ή ελαφρώς διαφορετικοί, ίσως να σας ακούγεται εντελώς παράλογο. 

Όμως, εμμέσως, το έχετε ήδη αποδεχθεί όσοι από εσάς δέχεστε ότι το Σύμπαν μπορεί να είναι άπειρο. 

Διότι αν το Σύμπαν είναι άπειρο ή αρκετά μεγάλο, τότε κάπου – πολύ μακριά – η ποικιλομορφία της ύλης θα οδηγήσει και πάλι στις ίδιες δομές, τους ίδιους σχηματισμούς και -κατ’ επέκταση- στους ίδιους ακριβώς ανθρώπους.

Με απλούς συλλογισμούς για την κατανομή της ύλης, ο Tegmark υπολόγισε ότι ένα ακριβές αντίγραφο του δικού μας Παρατηρήσιμου Σύμπαντος βρίσκεται σε απόσταση της τάξης των 1010^118 μέτρων, η οποία είναι μια αδιανόητα μεγάλη απόσταση, αλλά υπαρκτή εφόσον το Σύμπαν είναι άπειρο.

Κλείνοντας, πρέπει να σημειωθεί ότι, δεδομένου ότι αυτά ισχύουν για το πρώτο κιόλας επίπεδο Πολυσύμπαντος, που είναι υποσύνολο των άλλων επιπέδων, ο παράλληλος εαυτός μας υπάρχει τελικά σε όλες τις κατηγορίες Πολυσύμπαντος.

Πρόσθετες παρατηρήσεις και Πηγές

1. Το επεισόδιο βασίστηκε στο εξαιρετικό άρθρο του Max Tegmark στο Scientific American το οποίο σας συνιστώ να μελετήσετε: https://space.mit.edu/home/tegmark/PDF/multiverse_sciam.pdf

2. Πώς η θεωρία του Πληθωρισμού οδηγεί στην ύπαρξη πολλών συμπάντων: https://www.forbes.com/sites/startswithabang/2021/02/25/why-do-physicists-say-a-multiverse-has-to-exist

3. Προσομοίωση του πειράματος της διπλής σχισμής: https://javalab.org/en/double_slit_en/

4. Για την αποφυγή μυστικιστικών ερμηνειών στο πείραμα της διπλής σχισμής, όταν λέμε ότι «παρατηρούμε» ένα ηλεκτρόνιο εννοούμε ότι του πετάμε φωτόνια για να καταλάβουμε πού βρίσκεται. 

Άρα η διαδικασία της μέτρησης επηρεάζει το πείραμα.

5. Προσέξτε ότι κάθε κατηγορία συμπεριλαμβάνει την προηγούμενη. Για παράδειγμα, το 3ο επίπεδο (η ερμηνεία των πολλών κόσμων της κβαντικής μηχανικής) συμπεριλαμβάνει το 2ο επίπεδο. 

Διότι εάν η διακλάδωση γίνει στα πρώτα στάδια της γέννησης ενός Σύμπαντος, προτού οι φυσικές σταθερές πάρουν τις τελικές τιμές τους και τα σωματίδια τις ιδιότητές τους, προκύπτουν πράγματι διαφορετικά σύμπαντα-φυσαλίδες με διαφορετικές φυσικές σταθερές. Η κριτική κατά του πολυσύμπαντος γίνεται αυστηρότερη όσο πάμε από το 1ο προς το 4ο επίπεδο

6. Πόσο μεγάλη είναι η απόσταση 10^(10^118) μέτρα; 

Είναι ο αριθμός δέκα ΥΨΩΜΕΝΟΣ στον αριθμό 1 ακολουθούμενο από 118 μηδενικά! 

Πιθανότατα είναι ο μεγαλύτερος αριθμός που έχετε δει ποτέ στη ζωή σας. 

Για να έχετε μια αίσθηση των μεγεθών, αρκεί να πούμε ότι η η ακτίνα του Παρατηρήσιμου Σύμπαντος είναι της τάξης των 10^26 μέτρων.

7. Λάβετε υπόψη ότι η ύπαρξη ενός όμοιου εαυτού σας δεν απαιτεί οπωσδήποτε ένα ολόκληρο αντίγραφο του Παρατηρήσιμου Σύμπαντός μας. 

Δηλαδή, θα μπορούσε η κατανομή της ύλης να οδηγήσει στην εμφάνιση ενός έμβιου όντος ίδιου με εσάς, πολύ πιο κοντά απ’ ό,τι θα βρισκόταν το εντελώς όμοιο Παρατηρήσιμο Σύμπαν. 

Ο Tegmark υπολογίζει ότι ένα πιστό αντίγραφο του εαυτού μας βρίσκεται σε απόσταση 10^(10^28) μέτρα. 

Σε συνέχεια των συλλογισμών του, υπολογίζει επίσης, ότι σε απόσταση 10^(10^92) μέτρων βρίσκεται μια περιοχή ακτίνας 100 ετών φωτός, εντελώς όμοια με τη δική μας περιοχή ακτίνας 100 ετών φωτός.

8. Δεδομένου ότι οι συλλογισμοί περί αντιγράφου του Παρατηρήσιμου Σύμπαντός ισχύουν για το πρώτο κιόλας επίπεδο Πολυσύμπαντος, το οποίο είναι υποσύνολο των άλλων επιπέδων, ο “παράλληλος” εαυτός μας υπάρχει τελικά σε όλες τις κατηγορίες Πολυσύμπαντος.

9. Αυτό είναι το σημείο που οι επιστημονικές θέσεις συναντούν τη φιλοσοφία. 

Ο Γερμανός φιλόσοφος Φρίντριχ Νίτσε βασισμένος στην ιδέα ότι το Σύμπαν είναι άπειρο, μιλούσε για την «Αιώνια Επιστροφή». 

Έλεγε, δηλαδή, ότι εφόσον το Σύμπαν είναι άπειρο θα ξαναζούμε αυτή τη ζωή για πάντα ξανά και ξανά με τον ίδιο τρόπο. 

Αυτό ήταν περισσότερο ένα φιλοσοφικό και ψυχολογικό εργαλείο, για να δείξει ότι ο ευτυχισμένος, ολοκληρωμένος άνθρωπος είναι αυτός για τον οποίο η ιδέα της επανάληψης της ζωής του ΑΚΡΙΒΩΣ με τον ίδιο τρόπο εις το διηνεκές θα τον γέμιζε ευχαρίστηση. 

Υποστήριζε ότι θα έπρεπε να κάνουμε ό,τι μπορούμε ώστε να διαμορφώσουμε τη ζωή και τον τρόπο σκέψης μας έτσι ώστε η «Αιώνια Επιστροφή» να είναι μια πολύ ευχάριστη έννοια (όπως όταν βλέπεις μια όμορφη ταινία ή διαβάζεις ένα ωραίο βιβλίο ξανά και ξανά).

10. Αν το Σύμπαν δεν διαστελλόταν, αλλά συστελλόταν, θα υπήρχε η πιθανότητα κάποτε να συναντούσαμε τα αντίγραφά μας.

Η Fantaisie-Impromptu του Σοπέν και η Κβαντομηχανική

Κβαντομηχανική και Fantaisie-Impromptu του Σοπέν

«Αφού πήρα το πτυχίο μου στη φυσική, πέρασα ένα χρόνο στο Πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ σπουδάζοντας μαθηματικά και φυσική.
Το Κέμπριτζ είναι ένα μέρος με πράσινους χλοοτάπητες και γκρίζο ουρανό, με τεράστιο βάρος ευγενούς επιστημοσύνης. Ήμουν μέλος του St. Johon’s College, που ιδρύθηκε πριν από 500 περίπου χρόνια.
Θυμάμαι ιδιαίτερα ότι έπαιζα σ’ ένα θαυμάσιο πιάνο, εγκατεστημένο σε έναν από τα αρχαιότερα οικήματα του κολεγίου.
Ανάμεσα στα κομμάτια που έπαιζα ήταν η σύνθεση Fantaisie-Impromptu (Φαντασία-Αυτοσχεδιασμοί) του Σοπέν.
Το κύριο τμήμα έχει μια επίμονη σύμμειξη ρυθμών τέσσερα-προς-τρία. Και τα δύο χέρια παίζουν στο ίδιο τέμπο, αλλά παίζοντας τέσσερις νότες με το δεξί χέρι για κάθε τρεις νότες που εκτελούνται με το αριστερό.
Ο συνδυασμός προσδίδει στη σύνθεση ένα αιθέριο, κελαριστό άκουσμα. Είναι ένα όμορφο μουσικό κομμάτι. Και με κάνει να στοχάζομαι την κβαντική μηχανική..
Για να εξηγήσω γιατί, θα εισαγάγω μερικές έννοιες της κβαντομηχανικής, αλλά δεν θα προσπαθήσω να τις αναπτύξω με πληρότητα. Αντ’ αυτού, θα προσπαθήσω να εξηγήσω με ποιο τρόπο συνδυάζονται σε μια δομή που μου θυμίζει μουσικές συνθέσεις όπως η Fantaisie-Impromptu.
Στην κβαντική μηχανική κάθε κίνηση είναι δυνατή, αλλά υπάρχουν μερικές που με την πάροδο του χρόνου ξεχωρίζουν.
Αυτές οι προτιμώμενες κινήσεις αποκαλούνται κβαντικές καταστάσεις. Το γνώρισμά τους είναι ότι έχουν καθορισμένες συχνότητες.
Οτιδήποτε μεταβάλλεται περιοδικά στο χρόνο χαρακτηρίζεται από μια συχνότητα: είναι ο αριθμός των επαναλήψεων ανά δευτερόλεπτο. Στην Fantaisie-Impromptu τα ρυθμικά μοτίβα του δεξιού χεριού έχουν συχνότητα μεγαλύτερη από τα μοτίβα του δεξιού χεριού, κατά το λόγο τέσσερα προς τρία.
Αυτό που επαναλαμβάνεται κυκλικά στα κβαντικά συστήματα είναι κάτι πιο αφηρημένο, που οι φυσικοί το ονομάζουν φάση της κυματοσυνάρτησης.
Μπορεί να παρομοιάσει κανείς τη φάση της κυματοσυνάρτησης με το λεπτοδείκτη ενός ρολογιού.
Ο λεπτοδείκτης διαγράφει αδιάλειπτα κύκλους, έναν ανά λεπτό.
Η φάση κάνει το ίδιο, αλλά κάνοντας κύκλους με πολύ μεγαλύτερη συχνότητα.
Η συχνότητα αυτή χαρακτηρίζει την ενέργεια του συστήματος …
Απλά κβαντικά συστήματα , όπως το άτομο του υδρογόνου, έχουν καταστάσεις με συχνότητες που σχηματίζουν απλούς λόγους μεταξύ τους. Π.χ. η φάση μιας κβαντικής κατάστασης θα μπορούσε να κάνει εννιά κύκλους στο χρόνο που η φάση μιας άλλης θα κάνει τέσσερις κύκλους.
Αυτό μοιάζει πολύ με τη σύμμειξη ρυθμών τέσσερα προς τρία της Fantaisie-Impromptu.
Αλλά οι συχνότητες στη κβαντική μηχανική είναι συνήθως πολύ ταχύτερες.
Για παράδειγμα, οι χαρακτηριστικές συχνότητες σε ένα άτομο υδρογόνου είναι της κλίμακας 1015ταλαντώσεων ή κύκλων ανά δευτερόλεπτο.
Πρόκειται πραγματικά για ρυθμούς πολύ ταχύτερους από εκείνους της Fantaisie-Impromptu , όπου το δεξί χέρι παίζει περίπου 12 νότες το δευτερόλεπτο.
Τα ρυθμικά θέλγητρα της Fantaisie-Impromptu οπωσδήποτε δεν είναι το πιο γοητευτικό της στοιχείο – όχι, τουλάχιστον, όταν παίζεται πολύ καλύτερα από ότι μπόρεσα να την ερμηνεύσω ποτέ ο ίδιος.
Η μελωδία της κυλά πάνω από ένα μελαγχολικό μπάσο.
Οι νότες ξεχύνονται μαζί σε μια χρωματική διάχυση.
Οι αρμονίες αλλάζουν αργά, αντιπαραβαλλόμενες στο σχεδόν ανεξάρτητο πετάρισμα του κύριου θέματος.
Η λεπτεπίλεπτη ρυθμικότητα τέσσερα-τρία προσφέρει απλώς ένα φόντο στην καθ’ όλα αξιομνημόνευτη αυτή σύνθεση του Σοπέν.
Και η κβαντομηχανική έτσι είναι. Η διακριτικότητα του υποστρώματος, το υφαντό των κβαντικών καταστάσεων με τις καθορισμένες συχνότητες, σε μεγαλύτερες κλίμακες διαχέεται εκθαμβωτικά στον πολύχρωμο, περίπλοκο κόσμο της εμπειρίας μας.
Ωστόσο, στον κόσμο αυτό οι κβαντικές συχνότητες αφήνουν ανεξίτηλα σημάδια: για παράδειγμα, το πορτοκαλί φως μιας λάμπας του δρόμου έχει καθορισμένη συχνότητα, που συνδέεται με έναν συγκεκριμένο συνδυασμό ρυθμών στα άτομα του νατρίου.
Είναι η συγκεκριμένη συχνότητα αυτού του φωτός που το κάνει να φαίνεται πορτοκαλί…..»

Απόσπασμα από «Το μικρό βιβλίο της θεωρίας των χορδών»,
του Steven S. Gusber, Πανεπιστημιακές εκδόσεις Κρήτης 

πηγή:  physicsgg.me