7 φλεβαρη 1963 το μεγάλο παλιρροιακό κύμα που εσάρωσε την παραλία του Αιγίου και έφτασε μέχρι Λόγγο και Λαμπίρι.
Σύμφωνα με τους αρχαίους συγγραφείς, όλα τα ζώα της περιοχής, ήμερα και άγρια, είχαν φύγει από την περιοχή 5 ημέρες πριν από την εκδήλωση του φαινομένου.
"H περιοχή του Κορινθιακού Κόλπου είναι έχει ήδη δώσει είκοσι Τσουνάμι, και μάλιστα τα έξι από αυτά συνέβησαν μετά το 1963», λέει ο αναπληρωτής καθηγητής του Μετσοβίου κ. Ευστράτιος Δουκάκης, που προέβλεψε ότι ένα Τσουνάμι
αντίστοιχης ισχύος με αυτό που χτύπησε τα Σελιανίτικα και την Άκολη στις 7 Φεβρουαρίου 1963 θα σκεπάσει τα πάντα σε βάθος 300 μέτρων από την ακτή.
Το 1963 το Τσουνάμι είχε προκληθεί από
ασεισμική κατολίσθηση κοντά στο Αίγιο και ένα κομμάτι γης περίπου 300 με 400 στρέμματα στην εκβολή του ποταμού Ερινεού ή Φοίνικα κατολίσθησε και δημιουργήθηκε «Τσουνάμι» που μπήκε περί τα 400 μέτρα στην ξηρά.
Το αποτέλεσμα ήταν δύο άνθρωποι να χάσουν τη ζωή τους, να τραυματιστούν άλλοι έντεκα και να προκληθούν σημαντικές υλικές ζημιές.
Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα του τύπου της εποχής, αλλά και τις αναφορές της Χωροφυλακής, στις 9.25 το βράδυ οι κάτοικοι της παραλιακής ζώνης άκουσαν μια υπόκωφη βοή και όσοι βγήκαν από τα σπίτια τους είδαν τη θάλασσα να υποχωρεί προς το εσωτερικό της και μετά από δευτερόλεπτα μια τεράστια μάζα νερού ύψους 20 και πλέον μέτρων όρμησε με σφοδρότητα προς την ακτή, παρασύροντας τα πάντα…
Βάρκες βρέθηκαν σε απόσταση 30-40 μέτρων από την ακτή, πολλές πάνω στα κεραμίδια σπιτιών, οι ακτές γέμισαν ψάρια, ενώ πολλοί κάτοικοι έντρομοι έτρεχαν για να σωθούν προς τα ψηλότερα σημεία…
Το σφοδρότατο κύμα του νερού έπληξε τις περιοχές των Σελιανιτίκων, Λόγγου, Λαμπιρίου και Ερινεού όπου ο όγκος του νερού έφθασε πάνω από την εθνική οδό (την σημερινή παλαιά Αιγίου-Πατρών) παρασύροντας ότι εύρισκε μπροστά του.
Μετά από 5-7 λεπτά τα νερά υποχώρησαν και επανήλθε ηρεμία στην περιοχή.
Η τοπική εφημερίδα Έρευνα στο έκτακτο φύλλο της , στις 10 Φεβρουαρίου 1963, δίνει μια καταπληκτική περιγραφή του πρωτόγνωρου φυσικού γεγονότος, στις περιοχές Σελιανιτίκων και Λαμπιρίου.
Στο πρωτοσέλιδο της η Έρευνα γράφει:
᾽Εκ τῶν πληροφοριῶν τάς ὁποίας εἲχομεν κατέρρευσαν αἱ οἰκίαι τῶν Ἰωάν. Κιούση,
Βασ. Μητροπούλου,
Παν. Παπαγεωργίου,
Διον. Δημακόπουλου,
Παν. Οἰκονομοπούλου,
Κ. Λάππα, διδασκάλου,
Ν. Εὐσταθίου,
Παν. Παναγόπουλου καί ἄλλων.
Τεράστιαι εἶναι αἱ καταστροφαί εἰς οἰκιακά σκεύη, βαρέλια, γεννήματα εἰς ζῶα μικρά και μεγάλα.
Υπέστησαν ζημίας πολλαί οἰκίαι, ἀλλά λόγῳ τοῦ σκότους και τοῦ προκεχωρημένου τῆς ὣρας, δεν ἠδυνήθημεν να διαπιστώσωμεν, πλην ὃμως, ὡς φαίνεται, ὑπέστησαν ζημίας καί τά ἐκεῖ ξενοδοχεῖα τῆς λουτροπόλεως τῶν Σελιανιτίκων.
Σοβαρῶς ἐτραυματίσθη καί εὑρίσκεται εἰς σοβαράν κατάστασιν ἡ Παν. Παπαγεωργίου. Ὁμοίως ἐτραυματίσθη ὁ πρόεδρος τῆς κοινότητος Βασ. Μητρόπουλος, ὡς καί τα μέλη τῆς οἰκογνείας του.
Ἐπίσης αἱ Ἀργ. Παπαγεωργίου,
Παν. Κοσέρης , Χαραλαμπόπουλος ,
Κ. Γκολφινόπουλος κ.ἄ. Οἱ τραυματίαι μεταφέρθησαν καί νοσηλεύονται εἰς Νοσοκομεῖων Αἰγίου.
Εις Λόγγον και Λαμπίρι
Παρόμοιας ἐκτάσεως εἰς ἒντασιν καί καταστροφάς ὑπῆρξεν ἡ ἐκδήλωσις τοῦ παλιρροϊκοῦ κύματος εἰς Λόγγον καί Λαμπίρι.
Ὑδάτινον τεῖχος, μήκους 50 μέτρων, ἔπληξεν ὅλην τήν ἀκτήν.
Σκηναί τρόμου καί φρίκης ἐπηκολούθησαν.
Οἱ κάτοικοι ἐγκατέλειψαν τάς οἰκίας των καί ὅλην τήν νύκτα ἐτράπησαν εἰς φυγήν, ἀνελθοντεςβ εἰς τά ὀρεινά χωρία Ζήρειας και Καμάρες.
Εἰς τό Λαμπίρι κατεστράφησαν ἃπαντα τά κέντρα τῆς παραλίας, αἱ κατασκηνώσεις τοῦ ΟΤΕ, ὡς καί αἱ παιδικαί τοιοῦται τῶν Πατρῶν και Αἰγίου.
Κατέπεσαν αἱ οἰκίαι Παν. Γρυλλή και Ιωάννη Μαζαράκη ως και άλλαι, των οποίων οι ένοικοι απώλεσαν παν ότι είχον...
Και το ρεπορτάζ της Έρευνας» καταλήγει:
Εἷς τόν Λόγγον καί ἰδίᾳ θέσιν Βαλτάκι, τό παλιρροϊκόν κῦμα ἀνῆλθεν εἰς ὓψος 30 μέτρων . Κατεστράφησαν βάρκες καί ἂλλα ἁλιευτηκά συγκροτήματα.
Ἂνθρωποι ἀπό το κρεβάτι τους εὑρέθησαν στή… θάλασσα.
Εὐτυχῶς που ἡ περιοχή εἶναι ὁμαλή και δια τοῦτο δεν ἐθρηνήθησαν θύματα.
Η επιστημονική εξήγηση του φαινομένου που έγινε αργότερα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το Τσουνάμι οφειλόταν σε κατολίσθηση που έγινε στον πυθμένα του Κορινθιακού, κάτω από τον οποίο περνάει το μεγάλο σεισμικό ρήγμα που προκάλεσε και τον μεγάλο σεισμό της 15ης Ιουνίου του 1995.
Από τότε πάντως τέτοιας δυναμικότητας Τσουνάμι δεν ξανάγινε στον Κορινθιακό, εκτός από ένα πολύ ήπιο 6 μήνες μετά την 15/6/1995 και συγκεκριμένα στις 31/12/1995 που έγινε αισθητό μόνο στην περιοχή των Διγελιωτίκων.
Το πιο καταστροφικό Τσουνάμι που εκδηλώθηκε στον Κορινθιακό Κόλπο συνδυάστηκε με την εξαφάνιση της αρχαίας Ελίκης το 373 π.X.
H πόλη καταποντίστηκε από Τσουνάμι, το οποίο ήταν το επακόλουθο ισχυρής σεισμικής δόνησης, που μεταφράζεται σε περίπου 7 Ρίχτερ με τα σημερινές κλίμακες μέτρησης.
Όπως αναφέρουν τόσο ο Παυσανίας όσο και ο Στράβωνας ο σεισμός έγινε νύχτα και το ξημέρωμα η θάλασσα ανυψώθηκε και κατέκλυσε τα πάντα.
Όσοι έφτασαν στην περιοχή δεν βρήκαν τους νεκρούς, παρά μόνο τα βυθισμένα σπίτια.
Σύμφωνα με τους αρχαίους συγγραφείς, όλα τα ζώα της περιοχής, ήμερα και άγρια, είχαν φύγει από την περιοχή 5 ημέρες πριν από την εκδήλωση του φαινομένου.
Καταστροφικά υπήρξαν και τα Τσουνάμι που χτύπησαν την περιοχή την Τρίτη 14 Μαΐου 1748, στις 23 Αυγούστου 1817 και στις 26 Δεκεμβρίου 1861.
