...αν δεν μπορούσαμε να αναπνεύσουμε κάποιον άλλο, διαφορετικό αέρα, που υπάρχει πέρα από τον αέρα του κόσμου τούτου...

...είναι αυτό που εγώ λέω αιωνιότητα...
λέω στον εαυτό μου...
όλοι εμείς που ζητάμε πάρα πολλά κι έχουμε περισσότερες από μία διαστάσεις δεν θα μπορούσαμε να ζήσουμε καθόλου σε αυτόν τον κόσμο, αν δεν μπορούσαμε να αναπνεύσουμε κάποιον άλλο, διαφορετικό αέρα,
που υπάρχει πέρα από τον αέρα του κόσμου τούτου,
αν δεν υπήρχε η αιωνιότητα πέρα από τον χρόνο....
και αυτό είναι το Βασίλειο της Αλήθειας...
εκεί ανήκει η μουσική του Μότσαρτ και η ποίηση των μεγάλων ποιητών...
...και είναι από τον Λύκο της Στέπας και βέβαια του Ερμαν Εσσε...

Αἰών παῖς ἐστι παίζων, πεσσεύων.παιδός ἡ βασιληίη

«Αἰών παῖς ἐστι παίζων, πεσσεύων.παιδός ἡ βασιληίη»
Ο Αιών είναι ένα παιδί που παίζει, που παίζει πεσσούς, του παιδιού είναι η βασιλεία” κατά τον στοχασμό του μέγιστου Ηράκλειτου
Και ο  Hermann Hesse ,ο συgγραφέας που μας έχει χαρίσει “την επιστροφή του Ζαρατούστρα” “το λύκο της στέπας” και το Σιντάρτα σε κάποιο από τα βιβλία του μας έχει πει:
“δεν υπάρχει τίποτα πιο θαυμαστό και ασύλληπτο και τίποτα πιο αλλόκοτο κι ολότελα χαμένο για μας από την ψυχή του παιδιού όταν παίζει”
...η φωτογραφία είναι του Don Bartletti (Chiapas Racers) τραβηγμένη τον Αύγουστο του 2000 στο Mexico...
http://www.pulitzer.org/works/2003,Feature+Photography

ntina