Κυριακή 25 Οκτωβρίου 2026

ένας πολιτισμός που εξαφανίστηκε πριν 30000 χρόνια

Ποιοι ήταν οι πρώτοι άνθρωποι που αποίκισαν την Αμερική; 
Μέχρι πριν από πολύ λίγα χρόνια, πίστευαν ότι ο πρώτος αμερικανικός πολιτισμός ήταν αυτός των Clovis, των προγόνων των ιθαγενών λαών της Βόρειας Αμερικής. 
Επίσης, πιστεύεται ότι οι άνθρωποι έφτασαν σε αυτή την ήπειρο όχι νωρίτερα από περίπου 14.000 χρόνια πριν. 
Έτσι, σε αυτή την "ανασυγκρότηση" της ιστορίας, οι πρώτοι πολιτισμοί θα ήταν οι Βορειοαμερικανοί, ενώ οι Αζτέκοι, 
οι Μάγιας και οι Ίνκας θα είχαν έρθει πολύ αργότερα...
Πρόσφατες ανακαλύψεις, συμπεριλαμβανομένης της ανάλυσης DNA, από την άλλη πλευρά, έδειξαν ότι για άλλη μια φορά η αρχαιολογία ήταν λάθος. 
Οι πρώτοι πολιτισμοί στην Αμερική ήταν λαοί της Κεντρικής και της Νότιας Αμερικής, τουλάχιστον 15.000 έως 20.000 χρόνια νωρίτερα από ό,τι πιστεύαμε. 
Και αυτοί οι λαοί ήρθαν μέσω θάλασσας, ναι καλά διαβάσατε, "μέσω θάλασσας", από τη Σιβηρία και τη Sundaland, η ήπειρος που εξαφανίστηκε και που αντιστοιχεί στη σημερινή Ινδονησία και τα γύρω νησιά....
Στην πραγματικότητα, γύρω στο 2020 κάποιοι ερευνητές δημοσίευσαν τα αποτελέσματα της ανακάλυψης ανθρώπινων λειψάνων στο σπήλαιο Chiquihuite του Μεξικού. 
Οι ανασκαφές ξεκίνησαν το 2012. 
Πιο εκτεταμένες ανασκαφές πραγματοποιήθηκαν το 2016 και το 2017. 
Το έργο δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Nature. 
Αυτό που βρέθηκε στο σπήλαιο έφερε πλήρη επανάσταση στην άποψη των αρχαιολόγων. 
Η μελέτη, που παρουσιάστηκε από τον Ciprian Ardelean, αρχαιολόγο στο Αυτόνομο Πανεπιστήμιο της Zacatecas στο Μεξικό, και τους συναδέλφους του, υποδηλώνει ότι οι άνθρωποι ζούσαν στο κεντρικό Μεξικό τουλάχιστον πριν από 26.500 χρόνια. 
Ο καθηγητής λέει: "Χρειάζονται αιώνες ή χιλιετίες για να διασχίσουν οι άνθρωποι τη Βερίγγειο θάλασσα  και να φτάσουν στο κέντρο του Μεξικού.
Χρειάζονται πολλά χρόνια προηγούμενης παρουσίας για να φτάσουν εκεί, αν ήρθαν από τη θάλασσα ή τη στεριά"
Αυτό σημαίνει ότι οι άνθρωποι ήταν πιθανότατα στην Κεντρική Αμερική πολύ πριν από 30.000 χρόνια....
Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. 
Ένα άλλο ερευνητικό κέντρο ανακάλυψε ότι οι ιθαγενείς λαοί της Κεντρικής και Νότιας Αμερικής δεν έχουν μόνο έναν πρόγονο, αλλά δύο. 
Όπως ήταν, είχαν μια "mother people" που χαρακτηρίζονται ως "population Y" και που είναι οι αρχικοί κάτοικοι της Sundaland από το μακρινό παρελθόν, περίπου την εποχή του Thaw. 
Αλλά είχαν και έναν "father people" που είναι οι I ñupiat, από τη Σιβηρία...
Οι ανακαλύψεις αυτές φέρνουν επανάσταση από την αρχή σε όλες τις αρχαιολογικές πεποιθήσεις για το παρελθόν της αμερικανικής ηπείρου. 
Σε ποιον ανήκαν όλα τα αρχαιότερα ερείπια που βρέθηκαν σε αυτά τα εδάφη; 
Ποιος πολιτισμός του παρελθόντος μπόρεσε να δημιουργήσει γεωπολιτικά έργα στην κορυφή των Άνδεων; 
Ποιος δημιούργησε τα γιγαντιαία σχέδια της Nazca  και, το σημαντικότερο, για ποιο σκοπό; 
Και το σημαντικότερο: αν οι άνθρωποι πριν από 30.000 χρόνια ήταν σε θέση να ταξιδέψουν από την Αυστραλία στην Κεντρική Αμερική, τι τους εμπόδισε να πάνε από την Κεντρική Αμερική στην Αίγυπτο, όπως φαίνεται να δείχνουν τώρα διάφορα στοιχεία; 
περισσότερες πληροφορίες στο βιβλίο:
Homo reloaded - Η κρυφή ιστορία των τελευταίων 75.000 χρόνων
Άνθρωποι της Εποχής των Παγετώνων - 30.000 χρόνια πριν
Ξεκινώντας πριν από περίπου 35.000 χρόνια, οι άνθρωποι φαίνεται ότι έκαναν ένα μεγάλο πολιτισμικό άλμα προς τα εμπρός. 
Οι συγγραφείς υποστηρίζουν ότι αυτό δεν οφειλόταν σε γενετικές αλλαγές που προκάλεσαν αυξημένη ικανότητα του ανθρώπινου εγκεφάλου. 
Ήταν επειδή ορισμένες ομάδες ανέπτυξαν πολιτισμικά τα "κοινωνικά εργαλεία" που τους επέτρεπαν να διατηρούν συνδέσεις και να μοιράζονται πληροφορίες σε μεγάλες αποστάσεις. 
Οι ομάδες με τα πιο αποτελεσματικά κοινωνικά εργαλεία κατάφεραν να παραμείνουν συνδεδεμένες και να επιβιώσουν και οι απόγονοί τους κληρονόμησαν αυτή την κουλτούρα της συνδεσιμότητας. 
Είναι πιθανό ότι η διαμόρφωση μεγαλύτερης συνδεσιμότητας και πιο σύνθετου πολιτισμού ήταν απαραίτητη προκειμένου να επιβιώσουν στις περιόδους μεγάλης κλιματικής μεταβλητότητας που ήταν χαρακτηριστικό της τελευταίας εποχής των παγετώνων.

Μας αποκαλούν "Οι Γηραιοί"

Γεννηθήκαμε τη δεκαετία του 40-50-60.
Μεγαλώσαμε δεκαετία 50-60-70.
Σπουδάζαμε δεκαετία 60-70-80.
Βγαίναμε μαζί το 70s-80s-90s.
Παντρευτήκαμε και ανακαλύψαμε τον κόσμο στα 70s-80s-90s.
Τολμήσαμε στα 80s-90s.
Εγκατασταθήκαμε στη δεκαετία του 2000.
Γίναμε σοφότεροι το 2010.
Και είμαστε σταθερά πέρα από το 2020.
Φαίνεται ότι ζήσαμε σε οκτώ διαφορετικές δεκαετίες...
Δύο διαφορετικούς αιώνες...
Δύο διαφορετικές χιλιετίες...
Έχουμε περάσει από το τηλέφωνο με τηλεφωνητή για υπεραστκά,
στην βιντεοκλήση οπουδήποτε στον κόσμο.
Πήγαμε από τα slides του View Master, στο YouTube,
από τις κασέτες και τους δίσκους βινυλίου στην online μουσική,
από την χειρόγραφη αλληλογραφία στο email και στο WhatsApp.
Από το ζωντανό gaming ραδιόφωνο,
στην λευκή τηλεόραση και το μαύρο στην έγχρωμη τηλεόραση
και μετά στην τηλεόραση 3D HD
Πηγαίναμε στο βίντεο κλαμπ και επιλέγαμε μόνο ποιότητα
και τώρα επιλέγουμε σαβούρα από το Netflix.
Συναντήσαμε τους πρώτους υπολογιστές Commodore και Amstrad,
χτυπήσαμε κάρτες, δισκέτες, φλοπι ντίσκ
και τώρα έχουμε gigabytes και megabytes στα smartphones μας.
Είχαμε δύο φύλλα, άντε και ένα τρίτο κατά ...Θείαν παραχώρησιν.
Τώρα έχουμε 107 και κάθε χρόνο εμφανίζονται καινούργια,
με τις ευλογίες του κράτους πάντα και μιας νέας γενιάς παλαβών.
Σεβόμασταν και προστατεύαμε την παιδικότητα.
Άφθονούσε το παιδικό κοινωνικό παιχνίδι,
αλλά αντίστοιχα προωθούσαμε την γνώση και την παιδεία.
Τώρα τα παιδιά διδάσκονται τα βασικά και τελείως απαραίτητα,
ενώ είναι ανεκτές συζήτησεις για "φυλομετάβαση" των 10χρονων,
μαζί με το δικαίωμα στην επιλογή φύλου.
Φορούσαμε σορτς σ' όλη την παιδική ηλικία και μετά παντελόνια,
ρακέτες, Γούντστοκ, πάρτι, φοιτητιλίκι, γκόμενες και μπλουτζιν.
Άντε και λίγο χορταράκι, έτσι για την γοητεία του παράνομου.
Σήμερα οι νέοι φτιάχνονται με υγρά μπαταρίας αυτοκινήτων.
Βρίσκαμε τις συντρόφους μας στις αγγελίες του "Φαντάζιο".
Ενίοτε δε, μέχρι να βρεθούμε την είχαμε ερωτευτεί.
Τώρα βρίσκεις στις αγγελίες, μία διαθέσιμη πεταλουδίτσα
μπαίνεις "συνοδευόμενος" σε ένα swinger club,
και διαλέγεις όποια θέλεις, χωρίς έρωτες και περιττές αναμονές.
Αποφύγαμε την παιδική παράλυση, μηνιγγίτιδα, πολιομυελίτιδα,
φυματίωση, γρίπη των χοίρων 
και τώρα μας τρυπάνε για να πλουτίσει η Ούρσουλα και ο Μπουρλά.
Είμαστε σκεπτικιστές με οτιδήποτε προέρχεται απ' το κράτος.
Εμπεδώσαμε πως ότι προωθεί το κράτος, δεν είναι για καλό.
Συνηθίσαμε να δεχόμαστε το κάθε πέρσι και καλύτερα
αλλά κανείς δε βγαίνει πια στους δρόμους να διαμαρτυρηθεί.
Κάναμε βόλτες με πατίνια, τρίκυκλα, ποδήλατα, σκούτερ, παπιά,
με βενζινοκίνητα ή diesel αυτοκίνητα, κάποιοι τυχεροί και με πόρσε
και τώρα επιστρέψαμε στα αυτοκινητάκια μπαταρίας,
με την διαφορά ότι τα οδηγούμε χωρίς τηλεχειριστήριο, όπως τότε.
Ναι, περάσαμε πολλά, αλλά τι ζωή είχαμε!.
Θα μπορούσαν να μας περιγράψουν ως «δείγματα»,
ανθρώπους που γεννήθηκαν στον κόσμο της δεκαετίας του '50,
που είχαν αναλογική παιδική και ψηφιακή ενηλικίωση.
Οι γέροι, που κάποτε τα μάζευαν για μια αξιοπρεπή κηδεία,
τώρα τα μαζεύουν για μιά αξιοπρεπή ευθανασία στην Ελβετία,
διότι δεν θέλουν να επιβαρύνουν τα παιδιά με την παρακμή τους,
τους γιατρούς, τις αποκλειστικές, τα γηροκομεία, 
για κάτι τελικά τόσο βασανιστικά αναπόφευκτο.
Οι γέροι, που τα δύσκολα βράδια που δαγκώνουμε θλίψη και ερμιά,
βρέχουμε τα βλέφαρα με λίγο σάλιο απ' το ποτήρι του συντρόφου μας,
που φυλάξαμε σε ένα βαζάκι στο κομοδίνο πλάι μας
και γινόμαστε σε δευτερόλεπτα time travellers στα όνειρά μας.
Διότι κάθε ακρωτηριασμένος, στα όνειρά του γίνεται αρτιμελής
και πάντα βρίσκει τα χαμένα του μέλη.
Διότι, ό,τι σου στερεί η μέρα, η νύχτα στο δίνει πλουσιοπάροχα,
τρόπο χρειάζεται, όλοι το ξέρουν αυτό.
Εμείς μπορούμε να λέμε "τα έχω δει όλα"!
Η γενιά μας κυριολεκτικά έζησε και είδε
περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον, κάθε διάσταση της ζωής.
Είναι η δική μας γενιά που έχει προσαρμοστεί στην "αλλαγή".
Οι επόμενοι την βρήκαν έτοιμη και απλά εντάχθηκαν.
Μία πολύ ιδιαίτερη γενιά, που θα είναι μοναδική!
Οι γέροι με τους νέους μέσα τους.
Σκέτο και μόνο νέοι και σκέτο και μόνο γέροι,
υπάρχουν μόνο μεταξύ των μετριοτήτων.
Όλοι οι προικισμένοι και ξεχωριστοί άνθρωποι της γενιάς μας,
είναι πότε νέοι, πότε γέροι και ενίοτε και τα δύο ταυτόχρονα,
έτσι όπως είναι, πότε χαρούμενοι και πότε λυπημένοι,
αλλά συνήθως και τα δύο ταυτόχρονα.
Και μ' αυτά κι αυτά, αισίως ξοδέψαμε τα πρώτα εβδομήντα μας.
το καταπληκτικό αυτό άρθρο διάβασα στο χρονολόγιο του Θανάση Πολυζόπουλου