Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ελληνικός κινηματογράφος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ελληνικός κινηματογράφος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 26 Αυγούστου 2024

Αλέκος ρωτά, Σακελλάριος απαντά: Αν ο Θεός ήταν Έλληνας; Θα κατέστρεφε τον κόσμο για να...

Ο αποκαλούμενος και πρύτανης της κωμωδίας, Αλέκος Σακελλάριος παίρνει συνέντευξη από τον εαυτό του. 
Ρωτά και απαντά για τον Θεό, 
τα τρία κακά του νεοέλληνα, 
την ελπίδα και το μέλλον της Ελλάδας.
Οι πιθανότητες να βρούμε κάποιο από τα βιβλία της σειράς "Τότε που οι άνθρωποι γελούσαν" που κυκλοφόρησαν από τις Εκδόσεις Μιχάλη Σιδέρη μάλλον δεν είναι πολλές.
Στην ιστοσελίδα των σχετικών εκδόσεων υπάρχει η ένδειξη "εξαντλημένο" και το ακόλουθο σημείωμα: «Οι δύο συγγραφείς αποτέλεσαν στη δεκαετία του 1980 το τελευταίο συγγραφικό δίδυμο, το οποίο σήκωσε το βάρος της υπέρτατης, θα λέγαμε, προσπάθειας για να διατηρηθεί ζωντανό το ευ­θυμογράφημα και το σατιρικό διήγημα. Δύο είδη του γραπτού λόγου τα οποία στις μέρες μας εξέλειπαν και λάμπουν πλέον, μόνον δια της απουσίας τους.
Πρόκειται για το πρώτο βιβλίο μιας υπέροχης και απολαυστικής δεκάτομης σειράς αυτοτελών βιβλίων, που μας χάρισαν από κοινού οι δυο πολυγραφότατοι συγγραφείς ο Αλέκος Σακελλάριος, ο τότε πρύτανης της κωμωδίας και του ευθυμογραφήματος και ο  Δήμος Λεβιθόπουλος, ένας νέος ταλαντούχος σατιρικός συγγραφέας, που ένωσαν τις δυνάμεις "εν μια πέννη", δίνοντας ένα αποτέλεσμα μοναδικό! 
Τα μισά από τα δέκα βιβλία τους εκδόθηκαν τότε, αρχές δεκαετίας του ’80 και γνώρισαν μεγάλη επιτυχία. 
Κυκλοφόρησαν μέχρι και σε σχήμα τσέπης. 
Αφότου ο κορυφαίος συγγραφέας και πατριάρχης του ελληνικού κινηματογράφου Αλέκος Σακελλάριος "πήγε να συναντήσει τον Αριστοφάνη", το έταιρον συγγραφικό ήμισυ, ο Δήμος Λεβι­θόπουλος "αναζήτησε την έμπνευση σε άλλους μακρινούς τόπους" με αποτέλεσμα αυτά τα δέκα μοναδικά στο είδος τους βιβλία, εκδοθέντα και μη, να έχουν τη μοίρα ενός χαμένου θησαυρού"
Σε μια τέτοια έκδοση λοιπόν, διαβάζουμε σε κείμενο του ίδιου του Αλέκου Σακελλάριου:
– Οι Έλληνες χωρίζονται σε αμετανόητους άτιμους και σε μετανιωμένους τίμιους!
– Ποια είναι η κληρονομιά των Ελλήνων;
– Από τους σπουδαίους προγόνους μας, κληρονομήσαμε δύο ένδοξους βράχους: Την Ακρόπολη και τον Καιάδα. Και σταθήκαμε ανάξιοι όχι μόνον στο ύψος του πρώτου, αλλά και στο βάθος του δεύτερου.
– Γραφειοκρατία;
– Γραφειοκρατία είναι οι διαδικασίες που ακολουθούν τα προβλήματα όταν τα απασχολεί κάποια σοβαρή λύση!
– Τι έχεις να πεις για την καταστροφή του περιβάλλοντος;
– Το μέγα ελληνικό θαύμα! Έχουμε κάψει σε δέκα χρόνια ότι οι άλλοι σε εκατό!
– Δηλαδή;
– Στην Ευρώπη αντιστοιχούν τρία δένδρα σε κάθε κάτοικο. Στην Ελλάδα αντιστοιχούν τρεις εμπρηστές σε κάθε δένδρο!
– Αξιοκρατία;
– Αξιοκρατία ονομάζουμε τα προσόντα που απαιτούνται για να υπερπηδήσουμε έναν καλύτερο από εμάς. Αναξιοκρατία λέμε την ατυχία μας να μην γίνουμε κι εμείς κάτι που δεν αξίζουμε, όπως θαυμάσια το καταφέρνουν τόσοι άλλοι.
– Ελπίδα;
– Την ελπίδα την φτιάχνεις με όση απελπισία σου έχει απομείνει.
– Φοβάσαι;
– Ο καθένας μας κρύβει μέσα του τον καλύτερο και τον χειρότερο Έλληνα μαζί. Το κακό είναι ότι όσο πάει, αυτοί οι δύο όλο και λιγότερο διαφέρουν μεταξύ τους!
– Το μέλλον της Ελλάδας;
– Αν ποτέ πει να ξεβρωμίσει ο τόπος αυτός, πολύ φοβάμαι ότι θα μείνει…μόνον ο τόπος!

Κυριακή 21 Απριλίου 2024

μια φορά και έναν καιρό στο σινεμά


Η Ηλέκτρα είναι μία από τις γνωστότερες παραγωγές της Φίνος Φιλμ σε σκηνοθεσία Μιχάλη Κακογιάννη. 
Γυρίστηκε το 1962 και βασίστηκε στην ομώνυμη τραγωδία του Ευριπίδη. 
Υπήρξε υποψήφια για Όσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας την ίδια χρονιά, ενώ κέρδισε το βραβείο καλύτερης κινηματογραφικής μεταφοράς στο Φεστιβάλ των Καννών.
Συνολικά κέρδισε περισσότερες από 24 τιμητικές διακρίσεις και βραβεία. 
Οι κριτικές της ταινίας υπήρξαν ενθουσιώδεις και με θετικά σχόλια αναφέρθηκαν στο συγκεκριμένο έργο του Κακογιάννη οι New York Times, που θεωρούν την Ηλέκτρα "εκθαμβωτική εκμετάλλευση του κινηματογραφικού μέσου που μετουσιώνει το χρυσάφι της προφορικής ποίησης σε μια άλλη μορφή τέχνης"
Για τη Le Monde το συνολικό έργο "ήταν ένα εκπληκτικό κατόρθωμα, μια ταινία συγκλονιστική, που βγάζει από τον καθένα μας ό,τι καλύτερο έχει μέσα του"
Η μουσική επένδυση της ταινίας έγινε από τον Μίκη Θεοδωράκη, ενώ τα σκηνικά και τα κοστούμια ήταν δουλειά του Σπύρου Βασιλείου.
Ειρήνη Παπά,
Μάνος Κατράκης,
Θεόδωρος Δημήτριεφ, 
Κώστας Καζάκος,
Νότης Περγιάλης, 
Αλέκα Κατσέλη, 
Γιάννης Φέρτης,
Τάκης Εμμανουήλ
ntina

Τρίτη 13 Ιουνίου 2023

Ο Θανάσης Βέγγος σε μιά από τις συγκλονιστικότερες ταινίες του Ελληνικού κινηματογράφου

 "Σε ένα συνταρακτικό απόσπασμα από την ταινία –με τον κάπως παραπλανητικό τίτλο, για να την περνούν αι αρχαί για κωμωδία "Ο Θανάσης Στη Χώρα Της Σφαλιάρας"
Εάν την έχετε δει, καταλαβαίνετε σε ποια σκηνή αναφέρομαι. 
Δεν είναι από εκείνες που ξεχνιούνται.
Ο Θανάσης μεταφέρει με το κάρο του ένα νεκρό παιδί, κάποιο από τα θύματα του Πολυτεχνείου, ενώ ακούγεται το τραγούδι του Μίκη "Σου είπαν ψέματα πολλά", με τη φωνή του Αντώνη Καλογιάννη. 
Το πηγαίνει στην εκκλησία, στην Αγία Μαρίνα του Θησείου. 
Το παίρνει σηκωτό και το κρατάει στην αγκαλιά του, σαν να ήταν δικό του παιδί. 
Που ήταν. 
Κοιτάζει προς τον ουρανό και τότε, βάζει τα κλάματα.
Η κάμερα που καταγράφει τις εκφράσεις του Βέγγου από ψηλά πιάνει μία έκφραση που κόβει την αναπνοή. 
Μέσα από τα απέραντα βάθη της βουβής θλίψης, αναδύεται η σιωπηλή οργή. 
Το βλέμμα είναι ατσάλινο και ταυτόχρονα τσακισμένο από τον πόνο. 
Με έπιασε συγκίνηση και δέος. 
Σε αυτή τη σκηνή, ο Θανάσης Βέγγος έπαιζε τον εαυτό του.
Σύμφωνα με μαρτυρίες της εποχής, ο ήδη διάσημος ηθοποιός καβάλησε το σαραβαλάκι του, έριξε τα καθίσματα και βάλθηκε να σώζει ζωές στους δρόμους γύρω από το Πολυτεχνείου, σκεπάζοντας τα πανικόβλητα κορμιά με κουβέρτες και φελιζόλ για να τα κρύψει!!
"Μπροστά μας ο υπέροχος, ο μοναδικός, ο πραγματικός άνθρωπος και ηθοποιός Θανάσης Βέγγος. 
Είχε ρίξει τις πίσω θέσεις στο κιτρινόμαυρο παλιό Ντάτσουν και μας έβαζε μπρούμυτα, μας σκέπαζε με κουβέρτες και από πάνω μας έβαζε μακριές πλάκες φελιζόλ, πέρναγε μέσα από τα μαύρα κοράκια και μας πήγε σπίτι μας",
θυμάται ο κύριος Φραγκίσκος Κουνάνης, που διασώθηκε χάρη στον καλό μας άνθρωπο. 
Τον άγιο Αθανάσιο της Ελλάδας, που πέρασε στην αθανασία στις 3 Μαΐου 2011.
Η αντιδικτατορική ταινία των Ντίνου Κατσουρίδη, Πάνου Γλυκοφρύδη έκοψε 250.000 εισιτήρια το 1976, αλλά έχει προβληθεί ελάχιστα στην ελληνική τηλεόραση!!"
Πηγή: Ν. Παπαδογιάννη
Η σπονδυλωτή ταινία των Ντίνου Κατσουρίδη και Πάνου Γλυκοφρύδη με το Θ. Βέγγο
που αφορά τρεις περιόδους:
τη χούντα του Μεταξά
τη χούντα του 1967
τα γεγονότα της Κύπρου και την επιστράτευση
Ο Θανάσης Βέγγος σε μια άκρως δραματική ταινία, τρέχει κυνηγημένος, όπως σε όλη του τη ζωή, απο χουντικούς, 
φασίστες και δοσίλογους, προσπαθώντας να αποδείξει ότι δεν έχει καμία σχέση με τον αντιδικτατορικό αγώνα. 
Όταν όμως καταλαβαίνει πια τι συμβαίνει, αντιδρά συμμετέχοντας με τον δικό του μοναδικό τρόπο.
Σκοτεινές περίοδοι της νεώτερης Ελλάδας που προβάλλονται με έναν μοναδικό αλλά και τραγικό τρόπο…

Παρασκευή 15 Απριλίου 2022

“Τι κάνει ο άνθρωπος για να ζήσει”

Δραχμάς δε δίδω,
Λίρας δε δίδω,
δολάρια δε δίδω,
φράγκα δε δίδω, μήπως θέλετε ισπανικές πετσέτες;
Τι να σου πω ρε κύριε, δώσε πετσέτες,
δώσε τραπεζομάντιλα,
δώσε φλυτζάνια δώσε ποτήρια,
δώσε κάτι τελικά να πάρω και γω!!!Να πάρω κάτι και γω ο φουκαράς!!!
Μήπως θέλετε γιεν;
γιεν τι είναι πάλι και τούτο- τα γιεν να τα φας εσύ δεν θέλω...

           Απίστευτος διάλογος
Το απόσπασμα είναι από την ταινία: “Τι κάνει ο άνθρωπος για να ζήσει”
Ο Λέανδρος (Κώστας Χατζηχρήστος), ιδιοκτήτης κέντρου διασκέδασης, προσπαθεί να συγκεντρώσει τα χρήματα για να πληρώσει το ΙΚΑ και να γλιτώσει τη φυλακή.
Παράλληλα με τα άπειρα χρέη του, πρέπει να αντέξει και τις πιέσεις της αγαπημένης του για γάμο.
Xατζηχρήστος,
Φωτόπουλος,
και Φέρμας.