όταν με ρώτησαν είπα...

...μην σκοτίζεσαι - 

όσοι δεν μπορούν να σε ακολουθήσουν... θα φύγουν.

...μην σκοτίζεσαι - 
δεν αξίζουν όλες οι μάχες την παρουσία σου.
Δεν αξίζουν όλες οι φωνές την προσοχή σου.
Δεν αξίζουν όλοι πρόσβαση στην ενέργειά σου.
Η συνείδησή σου διευρύνεται,

ο σκοπός σου γίνεται πιο ξεκάθαρος...

τα ίδια άτομα που κάποτε είχαν απεριόριστη πρόσβαση αρχίζουν να αισθάνονται την απόρριψή σου!
Όταν προστατεύεις την ενέργειά σου δεν είναι εγωισμός... είναι πνευματική ωριμότητα.
Η αλήθεια είναι αυτή...
Η πραγματική ανύψωση απαιτεί πνευματική πειθαρχία.
Μερικές φορές η πιο ισχυρή απάντηση είναι η σιωπή.
Τη στιγμή που σταματάς να ζητάς την επιβεβαίωση και 
αρχίζεις να παραμένεις σταθερός στην αλήθεια σου το
πνεύμα σου γίνεται άθικτο.
Η ειρήνη σου γίνεται ιερή.
Η ενέργειά σου γίνεται προστατευμένη.
Και το μονοπάτι σου γίνεται πιο ξεκάθαρο με κάθε βήμα που κάνεις.
Δεν είναι όλοι προορισμένοι να περπατήσουν μαζί σου στον επόμενο προορισμό σου!
Μερικές φορές η πιο δυνατή κίνηση είναι απλά να φύγεις και να αρχίσεις να περπατάς προς το φως σου...

    ntina σε μεταμεσονύχτιες ώρες...

Το αρχαίο φως αναδύεται, καθώς αόρατα πλοία γλιστρούν μέσα στο κοσμικό σκοτάδι!

...μέσα σε μια στιγμή, σχηματισμοί από διάσπαρτα μπλε λαμπερά φώτα εμφανίστηκαν να αιωρούνταν, σαν θραύσματα αρχαίου κρυστάλλου, από την ίδια τη γέννηση του σύμπαντος, στον νυχτερινό ουρανό!

Σε αυτή την φανταστική σκηνή, αυτά τα σημεία φωτός κινήθηκαν μαζί σε τέλειο σχηματισμό και αφού αποχωρίστηκαν από το σταθερό αστρικό σμήνος, γλίστρησαν στο διάστημα σαν ασημένιο ψάρι, σε έναν ατελείωτο χορό στον κοσμικό ωκεανό!

Η λάμψη τους τρεμόπαιζε αχνά στο σκοτάδι, χαράζοντας διαδρομές που έμοιαζαν σκόπιμες, κομψές και εντελώς απόκοσμες!

Ένα εκπληκτικό και απόκοσμο σκηνικό!

Ήταν μαγευτικό και ανατριχιαστικό ταυτόχρονα!
Παρακάτω από αυτό το μυστηριώδες θέαμα, ένας στόλος από αιχμηρά μαύρα μεταλλικά σκάφη πλησίαζε την τροχιά. 
Κάθε σκάφος έμοιαζε με ένα γιγάντιο σπαθί που έσχιζε τη σιωπή του διαστήματος. 

Οι επιφάνειές τους απορροφούσαν το φως, με απουσία έστω και αμυδρής αντανάκλασης, δημιουργώντας μια έντονη αντίθεση με την απαλή μπλε λάμψη από πάνω τους! 

Καθώς κινούνταν με συγχρονισμένα μοτίβα, ήταν αδύνατο να αγνοήσει κανείς την αίσθηση της νοημοσύνης που τα καθοδηγούσε. 

Αυτό που αρχικά φαινόταν σαν μακρινά αστέρια αποδείχθηκε ότι ήταν ζωντανά, νοήμονα όντα με σκοπό και κατεύθυνση. 

Δεν ήταν απλά φώτα στον ουρανό, αλλά οντότητες με σκέψη και στρατηγική.

Οι παρατηρητές στη Γη μπορούσαν μόνο να θαυμάσουν τη χορογραφία των φώτων και του μετάλλου, μια σιωπηλή κοσμικής κλίμακας παράστασης που προκαλούσε δέος και ανησυχία!
Παρατηρώντας αυτό το κοσμικό γεγονός, μπορούσε κανείς να νιώσει την αυθεντική,
πρωτόγονη και αγνή δύναμη και το μυστήριο του σύμπαντος. 

Η αντιπαράθεση της αρχαίας φωτεινότητας και της κομψής μεταλλικής ακρίβειας υποδήλωνε μια συνάντηση μεταξύ του θαύματος του σύμπαντος και του μηχανικού σχεδιασμού. 

Ο στόλος φαινόταν να ακολουθεί τις τροχιές των λαμπερών μπλε θραυσμάτων, σαν να έλκονταν από την ενέργεια ή τον σκοπό τους. 

Κάθε παλμός φωτός, κάθε αντανακλαστική κίνηση στον νυχτερινό ουρανό, ενίσχυε την αίσθηση ότι κάτι πολύ μεγαλύτερο από την ανθρώπινη κατανόηση ξεδιπλωνόταν εκεί ψηλά πάνω από την κεφαλή της ανθρωπότητας!

Κάτι που εμφανίστηκε για να υπενθυμίσει στους ανθρώπους πως δεν είναι οι κυρίαρχοι αυτής της απέραντης έκτασης, αλλά απλοί θεατές μιας συγκλονιστικής, πέρα από τα όρια της γνώσης και της επιστήμης τους,  δύναμης που κατακλύζει "τα σύμπαντα του κόσμου"
Η μυστηριώδης,

συγκλονιστική και υπέροχη σκηνή, θύμησε στους ανθρώπους πόσο μικροί είναι στο τεράστιο σύμπαν και πόσα περισσότερα υπάρχουν να ανακαλύψουν πέρα από τον πλανήτη τους!
Αυτό το υποθετικό νυχτερινό ουράνιο φαινόμενο άφησε ερωτήματα σχετικά με τη ζωή πέρα από τη Γη και τις νοήμονες δυνάμεις που περιπλανιούνται στον γαλαξία! 
Μήπως αυτό είναι το πρώτο σημάδι μιας συνάντησης με όντα παλαιότερα από τον ίδιο τον χρόνο; 
Ή μήπως είναι ένας κοσμικός χορός ενέργειας που δεν μπορεί η ανθρωπότητα να κατονομάσει; 
Σε κάθε περίπτωση, το σύμπαν μέσα στην ατέλειωτη ροή του χρόνου, δεν ξεχνά να υποδεικνύει τη ασύλληπτη δύναμή του και το μυστήριο του, δείχνοντάς την μικρότητα και την φθαρτότητα του ανθρώπου - του κατοίκου του πλανήτη της Γης, σε όλο τους το μεγαλείο!

                κείμενο και επιμέλεια κειμένου:ntina

Είναι ο κόσμος μας μια προσομοίωση

Eίναι ο κόσμος μας μια προσομοίωση;

Η ερώτηση "είναι ο κόσμος μας μια προσομοίωση;" ανήκει σε μια φιλοσοφική και επιστημονική υπόθεση που ονομάζεται "υπόθεση της προσομοίωσης/simulation hypothesis. 
Προτάθηκε πιο πρόσφατα από τον φιλόσοφο Nick Bostrom το 2003. 
Σύμφωνα με αυτή την ιδέα, μπορεί να ζούμε μέσα σε μια προσομοίωση υπολογιστή που έχει δημιουργηθεί από ένα ανώτερο πολιτισμό.
Τα βασικά επιχειρήματα της υπόθεσης:
Ο Bostrom πρότεινε ότι τουλάχιστον ένα από τα παρακάτω πρέπει να είναι αλήθεια:
1. oι πολιτισμοί καταστρέφονται πριν φτάσουν σε τεχνολογικό επίπεδο ικανό για τέτοιες προσομοιώσεις.
2. αν φτάσουν σε αυτό το επίπεδο, δεν ενδιαφέρονται να δημιουργήσουν προσομοιώσεις πρόγονων.
3. ζούμε σχεδόν σίγουρα σε μια προσομοίωση.
Αν το 1 και το 2 δεν ισχύουν, τότε η πιθανότητα να ζούμε σε μια προσομοίωση αυξάνεται δραματικά, γιατί ένας ανεπτυγμένος πολιτισμός θα μπορούσε να τρέχει εκατομμύρια προσομοιώσεις, άρα η στατιστική πιθανότητα να είμαστε σε μια από αυτές είναι μεγάλη.
Και θα ρωτήσω * υπάρχει απόδειξη;
Όχι. 
Δεν υπάρχει καμία οριστική απόδειξη ότι ζούμε σε προσομοίωση, ούτε όμως και κάτι που το αποκλείει τελείως.
Στη φυσική κάποιοι θεωρούν ότι τα "όρια" της φυσικής (π.χ. το κβαντικό πεδίο, το Planck scale) μοιάζουν με το "pixelation" σε ένα ψηφιακό σύμπαν.
Στα μαθηματικά ορισμένοι λένε ότι η τεράστια μαθηματική δομή του σύμπαντος είναι ένδειξη προγραμματισμού.
Στην τεχνολογία, με την πρόοδο της τεχνητής νοημοσύνης και των προσομοιώσεων, είναι πιο εύκολο να φανταστούμε έναν κόσμο όπου αυτό είναι εφικτό.
Τελικά;
Ζούμε σε μια προσομοίωση:
Δεν μπορούμε να το αποδείξουμε ή να το διαψεύσουμε...προς το παρόν. 
Είναι περισσότερο φιλοσοφικό και μεταφυσικό ερώτημα παρά επιστημονικό.
Προσωπική σκέψη βάσει φιλοσοφίας -  ακόμα κι αν ζούμε σε προσομοίωση, το "εδώ" είναι το μόνο που έχουμε. 
Αν οι νόμοι της φύσης λειτουργούν, 
αν νιώθουμε, 
αγαπάμε, 
μαθαίνουμε, τότε η εμπειρία μας είναι πραγματική για εμάς, ανεξαρτήτως του "υποστρώματος" της.

               Ο Nick Bostrom είναι Σουηδός φιλόσοφος με υπόβαθρο στη θεωρητική φυσική, την υπολογιστική νευροεπιστήμη, τη λογική και την τεχνητή νοημοσύνη, καθώς και στη φιλοσοφία. Είναι ο πιο συχνά αναφερόμενος επαγγελματίας φιλόσοφος στον κόσμο κάτω των 50 ετών.

Είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, όπου διευθύνει το Ινστιτούτο Μέλλοντος της Ανθρωπότητας ως ιδρυτικός διευθυντής του. Είναι συγγραφέας περίπου 200 δημοσιεύσεων, συμπεριλαμβανομένων των Anthropic Bias (2002), 

Global Catastrophic Risks (2008), 

Human Enhancement (2009) και Superintelligence: Paths, Dangers, Strategies (2014), ενός bestseller των New York Times που βοήθησε στην πυροδότηση μιας παγκόσμιας συζήτησης για το μέλλον της Τεχνητής Νοημοσύνης. 

Έχει επίσης δημοσιεύσει μια σειρά από σημαντικές εργασίες, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που εισήγαγαν το επιχείρημα της προσομοίωσης (2003) και την έννοια του υπαρξιακού κινδύνου (2002).

ntina - ntina σε μεταμεσονύχτιες ώρες...,

...από παιδί είχα την τάση να δημιουργώ γύρω μου έναν κόσμο πλασματικό...

...δεν ξέρω ποιος είμαι...
ποια ψυχή έχω...
όταν μιλάω με ειλικρίνεια, δεν ξέρω με ποια ειλικρίνεια μιλάω...
είμαι διαδοχικά άλλος από ένα εγώ που δεν ξέρω αν υπάρχει (εάν είναι αυτοί οι άλλοι)
...από παιδί είχα την τάση να δημιουργώ γύρω μου έναν κόσμο πλασματικό...
....να περιβάλλομαι από φίλους και γνωστούς που ουδέποτε υπήρξαν...
(δεν ξέρω, βεβαίως, αν πραγματικά δεν υπήρξαν ή αν αυτός που δεν υπάρχει είμαι εγώ...
γι'αυτά τα πράγματα, όπως και για όλα τ'άλλα, δεν πρέπει να είμαστε δογματικοί)
               ntina?

Σκέψου και… ανάλογα πορέψου

...για να αγκαλιάσουμε την εσωτερική μας θεότητα, για να σηκώσουμε ξανά ψηλά το κεφάλι!

Και ναι, κάθε ένας μας έχει ένα διαφορετικό πνευματικό ταξίδι. 

Και ας αναρωτηθούμε -  τι ζητάει η ψυχή μου τώρα; 

Και κρατάμε για τον εαυτό μας αυτά που δονούνται με την εσωτερική μας ενέργεια. 

Πρόσεχε τις σκέψεις σου, λοιπόν γιατί μπορεί από στιγμή σε στιγμή να γίνουν πράξεις!
Αν σκεφθείς πως σε νίκησαν, σε έχουν νικήσει.
Αν σκεφθείς πως δεν τολμάς, δεν θα τολμήσεις.
Αν θέλεις να νικήσεις και σκέφτεσαι πως δεν μπορείς, είσαι ήδη νικημένος!
Αν σκεφθείς πως θα χάσεις, ήδη είσαι χαμένος.
Αν σκέφτεσαι πως σ’ έχουν ξεπεράσει, σε έχουν ήδη ξεπεράσει! 
Πρέπει να σκεφθείς και να κοιτάς ψηλά για να πετάξεις.
Πρέπει να είσαι σίγουρος για τον εαυτό σου αν θέλεις η προσπάθειά σου να πετύχει!
Τους αγώνες της ζωής δεν τους κερδίζει πάντα ο δυνατότερος ή ο ταχύτερος...
Αυτός που αργά ή γρήγορα κερδίζει είναι ο άνθρωπος που "σκέφτεται ότι ΜΠΟΡΕΙ"
Η φύση μας διδάσκει πως η επιτυχία ριζώνει με την θέληση. 
Το μυστικό βρίσκεται στη διανοητική κατάσταση του ανθρώπου. 

Και να θυμάστε πως οι ισχυρότεροι άνθρωποι δεν είναι πάντα αυτοί που δείχνουν τη δύναμή τους μπροστά μας, αλλά αυτοί που κερδίζουν μάχες για τις οποίες δεν μάθαμε ποτέ τίποτα!

Και έλεγε ΑΥΤΟΣ που συνέλαβε την ιδέα του Σημείου Ωμέγα, ένα μέγιστο επίπεδο πολυπλοκότητας και συνειδητότητας προς το οποίο πίστευε ότι οδεύει το Σύμπαν, Pierre Teilhard de Chardin: 

-. Δεν είμαστε ανθρώπινα όντα που έχουν μια πνευματική εμπειρία. 

Είμαστε πνευματικά όντα που έχουν μια ανθρώπινη εμπειρία!

ntina writes

Να σε λοιπόν, εδώ, να κυνηγάς όλες μαζί αυτές τις σκιές της φαντασίας, κι εκείνες της ζωής...

Πείθομαι όλο και περισσότερο ότι ο κόσμος θέλει να μου πει κάτι, να μου στείλει μηνύματα, αγγέλματα, σήματα (…) 

Είναι κάτι μέρες που το καθετί που βλέπω, μου φαίνεται φορτωμένο με κάποια ιδιαίτερη σημασία: με μηνύματα που θα δυσκολευόμουν να μεταδώσω σε άλλους, να τα συγκεκριμενοποιήσω, να τα μεταφράσω σε λέξεις...

Είμαι ένας ταξιδιώτης πέρα από τον χώρο και τον χρόνο!
Γνωρίζω ότι η ψυχή είναι αιώνια και αιώνια ελεύθερη.
Είμαι εδώ για μια απλή αποστολή - να βοηθήσω στην ενημέρωση,
στην ευαισθητοποίηση,
στην ανάπτυξη,
την τελειοποίηση
Μερικές φορές ξεχνάω την αποστολή μου και η καρμική ενέργεια της γης με αλυσοδένει στην άγνοιά μου.
Αλλά τώρα που γνωρίζω την αποστολή μου και θυμάμαι την αιώνια φύση μου, κανένα σκοτάδι δεν μπορεί ποτέ να με απογοητεύσει και να με αποκαρδιώσει...
Υπάρχει φυσική πραγματικότητα που είναι ανεξάρτητη από εμάς; 
Υπάρχει καθόλου αντικειμενική πραγματικότητα; 
Ή μήπως η δομή των πάντων, συμπεριλαμβανομένου του χρόνου και του χώρου, δημιουργείται από τις αντιλήψεις εκείνων που τα παρατηρούν;
Και ναι, γνωρίζω πως οι παρατηρητές δημιουργούν τις δομές του χρόνου και του χώρου...
Ακριβώς - και είναι εκατομμύρια σαν εμένα που αρχίζουν να ξυπνούν σε αυτόν τον πλανήτη και να παρατηρούν και να φορτίζουν τη μητέρα γη με την θετική τους/μας ενέργεια!
Ολόκληρο το σπίτι μας θα αλλάξει,
θα μεταμορφωθεί και θα βρεθεί σε μια ανώτερη διάσταση, 
μια διάσταση που κυριαρχείται από φως και αγάπη - δεν θα έχει θέση εδώ η κακία,
η βία,
ο αρνητισμός...
Η συνείδησή μας θα είναι η κινητήρια δύναμη για ότι καλό για την ύπαρξή μας...
Και όλο και περισσότερα όντα θα κατανοούν μέρα με τη μέρα, ότι ο φυσικός κόσμος που αντιλαμβανόμαστε δεν είναι κάτι ξεχωριστό από εμάς, αλλά δημιουργείται από το μυαλό μας καθώς τον παρατηρούμε. 
Και η συνείδησή μας θα διευρύνεται κάθε μέρα
και
θα αγκαλιάζουμε όλα όσα πρόκειται να έρθουν, γνωρίζοντας ότι σαν παρατηρητές συντελούμε και εμείς στην διαμόρφωση της πραγματικότητας!
Και τίποτα δεν θα μπορεί να μας αποκαρδιώσει εκτός και αν συμφωνήσουμε...
και σιγά-σιγά όλο και περισσότερα όντα θα συνειδητοποιήσουν πως είναι ελεύθερα και όχι σκλάβοι των ορέξεων κάποιων κακόβουλων και βίαιων...
Και ναι, θέλω να συμπράξω,

θέλω να συμβάλλω, έτσι που όλο και πιο πολλά όντα να φτάσουν στη φώτιση και να "ξαποστάσουν" για πάντα στη τελειότητα της συνειδητής εξέλιξης!
ναι στην αγάπη και φως...

ntina σε μεταμεσονύχτιες ώρες...

για μελέτη:anagnosi

απλά και αληθινά - να είμαστε ευτυχισμένοι με ό,τι έχουμε!

και ναι!
να είμαστε ευτυχισμένοι με ό,τι έχουμε...
δεν ζητάμε το χρυσάφι, όταν ο αληθινός πλούτος έγκειται στην εκτίμηση της ύπαρξής μας... 

ένας αληθινός σοφός δεν είναι αυτός που κατέχει όλες τις απαντήσεις, αλλά αυτός που καταλαβαίνει ότι βρίσκεται σαν σε μια προσομοίωση για να διευρύνει τη συνείδησή του...
η βοήθεια είναι πάντα διαθέσιμη και θα είναι πάντα, αλλά το θάρρος και η δικαιοσύνη δεν μπορούν να εξασφαλιστούν! 
τώρα, είναι στο χέρι μας να αποφασίσουμε αν θα είμαστε αληθινοί σοφοί ή συνηθισμένοι άνθρωποι... 
και βέβαια η βοήθεια θα συνεχίσει να υφίσταται...
και ναι δεν είμαστε μόνοι...

                κείμενο και επιμέλεια κειμένου:ntina