Ποια η χρήση του baking powder και ποια της σόδας στις συνταγές μας.

Επειδή με έχουν ρωτήσει πολλές φορές για τη χρήση του μπέικιν και της σόδας…
Λοιπόν… ας δούμε τα πράγματα από την αρχή.
Υπάρχουν κάποια υλικά που τα χρησιμοποιούμε στην μαγειρική για να δίνουν όγκο στις παρασκευές μας.
Κάποια από αυτά που χρησιμοποιούμε περισσότερο σε καθημερινή βάση είναι η μαγιά, 

το μπέικιν πάουντερ και η μαγειρική σόδα.
Και τα τρία αυτά δουλεύουν με τον ίδιο τρόπο, εννοώ ότι και στις τρεις περιπτώσεις δημιουργούνται μέσα στη ζύμη φυσαλίδες από διοξείδιο του άνθρακα οι οποίες μας “σπρώχνουν” τη ζύμη προς τα πάνω με αποτέλεσμα να φουσκώνουν τη ζύμη.
Η μεγάλη διαφορά στα τρία αυτά “φουσκωτικά” είναι ότι το διοξείδιο του άνθρακα στην περίπτωση της μαγιάς προέρχεται από την “αναπνοή” των μικροοργανισμών και βέβαια εξαρτάται από το πόσο “χαρούμενα” είναι και πόσο αναπτύσονται.
Τα άλλα δύο, μπέικιν και σόδα είναι χημικά και έτσι απλά δημιουργείται μια χημική αντίδραση οπότε έχουμε τη δημιουργία των φυσαλίδων του διοξειδίου του άνθρακα.
Δεν θα ασχοληθώ περισσότερο με τη μαγιά εδώ μιας και είναι ολόκληρο θέμα αυτό που θα το δούμε διεξοδικά μια άλλη φορά.
Στα άλλα δύο τώρα. 

Όπως είπαμε και τα δύο είναι χημικές ουσίες.
Η σόδα είναι μια “βάση”, μια αλκαλική ουσία, αν θυμόμαστε από τη χημεία του σχολείου και για να δουλέψει χρειάζεται ένα οξύ.     
Στις συνταγές μας τώρα οξέα είναι υλικά όπως το γάλα, το γιαούρτι, το λεμόνι, άλλοι χυμοί φρούτων, το ξύδι.
Η σόδα βέβαια “δουλεύει” ακόμα και μόνη της αν ζεσταθεί (για παράδειγμα τη βάζουμε στο νεροχύτη με καυτό νερό) για να καθαρίζει την αποχέτευση.
Όταν λοιπόν έρθει σε επαφή η σόδα με κάποιο από τα οξέα της συνταγής τότε υπάρχει αντίδραση και δημιουργούνται οι φυσαλίδες του διοξειδίου.
Το μπέικιν τώρα.. 
Και αυτό όπως και η σόδα είναι χημικό. 
Αλλά το μπέικιν δεν είναι απλά μια ουσία αλλά ένα μείγμα από 2 πράγματα. 
Αποτελείται από σόδα και από “ξινό” (κιτρικό οξύ) και ίσως υπάρχει και λίγο κορνφλάουρ για να τα κρατάει ξεχωρισμένα.
Το μπέικιν δουλεύει σε δύο χρόνους. 
Ένα πρώτο φούσκωμα γίνεται όταν βραχεί το μπέικιν και ένα δεύτερο φούσκωμα όταν μπει η ζύμη στο φούρνο.
Ένα από τα πράγματα που βλέπουμε είναι ότι κατ’ αρχήν 1 κ.γ. σόδα και 1 κ.γ. μπέικιν δεν έχουν την ίδια δύναμη. 
Δεν θα φουσκώσουν το ίδιο τη ζύμη μας, μιας και στην περίπτωση του μπέικιν που είναι μείγμα σόδας με ξινό είναι σαν να βάζουμε το 1/3 της ποσότητας σε σόδα στη ζύμη μας.
Οπότε αν κάποια στιγμή δεν έχουμε σόδα και θέλουμε να την αντικαταστήσουμε με μπέικιν τότε θα πρέπει να βάλουμε 2-3 φορές παραπάνω ποσότητα από μπέικιν.
Το ανάποδο βέβαια συμβαίνει αν δεν έχουμε μπέικιν και πρέπει να βάλουμε το 1/3 της ποσότητας με σόδα αλλά θα πρέπει να βάλουμε και κάτι όξινο στη συνταγή μας όπως για παράδειγμα 1 κ.γ. χυμό λεμονιού για κάθε 1/3 κ.γ. σόδα. 
Αλλιώς δεν θα δουλέψει η σόδα και δεν θα φουσκώσει το γλυκό μας.
Κάποιες φορές φτιάχνοντας ένα γλυκό βλέπουμε ότι δεν μας έχει φουσκώσει.
Ένα από τα πράγματα που μπορεί να έχει συμβεί είναι να μην δουλεύει η σόδα ή το μπέικιν.
Η σόδα συνήθως δεν έχει και πολλά προβλήματα και μένει ενεργή πολύ καιρό και σίγουρα θα είναι ενεργή μέχρι την ημερομηνία λήξης της.
Το μπέικιν όμως επειδή είναι μείγμα ενώσεων είναι γενικά πιο ασταθές. 
Με την υγρασία έχει πρόβλημα οπότε πρέπει να προσέχουμε πολύ.
Καλύτερα λοιπόν να το αγοράζουμε σε μικρές συσκευασίες και όχι σε μεγάλες και να προσέχουμε την ημερομηνίες λήξης του.
Υπάρχουν τρόποι να ελέγχουμε αν “δουλεύουν” η σόδα και το μπέικιν μας.
Για τη σόδα είναι απλό. 
Αν βάλουμε 2 κ.γ. σόδα σε ένα πιατάκι και ρίξουμε πάνω της 1 κ.σ. ξύδι θα πρέπει να αφρίσει και κάνει φυσαλίδες. 
Αυτό σημαίνει ότι είναι καλή η σόδα μας.
Για το μπέικιν θα κάνουμε το εξής δοκιμαστικό: Βάζουμε 4 κ.γ. μπέικιν σε ένα μπολ και προσθέτουμε νερό. 

Θα δούμε ότι αφρίζει αν το μπέικιν μας είναι ακόμα ενεργό.
Για να συνοψίσουμε λοιπόν.
Άλλο η σόδα, άλλο το μπέικιν. 
Κάνουν την ίδια δουλειά με διαφορετικό τρόπο και δεν αντικαθιστούνται έτσι απλά το ένα από το άλλο. 
Μάλιστα σε κάποιες συνταγές χρειάζονται και τα δύο μιας και δουλεύουν σε διαφορετικούς χρόνους κατά τη διάρκεια του ψησίματος.
Επίσης όταν σε μια συνταγή μπαίνει η σόδα μιας και δουλεύει αμέσως δεν μπορούμε να αφήσουμε τη ζύμη πολύ ώρα εκτός του φούρνου γιατί η σόδα αντιδρά αμέσως με το υγρό και αν δεν το ψήσουμε αμέσως δεν θα φουσκώσει το γλυκό.

                ....οι πληροφορίες από το akispetretzikis.com

Ελαιόλαδο, λιπαρά οξέα, κατηγορίες και οφέλη για την υγεία

Τα λίπη/lipids είναι μια μεγάλη κατηγορία μορίων που έχουν ως κοινό χαρακτηριστικό να μη διαλύονται στο νερό.
Το 95% του διατροφικού λίπους είναι στενόμακρες αλυσίδες 4-32 ατόμων άνθρακα στις οποίες έχουν προσδεθεί άτομα υδρογόνου, ενώ στην μια άκρη της σειράς που θεωρείται ως αρχή, βρίσκεται το καρβοξύλιο/COOH, που τους δίνει ιδιότητες οξέος.
Έτσι τα μόρια αυτά αποκαλούνται λιπαρά οξέα.
Τα Λιπαρά Οξέα/Fatty Acids διακρίνονται σε Κορεσμένα Λιπαρά Οξέα/Saturated Fatty Acids και Ακόρεστα Λιπαρά Οξέα/Unsaturated Fatty Acids.
Τα πρώτα έχουν απλούς δεσμούς μεταξύ των ατόμων άνθρακα/C-C, ενώ τα δεύτερα έχουν έναν ή περισσότερους διπλούς δεσμούς/C=C.
Τα κορεσμένα λιπαρά οξέα συνιστάται να μην αντιπροσωπεύουν πάνω από το 11% των συνολικών ημερήσιων θερμίδων, γιατί έχουν συσχετιστεί με αύξηση της χοληστερίνης, του κινδύνου καρδιαγγειακών και πολλών άλλων παθήσεων, μεταξύ των οποίων διαβήτης και καρκίνος.
Γενικά, τα ζωικά λίπη είναι πλούσια σε κορεσμένα λιπαρά οξέα και φτωχά σε ακόρεστα, ενώ το αντίθετο συμβαίνει με τα ιχθυέλαια και τα φυτικά έλαια, με ορισμένες εξαιρέσεις, όπως το λάδι ινδικής καρύδας και το φοινικέλαιο.
Τα ακόρεστα λιπαρά οξέα διακρίνονται σε δύο κατηγορίες, τα μονοακόρεστα και τα πολυακόρεστα.
Τα μονοακόρεστα λιπαρά οξέα αντιπροσωπεύονται κυρίως από το ελαϊκό οξύ/Ωμέγα-9, το οποίο αποτελεί το 72% των λιπαρών οξέων της ελιάς. 

Έρευνες έδειξαν ότι είναι ευεργετικό για την καρδιά, ενώ ίσως έχει και αντικαρκινικές ιδιότητες.
Από τα πολυακόρεστα λιπαρά οξέα ιδιαίτερη σημασία έχει η ομάδα των Ωμέγα-3 και η ομάδα των Ωμέγα-6 λιπαρών οξέων.
Πρόκειται για μια κατηγορία λιπαρών, στην οποία ανήκουν κάποια λιπαρά τα οποία ο ανθρώπινος οργανισμός δεν έχει την δυνατότητα να συνθέσει από μόνος του, αλλά πρέπει να τα λαμβάνει από την τροφή του.
Δύο σημαντικά πολυακόρεστα λιπαρά οξέα είναι το λινολαϊκό οξύ, ανήκει στα ωμέγα-6 λιπαρά και το άλφα-λινολενικό οξύ, ανήκει στα ωμέγα-3 λιπαρά.
Μονοακόρεστα λιπαρά
Τα μονοακόρεστα λιπαρά συναντώνται σε πολλά τρόφιμα, συνήθως μαζί με άλλα είδη λιπαρών οξέων.
Ελάχιστες είναι οι τροφές που περιέχουν σχεδόν αποκλειστικά αυτού του είδους τα λιπαρά με εξαίρεση το έξτρα παρθένο ελαιόλαδο.
Τροφές οι οποίες είναι πλούσιες σε μονοακόρεστα λιπαρά βρίσκονται σε υγρή μορφή, ελαιόλαδο, σε θερμοκρασία δωματίου σε αντίθεση με αυτές που περιέχουν κορεσμένα λιπαρά οξέα οι οποίες βρίσκονται σε στερεή μορφή, βούτυρο, φοινικέλαιο.
Η κατανάλωση διαφορετικών τύπων λιπαρών οξέων μέσω της διατροφής μπορεί να επηρεάσει με διαφορετικούς τρόπους τη γενικότερη υγεία του οργανισμού.
Τα μέχρι σήμερα δεδομένα δείχνουν μία ευεργετική για την υγεία δράση των μονοακόρεστων λιπαρών σε αντίθεση με τα κορεσμένα.
Στη συνέχεια θα δούμε αναλυτικότερα τις πιθανές ωφέλιμες δράσεις των μονοκόρεστων λιπαρών.

-. Συμβάλλουν στην απώλεια σωματικού βάρους.
Παρά την υψηλή θερμιδική τους αξία, 1 γ ρ λίπους αποδίδει 9 θερμίδες, έρευνες έχουνε δείξει ότι μια διατροφή υψηλή σε καλά λιπαρά μπορεί να βοηθήσει στο αδυνάτισμα συγκριτικά με μια διατροφή χαμηλού λίπους εφόσον οι συνολικές θερμίδες παραμένουν ίδιες και στις δύο περιπτώσεις.
Μία μεγάλη ανασκόπηση που αξιολόγησε τα αποτελέσματα από 24 προϋπάρχουσες μελέτες δεν κατάφερε να δείξει υπεροχή στην προσπάθεια απώλειας βάρους μιας διατροφής χαμηλού λίπους ή χαμηλού υδατάνθρακα συγκριτικά με μια διατροφή υψηλή σε λίπος.
-. Μείωση κινδύνου εκδήλωσης καρδιαγγειακών νοσημάτων.
Ενώ είναι γνωστό ότι υψηλή πρόσληψη κορεσμένων λιπαρών, ζωικών λιπαρών, σχετίζεται με αύξηση του κινδύνου για παθήσεις της καρδιάς, κάτι τέτοιο δε φαίνεται να ισχύει για τα μονοακόρεστα λιπαρά.
Μάλιστα φαίνεται να μειώνουν δείκτες φλεγμονής που σχετίζονται με αυξημένο καρδιαγγειακό κίνδυνο.
Πιο συγκεκριμένα μπορεί να μειώσουν την κακή χοληστερόλη (LDL), να αυξήσουν την καλή (HDL) και να οδηγήσουνε σε μείωση της αρτηριακής πίεσης.
Πρέπει όμως να σημειωθεί ότι τα ευεργετικά αποτελέσματα της αυξημένης πρόσληψης καλών λιπαρών παρατηρήθηκαν μόνο σε δίαιτες όπου έγινε αντικατάσταση των κορεσμένων λιπαρών ή των υδατανθράκων από μονοκόρεστα λιπαρά.
Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι αν δεν προσέξει κάποιος τη συνολική θερμιδική του πρόσληψη και την ποιότητα της διατροφής του, πιθανόν να μην αποκομίσει τα παραπάνω οφέλη.
Μείωση πιθανότητας εκδήλωσης κάποιων μορφών καρκίνου.
Πιο συγκεκριμένα μελέτες έχουνε δείξει αρνητική συσχέτιση μεταξύ της κατανάλωσης μονοακόρεστων λιπαρών και καρκίνου του προστάτη στους άνδρες και του στήθους στις γυναίκες αντίστοιχα. 

Και για τις δύο όμως περιπτώσεις καρκίνων δε συμφωνούν τα αποτελέσματα όλων των μελετών,υπάρχουν κάποιες που δείχνουν και αύξηση του κινδύνου.
Αυτό οδήγησε την επιστημονική κοινότητα στο συμπέρασμα ότι τα μονοακόρεστα λιπαρά δρουν σε συνδυασμό με άλλες ουσίες που βρίσκονται στα τρόφιμα που τα περιέχουν και η προστατευτική δράση συγκεκριμένων τροφίμων δεν οφείλεται αποκλειστικά σε αυτά.
-. Βελτίωση της ευαισθησίας στην ινσουλίνη/ινσουλινοευαισθησία.
Έρευνες έχουνε συνδέσει την αυξημένη πρόσληψη μονοακόρεστων λιπαρών με καλύτερη ρύθμιση της γλυκόζης αίματος, τόσο σε διαβητικούς ασθενείς όσο και σε υγιή άτομα.
Επίσης έχει βρεθεί ότι 12 βδομάδες αυξημένης πρόσληψης καλών λιπαρών βελτίωσε την αντίσταση στη δράση της ινσουλίνης σε ασθενείς με μεταβολικό σύνδρομο.
-. Αντιμετώπιση της χρόνιας φλεγμονής.
Με τον όρο φλεγμονή αναφερόμαστε στο σύνολο των τοπικών και συστηματικών μηχανισμών που ενεργοποιεί ο οργανισμός αντιδραστικά μετά από την επίδραση σε αυτόν διαφόρων βλαπτικών παραγόντων.
Η χρόνια παρατεταμένη φλεγμονή μπορεί να οδηγήσει σε παθήσεις όπως ο διαβήτης, ο καρκίνος, τα καρδιαγγειακά, νόσος Alzheimer κ.α.
Κατανάλωση τροφών πλούσιων σε μονοακόρεστα λιπαρά έχει φανεί να μειώνει δείκτες φλεγμονής,CRP και IL- 6, ενώ η αντικατάσταση των κορεσμένων λιπαρών με μονοακόρεστα,Μεσογειακή διατροφή, μπορεί να οδηγήσει σε διαφορετική έκφραση γονιδίων που σχετίζονται με την εκδήλωση χρόνιας φλεγμονής.
Τροφές πλούσιες σε μονοακόρεστα λιπαρά οξέα
Κύριες πηγές των μονοακόρεστων λιπαρών οξέων αποτελούν οι φυτικές τροφές όπως το ελαιόλαδο, οι ξηροί καρποί και τα βούτυρα τους και διάφοροι σπόροι.
Συναντώνται όμως και σε κάποια ζωικά προϊόντα όπως το κρέας και το αυγό. Καλύτερη πηγή τους θεωρείται το ελαιόλαδο καθώς φαίνεται να υπάρχει ωφέλιμη συνεργιστική τους δράση με κάποια ακόμη από τα συστατικά του.
Στη συνέχεια θα αναφερθούν τα γραμμάρια μονοακόρεστων λιπαρών που περιέχονται σε ποσότητα 100γρ διαφόρων τροφίμων.

Ελαιόλαδο: 73,1gr
Αμύγδαλα: 33,6gr
Κάσιους: 27,3gr
Πίνατς: 24,7gr
Φιστίκια Αιγίνης: 24,2gr
Ελιές: 15gr
Κολοκυθόσποροι: 13,1gr
Χοιρινό κρέας: 10,7gr
Αβοκάντο: 9,8gr
Ηλιόσποροι: 9gr
Αυγό: 4gr

 https://nutrition-issues.webnode.gr/l/lipara-oxea-katigories-ofeli-gia-tin-ygeia/

Αναφορές:
https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9B%CE%B9%CF%80%CE%B1%CF%81%CF%8C_%CE%BF%CE%BE%CF%8D
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4653532/
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/9497173
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/9437377
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3078250/
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/11317662
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/22707261
https://www.healthyliving.gr/2017/11/17/10-ofehlh-elaiolado/
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25274026

Αλουμινόχαρτο από την καλή

Όταν γίνεται λόγος για την ασγάλεια του αλουμινόχαρτου, υπάρχουν πολλές απόψεις για την ασφάλεια στην αποθήκευση των τροφίμων ειδικά όταν πρόκειται για τύλιγμα με το αλουμινόχαρτο. 
     Η αλήθεια είναι πως πολλές από αυτές είναι τυχαίες ή μη εμπεριστατωμένες παρόλο που το θέμα αυτό είναι πολύ σημαντικό για την υγεία μας.
     Κάθε φύλλο μετάλλου ή λαμαρίνας παράγεται σε μορφή ρολού, τυλιγμένο δηλαδή σε κάποιον κύλινδρο. 
     Αυτό συμβαίνει και στην παραγωγή αλουμινίου είτε πρόκειται για λαμαρίνα πάχους μερικών δεκάτων του χιλιοστού (αλουμινόχαρτο), είτε πρόκειται για φύλλα πάχους μερικών χιλιοστών και εξυπηρετεί την μεταφορά και την αποθήκευση μεγάλων ποσοτήτων. 
     Στη συνέχεια περνώντας από διαδοχικούς κυλίνδρους παίρνει την μορφή που χρειάζεται η βιομηχανία ή ο καταναλωτής - τελικός χρήστης.
     Το αλουμίνιο όπως και τα υπόλοιπα μέταλλα οξειδώνεται. 
     Η οξείδωση ή σκουριά όπως είναι σε όλους γνωστή, είναι η διάβρωση των μετάλλων που προκαλείται από το οξυγόνο και κάνει τα μέταλλα να εμφανίζουν οξείδια στην επιφάνειά τους, έχει δε διαφορετικά χαρακτηριστικά ανάλογα με το μέταλλο. 
     Καφέ - κόκκινο χρώμα αν πρόκειται για οξείδια του σιδήρου, πράσινο ανοιχτό χρώμα αν πρόκειται για σκουριά σε χάλκινα αντικείμενα. 
     Η οξείδωση του αλουμινίου έχει τα δικά της χαρακτηριστικά. 
     Τα οξείδια του αλουμινίου έχουν την μορφή άσπρης πούδρας - σκόνης που κάνουν την επιφάνειά του άγρια και τραχιά και φυσικά είναι επικίνδυνα για την υγεία μας σε περίπτωση εισπνοής ή κατάποσης.
     Για να προστατευτούν τα μέταλλα από την οξείδωση υποβάλλονται σε επεξεργασία.         Παλαιότερα γινόταν γάνωμα των σκευών που τότε ήταν φτιαγμένα από χαλκό. 
     Αυτή η πρακτική έβαζε μια επίστρωση διαφορετικού μετάλλου στην επιφάνεια του χαλκού που εμπόδιζε την διάβρωσή του. 
     Άλλες πρακτικές αναπτύχθηκαν από τότε όπως η επινικέλωση κλπ. 
     Η αρχή πάνω στην οποία όλες αυτές οι πρακτικές στηρίχθηκαν ήταν η εξής : Όσο περισσότερο επεξεργασμένη, λεία και γυαλιστερή είναι μία επιφάνεια τόσο λιγότερο διαβρώνεται - οξειδώνεται. 
     Αυτή η αρχή ισχύει γενικότερα στον χώρο των μετάλλων και ακολουθείται μέχρι σήμερα. 
     Το αλουμινόχαρτο έχει μία ‘καλή’ γυαλιστερή πλευρά και μία ‘θαμπή’ ματ. 
     Βάσει των παραπάνω η πλευρά που πρέπει να επιλέγουμε να έρχεται σε επαφή με τα τρόφιμα όταν τα τυλίγουμε με αλουμινόχαρτο είναι αποκλειστικά η γυαλιστερή. 
     Η λεία επιφάνεια έχει λιγότερα συμπτώματα διάβρωσης - οξείδωσης σε επαφή με υγρά, έλαια και οξέα που περιέχονται πολλές φορές στα τρόφιμα που αποθηκεύουμε. 
     Το αλουμινόχαρτο αποτελεί ένα εξαιρετικό μέσω προστασίας και έχει πολλές και ποικίλες χρήσεις σε μία κουζίνα. 
     Επωφεληθείτε από τα "καλά" του χαρακτηριστικά, χρησιμοποιείστε το άφοβα και όταν έρθει η ώρα να τυλίξετε ένα τρόφιμο σκεφτείτε ότι δεν πρόκειται για θέμα καλαισθησίας αλλά υγείας που είναι πολύτιμη για όλους. 
     Βέβαια, η αποθήκευση σε αλουμινόχαρτο πρέπει να είναι μόνο προσωρινή γιατί ακόμα και η καλή του πλευρά κάποια στιγμή θα αρχίσει να διαβρώνεται αν πρόκειται για μακροχρόνια αποθήκευση.
itrofi.gr

Η τροφή έχει μνήμη;-Τι μας λένε πανάρχαιες γνώσεις

Mπορεί ένα μίξερ να καταστρέψει την ποιότητα της τροφής μας;

Tι ρόλο παίζει η αγάπη την ώρα που μαγειρεύουμε;

Πώς χωρίζονται οι τροφές ανάλογα με την επίδρασή τους στο σώμα μας; 

Γνωρίστε την πανάρχαια ινδική σοφία για την τροφή.

Eάν θέλεις να δεις πώς ήταν η τροφή σου χθες, κοίτα το σώμα σου σήμερα.
Eάν θέλεις να δεις πώς θα είναι το σώμα σου αύριο, κοίτα την τροφή σου σήμερα.
Bέδες - ινδικό αρχαίο σύγγραμμα

Aν σας ρωτούσαν τι σχέση έχει ο κολοκυθόσπορος με εσάς, τι θα λέγατε; 

«Προφανώς καμία», θα απαντούσατε γελώντας, στην αιφνιδιαστική και αλλοπρόσαλλη ερώτηση.
Aγαπητοί φίλοι, ίσως σοκαριστείτε, αλλά ο κολοκυθόσπορος είστε εσείς οι ίδιοι.
Σύμφωνα με την πιο αρχαία ιατρική των Iνδών, την Aγιουρβέδα, όλα τα ζωτικά στοιχεία του ανθρώπινου σώματος, δηλαδή
το αίμα,
οι μύες,
το λίπος,
ο μυελός,
τα κόκαλα και
ο αναπαραγωγικός ιστός, είναι σχηματισμένα από τα ίδια στοιχεία ενέργειας, μνήμης και δονήσεων με τα οποία είναι φτιαγμένος ολόκληρος ο φυτικός κόσμος.
Kαι το κυριότερο, συντηρούνται ανά τους αιώνες από την τροφή και τους ρυθμούς που παράγει η φύση.
O σκοπός της φυσικής τροφής, που είναι τα φυτά και οι ρίζες, είναι να αναζωογονήσει τις μνήμες των ζωτικών μας ιστών.
Ένας σπόρος, ένα σύμπαν
Σκεφτείτε ότι κρατώντας ένα σπόρο μέσα στο χέρι σας κρατάτε ολόκληρο το σύμπαν!
Tα φυτά είναι οι πιο παλαιοί πρόγονοι.
Oι Bέδες -αρχαία συγγράμματα των Iνδών- πιστεύουν ότι το σύμπαν βασίζεται στην πράξη της θυσίας και ότι τα φυτά υπακούουν σε αυτό το πεπρωμένο. «Θυσιάζονται» στο βωμό του ζωικού βασιλείου, ακολουθώντας το ρυθμό των εποχών, και προσφέρουν αγόγγυστα την τροφή τους σε όλους τους ζωντανούς οργανισμούς.
Aπό εποχή σε εποχή μάς θαμπώνουν με την ομορφιά τους γεννώντας υπέροχα λουλούδια,
φρούτα,
σπόρους,
χόρτα,
βότανα,
γρασίδια,
χρώματα,
αρώματα και
μια όμορφη παρουσία.
Eνώ τα ζώα τρέχουν, τα πουλιά πετούν, τα ψάρια κολυμπούν, τα φυτά είναι σταθερά ριζωμένα στη γη για να προσφέρουν.
Eίδατε ποτέ μια αχλαδιά να μαλώνει με μια μηλιά, για μια καλύτερη θέση στο χώμα;
Aν πρόκειται, λοιπόν, να αρχίσετε να ευθυγραμμίζετε τη ζωή σας με αυτήν των φυτών, βάζοντάς τα στο τραπέζι σας σαν ένα ιερό γεύμα, όπως προτρέπει ο πρώτος διατροφικός κανόνας ενός γιόγκι, πρέπει να γίνετε το ίδιο ανιδιοτελείς και δοτικοί όπως ένα δέντρο, ένας σπόρος, ένα λουλούδι... 
Φάτε με τα χέρια!
Στη βεδική σκέψη, τα χέρια θεωρούνται τα πιο πολύτιμα όργανα δράσης.
Tα χέρια και τα πόδια θεωρούνται οι αγωγοί των πέντε στοιχείων του κόσμου: διάστημα,
αέρας,
φωτιά,
νερό και
γη.
Kαθένα από τα πέντε αυτά στοιχεία αντιπροσωπεύεται από ένα δάχτυλο.
O αντίχειρας αντιπροσωπεύει το διάστημα,
ο δείκτης τον αέρα,
ο μέσος τη φωτιά,
ο παράμεσος το νερό, και
το μικρό τη γη.
Όταν μαζεύουμε τις άκρες των δαχτύλων του δεξιού μας χεριού, καθώς αγγίζουμε την τροφή, τονώνουμε τα πέντε στοιχεία και καλούμε τη φωτιά της χώνεψης να παράγει τα χωνευτικά υγρά.
Mέρος του μυστηρίου της τροφής είναι να μάθει κανείς την ιερή τέχνη της χρήσης των χεριών για την προετοιμασία και την κατανάλωση της τροφής.
Aυτό αποτελεί ένα σημαντικό στάδιο για την ενεργοποίηση των θεραπευτικών ιδιοτήτων της τροφής.
Tρίψτε τα χέρια σας απαλά επάνω στα σπόρια και τα λαχανικά, καθώς τα πλένετε.
Σκίστε τα λαχανικά προσεκτικά κατά μήκος των γραμμών της ζωής τους. Προσέξτε και αγαπήστε τα χέρια σας.
Όπως και η τροφή σας, είναι και αυτά ένα ακόμα θαύμα της ζωής!
H τροφή θυμάται...
Tι σημαίνει αυτό;
Kάθε μπουκιά που τρώμε, κάθε κίνηση και ήχος που κάνουμε με το στόμα μας, επικαλείται τη δόνηση, την ενέργεια και τη μνήμη του σύμπαντος.
Σας ακούγεται λίγο τρελό;
Δεν είναι καθόλου, σύμφωνα με την ινδική αντίληψη.
Γνωρίζετε πολύ καλά ότι η σωματική και ψυχική σας υγεία εξαρτώνται απόλυτα από τον αέρα που αναπνέετε, από την τροφή που τρώτε και από τους ήχους που ακούτε γύρω σας.
Tι από όλα αυτά είναι στη σημερινή εποχή φυσικό;
Tα φρούτα;
O αέρας;
O ήχος της φύσης;
Tα φρούτα,
τα λαχανικά,
τα τσάγια, όλες οι τροφές και ιδιαίτερα αυτές που χρησιμοποιούνται για ιατρικούς σκοπούς, όπως τα βότανα, είναι άκρως επιρρεπή στα ενεργειακά και δονητικά πεδία.
O θόρυβος καταστρέφει.
Tο ηλεκτρικό ρεύμα μπορεί να καταστρέψει τη μνήμη της τροφής, όσο και αν ακούγεται απίστευτο.
O θόρυβος που προκαλείται από τα ψυγεία, τα μίξερ, τις κουζίνες και άλλες ηλεκτρικές συσκευές μπορεί να μεταλλάξει την ενεργειακή δομή της τροφής.
Oι ηχητικές δονήσεις συρρικνώνουν την κοσμική μνήμη της τροφής και την κάνουν να ξεχνάει το σκοπό της, με αποτέλεσμα στο σώμα μας να περνάει μια τροφή που «δεν ξέρει τι κάνει και πού πάει».
Λίγο παλαιότερα, οι άνθρωποι χρησιμοποιούσαν το γουδί για να κοπανήσουν τους σπόρους, τη σήτα για να κοσκινίσουν και να απομακρύνουν τις φλούδες και τις πέτρες από τα όσπρια.
Γίνονταν ένα με τον ήχο που έβγαζε το γουδοχέρι, γίνονταν ένα με το «σσσσς» των δημητριακών καθώς κουνιόντουσαν πάνω στη σήτα.
Aυτό το χτύπημα και το σύρσιμο της τροφής ενεργοποιούσε την καρδιά τους, τους καθησύχαζε, απομάκρυνε τις αρνητικές και διχασμένες σκέψεις και ξύπναγε την αρχέγονη κυτταρική μνήμη της ένωσής τους με τη γη.
Mαγειρέψτε με αγάπη
Δυστυχώς, οι γιογκικές διδασκαλίες γύρω από το θέμα της τροφής και του ποτού δεν έχουν απασχολήσει ακόμα εμάς τους Δυτικούς, αφού ακούγονται σαν παραμύθια στα αυτιά μας.
H καλύτερη νοικοκυρά και μαγείρισσα της Δύσης δεν μπορεί να φανταστεί ότι η ψυχική της στάση όταν ετοιμάζει την τροφή διεισδύει μέσα σε αυτήν με έναν ιδιαίτερα λεπτό και αδιόρατο τρόπο που επηρεάζει την πεπτική λειτουργία αυτών που τρώνε το φαγητό που ετοίμασε.
Γι’ αυτό, δεν πρέπει να είστε μελαγχολικοί ή θυμωμένοι όταν ετοιμάζετε το φαγητό.
Eίναι προτιμότερο να τραγουδάτε και να στοχάζεστε, αφού αυτές οι δραστηριότητες σας βοηθούν να συγκεντρώνεστε και, το κυριότερο, να νιώθετε αγάπη για τους ανθρώπους για τους οποίους μαγειρεύετε.
Προσπαθήστε ακόμα να έχετε επίγνωση των ιδιοτήτων του φαγητού, καθώς ανακατεύετε τα διάφορα συστατικά.
H παρασκευή και η λήψη της τροφής είναι εμπειρία άκρως ερωτική, που μοιάζει από πολλές απόψεις με την ερωτική πράξη.
Kαι να θυμάστε πάντα αυτό που λέει το «Γκεράντα Σαμχίτα», το αρχαίο κείμενο για την τροφή: «Tο μισό στομάχι πρέπει να γεμίζει με τροφή, το ένα τέταρτο με νερό ή άλλο υγρό και το άλλο τέταρτο πρέπει να μένει αδειανό, για να βοηθήσει στην εξάσκηση του ελέγχου της αναπνοής».
Tαξινόμηση της τροφής
Oι διδασκαλίες της γιόγκα ταξινομούν την τροφή σε τρεις βασικούς τύπους, σύμφωνα με την επίδρασή τους στο σώμα και στο νου.
Tροφές Sattvic: Tρέφουν τη δημιουργική ενέργεια και στάση ζωής.
Περιλαμβάνουν
το γάλα,
το μέλι,
το βούτυρο,
τα γαλακτοκομικά προϊόντα,
τα καρύδια,
τα αμύγδαλα,
το σουσάμι,
το ρύζι,
τα δημητριακά,
τα περισσότερα φρούτα και
όλα τα λαχανικά.
Έχουν γλυκιά γεύση και διεγείρουν δημιουργικά και ερωτικά συναισθήματα.
Oι σατβικές τροφές προωθούν την ανάπτυξη και τη δημιουργικότητα, γι’ αυτό ονομάζονται «τροφές των θεών». 
Tροφές Rajasic: Διεγείρουν το φλογερό συναίσθημα. 
Περιλαμβάνουν
όλες τις τροφές που είναι καυτερές,
αλμυρές και ερεθιστικές, όπως
τα βολβώδη λαχανικά,
τα μπαχαρικά,
τα αλμυρά,
τα περισσότερα ψάρια,
το κόκκινο κρέας και
το κοτόπουλο.
Oι τροφές αυτές διεγείρουν τις αισθήσεις, έχουν καυστικά και θερμαντικά αποτελέσματα και είναι δύσπεπτες.
Tα ζωικά προϊόντα θεωρούνται κατάλληλα για κατανάλωση μόνο όταν είναι πολύ φρέσκα, βιολογικά και προσεκτικά μαγειρεμένα.
Tροφές Tamasic:Προκαλούν βίαια και καταστροφικά συναισθήματα.
Περιλαμβάνουν τις τροφές που αναστατώνουν ή διαστρεβλώνουν τις αισθήσεις, είτε μέσα από την εξαιρετικά καυτερή,
πικρή ή στυφή γεύση τους είτε μέσα από την αποσύνθεσή τους στον οργανισμό.
Τροφές φαστ φουντ,
τηγανητά τρόφιμα,
κατεψυγμένα τρόφιμα,
τρόφιμα στο φούρνο μικροκυμάτων,
επεξεργασμένα τρόφιμα,
περισσεύματα,
αλκοόλ,
χημικά,
κρεμμύδια,
μανιτάρια,
μαργαρίνη,
κρέας,
ψάρια,
πουλερικά, και
ότι μπαγιάτικο,
κόκκινες πιπεριές,
κρεμμύδια,
σκόρδα,
πράσα.
κάποια από τα παραπάνω τρόφιμα Tamasic,επιτρέπονται αν προετοιμαστούν με μεγάλη προσοχή και γνώση.
H καλύτερη επιλογή
Σύμφωνα με την ινδική φιλοσοφία, οι σατβικές τροφές είναι η καλύτερη επιλογή για να διατηρηθεί η υγεία και η ισορροπία στον οργανισμό.
Aν όμως απαιτούνται περισσότερες πρωτεΐνες, όπως π.χ. από τους αθλητές, τότε οι σατβικές τροφές μπορεί να συνδυάζονται με ρατζασικές τροφές,
οι οποίες είναι προτιμότερο να είναι βιολογικές και φρέσκες και να μαγειρεύονται με πολύ μεγάλη προσοχή (να μην τσιγαρίζονται, ώστε να μη γίνονται δύσπεπτες).
Oι ταμασικές τροφές, σύμφωνα με τη γιογκική διατροφή, καλό είναι να αποφεύγονται.
H επιλογή της τροφής μας πρέπει να γίνεται σύμφωνα με τον τρόπο ζωής μας, αλλά και με τους στόχους μας.
Ένα υλιστικά προσανατολισμένο άτομο σίγουρα προτιμάει να ξεκινήσει την ημέρα του με μια μπουγάτσα από το φούρνο της γειτονιάς παρά με ένα χυμό φρούτων που θα φτιάξει στο σπίτι του ή ένα τσάι με βότανα και ένα απλό κρητικό παξιμάδι με λίγη γραβιέρα, που θα προτιμήσει ένας «άνοστος» οπαδός της γιογκικής διδασκαλίας.

πηγή πληροφόρησης:vita.gr
περισσότερες αναφορές για το συγκεκριμένο θέμα:
https://en.wikipedia.org/wiki/Sattvic_diet#Sedative_foods
https://en.wikipedia.org/wiki/Tamas_(philosophy)
https://hinduism.stackexchange.com/questions/2659/what-are-tamasic-rajasic-and-sattvic-foods
Σύμφωνα με την Αγιουρβέδα, την κλασσική ιατρική επιστήμη της Ινδίας, το φαγητό έχει εξέχοντα ρόλο στην επίτευξη ισορροπημένης συνείδησης σώματος-νου-ψυχής.
Λέγεται ότι η φύση του φαγητού που προτιμά ένας άνθρωπος αντανακλά τη φύση και την ιδιοσυγκρασία του.
Τα κρεμμύδια και το σκόρδο συγκαταλέγονται στα tamasic τρόφιμα,και θεωρούνται τρόφιμα που δημιουργούν ανισορροπίες στον οργανισμό.
Έτσι το σκόρδο και το κρεμμύδι αποφεύγονται από πνευματικούς υποστηρικτές επειδή διεγείρουν το κεντρικό νευρικό σύστημα.
Η θέση της Αγιουρβέδα είναι πως το σκόρδο είναι φυσικό αφροδισιακό που διεγείρει επίσης το κεντρικό νευρικό σύστημα.
Έτσι χρησιμοποιείται ως τονωτικό για την απώλεια της σεξουαλικής δύναμης από οποιαδήποτε αιτία, τη σεξουαλική αδυναμία και την ανικανότητα.
Το κρεμμύδι και το σκόρδο έχουν προταθεί ως ισχυρές θεραπείες για τη βελτίωση της ανοσίας, την αύξηση των λευκών αιμοσφαιρίων κλπ.
Από την αγιουρβεδική λοιπόν προοπτική, ακόμα κι αν είναι rajasic ή tamasic, χρησιμοποιούμε τα κρεμμύδια και το σκόρδο στην μαγειρική και για ιατρικές χρήσεις, με μέτρο,κα βέβαια είναι αποδεκτά.
Σύμφωνα με την Αγιουρβέδα, πάλι,αυτά τα τρόφιμα συμβάλλουν στην ενεργοποίηση ορισμένων σωματικών λειτουργιών που είναι απαραίτητες για τη διατήρηση της σωστής ισορροπίας, αποτρέποντας βέβαια την κατανάλωση υπερβολικών ποσοτήτων!*
*https://www.curejoy.com/content/ayurveda-on-rajasic-and-tamasic-foods-onion-and-garlic/
Κείμανα-παρουσίαση:ntina

Ο κρόκος του αυγού από το χρώμα φαίνεται!

Το χρώμα που έχει ο κρόκος ενός αυγού μπορεί να αποκαλύψει πολλά για την υγεία της κότας από την οποία προέρχεται και τη διατροφή της.
Αν εσείς, βλέπατε αυτούς τους 3 κρόκους στην φωτογραφία, ποιος θα λέγατε ότι είναι πιο υγιεινός;
Τα περισσότερα αυγά που μπορείτε να βρείτε σε σούπερ μάρκετ έχουν έναν κρόκο με ένα ελαφρύ, χλωμό, κίτρινο χρώμα.
Αυτό το χρώμα αποκαλύπτει ότι η κότα που το έκανε ΔΕΝ τρέφεται σωστά. Τέτοιος, στην φωτογραφία, είναι ο κρόκος #2.
Αντιθέτως, όσο πιο παχύ, σκούρο, πορτοκαλί χρώμα έχει ο κρόκος, τόσο πιο υγιεινό είναι το αυγό.
Τέτοιος είναι ο κρόκος #1 στην φωτογραφία*
Το ασπράδι αποτελεί το 67% του βάρους του αβγού και περιέχει περισσότερη από την μισή ποσότητα της συνολικής πρωτεΐνης.
Με την πάροδο του χρόνου, η πρωτεΐνη αλλάζει μορφή και το ασπράδι αραιώνει. Γι’ αυτό και τα φρέσκα αβγά παρουσιάζουν πιο συνεκτική υφή, ενώ το ασπράδι των πιο “μπαγιάτικων” αυγών τείνει να απλώνει περισσότερο.
Το χρώμα του κρόκου έχει αποδειχθεί ότι εξαρτάται κατά κύριο λόγο από τη διατροφή της κότας.
Οι κότες που τρέφονται κατά βάση με καλαμπόκι παράγουν αβγά με κίτρινο-πορτοκαλί χρώμα, ενώ εκείνες που τρέφονται με σιτάρι ή κριθάρι παράγουν αβγά με λιγότερο έντονο κίτρινο χρώμα.
Το χρώμα του κρόκου είναι σταθερό και δεν μεταβάλλεται με το μαγείρεμα.
Γι' αυτό να έχετε πάντα στο νου σας, ότι ένα αυγό με πιο πορτοκαλί κρόκο είναι σίγουρα πολύ πιο υγιεινό από τα υπόλοιπα.
πηγή του άρθρου:iatropedia.gr
*και συνήθως οι κρόκοι των αυγών με το πλουσιότερο και εντονότερο πορτοκαλί χρώμα είναι πιο πιθανό να προέρχονται και από κότες ελευθέρας βοσκής

Τραχανάς-τα είδη του παραδοσιακού μας ζυμαρικού

                                  

Σε γενικές γραμμές, οι τραχανάδες χωρίζονται σε σταρένιους ή αλευρένιους, ανάλογα με το αν είναι από σιτάρι ή αλεύρι -ή/και σιμιγδάλι, και σε γλυκούς ή ξινούς, ανάλογα με το είδος του γάλακτος με το οποίο ζυμώνονται.

Από εκεί και πέρα, υπάρχουν διάφορες κατηγορίες ανάλογα με το πλάσιμο, το σχήμα και το μέγεθος -ξινόχοντρος, χάχλες-, αλλά και ορισμένοι ιδιαίτεροι τραχανάδες, όπως οι νηστήσιμοι της Θράκης -με λαχανικά-ή άλλοι που ζυμώνονται με ζουμί από βραστό κρέας.

Ξινός σταρένιος και ξινόχοντρος -Χόντρο στην Κρήτη- λένε το χοντροσπασμένο αναποφλοίωτο σιτάρι.
Ξινόχοντρο το ζυμαρικό που φτιάχνεται με χόντρο και ξινισμένο γάλα.
Η διαδικασία παραγωγής είναι παρόμοια με αυτήν του γλυκού τραχανά, μόνο που το γάλα -αφού αλατιστεί- αφήνεται να ξινίσει προτού βράσει.
Συνήθως δεν κόβεται πολύ ψιλός, αλλά σε κομμάτια σαν μεγάλα ακανόνιστα καρύδια-με τα δάχτυλα-,με ένα κουτάλι ή με μηχανικές μεθόδους.
Με τον ίδιο τρόπο παρασκευάζονται ξινοί σταρένιοι τραχανάδες σε διάφορες περιοχές της χώρας, είτε ψιλοί είτε πιο χοντροκομμένοι.
Αντί για ξινισμένο γάλα, μερικοί χρησιμοποιούν γιαούρτι.
Γεύση: Από ήπια έως έντονα ξινή, που εξισορροπείται και γλυκαίνει κάπως από τη γεύση του σταριού.
Χαρακτηριστική, «χωριάτικη» μυρωδιά, που δεν αρέσει σε όλους.

Χάχλες -ξινός σταρένιος τραχανάς της Μυτιλήνης
Ο ιδιότυπος αυτός τραχανάς κατάγεται από τη Μυτιλήνη και δεν είναι τίποτε άλλο από ξινός σταρένιος τραχανάς που πλάθεται με το χέρι στο ιδιότυπο σχήμα μικρής στρογγυλής βάρκας -σαν καλαθάκι ή μικρός ντάκος με βαθούλωμα.
Το σχήμα της χάχλας εξυπηρετούσε την εύκολη μεταφορά της στις αγροτικές εργασίες, στην εξοχή, στο σχολείο: έτσι λεπτό που είναι το «καλαθάκι», οι Μυτιληνιοί το έτρωγαν -και εξακολουθούν να το τρώνε- σαν τραγανό παξιμάδι, σκέτο ή με τυρί, ελιές, ντομάτα.
Πέρα από ωμές ή σε σούπα, τις χάχλες τις τρώνε ελαφροψημένες -στο μαγκάλι, στο τζάκι ή στο γκριλ του φούρνου, μέχρι να ροδίσουν και από τις δύο πλευρές και να «ζωντανέψει» το άρωμά τους.
Την κοιλότητα ορισμένοι τη γεμίζουν με τυριά και μυρωδικά.
Γεύση: Ξινούτσικη και «σταρένια». Έντονο άρωμα χωριάτικου τραχανά.

Γλυκός σταρένιος-Είναι η συνηθέστερη εκδοχή γλυκού τραχανά.
Φτιάχνεται με χοντροαλεσμένο, αναποφλοίωτο σιτάρι, που βράζει μέσα σε φρέσκο γάλα με αλάτι, μέχρι να γίνει ένα είδος χυλού που, μόλις χλιαρύνει ή κρυώσει, απλώνεται σε ειδικά τελάρα-σήτες για να στεγνώσει.
Προτού στεγνώσει εντελώς, κόβεται σε μικρότερα κομμάτια -παλιότερα με το χέρι-, τα οποία, αφού στεγνώσουν με τη σειρά τους κάπως, αλλά όχι εντελώς, "τρίβονται" στο κόσκινο -οι βιοτεχνίες χρησιμοποιούν ειδικά μηχανήματα κοπής-, ώστε να προκύψει το τελικό προϊόν.
Το μέγεθος ποικίλλει.
Τα ζυμαρικά στεγνώνουν είτε φυσικά στον ήλιο και στον αέρα -σε σπίτια, σε μικρές βιοτεχνίες και μικρούς συνεταιρισμούς- είτε σε ειδικά αποξηραντήρια.
Γεύση: Γλυκιά, «γαλατένια» αλλά ήπια, με έντονη τη «γήινη» αίσθηση του σταριού.

Ξινός τραχανάς από αλεύρι-Οι περισσότερες συνταγές για αλευρένιο τραχανά είναι με ξινό -ξινισμένο-γάλα.
Το γάλα βράζεται με λίγο αλάτι και αφήνεται να ξινίσει μερικές ημέρες.
Μετά ζυμώνεται με αλεύρι από σκληρό στάρι -τύπος κατάλληλος για ζυμαρικά- ή σιμιγδάλι ή μείγμα αυτών.
Το ζυμάρι πολλοί το εμπλουτίζουν με αυγά, που κάνουν το ζυμαρικό πιο πλούσιο.
Αντί για ξινισμένο γάλα, κάποιοι βάζουν γιαούρτι ή προζύμι -ή μείγμα ξινού γάλακτος ή γιαουρτιού με προζύμι-, ενώ σε άλλες περιπτώσεις χρησιμοποιείται φρέσκο γάλα με προζύμι και αφήνεται το ζυμάρι 1 - 2 μέρες να ξινίσει ελαφρώς προτού το περάσουν από το κόσκινο.
Συνήθως ο ξινός τραχανάς περνάει από λεπτό κόσκινο, και έτσι οι κόκκοι του έχουν μέγεθος ελάχιστων χιλιοστών.
Γεύση: Αλευρώδης και ξινούτσικη.
Ο βαθμός οξύτητας εξαρτάται από την ποσότητα και το βαθμό "ξινίσματος" του γάλακτος -ή του προζυμιού ή του γιαουρτιού ή των όποιων αναμείξεων των προαναφερθέντων-. Χαρακτηριστική όξινη, "γαλατένια" μυρωδιά, που σε άλλους αρέσει και σε άλλους όχι.

Νηστήσιμοι τραχανάδες εκ Θράκης-Στον Έβρο, αλλά και σε όλη τη Θράκη, φτιάχνουν αυτό το είδος τραχανά, που δεν ζυμώνεται με γάλα, αλλά με πολτό από ανάμεικτα βρασμένα λαχανικά.
Πιπεριές -κυρίως-, ντομάτες, κολοκύθια, κολοκύθες, κρεμμύδια, καρότα, ό,τι λαχανικό έχει διαθέσιμο κάθε σπιτικό βράζει με τις ώρες μαζί με αλάτι, κοκκινοπίπερο και άλλα μπαχαρικά μέχρι να λιώσει και να γίνει σαν αραιή σάλτσα με την οποία ζυμώνουν το αλεύρι.
Στο ζύμωμα χρησιμοποιείται προζύμι, που προσδίδει όξινη γεύση στο τελικό προϊόν.
Γεύση: Ξινούτσικη -λόγω του προζυμιού-, αλλά με έντονη τη μυρωδιά και τη γεύση της πιπεριάς και του κοκκινοπίπερου.
Υπάρχει και καυτερή εκδοχή του, στην οποία χρησιμοποιείται καυτερό κοκκινοπίπερο ή μπούκοβο.

Γλυκός τραχανάς από αλεύρι-Αν και η συνηθέστερη εκδοχή του αλευρένιου τραχανά είναι με ξινό γάλα, συναντάμε -σπανιότερα- και με "γλυκό"-φρέσκο, όχι ξινισμένο- γάλα.
Όπως και στην περίπτωση του ξινού αλευρένιου τραχανά, χρησιμοποιείται είτε αλεύρι από σκληρό στάρι, είτε σιμιγδάλι, είτε μείγμα των δύο. Έπίσης, μπορεί να περιέχει αυγά.
Γεύση: Ήπια, θυμίζει κάπως χυλοπίτες ή άλλα ζυμαρικά με γάλα και αυγά. Απαλή «γαλατένια» μυρωδιά.
https://taneatisgaleras.blogspot.com/
πηγή του άρθρου:kathimerini.gr
photo:el.wikipedia.org

10 συμβουλές υγιεινού τρόπου ζωής για ενήλικες

Για την καλή υγεία χρειαζόμαστε περισσότερα από 40 διαφορετικά θρεπτικά συστατικά και κανένα τρόφιμο δεν μπορεί να τα παράσχει όλα από μόνο του. Δεν είναι το μεμονωμένο γεύμα που θα κάνει μακροπρόθεσμα τη διαφορά, αλλά η ισορροπημένη επιλογή τροφίμων!

• Καταναλώνετε ποικιλία τροφίμων
• Βασίστε τη δίαιτά σας σε άφθονα τρόφιμα που είναι πλούσια σε υδατάνθρακες
• Αντικαταστήστε τα κορεσμένα με τα ακόρεστα λίπη
• Τρώτε πολλά φρούτα και λαχανικά
• Μειώστε την πρόσληψη αλατιού και ζάχαρης
• Τρώτε τακτικά, ελέγχετε το μέγεθος της μερίδας
• Πίνετε πολλά υγρά
• Διατηρείτε ένα υγιές σωματικό βάρος
• Κάντε τη σωματική άσκηση συνήθεια!
• Ξεκινήστε τώρα! Και συνεχίστε την αλλαγή σταδιακά.

1. Καταναλώνετε ποικιλία τροφίμων

Για την καλή υγεία χρειαζόμαστε περισσότερα από 40 διαφορετικά θρεπτικά συστατικά και κανένα τρόφιμο δεν μπορεί να τα παράσχει όλα από μόνο του. Δεν είναι το μεμονωμένο γεύμα που θα κάνει μακροπρόθεσμα τη διαφορά, αλλά η ισορροπημένη επιλογή τροφίμων!

-Μετά από ένα μεσημεριανό γεύμα πλούσιο σε λιπαρά θα μπορούσε να ακολουθήσει ένα βραδινό χαμηλό σε λιπαρά.
- Μετά από μια μεγάλη μερίδα κρέατος για βραδινό, ίσως η επιλογή για την επόμενη μέρα θα μπορούσε να είναι ψάρι;

2. Βασίστε τη δίαιτά σας σε άφθονα τρόφιμα που είναι πλούσια σε υδατάνθρακες
Περίπου οι μισές θερμίδες του διαιτολογίου μας θα πρέπει να προέρχονται από τρόφιμα πλούσια σε υδατάνθρακες, όπως τα δημητριακά, το ρύζι, τα ζυμαρικά, οι πατάτες και το ψωμί.
Μια καλή ιδέα είναι να συμπεριλαμβάνετε τουλάχιστον ένα από αυτά σε κάθε γεύμα.
Τα τρόφιμα ολικής άλεσης, όπως το ψωμί, τα ζυμαρικά και τα δημητριακά ολικής άλεσης, θα αυξήσουν την ποσότητα των ινών που προσλαμβάνουμε.

3. Αντικαταστήστε τα κορεσμένα με τα ακόρεστα λίπη
Τα λιπαρά είναι σημαντικά για την καλή υγεία και τη σωστή λειτουργία του σώματος.
Ωστόσο, η υπερβολική ποσότητα λιπαρών μπορεί να επιδράσει αρνητικά στο βάρος μας και την υγεία του καρδιαγγειακού μας συστήματος.
Τα διάφορα είδη λιπαρών έχουν διαφορετική επίδραση στην υγεία και κάποιες από αυτές τις συμβουλές θα μπορούσαν να μας βοηθήσουν να διατηρήσουμε τη σωστή ισορροπία:

-Θα πρέπει να περιορίσουμε την κατανάλωση των συνολικών και κορεσμένων λιπαρών (που συχνά προέρχονται από τρόφιμα ζωικής προέλευσης) και να αποφεύγουμε τελείως τα trans λιπαρά.
Η ανάγνωση των ετικετών βοηθάει στην αναγνώριση της πηγής.
-Η κατανάλωση ψαριών 2-3 φορές εβδομαδιαία, με τουλάχιστον μία μερίδα λιπαρού ψαριού, θα συμβάλλει στη σωστή πρόσληψη ακόρεστων λιπαρών.
-Όταν μαγειρεύουμε, θα πρέπει να βράζουμε, να μαγειρεύουμε στον ατμό ή να ψήνουμε αντί να τηγανίζουμε.
Θα πρέπει να αφαιρούμε το λίπος από το κρέας και να χρησιμοποιούμε φυτικά έλαια.

4. Τρώτε πολλά φρούτα και λαχανικά
Τα φρούτα και τα λαχανικά είναι από τα πιο σημαντικά τρόφιμα που μπορούν να μας δώσουν αρκετές βιταμίνες, ανόργανα συστατικά και ίνες.
Θα πρέπει να προσπαθούμε να καταναλώνουμε τουλάχιστον 5 μερίδες ημερησίως.
Για παράδειγμα, ένα ποτήρι φρέσκου χυμού φρούτων στο πρωινό, ίσως ένα μήλο κι ένα κομμάτι καρπούζι για σνακ και μια καλή μερίδα διάφορων λαχανικών σε κάθε γεύμα.

5. Μειώστε την πρόσληψη αλατιού και ζάχαρης 
Η υψηλή πρόσληψη αλατιού μπορεί να οδηγήσει σε υψηλή αρτηριακή πίεση και να αυξήσει τον κίνδυνο καρδιαγγειακών νοσημάτων.
Υπάρχουν διάφοροι τρόποι μείωσης του αλατιού στο διαιτολόγιό μας:

-Όταν ψωνίζουμε, μπορούμε να επιλέγουμε προϊόντα με χαμηλή περιεκτικότητα σε νάτριο.
-Όταν μαγειρεύουμε, μπορούμε να αντικαταστήσουμε το αλάτι με μπαχαρικά, αυξάνοντας την ποικιλία των γεύσεων.
-Όταν τρώμε βοηθάει να μην έχουμε αλάτι στο τραπέζι ή τουλάχιστον να μην προσθέτουμε αλάτι στο φαγητό πριν το δοκιμάσουμε.

Η ζάχαρη δίνει γλυκιά και ελκυστική γεύση, αλλά τα ζαχαρώδη τρόφιμα και ποτά είναι πλούσια σε ενέργεια και απολαμβάνονται καλύτερα με μέτρο ως περιστασιακό κέρασμα.
Μπορούμε αντί για ζάχαρη να χρησιμοποιούμε φρούτα, ακόμη και ως γλυκαντικό στα τρόφιμα και τα ποτά μας.

6. Τρώτε τακτικά, ελέγχετε το μέγεθος της μερίδας
Η κατανάλωση ποικιλίας τροφίμων σε τακτά χρονικά διαστήματα και στις σωστές ποσότητες είναι η καλύτερη συνταγή για ένα υγιεινό διαιτολόγιο.

Η αποφυγή γευμάτων, ιδίως του πρωινού, μπορεί να οδηγήσει σε ανεξέλεγκτη πείνα και συχνά σε απελπιστική υπερφαγία.
Η κατανάλωση σνακ μεταξύ των γευμάτων μπορεί να βοηθήσει στον έλεγχο της πείνας.
Αλλά τα σνακ δεν πρέπει να αντικαθιστούν τα κανονικά γεύματα.
Για σνακ μπορούμε να επιλέξουμε ένα γιαούρτι, μια χούφτα φρέσκα ή αποξηραμένα φρούτα ή λαχανικά (όπως στικ καρότου), ανάλατους ξηρούς καρπούς ή ίσως λίγο ψωμί με τυρί.
Η προσοχή στο μέγεθος της μερίδας θα μας βοηθήσει να μην καταναλώνουμε υπερβολικές θερμίδες και θα μας επιτρέπει να τρώμε όλα τα τρόφιμα που μας αρέσουν χωρίς να χρειάζεται να καταργήσουμε κανένα.

-Το μαγείρεμα της σωστής ποσότητας βοηθάει στην αποφυγή της υπερφαγίας.
-Ορισμένα λογικά μεγέθη μερίδας είναι: 100 g κρέατος, ένα μέτριο κομμάτι φρούτου, μισή κούπα ωμά ζυμαρικά.
-Η χρήση μικρότερων πιάτων βοηθάει στην κατανάλωση μικρότερων μερίδων.
-Τα συσκευασμένα τρόφιμα, στα οποία αναγράφονται οι θερμίδες, μπορούν να συμβάλουν στον έλεγχο των μερίδων.
-Όταν τρώμε έξω, μπορούμε να μοιραστούμε μια μερίδα με έναν φίλο.

7. Πίνετε πολλά υγρά
Οι ενήλικες πρέπει να πίνουν τουλάχιστον 1,5 λίτρα υγρών κάθε μέρα!
Ή περισσότερο εάν κάνει πολλή ζέστη ή εάν κάνουν σωματική άσκηση.
Φυσικά, το νερό είναι η καλύτερη πηγή και μπορούμε να πίνουμε νερό βρύσης ή εμφιαλωμένο, ανθρακούχο ή μη, με γεύση ή χωρίς.
Μπορούμε επίσης να πίνουμε περιστασιακά χυμούς φρούτων, τσάι, αναψυκτικά, γάλα ή άλλα ροφήματα.

8. Διατηρείτε ένα υγιές σωματικό βάρος
Το σωστό βάρος για τον καθένα μας εξαρτάται από παράγοντες όπως το φύλο, το ύψος, η ηλικία και τα γονίδια.
Η παχυσαρκία αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης πολλών ασθενειών, συμπεριλαμβανομένου του διαβήτη, των καρδιακών νοσημάτων και του καρκίνου.

Το υπερβολικό σωματικό λίπος είναι αποτέλεσμα της κατανάλωσης περισσότερου φαγητού από αυτό που χρειαζόμαστε.
Οι επιπλέον θερμίδες μπορεί να προέρχονται από οποιοδήποτε θερμιδογόνο θρεπτικό συστατικό −πρωτεΐνες, λιπαρά, υδατάνθρακες ή οινοπνευματώδη ποτά− αλλά τα λίπη είναι η πιο συμπυκνωμένη πηγή ενέργειας.
Η σωματική άσκηση μάς βοηθά να καταναλώνουμε ενέργεια και μας κάνει να αισθανόμαστε όμορφα. Το μήνυμα είναι εύλογα απλό: εάν παίρνουμε βάρος, πρέπει να τρώμε λιγότερο και να είμαστε πιο δραστήριοι!

9. Κάντε τη σωματική άσκηση συνήθεια!
Η σωματική άσκηση είναι σημαντική για ανθρώπους κάθε βάρους και κάθε κατάστασης υγείας.
Μας βοηθά να κάψουμε τις επιπλέον θερμίδες, κάνει καλό στο καρδιακό και κυκλοφορικό μας σύστημα, διατηρεί ή μειώνει τη μυική μας μάζα, βοηθά τη συγκέντρωσή μας και βελτιώνει τη συνολική μας υγεία.
Δεν χρειάζεται να είμαστε πρωταθλητές για να ασκηθούμε!
Συνιστώνται 150 λεπτά μέτριας σωματικής άσκησης την εβδομάδα, κάτι που μπορεί να γίνει εύκολα μέρος της καθημερινότητάς μας. Όλοι μπορούμε:

- να χρησιμοποιούμε τις σκάλες αντί για το ασανσέρ
- να κάνουμε μια βόλτα στα μεσημεριανά διαλείμματα από τη δουλειά (και στο ενδιάμεσο να κάνουμε διατάσεις στο γραφείο μας)
- να βρίσκουμε χρόνο για οικογενειακές δραστηριότητες τα σαββατοκύριακα.

10. Ξεκινήστε τώρα! Και συνεχίστε την αλλαγή σταδιακά.
Είναι πιο εύκολο να διατηρήσουμε σταδιακές αλλαγές στη ζωή μας παρά μεγάλες αλλαγές που συμβαίνουν ξαφνικά.
Για τρεις ημέρες μπορούμε να σημειώνουμε τα τρόφιμα και τα ποτά που καταναλώνουμε καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας καθώς και την άσκηση που πραγματοποιούμε.
Δεν θα είναι δύσκολο να εντοπίσουμε τι μπορούμε να βελτιώσουμε:

- Δεν τρώμε πρωινό; Ένα μικρό μπολ με μούσλι, μία φέτα ψωμί ή ένα κομμάτι φρούτου μπορούν να μας βοηθήσουν να εισαγάγουμε σταδιακά το πρωινό στην καθημερινότητά μας.
- Τρώμε ελάχιστα φρούτα και λαχανικά; Μπορούμε να ξεκινήσουμε καταναλώνοντας ένα επιπλέον κομμάτι την ημέρα.
- Τα αγαπημένα μας φαγητά είναι πλούσια σε λιπαρά; Η ξαφνική κατάργησή τους θα μπορούσε να λειτουργήσει αντίθετα και να μας κάνει να επιστρέψουμε στις παλιές συνήθειες. Μπορούμε, αντί για αυτά, να επιλέγουμε φαγητά χαμηλά σε λιπαρά, να τα τρώμε λιγότερο συχνά και σε μικρότερες ποσότητες.
- Ασκούμαστε ελάχιστα; Ένα πολύ καλό πρώτο βήμα θα μπορούσε να είναι να χρησιμοποιούμε τις σκάλες καθημερινά.
πηγή του άρθρου:eufic.org/el

galatsinews:togalatsi.blogspot.gr