Η αισιοδοξία ενεργοποιεί έναν απλό διακόπτη στο μυαλό των παιδιών, αρχίζουν να βλέπουν τις προκλήσεις ως εμπόδια που πρέπει να ξεπεράσουν, αντί για δικαιολογίες για να γυρίσουν πίσω και να πάνε σπίτι.
Ο πεσιμισμός μπορεί να είναι δύσκολο να αποφευχθεί στον σημερινό μας κόσμο, όπου οι άνθρωποι "βομβαρδίζονται συνεχώς με κακές ειδήσεις" κάθε μέρα.
Όταν όμως οι γονείς παραμένουν κολλημένοι στην ανησυχία για τις αρνητικές ειδήσεις, τα παιδιά τους τείνουν να εμφανίζουν περισσότερο άγχος και στρες.
"Νομίζω ότι είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους βλέπουμε μια τόσο μεγάλη κρίση ψυχικής υγείας στα παιδιά μας", επισημαίνουν παιδοψυχολόγοι!
Αυτό κάνει την επίδειξη της αισιοδοξίας των γονέων ακόμα πιο σημαντική, ειδικά για να διασφαλιστεί ότι τα παιδιά θα μπορέσουν να αντιμετωπίσουν τα σκαμπανεβάσματα της ζωής χωρίς να χάσουν την ελπίδα ότι θα επιτύχουν την ευτυχία και την επιτυχία.
Αυτό είναι μία από τις ισχυρότερες συσχετίσεις με την επιτυχία, είναι το παιδί που λέει: “θα συνεχίσω να επιμένω και βήμα-βήμα προχωρώντας θα καταφέρω να κάνω και να φέρω σε πέρας αυτό που επιθυμώ”... Σε αντίθεση με το παιδί που λέει: “Γιατί να μπω στον κόπο και να προσπαθήσω;”
Για αυτό οι γονείς πρέπει να προσαρμόσουν τη δική τους στάση
Ακόμα και αν προσπαθήσουν να μην εκφράζουν τις ανησυχίες τους στα παιδιά τους, το άγχος τους, ούτως ή άλλως θα μεταδοθεί στα παιδιά.
Διότι τα παιδιά ακούνε κρυφά αυτά που λέμε και ειδικά τα μεγαλύτερα παιδιά μπορούν να αντιληφθούν από τις σωματικές ενδείξεις το άγχος και την ανησυχία των γονιών τους.
Έτσι κλείνουμε την τηλεόραση όταν νιώθουμε ότι έχουμε παγιδευτεί σε έναν φαύλο κύκλο αρνητικών ειδήσεων.
Προσπαθούμε να επαναλαμβάνουμε θετικές δηλώσεις τις ημέρες που το άγχος της καθημερινότητας μας έχει καταβάλλει, μια τακτική που, σύμφωνα με τους ψυχολόγους, μπορεί να βοηθήσει στη μείωση του άγχους και στην ενίσχυση της αυτοεκτίμησης.
Και βέβαια θυμόμαστε πως η αισιοδοξία μπορεί να διδαχθεί, επιμένουν και επισημαίνουν οι ψυχολόγοι, κάτι που αποτελεί καλή είδηση τόσο για τους γονείς όσο και για τα παιδιά.
Η προώθηση της αισιοδοξίας δεν σημαίνει ότι ζούμε σε άρνηση
Το να καλλιεργούμε την αισιοδοξία δεν σημαίνει ότι είμαστε μη ρεαλιστικές ή ότι αγνοούμε τα πολλά πραγματικά προβλήματα του κόσμου.
Το να αποφεύγουμε τις ειδήσεις δεν σημαίνει ότι ζούμε σε άρνηση, σημαίνει να αναγνωρίζουμε πότε μια κατάσταση εντείνει το άγχος μας και να μην παρασυρόμαστε από αυτήν.
Τα παιδιά, ούτως ή άλλως θα μάθουν τις άσκημες καταστάσεις είτε από την τηλεόραση ή τα κοινωνικά μέσα ή από φίλους, η δικής μας όμως θέση είναι
να διαμορφώσουμε αυτές τις συζητήσεις με τρόπους που αναγνωρίζουν την αναταραχή χωρίς να ακούγονται απελπιστικές ή μη αναστρέψιμες!
Και εδώ ας θυμηθούμε λίγο την Πολυάννα, την κλασική ηρωίδα του ομώνυμου μυθιστορήματος της Eleanor Porter, η οποία πρεσβεύει την αισιοδοξία,
την ακλόνητη πίστη στην καλοσύνη και τη θετική στάση απέναντι στις αντιξοότητες της ζωής.
Το κεντρικό μήνυμα που μεταφέρει είναι η Πολυάνα είναι το παιχνίδι της Χαράς!
Πρόκειται για μια νοητική στάση που έμαθε από τον πατέρα της, η οποία συνίσταται στο να βρίσκει κανείς κάτι για να χαίρεται σε κάθε δύσκολη ή δυσάρεστη κατάσταση.
Η Πολυάννα δεν βλέπει απλώς τη ρόδινη πλευρά, αλλά ενεργά μεταμορφώνει το περιβάλλον της, μεταδίδοντας χαρά,
καλοσύνη και ελπίδα στους ανθρώπους γύρω της, αλλάζοντας ακόμα και τους πιο δύστροπους χαρακτήρες.
Παρά τις προσωπικές της απώλειες και τις δυσκολίες, επιλέγει να μην το βάζει κάτω, αντιμετωπίζοντας τη θλίψη με χαμόγελο.
Στην ουσία, η Πολυάννα έγινε το παγκόσμιο σύμβολο της αισιοδοξίας, διδάσκοντας ότι η ευτυχία είναι επιλογή και στάση ζωής, ακόμη και υπό αντίξοες συνθήκες!
κείμενο και επιμέλεια κειμένου:ntina
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου