Κάποτε στην Αμερική μετά το καταστροφικό Dust Bowl, ο Franklin Roosevelt είπε "freedom from fear"

Πίστευαν ότι ήρθε η συντέλεια του κόσμου, αλλά ήταν η πρώτη περιβαλλοντική καταστροφή που αιτία της ήταν ο άνθρωπος. Δέκα χρόνια ξηρασίας διέλυσαν τις μεσοδυτικές πολιτείες και ενέπνευσαν το «Interstellar».

Το Dust Bowl ήταν μια περίοδος σοβαρών καταιγίδων σκόνης που έπληξαν σημαντικά την οικολογία και τη γεωργία των αμερικανικών και καναδικών πεδιάδων κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1930. 

Η σοβαρή ξηρασία και η αδυναμία εφαρμογής μεθόδων καλλιέργειας ξηρών εκτάσεων για την πρόληψη των αιολικών διεργασιών σχετικά με τη δραστηριότητα του ανέμου και την ικανότητά του να διαμορφώσει την επιφάνεια της Γης προκάλεσαν το φαινόμενο.

Η ξηρά καλλιέργεια είναι ένα σύνολο τεχνικών και πρακτικών διαχείρισης που χρησιμοποιούν οι αγρότες για να προσαρμόζονται συνεχώς στην παρουσία ή την έλλειψη υγρασίας σε έναν δεδομένο κύκλο καλλιέργειας.

Και η ξηρασία ήρθε στις πεδιάδες σε τρία κύματα, το 1934, το 1936 και το 1939-1940, αλλά ορισμένες περιοχές των Υψηλών Πεδιάδων αντιμετώπισαν συνθήκες ξηρασίας για οκτώ συνεχόμενα χρόνια. 

Στην ταινία «Interstellar» ο Κρίστοφερ Νόλαν, στα πρώτα λεπτά της ταινίας φιλοξενεί αληθινές μαρτυρίες επιζώντων από το καταστροφικό φαινόμενο «Dust Bowl», που σχεδόν κατέστρεψε τις μεσοδυτικές Ηνωμένες Πολιτείες τη δεκαετία του 1930.

Η δεκαετία του ’30, εκτός από περίοδος της "μεγάλης ύφεσης", έμεινε καταγεγραμμένη στην ιστορία ως "Βρώμικο Τριάντα" -Dirty Thirties, γεγονός που επιβεβαιώνετε μέσα από συγκλονιστικά φωτογραφικά ντοκουμέντα που αποτυπώνουν τη μανία με την οποία κατάπινε πόλεις και πεδιάδες των ΗΠΑ στο πέρασμα της, η ορμητική θύελλα άμμου και σκόνης.

Πολλοί κάτοικοι πίστεψαν ότι ήρθε ακόμα και η συντέλεια, ότι ζούσαν από κοντά αυτά που επιφύλασσε στον κόσμο ο «Αρμαγεδδών». Για δέκα χρόνια αντιμετώπιζαν θύελλες βιβλικών διαστάσεων που όπως χαρακτηριστικά εξομολογήθηκαν οι επιζώντες: «Μπορούσε να μετακινήσει και βουνά, αφού το εύρος τους έφτανε τα 200 μίλια»
Ξεκίνησαν εισβολές από σμήνη ακριδών και επιθέσεις πεινασμένων κουνελιών...

Λόγω κακής διαχείρισης του εδάφους και ανεπαρκή κατανόηση της οικολογίας των πεδιάδων, οι αγρότες είχαν πραγματοποιήσει εκτενή βαθιά οργώματα του παρθένου εδάφους των Μεγάλων Πεδιάδων κατά την προηγούμενη δεκαετία. 
Αυτό είχε εκτοπίσει τα γηγενή, βαθιά ριζωμένα χόρτα που μέχρι τότε παγίδευαν στο έδαφος την υγρασία ακόμη και σε περιόδους ξηρασίας και ισχυρών ανέμων.

     Οι τιμές του σιταριού είχαν καταρρεύσει και καθώς ο πανικός της πείνας είχε αρχίσει να κυριαρχεί, πάρθηκαν λανθασμένες και καταστροφικές αποφάσεις.
Η ταχεία μηχανοποίηση του αγροτικού εξοπλισμού, ειδικά των μικρών ελκυστήρων βενζίνης, η ευρεία χρήση της θεριζοαλωνιστικής μηχανής,

συνέβαλαν στις λανθασμένες αποφάσεις των αγροτών, οι οποίοι χωρίς καν να γνωρίζουν τις ιδιαιτερότητες του εδάφους, μη προνοώντας να μάθουν, μη υποστηριζόμενοι και διδασκόμενοι από αυτούς που τους πουλούσαν αυτές τις μηχανές και παρακινούμενοι από τις τράπεζες να πάρουν δάνεια, προσπάθησαν να μετατρέψουν τα άνυδρα λιβάδια  σε  καλλιεργήσιμο έδαφος.

Έτσι η ανθρώπινη επιθυμία, η χωρίς όμως γνώση, για άμεση καθυπόταξη των καιρικών συνθηκών στις περιοχές των πεδιάδων, έσπρωξε  τους γεωργούς να χρησιμοποιήσουν ακατάλληλες τεχνικές, με τις οποίες εξώθησαν τη φύση να εκδικηθεί, μετατρέποντας την ατμόσφαιρα σε πραγματική κόλαση. 

Έτσι η ανθρώπινη επιθυμία, η χωρίς όμως γνώση, για άμεση καθυπόταξη των καιρικών συνθηκών στις περιοχές των πεδιάδων, έσπρωξε  τους γεωργούς να χρησιμοποιήσουν ακατάλληλες τεχνικές, με τις οποίες εξώθησαν τη φύση να εκδικηθεί, μετατρέποντας την ατμόσφαιρα σε πραγματική κόλαση. 
Και κατά τη διάρκεια της επερχόμενης ξηρασίας της δεκαετίας του 1930, το μη έχοντας καθόλου υγρασία χώμα μετατράπηκε σε σκόνη, την οποία οι άνεμοι μετασχημάτισαν σε τεράστια σύννεφα που μαύριζαν τον ουρανό. 
Αυτά τα "συμπαγή" κύματα της σκόνης, που ονομάστηκαν "μαύρες χιονοθύελλες" ή "μαύροι κύλινδροι", ταξίδεψαν σε όλη τη χώρα, φτάνοντας μέχρι την Ανατολική Ακτή και χτυπώντας πόλεις όπως η Νέα Υόρκη και η Ουάσιγκτον.
Στις πεδιάδες, η ορατότητα έφτασε να είναι 1 μέτρο ή και λιγότερο. 
Ο δημοσιογράφος του Associated Press Robert E. Geiger βρισκόταν στο Boise City της Οκλαχόμα, για να παρακολουθήσει τη "Μαύρη Κυριακή"  της 14ης Απριλίου 1935.
Η "Μαύρη Κυριακή" αναφέρεται σε μια ιδιαίτερα σοβαρή καταιγίδα σκόνης που εμφανίστηκε στις 14 Απριλίου του 1935.
Ήταν μια από τις χειρότερες καταιγίδες σκόνης στην αμερικανική ιστορία και προκάλεσε τεράστιες οικονομικές και γεωργικές ζημιές.
Εκτιμάται ότι έχει εκτοπίσει 300 εκατομμύρια τόνους εδάφους από την περιοχή των λιβαδιών.
O Edward Stanley ο συντάκτης ειδήσεων του Kansas City news του Associated Press, επινόησε τον όρο "Dust Bowl" ενώ μετέφερε την είδηση του Robert E. Geiger
 Η ξηρασία και η διάβρωση του Dust Bowl επηρέασαν 100.000.000 στρέμματα (400.000 km 2, που επικεντρώθηκαν στο  Salient  του Τέξας και της Οκλαχόμα και άγγιξαν παρακείμενα τμήματα του Νέου Μεξικού, του Κολοράντο και του Κάνσας.

     Το Dust Bowl ανάγκασε δεκάδες χιλιάδες οικογένειες που είχαν πληγεί από τη φτώχεια να εγκαταλείψουν τα αγροκτήματά τους, ανίκανοι να πληρώσουν στεγαστικά δάνεια ή να καλλιεργήσουν τους αγρούς τους και οι απώλειες έφτασαν τα 25 εκατομμύρια δολάρια την ημέρα έως το 1936, ισοδύναμα με 460.000.000 δολάρια το 2019.
Πολλές από αυτές τις οικογένειες, ήταν συχνά γνωστές ως " Okies", επειδή οι περισσότεροι από αυτούς ήταν μετανάστες από την Οκλαχόμα, και έρχονταν στην Καλιφόρνια και σε άλλες πολιτείες, εκεί όμως διαπίστωναν  ότι η Μεγάλη Ύφεση είχε επηρεάσει και εκεί τις οικονομικές συνθήκες, οι οποίες ήταν λίγο καλύτερες από αυτές που είχαν αφήσει.
Η λέξη " Okie ", με την πιο γενική έννοια, αναφέρεται σε έναν κάτοικο, ιθαγενή ή πολιτιστικό απόγονο της Οκλαχόμα.
Η λέξη προέρχεται από το όνομα του κράτους, Οκλαχόμα, όπως το Arkie αναφέρεται σε έναν ιθαγενή του Αρκάνσας.
Μετά την μεγάλη καταστροφή ο όρος απέκτησε μια παρηγορητική έννοια και αναφερόταν σε όλους τους φτωχούς μετανάστες από την Οκλαχόμα και τις κοντινές πολιτείες που έρχονταν στην Καλιφόρνια αναζητώντας εργασία και τους οποίους είχε δημιουργήσει η μεγάλη καταστροφή - το Dust Bow
Το Dust Bowl και η μετανάστευση "Okie" της δεκαετίας του 1930 έφεραν πάνω από ένα εκατομμύριο νέους εκτοπισμένους, πολλοί από τους οποίους κατευθύνθηκαν στις εργασίες αγροτικής εργασίας που διαφημίζονται στην Κεντρική Κοιλάδα της Καλιφόρνια.
Μέχρι το 1950, τέσσερα εκατομμύρια άτομα, ή το ένα τέταρτο όλων των ατόμων που γεννήθηκαν στην Οκλαχόμα, στο Τέξας, στο Αρκάνσας ή στο Μιζούρι, έζησαν εκτός της περιοχής τους, κυρίως στα Δυτικά.
Από τους Okies διακρίθηκαν ο λαϊκός τραγουδιστής / τραγουδοποιός Woody Guthrie στη δεκαετία του 1920 και ο Merle Haggard, τραγουδιστής, τραγουδοποιός, κιθαρίστας και βιολιστής, ο οποίος γεννήθηκε στο Oildale της Καλιφόρνια κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Ύφεσης .
      Ο συγγραφέας John Steinbeck, έγραψε κυρίως για τους Okies που κινούνται δυτικά στο μυθιστόρημά του που κέρδισε το βραβείο Pulitzer το 1939, The Grapes of Wrath , το οποίο γυρίστηκε το 1940 ταινία , σε σκηνοθεσία του John Ford .
Το Dust Bowl αποτέλεσε αντικείμενο πολλών πολιτιστικών έργων, ιδίως του μυθιστορήματος The Grapes of Wrath (1939) του John Steinbeck , της λαϊκής μουσικής του Woody Guthrie , και φωτογραφίες που απεικονίζουν τις συνθήκες των μεταναστών από την Dorothea Lange.

Η ιστορία μιας φωτογραφίας

Κάποτε στην Αμερική...
1930,
1931,1932.
Η καρδιά της μεγάλης ύφεσης.

Λέγεται πως χίλιες περίπου κατοικίες κατάσχονταν λόγω ανεξόφλητων δανείων καθημερινά.
Μόνο στις πόλεις.
Στα μεγάλα αστικά κέντρα  οι άστεγοι σχημάτιζαν-λέγεται- ολόκληρες,

παραγκουπόλεις.
Χαρτόκουτα αντί για σπίτια και γέμιζαν τα μεγάλα πάρκα.
Οι περίφημες  Χούβερβιλς από το όνομα του Προέδρου Χέρμπερτ Χούβερ (Herbert Hoover, 1928-1932) τον οποίο θεωρούσαν υπεύθυνο για την κατάσταση.
Σε κάποιες συνοικίες, όπως στο Lower East Side του Μανχάτταν  χιλιάδες εσωτερικοί μετανάστες ζούσαν στοιβαγμένοι σε άθλια κτίρια τα slums με απάνθρωπες συνθήκες υγιεινής και η παιδική θνησιμότητα στα ύψη.

Μέσα σε δύο μόνο χρόνια το 1930 και 1931, μόνο σε μια κομητεία, πέθαναν 231παιδιά από ασθένειες, οι οποίες είχαν σχέση  με κακή διατροφή. 

Μόνο σε μια κομητεία στο Harlan της Πολιτείας του Κεντάκι.

Στην επαρχία ένα στα οκτώ αγροκτήματα απειλούνταν άμεσα με κατάσχεση λόγω χρεών προς τις τράπεζες.
Οι αγρότες απειλούσαν με τα όπλα τους κλητήρες που έρχονταν να κατασχέσουν τις περιουσίες τις δικές τους και των γειτόνων τους.

Ο μέσος όρος των αυτοκτονιών αυξάνονταν μέρα με την μέρα.

1932.
Πρόεδρος ο Franklin Delano Roosevelt.
Franklin Delano Roosevelt, FDR, 1882-1945εξελέγη από τους πολίτες για να αντιμετωπίσει την κρίση.
Να τους βγάλει από την μεγάλη ύφεση.
Το πρόγραμμα του Franklin Delano Roosevelt έμεινε στην ιστορία με το όνομα New Deal.
Απέβλεπε στην έξοδο από την οικονομική κρίση και στην αποτροπή παρόμοιων κρίσεων στο μέλλον.
Ο Ρούσβελτ υποσχέθηκε την προστασία του ξεχασμένου πολίτη.
"the forgotten man" - έλεγε.

Ο πολίτης πρέπει να είναι ελεύθερος από το φόβο που προκαλείται από πάσης φύσεως κοινωνικούς και οικονομικούς παράγοντες.
Θεμελιώδες δικαίωμα.....
"freedom from fear" - έλεγε.
Και υπό την αιγίδα ενός από του οργανισμούς του new deal η κυβέρνηση έστειλε φωτογράφους σε ολόκληρη την χώρα για να τεκμηριωθεί η δριμύτητα της μεγάλης ύφεσης.
Και από εδώ ξεπηδούν οι συγκλονιστικές φωτογραφίες της Dorothea Lange.
Μιάς φωτογράφου-μέχρι τότε-πορτραίτων στο Σαν Φρανσίσκο.
Η πιό διάσημη φωτογραφία της η "migrant mother"

Η φωτογραφία αυτή έγινε το σύμβολο εκείνων των ζοφερών στιγμών.
Εγινε το σύμβολο της μεγάλης ύφεσης.
Τραβήχτηκε το 1936 σε ένα στρατόπεδο επανεγκατάστασης στην Καλιφόρνια.
Ένα στρατόπεδο γεμάτο εσωτερικούς μετανάστες,
πεινασμένους,
εξαθλιωμένους,
χωρίς τροφή,
χωρίς τίποτα,
ντροπιασμένους,
κρύβονταν...
Δεν ήθελαν κανένας να ξέρει ποιοι ήταν.

Και μια γυναίκα 32 χρονών με εφτά πεινασμένα παιδιά...

Η  Florence Owens Thompson και γαντζωμένα πάνω της τα παιδιά της...

Και αφηγείται η Dorothea Lange:

"Μόλις είδα την απελπισμένη και πεινασμένη μητέρα με τράβηξε πάνω της σαν μαγνήτης.

Δε θυμάμαι πως εξήγησε η ίδια την παρουσία μου και την φωτογραφική μου μηχανή.

Εκείνο που θυμάμαι είναι ότι δεν με ρώτησε τίποτα.

Δεν την ρώτησα την ιστορία της και το όνομά της.

Μου είπε την ηλικία της.

Ήταν μόνο 32 ετών.

Μου είπε ότι έτρωγαν παγωμένα λαχανικά που φύτρωναν στα γύρω χωράφια και πουλιά που έπιαναν τα παιδιά της.

Μόλις πριν λίγο είχε πουλήσει τα ελαστικά του αυτοκινήτου της για να αγοράσει λίγα τρόφιμα.

Κάθισε εκεί στην λιτή της σκηνή με τα παιδιά της μαζεμένα γύρω της.

Με άφησε να την φωτογραφίσω.

Ίσως νόμιζε ότι οι φωτογραφίες μου θα μπορούσαν να την βοηθήσουν"

Και τα χρόνια πέρασαν - και όλοι είναι παραπάνω από σίγουροι, πως μπόρα ήταν και πέρασε...

για να δούμε - μήπως ήταν  μπόρα πριν το κατακλυσμό...

γιατί από ότι φαίνεται η ανθρωπότητα δεν συνετίζεται... ntina

Οι πρωτότυπες φωτογραφίες της "migrant mother"της Dorothea Lange πωλούνται για εκατοντάδες  χιλιάδες δολάρια σε διάσημους οίκους δημοπρασιών.

Το 1998 έφτασε να κοσμήσει ένα γραμματόσημο των 32 σέντς.

η γυναίκα όμως αυτή είχε πεθάνει δεκαπέντε χρόνια νωρίτερα.

και εμείς όλοι να ακούμε πάλι για κρίση,

για ύφεση,

φαίνεται ότι όλοι μας,

πολιτικοί,

οικονομολόγοι,

πολίτες δεν καταφέραμε τίποτα σημαντικό όλα αυτά τα χρόνια.

Αν είχαμε καταφέρει κάτι, δεν θα μιλούσαμε για κρίση, για ύφεση και για θανάτους τον εικοστό πρώτο αιώνα.

Κείμενο και επιμέλεια κειμένου:ntina

https://www.treehugger.com/americas-worst-man-made-environmental-disasters-4869316

https://cleanmanagement.com/blog/worst-man-made-ecological-disasters-in-history/

https://theworld.org/stories/2016/08/02/10-worst-man-made-environmental-disasters

https://en.wikipedia.org/wiki/Dust_Bowl
https://en.wikipedia.org/wiki/The_Dust_Bowl_(miniseries)

Καταδίκη της Ελλάδας για παραβίαση έκφρασης δημοσιογράφου!

H Ελλάδα καταδικάστηκε χθες από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, για παραβίαση της ελευθερίας της έκφρασης ενός δημοσιογράφου της εφημερίδας “ΕΜΠΡΟΣ” της Λέσβου, στην οποία δημοσιεύθηκε κριτική κατά ενός διευθυντή σχολείου που είχε αναρτήσει στο ιστολόγιό του ισχυρισμούς περί του ότι η φοιτητική εξέγερση του 1973 στο Πολυτεχενείο ήταν το απόλυτο ψέμα.

Ο δημοσιογράφος Ευστράτιος Μπαλάσκας είχε αναφερθεί στον διευθυντή του σχολείου ως “νεοναζί” και “θεωρητικού της Χρυσής Αυγής”. Κατά τον κρίσιμο χρόνο (2013), ο Μπαλάσκας ήταν ο αρχισυντάκτης της εφημερίδας ΕΜΠΡΟΣ και δημοσίευσε το εν λόγω άρθρο στην εφημερίδα.

Στην συνέχεια ο διευθυντής του σχολείου έκανε μήνυση κατά του δημοσιογράφου. Το πλημμελειοδικείο έκρινε ότι αυτοί οι χαρακτηρισμοί δεν ήταν μεν ισχυρισμοί για πραγματικά περιστατικά αλλά προσέβαλαν με δόλο την τιμή και την υπόληψη του διευθυντή και γι’ αυτό ο δημοσιογράφος κηρύχθηκε ένοχος για εξύβριση δια του τύπου και του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης με αναστολή.

Τα δικαστήρια απέρριψαν και την έφεση και την αίτηση αναίρεσης στον Άρειο Πάγο του δημοσιογράφου, ο οποίος ισχυριζόταν ότι η αξιολογική κρίση του βασιζόταν σε εκτενή αποδεικτικά στοιχεία, δηλαδή πάμπολλα άρθρα του διευθυντή σχετικά με τον εθνικοσοσιαλισμό και την Αρεία φυλή, όπως και σε μήνυμα που καλούσε τους ψηφοφόρους να ψηφίσουν Χ.Α. Τα δικαστήρια όμως είχαν κρίνει τις εκφράσεις του δημοσιογράφου ως υπερβαίνουσες το αναγκαίο μέτρο ενόψει της ανάγκης πληροφόρησης του κοινού!!!

Έτσι, για μια ακόμη φορά η Ελλάδα καταδικάζεται για την παραβίαση της ελευθερίας της έκφρασης. Το Ε.Δ.Δ.Α. έκρινε ότι τα Ελληνικά Δικαστήρια δεν στάθμισαν ορθά το δικαίωμα ελεύθερης έκφρασης και το δικαίωμα σεβασμού της προσωπικότητας, καθώς δεν εφάρμοσαν καθόλου τα κριτήρια που έχουν αναπτυχθεί από την νομολογία του Ε.Δ.Δ.Α. για την διεξαγωγή της στάθμισης. Για μία ακόμη φορά, τα Ελληνικά Δικαστήρια απομόνωσαν εκφράσεις από το πλαίσιο, αγνοώντας το γεγονός ότι οι απόψεις του διευθυντή μπορούσαν να δώσουν αφορμή για σχολιασμό.

Τα Δικαστήρια δεν έλαβαν ρητώς υπόψη το γεγονός ότι ο διευθυντής του σχολείου, δημόσιος υπάλληλος που ασκεί δημόσια εξουσία, είχε δημοσιεύσει προηγουμένως τις απόψεις του για πολιτικά ζητήματα στο ιστολόγιό του, θέτοντας οικειοθελώς έτσι τον εαυτό του σε δημόσιο έλεγχο και σε δημοσιογραφική κριτική. Επίσης, τα Δικαστήρια δεν είχαν αξιολογήσει την καλή πίστη ή την έλλειψή της εκ μέρους του προσφεύγοντος. Ενώ τα Δικαστήρια είχαν κατηγοριοποιήσει ορθώς τις φράσεις ως αξιολογικές κρίσεις, δεν είχαν περαιτέρω ερευνήσει κατά πόσον αυτές οι αξιολογικές κρίσεις υποστηρίζονταν από μια σαφή πραγματολογική βάση, παρόλο που ο δημοσιογράφος είχε προσκομίσει παλαιότερα άρθρα του διευθυντή. Συνολικά, το ΕΔΔΑ έκρινε ότι οι φράσεις δεν ήταν προδήλως προσβλητικές, αν και ήταν καυστικές και περιλάμβαναν σοβαρές επικρίσεις. Τέλος, η ποινή φυλάκισης προκαλούσε σαφέστατα “αποτρεπτικό αποτέλεσμα” για τον δημόσιο διάλογο.

Η Ελλάδα καταδικάστηκε να πληρώσει 10.000 ευρώ για ηθική βλάβη του δημοσιογράφου, καθώς και άλλα ποσά για υλική βλάβη και δικαστικά έξοδα.

Το πλήρες κείμενο της απόφασης είναι αναρτημένο ΕΔΩ

πηγή του άρθρου:https://www.militaire.gr

Tα ζώα – φαρμακοποιοί, μιά μικρή ιστορία με μεγάλο ενδιαφέρον

Tα ζώα-φαρμακοποιοί

Μερικές φορές τα ίδια τα ζώα οδηγούν τους επιστήμονες στα ίχνη των μορίων που παρουσιάζουν ενδιαφέρον.
Φανταστείτε πως ορισμένα θηλαστικά διαλέγουν τα ίδια είδη φυτών όχι μόνο για να τραφούν αλλά και να θεραπευτούν.
Αν η έννοια του φαρμάκου παραμένει προνόμιο του ανθρώπινου είδους ορισμένες παρατηρήσεις της ζωικής συμπεριφοράς προβληματίζουν.
Ένας μύθος των Ινδιάνων Ναβάχο διηγείται πως οι αρκούδες μαθαίνουν στους ανθρώπους να χρησιμοποιούν τα βότανα της οικογένειας των σελινοειδών  για να θεραπεύονται. (Σημ. δική μου: Η μεγάλη οικογένεια των Umbelliferae ή Apiaceae, σκιαδοφόρων ή σελινοειδών, στην οποία ανήκουν ισχυρότατα βότανα όπως το μάραθο,το σέλινο, το κύμινο, ο γλυκάνισος, το καρότο, το πετροσέλινο, η αγγελική, το...

read more:https://botanologia.gr/ta-zoa-farmakopoioi-mia-mikri-istoria-me-megalo-endiaferon/

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο προειδοποιεί για τον κίνδυνο κατάχρησης εξουσίας με πρόσχημα τον κορονοϊό

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο προειδοποιεί με ψήφισμά του για τον «κίνδυνο κατάχρησης εξουσίας» 

από τις εθνικές κυβερνήσεις οι οποίες λαμβάνουν μέτρα έκτακτης ανάγκης για την αντιμετώπιση της πανδημίας και καλεί την Επιτροπή να εντείνει τις προσπάθειές της δια της νομικής οδού όπου χρειάζεται. 

Με το εν λόγω ψήφισμα που εγκρίθηκε με 496 ψήφους υπέρ, 138 κατά και 49 αποχές, σύμφωνα με τη σχετική ανακοίνωση του ΕΚ, 

οι ευρωβουλευτές ζητούν «οι έκτακτες εξουσίες να είναι απαραίτητες, αναλογικές, χρονικά περιορισμένες και να υπόκεινται σε δημοκρατικό έλεγχο».
Ζητούν επίσης «να μην χρησιμοποιείται η απαγόρευση διαδηλώσεων για να εγκρίνονται αμφιλεγόμενα μέτρα» καθώς και «να διαφυλαχθούν τα δικαιώματα όλων, συμπεριλαμβανομένων των γυναικών, των ΛΟΑΤΚΙ, 

των προσφύγων και των κρατουμένων». 

Κατά τη συζήτηση που προηγήθηκε την Πέμπτη με τον επίτροπο Δικαιοσύνης Ντιντιέ Ρεντέρ, σχεδόν όλοι οι ομιλητές εξέφρασαν ανησυχίες σχετικά με τα δικαιώματα των πολιτών και των ευάλωτων ομάδων σε χώρες της ΕΕ όπου έχουν ληφθεί μέτρα έκτακτης ανάγκης. 

Μεταξύ άλλων οι ευρωβουλευτές καλούν τις χώρες της ΕΕ να εγγυηθούν την πρόσβαση στις διαδικασίες ασύλου παρά την πανδημία και να αναλάβουν δράση για την άμεση εκκένωση των καταυλισμών στα ελληνικά νησιά και τη μετεγκατάσταση των αιτούντων άσυλο σε άλλες χώρες της ΕΕ.

militaire.gr

Η μαγειρική οδήγησε στην ανάπτυξη του εγκεφάλου

Αν και σήμερα πια η διαδικασία του μαγειρέματος θεωρείται αυτονόητη, η σύλληψη από τους προγόνους μας της ιδέας ότι, χάρη στη φωτιά και στη θερμότητα, μια ακατέργαστη τροφή μετατρέπεται σε κάτι πιο εύγεστο και ευκολοχώνευτο, υπήρξε ορόσημο για την ανθρώπινη επινοητικότητα και για την ανάπτυξη του ανθρώπινου πολιτισμού. 

Καθοριστική, εν προκειμένω, υπήρξε η συμβολή του καθηγητή βιολογικής ανθρωπολογίας dr. Richard Wrangham του Χάρβαρντ, σύμφωνα με τον οποίο το μαγείρεμα έπαιξε ρόλο-κλειδί στην ανθρώπινη εξέλιξη – την έχει αναπτύξει στο βιβλίο του «Παίρνοντας φωτιά: Πώς η μαγειρική μάς έκανε ανθρώπους».
Bραζιλιάνοι ερευνητές, υποστηρίζουν ότι η ανακάλυψη της τεχνικής του μαγειρέματος των τροφών έπαιξε καταλυτικό ρόλο στη συνεχή αύξηση του ανθρώπινου εγκεφάλου και κατά συνέπεια στον πολιτισμό. 
Οι ερευνητές, με επικεφαλής την καθηγήτρια νευροεπιστήμης Suzana Herculano-Houzelτου Ινστιτούτου Βιοατρικών Επιστημών του Ομοσπονδιακού Πανεπιστημίου του Ρίο ντε Τζανέιρο, υπολόγισαν ότι αν οι άνθρωποι έτρωγαν μόνο ωμές τροφές, χωρίς να τις μαγειρεύουν, τότε θα έπρεπε να τρώνε τουλάχιστον επί εννιά ώρες κάθε μέρα προκειμένου να συντηρήσουν τους περίπου 86 δισεκατομμύρια νευρώνες του σημερινού ανεπτυγμένου εγκεφάλου.

Οι νευρώνες
Οι ανθρώπινοι νευρώνες είναι πολύ περισσότεροι σε αριθμό σε σχέση με τα εγκεφαλικά κύτταρα των μεγάλων πιθήκων: ο χιμπατζής έχει περίπου 28 δισεκατομμύρια νευρώνες και ο γορίλας 33 δισεκατομμύρια.
Οι ερευνητές μέτρησαν τον αριθμό των νευρώνων σε 13 είδη πιθήκων και πάνω από 30 άλλα είδη θηλαστικών. 
Έτσι, ανακάλυψαν αφενός ότι το μέγεθος του εγκεφάλου σχετίζεται άμεσα με τον αριθμό των νευρώνων και αφετέρου ότι ο αριθμός των νευρώνων σχετίζεται άμεσα, με τη σειρά του, με την ποσότητα ενέργειας (θερμίδων) που χρειάζεται ο εγκέφαλος για τη συντήρησή του.
Οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι αν οι πρόγονοί μας δεν είχαν εφεύρει το μαγείρεμα στη φωτιά ως μέθοδο για να αυξάνουν σε μικρό χρόνο τον αριθμό των θερμίδων που κατανάλωναν, ο εγκέφαλός τους δεν θα ήταν δυνατό να μεγαλώσει τόσο πολύ.
Το γεγονός αυτό εξηγεί, όπως αναφέρουν, γιατί οι μεγαλόσωμοι γορίλες, που έχουν έως τριπλάσιο σωματικό βάρος σε σχέση με τους ανθρώπους, διαθέτουν σημαντικά μικρότερους εγκεφάλους – ακριβώς επειδή συνεχίζουν να εξαρτιούνται από τις ωμές τροφές.
Ο εγκέφαλος είναι τόσο «πεινασμένος» για ενέργεια που στους σύγχρονους ανθρώπους, παρόλο που αποτελεί μόλις το 2% της σωματικής μάζας τους, ευθύνεται για το 20% περίπου του ανθρώπινου μεταβολισμού σε συνθήκες ανάπαυσης (έναντι 9% στους μεγάλους πιθήκους).

Το μαγείρεμα
Η ανακάλυψη του μαγειρέματος κρέατος και φυτών, που πιθανώς έγινε από τον «όρθιο άνθρωπο» (Homo erectus) πριν από περίπου 1,8 εκατ. χρόνια, σύμφωνα με τους ερευνητές, μετέτρεψε τον εγκέφαλο από ενεργειακό-μεταβολικό βάρος σε σημαντικό συγκριτικό πλεονέκτημα, προσδίδοντας σταδιακά στον άνθρωπο νέες δεξιότητες και καθιστώντας την ατομική και κοινωνική ζωή του πιο ευέλικτη και πολύπλοκη.
Όπως αναφέρει η Suzana Herculano-Houzel η πιο προφανής απάντηση στο ερώτημα γιατί τα άλλα είδη συγγενικά είδη πρωτευόντων (οι μεγάλοι πίθηκοι) δεν μπορούν να κάνουν ό,τι και οι άνθρωποι, είναι ότι μόνο εμείς κάποτε μάθαμε να μαγειρεύουμε και αυτό οδήγησε σε μια εκρηκτική ανάπτυξη του ανθρώπινου εγκεφάλου.
Τη θεωρία αυτή πρώτος υποστήριξε, στο τέλος της δεκαετίας του ΄90, ο καθηγητής βιολογικής ανθρωπολογίας του πανεπιστημίου Χάρβαρντ dr. Richard Wrangham του οποίου το βιβλίο 
«Παίρνοντας φωτιά: Πώς η μαγειρική μας έκανε ανθρώπους» έχει μεταφραστεί και στα ελληνικά.
Ο dr. Richard Wrangham και οι συνεργάτες του έχουν κάνει πιο πρόσφατα εργαστηριακά πειράματα που δείχνουν ότι διάφορα ζώα (τρωκτικά, πύθωνες κ.α.) μεγαλώνουν ταχύτερα και πιο πολύ, όταν τρώνε μαγειρεμένο αντί για ωμό κρέας.

Τα πειράματα
Φαίνεται, όμως, πως μια τέτοια ικανότητα δεν είναι άγνωστη ούτε στους χιμπατζήδες. Σύμφωνα με τους ερευνητές, πέρα από τον έλεγχο της φωτιάς (άναμα-διατήρηση-σβήσιμο), που είναι μια καθαρά ανθρώπινη ικανότητα, οι χιμπατζήδες διαθέτουν όλες τις υπόλοιπες δεξιότητες και «ενοράσεις» για να κατανοήσουν το μαγείρεμα – και τελικά ίσως για να μαγειρέψουν.
Σε ένα εντυπωσιακό πείραμα, οι επιστήμονες έδωσαν στους χιμπατζήδες μια συσκευή μαγειρέματος και πατάτες, για να δουν αν θα έσπευδαν να τις φάνε αμέσως (όπως συνήθως κάνουν τα ζώα) ή αν θα προτιμούσαν να περιμένουν, εωσότου αυτές ψηθούν. 
Προς μεγάλη έκπληξη των ερευνητών, οι χιμπατζήδες, όταν πήραν τις άψητες πατάτες, προτίμησαν να τις βάλουν για μαγείρεμα, περιμένοντας να ψηθούν. 
Περίπου οι μισοί χιμπατζήδες έδειξαν προτίμηση στο μαγείρεμα, ενώ οι άλλοι μισοί βιάστηκαν να φάνε τις ωμές πατάτες.
Ακόμη πιο αξιοσημείωτο ήταν ότι, όταν οι επιστήμονες έδωσαν ωμές πατάτες και ξύλα στους χιμπατζήδες, οι τελευταίοι έβαλαν στη συσκευή μαγειρέματος μόνο τις πατάτες, καταλαβαίνοντας ότι τα ξύλα δεν μπορούν να μαγειρευτούν.
Εξίσου εντυπωσιακό ήταν ότι, όταν οι ερευνητές έδωσαν ωμές πατάτες στους χιμπατζήδες, αλλά σε κάποια απόσταση από τη συσκευή του μαγειρέματος, οι τελευταίοι πήραν τις πατάτες και τις πήγαν εκεί που βρισκόταν η συσκευή, προφανώς με πρόθεση να τις μαγειρέψουν.
Η επιβεβαίωση ήλθε με το τελικό πείραμα, όταν οι επιστήμονες έδωσαν πάλι ωμές πατάτες στους χιμπατζήδες, αλλά εξαφάνισαν τελείως τη συσκευή μαγειρέματος. 
Αρκετοί χιμπατζήδες φύλαξαν σε μια άκρη τις πατάτες και περίμεναν για να τις μαγειρέψουν αργότερα, όταν η συσκευή θα εμφανιζόταν και πάλι.

Ο αντίλογος
Όμως υπάρχει και ο επιστημονικός αντίλογος ότι οι αρχαιότερες εστίες φωτιάς που έχουν ανακαλυφθεί, χρονολογούνται μόνο πριν από 800.000 χρόνια περίπου, ενώ η τακτική χρήση της φωτιάς για μαγείρεμα, σύμφωνα με τα παλαιοντολογικά και
αρχαιολογικά ευρήματα, φαίνεται πως εξαπλώθηκε πολύ πιο πρόσφατα.
Σε αυτή την περίπτωση, λένε οι σκεπτικιστές, είναι αμφίβολο αν το μαγείρεμα έπαιξε όντως καθοριστικό ρόλο στην πρώτη «έκρηξη» του ανθρωπίνου εγκεφάλου που συνέβη πριν από 1,6 έως 1,8 εκατ. χρόνια, αν και το μαγείρεμα μπορεί να έπαιξε σημαντικό ρόλο στη δεύτερη φάση ταχείας εγκεφαλικής ανάπτυξης, που σημειώθηκε πριν από περίπου 600.000 χρόνια.

healthyliving.gr
https://www.tovima.gr

https://taneatisgaleras.blogspot.com/

Τα στοιχεία που μετριάζουν τον αρχικό ενθουσιασμό για το εμβόλιο της Pfizer

Μέσω ενός σύνθετου και δαπανηρού συστήματος αποθηκών κατάψυξης στα αεροδρόμια, ψυκτικών οχημάτων και ειδικά σχεδιασμένων σημείων εμβολιασμού, η εταιρία Shanghai Fosun Pharmaceutical Group Co. ανέλαβε τη διανομή του εμβολίου της εταιρίας Pfizer κατά της  Covid-19, σε όλη την Κίνα.

Αφού φτάσουν στα κέντρα εμβολιασμού, σύμφωνα με το Bloomberg, τα εμβόλια πρέπει να ξεπαγώσουν από τους -70 βαθμούς Κελσίου που συντηρούνται και να χρησιμοποιηθούν εντός πέντε ημερών, ειδάλλως αχρηστεύονται.

Η διαδικασία αυτή πρέπει να επαναληφθεί ένα μήνα μετά, για τη χορήγηση της δεύτερης προβλεπόμενης δόσης.

Ο χάρτης πορείας που σκιαγράφησε η εταιρεία, στην οποία έχει χορηγηθεί άδεια κυκλοφορίας του εμβολίου στο μεγαλύτερο κομμάτι της Κίνας, αποκαλύπτει τις τεράστιες και τρομακτικές προκλήσεις που θα αντιμετωπίσουν εκείνοι που θα παραδώσουν το πειραματικό εμβόλιο της Pfizer 

Ωστόσο, ο πρωταρχικός ενθουσιασμός για το διάσημο εμβόλιο της εταιρείας μετριάζεται με βάση τα τωρινά δεδομένα από τη συνειδητοποίηση ότι, μέχρι στιγμής, κανένα προϋπάρχον εμβόλιο δεν έχει κατασκευαστεί με την τεχνολογία mRNA, η οποία καθοδηγεί το ανθρώπινο σώμα να παράγει πρωτεΐνες, που στη συνέχεια αναπτύσσουν προστατευτικά αντισώματα.

«Η παραγωγή του είναι δαπανηρή, το συστατικό του είναι ασταθές, απαιτεί, επιπλέον, μεταφορά ψυχρής αλυσίδας και έχει σύντομη διάρκεια ζωής», δήλωσε ο Ding Sheng, διευθυντής του Global Health Drug Discovery Institute του Πεκίνου.

Το κόστος χορήγησης του εμβολίου της Pfizer αυξάνει το φόβο ότι τα πλουσιότερα κράτη θα είναι εκείνα που θα λάβουν πρώτα τα καλύτερα εμβόλια, παρά την προσπάθεια του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, που ονομάζεται Covax και στοχεύει να συγκεντρώσει 18 δισεκατομμύρια δολάρια για τη διανομή εμβολίων στις φτωχότερες χώρες.

Με βάση αυτά τα δεδομένα, συνεπάγεται ότι, οι χώρες που αποβλέπουν στη χορήγηση του συγκεκριμένου εμβολίου, θα πρέπει να δημιουργήσουν από το μηδέν τα ειδικά δίκτυα παραγωγής, αποθήκευσης και μεταφοράς που απαιτούνται για τη συντήρηση του εμβολίου. Και είναι αβέβαιο ότι όλες οι χώρες διαθέτουν τα μέσα για να επιτευχθεί η αγορά και η διανομή του εμβολίου αυτού.

Πηγή: naftemporiki

"Οι ιδεολογίες μας χωρίζουν. Τα όνειρα και η αγωνία μας φέρνουν κοντά". - Eugene Ionesco

"Η ανθρωπότητα είχε πάντα μια νοσταλγία για την ελευθερία που είναι μόνο ομορφιά, που είναι μόνο πραγματική ζωή, πληρότητα, φως."

Eugene Ionesco

"Σας συγκέντρωσα εδώ για τελευταία φορά, στην πλατεία της πόλης μας, για να σας ενημερώσω: Μας συμβαίνει κάτι εντελώς ανεξήγητο. 
Δεχθήκαμε επίθεση από ένα λοιμό αγνώστων αιτιών. 
Οι γειτονικές πόλεις και χώρες μας έχουν κλείσει τα σύνορά τους. 
Στρατός έχει κυκλώσει την πόλη μας. 
Κάθε είσοδος και έξοδος απαγορεύεται. 
Μέχρι χτες ήμασταν ελεύθεροι, όμως από σήμερα είμαστε σε καραντίνα.
Συμπολίτες κι επισκέπτες της πόλης μας, μην επιχειρήσετε να δραπετεύσετε, γιατί θ’ αντιμετωπίσετε τα πυρά των στρατιωτών που καραδοκούν σε κάθε έξοδο της πόλεως. 
Χρειάζεται να οπλιστούμε με όλο το θάρρος που διαθέτουμε. 
Επίσης χρειάζονται γερά χέρια ν’ ανοίγουν τάφους. 
Τα οικόπεδα, οι ακάλυπτοι χώροι, οι αυλές, τα γήπεδα, όλα επιτάσσονται, γιατί τα νεκροταφεία γέμισαν.
Επίσης ζητώ εθελοντές να επιτηρούν τα μολυσμένα σπίτια, μήπως κάποιος μπει ή βγει. 
Θα ορίσουμε ορκωτούς επόπτες που θα επισκέπτονται τα σπίτια για να αναφέρουν στις αρχές, προκειμένου να απομονωθούν οι πιθανοί φορείς.
Όποιος μπαίνει σε μολυσμένο σπίτι θα θεωρείται ύποπτος και θ’ απομονώνεται εκεί μέσα. 
Φυλαχτείτε από τους υπόπτους. 

ΚΑΤΑΓΓΕΙΛΕΤΕ τους για το καλό του συνόλου!
Ζητάμε γιατρούς, νεκροθάφτες, σαβανωτές και κάθε χρήσιμη για την περίσταση ειδικότητα.
Κάθε πολίτης οφείλει να προσφέρει στον συνάνθρωπό του: να τον επιτηρήσει ή να του κλείσει τα μάτια. Το σύνθημά μας είναι, «Θάψε τον πλησίον σου, μπορείς!».
Αντίδοτο για τον λοιμό δεν έχουμε βρει. 
Προσπαθούμε να τον περιορίσουμε, μήπως μερικοί τυχεροί επιβιώσουν, όμως αυτό είναι άγνωστο.
Απαγορεύονται οι συνεστιάσεις και όλα τα θεάματα. 
Τα καταστήματα, τα εστιατόρια και τα καφενεία θα λειτουργούν ελάχιστες ώρες, για να περιοριστεί η εξάπλωση ψευδών ειδήσεων. 
Διότι υπάρχει η υποψία πως το κακό που μας βρήκε προέρχεται από κάτι ανώτερό μας, από τον ουρανό, και καθετί από τον ουρανό διαβρώνει σαν αόρατη βροχή τις στέγες, τους τοίχους και τις ψυχές μας.
Όπως σας είπα, αυτή είναι η τελευταία δημόσια συγκέντρωση. 
Ομάδες πάνω από τρία άτομα θα διαλύονται. Επίσης, απαγορεύεται να περιφέρεστε άσκοπα. 
Όλοι οι πολίτες επιβάλλεται να κυκλοφορείτε ανά δύο, για να επιτηρείτε ο ένας τον άλλο. Τώρα γυρίστε στα σπίτια σας και μείνετε εκεί. 
Θα βγείτε μόνο σε περίπτωση μεγάλης ανάγκης. 
Ειδικά συνεργεία θα στιγματίζουν την πόρτα κάθε μολυσμένου σπιτιού: θα κάνουν έναν μεγάλο κόκκινο σταυρό με μπογιά στην πόρτα και θα γράφουν, «Ελέησόν με, Κύριε!»."

«Το κωμικό είναι η βαθύτερη γνώση του παραλόγου, γι’ αυτό νομίζω ότι προξενεί μεγαλύτερη απόγνωση από το τραγικό. Το κωμικό είναι τραγικό και η τραγωδία του ανθρώπου είναι μια κωμωδία». - Ionesco Eugène 

Κομμάτια της ζωής του

Ο Ionesco Eugène πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της παιδικής του ηλικίας στη Γαλλία εκεί, είχε μια εμπειρία που ισχυρίστηκε ότι επηρέασε την αντίληψή του για τον κόσμο πιο σημαντικά από οποιονδήποτε ή οτιδήποτε άλλο. 

Όπως περιγράφει η Deborah B. Gaensbauer στο Eugène Ionesco Revisited: "Το περπάτημα στον καλοκαιρινό ήλιο, σε ένα ασβεστωμένο επαρχιακό χωριό κάτω από έναν έντονο γαλάζιο ουρανό, ένα καταλυτικό φως τον έλουσε και τον αγκάλιασε και ο Eugène άλλαξε βαθιά.

Αυτή η ξαφνική, έντονη και ανελέητη φωτεινότητα που τον αγκάλιασε, τον συγκλόνισε και το αίσθημα της αιωρήσεως από το έδαφος του χάρισε μια ανείπωτη αίσθηση ευεξίας. 

Όταν "ακούμπησε" πάλι στο έδαφος και το "φως" τον άφησε, είδε ότι ο πραγματικός κόσμος ήταν γεμάτος φθορά, διαφθορά και χωρίς νόημα επαναλαμβανόμενη δράση"

Μεγάλο μέρος της μετέπειτα δουλειάς του, αντικατοπτρίζει αυτή τη νέα αντίληψη, και υποδηλώνει μια αποστροφή για αυτόν τον κόσμο, δυσπιστία στην επικοινωνία και τη λεπτή αίσθηση ότι ένας καλύτερος κόσμος βρίσκεται ακριβώς πέρα ​​από μας.

Απόηχοι αυτής της εμπειρίας μπορούν επίσης να παρατηρηθούν σε αναφορές και θέματα σε πολλά από τα σημαντικά έργα του: χαρακτήρες που αναζητούν μια ασυναγώνιστη φωτεινή πόλη,

 ή αντιλαμβάνονται έναν κόσμο πέρα ​​από τα σύννεφα, χαρακτήρες που έχουν την ικανότητα να πετούν,

ή η αιχμαλωσία του κόσμου που συχνά οδηγεί στην κατάθλιψη και το αναπόφευκτο του θανάτου - Ο βασιλιάς πεθαίνει

"Γιατί οι άνθρωποι περιμένουν πάντα από τους συγγραφείς να απαντούν σε ερωτήσεις; Είμαι συγγραφέας γιατί θέλω να κάνω ερωτήσεις. Αν είχα απαντήσεις, θα ήμουν πολιτικός."

- Eugene Ionesco

Ο Ionesco έγινε μέλος του Académie française το 1970.

Έλαβε επίσης πολλά βραβεία, όπως το Tours Festival Prize,

Βραβείο Θεατρικής Εταιρείας Συγγραφέων,

Αυστριακό κρατικό βραβείο για την ευρωπαϊκή λογοτεχνία, και επίτιμα διδακτορικά πτυχία από το Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης και τα Πανεπιστήμια του Leuven, του Warwick και του Τελ Αβίβ.

Το 1964 προτάθηκε για το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας.

"Οι ιδεολογίες μας χωρίζουν. Τα όνειρα και η αγωνία μας φέρνουν κοντά"

- Eugene Ionesco

Το παιχνίδι της σφαγής

"Το παιχνίδι της σφαγής  είναι ένας αγώνας σαν παιχνίδι χωρίς νόημα, όπου το τέλος είναι απλώς αναπόφευκτο"

Το παιχνίδι της σφαγής γράφτηκε το 1970,

Μια ξαφνική επιδημία αφανίζει μια πόλη. 

Κύριος εκφραστής του θεάτρου του παραλόγου ο Ionesco Eugène, μαζί με τον Samuel Beckett, τον Jean Genet, τον Arthur Adamov και άλλους, έπαιξε με το δίπολο λογικού - παραλόγου, τραγικού - γελοίου, ζωής - θανάτου. 

Στο θέατρο εμφανίστηκε το 1948 με τη «Φαλακρή τραγουδίστρια», ενώ το «Παιχνίδι της σφαγής» γράφτηκε το 1970 και παρουσιάστηκε την ίδια χρονιά στη γαλλική πρωτεύουσα στο Theatre Montparnasse. 

Στην Ελλάδα πρωτοπαίχτηκε το 1971 από το «Θέατρο Τέχνης» σε σκηνοθεσία Κάρολου Κουν.

Οι κάτοικοί της έρχονται ο ένας μετά τον άλλον αντιμέτωποι με το θάνατο.

Το παιχνίδι της σφαγής του Ionesco, θυμίζει έντονα τα παιχνίδια που παίζει η σημερινή κοινωνία στον εαυτό της. 

Η ιστορία επαναλαμβάνεται. 

Σχεδόν καθημερινά ερχόμαστε αντιμέτωποι με το παράλογο. 

Οργή και απόγνωση όταν ακόμα και η επιστήμη ή η τέχνη σηκώνει τα χέρια ψηλά. 

Το παιχνίδι της σφαγής μιλάει για το συμβολικό και τον πραγματικό θάνατο, αυτόν που ενώ κάνουμε τα πάντα για να πραγματοποιείται, εκ των υστέρων αναρωτιόμαστε (και όχι όλοι) για τα αίτια.

Eugene Ionesco 
"Το παιχνίδι της σφαγής"

Κείμενο και επιμέλεια κειμένου:ntina

Stefano Elio D’ Anna: Ποτέ μην ξεχνάς πως ο κόσμος είναι όπως τον ονειρεύεσαι και δεν μπορεί να είναι διαφορετικός.

Το να Ονειρεύεσαι σημαίνει να είσαι "αυτή τη στιγμή" εκείνο που θέλεις να γίνεις.

      -. Λες ότι αυτό που έχουμε εξαρτάται από αυτό που είμαστε. 
Πώς λοιπόν μπορώ να αλλάξω αυτό που είμαι προκειμένου να έχω περισσότερα ή διαφορετικά πράγματα από αυτά που ήδη έχω;
     -. Μπορείς να έχεις μόνο αυτά για τα οποία είσαι υπεύθυνος.
Η ποιότητα της ζωής σου, των σχέσεών σου – της υγείας, της οικονομικής σου κατάστασης – όλα αντιστοιχούν ακριβώς στις εσωτερικές σου καταστάσεις και συνθήκες.
Μόνο μια υψηλότερη κατάσταση ύπαρξης, ένα όραμα από ψηλά, θα μπορούσε να σε κάνει να συνειδητοποιήσεις ότι αυτό που βιώνεις τώρα είναι ακριβώς η πραγματικότητα που ονειρεύεσαι. 
Η ζωή σου είναι τέτοια και δεν μπορεί να είναι κάτι άλλο, γιατί ποτέ δεν έκανες καμία αλλαγή στο όνειρό σου, ακόμα κι αν ζούσες σε μια κόλαση. 
Η αλήθεια είναι ότι πίσω από την προφανή πρόθεση να αλλάξεις τη ζωή σου, η επιθυμία να τη διαιωνίσεις έτσι όπως είναι, είναι μεγαλύτερη.
Ποτέ μην ξεχνάς το εξής: ο κόσμος είναι όπως τον ονειρεύεσαι και δεν μπορεί να είναι διαφορετικός!

Covid-19: Χρησιμοποιεί τα …σκουπίδια των κυττάρων για να εξαπλωθεί στο σώμα

Ο covid-19 βγαίνει από τα μολυσμένα κύτταρα με τα… σκουπίδια, προκειμένου να εισβάλλει στα παρακείμενα υγιή, χωρίς να τον αντιληφθεί το ανοσοποιητικό σύστημα, αναφέρουν επιστήμονες από τις ΗΠΑ.
Με τον τρόπο αυτό κατορθώνει να εξαπλώνεται στον οργανισμό, χωρίς να κάνει αισθητή την παρουσία του.
Σε πειράματα στο εργαστήριο, οι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι ο κορωνοϊός χρησιμοποιεί μια ασυνήθιστη οδό για να εξέλθει από τα κύτταρα που έχει μολύνει. Η οδός αυτή είναι τα λυσοσώματα.
Τα λυσοσώματα είναι σφαιρικά οργανίδια των κυττάρων. Περιβάλλονται από μία απλή μεμβράνη και περιέχουν ορισμένα ένζυμα που συμβάλλουν στην πέψη των κυτταρικών «σκουπιδιών».
Τα κυτταρικά «σκουπίδια» είναι ουσίες που πρέπει να διασπαστούν σε μικροσκοπικά κομμάτια, για να απομακρυνθούν από το κύτταρο. Ανάμεσα σε αυτά τα «σκουπίδια» συμπεριλαμβάνονται οι παθογόνοι μικροοργανισμοί.
Τι χρησιμοποιεί ο κορωνοϊός
Ωστόσο, ο νέος κοροναϊός χρησιμοποιεί τα λυσοσώματα ως οδό διαφυγής, αδρανοποιώντας βασικές λειτουργίες τους. «Εξ όσων γνωρίζουμε, μόνο δύο ή τρεις ιοί εξέρχονται από τα μολυσμένα κύτταρα μέσω αυτής της οδού», δήλωσε στο ειδησεογραφικό πρακτορείο Reuters η επικεφαλής ερευνήτρια Dr Nihal Altan-Bonnet, από το ομοσπονδιακό Εθνικό Ίδρυμα Καρδιάς, Πνευμόνων & Αίματος (NIHBL) των ΗΠΑ.
«Επιπλέον, ο νέος κοροναϊός είναι ο μοναδικός ιός με έλυτρο που το κάνει αυτό».
Όπως εξήγησε, όλοι οι άλλοι ιοί με έλυτρο χρησιμοποιούν διαφορετικούς μηχανισμούς για να εξαπλωθούν από κύτταρο σε κύτταρο. Ανάμεσα σε αυτούς τους άλλους ιούς συμπεριλαμβάνονται:
Οι ιοί της γρίπης
Ο ιός της ηπατίτιδας C
Ο ιός Zika
Ο ιός που προκαλεί δάγκειο πυρετό
Ο ιός Έμπολα
Ο ιός του Δυτικού Νείλου
Τι είναι το έλυτρο
Ο κοροναϊός αποτελείται από ένα πρωτεϊνικό περίβλημα (πυρηνικό καψίδιο) που μέσα του περιέχει το γενετικό του υλικό (RNA). Το καψίδιο μαζί με το RNA αποτελούν το λεγόμενο νουκλεοκαψίδιο.
Γύρω από αυτό τον σχηματισμό υπάρχει ένα άλλο περίβλημα, σαν φάκελος, που το περικλείει. Το περίβλημα αυτό λέγεται έλυτρο και αποτελείται από λιπίδια και πρωτεΐνες. Λόγω των λιπιδίων, όπως αναφέρει το iatropedia.gr διαλύεται εύκολα από το σαπούνι, γι’ αυτό το καλό σαπούνισμα με χλιαρό νερό απαλλάσσει τα χέρια μας από τον ιό.
Απενεργοποιεί τα λυσοσώματα
Όπως εξήγησε η Dr. Altan-Bonnet, υπό φυσιολογικές συνθήκες, μόλις τα λυσοσώματα διασπάσουν τους παθογόνους μικροοργανισμούς σε μικροσκοπικά κομμάτια, τα προωθούν στην επιφάνεια του μολυσμένου κυττάρου. Με αυτό τον τρόπο ενημερώνουν το ανοσοποιητικό σύστημα για την παρουσία του εισβολέα.
Ωστόσο ο νέος κοροναϊός απενεργοποιεί τη διαδικασία προώθησης του λυσοσώματος. Έτσι, παρεμποδίζει την ενημέρωση του ανοσοποιητικού.

Το παντεσπάνι, ο μισθός και το γούστο των φτωχών

Περίπου πριν από 150 χρόνια, οι πιο φτωχοί ανάμεσα στο λαό της Γαλλίας, ξεκίνησαν για τις Βερσαλίες όπου κατοικούσε ο Βασιλιάς και η γυναίκα του...

Οι φτωχοί στάθηκαν μπροστά απο το παλάτι και φώναζαν: δεν έχουμε ψωμί, δεν έχουμε ψωμί! 
Τόσο πολύ ήταν απελπισμένοι. 
Η Βασίλισσα Μαρία Αντουανέττα τους κοίταξε απο το παράθυρο και ρώτησε έναν αξιωματικό: 
-Τι θέλουν όλοι αυτοί οι άνθρωποι;

- Μεγαλειότατη, απάντησε ο αξιωματούχος, θέλουν ψωμί...
Η Βασίλισσα κούνησε το κεφάλι της με έκπληξη:
- Δεν έχουν αρκετό ψωμί; 
Ρώτησε. 

Μα τότε, γιατί δεν τρώνε παντεσπάνι;

Αυτή η φανταστική αφήγηση, γράφτηκε απο τον Erich Kastner το 1931 στο παιδικό βιβλίο Petit Point et ses amis, μεταφέροντας μια παλιότερη ιστορία του Jean Jacques Rousseau, για 

"μια μεγάλη πριγκίπισσα" που απαντούσε στους πεινασμένους χωρικούς 

"Ας φάνε παντεσπάνι". 

Η φράση αυτή συνδέθηκε με τη βασίλισσα Μαρία Αντουανέτα και έμελλε να εδραιώσει τη φήμη της στα πέρατα του κόσμου. 

Το ότι δεν ειπώθηκε ποτέ, λίγη σημασία έχει.

Στα χρόνια που ακολούθησαν μέχρι σήμερα, θα συμβολίζει πάντοτε την απόσταση που χωρίζει την άρχουσα τάξη – εκείνη που είτε λόγω πολιτικής ή οικονομικής ισχύος βρίσκεται στα κέντρα των αποφάσεων- απο το λαό...

read more:Φραγκίσκα Μεγαλούδη

thepressproject.gr