Τετάρτη 14 Απριλίου 2021

Δήλωση Άρνησης Εμβολιασμού

Του Δημητρίου Νικ. Δασκαλάκη, Δικηγόρου Αθηνών

 Επειδή πολλοί συμπολίτες μας διακατέχονται από έντονη ανησυχία και προβληματισμό για την αναγκαιότητα ή μη του εμβολιασμού κατά του κορωνοϊού, ως μέσου αντιμετώπισης της πανδημίας της ασθένειας COVID-19 και για τους κινδύνους που συνεπάγεται ως προς την ανθρώπινη υγεία, επεξεργαστήκαμε ένα κείμενο με τον τίτλο «Δήλωση Άρνησης Εμβολιασμού κατά του κορωνοϊού SARS–CoV-2».

  Το κείμενο αυτό εμπεριέχει ορισμένους αληθινούς, βάσιμους και ουσιώδεις λόγους με τους οποίους επιχειρείται να αιτιολογηθεί τεκμηριωμένα η αρνητική τοποθέτηση των πολιτών να υποβληθούν στην εμβολιαστική διαδικασία. Αφορά κυρίως τους εργαζομένους στον δημόσιο και ιδιωτικό τομέα που αρνούνται εκ λόγων ατομικής υγείας ή προσωπικής και κοινωνικής συνειδήσεως να συναινέσουν στην διενέργεια του εμβολιασμού, απευθύνεται δε στην διεύθυνση του προσωπικού της εργοδότριας εταιρείας ή ν.π.δ.δ.

 Τίθεται στην δημοσιότητα η κατωτέρω αναφερόμενη δήλωση, προκειμένου όσοι εκ των συμπολιτών μας επιθυμούν, να δύνανται ευχερώς κατά την κρίση τους να την αξιοποιήσουν, ώστε να αποκρούσουν επιτυχέστερα την τυχόν ασκούμενη ψυχολογική ή λεκτική πίεση, τον εκφοβισμό ή την απειλή που αποβλέπει στον εξαναγκασμό τους σε εμβολιασμό. Η δήλωση αυτή έχει ως ακολούθως:

  ΔΗΛΩΣΗ ΑΡΝΗΣΗΣ ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟΥ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΚΟΡΩΝΟΪΟΥ SARS–CoV-2 

(Αναγράφονται τα στοιχεία του δηλούντος, δηλαδή το όνομα, επώνυμο, πατρώνυμο και η διεύθυνση κατοικίας και απευθύνεται στην διεύθυνση (ή τμήμα) προσωπικού του Ν.Π.Δ.Δ ή Ν.Π.ΙΔ.Δ ή εμπορικής εταιρείας και γενικά σε κάθε εργοδότη).

   Κατ΄ αρχάς αισθάνομαι την υποχρέωση να σας ευχαριστήσω για το ενδιαφέρον και την μέριμνα που επιδεικνύετε για την ασφάλεια και την υγεία των εργαζομένων.

  Για λόγους κυρίως που άπτονται της προστασίας της ατομικής μου υγείας καθώς επίσης και για λόγους προσωπικής και κοινωνικής συνειδήσεως σε συνδυασμό με όσα αναγνωρίζονται από την κείμενη νομοθεσία, δεν συναινώ, ούτε τώρα στην παρούσα χρονική περίοδο, αλλά ούτε και στο μέλλον να υποβληθώ στην διαδικασία του εμβολιασμού κατά του κορωνοϊού SARS–CoV-2, για τους εξής αναφερόμενους ορθούς, νόμιμους και βάσιμους λόγους και αιτίες καθώς και για όσους άλλους επιφυλάσσομαι να εκθέσω στο μέλλον.

  Κατά την διάρκεια των τελευταίων μηνών παρατηρείται στην πατρίδα μας αλλά και παγκοσμίως μια πρωτοφανής και τεράστια κινητοποίηση των αρμοδίων υγειονομικών αρχών και κυβερνητικών οργανισμών (Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης) για τον εμβολιασμό της συντριπτικής πλειονότητας του ελληνικού πληθυσμού κατά του κορωνοϊού SARS–CoV-2 προκειμένου να αντιμετωπιστεί η πανδημία της ασθένειας COVID-19.

  Στο σημείο αυτό, οφείλω να διευκρινίσω ότι η άρνησή μου να συμμετέχω στην εμβολιαστική διαδικασία αφορά αποκλειστικά και μόνο την παρούσα κρίση της δημόσιας υγείας που έχει προκληθεί από την πανδημία της COVID-19 και δεν διακατέχομαι γενικά από αντιεμβολιαστικές πεποιθήσεις, αφού παραδέχομαι και αναγνωρίζω ότι ο εμβολιασμός αποτελεί σημαντική κατάκτηση της ιατρικής επιστήμης και συνιστά καίρια προληπτική ιατρική πράξη που συμβάλλει στην προστασία των ανθρώπων από σοβαρά λοιμώδη νοσήματα. Το εν λόγω παρεμβατικό μέτρο αποτελεί το κυριότερο εργαλείο για την πρωτογενή πρόληψη των μεταδοτικών και θανατηφόρων ασθενειών και ταυτοχρόνως ένα αποτελεσματικό μέσο διαφύλαξης της δημόσιας υγείας.

ΛΟΓΟΙ ΑΡΝΗΣΗΣ ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟΥ:

1) Σήμερα, για να διενεργηθεί στην ιατρική πράξη οιουδήποτε είδους διαγνωστική, προληπτική ή θεραπευτική επέμβαση, το ενδιαφερόμενο πρόσωπο θα πρέπει να είναι ελεύθερο να συναινέσει στην επίμαχη ιατρική πράξη ή αντιθέτως να την αρνηθεί, εφόσον προηγηθεί η απαραίτητη ενημέρωσή του.

Συνακόλουθα ο εμβολιασμός δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί χωρίς την συναίνεση του προσώπου η οποία είναι αλληλένδετη με την ελεύθερη βούλησή του. Σε αυτό το πλαίσιο γίνεται λόγος για την «ενημερωμένη συναίνεση του ασθενούς» (informed consent) ως θεμελιώδη αρχή του Δικαίου και της Ιατρικής Δεοντολογίας.

Μέχρι σήμερα, η Σύμβαση του ΟΒΙΕΔΟΥ -Σύμβαση για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και την Βιοϊατρική- αποτελεί το μοναδικό νομικώς δεσμευτικό κείμενο του διεθνούς δικαίου σε σχέση με τις εφαρμογές της Βιολογίας και της Ιατρικής.

Ειδικότερα, η Σύμβαση του ΟΒΙΕΔΟΥ κυρώθηκε από την Ελληνική Πολιτεία με τον Ν. 2619/1998 (ΦΕΚ Α’ 132) και έχει την ισχύ που ορίζει το άρθρο 28 παρ. 1 του Συντάγματος, δηλ. η Σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της αξιοπρέπειας του ατόμου σε σχέση με τις εφαρμογές της βιολογίας και της ιατρικής: Σύμβαση για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και τη Βιοϊατρική .

Συγκεκριμένα στο άρθρο 5 αυτής προβλέπεται ότι:

«Επέμβαση σε θέματα υγείας μπορεί να υπάρξει μόνον αφού το ενδιαφερόμενο πρόσωπο δώσει την ελεύθερη συναίνεσή του, κατόπιν προηγούμενης σχετικής ενημέρωσής του».

Επιπροσθέτως, στην ίδια κατεύθυνση κινείται και η διάταξη του άρθρου 12 § 1 του Κώδικα Ιατρικής Δεοντολογίας (Ν. 3418/2005) όπου ορίζεται ότι:

«Ο ιατρός δεν επιτρέπεται να προβεί στην εκτέλεση οποιασδήποτε ιατρικής πράξης χωρίς την προηγούμενη συναίνεση του ασθενή.

2.  Προϋποθέσεις της έγκυρης συναίνεσης του ασθενούς είναι οι ακόλουθες:

α) Να παρέχεται μετά από πλήρη, σαφή και κατανοητή ενημέρωση, σύμφωνα με το προηγούμενο άρθρο.

β) Ο ασθενής να έχει ικανότητα για συναίνεση.

αα) Αν ο ασθενής είναι ανήλικος, η συναίνεση δίδεται από αυτούς που ασκούν τη γονική μέριμνα ή έχουν την επιμέλειά του. Λαμβάνεται όμως, υπόψη και η γνώμη του, εφόσον ο ανήλικος, κατά την κρίση του ιατρού, έχει την ηλικιακή, πνευματική και συναισθηματική ωριμότητα να κατανοήσει την κατάσταση της υγείας του, το περιεχόμενο της ιατρικής πράξης και τις συνέπειες ή τα αποτελέσματα ή τους κινδύνους της πράξης αυτής. Στην περίπτωση της παραγράφου 3 του άρθρου 11 απαιτείται πάντοτε η συναίνεση των προσώπων που ασκούν τη γονική μέριμνα του ανηλίκου.

ββ) Αν ο ασθενής δεν διαθέτει ικανότητα συναίνεσης, η συναίνεση για την εκτέλεση ιατρικής πράξης δίδεται από τον δικαστικό συμπαραστάτη, εφόσον αυτός έχει ορισθεί. Αν δεν υπάρχει δικαστικός συμπαραστάτης, η συναίνεση δίδεται από τους οικείους του ασθενή. Σε κάθε περίπτωση, ο ιατρός πρέπει να προσπαθήσει να εξασφαλίσει την εκούσια συμμετοχή, σύμπραξη και συνεργασία του ασθενή, και ιδίως εκείνου του ασθενή που κατανοεί την κατάσταση της υγείας του, το περιεχόμενο της ιατρικής πράξης, τους κινδύνους, τις συνέπειες και τα αποτελέσματα της πράξης αυτής.

γ) Η συναίνεση να μην είναι αποτέλεσμα πλάνης, απάτης ή απειλής και να μην έρχεται σε σύγκρουση με τα χρηστά ήθη.

δ) Η συναίνεση να καλύπτει πλήρως την ιατρική πράξη και κατά το συγκεκριμένο περιεχόμενό της και κατά το χρόνο της εκτέλεσής της».

Από την παράθεση των παραπάνω νομικών διατάξεων προκύπτει ότι η αρχή της ελεύθερης συναίνεσης του ασθενούς ανάγεται σε κομβικό και καθοριστικό σημείο για την διενέργεια κάθε ιατρικής πράξης, επομένως και του εμβολιασμού.

Επίσης, εκ των ως άνω διατάξεων καθίσταται σαφές ότι η συναίνεση που χορηγείται για να είναι έγκυρη, πρέπει να είναι απαλλαγμένη από κάθε εξωτερική πίεση, απειλή ή ψυχικό εξαναγκασμό.

Υπό τις διαγραφόμενες όμως κοινωνικές συνθήκες της έντονης ψυχολογικής τρομοκρατίας, της διαρκούς τηλεοπτικής προπαγάνδας και της πλύσης εγκεφάλου, της παραπληροφόρησης καθώς και της έλλειψης αντικειμενικής και πολυφωνικής ενημέρωσης (εν σχέσει προς τις ενδεχόμενες σοβαρές παρενέργειες του εμβολιασμού), του εκφοβισμού των πολιτών με τον κοινωνικό στιγματισμό και αποκλεισμό τους από την κοινωνικοοικονομική ζωή, στην περίπτωση που αρνηθούν να εμβολιασθούν, υπονομεύεται η προσπάθεια για την πλήρη, σαφή, κατανοητή και αντικειμενική ενημέρωση των ανθρώπων αναφορικά με τα οφέλη και τις παρενέργειες του εμβολιασμού, με συνέπεια η συναίνεση των πολιτών να πάσχει ακυρότητος, αφού δύναται να χαρακτηρισθεί ως προϊόν ψυχικού εξαναγκασμού, εσκεμμένης παραπλάνησης και υποκρυπτόμενης απειλής.

Συνεπώς βάσιμα και δικαιολογημένα υποστηρίζω ότι η άσκηση συνεχούς ψυχολογικής πίεσης, ο διαρκής εργασιακός εκφοβισμός και η συστηματική καλλιέργεια κλίματος ανασφάλειας αποσκοπούν στην κάμψη και εν τέλει στην εξουδετέρωση της ελεύθερης βούλησης του ανθρώπου και στην ισοπέδωση των προσωπικών του αντιστάσεων, ώστε να συρθεί χωρίς την συναίνεσή του και ενάντια στην θέλησή του στην εμβολιαστική καρέκλα.

Ως εκ τούτου η συστηματική και μεθοδευμένη παραβίαση της νομοθετικώς κατοχυρωμένης και δεσπόζουσας στον χώρο της ιατρικής επιστήμης, καθώς και στον Κώδικα Ιατρικής Δεοντολογίας, αρχής της ελεύθερης συναίνεσης του ασθενούς πριν από την διενέργεια οποιασδήποτε ιατρικής πράξης, με βρίσκει απολύτως αντίθετο/αντίθετη και διαχωρίζω την θέση μου, δηλώνοντας με παρρησία προς κάθε αρμόδια Αρχή ότι αρνούμαι να συμμετέχω στην εμβολιαστική διαδικασία κατά του κορωνοϊού SARS–CoV-2, η οποία μαζικοποιεί και αποπροσωποποιεί τον άνθρωπο, προσβάλλει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και καταργεί την ελεύθερη βούλησή του.

3) Στους κόλπους της επιστημονικής ιατρικής κοινότητας επικρατεί έντονη διχογνωμία και έχουν διατυπωθεί από έγκριτους επιστήμονες, με τρόπο σαφή και τεκμηριωμένο, διαφορετικές απόψεις αναφορικά με την ασφάλεια, την αποτελεσματικότητα, την διάρκεια της ανοσίας και τις παρενέργειες του εμβολίου στην ψυχοσωματική υγεία του ανθρώπου, με συνέπεια το σύνολο του ιατρικού κόσμου να παρουσιάζει εγγενή αδυναμία να εκφέρει ενιαίο, έγκυρο, σαφή και αξιόπιστο επιστημονικό λόγο σχετικά με μια σωρεία θεμελιωδών ζητημάτων που άπτονται του εμβολίου, ώστε οι κριτικά σκεπτόμενοι, ελεύθεροι και απαλλαγμένοι από τον φόβο της τηλεοπτικής προπαγάνδας πολίτες να αρνούνται απολύτως δικαιολογημένα να συμμετέχουν στην εμβολιαστική διαδικασία.

Στις γραμμές που ακολουθούν θα επιχειρήσω να αναδείξω την απουσία αποσαφηνισμένου, έγκυρου και τεκμηριωμένου επιστημονικού λόγου και την έλλειψη αξιόπιστων ιατρικών συμπερασμάτων και απαντήσεων σχετικά με θεμελιώδη ερωτήματα που συνδέονται αιτιωδώς με την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα του εμβολίου και με την εν γένει εμβολιαστική διαδικασία που οφείλουν να απασχολούν κάθε πολίτη που επιδεικνύει εύλογο και δικαιολογημένο ενδιαφέρον για την προστασία της ατομικής του υγείας, η οποία βρίσκει συνταγματική αναφορά στην διάταξη του άρθρου 5 παραγ. 5 του Συντάγματος, σύμφωνα με την οποία: «Καθένας έχει δικαίωμα στην προστασία της υγείας και της γενετικής του ταυτότητας».

Α) Είναι το εμβόλιο ασφαλές και αποτελεσματικό; Ποια επιστημονικά ευρήματα υπάρχουν και σε ποια ιατρικά περιοδικά εγνωσμένου κύρους έχουν δημοσιευθεί κλινικές μελέτες που δικαιολογούν και υποστηρίζουν την ασφάλεια και αποτελεσματικότητά του;

Αξίζει να τονιστεί με έμφαση ότι τα δελτία τύπου των φαρμακευτικών εταιρειών σχετικά με την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια των παραγόμενων εμβολίων, χωρίς όμως να συνοδεύονται από τις αντίστοιχες έγκυρες και τεκμηριωμένες ιατρικές αποδείξεις, οι οποίες κατά την συνήθη επιστημονική δεοντολογία και πρακτική, θα πρέπει να καταχωρίζονται σε έγκριτα ιατρικά περιοδικά παγκοσμίου κύρους, ώστε να αξιολογηθούν από ανεξάρτητους επιστήμονες και εμπειρογνώμονες του κλάδου υγείας, δεν συνιστούν πειστικές και επαρκείς αποδείξεις.

Αυτοί που θα σπεύσουν να ισχυριστούν ότι τα εμβόλια που χορηγούνται στους πολίτες έχουν λάβει την έγκριση των αρμόδιων ελεγκτικών μηχανισμών και συγκεκριμένα της Υπηρεσίας Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) των Η.Π.Α. και του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων (ΕΜΑ) προς απάντησή τους, αξίζει να σημειωθούν συνοπτικά τα ακόλουθα:

α) Η εγκριτική απόφαση των αρμοδίων φορέων δεν αναφέρεται στην έκδοση νόμιμης άδειας κυκλοφορίας του εμβολίου, αλλά μόνο στην χορήγηση άδειας κατεπείγουσας χρήσης έκτακτης ανάγκης.

β) Σύμφωνα με δημοσιεύματα του ηλεκτρονικού τύπου, στην 22μελή επιτροπή των εμπειρογνωμόνων της αμερικανικής Υπηρεσίας Τροφίμων και Φαρμάκων, τέσσερα μέλη της τοποθετήθηκαν αρνητικά ψηφίζοντας «Όχι» στην άδεια χρήσης του εμβολίου (και ένα απείχε της ψηφοφορίας) χωρίς ποτέ μέχρι σήμερα να δοθεί στην δημοσιότητα το σκεπτικό της μειοψηφούσας άποψης καθώς επίσης, σύμφωνα με τα ίδια δημοσιεύματα, ασκήθηκαν από τις κυβερνήσεις προς τους ως άνω οργανισμούς ασφυκτικές πιέσεις για την επιτάχυνση των διαδικασιών λήψης αποφάσεως νωρίτερα από τις προβλεπόμενες ημερομηνίες.

γ) Υπάρχουν σοβαρές και αξιόπιστες πληροφορίες, χωρίς ωστόσο να έχουν διαψευσθεί αρμοδίως, σύμφωνα με τις οποίες, οι φαρμακευτικές εταιρείες αξιώνουν από τις κυβερνήσεις των κρατών να υπάρχει νομική ρήτρα απαλλαγής αδικοπρακτικής ευθύνης τους, αναφορικά με την καταβολή χρηματικών αποζημιώσεων, σε περίπτωση προσβολής και βλάβης της υγείας των πολιτών εξαιτίας των παρενεργειών από το εμβόλιο και

δ) Ο  Πανελλήνιος Ιατρικός Σύλλογος (ΠΙΣ) με επιστολή του προς τους υπουργούς Δικαιοσύνης και Υγείας ζητά την υιοθέτηση μέτρων απαλλαγής ή περιορισμού της ιατρικής ευθύνης κατά τη διαχείριση της πανδημίας.

   Ο Γενικός Γραμματέας του ΠΙΣ Γιώργος Ελευθερίου μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ δήλωσε τα ακόλουθα: «Είναι γεγονός ότι η αντιμετώπιση της πανδημίας απαίτησε και απαιτεί έκτακτα μέτρα διαχείρισης με πολιτικά χαρακτηριστικά πολλές φορές. Ταυτόχρονα δεν υπάρχουν σαφή θεραπευτικά πρωτόκολλα, καθώς έχουμε να κάνουμε με ένα νέο είδος ιού, ενώ συγχρόνως αναπτύσσονται θεραπείες που εφαρμόζονται για πρώτη φορά».

Στην επιστολή του Πανελληνίου Ιατρικού Συλλόγου επισυνάπτεται και η γνωμοδότηση του νομικού του συμβούλου στην οποία διατυπώνεται και η ακόλουθη άποψη: «Η άγνωστη φύση της ασθένειας, η ανυπαρξία δεδομένων και μελετών των επιπτώσεων της, καθώς και η μη ύπαρξη συγκεκριμένης ενδεδειγμένης φαρμακευτικής αγωγής καθιστούν το έργο της ιατρικής αντιμετώπισης των περιστατικών εξαιρετικά δυσχερές. Αυτό το ιδιόμορφο πλαίσιο εκτέλεσης των ιατρικών καθηκόντων απαιτεί αντίστοιχη προσέγγιση και από νομικής πλευράς αναφορικά με την ιατρική ευθύνη». (Βλέπετε σχετικώς: https://www.skai.gr/news/greece/anagki-asylias-apo-iatriki-eythyni-stin-pandimia-epistoli-giatron-se-kyvernisi)

Β.) Εμποδίζουν τα εμβόλια την μετάδοση του κορωνοϊού και την εξάπλωση της Covid-19; Σχετικές μελέτες ανεξάρτητων επιστημόνων έχουν δημοσιευθεί σε έγκριτα επιστημονικά περιοδικά;

Ο Καθηγητής Πολιτικής της Υγείας στο London School of Economics (LSE) κ. Ηλίας Μόσιαλος τόνισε ότι κανείς δεν γνωρίζει αν ο εμβολιασμός αποτρέπει την διασπορά του κορωνοϊού. Έχει δηλώσει συγκεκριμένα τα εξής: «Τα εμβόλια προστατεύουν εμάς, δεν γνωρίζουμε αν εμποδίζουν την διασπορά της νόσου». Και συνεχίζει με την αμίμητη δήλωση: «Ενώ έχουμε προστατευτεί, μπορεί να μεταδίδουμε τον κορωνοϊό στους διπλανούς μας, οι οποίοι είναι στις ευπαθείς ομάδες». (Βλέπετε σχετικώς: https://www.pronews.gr/ygeia/944878_imosialos-paramenei-agnosto-ean-emvolio-empodizei-tin-diaspora-toy-ioy)

Επομένως εκ της ως άνω τοποθετήσεως του κ. Μόσιαλου εγείρεται το εξής ερώτημα το οποίο καλείται να απαντήσει με τρόπο σαφή και τεκμηριωμένο η επιστημονική κοινότητα: Πώς εξηγείται επιστημονικά, αυτός που εμβολιάζεται να συνιστά ταυτοχρόνως πηγή κινδύνου διασποράς της νόσου;

Ο Αλμπέρτ Μπουρλά, διευθύνων σύμβουλος της Pfizer, ερωτηθείς από τον παρουσιαστή «παρόλο που θα έχω την προστασία με το εμβόλιο, θα μπορώ να μεταδίδω τον ιό σε άλλους ανθρώπους;», απάντησε ως εξής: «Θεωρώ ότι αυτό είναι κάτι που πρέπει να ερευνηθεί. Δεν είμαστε σίγουροι για αυτό, τη δεδομένη στιγμή, με τα όσα γνωρίζουμε». (Βλέπετε σχετικώς:

https://www.real.gr/covid_19/arthro/mpourla_gia_tin_metadosi_tou_koronoiou_apo_emboliasmenous_den_eimaste_sigouroi-694425/?utm_source=dlvr.it&utm_medium=facebook&utm_campaign=real.gr)

Ο κ. Ηλίας Μόσιαλος σε πρόσφατη ανάρτησή του στο λογαριασμό του στο Facebook προέβη στην διατύπωση της ακόλουθης άποψης: «Τα περισσότερα εμβόλια δεν προστατεύουν πλήρως από τη λοίμωξη, ακόμη και αν μπορούν να εμποδίσουν την εμφάνιση συμπτωμάτων. Ως αποτέλεσμα οι εμβολιασμένοι άνθρωποι μπορούν να μεταφέρουν και να διαδώσουν εν αγνοία τους παθογόνα. Περιστασιακά, μπορούν ακόμη και να ξεκινήσουν επιδημίες». Και συνεχίζει ο ίδιος λέγοντας: «Τα στοιχεία δείχνουν πως η φυσική ανοσία θα διαρκεί πολλούς μήνες, αν και είναι δυνατή η επαναμόλυνση (ιδιαίτερα μετά από ήπια ασθένεια). Το εμβόλιο πιθανότατα θα παρέχει παρόμοιο χρονικό διάστημα προστασίας και θα το γνωρίζουμε και αυτό σύντομα». (Βλέπετε σχετικώς: https://www.pentapostagma.gr/koinonia/6991234_mosialos-ta-emvolia-den-exaleifoyn-tin-diaspora-tis-loimoxis)

Γ.) Πόσο διαρκεί η ανοσία του εμβολιασμού; Θα απαιτείται κατ΄ έτος μαζικός εμβολιασμός; Υπάρχουν σχετικές μελέτες ανεξάρτητων επιστημόνων δημοσιευμένες σε έγκριτα επιστημονικά περιοδικά;

Η καθηγήτρια επιδημιολογίας της Ιατρικής Σχολής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών κ. Αθηνά Λινού, σε τηλεοπτική της συνέντευξη στον «ΑΝΤΕΝΝΑ» και στην εκπομπή «Καλημέρα Ελλάδα», δήλωσε ότι μέχρι και τους τρεις μήνες που έχουν παρακολουθηθεί οι εθελοντές υπάρχουν αντισώματα από το εμβόλιο.

Συνεπώς, όχι μόνο δεν μπορεί να αποκλεισθεί αλλά υφίσταται σοβαρή, σχεδόν βέβαιη, η πιθανότητα να επιβάλλεται περισσότερο από μία φορά τον χρόνο μαζικός εμβολιασμός. Όσοι εκ των πολιτών πιστεύουν ότι θα εμβολιαστούν μία φορά και μετά θα ξεμπερδέψουν, οφείλουν να αναθεωρήσουν άμεσα την στάση τους και να αντικρύσουν κατάματα το ζοφερό μέλλον το οποίο θα απαιτεί τον επαναλαμβανόμενο εμβολιασμό τους. (Βλέπετε σχετικώς: https://youtu.be/39kKfT7Bxvk?t=109)

O καθηγητής Παθολογίας-Λοιμώξεων του ΕΚΠΑ Σωτήρης Τσιόδρας, μιλώντας σε διαδικτυακό σεμινάριο του Φόρουμ Δημόσιας Υγείας και Κοινωνικής Ιατρικής, που πραγματοποιήθηκε στα μέσα Ιανουαρίου τρέχοντος έτους, δήλωσε τα εξής: «Ο κορωνοϊός είναι εδώ για να μείνει και αυτό εξαρτάται από πάρα πολλούς παράγοντες στο μέλλον: σχετίζεται με τη διάρκεια της ανοσίας στον ιό, με την αποτελεσματικότητα του εμβολίου στο να περιορίσει τη διασπορά, την εποχικότητα και τη διαφορά που φέρνει στη διασπορά του ιού και φυσικά στις επιλογές που κάνουν οι κυβερνήσεις και τα άτομα. Πότε θα τελειώσει δεν ξέρουμε» και συνεχίζει λέγοντας: «Ίσως μπούμε σε μια κατάσταση, στην οποία για την αποτελεσματικότητα του εμβολίου θα εξετάζουμε κάθε χρόνο τον ιό για μεταλλάξεις, με ένα δίκτυο αντίστοιχο με την γρίπη και θα εκδίδουμε οδηγίες για το πως θα κατασκευάζεται κάθε χρόνο το εμβόλιο».

(Βλέπετε σχετικώς: https://www.pronews.gr/ygeia/955639_stsiodras-o-koronoios-irthe-gia-na-meinei-ti-eipe-gia-ta-emvolia)

Δ.) Έχουν μελετηθεί οι παρενέργειες του εμβολιασμού στην ανθρώπινη υγεία σε βάθος χρόνου, τουλάχιστον πενταετίας; Οι επιστήμονες θα παρακολουθούν τους εμβολιασθέντες και μετά τον εμβολιασμό τους;

Πάλι η καθηγήτρια επιδημιολογίας της Ιατρικής Σχολής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών κ. Αθηνά Λινού, σε τηλεοπτική της συνέντευξη αυτή την φορά στο «MEGA» και στην εκπομπή «ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΩΡΑ MEGA», δήλωσε χαρακτηριστικά τα εξής: «Οι παρενέργειες συνήθως επικεντρώνονται την πρώτη βδομάδα ή τους πρώτους δύο μήνες. Τώρα μακροχρόνια μπορεί να υπάρξει κάτι, δεν είμαστε θεοί να ξέρουμε τι θα γίνει μετά από 20-30 χρόνια αλλά σκεφτείτε την πιθανότητα να χάσεις τη ζωή σου τώρα σε σχέση να έχεις ένα ήπιο νόσημα…».

(Βλέπετε σχετικώς:

https://www.pronews.gr/ygeia/948967_alinoy-gia-parenergeies-emvolioy-mrna-makrohronia-isos-na-yparxei-kati-vinteo)

Ε.) Αλλοιώνει ή παρεμβαίνει στο ανθρώπινο DNA το εμβόλιο του κορωνοϊού; Υπάρχουν αδιάψευστα και αντικειμενικά επιστημονικά δεδομένα που αποκλείουν την εφιαλτική πιθανότητα παρέμβασης στο DNA;

H γαλλική εφημερίδα Francesoir δημοσίευσε στις 3 Δεκεμβρίου 2020 την επιστολή του Καθηγητή Λοιμωξιολογίας Christian Perronne με τίτλο «Eμβόλιο mRNA»: «Ηχηρή έκκληση από τον καθηγητή Perronne» όπου αναπαράγει την ανοιχτή επιστολή του που δημοσίευσε ο ίδιος στον προσωπικό του λογαριασμό στο facebook και για την οποία μίλησε και στο Sud Radio.

Στην επιστολή του ο καταξιωμένος και θαρραλέος καθηγητής αναφέρει μεταξύ άλλων και τα εξής: «Ποιο είναι λοιπόν το όφελος ενός γενικευμένου εμβολίου για μια ασθένεια της οποίας η θνησιμότητα είναι κοντά στο 0,05%; Όχι. Αυτός ο μαζικός εμβολιασμός δεν είναι απαραίτητος. Επιπλέον, οι κίνδυνοι εμβολιασμού μπορεί να είναι μεγαλύτεροι από τα οφέλη.

Πιο ανησυχητικό είναι ότι πολλές χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Γαλλίας, λένε ότι είναι έτοιμες να ξεκινήσουν τον εμβολιασμό τις επόμενες εβδομάδες, ενώ η ανάπτυξη και η αξιολόγηση αυτών των προϊόντων έχουν επιταχυνθεί και κανένα αποτέλεσμα της επικινδυνότητας αυτών των εμβολίων δεν δημοσιεύθηκε ως σήμερα

Το χειρότερο είναι ότι τα πρώτα «εμβόλια» που προσφέρονται δεν είναι εμβόλια, αλλά προϊόντα γονιδιακής θεραπείας. Θα εγχύσουμε νουκλεϊκά οξέα που θα προκαλέσουν την παραγωγή στοιχείων του ιού από τα δικά μας κύτταρα. Δεν γνωρίζουμε απολύτως τις συνέπειες αυτής της ένεσης, επειδή είναι μια πρεμιέρα στον άνθρωποΤι γίνεται αν τα κύτταρα ορισμένων «εμβολιασμένων» παραγάγουν πάρα πολλά ιικά στοιχεία, προκαλώντας ανεξέλεγκτες αντιδράσεις στο σώμα μας;

Οι πρώτες γονιδιακές θεραπείες θα είναι RNA, αλλά υπάρχουν projects με DNA. Κανονικά, στα κύτταρά μας, το μήνυμα αποστέλλεται από το DNA στο RNA, αλλά το αντίστροφο είναι δυνατό σε ορισμένες περιστάσεις, ειδικά επειδή τα ανθρώπινα κύτταρά μας από την πρωτόλεια εποχή εμπεριέχουν τους λεγόμενους «ενδογενείς» ρετροϊούς ενσωματωμένους στο DNA των χρωμοσωμάτων μας.

Έτσι, ένα RNA ξένο στο σώμα μας και χορηγούμενο με ένεση θα μπορούσε να κωδικοποιήσει το DNA, όπως και το ξένο, το οποίο στη συνέχεια μπορεί να ενσωματωθεί στα χρωμοσώματά μας.

Υπάρχει επομένως πραγματικά ένας κίνδυνος να μετασχηματιστούν οριστικά τα γονίδια μας». (Βλέπετε σχετικώς:

(https://www.pentapostagma.gr/ygeia/6978141_gallos-loimoxiologos-embolio-toy-koronoioy-alloionei-dna)

Ένας άλλος επίσης καταξιωμένος ιατρός μικροβιολόγος, ο Sucharit Bhakdiένας από τους δύο συγγραφείς του βιβλίου «Koρωνοϊός:  Λάθος συναγερμός. Γεγονότα και Αριθμοί», απαντώντας σε ερώτηση της δημοσιογράφου αν το εμβόλιο κατά του κορωνοϊού είναι απαραίτητο δήλωσε: «Πιστεύω ότι είναι απόλυτα επικίνδυνο και σας προειδοποιώ πως αν συνεχίσετε σε αυτή την γραμμή θα καταστραφείτε και είναι τόσο αχρείαστο». (Βλέπετε σχετικώς: https://youtu.be/RZDr3CsfolA?t=8 και

https://www.google.gr/url?sa=t&rct=j&q=&esrc=s&source=web&cd=&cad=rja&uact=8&ved=2ahUKEwi1ufbYz_TtAhVSkMMKHRx6A3QQFjABegQIARAC&url=https%3A%2F%2Fwww.defencenet.gr%2Fasfaleia%2F905537_dr-sucharit-bhakdi-sto-fox-news-embolio-gia-ton-koronoio-tha-einai-i-katastrofi-sas&usg=AOvVaw3GT0OABik3cZoMOgk8j7gx)

ΣΤ.) Υφίσταται κίνδυνος επικίνδυνης μετάλλαξης του κορωνοϊού εξαιτίας του ταυτόχρονου μαζικού εμβολιασμού της ανθρωπότητας;

Πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψιν από τους διαχειριστές της υγειονομικής κρίσης η πιθανότητα όσοι εμβολιασθούν να προκαλέσουν δυσμενέστερη μετάλλαξη του ιού, έναντι του οποίου ανοσοποιούνται και να μεταδώσουν ακουσίως τον μεταλλαγμένο ιό στον πληθυσμό.
Στο πλαίσιο του πολέμου με τον «αόρατο εχθρό» εκτιμάται ως πολύ πιθανό, ότι ο ιός αντιλαμβανόμενος τον τεράστιο κίνδυνο που συνιστά για την ύπαρξή του ο ταυτόχρονος μαζικός εμβολιασμός της ανθρωπότητας που απειλεί να τον εξαφανίσει, θα θελήσει να αμυνθεί «μέχρις εσχάτων» παραμένοντας ζωντανός με την μετάλλαξή του και την παραγωγή νέων στελεχών που  ξεφεύγουν από τα αντισώματα που γεννούν τα εμβόλια με απρόβλεπτες συνέπειες για την δημόσια υγεία.

Ζ.) Τα υπάρχοντα εμβόλια παρέχουν πλήρη προστασία έναντι των μεταλλάξεων του κορωνοϊού;

Ο Καθηγητής Πολιτικής της Υγείας στο London School of Economics (LSE) κ. Ηλίας Μόσιαλος, μιλώντας στην τηλεοπτική εκπομπή της ελληνικής τηλεόρασης «Ειδικές Αποστολές», αναφέρθηκε και στις μεταλλάξεις λέγοντας ότι «τα εμβόλια που έχουμε στη διάθεσή μας ανταποκρίνονται στο βρετανικό στέλεχος, εκεί που υπάρχουν μερικές αμφιβολίες είναι για το στέλεχος της Νοτίου Αφρικής».

Εκ της δημόσιας τοποθετήσεως του κ. Μόσιαλου προκύπτει αναμφισβήτητα ότι τα υφιστάμενα εμβόλια δεν  παρέχουν καμία απολύτως προστασία για την αντιμετώπιση του νοτιοαφρικανικού στελέχους του κορωνοϊού και όσοι εμβολιάζονται δεν αποκτούν ούτως ή άλλως επαρκή κάλυψη για την αντιμετώπιση της πανδημίας της covid-19. (Βλέπετε σχετικώς: https://www.pentapostagma.gr/koinonia/6989708_mosialos-tha-anaptyhthoyn-kainoyrgia-embolia-kata-ton-metallaxeon)

Για το στέλεχος 20Η/501Y.V2 (της Νοτίου Αφρικής) η έκθεση του ΠΟΥ αναφέρει αυξημένη μεταδοτικότητα κατά περίπου 50%, αλλά μάλλον χωρίς επίπτωση στην σοβαρότητα και θνητότητα της νόσου. Όμως σχετικά με την αποτελεσματικότητα των εμβολίων, όσον αφορά τα εμβόλια της Moderna και Pfizer-BioNTech, φαίνεται να επηρεάζεται η δυνατότατα εξουδετέρωσης, αλλά είναι άγνωστο αν επηρεάζεται η προστασία από την εκδήλωση της νόσου. (Βλέπετε σχετικώς: https://www.google.gr/url?sa=t&rct=j&q=&esrc=s&source=web&cd=&cad=rja&uact=8&ved=2ahUKEwjFu4Hl7Y7vAhWox4UKHaNJAV8QxfQBMAN6BAgJEA0&url=https%3A%2F%2Fwww.tovima.gr%2F2021%2F02%2F28%2Fscience%2Fkoronoios-oi-metallakseis-anatrepoun-ta-dedomena-gia-ta-emvolia%2F&usg=AOvVaw2VEwMsHnyiGyG9Sf-hadrh)

Η.) Τα εμβόλια mRNA δύνανται να προκαλέσουν μελλοντικά άλλες ασθένειες;

Σε μια νέα έρευνα-μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Microbiology & Infectious Diseases ο Αμερικανός Ανοσολόγος J. Bart Classen προειδοποιεί ότι η τεχνολογία mRNA που χρησιμοποιείται στα εμβόλια Pfizer και Moderna θα μπορούσε να δημιουργήσει «νέους πιθανούς μηχανισμούς» ανεπιθύμητων γεγονότων που θα μπορούσαν να χρειαστούν χρόνια για να εκδηλωθούν.

Σε ένα νέο άρθρο έρευνας που δημοσιεύθηκε στη Microbiology & Infectious Diseases, ο ίδιος βετεράνος ανοσολόγος εκφράζει παρόμοιες ανησυχίες και γράφει ότι «τα εμβόλια COVID που βασίζονται σε mRNA έχουν τη δυνατότητα να προκαλέσουν περισσότερες ασθένειες απ’ ό,τι η επιδημία COVID -19».

Για δεκαετίες, ο ανοσολόγος J. Bart Classen δημοσίευσε άρθρα διερευνώντας πώς ο εμβολιασμός μπορεί να οδηγήσει σε χρόνιες ασθένειες όπως ο διαβήτης τύπου 1 και τύπου 2 – όχι αμέσως, αλλά τρία ή τέσσερα χρόνια αργότερα.

(Βλέπετε σχετικώς: https://dimpenews.com/2021/02/20/%ce%b5%cf%80%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%b7%ce%bc%ce%bf%ce%bd%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%ce%bc%ce%b5%ce%bb%ce%ad%cf%84%ce%b7-%ce%b1%ce%bd%ce%bf%cf%83%ce%bf%ce%bb%cf%8c%ce%b3%ce%bf%cf%85-%cf%84%ce%b1-%ce%b5%ce%bc/)

Θ.) Για την παρασκευή των εμβολίων χρησιμοποιήθηκαν κύτταρα εκτρωμένων εμβρύων;

Ο ιερέας Στυλιανός Καρπαθίου, Θεολόγος, Ψυχίατρος και Διδάκτωρ Βιοηθικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, σε ανοικτή επιστολή του προς την Ιερά Σύνοδο της Ιεραρχίας της Ελλάδας αναφέρει επί λέξει τα εξής: «Μέσα, όμως, στον παροξυσμό της ερευνητικής γενετικής μηχανής, ο άνθρωπος  δεν δίστασε να  χρησιμοποιήσει ακόμα και αθέμιτες διαδικασίες, με την αιτιολογία, ότι ο σκοπός αγιάζει τα μέσα. Έτσι, φθάσαμε στο σημείο να χρησιμοποιούνται ανθρώπινα κύτταρα εκτρωμένων εμβρύων για την πειραματική προεργασία παραγωγής εμβολίων, με την επίφαση της σωτηρίας της ανθρωπότηταςΤα εμβόλια κατά του SARSCOV-2 των φαρμακευτικών εταιριών, που προωθούνται σήμερα με γρήγορους ρυθμούς και ανερμήνευτη επιμονή για ανθρώπινη χρήση, προέρχονται από την παραπάνω ανθρωποκτόνο  διαδικασία. Αντιθέτως,  την ίδια  στιγμή υπάρχουν άλλες εμβολιαστικές δυνατότητες, που στηρίζονται στον κλασσικό και ηθικά άμεμπτο τρόπο, τον οποίο η ίδια η φύση μας δίδαξε, χωρίς να προσβάλλεται  η ιερότητα του  αδιαπραγμάτευτου αγαθού της ανθρώπινης ζωής, οι οποίες όμως, είναι προκλητικά παραθεωρημένες από τις κρατικές εξουσίες». (Βλέπετε σχετικώς: https://www.vimaorthodoxias.gr/eipan/epistoli-toy-psychiatroy-p-stylianoy-karpathioy-gia-to-zitima-toy-emvolioy-pros-tin-iera-synodo/)

Και το τελευταίο ερώτημα: Με τον εμβολιασμό θα υπάρξει επιστροφή στην κανονικότητα;

Οι κυβερνήσεις και οι επιχειρήσεις αποδέχονται όλο και περισσότερο αυτό που έχουν προειδοποιήσει εδώ και καιρό οι επιδημιολόγοι: Το παθογόνο νέο δεδομένο της ζωής μας θα κυκλοφορεί για χρόνια, ή ακόμη και δεκαετίες, αφήνοντας την κοινωνία να συνυπάρχει με την Covid-19 και ενδεχομένως με άλλες ενδημικές ασθένειες, όπως η γρίπη, η ιλαρά και ο ιός HIV.

Η ευκολία με την οποία εξαπλώνεται ο κορονοϊός, η εμφάνιση νέων στελεχών και η ελλιπής πρόσβαση σε εμβόλια σε μεγάλα μέρη του κόσμου σημαίνουν ότι ο κορωνοϊός SARS–CoV-2 θα μπορούσε να μετατοπιστεί από μια πανδημία σε ενδημική κατάσταση, υποδηλώνοντας διαρκείς τροποποιήσεις στην προσωπική και κοινωνική συμπεριφορά, λένε οι επιδημιολόγοι.

«Περνώντας από τις φάσεις της θλίψης, πρέπει να φτάσουμε στη φάση αποδοχής ότι η ζωή μας δεν πρόκειται να είναι η ίδια», δήλωσε ο Thomas Frieden, πρώην διευθυντής του Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων των ΗΠΑ. «Δεν νομίζω ότι ο κόσμος έχει αντιληφθεί πραγματικά το γεγονός ότι πρόκειται για μακροπρόθεσμες αλλαγές».

(Βλέπετε σχετικώς:

https://www.google.gr/url?sa=t&rct=j&q=&esrc=s&source=web&cd=&cad=rja&uact=8&ved=2ahUKEwiqtt2V5I_vAhUuxIUKHRM4AE4QFjAAegQIARAD&url=https%3A%2F%2Fwww.pentapostagma.gr%2Fygeia%2F6989660_pote-xana-den-tha-einai-i-zoi-mas-idia-tha-zoyme-pleon-stin-skia-toy-koronoioy&usg=AOvVaw0kDIUEhqTUEygKjtxYPoSu)

Επίσης οι εμβολιασθέντες πρέπει να συνεχίσουν να ακολουθούν τα μέτρα πρόληψης της διασποράς του κορωνοϊού SARS–CoV-2, δηλαδή μάσκα προσώπου (ίσως αυτοί θα είναι οι πρώτοι που θα υποχρεωθούν στην εφαρμογή της διπλής μάσκας), τήρηση απόστασης δύο μέτρων, αποφυγή συνωστισμού, τήρηση αυστηρών μέτρων ατομικής υγιεινής, προκειμένου να προστατεύσουν τον εαυτό τους και το στενότερο οικογενειακό και επαγγελματικό τους περίγυρο.

Ο Xenry Kissinger, ο 96χρονος πρώην σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας και πρώην Υπουργός Εξωτερικών των Η.Π.Α. επί κυβερνήσεων Nixon και Ford, αυθεντία, παρά το προχωρημένο της ηλικίας του, σε θέματα εξωτερικής πολιτικής της παγκοσμιοποίησης σε άρθρο του στην εφημερίδα «Wall Street Journal» της 3-4-2020 με τίτλο «Η Πανδημία του Κορωνοϊού θα αλλάξει για πάντα την Παγκόσμια Τάξη» υποστήριξε μεταξύ άλλων την εξής θέση: «Η πραγματικότητα είναι ότι ο κόσμος δεν θα είναι ποτέ ο ίδιος μετά τον κορωνοϊό».

(Βλέπετε σχετικώς:

https://www.google.gr/url?sa=t&rct=j&q=&esrc=s&source=web&cd=&cad=rja&uact=8&ved=2ahUKEwiK-Kep6Y_vAhVQzYUKHciVDyoQFjAAegQIAxAD&url=https%3A%2F%2Fwww.capital.gr%2Fdiethni%2F3443632%2Fxenri-kisingker-i-pandimia-tou-koronoiou-tha-allaxei-gia-panta-tin-pagkosmia-taxi&usg=AOvVaw0NlpUPW0xkckVVYqKAY1iM)

Ο κ. Μητσοτάκης, σε ένα από τα βαρυσήμαντα διαγγέλματα του, εκείνο της 28ης Απριλίου 2020, απευθυνόμενος στον ελληνικό λαό, τόνισε σε δραματικό τόνο και εμφατικά τα εξής: «Ακούμε τις συμβουλές των ειδικών για την προστατευτική μάσκα. Η χρήση της ίσως θα καλύπτει κάποια χαρακτηριστικά μας. Θα σηματοδοτεί όμως το σοβαρό πρόσωπο της ευθύνης μας. Όλα αυτά πρέπει να μας γίνουν δεύτερη φύση, γιατί δεν υπάρχει επιστροφή στην προ κορωνοϊού πραγματικότητα. Ζούμε ΗΔΗ αλλιώς».

Επειδή για πρώτη φορά εφαρμόζεται καθολικό πρόγραμμα ταυτόχρονου μαζικού εμβολιασμού ολόκληρης της ανθρωπότητας.

Επειδή για πρώτη φορά παράγεται εμβόλιο με την τεχνολογία mRNA, η οποία δεν έχει δοκιμασθεί ποτέ κατά το παρελθόν στον άνθρωπο.

Επειδή για πρώτη φορά οι κυβερνήσεις όλου του κόσμου μιλούν συντονισμένα για τον «αόρατο εχθρό» και επιβάλλουν ομοιόμορφα σε παγκόσμιο επίπεδο πολιτικές εγκλεισμού (lockdown) και μέτρα κοινωνικής αποστασιοποίησης των πολιτών, με ταυτόχρονη συρρίκνωση ή και κατάργηση των ατομικών ελευθεριών.

Επειδή για πρώτη φορά στην ιστορία της ανθρωπότητας, σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα από την εμφάνιση του κορωνοϊού, οργανώνεται και υλοποιείται από τις φαρμακευτικές εταιρείες, ύστερα από την πλουσιοπάροχη χρηματοδότηση των κυβερνήσεων, μαζική παραγωγή εμβολίων, πριν ακόμη ληφθεί έγκριση από τους αρμόδιους ελεγκτικούς οργανισμούς.

Επειδή για πρώτη φορά στην ιστορία της ανθρωπότητας οι κυβερνήσεις των κρατών οργανώνουν διαφημιστικές εκστρατείες, κατασπαταλώντας εκατομμύρια ευρώ, προκειμένου οι πολίτες να «πεισθούν» για την αναγκαιότητα του εμβολιασμού τους.

Επειδή υπάρχουν αδιαμφισβήτητα αντιφατικές και αλληλοαναιρούμενες ιατρικές αναφορές για την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα των εμβολίων.

Επειδή δεν γνωρίζουμε τεκμηριωμένα, αν τα εμβόλια εμποδίζουν την διασπορά της νόσου.

Επειδή οι εμβολιασμένοι άνθρωποι μπορούν να μεταφέρουν και να διαδώσουν εν αγνοία τους παθογόνα.

Επειδή είναι άγνωστη η διάρκεια της ανοσίας του εμβολιασμού.

Επειδή κρίνεται πολύ πιθανό να υποβαλλόμαστε τουλάχιστον δύο φορές ετησίως σε μαζικό επαναλαμβανόμενο εμβολιασμό, ώστε να αποκτήσουμε «εμβολιαστική κουλτούρα».

Επειδή δεν έχουν μελετηθεί και αναλυθεί σε βάθος χρόνου οι παρενέργειες του εμβολιασμού στην ψυχοσωματική υγεία του ανθρώπου.

Επειδή κρίνεται πολύ πιθανό το εμβόλιο του κορωνοϊού να αλλοιώνει ή να παρεμβαίνει στο ανθρώπινο DNA.

Επειδή τα υπάρχοντα εμβόλια δεν παρέχουν πλήρη και επαρκή προστασία έναντι των μεταλλάξεων του κορωνοϊού.

Επειδή τα εμβόλια mRNA δύνανται να προκαλέσουν μελλοντικά άλλες σοβαρές ασθένειες.

Επειδή εκφράζονται από διακεκριμένους επιστήμονες σοβαρές υπόνοιες (ή και βεβαιότητα) ότι για την παρασκευή των εμβολίων έχουν χρησιμοποιηθεί κύτταρα εκτρωμένων εμβρύων, γεγονός που εγείρει τεράστια και αξεπέραστα ηθικά διλήμματα.

Επειδή και μετά τον εμβολιασμό δεν θα υπάρξει καμία απολύτως επιστροφή στην κανονικότητα και επομένως το ισοζύγιο οφέλους-ζημίας αποβαίνει αρνητικό και υπαγορεύει σαφώς την σταθερή απόρριψη του εμβολιασμού, αφού αυτά που γνωρίζουμε αναφορικά με τις επιπτώσεις του εμβολίου στην ανθρώπινη υγεία, θεωρούνται ελάχιστα εν σχέσει προς αυτά που αγνοούμε.

Επειδή η διαχείριση της πανδημίας του κορωνοϊού δεν μπορεί να κατανοηθεί με όρους προστασίας της δημόσιας υγείας αλλά η πανδημία χρησιμοποιείται από την παγκόσμια πολιτικοοικονομική ελίτ ως απαραίτητο και χρήσιμο εργαλείο για τον ακραίο, βίαιο και αθέμιτο ψηφιακό μετασχηματισμό της κοινωνίας. Πολλοί πιστεύουν ότι ο εγκλεισμός (“lockdown”), η κοινωνική αποξένωση, η τηλεκπαίδευση και η τηλεργασία αποτελούν τα μέσα για την καταπολέμηση της πανδημίας του κορωνοϊού. Η πραγματικότητα όμως είναι ότι η πανδημία αξιοποιείται ως πρόφαση για την δημιουργία του ψηφιακού κόσμου, στον οποίο η ψηφιακή διδασκαλία, η τηλεργασία, η ηλεκτρονική διακυβέρνηση θα συνιστούν την θλιβερή και απόκοσμη νέα κανονικότητα.

Επειδή στις ημέρες μας εκκολάπτεται η γέννηση της δυστοπικής κοινωνίας στην οποία οι πολίτες θα ελέγχονται και θα παρακολουθούνται από την ολοκληρωτική εξουσία, με την εφαρμογή και την χρήση συστημάτων υψηλής ψηφιακής τεχνολογίας.

Επειδή ο ταυτόχρονος μαζικός εμβολιασμός της ανθρωπότητας συνιστά ένα κοινωνικό πείραμα παγκοσμίου εμβέλειας, με απώτερο σκοπό την πλήρη υποταγή και την διαρκή και μόνιμη επιτήρηση των πολιτών.

Συνεπώς για τους ως άνω λόγους και αιτίες και για όσους άλλους επιφυλάσσομαι να εκθέσω στο μέλλον, Σας ΔΗΛΩΝΩ ρητώς ότι δεν συναινώ και αρνούμαι να υποβληθώ στην διαδικασία του εμβολιασμού κατά του κορωνοϊού SARS–CoV-2».

Με Τιμή.

(Τόπος)………………… Αττικής ………..-……-2021

Ο Δηλών/Η Δηλούσα.

Κατά την παρούσα χρονική συγκυρία, καθίσταται επίκαιρο όσο ποτέ άλλοτε, το παρακάτω απόσπασμα από το δοκίμιο του Ευάγγελου Παπανούτσου με τον τίτλο «Η Δύναμη της Μάζας» στο οποίο αναφέρονται χαρακτηριστικά τα εξής: «Περιπτώσεις κοινωνικού κομφορμισμού μπορεί ο καθένας μας να αναφέρει πάμπολλες από την προσωπική του πείρα. Από την εκούσια αλλά και ακούσια υποταγή στο συρμό έως τις ομαδικές ιδεοληψίες ακόμα και παραισθήσεις που παρουσιάζονται σε ώρες πολεμικής αναταραχής και θρησκευτικής έξαρσης ή πανικού από θεομηνίες και επιδημίες. Το «πλήθος» τότε γίνεται μια συμπαγής μάζα που αισθάνεται, σκέπτεται και δρα με τον ίδιο τρόπο, οι ατομικές αποκλίσεις εξαφανίζονται, διαλύονται μέσα στην κοινή, την απρόσωπη συμπεριφορά. Το οργανωμένο πλήθος, η κοινωνική ομάδα μας στηρίζει, μας προστατεύει, αλλά και θολώνει την όραση, μηχανοποιεί την συμπεριφορά, δένει την σκέψη, αποδυναμώνει την φαντασία μας με τα πολυκαιρισμένα σχήματα των απρόσωπων εννοιών και αξιών της. Από την δουλεία αυτή σώζεται μόνο ο επώνυμος άνθρωπος που θα ορθώσει την κεφαλή του πάνω από τον ορίζοντα της μάζας και θα τολμήσει να αντικρύσει με τις δικές του διανοητικές δυνάμεις τα πράγματα, με την δική του βούληση τις περιπλοκές της ζωής, με την δική του ευαισθησία το θέαμα του κόσμου. Για ένα τέτοιον άθλο όμως χρειάζονται δύο σπάνιες ικανότητες: Ανδρεία και εντιμότητα, ηθική ανδρεία και πνευματική εντιμότητα, που δυστυχώς για το γένος μας είναι των λίγων, των πολύ λίγων ο κλήρος. Μόνο έτσι σπάζει ο άνθρωπος τα δεσμά της πλάνης και κατακτά την ελευθερία της αλήθειας». (Βλέπετε Ευάγγελου Παπανούτσου, «Το Δίκαιο της Πυγμής», Εκδόσεις Δωδώνη 1989, σελ. 43 και σελ. 45-46).

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ 08/03/21 07:00

πηγή του άρθρου: enromiosini.gr

Τρίτη 13 Απριλίου 2021

Εμβολιασμός, παιδιά και υποχρεωτική εκπαίδευση: Υποχρεωτικός Εμβολιασμός (2)

Όπως και για τους ενηλίκους, ισχύει και τα για παιδιά η αρχή της συναίνεσης  για κάθε ιατρική πράξη (την οποία αναλύσαμε στο πρώτο μέρος της έρευνας). Εδώ την συναίνεση την δίνει ο κηδεμόνας. Ο νόμος που προβλέπει την κατάθεση του βιβλιαρίου υγείας για έλεγχο των εμβολιασμών έχει ερμηνευτεί από τον Συνήγορο του Πολίτη ως αντισυνταγματικός: δεν μπορεί η υποχρεωτική εκπαίδευση να εξαρτάται από τον υποχρεωτικό εμβολιασμό, πρόκειται για καταπάτηση της αρχής της αναλογικότητας. Γι' αυτό και η υποχρέωση αυτή ποτέ δεν ίσχυσε στην πράξη. Η υποχρέωση άλλωστε σε οποιαδήποτε ιατρική πράξη θεωρείται βασανιστήριο και απαγορεύεται ρητώς και χωρίς εξαίρεση σε όλο το διεθνές και εγχώριο δίκαιο.
2. Εμβολιασμός στα παιδιά και εγγραφή στο σχολείο
Ό,τι γράψαμε μέχρι τώρα ισχύει φυσικά και για τα παιδιά. 
Στο θέμα μόνο της συναίνεσης υπάρχει μια διευκρίνιση, καθώς η δεύτερη προϋπόθεση για να είναι έγκυρη η συναίνεση είναι «Ο ασθενής να έχει ικανότητα για συναίνεση. [Έτσι], Αν ο ασθενής είναι ανήλικος, η συναίνεση δίδεται από αυτούς που ασκούν τη γονική μέριμνα ή έχουν την επιμέλειά του. 
Λαμβάνεται, όμως, υπόψη και η γνώμη του εφόσον ο ανήλικος. κατά την κρίση του ιατρού, έχει την ηλικιακή, πνευματική και συναισθηματική ωριμότητα να κατανοήσει την κατάσταση της υγείας του, το περιεχόμενο της ιατρικής πράξης και τις συνέπειες ή τα αποτελέσματα ή τους κινδύνους της πράξης αυτής» (άρθρο 12 §2.αα). 
Συνεπώς, κι εδώ ισχύει, όπως και παραπάνω, η αρχή της συναίνεσης ύστερα από ενημέρωση του κηδεμόνα - και του παιδιού (αναλόγως της ηλικίας).

Είναι προφανές ότι εφόσον δεν μπορεί να υπάρξει υποχρεωτικός εμβολιασμός, δεν δύναται αυτός να αποτελέσει προϋπόθεση για την οποιαδήποτε δραστηριότητα του παιδιού. Πολύ περισσότερο όταν αυτή η δραστηριότητα αφορά την εκπαίδευση. Στο βαθμό μάλιστα που η εκπαίδευση είναι υποχρεωτική, το ζήτημα λαμβάνει μια επιπλέον διάσταση, όπως εξηγεί ο Τάκης Βιδάλης (δικηγόρος και συνταγματολόγος, διευθυντής του Τμήματος Ιατρικού Δικαίου και Βιοηθικής της Δικηγορικής Εταιρείας Αθηνών και επιστημονικός συνεργάτης της Εθνικής Επιτροπής Βιοηθικής). Σε άρθρο του στην ιστοσελίδα Σύνταγμα Watch αναφέρει ότι ο εμβολιασμός «δεν μπορεί να επιβληθεί ως αναγκαίος όρος για την εκπλήρωση δημόσιας υποχρέωσης (π.χ. της στρατολογικής ή της υποχρέωσης εκπαίδευσης για τα παιδιά). Στην περίπτωση αυτή, ο πολίτης θα έπρεπε να διαλέξει μεταξύ της αθέλητης επέμβασης στο σώμα του (κατά παράβαση της αρχής της ανθρώπινης αξίας) και της υποβολής του σε κυρώσεις, επειδή δεν συμμορφώνεται στη δημόσια υποχρέωση, κάτι που επίσης θα ισοδυναμούσε με προσβολή της ανθρώπινης αξίας του. [Συνεπώς], ο υποχρεωτικός εμβολιασμός των παιδιών προκειμένου να τους επιτραπεί η εγγραφή στο σχολείο... δεν είναι αποδεκτός. Οι γονείς αποφασίζουν ελεύθερα, στο πλαίσιο της άσκησης της γονικής μέριμνας, για τον εμβολιασμό των παιδιών τους, χωρίς η απόφασή τους να σχετίζεται με την υποχρέωση της εκπαίδευσης των τελευταίων».

Έχει ενδιαφέρον και η συνέχεια της τοποθέτησης του κ. Βιδάλη, ότι: «Από την άλλη πλευρά, το σχολείο πρέπει να γνωρίζει ποια εμβόλια έχει κάνει ένα παιδί, ώστε σε περίπτωση κινδύνου μετάδοσης ασθενειών να το προστατεύσει (ακόμη και με μέτρα περιορισμού στο σπίτι). Έτσι, αναγκαίος όρος για την εγγραφή στο σχολείο ασφαλώς μπορεί να είναι η απλή επίδειξη του βιβλιαρίου υγείας του παιδιού, όχι όμως και η διαπίστωσή του ότι όντως έχουν γίνει τα προβλεπόμενα εμβόλια». Από γονείς πάντως έχει διατυπωθεί ότ το θεσμικά κατοχυρωμένο ιατρικό απόρρητο προστατεύει από την επιβολή επίδειξης εγγράφου για ιατρικές πράξεις στις οποίες έχει υποβληθεί ο μαθητής σε άτομα ή όργανα που δεν έχουν δεσμευτεί με τον ιατρικό όρκο.

2.1. Νόμοι, γνωματεύσεις και εγκύκλιοι

Γονείς οι οποίοι έχουν μελετήσει τα ανωτέρω έχουν εγγράψει τα παιδιά τους στο σχολείο χωρίς να τα έχουν εμβολιάσει. Εν τούτοις, επικρατεί σύγχυση σχετικά με το τι πραγματικά ισχύει διότι υπάρχει προεδρικό διάταγμα που ορίζει ότι, για την εγγραφή παιδιών στο νηπιαγωγείο και το δημοτικό, οι γονείς πρέπει μεταξύ άλλων δικαιολογητικών να προσκομίσουν και «το βιβλιάριο υγείας ή άλλο στοιχείο από το οποίο αποδεικνύεται ότι έχουν γίνει τα προβλεπόμενα εμβόλια» (προεδρικό διάταγμα 79/2017 άρθρο 7 §4, που αντικατέστησε τα παλαιότερα 200 & 201/1998, άρθρο 7). Σε κάθε περίπτωση, δεδομένου ότι το ανώτερο δεσμευτικά νομικό κείμενο της χώρας είναι το Σύνταγμα (ακολουθούν οι νόμοι, μετά τα ΠΔ και οι Υπουργικές Αποφάσεις), μια τέτοια απαίτηση αντίκειται στις διατάξεις του, όπως έχουμε ήδη αναφέρει. Αυτό τεκμηρίωσε και ο Συνηγόρος του Πολίτη (υπηρεσία δικαιωμάτων του παιδιού) το 2013 με επιστολή προς το Υπουργείο Παιδείας (αριθμ. 162670/20474/2013) ύστερα από αναφορά που κατέθεσε δικηγόρος που εκπροσωπούσε τρεις συλλόγους κηδεμόνων. Στην επιστολή αναφέρεται πως «σε καμία περίπτωση η μη διενέργεια [εμβολιασμού] δεν μπορεί να συνιστά λόγο άρνησης εγγραφής στις βαθμίδες της υποχρεωτικής εκπαίδευσης. Άλλως η  μη εγγραφή των μαθητών που δεν έχουν εμβολιαστεί  στις βαθμίδες της υποχρεωτικής εκπαίδευσης συνιστά υπέρμετρα δυσανάλογο μέτρο καθώς στερεί την απόλαυση ενός άλλου συνταγματικά κατοχυρωμένου δικαιώματος, αυτό της πρόσβασης στην εκπαίδευση». Τονίζεται επίσης στην επιστολή ότι, επειδή «η πρόληψη και ο έλεγχος των μεταδοτικών νοσημάτων συνιστά προτεραιότητα για την πολιτική της δημόσιας υγείας … πρέπει να διατηρηθεί στις προϋποθέσεις εγγραφής στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση η επίδειξη του βιβλιαρίου υγείας, ωστόσο σε περίπτωση μη διενέργειας του [εμβολιασμού] θα μπορούσε να κρατείται σχετική σημείωση στο ατομικό δελτίο υγείας του μαθητή». Σε κάθε περίπτωση, η άρνηση εγγραφής των μαθητών στις βαθμίδες της υποχρεωτικής εκπαίδευσης σε περίπτωση που δεν έχουν εμβολιαστεί παραβιάζει την αρχή της αναλογικότητας, και ως εκ τούτου είναι αντισυνταγματική

apantisig.d.ygeias.2004.jpg

 Η αρχή της αναλογικότητας (όπως και αυτή της απαγόρευσης προσβολής του πυρήνα του δικαιώματος) αποτελεί σταθερή αξία του νομικού μας πολιτισμού, και θεμελιώνεται στο άρθρο 25 του Συντάγματος. Οι όποιοι περιορισμοί στην άσκηση δικαιώματος πρέπει να προβλέπονται απευθείας από το Σύνταγμα (όταν αναφέρει εξαιρέσεις) και να τηρούν την αρχή της αναλογικότητας, δηλαδή, να εξυπηρετούν έναν θεμιτό σκοπό και να είναι κατάλληλοι, αναγκαίοι και αναλογικοί. Κατάλληλοι σημαίνει πρόσφοροι για την επίτευξη του σκοπού, αναγκαίοι σημαίνει λιγότερο επαχθές από όλα τα υπόλοιπα υπό επιλογή μέτρα, και αναλογικοί όσον αφορά την στάθμιση μεταξύ κόστους οφέλους.

Η σύγχυση που υπάρχει λόγω της αντίφασης με τον νόμο (που είναι ως  εκ τούτου αντισυνταγματικός) επιτείνεται λόγω της κυκλοφορίας δύο ακόμη εγγράφων. Το ένα είναι η απάντηση της Γενικής Διεύθυνσης Δημόσιας Υγείας του Υπουργείου Παιδείας, το 2004 (αρ.πρωτ.: Υ1/Γ.Π.102999), σε επιστολή/ερώτηση της προέδρου της Εθνικής Επιτροπής Εμβολιασμών (που υπάγεται στην ανωτέρω Γενική Διεύθυνση), με την οποία απαντώντας σε σχετική ερώτηση του Υπουργείου Παιδείας αναφέρει: «1. Κανείς δεν μπορεί να υποχρεώσει τους γονείς να αποδεχτούν τους εμβολιασμούς, εκτός από την περίπτωση που υπάρξει κίνδυνος για τη δημόσια υγεία, όπως π.χ. σε μία επιδημία. 2. Δεν υπάρχει κίνδυνος για τα άλλα παιδιά με την προϋπόθεση ότι είναι εμβολιασμένα». Με άλλα λόγια, δεν υφίσταται γενική υποχρέωση εμβολιασμού των παιδιών για την εγγραφή τους στο σχολείο (στην επιφύλαξη της επιδημίας θα αναφερθούμε αμέσως παρακάτω).

 Με το δεύτερο έγγραφο τα πράγματα γίνονται λίγο πιο περίπλοκα. Πρόκειται για γνωμοδότηση της Εθνικής Επιτροπής Εμβολιασμών (απ.πρωτ.: Υ1/Γ.Π.161682/22-12-2008) - υπηρεσίας που υπάγεται στην Δ/νση Δημόσιας Υγιεινής, που υπάγεται κι αυτή στην ως άνω αναφερθείσα Γενική Διεύθυνση Δημόσιας Υγείας, του Υπ. Υγείας &Κοιν. Αλληλεγγύης. Σε αυτήν αναφέρεται ότι για την εγγραφή των μαθητών απαιτείται, όπως ορίζει ο νόμος, το βιβλιάριο υγείας ή άλλο πιστοποιητικό που να βεβαιώνει ότι έχουν γίνει τα προβλεπόμενα εμβόλια. Ορίζει δε ως «υποχρεωτικά όλα εκείνα τα εμβόλια που είναι ενταγμένα στο Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών και για αυτό δίνονται δωρεάν στα πλαίσια προστασίας της Δημόσιας Υγείας. Μόνο σε περιπτώσεις ιατρικής αντένδειξης, θα μπορούν οι γονείς να αρνηθούν τον εμβολιασμό των παιδιών τους. Οι γονείς που για οποιουσδήποτε άλλους λόγους (προσωπικά δεδομένα και πιθανές παρενέργειες) δεν επιθυμούν τον εμβολιασμό των παιδιών τους, οφείλουν να προσκομίζουν βεβαίωση ιατρικής αντένδειξης από : α) Περιφερειακά Γενικά Νοσοκομεία, ή β) Δ/νσεις Υγιεινής της οικείας Νομαρχίας, ή γ) Ιατροκοινωνικά Κέντρα, ή δ) Ασφαλιστικούς φορείς, ή ε )ιδιώτες ιατρούς, σύμφωνα με τον κώδικα Ιατρικής Δεοντολογίας». Η γνωμοδότηση αυτή ενσωματώθηκε έκτοτε στις οδηγίες του Υπουργείου Παιδείας και δίδονταν ως απάντηση σε κάθε ερώτηση ενδιαφερομένου και υπάρχει στην επίσημη ιστοσελίδα του Υπουργείου (δείτε εδώ), οπωσδήποτε μέχρι το 2016. Έκτοτε, στις οδηγίες στην επίσημη ιστοσελίδα του Υπουργείου Παιδείας δεν υπάρχει πια η γνωμοδότηση παρά μόνο η υπό του Προεδρικού Διατάγματος υποχρέωση προσκόμισης βιβλιαρίου εμβολίων (δείτε εδώ).

Είναι προφανές ότι η εν λόγω γνωμοδότηση δημιουργεί αβεβαιότητα ως προς το τι ισχύει, καθώς είναι ταυτόχρονα αντιφατική με τον εαυτό της! Δηλαδή, ενώ ορίζει την προσκόμιση βιβλιαρίου εμβολίων ως απαραίτητη για την εγγραφή στο σχολείο, αναφέρει την εξαίρεση για όσους γονείς δεν επιθυμούν τον εμβολιασμό των παιδιών τους για οποιουσδήποτε άλλους λόγους (ιατρικούς ή μη), αλλά τους ζητάει να τους αποδείξουν με βεβαίωση ιατρικής αντένδειξης! Μα, πως μπορεί το ιατρικό προσωπικό να πιστοποιήσει οποιονδήποτε λόγο, πέραν του ιατρικού; Ή μήπως πρόκειται για μια ελληνική «μεσοβέζικη» λύση που αναγνωρίζει μεν ότι δεν μπορεί να υποχρεώσει σε εμβολιασμό και πως ο νόμος είναι αντισυνταγματικός, αλλά δεν θέλει και να αναλάβει καμία ευθύνη ουσιαστικής λύσης (ή ρήξης;) του ζητήματος, κι έτσι προσφέρει ένα παραθυράκι: του να μπορεί να χορηγήσει ο ιατρός, η ασφαλιστική εταιρεία, η διεύθυνση υγιεινής της Νομαρχίας κλπ το σχετικό νομότυπο “χαρτάκι” ώστε να είναι όλοι ευχαριστημένοι; Ποιος ξέρει;

Τον Μάιο του 2017 το ζήτημα του δικαιώματος των γονιών στην αποδοχή ή όχι των εμβολίων για τα παιδιά τους ήρθε ξανά στη δημοσιότητα με αφορμή μια φράση του υπουργού Υγείας Ανδρέα Ξάνθου, που είπε: «Υπάρχει μια σκέψη να είναι υποχρεωτικό ο γονιός που αρνείται να εμβολιαστεί το παιδί του να υπογράφει ένα έντυπο το οποίο θα καταχωρίζεται στο βιβλιάριο υγείας του παιδιού και άρα στον ηλεκτρονικό του φάκελο. Έτσι, θα δίνεται η δυνατότητα να υπάρξουν παρεμβάσεις αλλαγής συνείδησης». Αν και η δήλωση αυτή ερμηνεύτηκε από πολλούς ως “νομιμοποίηση της άρνησης εμβολιασμού”, εντούτοις επρόκειτο για απάντηση του υπουργού σε σχετική ερώτηση στη Βουλή σχετικά με την αντιμετώπιση του “αντιεμβολιαστικού κινήματος” (υπάρχει η απομαγνητοφώνηση της σχετικής συζήτησης). Στην πραγματικότητα πρότεινε την υποχρεωτική ηλεκτρονική τους καταγραφή ώστε να μπορούν να γίνονται παρεμβάσεις προκειμένου να αλλάξουν γνώμη! Η σκέψη δεν υλοποιήθηκε τελικώς, αλλά άνοιξε εκ νέου την δημόσια κουβέντα, στην οποία πληθώρα επιστημόνων τάχθηκαν υπέρ των εμβολίων και κατά της επιβολής του εμβολιασμού (δείτε ενδεικτικά εδώ και εδώ) αλλά και υπέρ ενός πιο ξεκάθαρου πλαισίου. Ο υπουργός επίσης δήλωσε, ένα χρόνο αργότερα, ότι «ειδικά φέτος [2018], έγινε ένα βήμα περαιτέρω αυστηροποίησης της εμβολιαστικής πολιτικής... μετά την επιδημική έξαρση της ιλαράς, με αποτέλεσμα να καθίσταται πλέον υποχρεωτικός ο εμβολιασμός, έναντι της ιλαράς, για τα παιδιά που εγγράφονται σε παιδικούς και βρεφονηπιακούς σταθμούς» και ότι «βρίσκεται σε συνεννόηση με την Εθνική Επιτροπή Εμβολιασμών προκειμένου να υπάρξει νομοθετική πρόβλεψη που θα δίνει στον εκάστοτε υπουργό Υγείας την εξουσιοδότηση να προχωρεί σε μέτρα υποχρεωτικού χαρακτήρα για συγκεκριμένα εμβόλια και για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, εφόσον, βεβαίως, υπάρχει πλήρης επιστημονική τεκμηρίωση και επιδημιολογικά δεδομένα που το επιβάλλουν» (δείτε δελτίο τύπου του Υπουργείου Υγείας). Εδώ φαίνεται και πάλι η αναγνώριση της μη υποχρεωτικότητας του εμβολιασμού.

Θα μπορούσαμε να πούμε πως το πλαίσιο είναι, εν τέλει, αναπόφευκτα θολό ακριβώς επειδή δεν μπορεί να επιβληθεί ο εμβολιασμός λόγω συνταγματικών κωλυμάτων, κι έτσι η ασάφεια λειτουργεί πιεστικά αλλά και εκβιαστικά πάνω στους γονείς. Πάντως, και η πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής Εμβολιασμού κ. Θεοδωρίδου δήλωσε το 2018 ότι, «τα εμβόλια είναι συνιστώμενα και δεν υπάρχει ποινή εάν ο γονιός δεν εμβολιάσει το παιδί του, ούτε το παιδί που δεν έχει κάνει εμβόλιο μπορεί να αποκλειστεί από την εκπαίδευση. Η επίδειξη του βιβλιαρίου υγείας του παιδιού κατά την εγγραφή στο σχολείο, όπου θα φαίνεται ότι έχει κάνει το εμβόλιο, αναφέρεται ως υποχρέωση υπό την έννοια της ηχηρής και χρήσιμης υπενθύμισης προς τους γονείς που έχουν αμελήσει να κάνουν τα εμβόλια» 

2.2. Ο Συνήγορος του Πολίτη το 2018

Ο Συνήγορος του Πολίτη, ύστερα από πολλές ερωτήσεις τόσο από γονείς όσο και από υπηρεσίες, συνέταξε και έστειλε νέα επιστολή στο Υπουργείο Παιδείας σχετικά με το θέμα, στις 19/10/2018 (αρ.πρωτ. Γρ.Συν.126). Με αυτή την επιστολή, που συντάχτηκε σε μία περίοδο που υπήρχαν κρούσματα ιλαράς, εκδηλώνει την ανησυχία του για το γεγονός ότι οι σχετικές εγκύκλιοι του υπουργείου περιλαμβάνουν και την γνωμοδότηση της Εθνικής Επιτροπής Εμβολιασμών του 2008 (που αναφέραμε παραπάνω) διότι, όπως αναφέρει, η επίμαχη παράγραφος δημιουργεί σύγχυση [σ.σ. η παράγραφος που λέει «Οι γονείς που για οποιουσδήποτε άλλους λόγους (προσωπικά δεδομένα και πιθανές παρενέργειες) δεν επιθυμούν τον εμβολιασμό των παιδιών τους, οφείλουν να προσκομίζουν βεβαίωση ιατρικής αντένδειξης]. Το 10σέλιδο έγγραφο του Συνηγόρου καταλήγει: «Το Υπουργείο Παιδείας οφείλει να ενεργήσει ώστε να διασφαλίσει το μέγιστο ποσοστό εμβολιασμού του ανήλικου πληθυσμού ευθύνης του, δηλαδή του συνόλου των ανήλικων μαθητών... Πρώτο απαραίτητο μέτρο προς αυτή την κατεύθυνση αποτελεί η άμεση απόσυρση του υπό εξέταση εγγράφου του Υπουργείου σας και η αντικατάστασή του από άλλο, που δεν θα καταλείπει καμία απολύτως αμφιβολία σχετικά με την υποχρεωτικότητα της διενέργειας των προβλεπόμενων εμβολίων, ενόψει της εγγραφής των παιδιών στις βαθμίδες εκπαίδευσης, όπως ο νόμος ορίζει...». Από τότε μέχρι και σήμερα ο Συνήγορος του Πολίτη έχει παρέμβει συχνά για να ζητήσει από το Υπουργείο Παιδείας νέα εγκύκλιο σύμφωνα με τα παραπάνω, επισημαίνοντας ότι μέχρι σήμερα δεν έχουν εισακουστεί οι εκκλήσεις του.

Στην επιστολή αυτή ο Συνήγορος του Πολίτη επιχειρηματολογεί συνοπτικά ως εξής: 1) Μη εμβολιασμός μπορεί να γίνει μόνο με ιατρική αντένδειξη, 2) παρενέργειες έχουν όλα τα φάρμακα και, εφόσον αυτές έχουν σταθμιστεί και τα φάρμακα εγκριθεί, ο κίνδυνος υπολείπεται του γενικού οφέλους, 3) τα επιδημιολογικά δεδομένα σήμερα [2018] λόγω έξαρσης της ιλαράς είναι διαφορετικά και θέτουν πιο επιτακτικά το ζήτημα, 4) η άσκηση γονικής μέριμνας (δηλαδή η συναίνεση του κηδεμόνα) δεν μπορεί να ασκείται απλώς σύμφωνα με την υποκειμενική του βούληση και ενάντια σε ότι ορίζεται ως το αντικειμενικό συμφέρον του παιδιού! Και ποιο είναι το αντικειμενικό συμφέρον του παιδιού; Το έγγραφο απαντά: «Ως τέτοιο, νοείται … αυτό το οποίο, όταν αφορά θέματα ιατρικής, θεμελιώνεται σε έγκυρα επιστημονικά δεδομένα. Αυτή είναι και η άποψη της Εθνικής Επιτροπής Βιοηθικής (ΕΕΒ), όπως αποτυπώνεται ειδικά στη Σύστασή της με θέμα: “Εμβολιασμοί σε παιδιά”». Η εν λόγω όμως σύσταση της Εθνικής Επιτροπής Βιοηθικής που επικαλείται ο Συνήγορος (και παραπέμπει σε αυτήν με σύνδεσμο) φαίνεται πως έχει διαβαστεί επιλεκτικά. Διότι η σύσταση της ΕΕΒ, που φυσικά υπερασπίζεται τον εμβολιασμό, αναφέρεται στο αντικειμενικό συμφέρον του παιδιού εντός τριών βασικών αρχών: 1) την αρχή της συναίνεσης («αναγκαστική υποβολή σε εμβολιασμό, κατά συνέπεια, δεν νοείται, δεν μπορεί δηλαδή να παρακαμφθεί η βούληση των γονέων για τη διενέργεια ή μη της ιατρικής αυτής πράξης»), 2) τη σημασία της πληροφόρησης (του γονιού εν προκειμένω), που να τονίζει την αξία του εμβολιασμού για τη δημόσια υγεία, και 3) την προστασία της υγείας των άλλων. Στην τρίτη αυτή αρχή τονίζεται ότι: «Η απόφαση των γονέων να μην εμβολιασθεί το παιδί, δεν μπορεί να οδηγεί σε δυσμενείς συνέπειες αποκλεισμού του από την κοινωνική ζωή, εφ’ όσον δεν τίθεται σοβαρό ζήτημα για την προστασία της δημόσιας υγείας. Σε διαφορετική περίπτωση, ο εμβολιασμός θα απόβαινε αναγκαστικός, κατά παράβαση της αρχής της συναίνεσης. Αν, πάντως, υπάρχει θέμα επείγουσας προστασίας της δημόσιας υγείας (π.χ. εμφανισθούν κρούσματα μηνιγγίτιδας), μέτρα περιορισμού για την προφύλαξη όσων παιδιών δεν έχουν εμβολιασθεί είναι επιβεβλημένα, ακόμη και παρά τη θέληση των γονέων. Η Επιτροπή κρίνει, ειδικότερα, ότι η παρακολούθηση του προγράμματος της υποχρεωτικής εκπαίδευσης δεν μπορεί να εξαρτάται από τον όρο εμβολιασμού, αφού τότε η συμμόρφωση προς μια δημόσια υποχρέωση θα προϋπέθετε την παραίτηση από την άσκηση θεμελιώδους δικαιώματος. Είναι ωστόσο θεμιτό να ζητείται από τους γονείς η πληροφορία περί του αν το παιδί έχει υποβληθεί στη διενέργεια συγκεκριμένων εμβολίων, όπως και κάθε άλλη πληροφορία που αφορά την υγεία του, προκειμένου να διευκολύνεται η έγκαιρη αντιμετώπιση τυχόν προβλημάτων στη διάρκεια της σχολικής ζωής».

Δεν αναφέρεται λοιπόν στα παραπάνω ο Συνήγορος του Πολίτη, και καταλήγει ότι πρέπει το Υπουργείο Παιδείας να εκδώσει εγκύκλιο που να μην αφήνει περιθώριο αμφιβολιών για την υποχρεωτικότητα του εμβολιασμού των μαθητών. Έτσι η Ανεξάρτητη Αρχή αγνοεί την σύσταση του Εθνικής Επιτροπής Βιοηθικής και λαμβάνει επιλεκτικά μία πρόταση που εξυπηρετήσει μία συγκεκριμένη απόφαση. Τοιουτοτρόπως, δεν αναφέρεται σε παλαιότερη απόφασή του, του 2013 (που αναφέραμε παραπάνω) που κρίνει τον υποχρεωτικό εμβολιασμό ως προϋπόθεση εγγραφής στο σχολείο αντισυνταγματικό! Αντιθέτως, αναφέρεται σε εκείνη την απόφαση μία φορά, επισημαίνοντας την γνώμη που είχε εκφραστεί ότι «τα εκεί και τότε γραφόμενα ισχύουν όταν δεν υφίσταται υπαρκτός κίνδυνος για τη δημόσια υγεία και σε περιόδους που δεν υφίσταται επιδημία (στη σελίδα 6, όπου εκ παραδρομής αναφέρεται η απόφαση με λάθος ημερομηνία, 21/5/2018). Η επιστολή εκείνη (162670/20474/2013) δεν βρίσκεται αναρτημένη στην ιστοσελίδα του Συνηγόρου.

Εν τούτοις, εν όψει και όσων ισχύουν, στην 10σέλιδη επιστολή του Συνηγόρου υπάρχουν και οι παρακάτω δύο παράγραφοι: «Σε εποχή κατά την οποία δεν υφίσταται επιδημιολογική έξαρση εξαιρετικά μεταδοτικής νόσου, μερίδα της νομικής θεωρίας είναι δυνατόν να υποστηρίζει ότι ο εμβολιασμός δεν “επιβάλλεται” από το αντικειμενικό συμφέρον του ασθενή (αλλά απλώς “συνιστάται”), με αποτέλεσμα να δέχεται ότι το δικαίωμα του παιδιού στην υγεία μπορεί να υποχωρεί έναντι του δικαιώματος του παιδιού σε ανατροφή από τους υπεύθυνους γονείς του (επομένως, έναντι και του δικαιώματος των γονέων στη άσκηση της γονικής μέριμνας, σύμφωνα με τις πεποιθήσεις και αντιλήψεις τους), αυτό παύει να μπορεί να υποστηριχθεί με αξιώσεις εγκυρότητας σε εποχή κατά την οποία υφίσταται έξαρση κρουσμάτων εξαιρετικά μεταδοτικής και επικίνδυνης νόσου, με ήδη καταγεγραμμένα περιστατικά θανάτων, και μάλιστα ανηλίκων, από αυτή. Διότι στην περίπτωση αυτή, αφενός υφίσταται κίνδυνος για την δημόσια υγεία, οπότε η άρνηση του γονέα να εμβολιάσει το τέκνο του “δεν είναι ηθικά ουδέτερη” σε σχέση με την ευθύνη του απέναντι στο κοινωνικό σύνολο -με δεδομένο επιστημονικά ότι πρόκειται για δοκιμασμένο και ασφαλές εμβόλιο, για το οποίο δεν δικαιολογείται η καλλιέργεια αμφιβολιών- αφετέρου, όμως, υφίσταται κίνδυνος και για την υγεία του ίδιου του τέκνου του, για το οποίο δεν μεριμνά ώστε να εξασφαλίσει ανοσία, επιδεικνύοντας την απαιτούμενη προς τούτο επιμέλεια, οπότε η αποχή του από τον εμβολιασμό συνιστά τουλάχιστον πλημμελή άσκηση του καθήκοντος της γονικής μέριμνας» (η έμφαση δική μου). Άρα, δέχεται την υποχρεωτικότητα σε περίοδο επιδημίας επικίνδυνης για τα παιδιά και υπό την προϋπόθεση ότι το εμβόλιο είναι δοκιμασμένο και ασφαλές.

2.3. Πρόσφατη απόφαση του ΣτΕ

Πριν από μόλις λίγες μέρες (8/12/2020) δημοσιεύτηκε απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας (2387/2020) σχετικά με προσφυγή γονέων, που ζητούσαν την ακύρωση της απόφασης βρεφονηπιακού σταθμού να διαγράψει το παιδί τους επειδή δεν είχε πραγματοποιήσει όλα τα εμβόλια σύμφωνα με το Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών. Το ΣτΕ έκρινε ότι καλώς ενήργησε ο παιδικός σταθμός και απέρριψε την αίτηση των γονιών. Η απόφαση ξεκινά με το σκεπτικό ότι «Η μέριμνα για τη δημόσια υγεία αποτελεί συνταγματική υποχρέωση του Κράτους», προκρίνοντάς την έτσι έναντι των θεμελιωδών δικαιωμάτων του ατόμου.  Εν συνεχεία, «το μέτρο του εμβολιασμού, καθ’ εαυτό, συνιστά σοβαρή μεν παρέμβαση στην ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητας και στην ιδιωτική ζωή του ατόμου και δη στη σωματική και ψυχική ακεραιότητα αυτού, πλην όμως συνταγματικώς ανεκτή, υπό τις ακόλουθες προϋποθέσεις: α) ότι προβλέπεται από ειδική νομοθεσία, υιοθετούσα πλήρως τα έγκυρα και τεκμηριωμένα επιστημονικά, ιατρικά και επιδημιολογικά πορίσματα στον αντίστοιχο τομέα και β) ότι παρέχεται δυνατότητα εξαίρεσης από τον εμβολιασμό σε ειδικές ατομικές περιπτώσεις, για τις οποίες αυτός αντενδείκνυται». Σχετικά με την αρχή της ισότητας, που επικαλέστηκαν οι γονείς, το ΣτΕ φαίνεται να την αποδέχεται αντεστραμμένη: «η θέσπιση του επίμαχου μέτρου δεν παραβιάζει την αρχή της ισότητας, δεδομένου ότι σε εμβολιασμό υπόκεινται όλα ανεξαιρέτως τα νήπια και παιδιά, πλην εκείνων που τελούν ατομικώς σε ειδικές διαφορετικές συνθήκες, δεν επιτρέπεται δηλαδή για λόγους υγείας να εμβολιαστούν. Αντιθέτως, θα αντέκειτο στην αρχή της ισότητας η αξίωση προσώπου να μην εμβολιαστεί, επικαλούμενο ότι δεν διατρέχει ατομικό κίνδυνο, εφόσον διαβιώνει σε ασφαλές περιβάλλον οφειλόμενο στο γεγονός ότι τα άλλα πρόσωπα του περιβάλλοντός του έχουν εμβολιαστεί». Παρακάτω αναφέρει η απόφαση: «Επειδή, προβάλλεται ότι με τις προσβαλλόμενες πράξεις παραβιάζεται το δικαίωμα των αιτούντων και του ανήλικου τέκνου τους σε δωρεάν παιδεία, συνάγεται ότι η παρεχόμενη στους παιδικούς σταθμούς προσχολική αγωγή δεν εντάσσεται στην υποχρεωτική πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση και, κατ’ ακολουθία, δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του δικαιώματος δωρεάν παιδείας για όλες τις εκπαιδευτικές βαθμίδες, το οποίο κατοχυρώνεται στο άρθρο 16 παρ. 4 του Συντάγματος. Επίσης, κατά την έννοια των διατάξεων του άρθρου 14 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ, η προσχολική αγωγή δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής αυτών ούτε άλλωστε οι αιτούντες ισχυρίζονται ότι ο εμβολιασμός αντιτίθεται σε σοβαρές θρησκευτικές, φιλοσοφικές ή παιδαγωγικές πεποιθήσεις τους. Κατ’ ακολουθία ο λόγος αυτός πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό του».

Η ερμηνεία της αρχής της ισότητας, βεβαίως, από δικαίωμα στην ίση μεταχείριση, σε ισοπεδωτική και υποχρεωτική μεταχείριση (αφού οι άλλοι το έκαναν, οφείλεις κι εσύ), είναι προβληματική, κατά την γνώμη μου. Επιπροσθέτως, σχετικά με την ανωτέρω απόφαση και αυστηρά ως προς το νομικό της σκέλος, ενδιαφέρουσα είναι η παρατήρηση του Χαράλαμπου Τσιλιώτη, Επίκουρου Καθηγητή Συνταγματικού Δικαίου σχετικά με την αρχή της αναλογικότητας. Εκτιμά ο κύριος Τσιλιώτης ότι η έννομη συνέπεια της εν λόγω απόφασης, δηλαδή μια ήπια κύρωση (αποβολή από τον βρεφονηπιακό σταθμό), «τηρεί την αρχή της αναλογικότητας... εφόσον δεν προβλέπεται αυστηρότερη, π.χ. πρόστιμο ως διοικητική κύρωση ή ακόμα χειρότερα σωματικός ή ψυχικός καταναγκασμός, κάτι που θα αντέβαινε πλέον όχι μόνο στην αρχή της αναλογικότητας αλλά και στην αρχή της προστασίας της ανθρώπινης αξίας και αξιοπρέπειας του άρθρου 2 παρ. 1 Σ, ενώ θα μπορούσε να θεωρηθεί και ως απαγορευμένη από το άρθρο 7 παρ. 2 Σ πράξη βασανιστηρίων (πρβλ. και άρθρο 3 ΕΣΔΑ). ... Οριακά συνταγματική θα μπορούσε να κριθεί η επιβολή προστίμου, όχι βέβαια στο νήπιο, αλλά στους ασκούντες την γονική μέριμνα αυτού γονείς, ... ενώ αντισυνταγματική υπό την άποψη της αρχής της αναλογικότητας πρέπει να θεωρηθεί η επιβολή ποινικών κυρώσεων στους γονείς. Mutatismutandis τα ίδια ισχύουν σε όλες τις περιπτώσεις υποχρεωτικού εμβολιασμού και στην ενδεχόμενη περίπτωση εμβολιασμού κατά του ιού Covid-19, εάν ήθελε να επιβληθεί η υποχρεωτικότητά του».

Αυτά γράφει ο καθηγητής, που χαιρετίζει μεταξύ άλλων την απόφαση! Αλλά σε αυτό θα επανέλθουμε παρακάτω, διότι άπτεται των πολιτικών και όχι των νομικών ζητημάτων - και υπό αυτό το πρίσμα θα ξαναδούμε την απόφαση του ΣτΕ. Με μια μικρή επισήμανση: η απόφαση λανθασμένα ή για λόγους παραπληροφόρησης ή και ψυχολογικού εκβιασμού προβλήθηκε με τίτλους όπως «Συνταγματικός ο υποχρεωτικός εμβολιασμός» κλπ. Για παράδειγμα, η ιστοσελίδα Alfavita που απευθύνεται σε εκπαιδευτικούς, κατά κύριο λόγο, είχε τίτλο Υποχρεωτικά τα εμβόλια σε όλους τους μαθητές, παρά το γεγονός ότι η απόφαση αφορούσε νήπιο και στο σκεπτικό της ρητώς ανέφερε το γεγονός ότι δεν θιγόταν η αρχή της αναλογικότητας διότι το παιδί δεν στερούνταν την υποχρεωτική εκπαίδευση.

Πάντως, υπάρχουν και άλλες αποφάσεις που έχουν ενδιαφέρον και διαμορφώνουν τα ισχύοντα σε διεθνές επίπεδο αλλά και στη διεθνή νομολογία. Γι’ αυτές μας ενημερώνει με πρόσφατο άρθρο του στην ιστοσελίδα syntagmawatch.gr ο Επίκουρος Καθηγητής Ευρωπαϊκού Δικαίου και Δικαίου Προσωπικών Δεδομένων Κωνσταντίνος Κουρούπης. Από τη μία, σε διάφορες αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων τεκμηριώνεται το απαράδεκτο της επέμβασης στην ιδιωτική ζωή μέσω επιβολής ιατρικής πράξης. Από την άλλη, μια απόφαση του 2012 έκρινε ότι «η επέμβαση δύναται να δικαιολογηθεί εφόσον συντελείται εξαιτίας του φόβου εξάπλωσης επιδημίας και υπό τον όρο ότι έχουν ληφθεί όλες οι απαραίτητες ιατρικές προφυλάξεις και ότι ο εμβολιασμός δεν προβλέπει κινδύνους για την υγεία του υποκειμένου. Σε διαφορετική περίπτωση, το κράτος οφείλει να σεβαστεί την ελευθερία αυτοκαθορισμού του προσώπου ως προς το πεδίο της ιατρικής του περίθαλψης». Ισχύει φυσικά ότι «η επέμβαση στη σωματική ακεραιότητα του ατόμου χωρίς τη συναίνεσή του συνιστά βασανιστήριο...».

Είναι σαφές πως η υποχρεωτικότητα των εμβολίων γενικώς δεν μπορεί να σταθεί νομικά με κανέναν τρόπο στο διεθνές δίκαιο, ενώ στην εξαιρετική περίπτωση επιδημίας μπορεί ίσως να υποστηριχτεί από μερίδα νομικών κάποιου είδους παρέμβαση, με περιορισμούς για πολύ συγκεκριμένες περιοχές και χρονικά όρια, αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να επιβληθεί επέμβαση στο σώμα του ανθρώπου. Η ελεύθερη συναίνεση του ατόμου σε ιατρική πράξη δεν έχει εξαίρεση. Με απλά λόγια, ακόμη και η κατ’ εξαίρεση λόγω μεγάλου κινδύνου για τη δημόσια υγεία δυνατότητα υποχρεωτικότητας (για συγκεκριμένο χρόνο και τόπο) δεν μπορεί να εφαρμοστεί στην πράξη διότι αντίκειται στην απαγόρευση των βασανιστηρίων, όπως ορίζεται η με τη βία επέμβαση στο σώμα.

Σε περιφερειακό και διεθνές πλαίσιο, το μοναδικό νομικά δεσμευτικό κείμενο για την προστασία ανθρωπίνων δικαιωμάτων στον τομέα της βιοϊατρικής, είναι η Σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και τη Βιοϊατρική, γνωστή και ως Σύμβαση του Οβιέδο. Ιδιαίτερα κρίσιμο για την εξέταση του υπό κρίση θέματος είναι το άρθρο 5 της Σύμβασης, το οποίο προβλέπει τα ακόλουθα: «Επέμβαση σε θέματα υγείας μπορεί να υπάρξει μόνον αφού το ενδιαφερόμενο πρόσωπο δώσει την ελεύθερη συναίνεσή του, κατόπιν προηγούμενης σχετικής ενημέρωσής του». [...]Ειδικά σήμερα ενόψει της εξάπλωσης της πανδημίας του κορωναϊού, η Επιτροπή Βιοηθικής του Συμβουλίου της Ευρώπης, με δήλωσή της που δημοσιεύθηκε στις 14 Απριλίου 2020, υπενθυμίζει τις θεμελιώδεις αρχές, στη βάση του σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, οι οποίες πρέπει να διέπουν τη λήψη ιατρικών αποφάσεων και πρακτικών για την αντιμετώπιση της παρούσας κρίσης. Υπογραμμίζει ότι η Σύμβαση του Οβιέδο αποτελεί το μόνο νομικά δεσμευτικό εργαλείο σε διεθνές επίπεδο στον τομέα αυτό και παρέχει ένα μοναδικό πλαίσιο για τα ανθρώπινα δικαιώματα, συμπεριλαμβανομένου ενός πλαισίου διαχείρισης κρίσεων έκτακτης ανάγκης και υγείας, σε κλινικούς και ερευνητικούς τομείς. Ως εκ τούτου, επιβεβαιώνεται η ισχύς του κανόνα του προαναφερθέντος άρθρου. (γράφει ο συνταγματολόγος Κωνσταντίνος Κουρούπης).

Να υπενθυμίσω εδώ πως, προϋπόθεση ισχύος της συναίνεσης σε ιατρική πράξη είναι αυτή να μην προέρχεται από απειλή (άρθρο 12 §2, ΚΙΔ). Η με οποιοδήποτε τρόπο συναίνεση έχει προέλθει από την απειλή (ό,τι δεν θα γραφτεί το παιδί στο σχολείο, ότι θα υπάρξει πρόστιμο ή άλλη δίωξη, ότι δεν θα μπορώ να εργαστώ ή να ταξιδέψω κλπ) όχι απλώς παραβιάζει αυτό το άρθρο του Κώδικα Ιατρικής Δεοντολογίας, αλλά αγγίζει και τα όρια του ψυχολογικού εκβιασμού. Επιπρόσθετα σε αυτό, καταλαβαίνει κανείς πως η επιβολή του εμβολιασμού εγείρει πολύ σοβαρά πρακτικά, και συνεπώς νομικά και ηθικά ζητήματα. Πώς δηλαδή θα μπορούσε να επιβληθεί η υποχρεωτικότητα του εμβολιασμού αν αρνείται το άτομο ή ο γονιός; Δια της βίας; Αδιανόητο για τον πολιτισμό μας σε κάθε επίπεδο. Ίσως γι’ αυτό χρησιμοποιείται τόσο εκτεταμένως ο ψυχολογικός εκβιασμός. Που επίσης όμως συνιστά μορφή βασανιστηρίου. Κι εδώ ερχόμαστε στο επόμενο ζήτημα.

3) Η επιβολή ιατρικής πράξης με οποιονδήποτε τρόπο συνιστά βασανιστήριο.

Τα βασανιστήρια θεωρούνται παράνομα σε όλο το διεθνές νομικό σύστημα. Δεν υπάρχει καμία εξαίρεση σε αυτόν τον κανόνα. Στο ελληνικό Σύνταγμα (άρθρο 7 §2) θεσπίζεται πως «τα βασανιστήρια, οποιαδήποτε σωματική κάκωση, βλάβη υγείας, ή άσκηση ψυχολογικής βίας, καθώς και κάθε άλλη προσβολή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας απαγορεύονται και τιμωρούνται, όπως νόμος ορίζει». Δεδομένου μάλιστα ότι και πάλι το Σύνταγμα θεσπίζει πως «καθένας έχει δικαίωμα στην προστασία της υγείας και της γενετικής του ταυτότητας» (άρθρο 5 &5), αντιλαμβανόμαστε πως δεν μπορεί να υπάρξει εξαίρεση σε καμία περίπτωση ιατρικής πράξης. Τα βασανιστήρια και «η απάνθρωπη και εξευτελιστική μεταχείριση ή τιμωρία» απαγορεύονται επίσης από τη Σύμβαση για την Προστασία των ∆ικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών του Συμβουλίου της Ευρώπης (άρθρο 3), από το Διεθνές Σύμφωνο Ατομικών και Πολιτικών Δικαιωμάτων του ΟΗΕ (άρθρο 7), και πλήθος άλλων συμβάσεων.

Η πράξη του σωματικού ή ψυχικού καταναγκασμού, μάλιστα, δεν γίνεται ανεκτή στο διεθνές δίκαιο για κανέναν λόγο, ούτε καν για την περίπτωση που έτσι θα σωθεί η ζωή ενός ατόμου αν αυτός δεν συναινεί! Είναι ενδεικτικό το γεγονός ότι, ακόμη και η επιβολή σίτισης, στους απεργούς πείνας, και σε εκείνες τις περιπτώσεις που πραγματοποιείται μετά από πολλές μέρες απεργίας πείνας και κινδυνεύει η ζωή του ανθρώπου, θεωρείται βασανιστήριο καθώς προσβάλει την αξιοπρέπεια και την αυτοδιάθεσή του. Ο Παγκόσμιος Ιατρικός Σύλλογος, για παράδειγμα, την θεωρεί ως μια ηθικά μη παραδεκτή ιατρική παρέμβαση. Ταυτόχρονα, ο Ερυθρός Σταυρός και ο Παγκόσμιος Ιατρικός Σύλλογος έχουν αναγνωρίσει το δικαίωμα στους κρατούμενους που έχουν σώας τας φρένας να προβούν σε απεργία πείνας. Αυτό σημαίνει ότι «δεν μπορεί να διενεργηθεί με επέμβαση στο σώμα του προσώπου, παρά τη θέλησή του, διότι αυτό θα αντέβαινε στην αρχή της ανθρώπινης αξίας, όπως οποιοδήποτε βασανιστήριο. [Επομένως, και] ο εμβολιασμός δεν μπορεί να είναι “υποχρεωτικός”» βλ. Τάκης Βιδάλης).

Μία «ρωγμή» στους νόμους της Φυσικής: Πώς ένα ανυπάκουο σωματίδιο μπορεί να αλλάξει την αντίληψή μας για το Σύμπαν

Επιστήμονες κοντά σε μία ιστορική ανακάλυψη
      Επιστήμονες συγκεντρώνουν όλο και περισσότερες ενδείξεις στα πειράματά τους για μία «ρωγμή» στο καθιερωμένο μοντέλο της Φυσικής και την αντίληψή μας για τον μικροσκοπικό κόσμο και το απέραντο Σύμπαν.
     Υποατομικά σωματίδια φαίνεται πως αψηφούν τους γνωστούς νόμους της φυσικής και ερευνητές από όλον τον πλανήτη αφήνουν ανοικτό το ενδεχόμενο να υπάρχουν θεμελιώδεις μορφές ύλης και ενέργειας που προς το παρόν η ανθρωπότητα αγνοεί, αλλά σύντομα μπορεί να ανακαλύψει. «Αυτή είναι η δική μας προσεδάφιση στον Άρη», δηλώνει στους New York Times ο φυσικός Κρις Πόλι στο Εθνικό Εργαστήριο του Επιταχυντή Fermilab που έχει αφιερώσει σχεδόν ολόκληρη την πολυετή καριέρα του προς αυτή την ανακάλυψη.
Το «ανυπάκουο» μιόνιο και το Καθιερωμένο Πρότυπο Φυσικής
     Στο βάθος των προηγούμενων δεκαετιών έχουν ανακαλυφθεί συνολικά 17 θεμελιώδη υποατομικά σωματίδια και τέσσερις θεμελιώδεις δυνάμεις στη φύση (βαρυτική, ηλεκτρομαγνητική, ασθενής και ισχυρή πυρηνική δύναμη). Αν βρεθεί μια νέα δύναμη, θα είναι η πέμπτη.
     Η παράξενη συμπεριφορά του μιονίου, ενός θεμελιώδους υποατομικού σωματιδίου, ανοίγει όλα τα ενδεχόμενα ύπαρξης άγνωστων σωματιδίων και «εξωτικών» δυνάμεων πέρα από το Καθιερωμένο Πρότυπο της Φυσικής. «Υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις πως το μιόνιο είναι ευαίσθητο σε κάτι που δεν προβλέπεται ούτε στην καλύτερη από τις θεωρίες μας», σχολιάζει η Ρενέ Φατέμι, φυσικός από το πανεπιστήμιο του Κεντάκι.
     Ενδείξεις περασμένων ετών ενισχύθηκαν μετά από νέες μετρήσεις των επιστημόνων στις ΗΠΑ, με αρκετούς να εκτιμούν πως βρίσκονται πλέον πολύ κοντά σε σημαντικές ανακαλύψεις. Είχαν προηγηθεί στο τέλος Μαρτίου ανάλογες ενδείξεις από ενώ πείραμα στο CERN ενώ η οποιαδήποτε επιβεβαίωση στο μέλλον θα αποτελέσει τη σημαντικότερη ανακάλυψη στον τομέα της Φυσικής, μετά το σωματίδιο Χιγκς.
     Τα μιόνια είχαν ανακαλυφθεί το 1936 και είναι 207 φορές βαρύτερα από τα ηλεκτρόνια και σημαντικά πιο ασταθή. Ως ηλεκτρικά φορτισμένα σωματίδια, περιστρέφονται όταν βρεθούν σε μαγνητικό πεδίο και η συχνότητα της περιστροφής τους, η οποία μπορεί να μετρηθεί, εξαρτάται από τις αλληλεπιδράσεις του μιονίου με άλλα σωματίδια και δυνάμεις (ο λεγόμενος παράγοντας g).
     Η τιμή του παράγοντα υποτίθεται πως μπορούσε να υπολογιστεί με ακρίβεια με τη βοήθεια του καθιερωμένου μοντέλου (Standard Model) της σωματιδιακής φυσικής που αναπτύχθηκε πριν περίπου 50 χρόνια. Όμως ήδη από το 2001, το Εθνικό Εργαστήριο Brookhaven της Νέας Υόρκης κατέγραψε πειραματικά ευρήματα που απέκλιναν από τις θεωρητικές προβλέψεις, καθώς τα μιόνια φαίνεται πως παρουσιάζουν πιο έντονη μαγνητική συμπεριφορά και περιστρέφονται ελαφρώς ταχύτερα από το αναμενόμενο, χωρίς να υπακούουν «απολύτως» στους γνωστούς φυσικούς νόμους.
      Τώρα οι νέες μετρήσεις από το πείραμα Muon g-2 στο Εθνικό Εργαστήριο του Επιταχυντή Fermilab του Ιλινόις, όπου συμμετέχουν επιστήμονες από επτά χώρες, οι οποίες παρουσιάστηκαν σε δύο επιστημονικές δημοσιεύσεις στο περιοδικό φυσικής «Physical Review Letters», με τη συμμετοχή άνω των 200 επιστημόνων, επιβεβαιώνουν ότι κάτι απρόσμενο συμβαίνει με τα μιόνια, κάτι που πιθανώς «μαρτυρά» την ύπαρξη άγνωστων σωματιδίων και φυσικών δυνάμεων, σύμφωνα με το Science, το Nature, το New Scientist, το BBC και τους New York Times.
     Η ανωμαλία στις μετρήσεις πιθανώς οφείλεται στα «εικονικά σωματίδια», ένα φαινόμενο της κβαντομηχανικής, με ζεύγη από ένα σωματίδιο ύλης και ένα αντιύλης που φευγαλέα αναδύονται και σχεδόν αμέσως εξαφανίζονται. Για το πολύ σύντομο διάστημα που υπάρχουν, μπορεί να επηρεάζουν τη συμπεριφορά πραγματικών σωματιδίων όπως τα μιόνια. Αυτά τα ζεύγη εικονικών σωματιδίων μπορεί να αποτελούνται από ήδη γνωστά σωματίδια, όπως ένα ηλεκτρόνιο και ένα ποζιτρόνιο, αλλά μπορεί επίσης να αποτελούνται από κάτι πιο εξωτικό και άγνωστο έως τώρα.
     Τα νέα πειράματα του Fermilab έρχονται μετά την πρόσφατη ανακοίνωση φυσικών του πειράματος LHCb του CERN στην Ευρώπη ότι επίσης βρήκαν κάτι παράξενο να συμβαίνει με τον τρόπο διάσπασης των μιονίων. Πιθανώς τα δύο ευρήματα σχετίζονται, χωρίς ακόμη να είναι σίγουρο, καθώς δεν υπάρχουν αρκετά δεδομένα που να αποδεικνύουν την ύπαρξη νέων σωματιδίων ή φυσικών δυνάμεων.
«Από τη δεκαετία του 1970 ψάχνουμε για μια ρωγμή στο Καθιερωμένο Πρότυπο. Και τώρα ίσως τη βρήκαμε», δήλωσε ο Αλεξέι Πέτροφ του Πανεπιστημίου Wayne State των ΗΠΑ.
     Ο καθηγητής Μαρκ Τόμσον, επικεφαλής του Συμβουλίου Επιστήμης και Τεχνολογίας της Βρετανίας δήλωσε: «γνωρίζουμε πως η τωρινή κατανόησή μας για το σύμπαν είναι ελλιπής. Αυτό που βλέπουμε τώρα από τα νέα πειράματα, όπως το g-2, μπορεί να είναι οι πρώτες ματιές πίσω από την κουρτίνα σε ένα νέο κόσμο φυσικής».
     Ο φυσικός Γκρατσιάνο Βεναντσόνι του Εθνικού Ινστιτούτου Πυρηνικής Φυσικής της Ιταλίας και ένας από τους εκπρόσωπους του πειράματος g-2 έκανε ήδη λόγο για «μια ιδιαίτερη μέρα, από καιρό αναμενόμενη όχι μόνο από εμάς αλλά από όλη τη διεθνή κοινότητα των φυσικών». Ο καθηγητής του Κέιμπριτζ Μπεν Άλαναχ δήλωσε ότι «σε όλη την καριέρα μου αναζητώ δυνάμεις και σωματίδια πέρα από αυτά που ήδη ξέρουμε και αυτή είναι η στιγμή που περίμενα, γι' αυτό δεν μπορώ να κοιμηθώ πολύ από την έξαψή μου».
     Ο καθηγητής Μαρκ Λάνκαστερ του Πανεπιστημίου του Μάντσεστερ, εξήγησε ότι «η νέα μέτρηση του g-2 αναμενόταν από καιρό και παρέχει ισχυρές ενδείξεις για την ύπαρξη νέων σωματιδίων και δυνάμεων. Ξέρουμε ότι ο σημερινός κατάλογος θεμελιωδών σωματιδίων και δυνάμεων δεν είναι ολοκληρωμένος, επειδή δεν αρκούν να εξηγήσουν τη σκοτεινή ύλη στο σύμπαν και το γεγονός ότι το σύμπαν έχει πολύ λίγη αντιύλη. Η νέα μέτρηση στο Fermilab έχει μια πιθανότητα στις 1.000 να είναι στατιστικό σφάλμα και μία στις 40.000, αν συνδυαστεί με την προηγούμενη μέτρηση στο Brookhaven».
     Τα πιθανά, αλλά άγνωστα έως τώρα, υποατομικά σωματίδια «λεπτοκουάρκ» και «μποζόνια Ζ» που έχουν προταθεί, φαίνεται πως αλληλεπιδρούν με το μιόνιο. Για να επιβεβαιωθεί η όποια ανακάλυψη, η πιθανότητα σφάλματος πρέπει να μειωθεί στην μία πιθανότητα στα 3,5 εκατομμύρια. Ήδη οι φυσικοί αναλύουν περισσότερα δεδομένα, ώστε να βελτιώσουν την ακρίβεια των μετρήσεων για τη μυστηριώδη συμπεριφορά του μιονίου.
«Φαίνεται πως έχουμε επιβεβαίωση ότι τα αποτελέσματα του Brookhaven δεν οφείλονταν σε αστοχία ή λάθος», εκτιμά ο θεωρητικός φυσικός Dr. Carena. «Υπάρχει μία σοβαρή πιθανότητα να σπάσουν το Καθιερωμένο Μοντέλο».
Με πληροφορίες από New York Times

από τη  lifo.gr