Δευτέρα 2 Μαΐου 2022

Παντελής Οικονόμου: Η αλήθεια και η αγάπη πάντα θριαμβεύει στο τέλος. Για όποιον ποντάρει στον φόβο του ιού και στον εκβιασμό του εμβολιασμού, αποκαλύπτεται η ατζέντα του, αργά ή γρήγορα. Ο χρόνος στενεύει απελπιστικά για ορισμένους ολίγιστους, αφού ακόμα περισσότεροι πλέον έχουν αντιληφθεί την (παγκόσμια και εγχώρια) απάτη και την πλάνη και δεν πέφτουν ξανά στην παγίδα.

30 Απριλίου στις 12:07 π.μ.  · 
Τους μήνες Φεβρουάριο και Μάρτιο 2022 στην Ιταλία, το ποσοστό των εμβολιασμένων θετικών στον covid ήταν 81%, στις μονάδες εντατικής οι 8 στους 10 ήταν εμβολιασμένοι, ενώ από όσους πέθαναν οι 7 στους 10 ήταν εμβολιασμένοι. (1) Κατα σύμπτωση, 7 στους 10 είναι και το ποσοστό των πλήρως εμβολιασμένων στην Ιταλία(2). 
Στη Nέα Ζηλανδία το 79% είναι πλήρως εμβολιασμένο. Παρ’όλα αυτά οι νοσηλείες covid στους εμβολιασμένους κυμαίνονται μεταξύ 70-100%! (3) 
Τα δεδομένα από τη Νεα Ζηλανδία δείχνουν οτι οι μερικώς ή πλήρως εμβολιασμένοι έχουν μέχρι 6 φορές περισσότερες πιθανότητες να νοσήσουν από covid σε σχέση με τους μη εμβολιασμένους. 
Στο τελευταίο κύμα του Φεβρουαρίου-Μαρτίου 2022, νόσησε το 10% των 3πλοεμβολιασμένων, το 18% των διπλοεμβολιασμένων, το 14% των εμβολιασμένων με μια δόση και μόλις το 3% των ανεμβολίαστων. 
Δηλαδή πέραν από μία προσωρινή (μικρής διάρκειας) προστασία που έδωσε η 3η δόση, όσο περισσότερες δόσεις, τόσο μεγαλύτερη ευπάθεια στον covid. Το 93% των θετικών περιστατικών είναι εμβολιασμένοι. (4)(5)(6) 
Τα ίδια υψηλά ποσοστά παρουσιάζουν και άλλες χώρες. 
Το 70-80% των σοβαρών περιστατικών covid είναι πλήρως εμβολιασμένοι, υποστηρίζει ο διευθυντής του νοσοκομείου Ichilov  στο Ισραήλ, καθηγητής Jacob Giris. Προσθέτει οτι “τα εμβόλια δεν έχουν καμία επίδραση σε σχέση με τη σοβαρή λοίμωξη”. (7) 
Στην Αυστραλία ο Covid εμφάνισε 2 κύματα, σχετικά ήπια, τον Αύγουστο του 2020 και τον Σεπτέμβριο του 2021. Μετά την ενισχυτική δόση του εμβολίου τον Δεκέμβριο του 2021 και μέσα στο δικό τους καλοκαίρι, τα θετικά περιστατικά εκτοξεύτηκαν (τυχαίο; ). 
Οι θάνατοι είναι 1.700% περισσότεροι σε σχέση με την έναρξη του covid. Ο μέσος όρος είναι 72 θάνατοι καθημερινά. Οι 4 στους 5 που χάνουν τη ζωή τους είναι πλήρως εμβολιασμένοι (8)
Τα δεδομένα της Κυβέρνησης του Καναδά υποστηρίζουν οτι οι τριπλοεμβολιασμένοι πάσχουν από ADE. 
Eχουν περισσότερο από 4 φορές περισσότερες πιθανότητες να νοσήσουν από covid, 1,5 φορά περισσότερες πιθανότητες να νοσηλευτούν και 2 φορές περισσότερες πιθανότητες να πεθάνουν σε σχέση με τους μη εμβολιασμένους (9)
Κατα τον Φεβρουάριο 2022 στο Ηνωμένο Βασίλειο, στους 6.469 θανάτους από covid, μόλις οι 570 (δηλαδή το 9%) ήταν ανεμβολίαστοι, οι 5412 (δηλαδή το 84% ήταν πλήρως εμβολιασμένοι, δηλαδή με τις 3 δόσεις) και το υπόλοιπο 7% με 1 ή με 2 δόσεις). 
Η πλήρης κατάρρευση του αφηγήματος του εμβολιασμού. 
Τα ποσοστά θανάτων είναι αρκετά υψηλότερα από το εθνικό ποσοστό εμβολιασμών (10).
Οι εμβολιασμένοι στην Αγγλία εχουν 3,2 μεγαλύτερες πιθανότητες να πεθάνουν από covid σε σχέση με τους ανεμβολίαστους. 
Οι θετικοί στον covid στο Ηνωμένο Βασίλειο αυξηθηκαν μέσα στον Μάρτιο κατά ένα εκατομμύριο μέσα σε μία εβδομάδα. 
Ο ένας στους 16 κατοίκους είχε covid (11).
Tα ρεκόρ του covid στους εμβολιασμένους μέσα στον Μάρτιο, ανέδειξε αρνητική αποτελεσματικότητα των εμβολίων σε σχέση με τους θανάτους, δηλαδή αυξημένο απόλυτο κίνδυνο στους εμβολιασμένους (12)(13)(14). 
Τον Φεβρουάριο του 2022 το Public Health Scotland σταμάτησε να δημοσιοποιεί τα δεδομένα για τις νοσηλείες και τους θανάτους από covid, γιατί φοβήθηκε οτι τα δεδομένα θα παρουσιαστούν με λανθασμένο τρόπο από τους “αντι-εμβολιαστές”, επειδή δεν ήταν ευνοϊκά για τους εμβολιασμένους(15).  
Το ίδιο αποφάσισε από την 1η Απριλίου και το Ηνωμένο Βασίλειο(16). 
Κατα τα τέλη του Φεβρουαρίου το Αμερικανικό CDC αρνήθηκε να δημοσιοποιήσει τα δεδομένα της ενισχυτικής δόσης σε σχέση με την αποτελεσματικότητά της για 33 εκατομμύρια Αμερικανούς ηλικίας 18-49, βασισμένο στους φόβους οτι θα δείξουν οτι τα εμβόλια είναι αναποτελεσματικά. (17)(18). Το CDC κατηγορήθηκε δημόσια για αυτό σε δημοσίευμα των Νew York Times (19).  
Στην Ελλάδα φαίνεται οτι πάμε κόντρα σε ότι ισχύει σε όλο τον κόσμο. 
Είναι τα περίφημα και παγκοσμίου φήμης Greek Statistics. 
Έχουμε δικό μας τρόπο καταγραφής θανάτων σε σχέση με το χρόνο πρώτης καταγραφης θετικού περιστατικού covid και μάλλον ανεξέλεγκτο τρόπο διενέργειας pcr στα νοσοκομεία και ίσως όχι μόνο εκεί (όπως διαπίστωσα σε “ασθενή” με απλή αμυγδαλίτιδα που νόσησε 2 μήνες πριν από covid και τον οποίον έβγαλαν “θετικό” σε περιφερειακό νοσοκομείο στους 43,5 κύκλους, όντας πρακτικά αρνητικός). 
Το αποτέλεσμα είναι να έχουμε τον υψηλότερο αριθμό θανάτων ανά εκατομμύριο στην Ευρώπη, ο οποίος φαίνεται ξεκάθαρα οτι είναι πλασματικός (20), κάτι που βολεύει όσους θέλους να επιμείνουν στον φόβο ενός φονικού ιού, που “απαιτεί περισσότερους εμβολιασμούς” για να επιπεδωθεί επιτέλους η καμπύλη και μάσκες σε εσωτερικούς χώρους μέσα στο κατακαλόκαιρο. 
Η Όμικρον είναι κατά βάση μία ήπια λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού και προσοχή απαιτείται κυρίως στις μεγαλύτερες ηλικίες και σε ανθρώπους με υποκείμενα νοσήματα, για έγκαιρη προφύλαξη και θεραπεία, με τα γνωστά πλέον θεραπευτικά πρωτόκολλα, βασισμένα κυρίως στην ιβερμεκτίνη και την υδροξυχλωροκίνη, αλλά όχι μόνο σε αυτά, ώστε να περιοριστούν οι βλάβες που μπορεί να δημιουργηθούν στη συνέχεια. 
Αυτό αφορά, είτε τους εμβολιασμένους, είτε τους μη εμβολιασμένους, θα πρόσθετα κυρίως τους εμβολιασμένους, γιατί οι τελευταίοι έχουν μία πλασματική αίσθηση ασφάλειας λόγω των εμβολιασμών και συχνά καθυστερούν να λάβουν θεραπεία. 
ΥΓ. Η αλήθεια και η αγάπη πάντα θριαμβεύει στο τέλος. 
Για όποιον ποντάρει στον φόβο του ιού και στον εκβιασμό του εμβολιασμού, αποκαλύπτεται η ατζέντα του, αργά ή γρήγορα.
Ο χρόνος στενεύει απελπιστικά για ορισμένους ολίγιστους, αφού ακόμα περισσότεροι πλέον έχουν αντιληφθεί την (παγκόσμια και εγχώρια) απάτη και την πλάνη και δεν πέφτουν ξανά στην παγίδα.

Σάββατο 30 Απριλίου 2022

Επειδή λατρεύω τις παλιές κινηματογραφικές ταινίες : Η Ατιμασμένη/ ιταλική ταινία γυρισμένη το 1960, πρωτότυπος τίτλος Titanus

Βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Alberto Moravia/ το ομώνυμο βέβαια είναι σχετικό γιατί στα ιταλικά ο τίτλος είναι La Ciociara, που υποδηλώνει την γυναίκα από την συγκεκριμένη περιοχή και σε σκηνοθεσία του μεγάλου Vittorio de Sica η ταινία αφηγείται την ιστορία μιας χήρας η οποία πασχίζει να προστατέψει την κόρη της και την ίδια μέσα από την φρίκη του πολέμου.
Η ταινία δεν είναι απλή. 
Διακρίνει κάποιος αρκετές διαστρωματώσεις και θέματα που θέλει να θίξει ο δημιουργός. Πιστός στο δόγμα του νεορεαλισμού, εκτός από την αποτύπωση των χαρακτήρων των απλών ανθρώπων και τις δυσκολίες τους στην συγκεκριμένη περίοδο, περνάει και μηνύματα για την αυστηρή καθολική κοινωνία- ωραία η φράση της Sophia Loren "εγώ παντρεύτηκα την Ρώμη", η οποία παντρεύτηκε έναν γέρο για να μπορέσει να ξεφύγει από τον περιορισμό της επαρχίας, το φασιστικό καθεστώς του Μουσολίνι αλλά και τον προβληματισμό για την μεταπολεμική κατάσταση στην Ιταλία που αποτυπώνεται μέσα από τα λόγια του συμπαθητικού κομμουνιστή Μικέλε / Jean-Paul Belmondo.
Η Τσεζίρα / Σοφία Λόρεν και η κόρη της Ροζέτα / Eleonora Brown, εγκαταλείπουν την Ρώμη για να αποφύγουν τους βομβαρδισμούς - των Συμμάχων και μετά από αρκετές περιπέτειες επιστρέφουν στην ιδιαίτερη πατρίδα τους, μια ορεινή περιοχή της Νότιας Ιταλίας όπου έχουν καταφύγει και άλλες οικογένειες μέχρι να τελειώσει ο πόλεμος. 
Εκεί η Τσεζίρα γνωρίζεται με τον Μικέλε, απόφοιτο της Φιλοσοφικής και γιο μαυραγορίτη, ο οποίος όπως είναι φυσικό την ερωτεύεται. 
Η Sophia Loren είναι απολαυστική, επάξια νομίζω κέρδισε και το Όσκαρ Α’ γυναικείου ρόλου για την ταινία και όσοι γνωρίζουμε και (λίγα) ιταλικά μπορούμε να απολαύουμε και τα λογοπαίγνια αλλά και τις γλωσσικές αντιθέσεις τις Ιταλίας.
Η τραγωδία δεν αργεί να φανεί. 
Η πτώση του Μουσολίνι και η εμφάνιση των Συμμάχων, αρχικά ως Άγγλων κομάντος, έπειτα ως αποβατικών στρατευμάτων δεν αρκούν για να την αποτρέψουν. 
Οι απελευθερωτές ουσιαστικά είναι μέρος της τραγωδίας. 
Δεν είναι τυχαίο που ο Μικέλε ο κομμουνιστής αναλαμβάνει να εξηγήσει πρώτα στους Άγγλους κομάντος και έπειτα στον Γερμανό αρχισμηνία (τα δυο κύρια αντίπαλα στρατόπεδα στην Ιταλία) για το τι είναι η Ιταλία και γιατί δεν μπορούν να την καταλάβουν οι ξένοι.
Επιστρέφοντας στο χωριό από την κοντινή πόλη που είχαν πάει για τρόφιμα, ο Μικέλε και η Τσεζίρα πέφτουν πάνω σε μια εξαντλημένη γερμανική περίπολο η οποία υποχωρεί και με βίαιο τρόπο παίρνει μαζί τους σαν οδηγό τον Μικέλε - ο οποίος όπως είναι φυσικό δεν επιστρέφει, ποτέ) για να βρούνε οδό διαφυγής. 
Μητέρα και κόρη αποφασίζουν να να γυρίσουν στην Ρώμη και στην διαδρομή τις βιάζουν (ομαδικά) τα στρατεύματα των «απελευθερωτών» Συμμάχων - για την ακρίβεια Μαροκινοί, σε μια ερειπωμένη εκκλησία.
Συντετριμμένες, με τις ζωές τους να έχουν αλλάξει για πάντα, συνεχίζουν το ταξίδι της επιστροφής με τις τύψεις να πνίγουν κυρίως την μητέρα επειδή δεν κατάφερε να προστατέψει την κόρη της.
Ούτε εδώ θα δούμε μάχες, θα δούμε περισσότερο τις συνέπειες των μαχών σε κατοικημένες περιοχές, δηλαδή βομβαρδισμούς,  εκτελέσεις αμάχων, και τα συνήθη επακόλουθα της ανάμιξης ξένων στρατιωτικών με τον ντόπιο πληθυσμό -βιασμοί, λεηλασίες κλπ.
Η ταινία βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα, τον βιασμό δηλαδή χιλιάδων Ιταλίδων από Μαροκινούς ατάκτους - μέλη του Γαλλικού Εκστρατευτικού Σώματος,  που συμμετείχαν στην μάχη του Μόντε Καζίνο. Υπάρχουν ελλείψεις και στο στρατιωτικό μέρος. 
Τα άρματα των Αμερικανών δεν είναι παρά Μ47 Patton, τα οποία άρχισαν να παράγονται την δεκαετία του ’50, αντί των υποτιθέμενων Μ4 Sherman ή Μ24 Chaffee που χρησιμοποιούσαν οι Αμερικανοί την περίοδο. 
Το γερμανικό He 111 που εκτελεί τον βομβαρδισμό είναι βγαλμένο από τα κινηματογραφικά επίκαιρα. 
Δεν ξέρω αν η Sophia Loren πείθει βέβαια και σαν μητέρα μιας προεφηβικής ηλικίας κοπέλας - η Ροζέτα είναι δεκατριών, καθώς όταν γυρίστηκε η ταινία η Sophia Loren ήταν 26 ετών. 
Παρ’ όλες τις «τεχνικές» ελλείψεις η ταινία δεν παύει να είναι κορυφαία, νοσταλγική και συνάμα να προκαλεί θλίψη και πικρία. 
Δείτε την, έστω σαν κάτι εναλλακτικό, αν και όχι τόσο εύπεπτο.
Τεχνικά χαρακτηριστικά
Ασπρόμαυρη, γλώσσα ιταλικά, διάρκεια 97 λεπτά. 
Εναλλακτικοί τίτλοι La Ciociara / ιταλικά, Two Women / αγγλικά. 

Παρασκευή 29 Απριλίου 2022

Σπυρος Καμπιωτης: "Οι μεγάλες ανατροπές και αλλαγές ιστορικά, δεν συνέβησαν γιατί ο κόσμος επαναστατούσε αλλά γιατί οι αδηφάγοι εξουσιαστές κάπου δεν τα έβρισκαν μεταξύ τους και τρώγονταν σαν τα λυσσασμένα σκυλιά"

Λοιπόν

Εδώ μέσα (και όχι μόνο) βλέπουμε πάρα πολλές φορές την προτροπή ή και την "αγανάκτηση" πολλών, στο γιατί ο κόσμος που βάλλεται και υποφέρει δεν ενώνεται ώστε για να αντιμετωπίσει και να αποτινάξει από πάνω του, αυτή ...την Λαίλαπα που έχει ξεσπάσει τα τελευταία ...όσα χρόνια.
Ακούστε.
Πώς είναι δυνατό να συμβεί κάτι τέτοιο (η ένωση δηλ. και η σύμπλευση) όταν ο κάθε ένας, τούτη την ένωση που επικαλείται την εννοεί ανάλογα με τα δικά του θέλω τις δικές του επιδιώξεις και τα δικά του συμφέροντα και οφέλη?
Πώς είναι δυνατόν αυτός ο κόσμος σύσσωμος να αντισταθεί όταν ο κάθε ένας επιδιώκει την λύση των δικών του και μόνο προσωπικών προβλημάτων, και όταν βρει (ή του βρουν) κάποια διέξοδο σε ορισμένα από αυτά, τότε ...από δω πάνε κι άλλοι?
Πώς είναι δυνατόν ο κόσμος αυτός να συνταχθεί σε ένα κοινό σκοπό κ΄ μέτωπο όταν ο ένας κοιτάει πώς θα βγάλει το μάτι του άλλου, πώς θα τον σπιλώσει, πώς θα τον υποβαθμίσει, πώς θα τον απαξιώσει?
Θα μπορούσαμε να πούμε πάρα πάρα πολλά γύρω απ΄ αυτά τα θέματα και τις συμπεριφορές και πάρα πολλές βιωματικές καταστάσεις που όλοι λίγο πολύ γνωρίζουμε ή έχουμε βιώσει.
Όμως.
Απλά αναρωτηθείτε το γιατί αυτός ο ¨ταλαίπωρος¨ λαός ήτανε υπόδουλος για 400 χρόνια. Γιατί αυτοί που επαναστατούσαν, συναντούσαν αντιδράσεις ακόμα και από ομοεθνείς τους...
Επίσης αναρωτηθείτε το γιατί, από αρχή γένεσις της ανθρωπότητας αυτή ταλαιπωρείται από τραγικά συμβάντα και γεγονότα, ανάλογα τις επιδιώξεις τον εκάστοτε εξουσιαστών (και κυρίως πολιτικών και ιερατικών).
Απλά να γνωρίζετε πως πάντα, όλοι αυτοί -οι ηγεμόνες- γνώριζαν τις αδυναμίες των λαών και τις χρησιμοποιούσαν αναλόγως τις επιδιώξεις των. Η ιστορία έχει καταγράψει λεπτομερώς από αρχαιοτάτους χρόνους σε όλα τα μήκη και όλα τα πλάτη του κόσμου, τις δολιότητες, τις βαρβαρότητες, τις αισχρότητες τις καταστροφές και τον όλεθρο που αυτός ο κόσμος έχει βιώσει και έχει υποστεί από τους εκάστοτε άφρονες εξουσιαστές, αφήνοντας στο διάβα τους εκατομμύρια θυμάτων και ποταμούς αίματος.
Θέλω επίσης να θυμίσω πως οι μεγάλες ανατροπές και αλλαγές ιστορικά, δεν συνέβησαν γιατί ο κόσμος επαναστατούσε αλλά γιατί οι αδηφάγοι εξουσιαστές κάπου δεν τα έβρισκαν μεταξύ τους και τρώγονταν σαν τα λυσσασμένα σκυλιά –τα παραδείγματα περί του αντιθέτου είναι ελάχιστα- (εξάλλου δυστυχισμένος και πεινασμένος λαός, πολύ σπάνια αντιδρά),
Τώρα, για την φαγωμάρα μεταξύ του –υπό κατοχήν- κόσμου, είναι ένα άλλο τεράστιο ζήτημα, που έχει συζητηθεί, αναλυθεί και χιλιο-ειπωθεί, απο χιλιάδες ερευνητές με έρευνες σε όλες τις επιστήμες και που τα αποτελέσματα αυτών των ερευνών έχουν χρησιμοποιηθεί και χρησιμοποιούνται από εξωνημένους, τόσο πολιτικούς όσο και ¨επιστήμονες¨, για επίτευξη συγκεκριμένων σκοπών και στόχων, που λίγο ή πολύ είναι γνωστοί σε όλους.
Θα κλείσω λέγοντας πως οι παλαιότεροι γνωρίζουν πολύ καλά πως προσωπικά (και το πλήρωσα και συνεχίζω να το πληρώνω) με μεγάλα κόστη και σε πολλά μέτωπα, κατανάλωσα εκατοντάδες εκατοντάδων ωρών, ερευνώντας, συλλέγοντας δεδομένα, αναλύοντας καταστάσεις (παραθέτοντας με στατιστικά μοντέλα και δεδομένα), περιγράφοντας, εξηγώντας, γράφοντας άρθρα, ... ...και τανάπαλιν.
Το αποτέλεσμα?
α) φωνή βοώντος εν τη ερήμω.
β) Επιθέσεις, Χαρακτηρισμοί, Αχαριστία.
γ) ...Ουδείς ασφαλέστερος εχθρός από τον ευεργετηθέντα αχάριστο. ...Και είναι πολλοί ανάθεμά τους.
Δ) Στους Απανταχού Κοπρίτες (όπου και αν αυτοί ευρίσκονται) ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ ΖΩΝΤΑΝΟΙ

Σπύρος Καμπιώτης Βιογραφικό

Η παγίδα των social media

Η παγίδα των social media
“Πριν λίγες μέρες ενώ ήμουν στην πισίνα είδα μια νεαρή μαμά και την μικρή της κόρη να μπαίνουν στο χώρο της πισίνας ντυμένες με πολύ ωραία μαγιό.
Η μαμά, με τις τέλειες χαλαρές μπούκλες δεμένες σε μια προσεκτικά «ατημελητη» ουρά, πέρασε τα πρώτα λεπτά μιλώντας δυνατά στο κινητό της με μια φίλη, ενώ η κόρη της στεκόταν όρθια περιμένοντας να μπει στην πισίνα.
Στη συνέχεια, αφού βρήκε τη σωστή γωνία και το σωστό φως, η μαμά έβγαλε το τρίποδο της και έβγαλε μερικές selfies με την κόρη της.
Η κόρη ζήτησε να μπει στην πισίνα.
Η μαμά είπε ότι θα περιμένει και μετά θα βγάλει φωτογραφία την κόρη της μπροστά από την πισίνα, μετά θα μπει στην πισίνα και μετά θα βγει από την πισίνα.
Η μικρή χαμογέλασε πλατιά και είπε "τυρί" σαν να το έχει κάνει εκατομμύρια φορές. Μετά η μαμά της είπε ότι μπορούσε να βουτήξει.
Ο μικρή κολύμπησε για μερικά λεπτά.
Η μαμά κάλεσε μια φίλη από το τηλέφωνό της και ξεκίνησε άλλη συζήτηση ενώ η Μικρή ευγενικά και επανειλημμένα την ρωτούσε "Μαμά, μπορείς να έρθεις μαζί μου στο νερό, σε παρακαλώ; "
Την αγνοούσε.
"Μαμά, θα ερθεις να παίξεις μαζί μου;"
"Ρώτησε άλλες 4 φορές. Η μαμά την κοίταξε αλλά δεν έκλεισε ποτέ το τηλέφωνο. Μετά από 10 λεπτά η μαμά τελείωσε την κλήση της, πήρε το αντηλιακό που δεν εφαρμόστηκε ποτέ, τα παιχνίδια νερού που δεν άγγιξαν ποτέ το νερό, και μετά η κόρη της βγήκε από την πισίνα.
Κάθισα εκεί και σκεφτόμουν τί είχα δει. Φανταζόμουν τις φωτογραφίες που τράβηξε να είναι τέλεια επεξεργασμένες και να δημοσιεύονται στα social media με τίτλο όπως "Ώρα για πισίνα με το κορίτσι μου! #Makingmemories".
Και σκέφτηκα ότι κάπου, μια άλλη μαμά θα είναι σπίτι με τα παιδιά της, το σπίτι χάλια με τα παιχνίδια παντού, τα μαλλιά της ανάστα και τα ρούχα της βρώμικα με σάλιο ή φυστικοβούτυρο.
Θα είναι κουρασμένη γιατί πέρασε τη μέρα μαγειρεύοντας, φροντίζοντας, καθαρίζοντας και παίζοντας με τα παιδιά της.
Θα δει αυτή τη φωτογραφία και θα συγκρίνει τον εαυτό της με την τέλεια μαμά στην πισίνα.
Ο εσωτερικός κριτής ίσως της ψιθυρίσει στο αυτί «δεν είσαι αρκετά καλή...
Δεν μοιάζεις με εκείνη τη μαμά στην πισίνα...
Δεν έχεις λεφτά για να αγοράσεις τέτοια ακριβά μαγιό και δεν έχεις χρόνο να φτιάξεις τέλειες αναμνήσεις σαν αυτή" 
και φοβαμαι ότι αυτή η μαμά θα το πιστέψει. Θα νιώσει σαν αποτυχία.
Ποτέ δεν θα μάθει πώς ο χρόνος που πέρασε εκείνη τη μέρα ήταν τόσο καλύτερος στα μάτια των παιδιών της από τον χρόνο εκείνης της "τέλειας μαμάς" στην πισίνα.
Αυτό που βλέπουμε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης δεν είναι πάντα αληθινό.
Μερικές φορές είναι ψεύτικο.
Άλλες πάλι φορές βλέπουμε απολύτως πραγματικές φωτογραφίες διακοπών και όμορφα σπίτια και φρεσκοφτιαγμένα μαλλιά αλλά είναι μόνο ΜΙΑ στιγμή.
Είναι η καλύτερη στιγμή από όλες, από μια μέρα που κατά τ’ άλλα ήταν δύσκολη, σαν τη δική μας.
Εργασία, καθάρισμα και ακατάστατο σπίτι!
Οι μαμάδες δεν (και δεν πρέπει να) συγκρίνονται.
Είσαι αρκετή!
Είσαι καταπληκτική και το καλύτερο είναι ότι είσαι ΑΛΗΘΙΝΗ!
Το βρώμικο πουκάμισό σου, το ακατάστατο σπίτι σου και τα χαρούμενα παιδιά σου είναι συχνά η αληθινή απόδειξη ότι τα πας περίφημα!”

https://www.facebook.com/chorafi.Counselling.Art/posts/1372494016548421

Τετάρτη 27 Απριλίου 2022

Διασκευή του "ήσουνα ξυπόλυτη" του Κώστα Μπέζου- ο τσακατσούκας, 1931, Πέτρος Κυριακός

"Η Τετράς, η ξακουστή του Πειραιώς» το πρώτο επαγγελματικό συγκρότημα «μπουζουκομπαγλαμάδων"
                     
Απόσπασμα από επιθεώρηση σε κείμενα του Γιώργου Καμβύση. Ερμηνεύει ο Πέτρος Κυριακός και άγνωστη γυναίκα. 
Πρόκειται για διασκευή του "ήσουνα ξυπόλυτη" του Κώστα Μπέζου. 
Ηχογραφήθηκε το 1931.  
"Κασόμπρα"= ευτελής, η αγράμματη. 
"Θα σ΄αρχίσω στους γιακάδες" = θα σε ταρακουνήσω. 
Ήσουνα ξυπόλητη/Παξιμαδοκλέφτρα 1930 - Κώστας Μπέζος (Α. Κώστής)
                    

Δευτέρα 25 Απριλίου 2022

Υγιεινή ζωή μέσα από την υιοθέτηση υγιεινών συνηθειών

Οι υγιείς επιλογές της διαβίωσής μας εξαρτώνται aπό:
α) το που ζούμε,
β) το που εργαζόμαστε,
γ) τι μαθαίνουμε,
δ) το τι διαδραματίζεται γύρω μας,
ε) το πως διαχειριζόμαστε τα παντός είδους προβλήματα και
στ) το πως ερμηνεύουμε την πραγματικότητα,
Παραμένοντας ενημερωμένοι και σωστά πληροφορημένοι, έχοντας κριτική σκέψη και μη δεχόμενοι a priori κάθε τι που ακούμε σχετικά με την καθημερινότητά μας, τις καλές πρακτικές για την υγεία μας και τη ζωή μας, είναι ένας σημαντικός τρόπος:
α) να βελτιώνουμε την υγεία μας,
β) να παραμένουμε υγιής και
γ) να νιώθουμε ένα αίσθημα ευεξίας και ευημερίας.
Ο ρόλος μας πρέπει να είναι ενεργός και όχι παθητικός.
Οι επιλογές μας συνειδητές σχετικά με την υγεία μας σε τομείς όπως:

Παναγιώτης Τούντας - Εγώ θέλω πριγκηπέσσα από το Μαρόκο μέσα

Παναγιώτης Τούντας
ο διασημότερος συνθέτης της Σμυρναϊκής Σχολής και ανήκει στην ομάδα των Μικρασιατών μουσικών που μετά την καταστροφή του 1922, διαμόρφωσαν το ρεμπέτικο τραγούδι στην Ελλάδα. 
Ο Παναγιώτης Τούντας γεννήθηκε στη Σμύρνη το 1886 απο ευκατάστατους γονείς, που του έδωσαν τη δυνατότητα να ασχοληθεί απο μικρός με τη μουσική.
Βιογραφία
Άρχισε από παιδί να παίζει μαντολίνο και στις αρχές του 20ού αιώνα συμμετείχε στην Σμυρνέικη Εστουδιαντίνα του Σιδέρη, που έμεινε γνωστή με το όνομα "τα Πολιτάκια". 
Συμμετείχε σε διάφορα μουσικά σχήματα που έκαναν περιοδείες εκτός Σμύρνης, για την ψυχαγωγία των Ελλήνων της διασποράς και ταξίδεψε στην Αίγυπτο, την Αβυσσηνία, την Ελλάδα και σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες με ελληνική παροικία. 
Τα πρώτα χρόνια μετά τη μικρασιατική καταστροφή, έπαιζε σε διάφορα κέντρα σαν μαντολινίστας. 
Το 1924 αναλαμβάνει τη διεύθυνση του ελληνικού παραρτήματος της γερμανικής "ODEON" στην Αθήνα. 
Μέχρι να κατασκευαστεί το εργοστάσιο δίσκων στην Ελλάδα, συνεργάζεται σχεδόν με όλες τις δισκογραφικές εταιρείες και διηύθυνε τις περισσότερες ηχογραφήσεις που γίνονταν στην Ελλάδα. 
Τον ίδιο χρόνο ηχογραφεί τη "Σμυρνιά" με την αθηναϊκή εστουδιαντίνα του Τάσου Μαρίνου και γίνεται ο πρώτος Έλληνας λαϊκός συνθέτης που το όνομά του αναγράφεται σε ετικέτα δίσκου.
Το 1931 αναλαμβάνει καλλιτεχνικός διευθυντής της ελληνικής "ODEON" και της "HIS MASTER’S VOICE" και παραμένει στη θέση αυτή μέχρι το 1940. 
Τα τραγούδια που πέρασε στη δισκογραφία είναι γύρω στα 350 και έχουν ερμηνευτεί από όλους τους προπολεμικούς τραγουδιστές της εποχής, όπως ο Κώστας Ρούκουνας, 
Στελλάκης Περπινιάδης, 
Μαρίκα η Πολίτισσα/Μαρίκα Φραντζεσκοπούλου, 
Κώστας Καρύπης/όταν έκανε καριέρα ερμηνευτή, και πριν πλασαριστεί ως δημιουργός, 
Κώστας Νούρος, 
Ρόζα Εσκενάζυ, 
Ρίτα Αμπατζή, 
Αντώνης Νταλγκάς, 
Ευάγγελος Σωφρονίου, 
Ζαχαρίας Κασιμάτης, 
Γιώργος Βιδάλης, 
Στράτος Παγιουμτζής, 
Δημήτρης Περδικόπουλος, 
Ισμήνη Διατσέντε, 
Νταίζη Σταυροπούλου, 
Νότα Καλλέλη, 
Κάκια Μένδρη Ιωάννα Γεωργακοπούλου. 
Στα μέσα της δεκαετίας του 1970 η Χαρούλα Αλεξίου, και ο Θέμης Ανδρεάδης επαναφέρουν τα τραγούδια του στο προσκήνιο και μέχρι τις σήμερα ο Γιώργος Νταλάρας, 
η Ελευθερία Αρβανιτάκη, 
η Ελένη Τσαλιγοπούλου, 
ο Αγάθωνας Ιακωβίδης, 
ο Μπάμπης Τσέρτος, 
ο Μπάμπης Γκολές και πολλοί άλλοι εξακολουθούν να τα ερμηνεύουν.
Πέθανε στις 23 Μαΐου του 1942, στην Κατοχή από ρευματισμούς.

Τουτ' οι μπάτσοι που΄ρθαν τώρα, 1928, Γιαννάκης Ιωαννίδης

Η παράδοση της Αθηναϊκής Επιθεώρησης συνεχίστηκε και στην Αμερική και το 1925 ιδρύθηκε στην Νέα Υόρκη η "Οπερέτα Παντοπούλου" με κυριότερο πρωταγωνιστή τον Γιάννη Ιωαννίδη, που καταγόταν απ' τη Σάμο. 
Στις αρχές της δεκαετίας του '30 ο Πέτρος Κυριακός επισκέφτηκε τις ΗΠΑ, όπου συνεργάστηκε με τον Ιωαννίδη και την Παντοπούλου και ηχογράφησε επιθεωρησιακά νούμερα και τραγούδια!..

Πες το με ένα τραγούδι - Τι ν α πεις εσύ για `με με τα τρία ρετιρέ τη ζωή την κυριλέ έχω εγώ αποκλεισμέ

Δημήτρης Κοντογιάννης - Με Κομμέ Τις Συλλαβέ
                       
Με κομέ- τις συλλαβέ-      

Τι ν α πεις εσύ για `με
με κομέ τις συλλαβέ
τη μαγκιά τη μετρημέ
ούτε που καταλαβαί
Τι ν α πεις εσύ για `με
που μεθάω κάθε με
ξενυχτάω κάθε βρά
και γυρνάω σαν το δια
και γυρνάω σαν το δια

Τι ν α πεις εσύ για `με
με τα τρία ρετιρέ
τη ζωή την κυριλέ
έχω εγώ αποκλεισμέ

Τι ν α πεις εσύ για `με
που μεθάω κάθε με
ξενυχτάω κάθε βρά
και γυρνάω σαν το δια
και γυρνάω σαν το δια

Παίρνω ανάποδη στροφή
στο κεφάλι μου η γη
πάω για να σηκωθώ
κάτω βλέπω ουρανό.

Τι ν α πεις εσύ για `με
που μεθάω κάθε με
ξενυχτάω κάθε βρά
και γυρνάω σαν το δια
και γυρνάω σαν το δια

Με κομέ- τις συλλαβέ-       
Δημήτρης Κοντογιάννης 
Νίκος Ρούσσης 

Μαθαίνω - είδομεν ή ίδωμεν

ΙΔΟΥ λοιπόν.
Ποιος ξέρει πού θα οδηγηθούμε με αυτή την τακτική; οψόμεθα
ίδωμεν: "ας περιμένουμε να δούμε".
"είδομεν", είναι οριστική αορίστου β' και μεταφράζεται "είδαμε".