20 σύλλογοι διοργανώνουν εκδήλωση για τις Ανεμογεννήτριες στο Μαντούδι Ευβοίας

Αγαπητοί Φίλοι

Σας ενημερώνουμε για τη σημαντική αυτή εκδήλωση που θα γίνει στον Δήμο Μαντουδίου-Λίμνης-Αγίας Άννας. 

Οι αιτήσεις αδειών στην Εύβοια ανηφορίζουν στο νησί και ακουμπούν πλέον και τον πυρόπληκτο δήμο μας, αν και όχι στις καμένες περιοχές. 

Οι πολίτες όμως δείχνουν πρωτοφανή εγρήγορση. 

Ποτέ στον Δήμο μας δεν συνεργάστηκαν τόσοι σύλλογοι για ένα οποιοδήποτε θέμα.

Κι αυτό είναι το πιο σημαντικό.

Όσοι πιστοί προσέλθετε. 

Οι υπόλοιποι, παρακαλούμε βοηθήστε για την ενημέρωση.

Νέλλη, Ιωάννης

Δελτίο Τύπου

Το Σάββατο 12 Οκτωβρίου και ώρα 6μμ, θα πραγματοποιηθεί στο Μαντούδι Ευβοίας, στην αίθουσα εκδηλώσεων του Εσπερινού ΕΠΑΛ, ενημερωτική εκδήλωση για τις ανεμογεννήτριες που διοργανώνουν 20 σύλλογοι και συνεταιρισμοί του δήμου Μαντουδίου-Λίμνης-Αγίας Άννας.

Αφορμή για την εκδήλωση αυτή είναι το σχέδιο εγκατάστασης 98 ανεμογεννητριών σε δημόσιες εκτάσεις σε Ταναΐδα-Πυξαριά, των εταιρειών ΤΕΡΝΑ και Ευβοϊκός Άνεμος, που μπήκε σε δημόσια διαβούλευση τέλη Αυγούστου και θα ολοκληρωθεί στις 28 Οκτωβρίου.

Θα μιλήσουν οι:

Μαρία Καραμανώφ, πρόεδρος Επιμελητηρίου Περιβάλλοντος, αντιπρόεδρος ΣτΕ ε.τ.

Σοφία Παυλάκη, δικηγόρος, μέλος επιστημονικού συμβουλίου του Επιμελητηρίου Περιβάλλοντος και Βιωσιμότητας

Βάννα Σφακιανάκη, αρχιτέκτονας, μέλος της Παγκρήτιας Δικτύωσης για το Περιβάλλον

Άκης Παπασαράντης, μέλος της Κίνησης για την Προστασία των Νησίδων

Οι ομιλίες θα καλύψουν τα εξής θέματα: το νομικό καθεστώς της εγκατάστασης ανεμογεννητριών σε δάση και αναδασωτέα, η αποθήκευση ενέργειας, οι επιδράσεις της εγκατάστασης, τα ανταποδοτικά οφέλη για την τοπική κοινωνία, η επίδραση των ΑΠΕ στην κλιματική αλλαγή, η διαμόρφωση της τιμής του ρεύματος και η εισροή του στο δίκτυο ενέργειας, το όφελος για την τοπική κοινωνία, κ.ά.

Το συγκεκριμένο έργο των 98 ανεμογεννητριών βρίσκεται μέσα σε προστατευόμενη περιοχή Natura 2000 (GR2420011), που περιλαμβάνει τη Ζώνη Ειδικής Προστασίας (ΖΕΠ – SPA) για τα Πουλιά, αλλά και τον βιότοπο «Όρος Πυξαριάς Ευβοίας».  

Η μελέτη αφορά τις θέσεις «Κερασιά», 

«Κατάρτι – Ανεμίτσα», 

«Ανεμίτσα ΙΙ», 

«Πυξάρια ΙΙ», 

«Πριονάς ΙΙ», 

«Γερακοβούνι ΙΙ», 

«Γερακοβούνι – Βασκαντήρα ΙΙ», 

«Ταναΐδα»,  

«Καλπακόβραχος», 

«Ψηλός Βράχος» και «Τσαγκαράκι - Πέτρες» συνολικής ισχύος 279,6 MW.  

Η χωροθέτηση γίνεται πολύ κοντά σε χωριά (π.χ. Βλαχιά, Αγία Σοφία, Αγριοσυκεά, Κοτσίκια, Νίκη, Λιμνιώνα, Γλυφάδα, Πλατάνια κ.ά.). 

Επίσης, τμήμα του συνοδού έργου της εναέριας γραμμής μεταφοράς Υψηλής Τάσης διέρχεται των οικισμών «Σταυρός» και «Χλόες».  

Εκτός από τους Δήμους Διρφύων-Μεσσαπίων και Μαντουδίου-Λίμνης-Αγίας Άννας, στο έργο εμπλέκεται και ο Δήμος Λοκρών, Φθιώτιδας, λόγω της κατασκευής υποθαλάσσιας γραμμής μεταφοράς μήκους 25,82 km από τις όχθες τις Εύβοιας έως το λιμάνι της Λάρυμνας.

Στον Δήμο Μαντουδίου-Λίμνης-Αγίας Άννας υπάρχει αδειοδότηση για ανεμογεννήτριες που ανακοινώθηκε αμέσως μετά την πυρκαγιά του 2021, η οποία έχει ανακληθεί για αόριστο χρονικό διάστημα λόγω των αντιδράσεων. 

Το 2022 τέθηκαν παρόμοια αιτήματα για την περιοχή Γεροβουνό, Κηρίνθου. Επιπρόσθετα, έχουν κατατεθεί αιτήσεις για εγκαταστάσεις εκτάσεων μπαταριών σε όλη την κεντρική και Βόρεια Εύβοια, αλλά και μεγάλων φωτοβολταϊκών εγκαταστάσεων. Έτσι, η ανάγκη για δημόσια συζήτηση και ανταλλαγή επιχειρημάτων σχετικά με αυτά τα ζητήματα είναι άμεση.

Την εκδήλωση διοργανώνουν οι εξής σύλλογοι του Δήμου Μαντουδίου-Λίμνης-Αγίας Άννας: 

Πολιτιστικός-Περιβαλοντικός Σύλλογος Ελυμνίων “ΜΑΚΙΣΤΟΣ”,  

Η Φωνή του Δάσους, 

Εμπορικός Σύλλογος Μαντουδίου, 

Ενεργοί Πολίτες Κηρίνθου, 

Χορευτικός Πολιτιστικός σύλλογος Μαντουδίου “ΜΑΚΙΣΤΟΣ”, 

Πολιτιστικός Σύλλογος Κεχριών “ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΣ”,  

Πολιτιστικός Εξωραϊστικός Σύλλογος Λίμνης,  

Πολιτιστικός Σύλλογος Ροβιών, 

Εμπορικός Σύλλογος Ροβιών, 

Χορευτικός Όμιλος Κηρέως “ΟΙ ΧΡΟΝΟΤΑΞΙΔΙΩΤΕΣ”, 

Πολιτιστικός Σύλλογος Βλαχιάς “ΠΥΞΑΡΙΑΣ”, 

Αγροτικός Ελαιοπαραγωγικός Συνεταιρισμός Ροβιών, 

Πολιτιστικός Σύλλογος Παπάδων, 

Εκπολιτιστικός Εξωραϊστικός Επιμορφωτικός Σύλλογος Αχλαδίου, 

Αναγκαστικός Συνεταιρισμός Διαχείρισης Αδιαιρέτου Δάσους Αχλαδίου,  

Σύλλογος Απανταχού Αχλαδιωτών. 

Εργαστήρι Θεάτρου Τέχνης και Πολιτιστικών Δράσεων “ΙΟΚΑΣΤΗ”, 

Σύλλογος για την Ανασυγκρότηση της Β. Εύβοιας “Αιγαίας”, 

Αναγκαστικός Συνεταιρισμός Μαντουδίου, 

Πολιτιστική Φιλοδασική Ένωση Αγίας Άννας.

Την εκδήλωση υποστηρίζει το Επιμελητήριο Περιβάλλοντος και Βιωσιμότητας, ένας από τους πιο σημαντικούς και αναγνωρισμένους φορείς που ασχολούνται με το περιβάλλον και τη νομική επιστήμη.

Ελεγε ο Ζαμπέτας μια Ιστορία για αυτόν και τον Μίμη τον Πλέσσα

Ελεγε ο Ζαμπέτας: 
Ολο το καλοκαίρι του 1964 δουλεύαμε σκληρά στου ΚΟΥΛΟΥΡΙΩΤΗ και φτάσαμε τον Σεπτέμβρη. 
Έρχεται στις 3 του Σεπτέμβρη ο Μίμης ο Πλέσσας και μου λέει, Ζαμπέτα, είσαι να πάμε ένα ταξίδι στο Βέλγιο, στο Κνοκ, στο φεστιβάλ Βορείου Θαλάσσης; 
Του λέω, φύγαμε. 
Φεύγουμε με τον Πλέσσα, πάμε στις Βρυξέλλες. 
Είναι ο Πλέσσας, ένας φιλαράκος του με μια όμορφη γκομενίτσα, 
η Τζένη Βάνου, 
ο Τέρης ο Χρυσός κι εγώ σολίστας.
     Στις 4 του Σεπτέμβρη, είμαστε στις Βρυξέλλες, εγώ κι ο Μίμης ο Πλέσσας με τις παρτιτούρες... 
Φεστιβάλ Βορείου Θαλάσσης.
     Μπαίνουμε για πρόβα, του δώσανε το κρατικό μέγαρο να κάνει πρόβα με την κρατική ορχήστρα, και βλέπω να ανεβαίνουν στην σκηνή ολόκληρο σμήνος από κόσμο. 
Τι να δω! 
Καμιά πενηνταριά φλαμπούτσα! 
Κόρνες, 
κορνέτες, 
σαξόφωνα, 
βιολιά, 
μπάσα, 
πιάνα. 
Ολη η συμφωνική ορχήστρα που θα παίζαμε μαζί. 
Τι λέτε ρε, τους λέω εγώ, θα χαθώ εδώ μέσα. 
Οχι, λέει ο Πλέσσας, στη σουίτα που σου έχω γράψει, έχεις δικό σου κομμάτι, θα μπεις σε ένα μέρος. Δεν ήξερα μουσική εγώ, αλλά ήξερα που έπρεπε να μπω. 
Κάνουμε την πρόβα, καρφί εγώ στο κομμάτι μου, μπήκα σωστά στη θέση μου. 
Ξανά στη δεύτερη το ίδιο. 
Με κοιτάγανε οι άλλοι που είχανε μπροστά τους τον τόνο με τα χαρτιά κι εγώ τίποτα, σκετος. Μου τα δίνανε και τα πέταγα.
     Πάμε με το πουλμανάκι, 4 ώρες, και φτάνουμε στο Κνοκ. 
Παραδοσιακό ξενοδοχείο και τα ρέστα για μένα κι οι άλλοι πάνε στην πολυτέλεια, στο ξενοδοχείο που θα γινότανε η απονομή και το κονσέρτο· δεν χώραγα εκεί, ήταν κομπλέ. 
     Τα κορόιδα πήγανε μες στα μπετά κι εγώ ήμουνα στο παραδοσιακό, ξύλινο και πολύ γραφικό. 
Ξελιγωμένος από την πείνα, τι θα κάνουμε τώρα; 
Θα φάμε τίποτα; λέω σ' έναν και του κάνω πάσα κι ένα κατοστάρικο βέλγικο. 
Ο,τι γουστάρεις, μου λέει. 
Και αρχίζω την μάσα. 
Ξαφνικά βλέπω τον Πλέσσα και τους άλλους να με κοιτάνε απ' το τζάμι και να λένε μπράβο σου, εσύ καλά περνάς, εμάς είναι όλα κλειστά. 
Καθήστε, τους λέω, θα σας ταίσω εγώ. 
Αμίκο, φωνάζω, δώσ'τους να φάνε. 
Ηθελα, τους λέω, να σας αφήσω να πεθάνετε απ' την πείνα, αλλά έχετε χάρη που σας γουστάρω. 
Πέθαναν στα γέλια κι αρχίσανε τις μάσες.
     Πάμε το βράδυ για το κονσέρτο. 
Με μπουκάρουνε σε ένα καμαρίνι και λέει ο Πλέσσας, όταν σε αναγγείλω θα βγεις, περίμενε εδώ μεσα. 
Οπως κάθομαι μέσα, τραγουδάει ο Χρυσός εκείνη τη στιγμή και ετοιμάζεται να βγει η Βάνου. Τζένη, της λέω, άμα ακούσεις να αναγγέλουν τον Μητρόπουλο, φώναξέ με να βγω! 
Κάναμε πλάκα, πολλά γέλια. 
Επειδή θα έπαιζα στη συμφωνική, αισθανόμουνα κι εγώ λίγο σαν τον μεγάλο μας μαέστρο, τον Μητρόπουλο! 
Βγαίνει κι η Τζενούλα, φόραγε η καημένη ένα δαχτυλιδάκι σαν καπάκι από μπουκάλι κόκα-κόλας!!! 
Ενα δαχτυλίδι σαν νταμαρόπετρα. 
Η χειρότερη και φτωχότερη κυρία που ήτανε στο κονσέρτο φόραγε πέτρα των δέκα εκατομμυρίων! 
Μπορεί κανείς να σακουλευτεί σε τι κοινό παίζαμε;
Ακούω πως πλησιάζει η ωρα να βγω, 'τοιμάζομαι και βγαίνω με το μπουζούκι μου.
Ορχήστρα 110 άτομα! 
110 όργανα ράιτ-θρου πάνω. 
Και τι όργανα! 
Ολα τα φλαμπούτσα στη σειρά!
     Πάω να μπω στη σουίτα, παίζω τις πρώτες πενιές και μέ κόψανε, δεν μ' αφήνανε να παίζω απ' τα χειροκροτήματα. 
Είναι μεγάλη δουλειά να μπορείς να περάσεις, να περάσεις όταν πίσω σου παίζουν τόσα όργανα και να βροντολογάνε. 
Αρχίζω και πλακώνομαι, έπεσε όλη η σάλα, χειροκροτήματα... 
Συνεχίζω, δεν σταματάγανε, συνεχίζω, ήταν πολύ το δικό μου μέρος, 4-5 παρτίδες, αλέγκρο χασάπικο, ζεϊμπέκικο, αλέγκρο ζεϊμπέκικο, τσιφτετέλι. Από πίσω με συνοδεύανε τα 110 όργανα και τρελαινόμουνα. 
Μόνο που τους άκουγα την ψώνιζα περισσότερο. 
Εκανα ένα σόλο αριστούργημα! 
Εντάξει χάλασε ο κόσμος, πήρε κι ο Πλέσσας το βραβείο. 
Καλός ο Πλέσσας, αλλά και το ποδαρικό μου βοήθησε.
     Κείνη την εποχή ο Μίμης έγραφε άλλα πράματα, όμως ζήλευε και μου 'λεγε, καλά τι έχουν ο Θεοδωράκης και ο Χατζιδάκις; 
Του ΄λεγα, μάγκα μου, από δω να 'ρθεις κι εσύ, από μπουζούκι μεριά, μόνο έτσι θα μπεις στο λούκι αυτό κι εσύ. 
Οπως κι έγινε, όταν έβαλε μπουζουκοτράγουδα ο Πλέσσας έγινε κάτι, τότε πήρε γαλόνια, τότε έγραψε καλά πράματα κι ήρθε και μου 'πε γελώντας, μπήκα κι εγώ στο λούκι. 
Εγινε πολύ ωραίος, πολύ καλός μάστορας και καλό παιδί, ευγενέστατος, πολύ λεβέντης

https://www.facebook.com/yiannis.vlahantonis/posts/pfbid02AaLK751hz3p5ZUcDk1exwJZudeoRNtcLMf2Rn7G2QhiS1mNKt9NWyvUKo5rBeWiMl

Βράσμα από σύκα και ριτσέλ’ - γεύσεις της Λεσβιακής Παράδοσης

"Οι Μεσοτοπίτισσες έχουν χερικό! Νερό να βράσουν, ριτσέλ’ θα γίνει" έλεγαν παλιότερα στα γύρω χωριά της δυτικής Λέσβου, όπου βρίσκεται ο Μεσότοπος.
Με τις φράσεις αυτές ήθελαν να τονίσουν την αξιοσύνη και την ιδιαίτερη ικανότητα που είχαν οι Μεσοτοπίτισσες στην κουζίνα. 
Με αξιοθαύμαστη επινοητικότητα και φαντασία έστηναν κάθε μέρα το χαρανί/κατσαρόλα. 
Κι από ανέσεις; 
Ανύπαρκτες…
Έπρεπε όμως καθημερινά να ετοιμάσουν καλό, θρεπτικό και νόστιμο φαγητό για την, κατά κανόνα, πολυμελή τους οικογένεια. 
Να αβγατίσουν τα λιγοστά υλικά για να χορτάσουν τα πολλά πεινασμένα στόματα.
 Και μπορεί τα υλικά να ήταν λίγα, ήταν όμως πάντα καλής ποιότητας, αφού η αγροτική τους κουζίνα βασιζόταν στην αυτάρκεια.
Στα τέλη καλοκαιριού με αρχές φθινοπώρου μάζευαν τα σύκα και τα έλιαζαν για το χειμώνα. Όταν ήταν έτοιμα, τα διάλεγαν χωρίζοντάς τα σε αυτά που ήταν 1ης ποιότητας και προορίζονταν για φάγωμα και στα 2ης ποιότητας, τα απόσυκα, όπως τα έλεγαν. 
Από αυτά έφτιαχναν βράσμα/πετιμέζι. 
Το βράσμα το χρησιμοποιούσαν με πολλούς τρόπους. 
Με αυτό περίχυναν τη φρέσκια μυζήθρα, το πρόσθεταν στο σιρόπι για τους λουκουμάδες, στο σιρόπι για τα φοινίκια/μελομακάρονα.
​Αλλά η πιο ωραία παρασκευή τους ήταν το ρετσέλι, στη ντοπιολαλιά ριτσέλ’. 
Το ριτσέλ’ είναι ένα γλυκό φτιαγμένο από βράσμα μαζί με το οποίο βράζονται φρούτα και λαχανικά, κολοκύθι, 
φλούδες πορτοκαλιού, 
μελιτζάνα...
Επίσης το χρησιμοποιούσαν ως σιρόπι σε γλυκίσματα όπως τα βρασματολουκούμια Ερεσσού, οι δίπλες, ή συνοδεύει το ντόπιο πρόβειο γιαούρτι.
Το φύλαγαν μέσα σε κουτρούπια πήλινα με καπάκι και το σέρβιραν όπως τα γλυκά κουταλιού.
Και βέβαια τα σύκα της Λέσβου, ειδικά από την Ερεσό, αποτελούν ένα ξεχωριστό κεφάλαιο της γαστρονομίας μας! 
Αξιοσημείωτο είναι ότι στη Λέσβο η λέξη “βράσμα” αναφέρεται σε αυτό που οι αρχαίοι Έλληνες ονόμαζαν 'έψημα", ενώ στην υπόλοιπη Ελλάδα χρησιμοποιούν την τουρκική λέξη "πετιμέζι".
Κεφτεδάκια ούζου από την Ερεσό με σάλτα ντομάτας και βράσμα
Υλικά για 4-5 μερίδες
Για τα κεφτεδάκια:
500 γρ. μοσχαρίσιο κιμά
1 μεγάλο κρεμμύδι τριμμένο
1 αυγό
2-3 φέτες μπαγιάτικου ψωμιού χωρίς την κόρα στραγγισμένες
50 ml ούζο
1-2 κουταλάκια του γλυκού ψιλοκομμένο δυόσμο
1 κουτ. σούπας ρίγανη
¼ κουτ. σούπας κύμινο - προαιρετικά
1 κουτ. σούπας ελαιόλαδο
αλάτι και πιπέρι
αλεύρι για το αλεύρωμα
λάδι για τηγάνισμα
Για τη σάλτσα:
1 μέτριο κρεμμύδι ψιλοκομμένο
1-2 σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένες
600 γρ. χυμό τομάτας
αλάτι και πιπέρι
4 κουτ. σούπας βράσμα
¼ φλιτζανιού ελαιόλαδο
Διαδικασία:
Ετοιμάζουμε τα κεφτεδάκια: Ανακατεύουμε όλα τα υλικά μαζί εκτός το αλεύρι και το λάδι για τηγάνισμα. 

Αφήνουμε το μίγμα στο ψυγείο για 30 λεπτά.
Πλάθουμε τα κεφτεδάκια και τα αλευρώνουμε. 

Βάζουμε το λάδι να κάψει και τηγανίζουμε τα κεφτεδάκια, τα βγάζουμε πάνω σε χαρτί της κουζίνας να στραγγίσουν από το λάδι.
Ετοιμάζουμε τη σάλτσα: 

Σε μία κατσαρόλα σοτάρουμε το κρεμμύδι και το σκόρδο στο ελαιόλαδο, προσθέτουμε τον χυμό τομάτας και το αλατοπίπερο και ανακατεύουμε μέχρι να πήξει περίπου 20 λεπτά.
Στο τέλος προσθέτουμε το βράσμα. 

Προσθέτουμε τα κεφτεδάκια και ανακατεύουμε για 3 λεπτά για να πάρουν τα αρώματα της σάλτσας.
Σερβίρουμε πάνω σε χάχλες η δίπλα σε ένα σπυρωτό ρύζι.
πηγές πληροφόρησης και
otoposmas.gr
steniotes.gr
cantina.protothema.gr

αλιεύω κωπηλατώντας στην ανοιχτή θάλασσα της πληροφορίας - Όπερ Έδει Δείξαι

από το χρονολόγιο του Γιάννης Τσιανάκας
https://www.facebook.com/yannistsianakas/posts/pfbid0iwKuf3V7uSc8hKAC1H41aiPTaneNuYUdsUvrQha2KmgVPdKkpSeSKD8sb8E9SQPPl
Όπερ Έδει Δείξαι.
Με την φράση Όπερ Έδει ∆είξαι (ο.ε.δ), δηλαδή το οποίο έπρεπε να αποδειχθεί, έκλεινε ο Ευκλείδης κάθε θεώρηµα στα Στοιχεία.
Αντιστοίχως κάθε κατασκευή έκλεινε µε τη φράση:
Όπερ Έδει Ποιήσαι, δηλαδή όπως έπρεπε να κατασκευαστεί.
Στα λατινικά η αντίστοιχη φράση είναι:
Quod Erad Demonstrandum (Q.E.D).
Στη φράση αυτή συνοψίζεται η πεµπτουσία των µαθηµατικών. Κάθε µαθηµατική πρόταση πρέπει να αποδειχθεί ώστε να εγκυροποιηθεί και να γίνει καθολικά αποδεκτή από τη µαθηµατική κοινότητα. 
Η απόδειξη εισήχθη στα µαθηµατικά από τον Θαλή (640-546 π.Χ) και έκτοτε τα συνοδεύει απαρέγκλιτα στο ταξίδι τους µέσα στο χρόνο, καθιστώντας τα ισχυρά και απαλλάσσοντάς τα, κατά το δυνατόν, από υποκειµενικότητες.
Επίσης, µε τη φράση:
Όπερ Έδει ∆είξαι, ή Ποιήσαι ο Ευκλείδης ήθελε να τονίσει και το εξής. 
Αφού αποδείξαµε µια πρόταση και κατακτήσαµε τη γνώση που µας προσφέρει προχωράµε στην απόδειξη (ή κατασκευή) της επόµενης πρότασης. 
Η ολοκλήρωση µιας πρότασης είναι η αφετηρία για την επόµενη. 
∆εν σταµατάµε λοιπόν στα κατακτηθέντα, αλλά προχωράµε στην επόµενη γνώση διαρκώς!
Το ερώτηµα που τίθεται τώρα είναι πότε σταµατάµε. 
Η απάντηση είναι όταν κατακτήσουµε το στόχο που έχουµε θέσει από την αρχή.
Αυτό ο Ευκλείδης το έκανε με µεγάλη µαεστρία στα Στοιχεία και δεν σταµάτησε παρά στην 465η πρόταση, όπου απέδειξε ότι τα Πλατωνικά Στερεά είναι ακριβώς αυτά τα πέντε, δηλαδή τα κανονικά:
Τετράεδρο, Κύβος, Οκτάεδρο, ∆ωδεκάεδρο και Εικοσάεδρο. 
Συνεπώς ο σκοπός της συγγραφής των Στοιχείων ήταν η κατασκευή των πέντε Πλατωνικών Στερεών σε µια διαδροµή 465 προτάσεων. Στη διαδροµή αυτή, σύµφωνα µε τον Πρόκλο (412-485 µ.Χ), δεν χρησιµοποίησε όλες τις γνωστές προτάσεις, αλλά µόνο αυτές που ήταν απαραίτητες για τον τελικό σκοπό.
Αυτή είναι η παρακαταθήκη του Μεγάλου ∆άσκαλου Ευκλείδη που τηρείται απαρέγκλιτα µέχρι σήµερα.

Αλλαξαν οι ώρες κοινής ησυχίας – Τι δεν επιτρέπεται

Την 1η Οκτωβρίου αλλάζουν οι ώρες κοινής ησυχίας λόγω της χειμερινής περιόδου - 
Τι δεν επιτρέπεται στα διαστήματα αυτά.
Από τη 1η Οκτωβρίου ξεκινά η χειμερινή περίοδος για τις ώρες κοινής ησυχίας.
Ως εκ τούτου, λατά τη χειμερινή περίοδο από 15:30 έως 17:30 και από 22:00 έως 07:30 οι πολίτες θα πρέπει να μην προχωρούν σε εργασίες ή άλλες δραστηριότητες που δημιουργούν θόρυβο.
Βέβαια, σε εξαιρετικές περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης, που δεν επιδέχονται αναβολή, με ειδική αιτιολογημένη άδεια του διοικητή του οικείου Αστυνομικού Τμήματος μπορεί να επιτραπεί η εκτέλεση εργασίας, ιδίως κοινής ωφέλειας, που προκαλεί θόρυβο.
Πιο συγκεκριμένα, δεν επιτρέπεται:
-. Η λειτουργία κάθε μουσικού οργάνου ή συσκευής ραδιοφώνου, μαγνητοφώνου ή τηλεόραση σε υψηλή ένταση, οι φωνασκίες, οι θορυβώδεις χοροί και κάθε άλλη θορυβώδης εκδήλωση σε κατοικία ή άλλους ιδιωτικούς χώρους
-. Τα τραγούδια, οι φωνασκίες, η χρήση μουσικών οργάνων, η λειτουργία ραδιοφώνων, μαγνητοφώνων και τηλεοράσεων στους δρόμους, πλατείες και δημόσιους γενικά χώρους κατοικημένων περιοχών, καθώς και μέσα στα οχήματα μεταφοράς του κοινού
-. Τα θορυβώδη παίγνια σε καφενείο, σφαιριστήρια ή άλλα δημόσια κέντρα, καθώς και οι φωνασκίες και συζητήσεις σε υψηλό τόνο των θαμώνων των κέντρων αυτών
-. Οι θορυβώδεις συζητήσεις και διαπληκτισμοί σε σταθμούς αυτοκινήτων, όπως λεωφορείων, ΤΑΞΙ, κ.λ.π, η φόρτωση ή εκφόρτωση εμπορευμάτων σε ή από φορτηγά αυτοκίνητα, που δημιουργεί θόρυβο, καθώς και η θορυβώδης λειτουργία της μηχανής τροχοφόρου, το οποίο είναι σε στάση
-. Η χρήση σειρήνων ή άλλων ηχητικών οργάνων ή συστημάτων ασφαλείας, χωρίς να συντρέχει λόγος έκτακτης ανάγκης, καθώς και η δοκιμαστική λειτουργία αυτών.
Αξίζει να σημειωθεί ότι οι ώρες κοινής ησυχίας τόσο τις μεσημβρινές όσο και τις βραδινές ώρες πρέπει να τηρούνται από τους πολίτες καθώς με τον νέο Ποινικό Κώδικα η διατάραξη της κοινής ησυχίας τιμωρείται με φυλάκιση έως πέντε μηνών.

Οι κάτοικοι της Αιγιάλειας αντιτίθενται - και αυτοί μαζί με τόσους άλλους κατοίκους της χώρας μας - στην εγκατάσταση ανεμογεννητριών για τη δημιουργία αιολικών πάρκων στις περιοχές τους

Τα τελευταία χρόνια δεκάδες τοπικές κοινωνίες, 

περιβαλλοντικές οργανώσεις, 

τοπικοί φορείς και άλλες συλλογικότητες της χώρα μας ξεσηκώνονται εναντίων όλων αυτών που είναι υπεύθυνοι για την εγκατάσταση  ανεμογεννητριών στα βουνά της χώρας μας καταστρέφοντας το φυσικό περιβάλλον και τη βιοποικιλότητα, όλης της γύρω περιοχής.

Μια αλόγιστη παραχώρηση αδειών σε επενδυτικά σχέδια για αιολικά πάρκα και λεηλασία των βουνών μας με αστραπιαίες διαδικασίες, με τεράστιο κόστος στη φυσική και τοπική ταυτότητα των περιοχών και δραματικό οικολογικό αποτύπωμα.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες το ζωικό βασίλειο υποφέρει.

Η χλωρίδα, όπως σπάνια βότανα, λουλούδια και δέντρα,

οι ανεξερεύνητες αρχαιολογικές θέσεις, 

τα παραδοσιακά μονοπάτια, θα χαθούν κάτω από το βάρος των βίαιων επεμβάσεων.

Καταστρέφεται το δάσος από διαμορφώσεις και διανοίξεις δρόμων.

Οπτικά μια ανεμογεννήτρια διακρίνεται από απόσταση 40 χιλιομέτρων μιας και το ύψος της ξεκινά από 65 μέτρα και μπορεί να φτάσει έως και τα 105 μέτρα. 

Το συνολικό βάρος της κάθε ανεμογεννήτριας είναι ανάλογο με το μέγεθός της και ξεκινάει από 223 τόνους, 264 τόνους, 313 τόνους και φτάνει στους 383 τόνους. 

Κάθε ανεμογεννήτρια χρειάζεται 100 τ.μ. τσιμέντο και σε βάθος τουλάχιστον 3 μέτρων και για κάθε πυλώνα χρειάζεται να πέσουν 500 περίπου κυβικά μέτρα μπετόν.

Οι εκατοντάδες ανεμογεννήτριες, οι υποσταθμοί, οι γραμμές μεταφοράς θα εξαφανίσουν το κάλλος των φυσικών τοπίων που θα μετατραπούν σε βιομηχανικές ζώνες παραγωγής αιολικής ενέργειας.

Από τη λαίλαπα των ανεμογεννητριών δεν έχει γλυτώσει και η περιοχή της Αιγιάλλειας και όπως διαβάζουμε στην protionline.gr:

Γενικός ξεσηκωμός των κατοίκων της Αιγιάλειας απέναντι στην επέλαση των ανεμογεννητριών και ετοιμάζουν παρουσία στο αυριανό Δημοτικό Συμβούλιο
"Απόβαση" στην αυριανή συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Αιγιαλείας ετοιμάζουν κάτοικοι της Αιγιάλειας που οι περιοχές τους πλήττονται από το πέρασμα ή την εγκατάσταση ανεμογεννητριών για τη δημιουργία αιολικών πάρκων. 
Στην ημερήσια διάταξη του Συμβουλίου περιλαμβάνονται δύο σχετικά θέματα που προέρχονται από αποφάσεις των Κοινοτήτων Μελισσίων και Πτέρης και οι κάτοικοι ζητούν από τον δήμο Αιγιαλείας να πιέσει ώστε να μην υλοποιηθούν τα σχέδια των μεγάλων πολυεθνικών εταιρειών.
Ειδικότερα, τα θέματα που έχουν προγραμματιστεί σχετικά με το ζήτημα αυτό είναι: 
Επί της απόφασης Κοινότητας Μελισσίων με θέμα: Διάνοιξη νέου δρόμου από το φαράγγι Σελινούντα έως την Εθνικό Οδό Αιγίου Πτέρης και συγκεκριμένα στον οικισμό Πυργάκι της Κοινότητας Μελισσίων από κατασκευαστική εταιρεία τοποθέτησης ανεμογεννητριών στην περιοχή Καλαβρύτων. 
Και επί του εγγράφου του προέδρου της Κοινότητας Πτέρης καθώς και επί της απόφασης της Κοινότητας Πτέρης περί δημιουργίας δρόμου στην αναδασωτέα περιοχή Φτέρης.
Στην ανακοίνωση – κάλεσμα των κατοίκων αναφέρονται τα εξής: "ΟΛΟΙ ΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΤΗΣ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ-ΔΥΤΙΚΗΣ και του ΑΙΓΙΟΥ, σύσσωμοι την Τετάρτη 2-10-2024, στις 19:00 στην τακτική συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Αιγιαλείας, στο Παλιό Νοσοκομείο, για ν’ αντισταθούμε στο ψήφισμα της διάνοιξης δρόμων στα ΑΝΑΔΑΣΩΤΕΑ ΤΗΣ ΦΤΕΡΗΣ και στο ΠΥΡΓΑΚΙ, για Ανεμογεννήτριες! 
Είμαστε ΠΕΡΙΚΥΚΛΩΜΕΝΟΙ από Αιολικά, η ξηρασία αυξάνεται και οι θερμοκρασίες το ίδιο, επειδή οι ανεμογεννήτριες μειώνουν την υδατότητα. 
ΞΥΠΝΗΣΤΕ-ΑΝΤΙΣΤΑΘΕΙΤΕ-ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΘΕΤΕ!!! 
Τα επόμενα καλοκαίρια θα είναι ακόμα πιο θερμά, οι Σοδιές κατεστραμμένες, οι ελιές ξεραμένες, συρρικνωμένες, η σταφίδα μειώνεται λόγω της ζέστης, το νερό θα λείψει… ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΤΕ!!!
Υπενθυμίζεται πάντως ότι το Δημοτικό Συμβούλιο έχει πάρει απόφαση ενάντια και στη δημιουργία αιολικού στη Ζήρια, ωστόσο η απόφασή του είναι καθαρά γνωμοδοτική.
από: protionline.gr

ενοποίηση των θεμελιωδών δυνάμεων του σύμπαντος

από το χρονολόγιο του Παπα Αρης  https://www.facebook.com/kimJ0ng
-. Η ενοποίηση των θεμελιωδών δυνάμεων του σύμπαντος αποτελεί το Άγιο Δισκοπότηρο του φυσικου μας κόσμου.
Ενιαία Θεμελιώδης Δύναμη – Η Δύναμη του Χωροχρόνου και των Πληροφοριών
Μπορούμε να φανταστούμε το σύμπαν ως ένα σύνολο αλληλεπιδράσεων που βασίζονται στην έννοια του χωροχρόνου και της πληροφορίας. 
Κάθε δύναμη ή φυσική σχέση που αντιλαμβανόμαστε, είναι μια εκδήλωση της πιο θεμελιώδους αλληλεπίδρασης ανάμεσα σε αυτά τα δύο στοιχεία.
    Χωροχρόνος: Ο χωροχρόνος είναι η ύφανση της πραγματικότητας, η οποία δημιουργεί το "πεδίο" πάνω στο οποίο συμβαίνουν όλες οι αλληλεπιδράσεις. 
Η βαρύτητα μπορεί να θεωρηθεί ως η καμπύλωση του χωροχρόνου. 
Αλλά αν φανταστούμε ότι οι άλλες δυνάμεις είναι διαφορετικές "καμπυλώσεις" ή "διεργασίες" του χωροχρόνου, μπορούμε να εντάξουμε και τον ηλεκτρομαγνητισμό, την ισχυρή και την ασθενή πυρηνική δύναμη στο ίδιο πλαίσιο.
    Πληροφορία: Η πληροφορία είναι το θεμελιώδες περιεχόμενο του σύμπαντος, το οποίο προσδιορίζει την ύπαρξη των σωματιδίων, των αλληλεπιδράσεων και των ενεργειών. 
Η πληροφορική θεώρηση της φυσικής ενσωματώνει όλες τις δυνάμεις σε έναν ενιαίο μηχανισμό: όλες οι φυσικές διαδικασίες είναι μετατροπές και ροές πληροφορίας στο χωροχρονικό πλαίσιο.
Κβαντική Συμμετρία του Παντός
Μια άλλη προσέγγιση για την ενοποίηση είναι η ιδέα ότι όλες οι δυνάμεις προέρχονται από μια συμμετρία. 
Σε αυτό το πλαίσιο, θα μπορούσαμε να θεωρήσουμε ότι ολόκληρο το σύμπαν διέπεται από μια κβαντική συμμετρία, όπου η διαφοροποίηση των τεσσάρων δυνάμεων προκύπτει από "σπασίματα συμμετρίας" σε διαφορετικές κλίμακες και ενεργειακά επίπεδα.
Εξίσωση Ενιαίου Πεδίου
Μια ενιαία εξίσωση που θα μπορούσε να συμπεριλάβει όλα αυτά μπορεί να έχει τη μορφή της εικόνας
Αυτή η συμβολική εξίσωση συνδυάζει τον χωροχρόνο, τα πεδία αλληλεπίδρασης και την ύλη σε μια ενιαία θεώρηση.
Παρότι δεν μπορούμε να παράξουμε έναν πραγματικό ενιαίο νόμο της φύσης (τουλάχιστον όχι χωρίς περισσότερα πειραματικά δεδομένα), η σκέψη πίσω από την ενοποίηση βρίσκεται στην έννοια ότι όλα τα φαινόμενα που βλέπουμε είναι εκδηλώσεις μιας θεμελιώδους διαδικασίας, του χωροχρόνου και της πληροφορίας.
https://www.facebook.com/kimJ0ng/posts/pfbid0x887hPLRvBsob7f3msh1pscYjbdBwSELPj9P8XvkBEpbCWeNynjVdkELeYQqjpjNl

Τα Χάνια έχουν την δική τους ιστορία

Η τοποθεσία που χτιζόταν ένα γεφύρι ήταν, πολλές φορές, το μοναδικό σημείο που μπορούσε κάποιος να περάσει το ποτάμι, για να πάει από το ένα χωριό στο άλλο. 

Έτσι, τα γεφύρια αποτέλεσαν τον πόλο ανάπτυξης διαφόρων οικονομικών δραστηριοτήτων κι έγιναν το κέντρο μιας οικονομίας που είχε σα στόχο την αξιοποίηση του «περάσματος». 

Βρίσκουμε λοιπόν, κοντά σε γεφύρια, τις περισσότερες φορές ερειπωμένα σήμερα, χάνια, νερόμυλους, 

μαντάνια, 

νεροτριβές και υδροπρίονα.. 

Τα χάνια κτίζονταν εκεί για να επωφεληθούν από το πέρασμα του κόσμου, ενώ τις υπόλοιπες κατασκευές τις έφτιαχναν διότι, εκτός της πολυκοσμίας, υπήρχε στα σημεία αυτά και άφθονο νερό, αναγκαίο για την παραγωγή ενέργειας και κίνησης.

Ευρυτανία

Μία επικερδής επιχείρηση στις περιοχές κοντά στα γεφύρια ήταν η κατασκευή και η λειτουργία χανιών, ανάμεσα στ’ άλλα και απαραίτητος σταθμός για τους ταξιδιώτες.
Πολυσύχναστα χάνια υπήρχαν κοντά σε μεγάλα και ονομαστά γεφύρια, όπως το χάνι που βρισκόταν δίπλα στο γεφύρι του Μανώλη ή το χάνι του Μπαλτά..
Τα χάνια, την εποχή του 17ου έως και του 19ου αιώνα, στην οποία αναφερόμαστε, ήταν κάτι σαν τα σημερινά πανδοχεία. 
Προσφέρανε πολλές υπηρεσίες στους ταξιδευτές, όπως προστασία από τους ληστές και τους κλέφτες, 
πληροφορίες για την κατάσταση των δρόμων, 
φαγητό και ύπνο στους εξαντλημένους οδοιπόρους, 
περιποίηση και σανό για τα υποζύγια. 
Τέλος, χρησίμευαν σαν τόπος αντάμωσης που μπορούσε κανείς να περιμένει ή να συναντήσει γνωστούς και φίλους.
Τα παλιότερα χρόνια, πριν γίνουν οι αμαξιτοί δρόμοι, τη συγκοινωνία της ενδοχώρας από τα λιμάνια και τους σταθμούς των τραίνων την εκτελούσαν τα υποζύγια. 
Από την έδρα του νομού και της επαρχίας ξεκινούσαν τα καραβάνια των μουλαριών για τις πόλεις και τα χωριά. 
Από μέσα από τα Γιάννενα προπολεμικά, ξεκινούσαν τα μουλάρια για το Μέτσοβο, 
για το Ζαγόρι, 
τη Ζίτσα 
την Παραμυθιά, για τα χωριά των Τζουμέρκων, πορεία δυο ημερών.
Άλλη τόση απόσταση, στα παλιά χρόνια, χώριζε το Καρπενήσι από τη Λαμία και το Αγρίνιο.
Τώρα περνάει παντού η ρόδα στους καινούργιους αμαξόδρομους, που άνοιξαν τα σύγχρονα μεγαθήρια της μπολτόζας, 
των γκρέϊντερ και τα εκρηκτικά μηχανήματα των κομπρεσέρ, με τα οποία σχίζουν τους βράχους στις ποταμιές και τ’ άγρια στεφάνια των βουνών μας. 
Έτσι οι παλιές δημοσιές που ακολουθούσαν τα καραβάνια εγκαταλείπονται. 
Οι πιο πολλές ρήμαξαν και χορτάριασαν.
Μαζί τους ρήμαξαν κι’ οι περίφημοι σταθμοί των καραβανιών, τα χάνια.
Ήσαν τα λιμάνια των καπετάνιων της ξηράς, των κερατζήδων. 
Σ’ αυτά ο στρατοκόπος, 
ο ταξιδιώτης έκανε τη στάση του, για να ξαποστάσει από την κούραση της πορείας. 
Κι’ είχαν διαλέξει για τους σταθμούς αυτού, τα χάνια, τις πιο όμορφες και γραφικές θέσεις της εξοχής. 
Απαγκιασμένα μέσα στην πράσινη λόχμη της ποταμιάς με τα θεόρατα πλατάνια ή ψηλά στ’ αγναντερά διάσελα, δίπλα σε γάργαρες βρύσες και κεφαλάρια, κοντά σε πηγές με πέτρινες κούπες, για να γεύονται το νερό διαβάτες και υποζύγια .
Το καλοκαίρι με τα λιοπύρια, το χειμώνα με τα χιόνια και τα δρολάπια, στα χάνια ορμούσαν οι αγωγιάτες κι’ οι ταξιδιώτες για να χαρούν εκεί τη δροσιά και τη θαλπωρή.
Ο Χατζής είχε πάντοτε το κουμάντο του. 
Άφτονη τροφή – χόρτο, άχυρο, τριφύλλι – για τ’ άλογα και τα μουλάρια, γεμάτα τα κρασοβάρελα και το λεβητοστάσιο της φασουλάδας για τους ξένους. 
Το λιτό έδεσμα του χανιού είχε γίνει παροιμιώδες. 
Ανεξάντλητο σαν τη βιβλική βάτο, τη "φλεγόμενη και μη καιόμενη" του όρους Σινά:
Καλαμπόκι στο χάνι
νερό στη φασουλάδα!
Δίπλα στην ποταμιά είχε πολλές φορές το ποτιστικό του τριφυλλοχόραφο ο χατζής και μοσχοπωλούσε την παραγωγή του στα καραβάνια. 
Ήτανε ο καλύτερος νοικοκύρης απ’ όλους τους εξοχίτες, όπως επίσης οι κερατζήδες με τα πολλά υποζύγια. 
Ήσαν οι καπετάνοι της ξηράς στους οποίους γίνονταν πανηγυρική υποδοχή στα χάνια...

Το χάνι, λέξη περσικής προέλευσης, ανάγεται πιθανόν στους σταθμούς ανεφοδιασμού που οργάνωσαν οι Αχαιμενίδες - 6ος–5ος αιώνας π.Χ. στις μεγάλες οδικές αρτηρίες. 

Τέτοιοι σταθμοί, που ο Ηρόδοτος ονομάζει "καταλύσεις" και ο Κτησίας "emporia", γνώρισαν ιδιαίτερη άνθηση τον 13ο αιώνα στην Περσία, 

τη Συρία και την Ανατολία. 

Τα χάνια που κτίζονταν στους εμπορικούς δρόμους των καραβανιών/καραβάνσεραϊ οργανώνουν το χώρο αμυντικά γύρω από ένα αίθριο με λίγα ανοίγματα στο εξωτερικό και μικρό τζαμί στο κέντρο. 

Τον 17ο αιώνα τα χάνια των πόλεων καθιερώνονται όχι μόνο ως πανδοχεία αλλά και ως αγορά και χρηματιστήριο των εμπορικών ειδών.

Για μας σήμερα, χώροι και καταλύματα μυθικά, που οι άνθρωποι αντάλλασσαν αγαθά, συνήθειες, ιδέες... 

Φτωχολογιά κι αριστοκρατία, εργατιά και κεφάλαιο, χωροφύλακες και ληστές -κάθε καρυδιάς καρύδι πέρασε από τα χάνια, για λίγο ή περισσότερο.

...Ο Χατζής αποτελούσε το Πρακτορείο ειδήσεων για την ενημέρωση της περιοχής, όπως μας βεβαιώνει ο τραγουδιστής των "Βουνών" Αθάνας.
9. Ήθελα να ήμουνα χατζής να κάθομαι στη στράτα
και να νταραβερίζομαι τον κόσμο π’ αραδίζει,
να τα μαθαίνω πρώτα εγώ της χώρας τα μαντάτα,
να ξέρω σ’ όλα τα χωριά ποιά κότα κακαρίζει . . . .
Ο ίδιος ο Αθάνας συνεχίζει την αφήγηση της παλιάς υπαίθριας ζωής των χατζήδων.
9. Νάχα φτηνό ξενόκρασο να πίνουν οι αγωγιάτες
να μην πολυπροσέχουνε στο ζύγι το τριφύλλι
μα για τις αγωγιάτισσες – ρούσσες και μαυρομάτες –
όλα ναν’ τάχω βερεσέ, να μαστε πάντα φίλοι...
Πληροφορίες και στιγμιότυπα για τα χάνια και τους χαντζήδες της περιοχής μας, βρίσκουμε σε διάφορες τοπικές εκδόσεις και βιβλία, ενώ πάμπολλες είναι οι διηγήσεις των παλιότερων που φτάνουν στ’ αυτιά μας . 
Για τον χαντζή που είχε χάνι δίπλα στο γεφύρι του Μανώλη, διαβάζουμε ότι λεγόταν μπάρμπα Κολιός και ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που αντιμετώπιζε, αν όχι το μεγαλύτερο, ήταν οι όμορφες κόρες του, που προσπαθούσαν να τις ξελογιάσουν όλοι οι αρσενικοί της περιοχής!
Ονομαστά χάνια στην Ευρυτανία ήταν: 
-. το χάνι του Μπαλτά κοντά στο ομώνυμο γεφύρι και πάνω στο δρόμο των προσκυνητών για τον Προυσό, που λειτουργούσε ως το 1990 περίπου, 
-. το χάνι «στ’ Λιβανή», κοντά στο γεφύρι της Βίνιανης , του Γ. Κοντογούνη στη Βαρβαριάδα, του Βλάχου, του Ρούμπα Ντάλλα, του Καρδαρά στο Μικρό Χωριό, του Νασιώκα, του Καρανάσου στο δρόμο από το Στένωμα στο Καρπενήσι, καθώς 
και πολλά χάνια μέσα ή κοντά στα χωριά. 
Στην κάτω Καρίτσα, δίπλα στο γεφύρι του Μύλου, βρίσκονταν τα χάνια του Κονταξή/Δημήτρη Δήμου, το οποίο αργότερα διατήρησε ο θετός γιος του Δημήτρης Ξοϊνης και 
του Δημητρίου Δημόπουλου στην τοποθεσία «Πλάϊα». 
Τα χάνια της Κουτσουκάλους/Δημήτρης Κουτσουκάλης και της Ρήνους/Βασιλείου Σερπάνου στο χωριό Στένωμα,
καθώς και το χάνι, που διατηρούσε ο Χρήστος Μουτσώκος, δίπλα στο γεφύρι της Τέμπλας μέχρι τις μέρες μας.
Ένα από τα μεγαλύτερα και πιο διάσημα χάνια της εποχής εκείνης ήταν του Καροπλεσίτη, που βρισκόταν στη θέση της σημερινής Νέας Βίνιανης. 
Κάποια χρονική περίοδο, το εκμεταλλευόταν ο μπάρμπα Γιώργος, ο οποίος μόλις έβλεπε κανέναν να έρχεται απ’ τη μεριά του Καρπενησιού φώναζε: - Καλώς τον, καλώς τον. 
Έφερες καμιά εφημερίδα;
Το χάνι αυτό το κάψανε οι Ιταλοί στην Κατοχή.
Μία έκφραση που ακούγεται στην περιοχή είναι: "Καλή αντάμωση στου Σκορδά το χάνι" και λέγεται όταν πιστεύεις ότι κάποιον θα αργήσεις πολύ να τον ξανασυναντήσεις. 
Φαίνεται βέβαια, από την έκφραση αυτή, ότι τα χάνια, σα σημεία συνάντησης και επικοινωνίας στις παλιότερες εποχές, ήταν πολύ σημαντικά, εκεί κλείνονταν όλα τα "ραντεβού", από εκεί περνούσαν άνθρωποι, ιδέες, ειδήσεις και εμπορεύματα.
Σήμερα, τα περισσότερα χάνια είναι σωροί ερείπιων, αφού οι δρόμοι άλλαξαν τη ρότα τους και η χρήση του αυτοκινήτου έκανε πλέον τα ταξίδια σύντομα και άνετα. 
Πολλοί όμως ακόμα τα θυμούνται με νοσταλγία, ιδίως αυτοί που κάποτε έφαγαν και ζεστάθηκαν σε κάποιο απ’ αυτά...
άντληση πληροφοριών από:
25. Σεραφείμ Κ. Τσίτσα, «Ελληνική ζωή και φύση», Κεφ. «Τα παλιά χάνια»
26. Στέφανος Γρανίτσας, «Τα άγρια του βουνού και του λόγγου», Κεφ. «Η αγριόγατα»
27. Δ . Λουκόπουλου, «Στ’ Άγραφα. Ένα ταξίδι», Σελ. 185
28. Κων/νου Α. Μπακατσιά, «Η Καρίτσα Καρπενησίου»
29. Εφημερίδα «Στένωμα Ευρυτανίας», Άρθρο του κ. Κώστα Χ. Βλάχου «Τα
τοπωνυμία του χωριού»
30. Δημ. Γούλα, Η Ευρυτανία και τα προβλήματά της, Σελ. 97

https://gefyria.blogspot.com/search?updated-max=2008-11-21T09:04:00-08:00

archaiologia.gr

http://www.arcadians.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=91&Itemid=74

https://www.ypaithros.gr/ta-xania-exoun-tin-diki-tous-istoria/

Αμφιλεγόμενα πρόσωπα - Ροζέ Γκαρωντύ/Roger Garaudy

Ο Ροζέ Γκαρωντύ/Roger Garaudy, Γάλλος φιλόσοφος, 
κομμουνιστής αντιστασιακός, 
ιστορικός αναθεωρητής, 
προσυλητισμένος στο Ισλάμ, 
που διετέλεσε βουλευτής, 
αντιπρόεδρος της βουλής και γερουσιαστής, γεννήθηκε στις 17 Ιουλίου 1913 στη Μασσαλία της Γαλλίας και πέθανε στις 13 Ιουνίου 2012 στο Παρίσι.
Ο πατέρας του Roger Garaudy ήταν άθεος και η μητέρα του καθολική, ενώ ο ίδιος εγκατέλειψε τον Καθολικισμό και σε ηλικία δεκατεσσάρων ετών ασπάστηκε τον προτεσταντισμό. 
Σπούδασε από το 1931, φιλοσοφία στα πανεπιστήμια της Μασσαλίας, της Αιξ-αν-Προβάνς, του Στρασβούργου και του Παρισιού, ενώ ασπάστηκε τον Μαρξισμό και το 1933 εντάχθηκε στο Γαλλικό Κομμουνιστικό Κόμμα.
Κατά την εισβολή της Γερμανίας στη Γαλλία το 1939, πήρε μέρος στην Αντίσταση, συνελήφθη από την κυβέρνηση του Βισύ και οδηγήθηκε σε στρατόπεδο συγκεντρώσεως στην Αλγερία, όπου παρέμεινε κρατούμενος επί 33 μήνες. 
Με το τέλος του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου έγινε μέλος της κεντρικής επιτροπής του κομμουνιστικού κόμματος Γαλλίας και κατόπιν, μέλος του πολιτικού του συμβουλίου και ένας από τους πιο εξέχοντες ακαδημαϊκούς. Διεύθυνε το Κέντρο Μαρξιστικών Σπουδών στο Παρίσι και την επιθεώρηση "Κομμουνιστικά Τετράδια". 
Δίδαξε, μεταξύ άλλων, στο πανεπιστήμιο του Κλερμόν, όπου και ήρθε σε ρήξη με τον Μισέλ Φουκώ.
Το 1953 παρουσίασε τη διδακτορική του διατριβή στο Πανεπιστήμιο της Σορβόνης, με θέμα "Η υλιστική θεωρία της γνώσεως" και τον Μάιο του 1954 στη Μόσχα, ανακηρύχθηκε διδάκτορας των φιλοσοφικών επιστημών με τη διατριβή "Το πρόβλημα της ελευθερίας και της αναγκαιότητας στο φως του μαρξισμού", όμως το 1956 με την αποσταλινοποίηση, ήρθε σε σύγκρουση που τους οδήγησε σε ρήξη, με τον Λουί Αλτουσέρ υποστηρίζοντας την επαναφορά του πρώιμου Μαρξιστικού ουμανισμού. 
Την περίοδο από το 1945-1958 διατέλεσε βουλευτής, ήδη από το 1956 ήταν μέλος του Πολιτικού Γραφείου και από το 1959 έως το 1962 γερουσιαστής με το Γαλλικό κομμουνιστικό κόμμα, ενώ είχε ήδη αναδειχθεί ως ο κύριος θεωρητικός του. 
Η ρήξη του με το κόμμα επήλθε το 1968, όταν καταδίκασε τις σταλινικές πρακτικές, ήταν τότε Γενικός Γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του Κ.Κ. Γαλλίας, Γερουσιαστής και καθηγητής σε δύο Πανεπιστήμια, με αφορμή την δημόσια κριτική του ενάντια στην εισβολή της κομμουνιστικής Σοβιετικής Ενώσεως στην Τσεχοσλοβακία και το Φεβρουάριο του 1970 καθαιρέθηκε από μέλος του Πολιτικού Γραφείου, ενώ το Μάιο του 1970 διαγράφηκε. 
Το διάρκειας πέντε ωρών ντοκυμαντέρ, με τίτλο "Το βάθος του ουρανού είναι κόκκινο/Le fond de l' air est rouge", του Κρις Μαρκέρ παραγωγής του 1977, περιλαμβάνει ολόκληρη την τελική ομιλία του Γκαροντί στο 19ο συνέδριο του Γαλλικού Κ.Κ., το Φεβρουάριο του 1970, λίγο καιρό πριν τη διαγραφή του. 
Η ειρωνεία είναι ότι είχε υπερασπιστεί την Σοβιετική εισβολή στην Ουγγαρία δώδεκα χρόνια πριν, ενώ το κομμουνιστικό καθεστώς της τότε Σοβιετικής Ενώσεως προχώρησε στην έκδοση βιβλίου που έφερε τον τίτλο "Ο αποστάτης Γκαροντύ", όμως υπήρξε συνεπής πολέμιος του καπιταλισμού μέχρι το τέλος της ζωής του. 
Στους κόλπους του κομμουνιστικού κόμματος είχε το προσωνύμιο "Καρδινάλιος", λόγω των θρησκευτικών του πεποιθήσεων.
Το 1982 ασπάστηκε τη θρησκεία του Μωαμεθανισμού, παίρνοντας το όνομα Ragaa. 
Από εκείνη την περίοδο αρχίζει ουσιαστικά και η σφοδρή κριτική του απέναντι στον Σιωνισμό, η οποία κορυφώθηκε το 1996 όταν δημοσίευσε το συγκλονιστικό έργο,
"Οι Θεμελιώδεις Μύθοι της Ισραηλινής Πολιτικής/Les mythes fondateurs de la politique israelienne", εκδ. La Vieille Taupe, το 1996
Ο συγγραφέας χρησιμοποιώντας και στοιχεία από την έρευνα διαφόρων ιστορικών αναθεωρητών, όπως ο dr.  Ρομπέρ Φωρισόν/ Robert Faurisson καταρρίπτει επιστημονικά τους ισχυρισμούς περί οργανωμένου σχεδίου εξόντωσης των Εβραίων από τον Αδόλφο Χίτλερ και την ύπαρξη θαλάμων αερίων, πάνω στους οποίους χτίστηκε η θεωρία του εβραϊκού ολοκαυτώματος, όπου και βασίστηκε η μεταπολεμική κυριαρχία του Σιωνισμού. 
Η έκδοση του συγκεκριμένου βιβλίου προκάλεσε αναταραχή στους ακαδημαϊκούς και πολιτικούς κύκλους της Γαλλίας, αλλά και παγκοσμίως, οδηγώντας το κράτος στην άσκηση διώξεως όταν τον κατήγγειλαν δύο αντιρατσιστικές οργανώσεις. 
Παράλληλα χαρακτηρίστηκε ως υμνητής του αντισημιτισμού, και το Ισραηλινό κράτος τον αποκάλεσε "ανεπιθύμητο", ενώ με την έκδοση του βιβλίου του δημιούργησε την αναθεωρητική σχολή της ιστορίας, της οποίας επιφανείς εκπρόσωποι είναι ακόμη, οι Πωλ Ρασσινιέ/Paul Rassinier και Ντέιβιντ Ίρβινγκ/David Irving
Το βιβλίο, στο οποίο αποκάλυψε τα ψευδή του Σιωνισμού και της μεταπολεμικής προπαγάνδας καθώς και τον εκφυλισμό της δυτικής καταναλωτικής κοινωνίας, απαγορεύτηκε τις 27 Φεβρουαρίου 1998 και βάσει του νόμου Γκαιϋσσό-Φαμπιούς, της 13ης Ιουλίου 1990, ο οποίος επανέφερε στην Γαλλία το "αδίκημα της γνώμης", που απαγορεύει να τίθεται εν αμφιβόλω η γενοκτονία των Εβραίων από τους Ναζί, καταδικάστηκε την ίδια χρονιά, για υποκίνηση φυλετικού μίσους και άρνηση εγκλημάτων ενάντια στην ανθρωπότητα, στην ουσία για άρνηση του Ολοκαυτώματος καθώς υποστήριξε ότι, "...το Ολοκαύτωμα δεν συνέβη όπως μας λένε..", σε φυλάκιση με αναστολή, σε πρόστιμο 240.000 φράγκων και σε απαγόρευση της κυκλοφορίας του βιβλίου στη Γαλλία. 
Στη δίκη τον υπερασπίστηκε ο δικηγόρος Ζακ Βερζέ, γνωστός από τη δίκη του Κλάους Μπάρμπι και πολλά χρόνια αργότερα, του Σέρβου εθνικιστή ηγέτη Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς.
Στο βιβλίο αναφέρει ότι, "...γενοκτονία υπέστησαν οι Αμαλακήτες, οι Χαναναίοι και οι άλλοι λαοί που εξοντώθηκαν από τον εβραίο ήρωα Ιησού του Ναυή και αντιθέτως, ο Iουδαϊσμός γνώρισε μια μεγάλη άνθιση στον κόσμο μετά το 1945...", και απέσπασε επαίνους από το καθεστώς του Ιράν, τον Μουαμάρ Καντάφι, ο οποίος του απένειμε βραβείο το 2002, τους Σαουδάραβες και τον Νασράλα, αρχηγό της Χεζμπολάχ. 
Η άδικη και αυστηρή καταδίκη του, σε συνδυασμό με την καθολική αναγνώριση που απολάμβανε έως τότε από τους ακαδημαϊκούς κύκλους της Γαλλίας, οδήγησε σε πολλές εκδηλώσεις αλληλεγγύης προς το πρόσωπό του, ιδιαίτερα από τον Αραβικό κόσμο, όπου και βραβεύτηκε από τον Καντάφι, τον Νασράλα και άλλους ισλαμιστές ηγέτες, καθώς ήδη από το 1979, υποστήριξε με θέρμη την ισλαμική επανάσταση του Αγιατολάχ Χομεινί στο Ιράν και προσέγγισε τον αραβικό και ισλαμικό κόσμο. 
Ανακηρύχθηκε από τους διανοούμενους της Ιορδανίας ως "..η πιο σπουδαία πνευματική προσωπικότητα του 20ου αιώνα..", ενώ ο Μουαμάρ Καντάφι τον χαρακτήρισε ως τον "...μεγαλύτερο ευρωπαίο φιλόσοφο, μετά τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη.."
Όπως ήταν επόμενο περιθωριοποιήθηκε σταδιακά και υπήρξε μία συντονισμένη προσπάθεια να υποτιμηθεί το ακαδημαϊκό του επίπεδο. 
Θεωρούσε Aμερικανική προβοκάτσια τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001.
Στα απομνημονεύματα του με τίτλο "Mon tour du siecle en solitaire" αυτοπαρουσιάζεται ως μοναχικός που κράτησε ορισμένες σταθερές αρχές στην ιδεολογική του περιπλάνηση. 
Το βιβλίο που είναι γραμμένο στην ισλαμική περίοδο της ζωής του, επιχειρεί να δώσει εξηγήσεις για τις κατά καιρούς τοποθετήσεις του και η ζωή του παρουσιάζεται ως μια σειρά από επαφές και συναντήσεις με τους ηγέτες της εποχής του.
Το Μάιο του 1965 επισκέφθηκε την Ελλάδα και συμμετείχε ως κύριος προσκεκλημένος, ομιλητής και εισηγητής στα θέματα, "Ο μαρξισμός και η φιλοσοφία της εποχής μας", 
"Οι νέοι και τα προβλήματα της παιδείας", 
"Μαρξισμός και αισθητική", στην "1η Εβδομάδα Σύγχρονης Σκέψης" από τις 12 ως τις 20 Μαΐου, που οργάνωσε ο εκδοτικός οίκος "Θεμέλιο". 
Οι τοποθετήσεις του είχαν αιφνιδιάσει το αριστερό του κοινό, καθώς ήταν ήδη εμφανής η προσέγγιση του με τον καθολικισμό και ο Στρατής Τσίρκας ήταν εκείνος που τον προστάτευσε από τις έντονες διαμαρτυρίες, εξηγώντας στο ακροατήριο ότι, "...Πρέπει να μην κάνουμε ιδεολογική τρομοκρατία...""
Τη δεκαετία του 1990 έδωσε συνέντευξη στοn Έλληνα δημοσιογράφο και συγγραφέα Κώστα Χατζιδάκη.
Βιβλία του στα ελληνικά
Συνολικά έγραψε πάνω από 50 βιβλία πολλά απ' αυτά στο πεδίο της πολιτικής φιλοσοφίας, υπό το πρίσμα του Μαρξισμού. 
Αρκετά από τα βιβλία του έχουν μεταφραστεί στην Ελλάδα, μεταξύ τους,
«Για ένα ρεαλισμό χωρίς όρια: Κάφκα-Πικάσο», εκδόσεις «Πλανήτης 70»,
«Ελευθερία», το 1960 εκδόσεις «Κυψέλη»,
«Η μεγάλη καμπή του σοσιαλισμού», το 1971 εκδόσεις «εκδόσεις ΒΙΠΕΡ/Papyros Press Ltd».
Στο έργο αναλύει την κρίση, αναζητώντας τα αίτια της, του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος, που κορυφώθηκε με το κινεζικό σχίσμα, την εισβολή στην Τσεχοσλοβακία και τον εκφυλισμό της μαρξιστικής θεωρίας στις κομμουνιστικές χώρες.
«Ολόκληρη η αλήθεια», εκδόσεις «Καμαρινόπουλος»,
«Ξανακατακτώντας την ελπίδα», το 1971 εκδόσεις «Βέγας», το έργο είχε τυπώσει ο Μανώλης Γλέζος,
«Η άλλη διέξοδος», το 1973 εκδόσεις «Ολκός»,
«Η ελευθερία εν αναστολή Πράγα 1968»,
«Καρλ Μαρξ», εκδόσεις «Ολκός»,
«Οι θεμελιώδεις μύθοι της ισραηλινής πολιτικής», το 1996, εκδόσεις «Νέα Θέσις», με πρόλογο του Δημητρίου Κολλάτου, σε μετάφραση του συγγραφέα Μάριου Βερέττα.
Την ημέρα της κυκλοφορίας του βιβλίου του επισκέφθηκε, για δεύτερη φορά στη ζωή του, την Αθήνα, και παραβρέθηκε στην παρουσίαση της ελληνικής εκδόσεως του,παραχωρώντας και συνέντευξη στο δημοσιογράφο Κώστα Χατζιδάκη.
«Το πλέγμα του Μαραθώνα» το 1977.
«Ο ισραηλινός σιωνισμός στο εδώλιο», εκδόσεις «Νέα Θέσις», μετάφραση Σοφίας Κουτσοπούλου και Ιωάννη Σχοινά,
«ΗΠΑ η εμπροσθοφυλακή της παρακμής», το 1999, εκδόσεις «Νέα Θέσις»,
«Ο χορός στη ζωή», εκδόσεις «Ηριδανός».
George Orwell στο "1984" έλεγε - Αν δεν υπάρχουν στοιχεία πρέπει νά τα κατασκευάσουμε

https://el.metapedia.org

επιδή μου αρέσουν τα εκλεκτά εδέσματα - μια πολυαγαπημένη μηλόπιτα !!!

Είναι η εποχή των μήλων και είναι πεντανόστιμα και όταν έχω κέφι και κάνω μηλόπιτα η επιτυχία της είναι δεδομένη!
Μια απολαυστική μηλόπιτα με μήλα εποχής!
και μετράω όλα τα υλικά μου με το ίδιο ποτήρι 200ml 
3 αυγά
1 ποτήρι ακατέργαστη ζάχαρη ζαχαροκάλαμου, αυτή που είναι σχετικά υγρή και κολλώδης
1 ποτήρι γιαούρτη κατσικίσια την οποία έχω στραγγίσει - η κατσικίσια γιαούρτη είναι σχετικά πολύ υδαρής
3 ποτήρια βιολογικό μαλακό ολικής αλεύρι,
1 ποτήρι λάδι, 
1 φακελάκι baking powder
1/3 από το κουταλάκι του γλυκού σκόνη τζίντζερ
1/2 κουταλάκι του γλυκού μαστίχα Χίου!
tips - 
1. αλεύρι,
baking powder,
μαστίχα και τζίντερ τα ανακατεύω όλα μαζί και τα αφήνω στην άκρη να με περιμένουν!
2. έχω έτοιμο το ταψί μου στρωμένο με την λαδόκολλά, το οποίο αφήνω και αυτό να με περιμένει! 
5 μήλα καθαρισμένα και τριμμένα, τα οποία ανακατεύω με 1 ποτήρι ζάχαρη και 1 κουταλάκι του γλυκού κανέλα Κεϋλάνης!

1/2 ποτήρι ασπρισμένα αμύγδαλα

και
-. ρίχνω το μείγμα των μήλων σε ένα αναλόγου μεγέθους τηγάνι και 
-. τα ανακατεύω μέχρι να πιούν τα υγρά τους και τα αφήνω να κρυώσουν και να με περιμένουν!
-. χτυπάω τα αυγά με την ζάχαρη να αφρατέψουν και
-. ρίχνω σιγά-σιγά το λάδι συνεχίζοντας να ανακατεύω!
-. συνεχίζω ρίχνοντας τη γιαούρτη και 

-. σταδιακά το μείγμα του αλευριού συνεχίζοντας να ανακατεύω με το μίξερ χειρός!
-. ρίχνω τι μισό μείγμα στο ταψί μου και το ισιώνω!
-. πάνω στο μείγμα μου ρίχνω τα μήλα και ισιώνω!
-. πάνω στα μήλα ρίχνω το υπόλοιπο μείγμα του αλευριού και ισιώνω!
και τελευταία πινελιά...

-. τοποθετώ με προσοχή τα αμύγδαλα κατά διαστήματα!
-. ψήνω σε προθερμασμένο φούρνο στους 180° στις αντιστάσεις και στην μεσαία σχάρα για 50 με 60 λεπτά, πάντα ανάλογα με τον φούρνο! 

Καλή επιτυχία!

κείμενο και επιμέλεια κειμένου:ntina