από το χρονολόγιο του Vlassis Vasilopoulos https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=pfbid02bKmGqtJxk3qEv8CB4JTERNHMPr25itktyYyBFMFytg84XvL23vB26JszjRTYVsVLl&id=100011434072993
Πέρα από το χτεσινό βίντεο της Γάζας-Λας Βέγκας, βίντεο που ακροβατεί μεταξύ του τερατώδους και του γελοίου, το σχέδιο Trump έχει τη δική του λογική και συνοχή, μολονότι έρχεται σε αντίθεση με τις πολιτικές δεκαετιών, οι οποίες βασίζονταν στη φόρμουλα δύο λαοί-δύο κράτη.
Είναι πλέον ξεκάθαρο ότι Trump/Netanyahu σκοπεύουν να επιλύσουν το παλαιστινιακό εξαλείφοντας, από νομική άποψη, τους Παλαιστίνιους.
Πέρα από το χτεσινό βίντεο της Γάζας-Λας Βέγκας, βίντεο που ακροβατεί μεταξύ του τερατώδους και του γελοίου, το σχέδιο Trump έχει τη δική του λογική και συνοχή, μολονότι έρχεται σε αντίθεση με τις πολιτικές δεκαετιών, οι οποίες βασίζονταν στη φόρμουλα δύο λαοί-δύο κράτη.
Είναι πλέον ξεκάθαρο ότι Trump/Netanyahu σκοπεύουν να επιλύσουν το παλαιστινιακό εξαλείφοντας, από νομική άποψη, τους Παλαιστίνιους.
Τις ημέρες που ο Νetanyahu επισκέφθηκε τον Τrump, εμφανίστηκε η τρελή ιδέα μιας Ριβιέρας στα ερείπια της Γάζας (Ριβιέρα που επέστρεψε στο χτεσινό γκροτέσκο βίντεο), αλλά επίσης, με εκτελεστικό διάταγμα, μπλοκαρίστηκε και κάθε χρηματοδότηση στην UNRWA, την υπηρεσία του ΟΗΕ που ασχολείται με τους Παλαιστίνιους πρόσφυγες.
Απαραίτητη διευκρίνιση: οι Παλαιστινίοι πρόσφυγες επικουρούνται από την UNRWA, ενώ όλοι οι υπόλοιποι πρόσφυγες του κόσμου από την UNHCR.
Ο πρόσφυγας της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (UNHCR) χάνει το νομικό του καθεστώς άπαξ και γίνει πολίτης άλλης χώρας.
Αντίθετα, οι Παλαιστίνιοι, μοναδικοί στον κόσμο, διατηρούν αυτό το καθεστώς και μάλιστα το μεταβιβάζουν και στα παιδιά τους μέχρι την πολλοστή γενιά, ακόμα κι αν ζουν σε συγκεκριμένες περιοχές παρέμβασης της UNRWA (Λίβανο, Συρία, Ιορδανία, Ανατολική Ιερουσαλήμ).
Ο Trump είχε επιχειρήσει τη διακοπή αυτής της χρηματοδότησης και στην πρώτη θητεία του. Αλλά τώρα, σε σύγκριση με την πρώτη φορά (όπως και το κάθε τι που επαναλαμβάνει στη δεύτερη θητεία του) εντάσσεται σε ένα πιο γενικό και συνεκτικό πλαίσιο.
Η ατζέντα Τrump/Netanyahu είναι σαφής. Με τον εκτοπισμό των Παλαιστινίων από τη Γάζα και την προσπάθεια κατάργησης της UNRWA, μεταβιβάζοντας τις αρμοδιότητές της σε άλλα όργανα του ΟΗΕ, επιτυγχάνονται δύο αποτελέσματα: από τη μια, εκκαθαρίζεται η Γάζα και αυτό είναι το πιο προφανές, από την άλλη, οι Παλαιστίνιοι που θα στέλνονταν σε άλλες χώρες (π.χ. Αίγυπτος), θα αποκτούσαν τη νέα υπηκοότητα και δεν θα ήταν, όπως τις τελευταίες δεκαετίες, κατά το ήμισυ πολίτες χωρίς κράτος, αλλά σε άλλα κράτη.
Θα γίνονταν Αιγύπτιοι (και πολλοί Παλαιστίνιοι, παρεμπιπτόντως, είναι ήδη). Έχει υπολογιστεί, ότι αν αντί των κριτηρίων της UNRWA εφαρμοστούν στους Παλαιστίνιους αυτά της UNHCR που ισχύουν για ολόκληρο τον κόσμο, οι Παλαιστίνιοι πρόσφυγες δεν θα είναι πλέον έξι εκατομμύρια, όπως σήμερα, αλλά κάτι λιγότερο από μισό εκατομμύριο.
Το παλαιστινιακό ζήτημα, επομένως, με τη συνδυασμένη εκτόπιση/κατάργηση της UNRWA, θα επιλυόταν με τη νομική εξάλειψη των Παλαιστινίων.
Οι Παλαιστινίοι θα ήταν Αιγύπτιοι ή Άραβες πολίτες, με μακρινή παλαιστινιακή καταγωγή, χωρίς καθεστώς πρόσφυγα.
Το πρόβλημα των δύο λαών- δύο κρατών θα εξαφανιζόταν αυτομάτως, καθώς, από νομική άποψη, δεν θα υπήρχε πλέον ο παλαιστινιακός λαός.
Γιατί πώς ακριβώς θα οριζόταν; Άραβες ή Αιγύπτιοι πολίτες, των οποίων οι προπαππούδες, συνήθως όλοι πεθαμένοι, εκδιώχθηκαν κατά τη διάρκεια της Νάκμπα πριν από 80 χρόνια;
Φυσικά, αυτή η λύση, με τον δικό της τρόπο συνεκτική, ακόμα κι αν θάβει δεκαετίες διπλωματίας της Μέσης Ανατολής, έχει εμπόδια.
Πρώτα απ 'όλα τον ίδιο τον ΟΗΕ, γιατί η διάλυση της UNRWA και η μεταφορά των αρμοδιοτήτων της σε άλλους φορείς δεν θα ήταν χάπι εύκολο να το καταπιεί.
Από την άλλη βέβαια, η UNRWA στην κρίση της Γάζας ανέδειξε όλα τα προβλήματά της, καθώς απασχολώντας 30.000 υπαλλήλους, πρακτικά όλοι τους Παλαιστίνιοι, είναι προφανές και αυτονόητο ότι πολλοί από αυτούς στη Γάζα είναι συμπαθούντες (αν όχι μαχητές) της Χαμάς.
Η προχθεσινή ψήφος του Ισραήλ στον ΟΗΕ για την ουκρανική πρόταση μπορεί ίσως να διαβαστεί υπό αυτό το πρίσμα: να αποσπάσει την εύνοια της Ρωσίας ενόψει των μελλοντικών εξελίξεων: "κάντε ό,τι θέλετε στην Ουκρανία, αλλά αφήστε μας να κάνουμε ό,τι θέλουμε (παρά τα τελετουργικά λόγια καταδίκης) στο Ισραήλ και την Παλαιστίνη".
Το άλλο εμπόδιο, ακόμη μεγαλύτερο, είναι οι αραβικές χώρες και πρώτα και κύρια η Αίγυπτος. Η θέση της για το παλαιστινιακό είναι ξεκάθαρη: δεν θέλει να έχει καμία σχέση με αυτό. Δεν θέλει ούτε να υποδεχθεί τους Παλαιστίνιους στο έδαφός της, ούτε να αναλάβει την ευθύνη της Γάζας μόλις αποσυρθούν τα ισραηλινά στρατεύματα.
Ο λόγος είναι προφανής: κανείς δεν θέλει να τούς έχει σπίτι του, ούτε να αναλάβει την ευθύνη να ελέγχει παλαιστινιακά ένοπλα κινήματα όπως η Χαμάς, γιατί όλοι γνωρίζουν πολύ καλά, πως σύντομα αυτά τα κινήματα θα ξεκινήσουν ένοπλο αγώνα για να ανακτήσουν τον έλεγχο της επικράτειάς τους ή για να αποσταθεροποιήσουν την κυβέρνηση του κράτους υποδοχής τους (ρωτήστε καλύτερα τον Λίβανο και την Ιορδανία για περισσότερες πληροφορίες).
Άρα, η λύση που έχει υιοθετήσει μέχρι στιγμής ο αραβικός κόσμος, περιορίζεται στις έντονες και πολεμικές δηλώσεις υπέρ των Παλαιστινίων, υπό την προϋπόθεση ότι αυτοί θα παραμείνουν αλλού.
Τα πιο αδιαπέραστα σύνορα στη Γάζα πριν από τις 7 Οκτωβρίου δεν ήταν τα ισραηλινά, από τα οποία περνούσαν δεκάδες χιλιάδες Παλαιστίνιοι εργάτες στο δρόμο τους για να εργαστούν στο Ισραήλ, αλλά της Ράφα, προς την Αίγυπτο. Συμπέρασμα: σας αγαπάμε, σας στηρίζουμε, είμαστε στο πλευρό σας, αλλά μείνετε μακριά μας.
Στις 4 Μαρτίου ο Αραβικός Σύνδεσμος καλείται να παρουσιάσει το δικό του εναλλακτικό σχέδιο για το παλαιστινιακό.
Το σχέδιο ΗΠΑ-Ισραήλ, όσο παραληρηματικό κι αν είναι, έχει λογική και εσωτερική συνοχή: να επιλυθεί η παλαιστινιακή σύγκρουση με την εξάλειψη του παλαιστινιακού ζητήματος.
Η Δυτική Όχθη θα εξακολουθούσε βέβαια να παραμένει προβληματική, αλλά εκεί η επιχείρηση θα ακολουθούσε τη γραμμή των κυβερνήσεων Νetanyahu που έχουν διαδεχτεί η μία την άλλη μέχρι τώρα: αύξηση αριθμού εποίκων και αυστηρός έλεγχος.
Οι Παλαιστίνιοι θα είχαν μια περιορισμένη κυριαρχία, που καμία όμως σχέση θα είχε με την ιδέα ενός κράτους.
Σε αυτό το σχέδιο, λοιπόν, οι αραβικές χώρες καλούνται να παρουσιάσουν ένα δικό τους, που δεν θα είναι τα συνηθισμένα κενά λόγια των τελευταίων δεκαετιών (σύνορα 1967, καταδίκη του Ισραήλ κ.ο.κ.) αλλά ένα εφικτό και συνεκτικό σχέδιο.
Αν υποθέσουμε ότι αντιταχθούν στον εκτοπισμό των Παλαιστινίων από τη Γάζα, δεσμευόμενοι να πληρώσουν εκατοντάδες δισεκατομμύρια για την ανοικοδόμησή της, θα παρέμενε το θεμελιώδες: ποιος θα κυβερνά αυτό το έδαφος;
Η Χαμάς; Ας το ξεχάσουμε καλύτερα.
Η Παλαιστινιακή Αρχή, η οποία είναι ο ηγέτης στη Δυτική Όχθη, αλλά εκδιώχθηκε από τη Γάζα πριν από είκοσι χρόνια; Ίσως, αλλά στην πρώτη επίθεση εναντίον ενός ηγέτη της, πώς θα αντιδρούσε ο Αραβικός Σύνδεσμος, με την προοπτική ότι μια μέρα μπορεί να έρθει σε σύγκρουση με τη Χαμάς ή τους διαδόχους της;
Προβλήματα που δεν λύνονται εύκολα.
Στην πραγματικότητα, ο αραβικός κόσμος προσπαθεί να κερδίσει απλά χρόνο.
Η συνάντηση της 4ης Μαρτίου επιτεύχθηκε με μια μικρή προκαταρκτική σύνοδο κορυφής, για την οποία καμία διαρροή δεν έχει υπάρξει.
Απαραίτητη διευκρίνιση: οι Παλαιστινίοι πρόσφυγες επικουρούνται από την UNRWA, ενώ όλοι οι υπόλοιποι πρόσφυγες του κόσμου από την UNHCR.
Ο πρόσφυγας της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (UNHCR) χάνει το νομικό του καθεστώς άπαξ και γίνει πολίτης άλλης χώρας.
Αντίθετα, οι Παλαιστίνιοι, μοναδικοί στον κόσμο, διατηρούν αυτό το καθεστώς και μάλιστα το μεταβιβάζουν και στα παιδιά τους μέχρι την πολλοστή γενιά, ακόμα κι αν ζουν σε συγκεκριμένες περιοχές παρέμβασης της UNRWA (Λίβανο, Συρία, Ιορδανία, Ανατολική Ιερουσαλήμ).
Ο Trump είχε επιχειρήσει τη διακοπή αυτής της χρηματοδότησης και στην πρώτη θητεία του. Αλλά τώρα, σε σύγκριση με την πρώτη φορά (όπως και το κάθε τι που επαναλαμβάνει στη δεύτερη θητεία του) εντάσσεται σε ένα πιο γενικό και συνεκτικό πλαίσιο.
Η ατζέντα Τrump/Netanyahu είναι σαφής. Με τον εκτοπισμό των Παλαιστινίων από τη Γάζα και την προσπάθεια κατάργησης της UNRWA, μεταβιβάζοντας τις αρμοδιότητές της σε άλλα όργανα του ΟΗΕ, επιτυγχάνονται δύο αποτελέσματα: από τη μια, εκκαθαρίζεται η Γάζα και αυτό είναι το πιο προφανές, από την άλλη, οι Παλαιστίνιοι που θα στέλνονταν σε άλλες χώρες (π.χ. Αίγυπτος), θα αποκτούσαν τη νέα υπηκοότητα και δεν θα ήταν, όπως τις τελευταίες δεκαετίες, κατά το ήμισυ πολίτες χωρίς κράτος, αλλά σε άλλα κράτη.
Θα γίνονταν Αιγύπτιοι (και πολλοί Παλαιστίνιοι, παρεμπιπτόντως, είναι ήδη). Έχει υπολογιστεί, ότι αν αντί των κριτηρίων της UNRWA εφαρμοστούν στους Παλαιστίνιους αυτά της UNHCR που ισχύουν για ολόκληρο τον κόσμο, οι Παλαιστίνιοι πρόσφυγες δεν θα είναι πλέον έξι εκατομμύρια, όπως σήμερα, αλλά κάτι λιγότερο από μισό εκατομμύριο.
Το παλαιστινιακό ζήτημα, επομένως, με τη συνδυασμένη εκτόπιση/κατάργηση της UNRWA, θα επιλυόταν με τη νομική εξάλειψη των Παλαιστινίων.
Οι Παλαιστινίοι θα ήταν Αιγύπτιοι ή Άραβες πολίτες, με μακρινή παλαιστινιακή καταγωγή, χωρίς καθεστώς πρόσφυγα.
Το πρόβλημα των δύο λαών- δύο κρατών θα εξαφανιζόταν αυτομάτως, καθώς, από νομική άποψη, δεν θα υπήρχε πλέον ο παλαιστινιακός λαός.
Γιατί πώς ακριβώς θα οριζόταν; Άραβες ή Αιγύπτιοι πολίτες, των οποίων οι προπαππούδες, συνήθως όλοι πεθαμένοι, εκδιώχθηκαν κατά τη διάρκεια της Νάκμπα πριν από 80 χρόνια;
Φυσικά, αυτή η λύση, με τον δικό της τρόπο συνεκτική, ακόμα κι αν θάβει δεκαετίες διπλωματίας της Μέσης Ανατολής, έχει εμπόδια.
Πρώτα απ 'όλα τον ίδιο τον ΟΗΕ, γιατί η διάλυση της UNRWA και η μεταφορά των αρμοδιοτήτων της σε άλλους φορείς δεν θα ήταν χάπι εύκολο να το καταπιεί.
Από την άλλη βέβαια, η UNRWA στην κρίση της Γάζας ανέδειξε όλα τα προβλήματά της, καθώς απασχολώντας 30.000 υπαλλήλους, πρακτικά όλοι τους Παλαιστίνιοι, είναι προφανές και αυτονόητο ότι πολλοί από αυτούς στη Γάζα είναι συμπαθούντες (αν όχι μαχητές) της Χαμάς.
Η προχθεσινή ψήφος του Ισραήλ στον ΟΗΕ για την ουκρανική πρόταση μπορεί ίσως να διαβαστεί υπό αυτό το πρίσμα: να αποσπάσει την εύνοια της Ρωσίας ενόψει των μελλοντικών εξελίξεων: "κάντε ό,τι θέλετε στην Ουκρανία, αλλά αφήστε μας να κάνουμε ό,τι θέλουμε (παρά τα τελετουργικά λόγια καταδίκης) στο Ισραήλ και την Παλαιστίνη".
Το άλλο εμπόδιο, ακόμη μεγαλύτερο, είναι οι αραβικές χώρες και πρώτα και κύρια η Αίγυπτος. Η θέση της για το παλαιστινιακό είναι ξεκάθαρη: δεν θέλει να έχει καμία σχέση με αυτό. Δεν θέλει ούτε να υποδεχθεί τους Παλαιστίνιους στο έδαφός της, ούτε να αναλάβει την ευθύνη της Γάζας μόλις αποσυρθούν τα ισραηλινά στρατεύματα.
Ο λόγος είναι προφανής: κανείς δεν θέλει να τούς έχει σπίτι του, ούτε να αναλάβει την ευθύνη να ελέγχει παλαιστινιακά ένοπλα κινήματα όπως η Χαμάς, γιατί όλοι γνωρίζουν πολύ καλά, πως σύντομα αυτά τα κινήματα θα ξεκινήσουν ένοπλο αγώνα για να ανακτήσουν τον έλεγχο της επικράτειάς τους ή για να αποσταθεροποιήσουν την κυβέρνηση του κράτους υποδοχής τους (ρωτήστε καλύτερα τον Λίβανο και την Ιορδανία για περισσότερες πληροφορίες).
Άρα, η λύση που έχει υιοθετήσει μέχρι στιγμής ο αραβικός κόσμος, περιορίζεται στις έντονες και πολεμικές δηλώσεις υπέρ των Παλαιστινίων, υπό την προϋπόθεση ότι αυτοί θα παραμείνουν αλλού.
Τα πιο αδιαπέραστα σύνορα στη Γάζα πριν από τις 7 Οκτωβρίου δεν ήταν τα ισραηλινά, από τα οποία περνούσαν δεκάδες χιλιάδες Παλαιστίνιοι εργάτες στο δρόμο τους για να εργαστούν στο Ισραήλ, αλλά της Ράφα, προς την Αίγυπτο. Συμπέρασμα: σας αγαπάμε, σας στηρίζουμε, είμαστε στο πλευρό σας, αλλά μείνετε μακριά μας.
Στις 4 Μαρτίου ο Αραβικός Σύνδεσμος καλείται να παρουσιάσει το δικό του εναλλακτικό σχέδιο για το παλαιστινιακό.
Το σχέδιο ΗΠΑ-Ισραήλ, όσο παραληρηματικό κι αν είναι, έχει λογική και εσωτερική συνοχή: να επιλυθεί η παλαιστινιακή σύγκρουση με την εξάλειψη του παλαιστινιακού ζητήματος.
Η Δυτική Όχθη θα εξακολουθούσε βέβαια να παραμένει προβληματική, αλλά εκεί η επιχείρηση θα ακολουθούσε τη γραμμή των κυβερνήσεων Νetanyahu που έχουν διαδεχτεί η μία την άλλη μέχρι τώρα: αύξηση αριθμού εποίκων και αυστηρός έλεγχος.
Οι Παλαιστίνιοι θα είχαν μια περιορισμένη κυριαρχία, που καμία όμως σχέση θα είχε με την ιδέα ενός κράτους.
Σε αυτό το σχέδιο, λοιπόν, οι αραβικές χώρες καλούνται να παρουσιάσουν ένα δικό τους, που δεν θα είναι τα συνηθισμένα κενά λόγια των τελευταίων δεκαετιών (σύνορα 1967, καταδίκη του Ισραήλ κ.ο.κ.) αλλά ένα εφικτό και συνεκτικό σχέδιο.
Αν υποθέσουμε ότι αντιταχθούν στον εκτοπισμό των Παλαιστινίων από τη Γάζα, δεσμευόμενοι να πληρώσουν εκατοντάδες δισεκατομμύρια για την ανοικοδόμησή της, θα παρέμενε το θεμελιώδες: ποιος θα κυβερνά αυτό το έδαφος;
Η Χαμάς; Ας το ξεχάσουμε καλύτερα.
Η Παλαιστινιακή Αρχή, η οποία είναι ο ηγέτης στη Δυτική Όχθη, αλλά εκδιώχθηκε από τη Γάζα πριν από είκοσι χρόνια; Ίσως, αλλά στην πρώτη επίθεση εναντίον ενός ηγέτη της, πώς θα αντιδρούσε ο Αραβικός Σύνδεσμος, με την προοπτική ότι μια μέρα μπορεί να έρθει σε σύγκρουση με τη Χαμάς ή τους διαδόχους της;
Προβλήματα που δεν λύνονται εύκολα.
Στην πραγματικότητα, ο αραβικός κόσμος προσπαθεί να κερδίσει απλά χρόνο.
Η συνάντηση της 4ης Μαρτίου επιτεύχθηκε με μια μικρή προκαταρκτική σύνοδο κορυφής, για την οποία καμία διαρροή δεν έχει υπάρξει.
Στη συνέχεια, η σύνοδος κορυφής, ανοιχτή σε όλους, επρόκειτο να διεξαχθεί στις 27 Φεβρουαρίου, αλλά αναβλήθηκε για τις 4 Μαρτίου για υλικοτεχνικούς και, επίσης, για ουσιαστικούς λόγους. - Μετάφραση: ψάχνουμε να βρούμε μια κοινή γραμμή.
Μια γραμμή που θα πρέπει να είναι εναλλακτική της γραμμής ΗΠΑ/Ισραήλ, αλλά που θα πρέπει επίσης να είναι συνεκτική και εφικτή.
Όχι ο συνηθισμένος βερμπαλισμός των πύρινων διακηρύξεων που χαρακτηρίζουν τον Αραβικό Σύνδεσμο.
Αυτή τη στιγμή υπάρχει μια μόνο λύση στο τραπέζι, που είναι συνεκτική και ριζική αν και άδικη. Η λύση Τrump: το παλαιστινιακό πρόβλημα εξαλείφεται με την νομική εξάλειψη των Παλαιστινίων.
Μετά την 7η Οκτωβρίου, το δόγμα δύο λαοί- δύο κράτη δεν μπορεί πλέον να επιδιωχθεί με κενές φόρμουλες που διατυπώνονται εδώ και δεκαετίες.
Οι Άραβες τί θα προτείνουν; Θα ξέρουμε (ίσως) στις 4 Μαρτίου.
Και η Ευρώπη;
Τί ακριβώς προτείνουν οι Ευρωπαίοι;
Ακόμα τη λύση δύο λαοί- δύο κράτη; Χαιρετίσματα !
Αν δεν μπορείς να εξηγήσεις πώς μπορεί να επιτευχθεί αυτό, δεν έχει καν νόημα να ανοίξεις το στόμα σου, αποδεικνύοντας - για ύστατη φορά - ότι δεν έχεις καταλάβει τίποτα για το πώς άλλαξε ο κόσμος τα τελευταία χρόνια, αν όχι μήνες.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Άραβες ηγέτες θα παρουσιάσουν "εντός εβδομάδων" στις ΗΠΑ σχέδιο για τη Γάζα
https://kosmodromio.gr/2025/02/28/arabes-tha-parousiasoun-entos-ebdoma/
Μια γραμμή που θα πρέπει να είναι εναλλακτική της γραμμής ΗΠΑ/Ισραήλ, αλλά που θα πρέπει επίσης να είναι συνεκτική και εφικτή.
Όχι ο συνηθισμένος βερμπαλισμός των πύρινων διακηρύξεων που χαρακτηρίζουν τον Αραβικό Σύνδεσμο.
Αυτή τη στιγμή υπάρχει μια μόνο λύση στο τραπέζι, που είναι συνεκτική και ριζική αν και άδικη. Η λύση Τrump: το παλαιστινιακό πρόβλημα εξαλείφεται με την νομική εξάλειψη των Παλαιστινίων.
Μετά την 7η Οκτωβρίου, το δόγμα δύο λαοί- δύο κράτη δεν μπορεί πλέον να επιδιωχθεί με κενές φόρμουλες που διατυπώνονται εδώ και δεκαετίες.
Οι Άραβες τί θα προτείνουν; Θα ξέρουμε (ίσως) στις 4 Μαρτίου.
Και η Ευρώπη;
Τί ακριβώς προτείνουν οι Ευρωπαίοι;
Ακόμα τη λύση δύο λαοί- δύο κράτη; Χαιρετίσματα !
Αν δεν μπορείς να εξηγήσεις πώς μπορεί να επιτευχθεί αυτό, δεν έχει καν νόημα να ανοίξεις το στόμα σου, αποδεικνύοντας - για ύστατη φορά - ότι δεν έχεις καταλάβει τίποτα για το πώς άλλαξε ο κόσμος τα τελευταία χρόνια, αν όχι μήνες.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Άραβες ηγέτες θα παρουσιάσουν "εντός εβδομάδων" στις ΗΠΑ σχέδιο για τη Γάζα
https://kosmodromio.gr/2025/02/28/arabes-tha-parousiasoun-entos-ebdoma/
Απέρριψε το Ισραήλ το αραβικό σχέδιο για την ανοικοδόμηση της Γάζας
