irving penn Vogue photographer and classical simplicity

classical simplicity

ο περισσότερο γνωστός φωτογράφος μοντέλων της παρισινής μόδας

μεγάλων προσωπικοτήτων της διανόησης και της τέχνης,..

αλλά και εξίσου καλός στο να αποτυπώνει την καθημερινότητα των απλών ανθρώπων" μας λένε New York Times
οι Λος Άντζελες Τάιμς τον αποκάλεσαν ΄΄μεγάλο δάσκαλο της αμερικάνικης μόδας''

γεννήθηκε το 1917 και ξεκίνησε να συνεργάζεται με το περιοδικό Vogue το 1943
Μητρπολιτικού Μουσείου Τέχνης.... έχουν εκδοθεί πολλά βιβλία με τη δουλειά του
φωτογράφισε τον Πικάσο...

τον Γούντυ Άλεν...

την Μάρλεν Ντίτριχ...

πανέμορφα μοντέλα...
ένα από αυτά η Λίζα Φόνσαγκριβ το 1950 έγινε γυναίκα του

η αποτύπωση της καθημερινότητας των απλών ανθρώπων ήταν άλλο ένα μεγάλο ταλέντο του
η συλλογή με περισσότερες από 250 φωτογραφίες του από κρεοπώλες, αρτοπώλες και άλλους επαγγελματίες, η οποία τιτλοφορείται "Τα Μικρά Επαγγέλματα", αποκτήθηκε από το https://www.getty.edu/art/exhibitions/penn/
στο Λος Άντζελες, το 2008, και φιλοξενήθηκε εκεί μέχρι τον Ιανουάριο του 2010
ο Irving Penn πέθανε σε ηλικία 92 ετών την Τετάρτη 7 οκτωβρίου 2009
ήταν αδελφός του σκηνοθέτη Arthur Penn και ο φωτογράφος για τον οποίον είπαν ότι κατάφερε να διασχίσει το χάσμα που χώριζε την εμπορική φωτογραφία από την φωτογραφία τέχνης!
http://www.photographyblog.com/news/irving_penn_dies_at_92/

Woman with Roses (Lisa Fonssagrives-Penn in Lafaurie Dress), Paris, 1950

 Ballet Society, New York, 1948

 Cuzco Children, 1948

Colette, Paris, 1951

 Picasso at La Californie, Cannes, France, 1957

 Steinberg in Nose Mask, New York, 1966

Woody Allen as Chaplin, New York, 1972

 marlene dietrich 1948

  Archipelago, New York, 1975

http://www.artpages.org.ua/index.php?option=com_datsogallery&Itemid=104&func=viewcategory&catid=78

επειδή μου αρέσουν και τα εκλεκτά εδέσματα - κολοκυθόπιτα

μια απλή-απλή, και πεντανόστιμη κολοκυθόπιτα
θα χρειαστώ:
500 gr κολοκυθάκια*
2 αυγά
50 ml ελαιόλαδο
250 gr αλεύρι για όλες τις χρήσεις
400 gr φέτα
λίγο αλάτι, ανάλογα πόσο αλμυρή είναι η φέτα μου
πιπέρι, όσο μου αρέσει
μισό κουταλάκι του γλυκού κουρκούμι
και
-. τρίβω τα κολοκυθάκια μου στο χοντρό του τρίφτη.
-. τα αλατίζω και τα αφήνω σε ένα σουρωτήρι για 30 λεπτά περίπου να στραγγίξουν πολύ καλά
-. σε ένα μπολ χτυπάω τα αυγά και το ελαιόλαδο πολύ καλά
προσθέτω τα τριμμένα κολοκύθια, 
-. το αλεύρι και όλα τα υπόλοιπα υλικά και ανακατεύω να ομογενοποιηθούν πολύ καλά όλα
-. λαδώνω ελαφρά ένα μεγάλο ταψί κι απλώνω το μείγμα μου

-. το ισιώνω με την παλάμη μου, στην οποία έχω ρίξει μια μικρή ποσότητα λαδιού
-. προσέχω πολύ, πάρα πολύ το πάχος της πίτας μου, δεν πρέπει να έχει πάχος πάνω από ένα/1cm
-. ψήνω σε προθερμασμένο στους 180°C στη χαμηλή σχάρα του φούρνου μου και στον αέρα, για 45-50 λεπτά.
Καλή επιτυχία!
συνοδεύω την πίτα μου με κολοκυθάκια Carpaccio:Κολοκυθάκια Carpaccio -μιά απολαυστική σαλάτα με γλυκόξινη σάλτα

*τηρουμένων των αναλογιών κάνουμε όσο μεγάλη ή μικρή την πίτα μας!
από τις συνταγές μου:ntina

...αι μεγάλαι ανθοδέσμαι που θα τεθούν επί του φαεινού βωμού - α, του λαμπρού βωμού εκ λίθου Μαλαχίτου - του Πάθους του φρικτού και του περικαλλούς.

 Άψινθος, δάτουρα, και υποκύαμος,
ακόνιτον, ελλέβορος, και κώνειον -
ολ' αι πικρίαι και τα δηλητήρια -
τα φύλλα των και τ' άνθη τα φρικτά θα δώσουν
δια να γίνουν αι μεγάλαι ανθοδέσμαι
που θα τεθούν επί του φαεινού βωμού -
α, του λαμπρού βωμού εκ λίθου Μαλαχίτου -
του Πάθους του φρικτού και του περικαλλούς.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
 Κωνσταντίνος Π. Καβάφης
                                                                          ntina

Όλα σ' αυτή τη γη μασκαρευτήκαν, ονείρατα, ελπίδες και σκοποί, οι μούρες μας μουτσούνες εγινήκαν, δεν ξέρομε τί λέγεται ντροπή

Γι' αυτό το κράτος, που τιμά τα ξέστρωτα γαϊδούρια,

σιχτίρ στα χρόνια τα παλιά, σιχτίρ και στα καινούργια!

και όλο το έργο του είναι πιο επίκαιρο από ποτέ,

λες και δεν πέρασε ούτε μιά μέρα από τότε...

τι κρίμα...

Να τρέφει όλους τους αργούς,
νά' χει επτά Πρωθυπουργούς,
ταμείο δίχως χρήματα
και δόξης τόσα μνήματα;
νά' χει κλητήρες για φρουρά
και να σε κλέβουν φανερά,
κι ενώ αυτοί σε κλέβουνε
τον κλέφτη να γυρεύουνε;

τι κρίμα...

λες και ήταν χθες...

Κλέφτες φτωχοί και άρχοντες με άμαξες και άτια,

κλέφτες χωρίς μια πήχυ γη και κλέφτες με παλάτια,
ο ένας κλέβει όρνιθες και σκάφες για ψωμί
...ο άλλος το έθνος σύσσωμο για πλούτη και τιμή.

~~~~~~~~~~~~~~

Χαρά στους χασομέρηδες! χαρά στους αρλεκίνους!
σκλάβος ξανάσκυψε ο ρωμιός και δασκαλοκρατιέται.
~~~~~~~~~~~~~~~
Οργανωταί μας έρχονται να μας διοργανώσουν
(Με άλλους λόγους δηλαδή παράδες να σουφρώσουν)
~~~~~~~~~~~~~~~~
Συλλήψεις καθημερινώς μεγάλων καταδίκων
(Εν τούτοις επισκέπτονται τους βουλευτές κατ’οίκον)

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

δεν υπήρχαν τότε τηλεοράσεις και ραδιόφωνα και όμως ήταν ο πιο αναγνωρίσιμος ποιητής - καλλιτέχνης της εποχής του...

όταν περνούσε στο δρόμο όλοι τον αναγνώριζαν, 

όμως μετά το θάνατό του ξεχάστηκε...

~~~~~~~~~~~~~

ο μέγιστος σατιρικός ποιητής του νεοσύστατου Ελληνικού κράτους “Ο Νέος Αριστοφάνης” όπως πολύ δίκαια επονομάστηκε γεννήθηκε 

στη Σύρο το 1853 και απεβίωσε σε ηλικία 66 ετών το 1919 στο Φάληρο...

~~~~~~~~~~~~~~~~

στις 2 Απριλίου 1883 ξεκίνησε την έκδοση του "Ρωμιού" 

μιά εφημερίδα που ήταν ολόκληρη έμμετρη, έως και οι  μικρές τις αγγελίες...

~~~~~~~~~~~

ας θυμηθούμε πώς περιγράφει τον μέσο Έλληνα, τον Ρωμηό δηλαδή...

Στὸν καφενὲ ἀπ᾿ ἔξω σὰν μπέης ξαπλωμένος,
τοῦ ἥλιου τὶς ἀκτῖνες ἀχόρταγα ρουφῶ,
καὶ στῶν ἐφημερίδων τὰ νέα βυθισμένος,
κανέναν δὲν κοιτάζω, κανέναν δὲν ψηφῶ.

~~~~~~~~~~~~~~

Σὲ μία καρέκλα τὅνα ποδάρι μου τεντώνω,
τὸ ἄλλο σὲ μίαν ἄλλη, κι ὀλίγο παρεκεῖ
ἀφήνω τὸ καπέλο, καὶ ἀρχινῶ μὲ τόνο
τοὺς ὑπουργοὺς νὰ βρίζω καὶ τὴν πολιτική.

~~~~~~~~~~~~~~

Ψυχή μου! τί λιακάδα! τί οὐρανὸς ! τί φύσις !
ἀχνίζει ἐμπροστά μου ὁ καϊμακλῆς καφές,
κι ἐγὼ κατεμπνευσμένος γιὰ ὅλα φέρνω κρίσεις,
καὶ μόνος μου τὶς βρίσκω μεγάλες καὶ σοφές.

~~~~~~~~~~~~~~~~

Βρίζω Ἐγγλέζους, Ρώσους, καὶ ὅποιους ἄλλους θέλω,
καὶ στρίβω τὸ μουστάκι μ᾿ ἀγέρωχο πολύ,
καὶ μέσα στὸ θυμό μου κατὰ διαόλου στέλλω
τὸν ἴδιον ἑαυτό μου, καὶ γίνομαι σκυλί.

~~~~~~~~~~~~~~

Φέρνω τὸν νοῦν στὸν Διάκο καὶ εἰς τὸν Καραΐσκο,
κατενθουσιασμένος τὰ γένια μου μαδῶ,
τὸν Ἕλληνα εἰς ὅλα ἀνώτερο τὸν βρίσκω,
κι ἀπάνω στὴν καρέκλα χαρούμενος πηδῶ.

~~~~~~~~~~~~~~~

Τὴν φίλη μας Εὐρώπη μὲ πέντε φασκελώνω,
ἀπάνω στὸ τραπέζι τὸν γρόθο μου κτυπῶ...
Ἐχύθη ὁ καφές μου, τὰ ροῦχα μου λερώνω,
κι ὅσες βλαστήμιες ξέρω ἀρχίζω νὰ τὶς πῶ.

~~~~~~~~~~~~~~~~

Στὸν καφετζῆ ξεσπάω... φωτιὰ κι ἐκεῖνος παίρνει.
Ἀμέσως ἄνω κάτω τοῦ κάνω τὸν μπουφέ,
τὸν βρίζω καὶ μὲ βρίζει, τὸν δέρνω καὶ μὲ δέρνει,
καὶ τέλος... δὲν πληρώνω δεκάρα τὸν καφέ.

ο "Ρωμιός ήταν μιά πρωτότυπη εφημερίδα, η οποία ήταν μοναδική στο είδος της και

μοναδική για την ιστορία της Ελληνικής λογοτεχνίας...

ήταν εβδομαδιαία και γραφόταν αποκλειστικά σε στίχους που σατίριζαν τα κοινωνικά δρώμενα...

η αποδοχή του κοινού τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό ήταν τεράστια, κάτι που συνετέλεσε στο να εκδίδεται η εφημερίδα για τριανταπέντε (35) ολόκληρα χρόνια μέχρι και

εννέα μήνες πριν το θάνατο του ποιητή...

μόνο τα στιχουργήματα της εφημερίδος χωρίς να υπολογίσουμε τα υπόλοιπα θέματα καταλαμβάνουν 35 τόμους...

Γεώργιος Σουρής λοιπόν...

ο μεγαλύτερος σατιρικός ποιητής της Ελλάδας με την ανελέητη πένα του σατίριζε   τα πάντα 

~. τον εαυτό του...

Μπόι δυὸ πῆχες,
κόψη κακή,
γένια μὲ τρίχες

ἐδῶ κι ἐκεῖ.

Κούτελο θεῖο,
λίγο πλατύ,
τρανὸ σημεῖο
τοῦ ποιητῆ.

Δυὸ μάτια μαῦρα
χωρὶς κακία
γεμάτα λαύρα
μὰ καὶ βλακεία.

Μακρὺ ρουθούνι
πολὺ σχιστό,
κι ἕνα πηγούνι
σὰν τὸ Χριστό.

Πηγάδι στόμα,
μαλλιὰ χυτὰ
γεμίζεις στρῶμα
μόνο μ᾿ αὐτά.

Μούρη ἀγρία
καὶ ζαρωμένη,
χλωμὴ καὶ κρύα
σὰν πεθαμένη.

Κανένα χρῶμα
δὲν τῆς ταιριάζει
καὶ τώρ᾿ ἀκόμα
βαφὲς ἀλλάζει.

Δόντια φαφούτη
ὅλο σχισμάδες,
ὕφος τσιφούτη
γιὰ μαστραπᾶδες.

~. τους Έλληνες...

Σουλούπι, μπόϊ, μικρομεσαίο,
ύφος του γόη, ψευτομοιραίο.
Λίγο κατσούφης, λίγο γκρινιάρης,
λίγο μαγκούφης, λίγο μουρντάρης.
Σπαθί αντίληψη, μυαλό ξεφτέρι,
κάτι μισόμαθε κι όλα τα ξέρει.

Κι από προσπάππου κι από παππού
συγχρόνως μπούφος και αλεπού.
Και ψωμοτύρι και για καφέ
το «δε βαρυέσαι» κι «ωχ αδερφέ».
Ωσάν πολίτης, σκυφτός ραγιάς
σαν πιάσει πόστο: δερβέναγας.
Θέλει ακόμα -κι αυτό είναι ωραίο-
να παριστάνει τον ευρωπαίο.
Στα δυό φορώντας τα πόδια που'χει
Στο'να λουστρίνι, στ'άλλο τσαρούχι.

~. την Ελλάδα....

Δυστυχία σου, Ελλάς,
με τα τέκνα που γεννάς!
Ώ Ελλάς, ηρώων χώρα,
τί γαϊδάρους βγάζεις τώρα;

~. τους ταγούς και τους πρωθυπουργούς της...

Και των σοφών οι λόγοι θαρρώ πως είναι ψώρα,
πιστός εις ό,τι λέγει κανένας δεν εφάνη ...
αυτός ο πλάνος κόσμος και πάντοτε και τώρα,
δεν κάνει ό,τι λέγει, δεν λέγει ό,τι κάνει.

Ποιός είδε κράτος λιγοστό
σ' όλη τη γη μοναδικό,
εκατό να εξοδεύει
και πενήντα να μαζεύει;
Να τρέφει όλους τους αργούς,
νά' χει επτά Πρωθυπουργούς,
ταμείο δίχως χρήματα
και δόξης τόσα μνήματα;
νά' χει κλητήρες για φρουρά
και να σε κλέβουν φανερά,
κι ενώ αυτοί σε κλέβουνε
τον κλέφτη να γυρεύουνε;

Γι' αυτό το κράτος, που τιμά τα ξέστρωτα γαϊδούρια,
σιχτίρ στα χρόνια τα παλιά, σιχτίρ και στα καινούργια!

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

και ένα του ποίημα που μου αρέσει πολύ-πολύ

Η παπαδιά

Η κυρά ενός παπά
ένα διάκο αγαπά
και πολύ μ' αυτόν τα έχει...
και ο άντρας της κοιτά
τα πολλά της χωρατά
και για τούτον πέρα βρέχει.

Επερνούσαν μια χαρά
έως ότου μια φορά
έγινε παπάς βαρβάτος
και ο διάκος, ο αφράτος.

Κι ο παπάς της ο φτωχός
διόλου δεν εφθόνησε,
και ο ίδιος μοναχός
τον εχειροτόνησε.

Τίγκι, τούγκ!... μεγάλη σχόλη.
"Άξιος!" φωνάζουν όλοι
νέοι, γέροι και παιδιά.
Μα με όλο της το νάζι
"Υπεράξιος!" φωνάζει
Τρεις φορές κι η παπαδιά.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

άντλησα στοιχεία και από:.sarantakos.com                                                                                    

ntina

Φωτιά στην Πάρνηθα - οι φωτιές, δυστυχώς, έχουν ζώσει τη χώρα μας, ο πυκνός καπνός μας πνίγει

στη φωτογραφία μου οι πύρινες γλώσσες ανεβαίνουν προς την Πάρνηθα...Αύγουστος 2023
Αὔγουστος 1884 και ο ανεπανάληπτος Σουρής, μαστίγωνε με τους στίχους του την Κοινωνία της εποχής του, με ένα ποίημά του που εμπνεύστηκε από πυρκαγιὰ ποὺ συνέβη, τὸν Αὔγουστο τοῦ 1884, στην κεντρική Αγορὰ των Αθηνών...
Κι ἰδοὺ μὲ σκούφους ναυτικούς, μὲ νυχτικὰ φουστάνια,
γυναῖκες κι ἄνδρες ὤρμησαν μέσα στοὺς δρόμους ὅλοι,
μὲ στάμνες, μὲ πλατύσταμνα, καὶ μὲ τὰ γιαταγάνια,
κι ἔβλεπες σὰν στρατόπεδο τῶν Ἀθηνῶν τὴν πόλη.
Ἐν τούτοις μὲς στὴν ταραχὴ πολὺ παρετηρεῖτο,
πὼς μόνον ὁ πρωθυπουργὸς στὴν πυρκαγιὰ δὲν ἦτο.

..................
Κοντὰ στὴ μιὰ καταστροφὴ καινούργια μᾶς προφθάνει,
κοντὰ στὶς τόσες συμφορὲς καὶ στὶς πολλὲς θυσίες,
δὲν ξέρω τίνος βάλθηκε παντοῦ φωτιὲς νὰ βάνει
καὶ κάθε βράδι νἄχουμε φρικτὲς φωτοχυσίες.
Καὶ δός του νέα πυρκαγιὰ καὶ κάτω στὸ παζάρι,
καὶ μέσα στὴ σαρακοστὴ ἐκάη τὸ χαβιάρι.
Ἐκάηκαν τὰ βούτυρα, τὰ μῆλα καὶ τ᾿ ἀχλάδια,
οἱ μπάμιες τὰ πετρέλαια, τὰ ραζακιὰ σταφύλια,
οἱ λεμονάδες, οἱ ἐλιὲς τὸ γιάτσο καὶ τὰ λάδια,
ἡ ζάχαρη καὶ ὁ καφές, λουμίνια καὶ φυτίλια.
Γιατ᾿ ἦλθαν χρόνια δίσεκτα, καταραμένα χρόνια,
νὰ ψήνονται στὴν ἀγορὰ καὶ τ᾿ ἄγουρα πεπόνια
Ἦτο σχεδὸν μεσάνυχτα καὶ λίγο περασμένα,
ὁ Ταβουλάρης ἔπαιζε στὸ θέατρο ἀκόμα,
ὅταν μπὰμ μποὺμ ἀκούσθηκαν στὰ ὕψη σκορπισμένα,
κι ὅλος ὁ κόσμος φώναξε ἀμέσως μ᾿ ἕνα στόμα:
Συναθροισθῆτε, σκαπανεῖς, ὁρμήσετε φαντάροι,
ἀπ᾿ ἄκρη σ᾿ ἄκρη χαλασμός... φωτιὰ καὶ στὸ παζάρι.
Κι ἰδοὺ μὲ σκούφους ναυτικούς, μὲ νυχτικὰ φουστάνια,
γυναῖκες κι ἄνδρες ὤρμησαν μέσα στοὺς δρόμους ὅλοι,
μὲ στάμνες, μὲ πλατύσταμνα, καὶ μὲ τὰ γιαταγάνια,
κι ἔβλεπες σὰν στρατόπεδο τῶν Ἀθηνῶν τὴν πόλη.
Ἐν τούτοις μὲς στὴν ταραχὴ πολὺ παρετηρεῖτο,
πὼς μόνον ὁ πρωθυπουργὸς στὴν πυρκαγιὰ δὲν ἦτο.
Ὡς τὰ ἑπτὰ οὐράνια ἀνέβαιναν οἱ φλόγες,
κι ἐφώτιζαν τὰ τέσσερα τῆς πόλεως σημεῖα,
σὰν σκάγια ἐσκορπίζονταν τῶν σταφυλιῶν οἱ ρόγες,
καὶ πέριξ διεχέετο μεγάλη εὐθυμία.
Κοκκίνζ᾿ ἡ Ἀκρόπολις ἀπ᾿ τὴν πολλὴ χαρά της,
ποὺ ἔβλεπε νὰ καίεται τὸ δῶρον τοῦ Ἐλγίνου,
γιατί αὐτὴ δὲν ξέχασε ἀκόμη τὰ παλιά της,
πῶς θαῦμα ἔγιν᾿ ἄλλοτε τοῦ κλέφτη της ἐκείνου.
Ἂν τὸ ξεχνοῦνε οἱ Ρωμιοί, οἱ πέτρες δὲν ξεχνοῦνε
μὲ ποιοὺς ἐζοῦσαν ἄλλοτε καὶ τώρα μὲ ποιοὺς ζοῦνε.
Ὢ τόσων ἀναμνήσεων καημένο μου παζάρι,
μὲ τ᾿ ἀκριβά σου κρέατα, τὰ βρώμια σου τὰ ψάρια,
τὶς ξύλινες παράγκες σου, τὸν κάθε μακελάρη,
τὶς ζυγαριὲς τὶς ξύγκικες, τὰ ξύγκικα καντάρια,
αἰώνια στὴ μνήμη του κανεὶς θὰ σὲ φυλάττει
καὶ γαῖαν ἔχεις ἐλαφράν, ὦ Ἀγορὰ φιλτάτη.
Αὔγουστος 1884

όταν πρωτοξεκίνησε η φωτιά στη Φυλή το μεσημέρι της τρίτης

Η Susan Schneider, καθηγήτρια φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο του Connecticut/UConn μιλά για την Τεχνητή εξωγήινη ζωή

Η dr. Susan Schneider, αναλύει την πεποίθησή της πως οι πιο προηγμένοι πολιτισμοί σε άλλους πλανήτες θα είναι πιθανότατα μετα-βιολογικοί.

Η dr. Susan Schneider, philosophy professor at the University of Connecticut/UConn, πριν κάποια χρόνια, προσκλήθηκε να μιλήσει σε συνέδριο που χρηματοδοτήθηκε από τη NASA και τη Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου με θέμα την αστροβιολογία και την προετοιμασία για την ανακάλυψη ζωής πέρα από τη Γη. 

Οι παρατηρήσεις της, με τίτλο "Alien Minds", αντλήθηκαν από την έρευνα και τα γραπτά της σχετικά με την υπολογιστική φύση του εγκεφάλου, καθώς και από το νέο της έργο της φιλοσοφίας σχετικά με την superintelligence/υπερ-νοημοσύνη. 
Η βασική της παραδοχή είναι ότι οι πιο προηγμένοι εξωγήινοι πολιτισμοί θα είναι πιθανότατα μορφές artificial intelligence/A.I - τεχνητής νοημοσύνης.

Πώς ένας φιλόσοφος έλαβε πρόσκληση να μιλήσει σε μια ομάδα αστροβιολόγων σε μια εκδήλωση της NASA;
dr. Susan Schneider:
Η NASA ενδιαφέρθηκε για ένα άρθρο που είχα γράψει για τους New York Times με τίτλο "The Philosophy of Her" σχετικά με το ανέβασμα του εγκεφάλου. 
Ήταν βασισμένο στην ιστορία της ταινίας του Spike Jonze, "Her", η οποία αφορά μια ρομαντική σχέση μεταξύ ενός ανθρώπου και ενός υπερ-ευφυούς προγράμματος υπολογιστή. 
Η NASA μου είχε ζητήσει να μιλήσω για το υποθετικό θέμα του πώς θα μπορούσαν να είναι τα εξωγήινα μυαλά. 
Ειλικρινά, αυτό δεν ήταν κάτι που είχα σκεφτεί στο παρελθόν, αλλά πήρα στα σοβαρά μια πρόσκληση για εργαστήριο της NASA. 
Προσπάθησα να φέρω νέες ιδέες στο τραπέζι. 
Υπήρχαν πολλά σαφώς φιλοσοφικά προβλήματα που έπρεπε να θέσω, διότι οι φιλόσοφοι συζητούν εδώ και δεκαετίες για το αν οι τεχνητές νοημοσύνες μπορούν να έχουν συνείδηση, αν μπορούν να σκέφτονται και αν ναι, πώς θα σκέφτονται 
Είχα την ευχαρίστηση να μάθω λίγη αστροβιολογία και να συναντηθώ με μερικούς από τους καλύτερους αστροβιολόγους της χώρας.

Όλοι έχουμε μια νοητική εικόνα για το πώς υποθέτουμε ότι θα μοιάζουν οι εξωγήινοι.
 Η dr. Susan Schneider, έχει κάποιες πιο προχωρημένες θεωρίες για την πρώτη επαφή.
Το έργο της dr.Susan Schneider αφορά τη φύση του εαυτού και του νου, το οποίο εξετάζει από τη σκοπιά της μεταφυσικής, 
της φιλοσοφίας του νου/γνωστικής επιστήμης, 
της φιλοσοφίας της επιστήμης και εφαρμοσμένης ηθικής. 
Τα θέματα για τα οποία έχει γράψει πιο πρόσφατα περιλαμβάνουν την προσέγγιση του λογισμικού στο νου, 
την τεχνητή νοημοσύνη, 
το πώς η μαθηματική φύση της φυσικής υπονομεύει τον κλασσικισμό, 
την αστροβιολογία και τη φύση του ατόμου.  
Έχουν μεγάλα μάτια και ελαφριά κατασκευή/είναι αδύνατοι. 
Είναι τα βλοσυρά, πρασινωπά όντα που ο κάθε θεατής του κινηματογράφου γνωρίζει ως εξωγήινους – τους ανεξιχνίαστους κατοίκους ενός μακρινού κόσμου. 

Παίζοντας δεύτερους ρόλους σε αμέτρητες ταινίες και τηλεοπτικές εκπομπές, αυτά τα άτριχα ανθρωπόμορφα έχουν γίνει εμβληματικά.
Αλλά, φυσικά, δεν έχουμε δει ποτέ στην πραγματικότητα έναν πραγματικό εξωγήινο.
Αλλά πώς θα μπορούσαν να μοιάζουν; 
Η έρευνά μου δείχνει ότι οι πιο ευφυείς εξωγήινοι θα είναι στην πραγματικότητα κάποια μορφή artificial intelligence/ AI - τεχνητής νοημοσύνης.
Γνωρίζουμε ότι η Γη είναι πολύ νεότερη από πολλούς άλλους πλανήτες στο σύμπαν. 
Και ξέρουμε ότι υπάρχουν πολλοί πλανήτες στο σύμπαν ικανοί να δημιουργήσουν ζωή.
Σκεφτείτε τώρα ότι σε λιγότερο από έναν αιώνα - μια απλή αναλαμπή στη διάρκεια ζωής του σύμπαντος - οι άνθρωποι έχουν περάσει από τα απλά ραδιόφωνα στο κατώφλι της ανάπτυξης εντυπωσιακών δικτύων τεχνητής νοημοσύνης.
Ποιο είναι λοιπόν το επόμενο βήμα στη Γη; 
Υποψιάζομαι ότι σε μόλις μερικές εκατοντάδες χρόνια, οι άνθρωποι όχι μόνο θα δημιουργήσουν τεχνητή νοημοσύνη που θα είναι πιο έξυπνη από εμάς, αλλά και θα ενισχύσουν το δικό μας ανθρώπινο μυαλό χρησιμοποιώντας βοηθήματα βασισμένα στο πυρίτιο.
Και, κάποια στιγμή στην πορεία, μια μορφή ζωής που θα εμπλουτίζεται από αυτά τα βοηθήματα θα πάψει να είναι βιολογική και θα αρχίσει να είναι τεχνητή νοημοσύνη.
Παλαιότεροι εξωγήινοι κόσμοι μπορεί να έχουν ήδη πάρει αυτό το δρόμο. 
Διότι το πυρίτιο είναι καλύτερο μέσο σκέψης από τον άνθρακα, καθώς είναι ταχύτερο και ανθεκτικότερο.
Θα είχαν αυτά τα πλάσματα συνείδηση; 
Οι έρευνες της γνωστικής επιστήμης υποδεικνύουν ότι ένα σύστημα βασισμένο στο πυρίτιο, όπως ένα ρομπότ, πιθανότατα θα είχε συνείδηση, αν ήταν αρκετά εξελιγμένο. 
Αλλά δεν μπορούμε ποτέ να ξέρουμε με βεβαιότητα, γιατί δεν μπορούμε να μπούμε στο μυαλό ενός άλλου πλάσματος και να ξέρουμε "πώς είναι μέσα του", πως είναι ο εσωτερικός του κόσμος!

Αν η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να έχει συνείδηση, ποια μορφή μπορεί να πάρει;
dr.Susan Schneider:
Πιθανότατα θα είναι η υπερνοητική τεχνητή νοημοσύνη/ superintelligent A.I.
Αυτή τη στιγμή υπάρχει μεγάλη συζήτηση στα μέσα ενημέρωσης και μεταξύ των ειδικών και των φιλοσόφων της τεχνητής νοημοσύνης σχετικά με την πιθανότητα η τεχνητή νοημοσύνη να γίνει "υπερ-ευφυής/superintelligent/πανέξυπνη", δηλαδή να εξελιχθεί σε ένα επίπεδο νοημοσύνης που να ξεπερνά τον άνθρωπο σε κάθε τομέα, 
όπως η κοινωνική νοημοσύνη, η μαθηματική λογική κ.λπ. 
Οι συζητήσεις αυτές αφορούσαν σε μεγάλο βαθμό τη γένεση της υπερ-νοημοσύνης στη Γη. 
Ο Nick Bostrom**, επικεφαλής του Ινστιτούτου Future of Humanity της Οξφόρδης, έγραψε πρόσφατα ένα σημαντικό βιβλίο για το θέμα αυτό: Superintelligence: Διαδρομές, κίνδυνοι, στρατηγικές. 
Υποστήριξα ότι οι πιο προηγμένοι εξωγήινοι πολιτισμοί θα είναι πιθανότατα υπερ-νοήμονες τεχνικές νοημοσύνες.
Αλλά είναι αντιφατικό να ισχυριστεί κανείς  όπως εγώ, ότι η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να έχει συνείδηση,. 
Το θέμα της συνείδησης είναι ένα παραδοσιακό θέμα στη φιλοσοφία του νου. 
Οι φιλόσοφοι εξετάζουν συχνά το κατά πόσον η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να έχει συνείδηση, επειδή δεν είναι βιολογική. 
Η καλύτερή μας επιστήμη υποδηλώνει ότι ένα σύστημα βασισμένο στο πυρίτιο, όπως ένα ρομπότ, θα μπορούσε να έχει συνείδηση, αν ήταν αρκετά εξελιγμένο. 
Δεν είμαι χημικός, αλλά φαίνεται ότι μπορούμε να δημιουργήσουμε καταστάσεις όπου τεχνητοί νευρώνες με βάση το πυρίτιο μπορούν να επικοινωνούν με κανονικούς νευρώνες και να μιμούνται τις ιδιότητες των νευρώνων. 
Το πυρίτιο είναι ευρέως διαδεδομένο σε όλο το σύμπαν και για πολλούς λόγους μπορεί να είναι ένα ανώτερο μέσο για την επεξεργασία πληροφοριών.
Φαίνεται ότι θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί και σε άλλους πλανήτες. 
Ποτέ δεν θα μπορέσουμε να αποκλείσουμε οριστικά την πιθανότητα ότι μπορεί να μην είναι έτσι, παρόλο που ένας υπολογιστής μπορεί να φαίνεται ότι έχει συνείδηση, ας πούμε, ένα ανδροειδές που είναι πολύ εξελιγμένο και έχει συνείδηση, όπως ο χαρακτήρας Data στο Star Trek.
Θα μπορούσε να μας πείσει ότι έχει συνείδηση και εμπειρία αλλά δεν έχει εσωτερική/ενδογενή ζωή. 
Μπορεί απλώς να εμπλέκεται σε υπολογισμούς χωρίς ψυχική ζωή, επειδή υπάρχει κάτι ιδιαίτερο στη βιολογία μας που είναι υπεύθυνο για το γεγονός ότι αισθανόμαστε αυτή τη στιγμή ότι είμαστε ξύπνιοι και ζωντανοί. 
Αυτή η άποψη ονομάζεται βιολογικός νατουραλισμός/biological naturalism 
Αντιτάχθηκα στην άποψη αυτή έντυπα, με την έννοια ότι δεν βλέπω καμία επιστημονική απόδειξη γι' αυτήν. 
Κατά μία έννοια, δεν μπορούμε όμως ποτέ να αποκλείσουμε οριστικά αυτή την πιθανότητα. 
Η συνείδηση είναι κάτι που βιώνεται από μέσα. 
Το απέραντο σύμπαν μας μπορεί να περιέχει νοημοσύνη που δεν έχει συνείδηση, αλλά είναι απίθανο.

Φυσικά, η έρευνά μου είναι θεωρητικής φύσης, αλλά με την εκθετικά αυξανόμενη αύξηση των ικανοτήτων και των τεχνολογιών μας - αυτές οι θεωρίες γίνονται όλο και πιο ισχυρές.
Τότε, το ερώτημα που παραμένει είναι: 
Όταν κάνουμε την πρώτη επαφή με εξωγήινη ζωή, θα μας βρουν αυτοί ή θα τους βρούμε εμείς;

     **Ο Niklas Boström‎,  είναι Σουηδός φιλόσοφος ο οποίος εργάζεται στο πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, και είναι γνωστός για την εργασία του σχετικά με τον υπαρξιακό κίνδυνο, 

την ανθρωπική αρχή, 

την ηθική σχετικά με τις -τεχνολογικές- βελτιωτικές επεμβάσεις στον άνθρωπο, 

τους κινδύνους της υπερευφυίας και την δοκιμασία αντιστροφής. 

Το 2011, ίδρυσε το πρόγραμμα Oxford Martin σχετικά με τις επιπτώσεις της μελλοντικής τεχνολογίας και επίσης είναι ο ιδρυτής και διευθυντής του Ινστιτούτου Μέλλοντος της Ανθρωπότητας[7] στο πανεπιστήμιο της Οξφόρδης.

https://academicminute.org/2015/05/uconn-artificial-alien-life/

https://today.uconn.edu/2015/02/philosopher-ponders-alien-minds-for-nasa/

μετάφραση και επιμέλεια κειμένου:ntina

Ακούει κανείς;

Κάθε φορά που νιώθουμε ένα συναίσθημα, μικρές ορμόνες, τα λεγόμενα "νευροπεπτίδια" εκκρίνονται από τα κύτταρά μας και κυκλοφορούν στο αίμα μας.
Αν το συναίσθημά μας αυτό το εκφράσουμε με οποιονδήποτε τρόπο, τα νευροπεπτίδια αυτά θα μεταβολιστούν και θα μετατραπούν σε άλλες χημικές ουσίες μέσα στο
σώμα μας, χρήσιμες στο να βοηθήσουν το σώμα μας να εκφραστεί, με τον τρόπο που αποφασίσαμε.
Αν όμως δεν εκφράσουμε το συναίσθημά μας, τα νευροπεπτίδια κυκλοφορώντας με το αίμα μας γύρω από όλα τα κύτταρά μας, θα κλειδώσουν σε κάποια από αυτά (όσα έχουν «υποδοχείς» που ταιριάζουν σε αυτά, ειδικές κεραίες δηλαδή στην περιφέρειά τους).
Η κατάσταση αυτή οδηγεί σε διαταραχή της λειτουργίας των κυττάρων αυτών. 
Διαταράσσεται ακόμη και η λειτουργία τω γονιδίων τους.
Οι επιστημονικές έρευνες έχουν πλέον καταλήξει σε αυτά τα συμπεράσματα. 
Δεν χρειάζεται λοιπόν πολλή εξυπνάδα για να αντιληφθεί κανείς πόσο σημαντική υπόθεση είναι η διαχείριση των συναισθημάτων για την υγεία. 
Εκτός από τους διάφορους περιβαλλοντικούς παράγοντες (μόλυνση ατμόσφαιρας, ηλεκτρομαγν. ακτινοβολίες, χημικά στις τροφές κ.λπ) τα συναισθήματα αποτελούν έναν επίσης πολύ σημαντικό παράγοντα υγείας.
Γι αυτό και πρέπει να μάθουμε να τα διαχειριζόμαστε από την μικρή ηλικία. 
Ποτέ δεν θα έπρεπε να λέμε στο παιδί μας την γνωστή φράση «μην κλαις… οι άντρες δεν κλαίνε…» 
ή τα «τα καλά παιδιά δεν φωνάζουν…» και όλες τις άλλες φράσεις με τις οποίες οι δικοί μας γονείς μεγάλωσαν ταλαιπωρημένα ψυχικά παιδιά, όλους εμάς. 
Είναι καλύτερα να προσπαθήσουμε να καταλάβουμε τι είναι αυτό που οδηγεί το παιδί μας σε αυτή τη συμπεριφορά και να το βοηθήσουμε, στη συνέχεια, να βελτιώσει τον τρόπο που εκφράζει τα συναισθήματά του. 
Είναι μεγάλο λάθος να προσπαθούμε να το πείσουμε να μην τα εκφράζει και να τα κλείνει μέσα του. 
Αυτό θα το οδηγήσει, με μαθηματική ακρίβεια, σε ασθένεια στην ενήλικη ζωή του. 

Έχει τώρα διαπιστωθεί αυτό επιστημονικά.
Τα συναισθήματα δεν μπορούμε να τα αποφύγουμε, μπορούμε, όμως, να εκπαιδευτούμε να τα διαχειριζόμαστε σωστά. 
Αυτό είναι  η «συναισθηματική νοημοσύνη». 
Και πρέπει να μπει σύντομα αυτό το μάθημα, μαζί με όλους του υπόλοιπους τρόπους αντιμετώπισης του στρες, στο εκπαιδευτικό μας σύστημα, από την προσχολική ακόμη ηλικία, εάν θέλουμε να έχουμε μικρότερα ποσοστά νοσηρότητας στον τόπο μας, και λιγότερα έξοδα στο σύστημα υγείας.
Ελπίζω κάποιος υπεύθυνος να το ακούσει επιτέλους...
Με αγάπη - dr.Ελένη Τσουκαλή:https://lenahealth.blogspot.com/2015/07/46.html

...στη γης ετούτη βρίσκεται μονάχα ο αγώνας για τη λευτεριά

...Η λευτεριά δεν έχει σκοπό...
μήτε βρίσκεται στη γης ετούτη - στη γης ετούτη βρίσκεται μονάχα ο αγώνας για τη λευτεριά...
αγωνιζόμαστε για τα άφταστα, και γι' αυτό ο άνθρωπος έπαψε να είναι ζώο....

Κάρτα ελευθερίας, ψηφιακά νομίσματα και τεχνητή νοημοσύνη

από το χρονολόγιο του Emmanouil Tsizek
https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=pfbid02XnFBBV5FVFM9DGtPyyjzc1jwKNei1mUodbk1Sag2mbkhxzizyACwiugwfsaUFmZcl&id=100086710646857

Η έννοια λοιπόν ενός εγγυημένου καθολικού εισοδήματος σε καμία περίπτωση δεν αφορά κάποια ελεημοσύνη που θα μας παρέχει το κράτος επειδή εμείς τεμπελιάζουμε και άλλοι εργάζονται.

Εμείς παράγουμε την πρώτη ύλη, στην οποία βασίζεται η τεχνητή νοημοσύνη που επιτρέπει στον σύγχρονο καπιταλισμό να παράγει περισσότερο 

πλούτο από ό,τι ποτέ ξανά στην ανθρώπινη ιστορία. 

Και μέχρι σήμερα, τα δεδομένα αυτά υφαρπάζονται, 

χωρίς να έχουμε κανένα απολύτως μερίδιο από την υπεραξία που παράγει η αξιοποίησή τους.

Τα επιδόματα και οι προπληρωμένες κάρτες μέσω app «ψηφιακού πορτοφολιού» στα "smartphone" (η τεχνολογία πίσω από την «κάρτα ελευθερίας» για τους νέους) είναι μια απλή προθέρμανση για το «Καθολικό Βασικό Εισόδημα» (Universal Basic Income) που θα δίνεται σε κάθε πολίτη σε μερικά χρόνια, όταν η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα βγάλει στην κυκλοφορία το ψηφιακό ευρώ τεχνολογίας Blockchain.

Το ψηφιακό ευρώ δεν θα είναι αποκεντρωμένο ψηφιακό νόμισμα, ούτε θα έχει την ανωνυμία του bitcoin. 
Το ακριβώς αντίθετο. 
Θα ελέγχεται πλήρως από την εκάστοτε κεντρική τράπεζα (ECB, Fed, κ.λπ.) η οποία θα γνωρίζει όλα τα στοιχεία κάθε μας συναλλαγής και θα μπορεί ανά πάσα στιγμή να μας επιβάλλει ατομικά "capital controls" αν η οικονομική διαχείριση που κάνουμε ή και η ευρύτερη πολιτική και κοινωνική μας δράση δεν συνάδει με τις εντολές του διευθυντηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Οι πολίτες πρέπει πρώτα να εξοικειωθούν με την πλήρη άρση της ιδιωτικότητάς τους, την παραχώρηση όλων των βιομετρικών και ψυχομετρικών τους δεδομένων στο κράτος και τις τράπεζες, καθώς και με τη συνεχή παρακολούθηση κάθε οικονομικής και φυσικής τους κίνησης από την κυβέρνηση, προκειμένουν το πρόγραμμα του Καθολικού Βασικού Εισοδήματος να μπορέσει να λειτουργήσει μαζικά.
Έτσι, έχουμε τώρα ένα "grooming" της γενιάς Ζ από την ελληνική κυβέρνηση, προκειμένου η γενιά αυτή να μην αντιδράει στα μελλοντικά μέτρα παρακολούθησης και καταστολής, αλλά να εξοικειωθεί τόσο με το τεχνολογικό, όσο και με το ηθικό κομμάτι αυτής της τεράστιας αλλαγής (με το πρόσχημα της «βιοηθικής»). 
Άλλα φημολογούμενα χαρακτηριστικά του Καθολικού Βασικού Εισοδήματος, για την αποδοχή των οποίων η κυβέρνηση σύντομα πιθανώς θα προσπαθήσει να μας εκπαιδεύσει είναι:
- Τα αρνητικά επιτόκια καταθέσεων. 
Το ψηφιακό χρήμα που θα δίνεται από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα στο μέλλον, ενδέχεται να εξαφανίζεται σταδιακά όσο μένει στον λογαριασμό μας. 
Έτσι, θα πρέπει να ξοδεύεται όσο το δυνατόν πιο γρήγορα και για αυτό τον σκοπό να ενθαρρύνεται από τα ΜΜΕ μια φρενήρης υπερκατανάλωση και να επιβραβεύονται «τα πιο γρήγορα μπιστόλια».
- Η ποινικοποίηση της ατομικής ιδιοκτησίας. 
Παράλληλα με τα αντικίνητρα για την αποταμίευση, θα καταστεί ολοένα και δυσκολότερο ένας πολίτης να έχει στην ιδιοκτησία του κινητή ή ακίνητη περιουσία. 
Το νομοθετικό και φορολογικό πλαίσιο που διαμορφώνεται (με παράδειγμα τον νέο πτωχευτικό κώδικα) θα ευνοεί τη μεταφορά της μικρής και μεσαίας ιδιοκτησίας από τα χέρια των πολιτών στις τράπεζες, το κράτος και τα funds.
- Η ενοικίαση όλων των βασικών αγαθών από τις μεγάλες πολυεθνικές. 
Σπίτια, αυτοκίνητα, είδη τεχνολογίας, εκπαίδευση, όλα σταδιακά θα νοικιάζονται από πολυεθνικές με τη μορφή υπηρεσιών στους πολίτες - ενίοτε θα δανείζονται ως επιβράβευση στους «καλούς» πολίτες, με αντάλλαγμα τα προσωπικά τους δεδομένα και την υπακοή τους στα μέτρα της κυβέρνησης.
- Η εξάρτηση μας από την τεχνητή νοημοσύνη, για τη διαχείριση και τη λειτουργία όλων των βασικών δραστηριοτήτων της καθημερινότητάς μας. 
Από το να ψωνίσουμε από το μπακάλικο της γειτονιάς μας, μέχρι να φάμε σε ένα εστιατόριο ή να χρησιμοποιήσουμε ένα μεταφορικό μέσο, θα πρέπει σε όλα αυτά να μάθουμε να εμπιστευόμαστε την τύχη μας σε προγράμματα τεχνητής νοημοσύνης που θα έχουν αντικαταστήσει την ανθρώπινη εργασία.
- Η καθημερινή αξιολόγησή μας ως πολίτες από κυβερνήσεις, τράπεζες και πολυεθνικές, με βάση τη βαθμολογία των οποίων θα πας παρέχονται ή θα μας αφαιρούνται «προνόμια» και "bonus", τα οποία στην γλώσσα των επόμενων ετών θα αντικαταστήσουν τις δημοκρατικές ελευθερίες και τις βασικές έννοιες των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως τις γνωρίσαμε ως τώρα στον δυτικό κόσμο.
Κάποιος μπορεί να ρωτήσει: ποιος θα δουλεύει για να παίρνουν ολοι επίδομα? 
Από ποιον θα παράγονται τα φρουτα, τα λαχανικά, ποιος θα παράξει αυτοκίνητα, ποιος θα φτιάχνει δρόμους;
Μέχρι το τέλος αυτής της δεκαετίας προβλέπεται ότι το 50% των θέσεων εργασίας παγκοσμίως θα καταργηθεί, επειδή την ανθρώπινη εργασία θα αντικαταστήσουν τα ρομπότ και η τεχνητή νοημοσύνη. 

Αυτό περιλαμβάνει π.χ. και τη γεωργία, την αυτοκινητοβιομηχανία και την οδοποιία.
Η παραγωγικότητα για τις μεγάλες επιχειρήσεις θα αυξηθεί εκθετικά, οι βιομήχανοι θα ελαχιστοποιήσουν τα κόστη τους και θα μεγιστοποιήσουν τα κέρδη τους σε αδιανόητα ιστορικά ύψη. 
Ταυτόχρονα, δισεκατομμύρια άνθρωποι θα μείνουν χωρίς δουλειά - και το χειρότερο, χωρίς αντικείμενο δουλειάς, μιας και χιλιάδες κλάδοι εργασίας θα καταργηθούν οριστικά.
Το πιο σημαντικό: η τεχνητή νοημοσύνη που θα καταστήσει τη νέα αυτή βιομηχανική επανάσταση εφικτή, λειτουργεί, μαθαίνει και βελτιστοποιείται καθημερινά χάρη στα προσωπικά δεδομένα μας - δεδομένα που εμείς παράγουμε κατά την χρήση του διαδικτύου και των έξυπνων συσκευών (οι οποίες σύντομα θα περιλαμβάνουν αυτοκίνητα, σπίτια και πόλεις ολόκληρες).
Τα δεδομένα μας (ειδικά τα βιομετρικά και ψυχομετρικά μας στοιχεία) είναι σήμερα η ακριβότερη πρώτη ύλη στον κόσμο, για αυτό και αποκαλούνται «το νέο πετρέλαιο». 
Η έννοια λοιπόν ενός εγγυημένου καθολικού εισοδήματος σε καμία περίπτωση δεν αφορά κάποια ελεημοσύνη που θα μας παρέχει το κράτος επειδή εμείς τεμπελιάζουμε και άλλοι εργάζονται.
Εμείς παράγουμε την πρώτη ύλη, στην οποία βασίζεται η τεχνητή νοημοσύνη που επιτρέπει στον σύγχρονο καπιταλισμό να παράγει περισσότερο πλούτο από ό,τι ποτέ ξανά στην ανθρώπινη ιστορία. 
Και μέχρι σήμερα, τα δεδομένα αυτά υφαρπάζονται, χωρίς να έχουμε κανένα απολύτως μερίδιο από την υπεραξία που παράγει η αξιοποίησή τους.
Ο πλούτος του σύγχρονου τεχνολογικού κεφαλαίου τσεπώνεται αποκλειστικά από τους τιτάνες όπως ο Elon Musk και ο Jeff Bezos, οι οποίοι αυξήσαν κατά τρισεκατομμύρια δολάρια την περιουσία τους κατά τη διάρκεια της πανδημίας. 
Συνεπώς, για τον σύγχρονο καπιταλισμό το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα είναι αφενός κάτι που οφείλεται δικαίως σε κάθε πολίτη (ψίχουλα και πάλι, σε σχέση με τα κέρδη που παράγονται εξαιτίας μας), αφετέρου είναι μια πολιτική επιλογή για να αποφευχθούν εξεγέρσεις και κοινωνικές αναταραχές λόγω των δισεκατομμυρίων ανέργων που θα προκύψουν εντός της δεκαετίας.
Αλλά ας μην έχουμε ψευδαισθήσεις. 
Ακόμα και το χρήμα αυτό που θα δίνεται ως καθολικό εισόδημα, δεν θα είναι χρήμα. 
Θα είναι η πεμπτουσία του καπιταλισμού της παρακολούθησης: ένα ψηφιακό νόμισμα, που θα δημιουργούν εκ του μηδενός οι κεντρικές τράπεζες και θα κατατίθεται στα ψηφιακά πορτοφόλια των πολιτών με αντάλλαγμα όλα τους τα προσωπικά δεδομένα. 

Και δεν μιλάμε εδώ μόνο για δεδομένα που, μέχρι και σήμερα τουλάχιστον, δίνουμε συναινετικά.
Μιλάμε για το πλήρες ψυχολογικό και σωματικό μας προφίλ, την πλήρη ποσοτικοποίηση της ανθρώπινης ύπαρξης - που θα οδηγήσει στη μοντελοποίηση της προσωπικότητάς μας και συνεπώς στην πρόβλεψη, τον έλεγχο και την χειραγώγηση της συμπεριφοράς μας. 
Η λήψη του εισοδήματος αυτού συνεπώς θα συνοδευτεί με την εξαγορά της συναίνεσής μας για την απώλεια κάθε ιατρικού απορρήτου, όλων των προσωπικών δεδομένων, καθώς φυσικά και των δημοκρατικών και εργασιακών μας δικαιωμάτων.
Συνεπώς αυτό που επιχειρείται εδώ, δεν είναι κάποια πραγματική χειραφέτηση της ανθρωπότητας, 

αλλά η μετατροπή μας σε σκλάβους εντός ενός σύγχρονου νεοφεουδαρχικού καθεστώτος, από τη στιγμή που - λαμβάνοντας το καθολικό αυτό εισόδημα - δεν θα έχουμε πλέον κυριότητα στο σώμα μας και στην ψυχή μας την ίδια, 

αλλά θα παραχωρούμε συναινετικά τα δικαιώματα ιδιοκτησίας της οντότητάς μας 

σε μια κεντρική τράπεζα και μέσω αυτής, 

στις κυβερνήσεις και τις πολυεθνικές εταιρείες.
Το ψηφιακό εθνικό νόμισμα θα πρέπει να το ξοδέψουμε αμέσως σε συγκεκριμένες υπηρεσίες πολυεθνικών που πιθανώς να μας υποδεικνύονται με αυστηρότητα - με τον ίδιο τρόπο που μπορεί να έχουμε ρήτρες αν το ξοδεύουμε σε άλλες υπηρεσίες ή αγαθά που δεν εγκρίνει η κυβέρνηση. 
Αυτό ουσιαστικά θα σημάνει το τέλος τόσο της δημοκρατικής, όσο και της οικονομικής ελευθερίας των πολιτών.
Ωστόσο, η τεχνολογία δεν έχει πρόσιμο, εμείς της το προσδίδουμε. 
Το Blockchain, η τεχνητή νοημοσύνη, τα κρυπτονομίσματα, οι 3D εκτυπωτές, η εκτεταμένη πραγματικότητα, οι κβαντικοί υπολογιστές, είναι όλες εφευρέσεις που μπορούν όντως να φέρουν την χειραφέτηση του ανθρώπου, εάν η κοινωνία τις χρησιμοποιήσει για το συλλογικό καλό. 
Ο κίνδυνος που υπάρχει εδώ είναι στη διαχείριση που γίνεται από τη μεριά κυβερνήσεων και εταιρειών κολοσσών, που μας αποκλείουν από τον διάλογο και μας φέρνουν προ τετελεσμένων, με Psy-Ops και αδιαφανείς και δικτατορικές διαδικασίες - στην προσπάθεια των πλουσιότερων ανθρώπων του πλανήτη να γίνουν πλουσιότατοι. 
Όπως έχει συμβεί πολλές φορές στην ανθρώπινη ιστορία: 

"This ends when we say no". 
Ο τεχνοφοβικός «άγριος» του "Brave New World" που ζει εξόριστος, είναι ένα σκιάχτρο που τοποθετεί στο φαντασιακό της κοινωνιάς ο σύγχρονος κεφαλαιοκράτης για να σκιάζει τους τολμηρούς. 
Εμείς μπορούμε να υιοθετήσουμε τις νέες τεχνολογίες, έχουμε χρέος μάλιστα να μορφωθούμε και να εξελίξουμε τις δυνατότητές μας, αλλά με σκοπό το καλό της κοινωνίας, την αποκέντρωση της εξουσίας, την ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής από τον ίδιο τον λαό για την παραγωγή και τη δίκαιη διανομή πλούτου, καθώς και την προσωπική μας αυτοπραγμάτωση. 
Να μην ξεχνάμε άλλωστε, ότι η δυστοπία του Huxley διαφέρει από τη δυστοπία του Orwell στο ότι προϋποθέτει τη συναίνεση των ίδιων των πολιτών για να λειτουργήσει. 
Όσο αδιανόητο και να μας φαίνεται, έχουμε και θα έχουμε την επιλογή να μην συναινέσουμε, να αντισταθούμε και να πρωτοτυπήσουμε, χαράζοντας έναν δικό μας, πιο βιώσιμο και πιο ανθρώπινο δρόμο.
_________________
Το κείμενο αυτό γράφτηκε την 1η Ιουλίου 2021, με αφορμή την κυκλοφορία του Freedom Pass από την ελληνική κυβέρνηση.
***
« Κάρτα Ελευθερίας | Freedom Pass: Εμβολιάσου και  Pass
Οι νέοι 18-25 ετών, που έχουν ήδη κάνει ή θα κάνουν την 1η δόση του εμβολίου, αποκτούν το #freedom_pass, μια προπληρωμένη κάρτα αξίας €150 για χρήση σε τουριστικές και πολιτιστικές δραστηριότητες.
Η διαδικασία θα είναι εξαιρετικά απλή και θα δημιουργείται με το ΑΜΚΑ κάθε πολίτη. 
Η κάρτα θα είναι έτοιμη στα μέσα του Ιουλίου.
Κλείστε το ραντεβού σας, εμβολιαστείτε και απολαύστε την Ελευθερία με ασφάλεια.

Επιδημία ή πείραμα;

Τα πειραματικά εμ-βόλια που έχουν διχάσει την κοινωνία μας αυτή την εποχή, δεν είναι παρά η αρχή ενός προγράμματος δημιουργίας φαρμάκων που θα επεμβαίνουν στα γονίδιά μας. 
Το θέμα είναι πολύ σοβαρό για να το βλέπει κάποιος με ελαφρότητα ή με πολιτικά κριτήρια, όπως γίνεται από τους περισσότερους.
Τα γονίδιά μας, είναι μικρά κομμάτια του DNA μας τα οποία δίνουν στο κύτταρο την εντολή να φτιάξει μία πρωτεΐνη. 
Καθώς όλα σχεδόν τα στοιχεία του οργανισμού μας αποτελούνται από πρωτεΐνες (κόκκαλα, μυς, τένοντες, ένζυμα, ορμόνες κ.λπ) από τη λειτουργία αυτών των γονιδίων μας εξαρτάται η υγεία και η καλή λειτουργία του οργανισμού μας.
Στον οργανισμό μας όμως τίποτα δεν είναι απλό, όπως νομίζουμε. 

Το κάθε γονίδιο έχει 30.000 διαφορετικούς τρόπους
να «μιλάει» στο κύτταρο και για να δοθεί μία εντολή για την δημιουργία πρωτεΐνης συνεργάζονται πολλά, έως χιλιάδες γονίδια… 
Η συνεργασία αυτή εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, ο πιο απλός από τους οποίους είναι η θέση του κάθε γονιδίου στην αλυσίδα του DNA. 
Και έχει βρεθεί, πως σε κάποιες περιπτώσεις τα γονίδια δημιουργούν αντίγραφα του εαυτού τους και τα τοποθετούν σε άλλες θέσεις μέσα στην αλυσίδα του DNA… 
Έχουν ονομαστεί αυτά «jumping genes» (πηδηχτά γονίδια)…
Ο λόγος που ανέφερα όλα αυτά πιο πάνω είναι για να καταλάβει κάποιος πόσο δύσκολη είναι μία επέμβαση στη λειτουργία των γονιδίων. 
Κι όμως οι ερευνητές δεν παραιτούνται από την προσπάθεια να επέμβουν σε αυτά για την δημιουργία φαρμάκων. 
Οι λόγοι είναι πολλοί. Ανάμεσά τους οι πιο σοβαροί, κατά την άποψή μου, είναι τα χρήματα και η δόξα.
Το λέω αυτό με λύπη, γιατί είναι πια γνωστό πως η λειτουργία των γονιδίων εξαρτάται από το περιβάλλον των κυττάρων. 
Στο μεσοκυττάριο υγρό, το υγρό δηλαδή που υπάρχει ανάμεσα στα κύτταρά μας, φτάνουν όλες οι ουσίες που υπάρχουν και κυκλοφορούν στο αίμα μας. 
Ορμόνες και νευροπεπτίδια που δημιουργούνται από τα συναισθήματά μας, καθώς και ουσίες που έχουν μπει στο σώμα μας από το περιβάλλον, μέσα από το αναπνευστικό, το δέρμα και το πεπτικό μας σύστημα.
Τα κύτταρά μας δηλαδή κολυμπούν σε ένα υγρό, η σύστασή του οποίου εξαρτάται από τον τρόπο ζωής και σκέψης μας… 
Και με βάση την ποιότητα αυτού του υγρού, τα γονίδια που βρίσκονται καλά ασφαλισμένα μέσα στον πυρήνα των κυττάρων μας αλλάζουν τις εντολές τους προς τα κύτταρα, ώστε αυτά να προσαρμόσουν την λειτουργία τους  στις ανάγκες του περιβάλλοντος στο οποίο ζουν.
Το περιβάλλον λοιπόν των κυττάρων, (ο τρόπος ζωής και σκέψης μας δηλαδή) επηρεάζει τις εντολές που τα γονίδια δίνουν στα κύτταρα. 
Η επίδραση αυτή στα γονίδια μεταφέρεται και στους απογόνους, όπως έχει διαπιστωθεί. 
Έτσι παιδιά μπορεί να έχουν κληρονομήσει γονίδια των οποίων η λειτουργία έχει πολύ επηρεαστεί από τον τρόπο ζωής και σκέψης της μητέρας και του πατέρα τους (ή του παππού και της γιαγιάς τους...) και μπορεί να τα οδηγήσει σε ασθένεια. 
Αν, όμως, ο δικός τους τρόπος σκέψης και ζωής είναι διαφορετικός και πολύ σωστότερος από αυτόν των γονέων τους, τα γονίδια αυτά μπορούν να αλλάξουν και πάλι λειτουργία και τα άτομα αυτά να ζήσουν μία φυσιολογική ζωή δίχως ασθένεια.
Αν αντίθετα τα παιδιά αυτά ζουν σε συνθήκες με έντονο στρες, οι ορμόνες του στρες επιδρώντας στα γονίδια με την ήδη διαταραγμένη λειτουργία θα οδηγήσουν τα παιδιά αυτά σύντομα σε ασθένεια. 
Δεν είναι, όπως καταλαβαίνετε, τυχαία η αύξηση της εμφάνισης καρκίνων στα παιδιά που βλέπουμε στην εποχή μας, η αύξηση του αυτισμού, της διάσπασης προσοχής και όλων των προβλημάτων υγείας που αντιμετωπίζουν από νωρίς τα παιδιά.  
Κατά την άποψή μου, δηλαδή, ο καλύτερος τρόπος για την βελτίωση της λειτουργίας των γονιδίων είναι η από πολύ νωρίς εκπαίδευση των παιδιών στη συναισθηματική νοημοσύνη και τον σωστό τρόπο ζωής. 
Τα κληρονομημένα γονίδια θα βελτιώνουν τη λειτουργία τους με αυτόν τον τρόπο, τα άτομα θα γίνονται όλο και πιο ανθεκτικά στα νοσήματα και οι κληρονόμοι τους ακόμη πιο ανθεκτικοί…
Ένα τέτοιο πρόγραμμα όμως, δεν μπορεί να χρηματοδοτηθεί από κανέναν, αφού δεν οδηγεί σε άμεσο οικονομικό όφελος, εκτός από την αποσυμφόρηση των κρατικών συστημάτων υγείας… 
Αντίθετα βλάπτει οικονομικά πολλούς (φαρμακευτικές εταιρείες, γιατρούς, ιδιωτικά νοσηλευτικά ιδρύματα, ερευνητικά κέντρα κ.λπ). 
Το να πιστεύει επομένως κάποιος πως κάτι τέτοιο μπορεί να εφαρμοστεί στην εποχή μας είναι μάλλον ΟΥΤΟΠΙΑ…
Η υγεία θα συνεχίσει να μένει στα χέρια των φαρμακευτικών εταιρειών, δυστυχώς, και αυτές θα προσπαθούν όλο και περισσότερο να αντιμετωπίζουν τον ανθρώπινο οργανισμό σαν μία μηχανή στην οποία μπορεί κάποιος να αλλάζει τη λειτουργία διαφόρων μερών της σύμφωνα με την δική του ανθρώπινη αντίληψη…
Η τόσο υλιστική αντιμετώπιση της ζωής όμως, δεν είναι συμβατή με την ανθρώπινη υπόσταση. 
Μένει να δούμε, επομένως, πού θα οδηγήσει την ανθρωπότητα η λεγόμενη «πρόοδος της επιστήμης»…
Αιτία για τις πιο πάνω σκέψεις, ήταν μία πρόσφατη έρευνα που διάβασα.
Σε αυτήν ερευνητές χρησιμοποιώντας την τεχνολογία που υπάρχει στα εμ-βόλια της εποχής για τα οποία γίνεται τόσος θόρυβος, προσπάθησαν να κάνουν ένα γονίδιο να σιωπήσει, ώστε να επιμηκυνθεί η ζωή των ατόμων που το είχαν κληρονομήσει από τους γονείς τους και τους δημιουργούσε θανατηφόρο νόσο με τη λειτουργία του. 
Η έρευνα δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Nature πριν λίγες ημέρες.
Καταλαβαίνετε τι σημαίνει μία τέτοια επιτυχία για τις φαρμακευτικές εταιρείες… 
Καταλαβαίνετε και πόση ανάγκη έχουν αυτές από ανθρώπινα πειραματόζωα για να μελετήσουν τις επιπτώσεις των τεχνικών που εφαρμόζουν στον ανθρώπινο οργανισμό…
Μια «επιδημία» σαν αυτή που ζούμε στην εποχή μας, είναι λοιπόν γι αυτές μία πηγή ανθρώπινων πειραματόζωων για τον έλεγχο των δοκιμών τους… 
Την πληρωμή σε χρήμα των συμμετεχόντων δεν πιστεύω πως την έχουν γλυτώσει, βέβαια... Τα χρήματα όμως έχουν πάει αλλού, και όχι άμεσα σ΄ αυτούς που συμμετέχουν στο πείραμα, δυστυχώς...
Δεν ξέρω αν η διαίσθησή μου με απατά. 
Αλλά δεν ξέρω πραγματικά και τι είναι καλύτερο για τον κόσμο: να είναι αληθινή η διαίσθησή μου, πως όλο αυτό που ζούμε αυτόν τον καιρό είναι ένα καλοστημένο βρώμικο παιχνίδι, ή να κάνω λάθος και να πρόκειται για μία θανατηφόρα επιδημία;;;;;
Με αγάπη - dr. Ελένη τσουκαλή - https://lenahealth.blogspot.com/2021/07/blog-post_6.html