Κώστας Βάρναλης - Δε φταίνε οι λαοί όταν μισούνται

«Οι μοιραίοι», χειρόγραφο του ποιητή

Δε φταίνε οι λαοί όταν μισούνται

Ο Κώστας Βάρναλης περιγράφει τις διώξεις των Ελλήνων της Ανατολικής Ρωμυλίας από τους Βουλγάρους:

Τέλη Ιουνίου οι ταραχές ξέσπασαν στην Φιλιππούπολη.
Οι εκκλησίες, τα σκολειά -τα ωραιότατα Ζαρίφεια χτισμένα πριν λίγα χρόνια από το Ζαρίφη- αλλάξανε σε μια μέρα αφέντη. Στις 15 Ιουλίου ήρθε η σειρά του Πύργου.
Θυμούμαι πως ανακατεύτηκα μέσα στο πλήθος και είδα με φριχτό σπαραγμό να μπαίνει το μανιασμένο πλήθος μέσα στο σκολειό και να πετάει έξω στο δρόμο από τα παράθυρα θρανία, χάρτες, και βιβλία.
Είδα να μπαίνουνε στην εκκλησία και να βάφουνε με κόκκινη μπογιά όλες τις ελληνικές επιγραφές.
Είδα τα ελληνικά μαγαζιά μέσα σε μια ώρα να γίνονται θρύψαλα.
Κι οι αρχές… φυλάγανε την τάξη.
Στις 30 Ιουλίου σήμανε η ώρα της Αγχιάλου.
Αλλ’ εκεί τα πράγματα ήτανε λιγάκι σκούρα.
Η Αγχίαλος χτισμένη σ’ ένα ακρωτήριο ανάμεσα σε δυο θάλασσες κι έχοντας προς το μέρος της στεριάς τη λίμνη των αλυκών ήτανε από φυσικό της δύσκολο να κυριευθεί «από έξω».
Έπειτα ο πληθυσμός ήτανε ολάκερος σχεδόν ελληνικός κι ο δεσπότης είχε ετοιμάσει την άμυνα.
Όσοι είχανε υπηρετήσει στο στρατό, οπλιστήκανε και φυλάγανε βάρδια κάθε νύχτα στο στενό έμπασμα της πόλης.
Και τηλεγραφούσε ο δεσπότης στην κυβέρνηση πως θα αναγκαστεί να «υπερασπίσει την τάξη…».
Γι’ αυτό οι Βουλγαρομακεδόνες επιχειρήσανε να μπούνε νύχτα και ξαφνικά στην πόλη.
Μα οι φρουροί αγρυπνούσανε και άρχισε το τουφεκίδι.
Τότες επιχειρήσανε να στείλουν ένα απόσπασμα από το βορεινό στενό της Μεσέβριας και να βάλουνε τους Έλληνες «μεταξύ δύο πυρών’. 
Κατά το μεσημέρι η μάχη φούντωσε μέσα στην πόλη.
Τότες έφτασε από τον Πύργο έφιππη χωροφυλακή να «θέσει τέρμα εις την συμπλοκήν», ήγουν να εκτοπίσει τους Ρωμιούς και να παραδώσει την πόλη στους κομιτατζήδες.
Κι η πόλη ολόκληρη, από παλιά ξύλινα σπίτια με στενούς δρόμους, παραδόθηκε στις φλόγες και κάηκε σε λίγην ώρα. (…)
Κι άκουσα δίπλα μου τη Μπάμπο Ζωίτσα -και ποιος δεν την ήξερε!…
Γριά Βουργάρα εξελληνισμένη υπηρετούσε αμέτρητα χρόνια εκκλησάρισσα στην ελληνική εκκλησία. (…) Άκουσα λοιπόν τη Μπάμπο Ζωίτσα να μονολογεί ρωμέικα με τρόπο, που να πάρει τ’ αυτί μου την κουβέντα της:
-Καλά της κάνανε! Έτσι κι «αυτοί» καίνε στη Μακεδονία τα βουργάρικα χωριά. Αμ πώς!…
Είχε ξυπνήσει μέσα της η κοιμισμένη από χρόνια ράτσα της.
Τώρα φυσικά δε με ξαφνιάζουν τέτοια πράγματα. 
Γιατί ξέρω, πως δεν φταίνε οι λαοί όταν μισούνται και σκοτώνονται αναμεταξύ τους. 
Φταίνε εκείνοι, που καλλιεργούν μέσα τους το μίσος και το έγκλημα και τους «διορίζουνε» κάθε τόσο και τον «προαιώνιο» εχθρό για να ξεθυμάνουνε. 
Για συμφέρο τάχα των λαών; 
Όχι βέβαια. Για το συμφέρο των ληστών.

Κώστας Βάρναλης "Φιλολογικά απομνημονεύματα"Εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ
πηγές:
logomnimon.wordpress.com
astrolabio1.blogspot.com

Έντουαρτ Αϊνστάιν: η ιστορία του ξεχασμένου γιου του Άλμπερτ Αϊνστάιν που έζησε σε ψυχιατρεία

Ο Αϊνστάιν και η Μιλέβα Μάριτς

Ο Έντουαρντ, όντας ασταθής σχιζοφρενικός, πέρασε τρεις δεκαετίες σε ένα άσυλο και ήταν για τον πατέρα του, Άλμπερτ, ένα "άλυτο πρόβλημα".
Ο Αϊνστάιν είναι ένας από τους πιο διάσημους επιστήμονες και το όνομά του έχει γίνει συνώνυμο με τη μεγαλοφυΐα. 
Όμως, παρόλο που σχεδόν όλοι έχουν ακούσει για τον ίδιο και το αξιοσημείωτο έργο του, λίγοι γνωρίζουν για την τραγική τύχη του γιου του, Έντουαρντ.

Τα πρώτα χρόνια του Έντουαρντ

Οι δύο γιοι του Αϊνστάιν, Έντουαρντ και Χανς Άλμπερτ, τον Ιούλιο του 1917

Η μητέρα του Έντουαρντ, η Σέρβα φυσικός Μιλέβα Μάριτς (Milea Maric), ήταν η πρώτη σύζυγος του Αϊνστάιν. 
Η Μάριτς ήταν η μοναδική φοιτήτρια που σπούδασε φυσική στην Πολυτεχνική Ακαδημία της Ζυρίχης, όπου επίσης σπούδασε ο Αϊνστάιν το 1896. 
Σύντομα, ο νεαρός Αϊνστάιν ήταν ερωτοχτυπημένος με την κατά τέσσερα χρόνια μεγαλύτερή του Μάριτς. 
Το 1903 παντρεύτηκαν και απέκτησαν τρία παιδιά, την Λίεζερλ (γεννήθηκε το 1902 εκτός γάμου), τον Χανς Άλμπερτ και τον μικρότερο Έντουαρν, ο οποίος γεννήθηκε στη Ζυρίχη στις 28 Ιουλίου του 1910. Το ζευγάρι χώρισε το 1914 -οριστικά το 1919-, αλλά ο Αϊνστάιν διατήρησε την επικοινωνία μέσω αλληλογραφίας με τους γιους του.

Αν και η Μάριτς έγραψε αργότερα ότι ο διάσημος σύζυγός της έβαζε πρώτα την επιστήμη και μετά την οικογένειά του, ο Χανς Άλμπερτ ανέφερε ότι όταν ο εκείνος και ο αδελφός του ήταν μικροί, "ο πατέρας άφηνε το έργο του και μας πρόσεχε για ώρες", ενώ η Μάριτς ασχολούνταν "με το σπίτι".

Ο μικρός Έντουαρντ ήταν ασθενικό παιδί από την αρχή και τα πρώτα του χρόνια χαρακτηρίστηκαν από περιόδους ασθένειας, κάτι που δεν του επέτρεπε να συμμετέχει σε οικογενειακά ταξίδια. 
Ο Αϊνστάιν ήταν απεγνωσμένος με την κατάσταση του γιο ακόμη και όταν έφυγε από το σπίτι. 
Το 1917, έγραψε σε έναν συνάδελφό του, "Η κατάσταση του μικρού αγοριού μου με πνίγει. Είναι αδύνατο να γίνει ένας πλήρως ανεπτυγμένος άνθρωπος".
Η ψυχρή επιστημονική λογική του Αϊνστάιν αναρωτιόταν αν "θα ήταν καλύτερα γι' αυτόν αν πέθαινε πριν μάθει περισσότερο τη ζωή", αλλά στο τέλος, η πατρική αγάπη κέρδισε και ο φυσικός ορκίστηκε να κάνει ό, τι μπορούσε για να βοηθήσει τον γιο του, πληρώνοντας και συνοδεύοντάς τον σε διάφορα σανατόρια.

Η ψυχική ασθένεια του Έντουαρντ επιδεινώνεται

Καθώς ο Έντουαρντ -τον οποίο ο πατέρας του αποκαλούσε "tete", από το γαλλικό "petit", δηλαδή μικρός- μεγάλωνε, ανέπτυξε ένα ενδιαφέρον για την ποίηση, το πιάνο και, τελικά, την ψυχιατρική. 
Λάτρευε τον Φρόιντ και ακολούθησε τα βήματα του πατέρα του καθώς εγγράφηκε στο Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης, αν και σκόπευε να γίνει ψυχίατρος. 
Μέχρι εκείνη την εποχή, η φήμη του Αϊνστάιν είχε εδραιωθεί. Σε ένα κομμάτι αυτο-ανάλυσης, ο Έντουαρντ έγραψε, "Είναι δύσκολο να έχεις έναν τόσο σημαντικό πατέρα, επειδή κάποιος αισθάνεται τόσο ασήμαντος".

Ο φιλόδοξος ψυχίατρος ακολούθησε και πάλι τη ζωή του πατέρα του όταν ερωτεύτηκε μια μεγαλύτερη γυναίκα στο πανεπιστήμιο, μια σχέση που τελείωσε επίσης καταστροφικά.
Φαίνεται ότι εκείνη την εποχή η ψυχική υγεία του Έντουαρντ χειροτέρεψε. 
Άρχισε να βγαίνει εκτός ελέγχου και όλο αυτό κορυφώθηκε με μια απόπειρα αυτοκτονίας το 1930. 
Διαγνώστηκε με σχιζοφρένεια. 
Πιστεύεται ότι οι βάναυσες θεραπείες της εποχής χειροτέρευσαν περισσότερο την κατάστασή τους, σε σημείο που τελικά επηρεάστηκε η ομιλία και οι γνωστικές ικανότητές του.

Η οικογένεια του Έντουαρντ μεταναστεύει στις Η.Π.Α. χωρίς αυτόν

Ο Αϊνστάιν με τον γιο του Χανς Άλμπερτ στις ΗΠΑ

Ο Άλμπερτ, από την πλευρά του, πίστευε ότι η κατάσταση του γιου του ήταν κληρονομική και προέρχονταν από την πλευρά της μητέρας του, αν και η επιστημονική παρατήρησή του δεν τον βοήθησε να μετριάσει τη θλίψη και την ενοχή του.
Η δεύτερη σύζυγός του, Έλσα, παρατήρησε ότι "αυτή η θλίψη τρώει τον Άλμπερτ". Σύντομα, ο διάσημος φυσικός αντιμετώπισε περισσότερα προβλήματα με τον Έντουαρντ. 
Στις αρχές της δεκαετίας του 1930, το ναζιστικό κόμμα είχε ανέλθει στην εξουσία και μετά την ανάληψη της ηγεσίας από τον Χίτλερ το 1933, ο Αϊνστάιν δεν μπορούσε να επιστρέψει στην Πρωσική Ακαδημία Επιστημών στο Βερολίνο, όπου εργαζόταν από το 1914.

Ο Αϊνστάιν μπορεί να ήταν ένας από τους πιο γνωστούς επιστήμονες του κόσμου, αλλά ήταν Εβραίος, γεγονός που οι συμπατριώτες του δεν μπορούσαν να αποδεχτούν και τον ανάγκασαν να φύγει στις Η.Π.Α. το 1933.
Αν και ο Άλμπερτ πίστευε ότι ο νεώτερος γιος του θα μπορούσε να πάει μαζί του στην Αμερική, η συνεχώς επιδεινούμενη κατάστασή του τον εμπόδιζε να αναζητήσει και εκείνος καταφύγιο στις Η.Π.Α..
Πριν μεταναστεύσει, για τελευταία φορά, ο Αϊνστάιν επισκέφτηκε τον γιο του στο άσυλο όπου τον φροντίζονταν. 
Αν και συνέχισε την αλληλογραφία και να στέλνει χρήματα για τη φροντίδα του γιου του, οι δυο τους δε θα συναντήθηκαν ποτέ ξανά.
Ο Έντουαρντ πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του σε ένα άσυλο στην Ελβετία. 
Τον Οκτώβριο του 1965, σε ηλικία 55 χρόνων, πέθανε από εγκεφαλικό επεισόδιο και Θάφτηκε στο νεκροταφείο του Hönggerberg στη Ζυρίχη. 
Είχε περάσει πάνω από τρεις δεκαετίες της ζωής του στην ψυχιατρική κλινική του Burghölzli στο Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης.

Η παράξενη ιστορία της άγνωστης κόρης του Αϊνστάιν, Λίεζερλ
Η Λίεζερλ (Lieserl Einstein) ήταν το πρώτο παιδί του Αϊνστάιν και της Μιλέβα Μάριτς.
Σύμφωνα με την αλληλογραφία μεταξύ των γονέων της, η Λίεζερλ γεννήθηκε στις 27 Ιανουαρίου του 1902, έναν χρόνο πριν οι γονείς της παντρευτούν, στο Νόβι Σαντ της Βοΐβοντίνα, στη σημερινή Σερβία. 
Για λίγο καιρό, την φρόντιζε η μητέρας της ενώ ο Αϊνστάιν εργαζόταν στην Ελβετία, πριν τελικά η Μάριτς πάει εκεί χωρίς όμως το παιδί.

Μέχρι το 1986, η ύπαρξη της Λίεζερλ ήταν άγνωστη στους βιογράφους. 
Τότε, η κόρη του Χανς Άλμπερτ, Έβελιν, ανακάλυψε μερικές επιστολές μεταξύ του Αϊνστάιν και της Μάριτς.
Η Μάριτς ήλπιζε για κορίτσι, ενώ ο Αϊνστάιν προτιμούσε αγόρι. 
Στις επιστολές τους, αποκαλούσαν το αγέννητο παιδί "Lieserl", όταν αναφέρονταν σε κορίτσι, ή "Hanserl", αν αναφέρονταν σε αγόρι. 
Τόσο το "Lieserl" όσο και το "Hanserl" ήταν αυξητικά των κοινών γερμανικών ονομάτων Liese (δηλαδή Elizabeth) και Hans.
Η πρώτη αναφορά στην εγκυμοσύνη της Μάριτς βρέθηκε σε μια επιστολή που έγραψε ο Αϊνστάιν, πιθανώς στις 28 Μαΐου του 1901 (επιστολή 36), ρωτώντας δύο φορές για το "αγόρι" και τον "μικρό μας γιο". 
Η Μάριτς αναφέρθηκε πρώτη φορά στο αγέννητο παιδί ως "Lieserl" στην επιστολή της 13ης Νοεμβρίου του 1901 (επιστολή 43). 
Ο Αϊνστάιν δέχτηκε την επιθυμία της Μάριτς για κόρη και αναφέρθηκε στο αγέννητο ως "Lieserl". 
Το παιδί ίσως γεννήθηκε λίγο πριν από τις 4 Φεβρουαρίου του 1902, όταν ο Αϊνστάιν έγραψε, "... τώρα βλέπεις ότι είναι πραγματικά Lieserl, όπως ακριβώς ήθελες ... Είναι υγιής και κλαίει; Την αγαπώ τόσο πολύ και ας μην την γνωρίζω ακόμα!".
Την τελευταία φορά που αναφέρθηκε η "Lieserl" ήταν στην επιστολή του Αϊνστάιν της 19ης Σεπτεμβρίου του 1903 (επιστολή 54), στην οποία εξέφραζε την ανησυχία ότι είχε οστρακιά. 
Ο φυσικός ρωτούσε "πώς είναι εγγεγραμμένο το παιδί; Πρέπει να λάβουμε προφυλάξεις ότι δε θα προκύψουν προβλήματα αργότερα". 
Αυτό, ίσως υποδηλώνει την πρόθεση του να δώσουν το παιδί για υιοθεσία.
Καθώς δεν είναι γνωστό ούτε το πλήρες όνομα, ούτε η τύχη του παιδιού, μέχρι στιγμής έχουν υποβληθεί αρκετές υποθέσεις για τη ζωή και το θάνατό της:
Η Michele Zackheim, στο βιβλίο της για την "Lieserl", "Η Κόρη Αϊνστάιν", δηλώνει ότι η Lieserl είχε αναπτυξιακή αναπηρία και ότι έζησε με την οικογένεια της μητέρας της και κατά πάσα πιθανότητα πέθανε από οστρακιά τον Σεπτέμβριο του 1903.
Μια άλλη εικασία που έχει γίνει είναι ότι η Lieserl υιοθετήθηκε από τη στενή φίλη της Μάριτς, Helene Savić, η οποία την μεγάλωσε και έζησε με το όνομα "Zorka Savić" μέχρι τη δεκαετία του 1990. 
Η Savić πράγματι μεγάλωσε ένα παιδί με το όνομα Zorka, το οποίο ήταν τυφλό από την παιδική ηλικία και πέθανε στη δεκαετία του 1990.
Μια επιστολή που κυκλοφορεί ευρέως στο Διαδίκτυο σχετικά με την "παγκόσμια δύναμη" της αγάπης, που αποδίδεται ως "επιστολή από τον Αϊνστάιν στην κόρη του", είναι hoax.
πηγή:3otiko.blogspot.com

από: ati και wikipedia

Τεράστιο τηλεσκόπιο της Κίνας έλαβε “μυστηριώδη σήματα” FRB από το διάστημα.

 

To Κινέζικο τηλεσκόπιο στο Pingtang , στην επαρχία Guizhou της νοτιοδυτικής Κίνας  έλαβε μυστηριώδες ραδιοσήματα από το διάστημα
Οι αστρονόμοι είναι σίγουροι πως τα σήματα δεν είναι αποτέλεσμα παρεμβολών από αεροσκάφη ή δορυφόρους.

Το Tianyan , το τηλεσκόπιο των 500 μέτρων , κατάφερε να πάρει πάνω από 100 ραδιοσήματα που προέρχονται από μια πηγή τριών δισεκατομμυρίων ετών φωτός μακριά.
Μηνύματα από εξωγήινους ; 
Οι Κινέζοι αστρονόμοι παραμένουν μπερδεμένοι εξαιτίας του παράξενου σήματος το οποίο ανιχνεύτηκε από το ισχυρότατο ραδιοτηλεσκόπιο Tianyan , το οποίο είναι ένα από τα πιο ισχυρά ραδιοτηλεσκόπια στον κόσμο.
Το σπάνιο φαινόμενο δεν μπορεί να εξηγηθεί και οι επιστήμονες λένε ότι δεν θέλουν να καταλήξουν σε βιαστικά συμπεράσματα.
Το τεράστιο ραδιοτηλεσκόπιο ανίχνευσε για πρώτη φορά , την περασμένη εβδομάδα ένα επαναλαμβανόμενο ραδιοπαλμό – FRB * 
Περιέργως, το FRB που εντοπίστηκε από το κινέζικο τηλεσκόπιο έχει παρατηρηθεί και πιο πριν.
Τα FRB εμφανίζονται συνήθως μόνο μία φορά , καθιστώντας εξαιρετικά δύσκολη την παρακολούθηση τους
Πρωτοεντοπίστηκαν το 2007 και είναι εξαιρετικά σπάνια, με λιγότερα από 100 να έχουν καταγραφεί αποδεδειγμένα μέχρι σήμερα.
Γνωστό ως FRB121102 , το συγκεκριμένο ραδιοσήμα ανακαλύφθηκε για πρώτη φορά το 2012 και αργότερα επαναλήφθηκε το 2015.
Το σήμα προήλθε από έναν νάνο γαλαξία, που βρίσκεται τρία δισεκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη.
Μεταξύ 30 Αυγούστου και 3 Σεπτεμβρίου, το FAST κατέγραψε δεκάδες παλμούς από το FRB.
Αν και αναμφισβήτητα συναρπαστικό , δεν υπάρχουν αρκετά στοιχεία για το αινιγματικό μήνυμα , ώστε να εξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα για το τι θα μπορούσε να το δημιούργησε σύμφωνα με τον Zhang Xinxin ,  βοηθό μηχανικό του Εθνικού Αστρονομικού Παρατηρητηρίου της Κίνας
Ορισμένες από τις θεωρίες έχουν ήδη αποκλειστεί , όμως οι αστρονόμοι λένε ότι είναι σίγουροι πως το σήμα δεν είναι αποτέλεσμα παρεμβολών από αεροσκάφη ή δορυφόρους.
Η επιστημονική κοινότητα παραμένει αμήχανη σχετικά με τα FRB και τους πραγματικούς «αποστολείς» τους.
Τι είναι τα FRB και γιατί είναι σημαντικά;
Τα FRB, ή οι γρήγορες ραδιοφωνικές εκρήξεις, είναι ένα μυστηριώδες φαινόμενο του διαστήματος
Είναι πολύ γρήγορες ραδιοφωνικές εκρήξεις που διαρκούν μερικά χιλιοστά του δευτερολέπτου
Ανιχνεύονται ως τεράστιες αιχμές ενέργειας που αλλάζουν με την πάροδο του χρόνου
Η πρώτη ανακαλύφθηκε το 2007, η οποία βρέθηκε ανατρέχοντας στα δεδομένα της έρευνας για το διάστημα
Από τότε  έχουν βρεθεί πολλά FRB
Υπάρχει επίσης μια πηγή FRB που στέλνει επαναλαμβανόμενες εκρήξεις – και κανείς δεν είναι σίγουρος γιατί
Στην πραγματικότητα, οι επιστήμονες από την πρώτη στιγμή έχουν αγωνιστεί να εξηγήσουν ακριβώς τι είναι και τι προκαλεί κάθε FRB
Οι θεωρίες περιλαμβάνουν τα γρήγορα περιστρεφόμενα αστέρια νετρονίων , τις μαύρες τρύπες αλλά και ανώτερες διάνοιες και ζωή πέραν του πλανήτη μας
Το ξεκλείδωμα των μυστικών των Fast Radio Bursts (FRBs)  θα μας δώσει μια πολύ καλύτερη κατανόηση του τι συμβαίνει πέρα ​​από τον γαλαξία μας
Και αν αποδειχθεί ότι κάποια άλλη μορφή ζωής προκαλεί αυτά τα FRBs, θα ήταν μια παγκόσμια ανακάλυψη.

* Αυτά τα σήματα είναι γνωστά ως Fast Radio Bursts (FRBs) , τα οποία είναι μικρά παλμικά ραδιοσήματα που προέρχονται από το βαθύ διάστημα

Κείμενο και επιμέλεια κειμένου:ntina

πηγές και αναφορές:
rt.com
thesun.co.uk
express.co.uk

Ο "Υπηρέτης δύο Αφεντάδων" του Goldoni Carlo στο θέατρο Κνωσσός

Η θεατρική ομάδα της ΔΡΑΣΗΣ για την Κοινωνία,τον Πολιτισμό και την Ποιότητα Ζωής , παρουσιάζει 5 & 6 Οκτωβρίου στο θέατρο Κνωσσός , το θεατρικό έργο "Υπηρέτης δύο Αφεντάδων" του Goldoni Carlo

Λίγα λόγια για τον συγραφέα
Ο Goldoni Carlo γεννήθηκε στη Βενετία, στις 25 Φεβρουαρίου του 1707  και πέθανε στο Παρίσι, στις 6 Φεβρουαρίου 1793.
Ήταν Ιταλός κωμωδιογράφος , ο οποίος θεωρείται ότι ανανέωσε την ιταλική κωμωδία, απομακρυνόμενος από τις χοντροκομμένες φάρσες, δημιουργώντας την «κωμωδία χαρακτήρων».
Στα έργα του, παρουσιάζονται χαρακτηριστικές φυσιογνωμίες της μεσαίας τάξης του καιρού του.
Στο ιταλικό θέατρο εμφανίστηκε με την τραγωδία Amalasunta στο Μιλάνο, το οποίο αποτέλεσε θεατρική και οικονομική αποτυχία.
Ο διευθυντής της όπερας του τόνισε ότι στη Γαλλία ο συγγραφέας θα έπρεπε να προσπαθήσει να ευχαριστήσει το κοινό , αλλά στην Ιταλία έπρεπε να συμβουλευτεί και να ευχαριστήσει τα μέλη του θιάσου.
Έπειτα από αυτό, ο Goldoni Carlo  έκαψε το χειρόγραφο του έργου.
Το επόμενο έργο του με τίτλο Belisario (1734) είχε μεγαλύτερη επιτυχία.
Ταυτόχρονα, έγραφε λιμπρέτα για όπερα, ενώ υπηρέτησε ως πνευματικός διευθυντής της βενετσιάνικης όπερας San Giovanni Grisostomo.
Σύντομα ανακάλυψε ότι είχε μεγαλύτερο ταλέντο στην κωμωδία, ενώ συνειδητοποίησε ότι η ιταλική σκηνή χρειαζόταν μια μεγάλη ανανέωση.
Σαν πρότυπό του είχε τον Molière και το 1738 παρουσίασε την πρώτη του κωμωδία, με τίτλο L'uomo di mondo.
Ακολούθησαν μερικά από τα πιο χαρακτηριστικά του έργα, στα οποία διαφαινόταν το ιδιαίτερο στυλ γραφής του που συνδύαζε το ύφος του Molière  και τη δυναμική της Commedia dell'arte , προσθέτοντας παράλληλα τή δική του προσωπική πινελιά.
Μετά το 1748, ο Goldoni Carlo συνεργάστηκε με το συνθέτη Baldassare Galuppi , συνεισφέροντας σημαντικά στην ανάπτυξη της Opera Buffa , είδος κωμικής ναπολιτάνικης όπερας με κύρια χαρακτηριστικά την παρωδία και το φλύαρο «parlando».
Η Opera Buffa γεννήθηκε στο τέλος της εποχής του Μπαρόκ (1720-1730) και προέκυψε από τα σύντομα κωμικά μουσικά επεισόδια που παίζονταν ανάμεσα στις τρεις πράξεις μιας σοβαρής όπερας.
Στις κωμωδίες του που ακολουθούσαν αυτή τη φόρμα, ο Goldoni Carlo ενσωμάτωσε χαρακτήρες της Commedia dell'arte με αναγνωρίσιμα στοιχεία από την σύγχρονή του πραγματικότητα, συνήθειες και χαρακτήρες της μεσαίας τάξης και της καθημερινότητας της Βενετίας.
Το 1761, εξαιτίας της διαμάχης του με το θεατρικό συγγραφέα Carlo Gozzi ,  ο οποίος τον κατηγόρησε ότι στέρησε από το Ιταλικό θέατρο την ποίηση και τη φαντασία, μετακόμισε αγανακτισμένος στο Παρίσι, όπου έγινε δεκτός στην Αυλή και τέθηκε υπεύθυνος του Ιταλικού Θεάτρου.
Έμεινε στη Γαλλία μέχρι το τέλος της ζωής του, γράφοντας στα γαλλικά τα έργα του και τα Απομνημονεύματά του.
Υπήρξε ιδιαίτερα δημοφιλής στη χώρα.
Όταν αποσύρθηκε στις Βερσαλλίες, δεχόταν σύνταξη από τον ίδιο το Βασιλιά, την οποία έχασε μετά τη Γαλλική Επανάσταση, αλλά αποδόθηκε ξανά στη σύζυγό του μετά το θάνατό του.
Ο Goldoni Carlo ενδιαφερόταν για τις σχέσεις των ανθρώπων μεταξύ τους, τη φιλοσοφία, το κίνημα του Ουμανισμού, ενώ ασκούσε κριτική στην αλαζονεία, στην αδιαλλαξία και την κατάχρηση εξουσίας. Συχνά σατίριζε τους υπερόπτες ευγενείς και τους φτωχούς που δεν είχαν τιμιότητα και αξιοπρέπεια.
Λίγα λόγια για το έργο:
"Υπηρέτης δύο Αφεντάδων" τίτλος πρωτότυπου:
Il servitore di due padroni
Ο "Υπηρέτης δύο Αφεντάδων" είναι η διάσημη κωμωδία του Carlo Goldoni , που γράφτηκε το 1745 .
Σε πλήρη αρμονία με την παράδοση της Commedia dell'Arte , ο Goldoni έγραψε το έργο με τη μορφή canovaccio , ένα σενάριο που χρησιμοποιείται από τους ηθοποιούς της commedia dell'arte 
Κεντρικό πρόσωπο του παιχνιδιού είναι ο Truffaldino , ο υπηρέτης των δύο κυρίων, ο οποίος , για να μην αποκαλυφθεί η πονηριά του και να αποκομίζει τα οφέλη και από τους δύο αφεντάδες , συνυφαίνει μια απίστευτη ιστορία σε απίστευτο βαθμό, δημιουργώντας μόνο παρανοήσεις και προβλήματα.
Ο Truffaldino ή Arlecchino , ενεργεί ως ανόητος όταν τα πράγματα δεν τον ενδιαφέρουν , αλλά δείχνει μεγάλη πονηριά σε καταστάσεις που τον αγγίζουν άμεσα.
Ο Truffaldino, είναι  παμπόνηρος, πολυμήχανος, γκαφατζής , αναιδής αλλά άκακος ήρωας που εκπροσωπεί τους υπηρέτες όλων των εποχών.
Υπηρετεί ,  ξεγελά , πληρώνεται από δύο κυρίους και σταδιακά φτάνει να διαφεντεύει τις ζωές τους.
Τα θαλασσώνει και τα μπαλώνει, ενώ περιπλέκει τους πάντες και τα πάντα.
Τι γίνεται όμως όταν ο έρωτας τον επισκέπτεται;
Το έργο του Goldoni Carlo "Υπηρέτης δύο Αφεντάδων" είναι μια σάτιρα για τον έρωτα, το πάθος για ευτυχία, αλλά και την αγωνιώδη προσπάθεια για επιβίωση , την αγωνιώδη προσπάθεια του Υπηρέτη για επιβίωση.
Ο Goldoni Carlo μέσα από το χιούμορ αλλά και με μια διεισδυτική κριτική ματιά στις συμπεριφορές των ηρώων του, αποκαλύπτει την ηθική παρακμή μιας κοινωνίας που στηρίζεται στην υποκρισία και την διαφθορά.
Η περιπέτεια για την κατάκτηση του αντικείμενου του πόθου του αφέντη, συνυπάρχει με την περιπέτεια για τον κορεσμό της πείνας του υπηρέτη, που επιστρατεύει όλη του την τέχνη για να επιβιώσει σ’ έναν κόσμο που μόνο δημαγωγικά ενδιαφέρεται για την ικανοποίηση των αναγκών του.
Ο «Υπηρέτη δύο Αφεντάδων» του Carlo Goldoni είναι ένα από τα αριστουργήματα του παγκόσμιου θεάτρου και η θεατρική ομάδα της  ΔΡΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ & ΤΗΝ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΖΩΗΣ μας καλεί όλους να το παρακολουθήσουμε στις 5 ή στις  6 Οκτωβρίου στο θέατρο Κνωσσός - Πατησίων 195 και Κνωσσού

Κείμενο και επιμέλεια κειμένου: ntina

Πως να πλύνουμε τα χόρτα μας και τα λαχανικά μας

Χόρτα και λαχανικά και τα μικρά τους μυστικά 

Πολλές φορές το πλύσιμο των χόρτων είναι και χρονοβόρο και κουραστικό.
Ας δούμε τι μπορούμε να κάνουμε.
Το καλό πλύσιμο των λαχανικών , ιδιαίτερα όταν πρόκειται να φτιάξουμε σαλάτες , είναι απαραίτητο  για να εξουδετερωθούν μικρά ζουζουνάκια , διάφορα ξένα σώματα που μπορεί να υπάρχουν , αλλά και φυτοφάρμακα και εντομοκτόνα ,κοπριές , χώμα και λάσπες.
Πολλές φορές συνηθίζουμε να μουλιάζουμε σε λεκάνη με νερό ή στο νεροχύτη τα χόρτα μας.
Ναι αλλά αυτή η τακτική είναι τελείως ακατάλληλη για το πλύσιμο των χόρτων , διότι συμβάλλει στην απώλεια των υδατοδιαλυτών θρεπτικών συστατικών που έχουν τα λαχανικά , ενώ παράλληλα υπάρχει ο κίνδυνος τα μικρόβια να μετακινηθούν και να πάνε σε μέρη όπου δεν υπήρχαν πριν και να δυσκολευτούμε περισσότερο να τα εξουδετερώσουμε.
Τι κάνουμε λοιπόν;
Απλά,
 – καθαρίζουμε ένα ένα τα χόρτα μας  και τα τινάζουμε πολύ καλά – αυτό είναι σημαντικό γιατί διώχνουμε ότι ζουζουνάκια , όπως οι κάμπιες και τα μικρά σαλιγκαράκια αλλά και χώματα και λάσπες.
– στη συνέχεια , δεν τα μουλιάζουμε αλλά τα ξεπλένουμε με άφθονο τρεχούμενο νερό , και μία και δύο φορές – με τον τρόπο αυτό διώχνουμε από τα χόρτα μας φυτοφάρμακα και εντομοκτόνα.
– αν θέλουμε τα ραντίζουμε με μπόλικο ξύδι κατά τη διάρκεια της τελευταίας πλύσης , διότι το...
read more:https://botanologia.gr/pos-na-plynome-ta-chorta-mas-kai-ta-lachanika-mas/

Παγκόσμια Ημέρα Καρδιάς - 29 Σεπτεμβρίου 2019

Παγκόσμια Ημέρα Καρδιάς
Η Παγκόσμια Ημέρα Καρδιάς καθιερώθηκε το 1999 και διοργανώνεται έκτοτε κάθε χρόνο στις 29 Σεπτεμβρίου από τη Διεθνή Ομοσπονδία Καρδιάς, με την υποστήριξη της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας.
Στόχος είναι η ευαισθητοποίηση του παγκόσμιου κοινού για τα καρδιαγγειακά νοσήματα, που τις τελευταίες δεκαετίες αποτελούν μάστιγα στις βιομηχανικά ανεπτυγμένες χώρες και τείνουν να μετατραπούν σε «πανδημία» για τον πλανήτη, αγγίζοντας και τους πληθυσμούς των αναπτυσσόμενων χωρών.

Η έκθεση σε υψηλό επίπεδο θορύβου σε τακτική βάση μπορεί να καταστεί ολέθρια για το καρδιαγγειακό σύστημα, σύμφωνα με νέα έρευνα.

Στατιστικά Στοιχεία:
– Ένας στους δέκα άνδρες, ηλικίας 50-59 ετών, έχει «σιωπηλή» στεφανιαία νόσο και κινδυνεύει να πάθει έμφραγμα χωρίς καμία προειδοποίηση. Αντίθετα, οι γυναίκες είναι περισσότερο τυχερές, καθώς το καρδιακό επεισόδιο συνήθως «προειδοποιεί» με πόνο στο στήθος.
– Μείωση του κινδύνου εμφάνισης καρδιαγγειακής νόσου κατά 20-25% μπορεί να επιτευχθεί εάν κάποιος ακολουθεί σταθερά τους κανόνες της μεσογειακής διατροφής, ενώ ελάττωση του βάρους κατά 5% επιτυγχάνει 30% μείωση του ενδοκοιλιακού λίπους που θεωρείται και το πλέον επικίνδυνο.
– Η καρδιαγγειακή νόσος παραμένει η κύρια αιτία θνησιμότητας στον κόσμο, καθώς ένας στους τρεις θανάτους παγκοσμίως οφείλεται σε καρδιακή νόσο και αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο.
– Τα καρδιαγγειακά νοσήματα αναμένεται έως το 2010 να αποτελούν την κύρια αιτία θνησιμότητας στις αναπτυσσόμενες χώρες.
– Πρώτη αιτία θανάτου από καρδιά των νέων ηλικίας κάτω των 35 ετών στην Ελλάδα είναι σήμερα η καρδιακή ανεπάρκεια, που οφείλεται στη β-Μεσογειακή αναιμία, ενώ κάθε χρόνο γεννιούνται στη χώρα μας περίπου 1.200 παιδιά με παθήσεις της καρδιάς.
– Σημαντικά μειωμένος εμφανίζεται ο κίνδυνος ανάπτυξης στεφανιαίας νόσου σε όσους καταναλώνουν 1-2 φλιτζάνια καφέ την ημέρα, ενώ, αντίθετα, εμφανίζεται αυξημένος σε όσους καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες.
– Σε 20 εκατομμύρια ανθρώπους στερούν κάθε χρόνο τη ζωή τα καρδιαγγειακά νοσήματα, ενώ μέχρι το 2025 οι επιστήμονες εκτιμούν ότι οι θάνατοι από τις παθήσεις της καρδιάς θα ξεπερνούν τα 25 εκατομμύρια ετησίως!
– Μόνο στη χώρα μας, κάθε χρόνο καταγράφονται περισσότερα από 15.000 νέα περιστατικά στεφανιαίας νόσου, πολλά από τα οποία αποβαίνουν μοιραία για τον ασθενή.
– Όπως δείχνουν οι στατιστικές σε παγκόσμιο επίπεδο, σημειώνεται μία καρδιακή προσβολή κάθε 4 δευτερόλεπτα και ένα εγκεφαλικό επεισόδιο κάθε 5 δευτερόλεπτα.
Αντιλαμβανόμενοι τον καθοριστικό ρόλο της καρδιά για τη ζωή όλων των ζώντων οργανισμών πάνων στον πλανήτη στις 29 Σεπτεμβρίου, οργανισμοί από όλο τον κόσμο ενώνουν τις φωνές και τις δυνάμεις τους για να υπενθυμίσουν σε όλους την παγκόσμια ανάγκη για τη φροντίδα της καρδιάς!

Οι επιστήμονες εντοπίζουν έναν πιθανό μηχανισμό πίσω από τη χρόνια έκθεση στο θόρυβο και τον αυξημένο καρδιαγγειακό κίνδυνο.
Τα υψηλά επίπεδα περιβαλλοντικού θορύβου – όπως ο θόρυβος των αυτοκινητοδρόμων – φαίνεται να πυροδοτούν τον καρδιακό κίνδυνο διεγείροντας τη δραστηριότητα της αμυγδαλής, μιας περιοχής του εγκεφάλου που εμπλέκεται στην αντίδραση του στρες, η οποία με τη σειρά της πυροδοτεί φλεγμονή των αρτηριών.

Τα καρδιαγγειακά νοσήματα αποτελούν την πρώτη αιτία θανάτου στις ανεπτυγμένες χώρες και, κατά συνέπεια, είναι επιτακτική η συστηματική εξάλειψη των παραγόντων κινδύνου που οδηγούν σε αυτά.
Παχυσαρκία
Κάπνισμα
Αρτηριακή υπέρταση
Σακχαρώδης διαβήτης-Μεταβολικό σύνδρομο
περιβαλλιντική μόλυσνη
ατμοσφαιρική ρύπανση
ηχορύπανση είναι από της κυριότερες αιτίες καρδιακών παθήσεων.
Σύμφωνα με τα ευρήματα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας , η ηχορύπανση (o θόρυβος) είναι η δεύτερη μεγαλύτερη περιβαλλοντική αιτία προβλημάτων υγείας, αμέσως μετά την επίδραση της ποιότητας του αέρα (σωματιδιακή ύλη).
Oι ερευνητές εκτιμούν ότι η ρύπανση συνέβαλε σε 3,2 εκατομμύρια νέα περιστατικά διαβήτη παγκοσμίως το 2016, που αντιπροσωπεύει περίπου το 14% όλων των νέων περιπτώσεων διαβήτη παγκοσμίως το συγκεκριμένο χρόνο. 
Πάνω από 55dB μακροπρόθεσμη μέση έκθεση, ο θόρυβος μπορεί να προκαλέσει αυξημένη αρτηριακή πίεση και να οδηγήσει σε ισχαιμική καρδιακή νόσο.
Ναι ο σακχαρώδης διαβήτης-μεταβολικό σύνδρομο να μειωθεί , αλλά πως όταν η ατμοσφαιρική ρύπανση είναι από τις κύριες αιτίες του διαβήτη;
Όταν ακόμα και τα χαμηλά επίπεδα μόλυνσης έχουν συνδεθεί με αυξημένο κίνδυνο διαβήτη , ακόμη και σε επίπεδα που θεωρούνται ασφαλή;

Ο θόρυβος καταστρέφει τις ζωές μας και είναι από τις σοβαρότερες αιτίες καρδιακών παθήσεων Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας δηλώνει ότι η κύρια αιτία θανάτων από 3.000 καρδιακές παθήσεις οφειλόταν σε υπερβολικό θόρυβο.

Ο dr Doug Brugge, Καθηγητής Δημόσιας Υγείας και Κοινωνικής Ιατρικής,στο νέο του βιβλίο «Σωματίδια στον αέρα: Ο πιο θανατηφόρος ρύπος είναι αυτός που αναπνέουμε κάθε μέρα» μας λέει κάτι διαφορετικό.*
Στην πραγματικότητα, επισημαίνει ότι τρεις από τις δέκα κορυφαίες αιτίες της κακής υγείας και του θανάτου παγκοσμίως οφείλονται σε σωματιδιακή ύλη.
Σε ερώτηση πώς τα σωματίδια επηρεάζουν την ανθρώπινη υγεία ο καθηγητής είπε:
Doug Brugge: Υπάρχουν σοβαρά αναπνευστικά προβλήματα, όπως το άσθμα, η χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια και ο καρκίνος του πνεύμονα, αλλά οι καρδιαγγειακές επιδράσεις – κυρίως καρδιακές προσβολές και εγκεφαλικά επεισόδια – είναι τα πιό συχνότερα και τα πιό επικίνδυνα.
Ναι να ασκηθούμε – ναι , αλλά πως , μέσα σε μια πόλη σαν την Αθήνα που η ηχορύπανση , η οποία είναι από τις κύριες αιτίες αυξημένης αρτηριακής πίεσης , η οποία οδηγεί σε ισχαιμική καρδιακή νόσο ,  είναι ανεξέλεγκτη και τα 55dB που δίνει σαν όριο ο Παγκόσμιος Οργανισμός  Υγείας είναι άπιαστο όνειρο , γιατί παντού βασιλεύει η ασυδοσία;

Και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας κατέληξε στο συμπέρασμα ότι 340 εκατομμύρια κάτοικοι της Δυτικής Ευρώπης , χάνουν εκατομμύρια χρόνια υγιεινής ζωής κάθε χρόνο λόγω του θορύβου,και επισήμανε  ότι η κύρια αιτία θανάτων από 3.000 καρδιακές παθήσεις οφειλόταν σε υπερβολικό θόρυβο.
Τα επίπεδα θορύβου 60 dB και άνω συνδέονται με υψηλότερο κίνδυνο εμφράγματος του μυοκαρδίου
Ναι λοιπόν , να αδυνατίσουμε , να κόψουμε το κάπνισμα , να ασκηθούμε , να εξισορροπήσουμε τη χοληστερίνη και τα τριγλυκερίδια αλλά για όλους του άλλους παράγοντες τι γίνεται;
Τι γίνεται με την καθημερινή πίεση που δέχεται ο σημερινός άνθρωπος των πολύβουων πόλεων;
Η καθημερινή πίεση , το συνεχόμενο στρες και άγχος , τα τοξικά αέρια από τόσους diesel κινητήρες γύρω μας – αυτά δεν επηρεάζουν την καρδιά;
Τι γίνεται με τους δύο κυριότερους παράγοντες καρδιακών παθήσεων – σύμφωνα πάντα με τον παγκόσμιο οργανισμό υγείας και τους ερευνητές, την ηχορύπανση και την ατμοσφαιρική ρύπανση;

 Για να δούμε

ntina

Αναφορές και πηγές πληροφόρησης:
world heart day
moh.gov.gr
https://www.heart.org/
healthland
https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0735109717419309
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3971384/
https://www.the-hospitalist.org/hospitalist/article/122082/cardiology/heart-disease-linked-loud-noise
https://www.health.harvard.edu/heart-health/traffic-noise-linked-to-higher-heart-disease-risk
http://www.onlinejacc.org/content/71/6/688
https://time.com/5135279/noise-pollution-increases-heart-risk/
https://www.medicalnewstoday.com/articles/323604.php
https://www.medicalnewstoday.com/articles/320882.php
* https://newsroom.heart.org/news/chronic-exposure-to-excess-noise-may-increase-risk-for-heart-disease-stroke?preview=36f4

Μουσταλευριά – ένα ενεργειακό , παραδοσιακό ελληνικό γλύκισμα

 

Μουσταλευριά – μούστος – σταφύλι

Αυτή η εποχή είναι η εποχή του τρύγου των αμπελιών ,
του μούστου ,
του πετιμεζιού ,
της μουσταλευριάς.
Τον προηγούμενο αιώνα , τον 20ο , γιατί ναι μην το ξεχνάμε , εδώ και κάποια χρόνια διανύουμε τον 21ο , σε πάρα πολλά σπίτια της ελληνικής επαρχίας τρυγούσαν , πατούσαν τα σταφύλια για να ετοιμάσουν το κρασί , «έκοβαν» το μούστο για να φτιάξουν πετιμέζι και μουσταλευριά και διάφορα άλλα γλυκίσματα που ήταν τα δικά τους «snacks» για όλη την περίοδο του χειμώνα.
Κάθε χρόνο λοιπόν αυτή την εποχή προσπαθώ να ξεκλέψω χρόνο και να κάνω τη δική μου μουσταλευριά , με μούστο που κάνω μόνη μου
Και σας περιγράφω πως
– Αγοράζω από τη λαϊκή αγορά της περιοχής μου 7 με 10 κιλά ώριμα και ζουμερά σταφύλια , όπως είναι ο ροδίτης και το μοσχοφίλερο ,και ξεκινώ τη διαδικασία.
– Πλένω τα σταφύλια πάρα πολύ καλά και τα αφήνω να στραγγίξουν τελείως.
– Παίρνω ένα μεγάλο σουρωτήρι που έχω ειδικά για αυτή τη διαδικασία και το οποίο το τοποθετώ σε ένα αντίστοιχα μεγάλο μπωλ ή κατσαρόλα
– Ρίχνω μέσα τα σταφύλια μου και τα στύβω με τα χέρια μου ώστε να λιώσουν οι ρώγες και να πέσει από το σουρωτήρι μόνο ο χυμός , χωρίς τις φλούδες , μικρά κοτσανάκια και κουκούτσια που υπάρχουν πάντα στα σταφύλια ,αυτός είναι και ο...

read more:https://botanologia.gr/moystaleyria-ena-energeiako-paradosiako-elliniko-glykisma/