“Το αυγό” - Ένα παγκάκι σε κάποιο δρόμο. Νύχτα. Μπαίνουν ο Λουκάς και ο Σόλων.

Εκείνος κι εκείνος ήταν ο τίτλος μιας σατιρικής τηλεοπτικής σειράς, που προβλήθηκε στο ΕΡΤ από τις 19 Ιουνίου 1972 έως τις 9 Φεβρουαρίου 1974.
Πρωταγωνιστές της σειράς ήταν ο Βασίλης Διαμαντόπουλος και ο Γιώργος Μιχαλακόπουλος.
Η σειρά “Εκείνος και εκείνος” ξαναγυρίστηκε το 1989, με σκηνοθέτη τον Κώστα Κουτσομύτη, διότι η αρχική σειρά δεν είχε διασωθεί, παρά μόνο ένα απόσπασμα από το επεισόδιο “Το αυγό”.

Ένα παγκάκι σε κάποιο δρόμο. Νύχτα. Μπαίνουν ο Λουκάς και ο Σόλων.
ΣΟΛΩΝ: Που πας, Λουκά;
ΛΟΥΚΑΣ: Στο παγκάκι, να καθίσω.
ΣΟΛΩΝ: Πρέπει πρώτα να σκεφτούμε.
ΛΟΥΚΑΣ: Δεν μπορούμε να σκεφτούμε καθισμένοι;
ΣΟΛΩΝ: Το θέμα επείγει, Λουκά. Πρέπει να αντιμετωπίσουμε το μέλλον.
ΛΟΥΚΑΣ: Το μέλλον;
ΣΟΛΩΝ: Το μέλλον.
ΛΟΥΚΑΣ: Καλά, για στάσου, θα έχουμε και μέλλον;
            Ο Σόλων βγάζει μια εφημερίδα
ΣΟΛΩΝ: Ξέρεις τι λέει; Η ανθρώπινη ζωή παρατείνεται.
ΛΟΥΚΑΣ: Κι εμείς, Σόλων; Παρατεινόμεθα κι εμείς;
ΣΟΛΩΝ: Αν θεωρηθούμε ότι ανήκουμε στο ανθρώπινο γένος… Κι εμείς…
ΛΟΥΚΑΣ: Δηλαδή;
ΣΟΛΩΝ: Κοίτα. Οι άνθρωποι μέχρι τώρα πέθαιναν κάπου στα εβδομήντα, βία ογδόντα. Τώρα θα πεθαίνουν κάπου στα εκατό.
ΛΟΥΚΑΣ: Μη μου κόβεις τη χολή, Σόλων. Ακόμα άλλα πενήντα χρόνια ζωής; Εγώ, Σόλων, κάνω υπομονή το πολύ άλλα δέκα χρόνια… το πολύ. Αλλά πενήντα; Ποτέ. Δεν αντέχω. Παραιτούμαι.
ΣΟΛΩΝ: Από τι παραιτείσαι;
ΛΟΥΚΑΣ: Όχι, δεν παραιτούμαι, διαμαρτύρομαι. Με ποιο δικαίωμα μου παρατείνουν τη ζωή; Με ρώτησαν αν θέλω;
ΣΟΛΩΝ: Θες δε θες, αυτοί θα την παρατείνουν. Γεγονός… Αλλά κοίτα. Αν όντως έχουμε ακόμα πενήντα χρόνια ζωής, τότε έχουμε και τεράστια περιθώρια.
ΛΟΥΚΑΣ: Για ποιο πράγμα περιθώρια;
ΣΟΛΩΝ: Σε πενήντα χρόνια μπορούμε να γίνουμε ό,τι θέλουμε.
ΛΟΥΚΑΣ: Ό,τι θέλουμε;
ΣΟΛΩΝ: Τα πάντα!
ΛΟΥΚΑΣ: Περιπτεράδες μπορούμε;
ΣΟΛΩΝ: Βεβαίως.
ΛΟΥΚΑΣ: Να πουλάμε σουβλάκια;
ΣΟΛΩΝ: Και σουβλάκια και ζωγράφοι και σταρ.
ΛΟΥΚΑΣ: Σταρ!
ΣΟΛΩΝ: Μπορούμε να γίνουμε ακόμα και Κολόμβοι. Κάπου θα υπάρχει μία ακόμα Αμερική.
ΛΟΥΚΑΣ: Όχι Κολόμβοι, Σόλων, με πιάνει η θάλασσα.
ΣΟΛΩΝ: Λουκά, μωρό μου, ό,τι θέλουμε μπορούμε να γίνουμε.
ΛΟΥΚΑΣ: Για κάτσε όμως. Πως θα αρχίσουμε; Πες ότι θέλω να γίνω φιστικάς. Με τι κεφάλαιο; Πως;
ΣΟΛΩΝ: Είσαι αγράμματος. Όλα θέλουν οργάνωση. Πρώτα θα βρούμε το τι και μετά, στην επόμενη σύσκεψη το πως… Τώρα μας λείπει το τι.
ΛΟΥΚΑΣ: Και καλά, ο δικαστής ήθελε να γίνει δικαστής και έγινε. Αλλά ο λούστρος;
ΣΟΛΩΝ: Τι ο λούστρος;
ΛΟΥΚΑΣ: Ο λούστρος, Σόλων, λούστρος ήθελε να γίνει; Τόσο κορόιδο ήταν; Γιατί δε διάλεξε να πάει, ας πούμε, στη λεγεώνα των ξένων και έγινε λούστρος;
ΣΟΛΩΝ: Αυτό σου λέω τόση ώρα. Το παν είναι θέμα οργάνωσης. Αν πάρουμε λάθος απόφαση τώρα…
ΛΟΥΚΑΣ: Ξέρεις τι θα ήταν ωραία; Να ήμασταν φίδια.
ΣΟΛΩΝ: Φίδια; Τι φίδια;
ΛΟΥΚΑΣ: Φίδια. Κανονικά φίδια. Εκατό τοις εκατό φίδια… Οκτώ μήνες ξάπλα. Να τρελαθούμε στον ύπνο.
ΣΟΛΩΝ: Εννοείς τη χειμερία νάρκη;
ΛΟΥΚΑΣ: Ναι, ναι, χειμερία… Οκτώ μήνες ξάπλα, χειμερία, και τους άλλους τέσσερις, τους καλοκαιρινούς θα παραθερίζουμε στα πάρκα… Ούτε νοίκι ούτε ρούχα ούτε…
ΣΟΛΩΝ: Καφέ.
ΛΟΥΚΑΣ: Καφέ;
ΣΟΛΩΝ: Οκτώ μήνες χωρίς καφέ; Αδύνατον.
ΛΟΥΚΑΣ: Αλήθεια, αδύνατον… Είδες; Στο είπα: Δεν μπορούμε να γίνουμε ό,τι θέλουμε.
ΣΟΛΩΝ: Μπορούμε, Λουκά, μωρό μου. Μπορούμε… Αρκεί να μπούμε.
ΛΟΥΚΑΣ: Που;
ΣΟΛΩΝ: Στο σύστημα, δεν ξέρω, αλλά κάπου πρέπει να μπούμε. Χαρά και εργασία, ωράριο, αλλά κάπου να μπούμε.
ΛΟΥΚΑΣ: Που;
ΣΟΛΩΝ: Στο σύστημα, στο είπα.
ΛΟΥΚΑΣ: Τι είναι αυτό, ουζάδικο;
ΣΟΛΩΝ: Το σύστημα; Όχι. Αυγό.
ΛΟΥΚΑΣ: Αβγό ή αυγό;
ΣΟΛΩΝ: Αυγό. Μην γίνεσαι χυδαίος.
ΛΟΥΚΑΣ: Αυγό;
ΣΟΛΩΝ: Αυγό, ναι, αυγό, με ζάλισες… Όταν μπεις εκεί μέσα… πάει, τα ‘χεις όλα.
ΛΟΥΚΑΣ: Καλά. Και θα μας χωράει;
ΣΟΛΩΝ: Μέχρι να μπεις είναι το ζόρι. Μετά δεν το καταλαβαίνεις καν ότι είσαι μέσα.
ΛΟΥΚΑΣ: Κατάλαβα.... Θα χωράμε και οι δύο στο αυγό, Σόλων;
ΣΟΛΩΝ: Οι δυο; Όχι, ο καθένας θα έχει το δικό του… Και πάψε να σκέφτεσαι σαν υπανάπτυκτος.
ΛΟΥΚΑΣ: Μόνος δηλαδή; Μόνος… Όχι, Σόλων, όχι μόνος, δε γίνεται αυτό, Σόλων, δεν αντέχεται η ζωή μόνος, σε παρακαλώ, Σόλων, όχι.
ΣΟΛΩΝ: Θες να μην μπούμε; Αυτό προτείνεις;
ΛΟΥΚΑΣ: Να μην μπούμε.
ΣΟΛΩΝ: Να μείνουμε έξω;
ΛΟΥΚΑΣ: Έξω.
ΣΟΛΩΝ: Καλά, έξω… Όσο ελπίζουμε, όσο αντέχουμε, όσο μπορούμε… Έξω…

...αυτά έγραφε τότε ο κώστας μουρσελάς και οι δύο αξεπέραστοι ηθοποιοί μας, ο Βασίλης Διαμαντόπουλος και ο Γιώργος Μιχαλακόπουλος, το ερμήνευσαν ανεπανάληπτα...

για να θυμηθούν οι παλιοί και να μάθουν οι νεότεροι

Εκείνος κι εκείνος ήταν ο τίτλος μιας σατιρικής τηλεοπτικής σειράς, που προβλήθηκε στο ΕΙΡΤ από τις 19 Ιουνίου 1972 έως τις 9 Φεβρουαρίου 1974.

Το σενάριο ήταν του Κώστα Μουρσελά, ενώ πέρασαν τρεις σκηνοθέτες και δύο τηλεσκηνοθέτες από τη σειρά. Η σειρά ήταν σατυρική, σε μορφή βίντεο, και ολοκληρώθηκε σε δύο κύκλους με 103 δεκαπεντάλεπτα επεισόδια.

Ημέρα προβολής ήταν στον πρώτο κύκλο η Δευτέρα και στον δεύτερο το Σάββατο.

Πρωταγωνιστές της σειράς ήταν ο Βασίλης Διαμαντόπουλος και ο Γιώργος Μιχαλακόπουλος.

Ο Λουκάς (Βασίλης Διαμαντόπουλος) και ο Σόλων (Γιώργος Μιχαλακόπουλος) είναι δύο απλοί άνθρωποι, που σατιρίζουν τα κακώς κείμενα της κοινωνίας και προσπαθούν με σχόλια, απόψεις, συζητήσεις να κατανοήσουν τον παραλογισμό και τον προβληματισμό της σημερινής κοινωνίας.

Είναι σαν δύο κλασικοί «Ρωμιοί», που προσπαθούν να καταλάβουν την κοινωνία των τελευταίων χρόνων της Χούντας.

Ηθοποιοί: Βασίλης Διαμαντόπουλος (Λουκάς), Γιώργος Μιχαλακόπουλος (Σόλων), Νίκος Κούρος, Ελπίδα Μαζαράκη, Βάντα Καρακατσάνη, Στέλιος Λιονάκης, Δημήτρης Μπικηρόπουλος, Βασίλης Τσιβιλίκας, Άννα Κυριακού, Τζούλια Αργυροπούλου.
Σενάριο: Κώστας Μουρσελάς
Σκηνοθεσία: Κωστής Ζώης (15 επεισόδια), Βασίλης Διαμαντόπουλος (43 επεισόδια), Φώτης Λαζαρίδης (45 επεισόδια)
Τηλεσκηνοθεσία: Βασίλης Βλαχοδημητρόπουλος (52 επεισόδια), Μιχάλης Παπανικολάου (51 επεισόδια)
Παραγωγός: Νίκος Νικολαρέας
Εταιρεία παραγωγής: Τομή (78 επεισόδια), T.V.-R.C. (25 επεισόδια)
Μουσική: Κωστής Ζώης
Σκηνικά: Μανώλης Μαριδάκις
Φωτογραφία: Γιώργος Μακρινός
Μουσική τίτλων: “Baba O’ Riley” του ροκ συγκροτήματος “The Who” του 1971.

Η σειρά “Εκείνος και εκείνος” ξαναγυρίστηκε το 1989, με σκηνοθέτη τον Κώστα Κουτσομύτη, διότι η αρχική σειρά δεν είχε διασωθεί, παρά μόνο ένα απόσπασμα από το επεισόδιο “Το αυγό”.

Δεκατρία από τα σενάρια του Κώστα Μουρσελά ξαναμεταφέρθηκαν από την ΕΤ2, στην τηλεόραση με το αρχικό δίδυμο (Βασίλης Διαμαντόπουλος και Γιώργος Μιχαλακόπουλος), αλλά με άλλους συμπρωταγωνιστές (Μαρί Κωνσταντάτου, Τάσος Κωστής, Σταμάτης Τζελέπης, Τίμος Περλέγκας, Δημήτρης Κατσιμάνης, Χρήστος Κόκκινος και Τσιμάρας Τζανάτος) και σκηνογράφο (Μικές Καραπιπέρης). Το πρώτο επεισόδιο προβλήθηκε στις 9 Μαρτίου 1989 με ημέρα προβολής Πέμπτη. Η σειρά ολοκληρώθηκε σε 13 ημίωρα επεισόδια.

Το ριμέικ ήταν αξιόλογο, αλλά πάντως όχι τόσο επίκαιρο όσο το αρχικό έργο. Επαναπροβλήθηκε από την ΕΤ2 το 1990, το 1991, το 1992 και το 1999. Επίσης, το ριμέικ είναι το μόνο που διασώζεται.

Λίστα επεισοδίων του ριμέικ
1. Στάση λεωφορείου
2. Το αυγό
3-4. Ταυτότητα
5. Ο τροχός
6. Μια δουλειά αλλιώτικη από τις άλλες
7. Η σφραγίδα
8. Τα δόντια
9. Ελένη
10-11. Ο θαυμαστός κύριος Κλήμης
12-13. Συζήτηση περί παραλόγου

Η αρχική σειρά δεν λογοκρίθηκε από τη δικτατορία, γιατί όλα μέσα στο σίριαλ ήταν υπαινιγμοί και τίποτα δεν λεγόταν ευθέως. Κατά συνέπεια, οι δικτάτορες δεν μπορούσαν να εντοπίσουν την παρωδία.
Το ριμέικ κυκλοφόρησε σε 10 DVD από τη Ραδιοτηλεόραση τον Αύγουστο του 2008.
Ο Γιώργος Μιχαλακόπουλος ως Σόλων, ξεχώριζε από τα γυαλιά του.

el.wikipedia.org
kanali.wordpress.com

το άρθρο είχα αναρτήσει τον μάρτιο του 2022 - https://taneatisgaleras.blogspot.com/2022/03/blog-post_56.html

Τα σημάδια που δείχνουν ότι είστε πολύ πιο έξυπνοι από όσο νομίζετε!

-. δεν αισθάνονται ποτέ την ανάγκη να αποδείξουν στους άλλους πόσο έξυπνοι είναι

Οι έξυπνοι άνθρωποι γνωρίζουν ότι οι πράξεις τους μιλούν πιο δυνατά από τα λόγια τους. 
Δεν καυχιόνται για τα επιτεύγματά τους ή δεν επιδεικνύουν τις γνώσεις σας. 
αφήνουν τη δουλειά τους και τα αποτελέσματά τους να δείξουν την ικανότητα και τις ικανότητές τους
Επίσης, δεν αισθάνονται να απειλούνται από τις γνώμες ή τις κρίσεις των άλλων ανθρώπων. Έχουν εμπιστοσύνη στις ικανότητές τους και δεν χρειάζονται εξωτερική επικύρωση.
-. διαβάζουν πολύ και εξακολουθούν να μαθαίνουν συνεχώς. 
Οι έξυπνοι άνθρωποι έχουν δίψα για γνώση και περιέργεια για τον κόσμο. 
τους αρέσει να διαβάζουν βιβλία, άρθρα, ιστολόγια ή οτιδήποτε μπορεί να διευρύνει τους ορίζοντές τους και να αμφισβητούν τις προοπτικές τους
Είναι πάντα ανοιχτοί σε νέες ιδέες και εμπειρίες. 
Δεν συμβιβάζεστε με αυτά που ήδη γνωρίζετε, αλλά επιδιώκετε να βελτιώνεστε και να αναπτύσσεστε.
-. οι έξυπνοι άνθρωποι δεν φοβούνται ή ντρέπονται να σας πουν όταν δεν ξέρουν κάτι. 
Οι ευφυείς άνθρωποι καταλαβαίνουν ότι δεν έχουν όλες τις απαντήσεις και ότι πάντα υπάρχει κάτι να μάθουν από τους άλλους. 
δεν είναι ούτε περήφανοι ούτε πεισματάρηδες, ώστε να μην παραδεχτούν όταν κάνουν λάθος ή όταν χρειάζονται βοήθεια. 
είναι πρόθυμοι να κάνουν ερωτήσεις και να μάθουν από τα λάθη τους. 
σέβονται την πείρα και τις απόψεις των άλλων ανθρώπων, ακόμη και αν διαφωνούν μαζί τους.
-. είναι ανεξάρτητοι. 
Παίρνουν αποφάσεις ανεπηρέαστοι από την κοινωνική πίεση ή τις προσδοκίες. 
Οι έξυπνοι άνθρωποι έχουν ισχυρή αίσθηση του εαυτού τους και σαφές όραμα για το τι θέλουν στη ζωή. 
Δεν αφήνουν τους άλλους να υπαγορεύουν τις επιλογές τους ή να επηρεάζουν τις αξίες τους. Δεν επηρεάζονται εύκολα από τις τάσεις, τις μόδες ή την πίεση των συνομηλίκων. 
Σκέφτονται για τον εαυτό τους και ακολουθούν το δικό τους μονοπάτι.
-. επικοινωνούν με σαφήνεια. 
Δεν τους βλέπετε να χρησιμοποιούν βαρύγδουπες λέξεις και ατέρμονες προτάσεις
Καταλαβαίνεις ακριβώς τι προσπαθούν να πουν. 
Οι έξυπνοι άνθρωποι ξέρουν πώς να εκφράζονται αποτελεσματικά και αποδοτικά.
 Δεν χρησιμοποιούν αργκό,  ή δυσνόητες λέξεις για να εντυπωσιάσουν ή να μπερδέψουν τους άλλους. 
Χρησιμοποιούν απλή και ακριβή γλώσσα που ο καθένας μπορεί να καταλάβει. 
Ξέρουν επίσης πώς να ακούνε ενεργά και με ενσυναίσθηση, χωρίς να διακόπτουν ή να κρίνουν.
-. είναι απλοί. 
Φαίνεται να επιλέγουν τα υλικά πράγματα με βάση τις εγγενείς ιδιότητες και τη λειτουργικότητα, σε αντίθεση με την εικόνα ή το κύρος που πρόκειται να προβάλουν. 
Οι έξυπνοι άνθρωποι δεν είναι υλιστές ή επιφανειακοί. 
Δεν τους ενδιαφέρει να έχουν τα τελευταία gadgets, τα πιο φανταχτερά ρούχα ή τα πιο ακριβά αυτοκίνητα. 
Εκτιμούν την ποιότητα έναντι της ποσότητας και την ουσία έναντι του στυλ. 
Εκτιμούν τα πράγματα που έχουν μεγαλύτερη σημασία στη ζωή, όπως η υγεία, η ευτυχία και οι σχέσεις.
-. έχουν καλή αίσθηση του χιούμορ. 
Οι έξυπνοι άνθρωποι μπορούν να γελούν με τον εαυτό τους και με τους παραλογισμούς της ζωής. 
Δεν παίρνουν τον εαυτό τους πολύ στα σοβαρά και δεν προσβάλλονται εύκολα από αστεία ή σαρκασμό. 
Μπορούν να δουν το χιούμορ σε κάθε κατάσταση και το χρησιμοποιούν για να αντιμετωπίσουν το άγχος και τις αντιξοότητες. 
Απολαμβάνουν επίσης να κάνουν τους άλλους να γελούν και να χαμογελούν με τα πνευματώδη και έξυπνα σχόλιά τους.
-. είναι ευπροσάρμοστοι. 
Οι έξυπνοι άνθρωποι μπορούν να προσαρμόζονται στις μεταβαλλόμενες συνθήκες και περιβάλλοντα χωρίς να χάνουν την ψυχραιμία ή την αυτοπεποίθησή τους. 
Μπορούν να χειριστούν την αβεβαιότητα και την ασάφεια με ευκολία και χάρη. 
Μπορούν επίσης να εναλλάσσονται μεταξύ διαφορετικών καθηκόντων, ρόλων ή προοπτικών χωρίς δυσκολία ή δισταγμό. 
Είναι ευέλικτοι και ευπροσάρμοστοι στη σκέψη και τη συμπεριφορά τους.
-. είναι δημιουργικοί. 
Οι ευφυείς άνθρωποι μπορούν να βρουν πρωτότυπες και καινοτόμες λύσεις σε προβλήματα ή προκλήσεις. 
Μπορούν να σκέφτονται έξω από το κουτί και πέρα από τη συμβατική σοφία. 
Μπορούν επίσης να χρησιμοποιήσουν τη φαντασία και τη διαίσθησή τους για να δημιουργήσουν κάτι νέο ή μοναδικό από το τίποτα.
-. είναι ταπεινοί. 
Οι έξυπνοι άνθρωποι δεν αφήνουν την ευφυΐα τους να τους πάρει τα μυαλά. 
Δεν νομίζουν ότι είναι καλύτεροι από οποιονδήποτε άλλο ή ότι περιφρονούν τους άλλους που έχουν λιγότερες γνώσεις ή ικανότητες από αυτούς. 
Αναγνωρίζουν τους περιορισμούς και τις αδυναμίες τους και προσπαθούν να τις ξεπεράσουν. Αναγνωρίζουν επίσης τις δυνάμεις και τα ταλέντα τους και τα χρησιμοποιούν για καλούς σκοπούς....

κείμενο και επιμέλεια κειμένου:ntina

πες το με μια φωτογραφία - η Margaret Bourke-White φωτογραφίζεται και φωτογραφίζει, 1934!

Η Margaret Bourke-White, φωτογράφος του περιοδικού LIFE, τραβάει φωτογραφία από έναν από τους γερανούς στον 61ο όροφο του κτιρίου Chrysler. 

Νέα Υόρκη, ΗΠΑ. 1934.

Η Margaret Bourke-White ήταν Αμερικανίδα φωτογράφος και documentary photographer

Ήταν αναμφισβήτητα περισσότερο γνωστή ως η πρώτη ξένη φωτογράφος που της επετράπη να τραβήξει φωτογραφίες της σοβιετικής βιομηχανίας στο πλαίσιο του πρώτου πενταετούς σχεδίου των Σοβιετικών, ως η πρώτη Αμερικανίδα πολεμική φωτορεπόρτερ/war photojournalist και για τη λήψη της φωτογραφίας της κατασκευής του φράγματος Fort Peck που έγινε και εξώφυλλο του πρώτου τεύχους του περιοδικού Life!!!

κείμενο και επιμέλεια κειμένου:ntina

Βιοκεντρισμός: Η θεωρία που θεωρεί ότι ο θάνατος δεν είναι το τέλος

Ο χωροχρόνος είναι κατασκεύασμα του νου

Φοβόμαστε το θάνατο. 
Τον φοβόμαστε γιατί βλέπουμε ότι εκείνοι που πεθαίνουν εξαφανίζονται και δεν επιστρέφουν ποτέ ξανά, φοβόμαστε επειδή δεν ξέρουμε τι συμβαίνει "εκεί", κυρίως επειδή φοβόμαστε ότι δεν έχουμε πια καμιά σχέση με το σώμα μας, το οποίο πεθαίνει.
Ωστόσο, μια νέα επιστημονική θεωρία επιβεβαιώνει παλαιότερες θεωρίες σύμφωνα με τις οποίες ο θάνατος δεν είναι το τέλος όπως εμείς το πιστεύουμε.
Η καινούργια προσέγγιση στο μεγαλύτερο φόβο του ανθρώπου λέγεται Βιοκεντρισμός, και προέρχεται τόσο από το χώρο της κβαντοφυσικής και της θεωρίας των παράλληλων συμπάντων, όσο και από τον ίδιο τον Αϊνστάιν. 
Προτάθηκε το 2007 από τον Αμερικανό Robert Lanza.
Όπως λέει και η λέξη βιοκεντρισμός, η ζωή και η βιολογία είναι κεντρικής σημασίας στο είναι, την πραγματικότητα, και το σύμπαν – μάλλον η ζωή δημιουργεί το σύμπαν.
Η θεωρία αυτή υποστηρίζει ότι οι τρέχουσες θεωρίες του φυσικού κόσμου δεν λειτουργούν, και μπορεί ποτέ να μην λειτουργήσουν, μέχρι αυτές να ευθύνονται εξ ολοκλήρου για τη ζωή και συνείδηση.
Ο Lanza υποστηρίζει ότι η υπεροχή της συνείδησης είναι χαρακτηριστική στο έργο του Ντεκάρτ, του Καντ, του Λάιμπνιτς, του Μπέρκλεϋ, του Σοπενχάουερ και του Μπερξόν. 
Ο ίδιος το βλέπει ως υποστήριξη του κεντρικού ισχυρισμού ότι αυτό που ονομάζουμε χώρος και χρόνος είναι μορφές της αντίληψης της αίσθησης των ζώων, και όχι εξωτερικά φυσικά αντικείμενα.
Ο Lanza υποστηρίζει ότι ο βιοκεντρισμός προσφέρει μια άλλη ματιά σε πολλά μεγάλα παζλ της επιστήμης, συμπεριλαμβανομένης της Αρχής της Αβεβαιότητας του Heisenberg, του πειράματος της διπλής σχισμής καθώς και της λεπτής ρύθμισης των δυνάμεων, των σταθερών και των νόμων που διαμορφώνουν το σύμπαν όπως το αντιλαμβανόμαστε.
Σύμφωνα με ένα άρθρο στο περιοδικό Discover με βάση το βιβλίο Lanza, ο βιοκεντρισμός προσφέρει ένα πιο ελπιδοφόρο τρόπο για να συγκεντρωθεί μαζί όλη η φυσική, καθώς οι επιστήμονες προσπαθούν να το κάνουν μετά από τις ανεπιτυχείς προσπάθειες για τις ενοποιημένες θεωρίες πεδίου του Einstein πριν 80 χρόνια.
Η θεωρία του Lanza για τον βιοκεντρισμό έχει επτά αρχές:
-. Αυτό που αντιλαμβανόμαστε ως πραγματικότητα είναι μια διαδικασία που περιλαμβάνει τη συνείδησή μας. 
Μια «εξωτερική» πραγματικότητα, αν υπήρχε, θα έπρεπε εξ ορισμού να υπήρχε στο χώρο. Αλλά αυτό δεν έχει νόημα, επειδή χώρος και ο χρόνος δεν είναι απόλυτες πραγματικότητες, αλλά τα εργαλεία του ανθρώπινου νου και των ζώων.
-. Οι εξωτερικές και εσωτερικές αντιλήψεις μας είναι άρρηκτα συνυφασμένες. 
Πρόκειται για διαφορετικές πλευρές του ίδιου νομίσματος και δεν μπορούν να διαχωριστούν το ένα από το άλλο.
-. Η συμπεριφορά των υποατομικών σωματιδίων, στην πραγματικότητα όλα τα σωματίδια και τα αντικείμενα, είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την παρουσία ενός παρατηρητή. 
Χωρίς την παρουσία ενός παρατηρητή με συνείδηση, αυτά στην καλύτερη περίπτωση υπάρχουν σε μια απροσδιόριστη κατάσταση των κυμάτων πιθανότητας.
-. Χωρίς συνείδηση, η “ύλη” κατοικεί σε μια ακαθόριστη κατάσταση των πιθανοτήτων. 
Κάθε σύμπαν που θα μπορούσε να είχε προηγηθεί της συνείδησης θα ​​υπήρχε μόνο σε μια πιθανή κατάσταση.
-. Η δομή του σύμπαντος είναι δυνατόν να εξηγηθεί μόνο μέσα από τον βιοκεντρισμό. 
Το σύμπαν είναι συντονισμένο με ακρίβεια για την ύπαρξη της ζωής, που αποκτά το νόημα της καθώς η ζωή δημιουργεί το σύμπαν. 
Το «σύμπαν» είναι απλά η πλήρης χωρο-χρονική λογική του εγώ.
-. Ο χρόνος δεν έχει πραγματική ύπαρξη έξω από την αντίληψη του ζώου. 
Είναι η διαδικασία με την οποία αντιλαμβανόμαστε τις αλλαγές στο σύμπαν.
-. Ο χώρος, όπως και ο χρόνος, δεν είναι ένα αντικείμενο ή ένα πράγμα. 
Ο χώρος είναι μια άλλη μορφή της κατανόησης της ζωικής μας κατανόησης και δεν έχει μια ανεξάρτητη πραγματικότητα. 
Μεταφέρουμε χώρο και χρόνο γύρω μας, όπως κάνουμε με τις χελώνες ή με τα κοχύλια. 
Έτσι, δεν υπάρχει μια απόλυτη αυτο-υπάρχουσα μήτρα στην οποία συμβαίνουν τα φυσικά γεγονότα ανεξάρτητα από τη ζωή.
Βιοκεντρισμός και παράλληλα σύμπαντα
Σύμφωνα με ένα από τα θεμελιώδη αξιώματα της επιστήμης,  την Αρχή του Λαβουαζιέ,  καμίας μορφής ενέργεια δεν χάνεται. 
Δεν δημιουργείται και δεν καταστρέφεται απλά υπάρχει. 
Ξεκινώντας από αυτό, και με δεδομένο ότι ο εγκέφαλος, είναι μια τεράστια γεννήτρια ενέργειας, οι επιστήμονες καλούνται να απαντήσουν στο τι γίνεται αυτή η ποσότητα ενέργειας, όταν ο εγκέφαλος σταματήσει λόγω θανάτου να λειτουργεί. 
Είναι πιθανόν να μεταβιβάζεται σε ένα παράλληλο σύμπαν;
Για τους μελετητές, η θεωρία των παράλληλων συμπάντων, είναι μια πραγματικότητα πολύ πιο αντικειμενική από αυτό που θεωρούμε πραγματικότητα δεδομένου ότι έννοιες όπως ο χώρος και ο χρόνος, θεμελιώδεις όσον αφορά την προσέγγιση μας απέναντι στην πραγματικότητα, δεν υφίστανται όπως τις αντιλαμβανόμαστε. 
Οτιδήποτε ο εγκέφαλος επεξεργάζεται και χρησιμοποιεί σαν πληροφορία, είναι απλά ένα εργαλείο κατανόησης ενός συγκεκριμένου χωροχρόνου μιας συγκεκριμένης πραγματικότητας. Κάτι που αποδεικνύεται από την ανικανότητα του εγκεφάλου, να κατανοήσει την ύπαρξη του συμπαντικού απείρου, εφ’ όσον ο προγραμματισμός του, του καθιστά κατανοητά μόνο τα πεπερασμένα σύνολα.
Σε ένα σύμπαν χωρίς χώρο και χρόνο (με τις έννοιες που εμείς τους δίνουμε) όπως στην ουσία έχει αποδειχτεί ότι είναι το σύμπαν, η έννοια του θανάτου, του τέλους, πολύ απλά δεν υφίσταται λέει ο Robert Lanza. 
Υφίσταται η εμπειρία του θανάτου, όπως τον βιώνουμε με το συγκεκριμένης λειτουργίας εγκέφαλο μας, αλλά κατά πόσο αυτή η εμπειρία, ανταποκρίνεται σε μια αντικειμενική πραγματικότητα, για την οποία δεν έχουμε εργαλεία κατανόησης;
Ο ίδιος ο Αϊνστάιν είχε παραδεχτεί με αφορμή το θάνατό ενός φίλου του, του Μπέσο: "Ο Μπέσο έφυγε από αυτόν τον παράξενο κόσμο, λίγο πριν από μένα. 
Αλλά αυτό δε σημαίνει τίποτα. 
Άνθρωποι σαν κι εμάς, γνωρίζουμε ότι ο διαχωρισμός ανάμεσα στο παρελθόν, το παρόν και το μέλλον, είναι απλά και μόνο μια πεισματάρικη ψευδαίσθηση".
Σύμφωνα με τη μελέτη των επιστημόνων, η αθανασία δεν είναι μια διαρκής ύπαρξη σε έναν κόσμο δίχως τέλος γιατί πολύ απλά σαν έννοια, κατοικεί έξω από την έννοια του χρόνου όπως τον ξέρουμε. 
Σε έναν κόσμο έξω από την αντιληπτική μας ικανότητα, κι από ότι θεωρούμε πραγματικό και μη.
Όσο δεδομένη είναι η περιορισμένη μας ικανότητα στον προσδιορισμό της πραγματικότητας άλλο τόσο είναι και η ικανότητά μας στον προσδιορισμό της μη πραγματικότητας. 
Αυτής που δεν περιορίζεται από το χώρο, το χρόνο και τους νόμους ενός χιλιοστού του σύμπαντος, αλλά επεκτείνεται σε ολόκληρη την δημιουργία και τις παράλληλες, άπειρες όπως και ο χωροχρόνος, μορφές της.
Πολλοί επιστήμονες, μεταξύ των οποίων οι φυσικοί Lawrence Krauss και ο David Lindley ή ο νομπελίστας της Ιατρικής Donnall Thomas, λένε ότι η θεωρία του βιοκεντρισμού δεν είναι μια συνεπής επιστημονική θεωρία αλλά είναι περισσότερο μια φιλοσοφία.
Ο David Thompson, ένας αστροφυσικός στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA λέει όμως ότι είναι μια “κλήση αφύπνισης”. 
Επίσης, ο καθηγητής της ιατρικής Anthony Atala δήλωσε, "Αυτή η νέα θεωρία είναι βέβαιο ότι θα φέρει επανάσταση στις αντιλήψεις μας για τους νόμους της φύσης"
Ο Richard Conn Henry, καθηγητής της Φυσικής και Αστρονομίας στο Πανεπιστήμιο Johns Hopkins, τόνισε ότι η θεωρία του Lanza είναι σύμφωνη με την κβαντική μηχανική.
Ο Ινδός συγγραφέας Deepak Chopra δήλωσε ότι "οι ιδέες του Lanza για τη φύση της συνείδησης είναι πρωτότυπες και συναρπαστικές" και ότι "η θεωρία του είναι συνεπής με τις πιο αρχαίες παραδόσεις της σοφίας του κόσμου, που λένε ότι η συνείδηση συλλαμβάνει, κυβερνά, και γίνεται ένα με τον φυσικό κόσμο. 
Είναι ο λόγος της ύπαρξής μας στην οποία η υποκειμενική όσο και η αντικειμενική πραγματικότητα έρχονται στην ύπαρξη.”

Robert Lanza Interview By Deepak Chopra

anthologion

enallaktikidrasi

“αλατόλουτρο” για το κρυολόγημα και τα προβλήματα του ανώτερου αναπνευστικού μας συστήματος!

Για τα αναλγητικά βότανα σας έχω μιλήσει, μέσα από τα άρθρα μου, πολλές φορές 
Σε αυτό μου το άρθρο θα επιλέξω κάποια από τα αναλγητικά αιθέρια έλαια βοτάνων, θαλασσινό αλάτι,
μαγειρική σόδα και άλατα epsom, για όταν πονάει όλο μας το κορμί,
όταν πονάνε οι μύες μας και οι αρθρώσεις μας, με αιτία το κρυολόγημα που ουκ ολίγες φορές μας ταλαιπωρεί τις περιόδους του χειμώνα, για να ετοιμάσω ένα ισχυρό αναλγητικό μείγμα/αλατόλουτρο για το μπάνιο μας που θα βοηθήσει στην αντιμετώπιση των λοιμώξεων του ανώτερου αναπνευστικού μας συστήματος και του κοινού κρυολογήματος,
θα ανοίξει τα ιγμόρειά μας,
θα αποσυμφορήσει τη μύτη μας, 
θα διαστείλει τους βρόγχους και θα διευκολύνει την αναπνοή μας…
Πως...

read more:https://botanologia.gr/quot-alatoloytro-quot-gia-to-kryologima-kai-ta-provlimata-toy-anoteroy-anapneystikoy-mas-systimatos/

Η ιστορία της αδιάκοπης αναζήτησης της ευτυχίας και της ολοκλήρωσης ενός τρωκτικού.

                  

                                https://www.youtube.com/@steve_cutts

Μαθαίνω - ‘’επί παντός του επιστητού’’ ή ‘’επί παντός επιστητού’’;

‘’επί παντός του επιστητού’’ ή ‘’επί παντός επιστητού’’;
‘‘Επί παντός (του) επιστητού’’: Μία από τις φράσεις με λόγια καταγωγή που χρησιμοποιούμε στην καθημερινότητά μας.
Ποια είναι όμως η σωστή δομική της εκφορά; 
‘‘επί παντός του επιστητού’’ ή 
‘‘επί παντός επιστητού’’. 
Από τη στιγμή που κάνουμε χρήση τέτοιου είδους φράσεων, καλό είναι να τις χρησιμοποιούμε και σωστά.
● Αν και τα λεξικά δεν μας δίνουν ξεκάθαρη απάντηση, πιστεύω πως σωστή είναι η έκφραση που περιέχει το άρθρο ‘‘του’’: ‘‘επί παντός του επιστητού’’.
Τη φράση αυτή τη χρησιμοποιούμε για να πούμε - και το λέμε μερικές φορές ειρωνικά ή σκωπτικά, ότι κάποιος ασχολείται με το καθετί, ότι έχει άποψη για όλα τα πράγματα, ξέρει δεν ξέρει. 
Ότι μιλάει για ολόκληρο το επιστητό, για όλα μαζί τα αντικείμενα που ο άνθρωπος μπορεί να γνωρίσει και να αποδείξει. 
Για καθετί που μπορεί να μαθευτεί, να διερευνηθεί, να διδαχθεί.
"Το επιστητόν μαθητόν, αποδεκτόν", γράφει ο Αριστοτέλης. 
Το επιστητόν διακρίνεται, μας λέει η φιλοσοφία και τα λεξικά, από το ‘‘αισθητόν’’, δηλαδή εκείνο που αισθάνεται κανείς χωρίς να είναι σε θέση να το συλλάβει και να αποδείξει την υπόστασή του και από το ‘‘δοξαστόν’’, δηλαδή εκείνο το οποίο εικάζει κανείς ότι υπάρχει.
Το επιστητό(ν) (σχετίζεται με το ρήμα ‘‘επίσταμαι’’, που σημαίνει ‘‘γνωρίζω καλά’’) είναι ουδέτερο του επιθέτου επιστητός, -ή, -ό, που σημαίνει ό,τι είναι δυνατό να ερευνήσει και να γνωρίσει, ιδίως επιστημονικά, ο άνθρωπος· αυτό που μπορεί να προσεγγίσει ο άνθρωπος μέσω της γνώσης και αποτελεί αντικείμενο της επιστημονικής έρευνας.
● Η άλλη δομή ‘‘επί παντός επιστητού’’, σημαίνει κατά λέξη, για κάθε επιστητό, σαν να είναι πολλά τα επιστητά.
● Αν ανατρέξει κανείς στα λεξικά θα προβληματιστεί: Το ΛΚΝ (Ιδρ. Τριανταφυλλίδη) είναι το μόνο που δέχεται την εκδοχή ‘‘επί παντός επιστητού’· το ΜΗΛΝΕΓ (Ηλεκτρονικό Πατάκη) δέχεται την εκδοχή ‘‘επί παντός του επιστητού’’· 
Το ΛΝΕΓ (Μπαμπινιώτη) και τη Χρηστικό της Ακαδημίας δέχονται και τις δύο εκδοχές, αφού το ‘‘του’’ το έχουν σε παρένθεση.
Όταν κάποιος λέει ‘’επί παντός επιστητού’’, χρησιμοποιεί το επίθετο. 
Όταν λέει ‘‘επί παντός του επιστητού’’, χρησιμοποιεί το ουσιαστικό (ουσιαστικοποιημένο επίθετο).
https://www.facebook.com/groups/milamesostagrafoumesosta/posts/10157413754216483/