Μια ομάδα επιστημόνων, στην οποία συμμετείχαν ειδικοί του Πανεπιστημίου της Βοστώνης, ερευνώντας τον πυθμένα της θάλασσας έκανε μια εντυπωσιακή ανακάλυψη - "πετρώματα παράγουν "οξυγόνο" σε μια περιοχή στα βάθη της θάλασσας που διερευνούσαμε για εξόρυξη"
Πάνω από 12.000 πόδια κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας, σε μια περιοχή του Ειρηνικού Ωκεανού γνωστή ως Ζώνη Clarion-Clipperton/CCZ, πετρώματα ηλικίας εκατομμυρίων ετών καλύπτουν τον πυθμένα.
Αυτοί οι σβώλοι μπορεί να φαίνονται άψυχοι, αλλά ανάμεσα στις γωνίες και τις σχισμές της επιφάνειάς τους, μικροσκοπικά θαλάσσια πλάσματα και μικρόβια έχουν δημιουργήσει το σπίτι τους, πολλά από τα οποία είναι μοναδικά και ζουν εδώ, διότι οι σβώλοι που καλύπτουν τον πυθμένα, τα πετρώματα του βυθού, που ονομάζονται πολυμεταλλικοί όζοι ή σβώλοι, παράγουν οξυγόνο!
Οι πολυμεταλλικοί όζοι, που συμπεριφέρονται όπως μια μπαταρία, αποτελούνται από σπάνια μέταλλα, όπως χαλκό,
νικέλιο,
κοβάλτιο,
σίδηρο και μαγγάνιο, γι' αυτό και οι εταιρείες ενδιαφέρονται για την εξόρυξή τους.
Η ανακάλυψη αποτελεί έκπληξη, δεδομένου ότι το οξυγόνο συνήθως δημιουργείται από τα φυτά και τους οργανισμούς, με τη βοήθεια του ήλιου και όχι από τα πετρώματα στον πυθμένα του ωκεανού.
Περίπου το ήμισυ του οξυγόνου που αναπνέουμε παράγεται κοντά στην επιφάνεια του ωκεανού, από το φυτοπλαγκτόν που φωτοσυνθέτει όπως ακριβώς τα φυτά της ξηράς.
Πάνω από 12.000 πόδια κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας, σε μια περιοχή του Ειρηνικού Ωκεανού γνωστή ως Ζώνη Clarion-Clipperton/CCZ, πετρώματα ηλικίας εκατομμυρίων ετών καλύπτουν τον πυθμένα.
Αυτοί οι σβώλοι μπορεί να φαίνονται άψυχοι, αλλά ανάμεσα στις γωνίες και τις σχισμές της επιφάνειάς τους, μικροσκοπικά θαλάσσια πλάσματα και μικρόβια έχουν δημιουργήσει το σπίτι τους, πολλά από τα οποία είναι μοναδικά και ζουν εδώ, διότι οι σβώλοι που καλύπτουν τον πυθμένα, τα πετρώματα του βυθού, που ονομάζονται πολυμεταλλικοί όζοι ή σβώλοι, παράγουν οξυγόνο!
Οι πολυμεταλλικοί όζοι, που συμπεριφέρονται όπως μια μπαταρία, αποτελούνται από σπάνια μέταλλα, όπως χαλκό,
νικέλιο,
κοβάλτιο,
σίδηρο και μαγγάνιο, γι' αυτό και οι εταιρείες ενδιαφέρονται για την εξόρυξή τους.
Η ανακάλυψη αποτελεί έκπληξη, δεδομένου ότι το οξυγόνο συνήθως δημιουργείται από τα φυτά και τους οργανισμούς, με τη βοήθεια του ήλιου και όχι από τα πετρώματα στον πυθμένα του ωκεανού.
Περίπου το ήμισυ του οξυγόνου που αναπνέουμε παράγεται κοντά στην επιφάνεια του ωκεανού, από το φυτοπλαγκτόν που φωτοσυνθέτει όπως ακριβώς τα φυτά της ξηράς.
Δεδομένου ότι ο ήλιος είναι απαραίτητος για τη φωτοσύνθεση, η διαπίστωση της παραγωγής οξυγόνου στον πυθμένα της θάλασσας, όπου δεν υπάρχει φως, ανατρέπει τη συμβατική μέχρι τώρα γνώση και σοφία.
Ήταν τόσο απροσδόκητο το γεγονός, που οι επιστήμονες που συμμετείχαν στη μελέτη,
Ήταν τόσο απροσδόκητο το γεγονός, που οι επιστήμονες που συμμετείχαν στη μελέτη,
όταν εντόπισαν για πρώτη φορά το οξυγόνο, υπέθεσαν ότι επρόκειτο για σφάλμα των αισθητήρων τους - μέχρι που οι εργαστηριακές δοκιμές απέδειξαν ότι ναι, ήταν οι πέτρες που παρήγαγαν το οξυγόνο!
"Αυτό ήταν πραγματικά περίεργο, επειδή κανείς δεν το είχε δει ποτέ πριν" λέει ο Jeffrey Marlow, βοηθός καθηγητής βιολογίας του BU College of Arts & Sciences και συν-συγγραφέας της μελέτης, η οποία δημοσιεύθηκε στο Nature Geoscience.
"4.000μ κάτω από την επιφάνεια, αυτοί οι "σβώλοι μπαταρίας" δημιουργούν οξυγόνο από το σκοτάδι
Στα κατάμαυρα βάθη του Ειρηνικού Ωκεανού, αυτό το γεγονός αψηφά όλα όσα γνωρίζουμε για τις βασικές απαιτήσεις της ζωής.
Τα τρισεκατομμύρια οζίδια/πετρώματα, τα διάσπαρτα στον βυθό της θάλασσας, που κάποτε τα εκτιμούσαν μόνο για το κοβάλτιο και το νικέλιό τους, παράγουν οξυγόνο εκεί όπου το φως του ήλιου δεν φτάνει ποτέ,
παράγουν ανιχνεύσιμο οξυγόνο χωρίς καθόλου ηλιακό φως ή μικρόβια και αμφισβητούν τις θεωρίες σχετικά με το πώς ξεκίνησε η ζωή στη Γη, που μπορεί να υπάρχει και αλλού.
Το ονομάσαμε "σκοτεινό οξυγόνο" αφού παράγεται χωρίς το φως του ήλιου.
Αυτό που παραμένει ασαφές είναι ο ακριβής μηχανισμός του, πώς συμβαίνει αυτό; και ονομάσαμε τους σβώλους αυτούς φυσικές γεωμπαταρίες, αφού
χρησιμοποιούν θαλασσινό νερό και την τάση ορυκτών για να διασπάσουν το νερό/H₂O σε υδρογόνο και οξυγόνο
Κάποια από τα συμπεράσματα δηλώνουν πως
- κάθε σβώλος σε μέγεθος πατάτας λειτουργεί σαν ένα μικροσκοπικό εργοστάσιο οξυγόνου
- θα μπορούσαν αυτές οι γεωμπαταρίες να υποστηρίξουν άγνωστα οικοσυστήματα και ίσως
"Αυτό ήταν πραγματικά περίεργο, επειδή κανείς δεν το είχε δει ποτέ πριν" λέει ο Jeffrey Marlow, βοηθός καθηγητής βιολογίας του BU College of Arts & Sciences και συν-συγγραφέας της μελέτης, η οποία δημοσιεύθηκε στο Nature Geoscience.
"4.000μ κάτω από την επιφάνεια, αυτοί οι "σβώλοι μπαταρίας" δημιουργούν οξυγόνο από το σκοτάδι
Στα κατάμαυρα βάθη του Ειρηνικού Ωκεανού, αυτό το γεγονός αψηφά όλα όσα γνωρίζουμε για τις βασικές απαιτήσεις της ζωής.
Τα τρισεκατομμύρια οζίδια/πετρώματα, τα διάσπαρτα στον βυθό της θάλασσας, που κάποτε τα εκτιμούσαν μόνο για το κοβάλτιο και το νικέλιό τους, παράγουν οξυγόνο εκεί όπου το φως του ήλιου δεν φτάνει ποτέ,
παράγουν ανιχνεύσιμο οξυγόνο χωρίς καθόλου ηλιακό φως ή μικρόβια και αμφισβητούν τις θεωρίες σχετικά με το πώς ξεκίνησε η ζωή στη Γη, που μπορεί να υπάρχει και αλλού.
Το ονομάσαμε "σκοτεινό οξυγόνο" αφού παράγεται χωρίς το φως του ήλιου.
Αυτό που παραμένει ασαφές είναι ο ακριβής μηχανισμός του, πώς συμβαίνει αυτό; και ονομάσαμε τους σβώλους αυτούς φυσικές γεωμπαταρίες, αφού
χρησιμοποιούν θαλασσινό νερό και την τάση ορυκτών για να διασπάσουν το νερό/H₂O σε υδρογόνο και οξυγόνο
Κάποια από τα συμπεράσματα δηλώνουν πως
- κάθε σβώλος σε μέγεθος πατάτας λειτουργεί σαν ένα μικροσκοπικό εργοστάσιο οξυγόνου
- θα μπορούσαν αυτές οι γεωμπαταρίες να υποστηρίξουν άγνωστα οικοσυστήματα και ίσως
να ξαναγράψουμε τους κανόνες σχετικά με το πού μπορεί να υπάρχει ζωή στο σύμπαν
Το δίλημμα της εξόρυξης βαθιάς θάλασσας
Μετά από όλα αυτά 25 χώρες απαιτούν άμεση παύση της εξόρυξης των σβώλων/οζιδίων, διότι, όπως λένε οι επιστήμονες, μπορεί να καταστραφούν ανεξερεύνητα συστήματα υποστήριξης της ζωής.
Αυτά τα "πετρώματα μπαταρίας" θα μπορούσαν να είναι:
-. κλειδί για τη μελλοντική δέσμευση του άνθρακα,
-. φυσικά εργαστήρια για τη χημεία της εξωγήινης ζωής και
είναι πιο πολύτιμα αν παραμείνουν ανέπαφα παρά αν εξορυχθούν
Θα πρέπει λοιπόν να εξορύξουμε αυτά τα θαύματα που δημιουργούν οξυγόνο;
Αστροβιολογία
Ο Jeffrey Marlow και ο συν-συγγραφέας του Peter Schroedl, διδακτορικός φοιτητής στο πρόγραμμα οικολογίας, συμπεριφοράς και εξέλιξης του Πανεπιστημίου της Βοστώνης, επικεντρώνονται ιδιαίτερα στη μελέτη μικροβίων που βρίσκονται σε ακραία περιβάλλοντα όπως στην CCZ ως πρότυπα για την εύρεση μονοκύτταρης ζωής σε άλλους πλανήτες και φεγγάρια - δεδομένου ότι οι έρημοι,
τα ηφαίστεια και οι πηγές του πυθμένα της θάλασσας είναι τα πιο παρόμοια μέρη που έχουμε με τον Άρη και τα πολλά φεγγάρια του Κρόνου.
Αυτό ονομάζεται αστροβιολογία, ένας τομέας που προσπαθεί να ενημερώσει για την αναζήτηση εξωγήινης ζωής μελετώντας τα συστήματα της Γης.
"Για παράδειγμα, το φεγγάρι του Δία,
ο Εγκέλαδος και
το φεγγάρι του Κρόνου, η Ευρώπη, είναι καλυμμένα με στρώματα πάγου, χωρίς το φως του ήλιου να φτάνει στο νερό που είναι παγιδευμένο από κάτω.
Ποιος ξέρει - αν αυτοί οι τύποι πετρωμάτων βρίσκονται κάτω από τον πάγο και παράγουν οξυγόνο, αυτό θα μπορούσε να επιτρέψει την ύπαρξη μιας πιο παραγωγικής βιόσφαιρας.
Αν δεν απαιτείται φωτοσύνθεση για την παραγωγή οξυγόνου, τότε άλλοι πλανήτες με ωκεανούς και πετρώματα πλούσια σε μέταλλα, όπως αυτοί οι όζοι, θα μπορούσαν να συντηρήσουν μια πιο εξελιγμένη βιόσφαιρα από ό,τι πιστεύαμε στο παρελθόν
Υπάρχουν πολλά ερωτήματα που πρέπει να συνεχίσουμε να θέτουμε σχετικά με το τι σημαίνει η ανακάλυψη του σκοτεινού οξυγόνου για τους εξωγήινους ωκεανούς και τους δικούς μας" λέει ο Jeffrey Marlow
Το δίλημμα της εξόρυξης βαθιάς θάλασσας
Μετά από όλα αυτά 25 χώρες απαιτούν άμεση παύση της εξόρυξης των σβώλων/οζιδίων, διότι, όπως λένε οι επιστήμονες, μπορεί να καταστραφούν ανεξερεύνητα συστήματα υποστήριξης της ζωής.
Αυτά τα "πετρώματα μπαταρίας" θα μπορούσαν να είναι:
-. κλειδί για τη μελλοντική δέσμευση του άνθρακα,
-. φυσικά εργαστήρια για τη χημεία της εξωγήινης ζωής και
είναι πιο πολύτιμα αν παραμείνουν ανέπαφα παρά αν εξορυχθούν
Θα πρέπει λοιπόν να εξορύξουμε αυτά τα θαύματα που δημιουργούν οξυγόνο;
Αστροβιολογία
Ο Jeffrey Marlow και ο συν-συγγραφέας του Peter Schroedl, διδακτορικός φοιτητής στο πρόγραμμα οικολογίας, συμπεριφοράς και εξέλιξης του Πανεπιστημίου της Βοστώνης, επικεντρώνονται ιδιαίτερα στη μελέτη μικροβίων που βρίσκονται σε ακραία περιβάλλοντα όπως στην CCZ ως πρότυπα για την εύρεση μονοκύτταρης ζωής σε άλλους πλανήτες και φεγγάρια - δεδομένου ότι οι έρημοι,
τα ηφαίστεια και οι πηγές του πυθμένα της θάλασσας είναι τα πιο παρόμοια μέρη που έχουμε με τον Άρη και τα πολλά φεγγάρια του Κρόνου.
Αυτό ονομάζεται αστροβιολογία, ένας τομέας που προσπαθεί να ενημερώσει για την αναζήτηση εξωγήινης ζωής μελετώντας τα συστήματα της Γης.
"Για παράδειγμα, το φεγγάρι του Δία,
ο Εγκέλαδος και
το φεγγάρι του Κρόνου, η Ευρώπη, είναι καλυμμένα με στρώματα πάγου, χωρίς το φως του ήλιου να φτάνει στο νερό που είναι παγιδευμένο από κάτω.
Ποιος ξέρει - αν αυτοί οι τύποι πετρωμάτων βρίσκονται κάτω από τον πάγο και παράγουν οξυγόνο, αυτό θα μπορούσε να επιτρέψει την ύπαρξη μιας πιο παραγωγικής βιόσφαιρας.
Αν δεν απαιτείται φωτοσύνθεση για την παραγωγή οξυγόνου, τότε άλλοι πλανήτες με ωκεανούς και πετρώματα πλούσια σε μέταλλα, όπως αυτοί οι όζοι, θα μπορούσαν να συντηρήσουν μια πιο εξελιγμένη βιόσφαιρα από ό,τι πιστεύαμε στο παρελθόν
Υπάρχουν πολλά ερωτήματα που πρέπει να συνεχίσουμε να θέτουμε σχετικά με το τι σημαίνει η ανακάλυψη του σκοτεινού οξυγόνου για τους εξωγήινους ωκεανούς και τους δικούς μας" λέει ο Jeffrey Marlow
