Το μεγάλο ρεμάλι - πάντα σύγχρονο - πάντα επίκαιρο

Προβλέπεται σύντομα να πέσει φτώχεια -πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι: Να γνωρίζουμε τη μεθοδολογία καταπολέμησης της φτώχειας... Σε 3 βηματα:

Προβλέπεται επίσης να πέσει και πείνα! 

Θα πρέπει να κατέχουμε την τεχνική των ελιγμών, ώστε να μην πεινάσουμε όταν θα έρθουν οι μαύρες μέρες... Σε 3 βηματα, ξανα:

(Υστερόγραφο:
Δεν ξέρω βρε αναγνώστη μου, αλλά τις τελευταίες μέρες σα να μου φαίνεται ότι έχει στερέψει το χιούμορ από τις ζωές και το χαμόγελο από τα χείλη μας... 

Σήμερα, το 90% των μπλογκ που κοίταξα, ήταν τίγκα στις βαθυστόχαστες αναλύσεις και τις κραυγαλέες καταγγελίες... 

Και όσοι άλλοι είδα, ήταν αγριωποί, στοχαστικοί και σε θέση μάχης.
Εγώ είπα να προσφέρω στους μαχητές μια αξιόλογη δόση από το μαύρο (κατάμαυρο) χιούμορ του μακαρίτη του Reiser.

Σαν σήμερα, στις 5 Νοέμβρη του 1983, πέθανε ένας μεγάλος άνθρωπος. 

Ο Jean-Marc Reiser. 

Ήταν βλάσφημος, 

βωμολόχος, 

ασεβής και σχεδιαστικά πρωτοπόρος με το επιτηδευμένα άτσαλο, συνήθως ασπρόμαυρο σκίτσο του. 

Με λίγες γραμμές και ακόμα λιγότερα λόγια ξεφτίλισε κάθε συμβατικότητα, κάθε καθωσπρεπισμό, κάθε πολιτική ορθότητα. 

Ήταν και αταξινόμητος, μια κατηγορία κόμικς μόνος του, πολιτικά ανατρεπτικός και κομματικά άστεγος..

Οι εικόνες είναι από το "Μεγάλο Ρεμάλι" του Reiser/Ρεζέ που κυκλοφόρησαν οι εκδόσεις Ars Longa / Παρά Πέντε το 1985.

prkls

Toby Rogers: Κάποια στιγμή δεν υπήρχαν νέες εκτάσεις για να κατακτήσουμε... [οπότε] πώς εξάγεις πλούτο από τη μεσαία τάξη;

Ο Τόμπι Ρότζερς(*)

#. Toby Rogers: -. σε αυτό το βίντεο εξηγώ την έννοια του "βιολογικού αποικιοκρατισμού".

Υποθέτω ότι θα μπορούσε επίσης να ονομαστεί "ιατρογενής δουλεία"

εξηγεί πώς οι κυβερνήσεις μας μας ακρωτηριάζουν/σκοτώνουν με εμβόλια για χάρη του "βιολογικού αποικιοκρατισμός".

https://x.com/SenseReceptor/status/1985186782779224521

"[..] τα τελευταία 500 χρόνια, αν ήσουν ένα έθνος που ήθελε να πλουτίσει, ο τρόπος που το έκανες ήταν να ναυπηγείς ένα σωρό πλοία, να τα γεμίζεις με στρατιώτες, όπλα και άλογα, και να σαλπάρεις από την Ευρώπη, προς τον Νέο Κόσμο, και να παίρνεις τα αγαθά τους.

Παίρνεις τον χρυσό τους, υποδουλώνεις τους ανθρώπους τους, αναγκάζεις τους ανθρώπους να εργάζονται στα χρυσωρυχεία και τέτοια πράγματα.

Έτσι πλούτισε η Ευρώπη.

Έτσι πλούτισε το Ηνωμένο Βασίλειο.

Και αυτό είναι το ιστορικό μοτίβο για 500 χρόνια.

500 χρόνια αποικιοκρατίας.

Και αργότερα υπήρξε ο νεοαποικιοκρατία με αθέμιτες εμπορικές συμφωνίες που συνέχισαν να πλουτίζουν την Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Και πιο πρόσφατα, με την υποστήριξη του αμερικανικού στρατού, μπορούμε να κάνουμε τα έθνη του τρίτου κόσμου να παράγουν πράγματα για εμάς σε χαμηλό κόστος που μας κάνουν να νιώθουμε πλούσιοι.

Έτσι, ιστορικά, για 500 χρόνια, αυτό ήταν το μοτίβο.

Να το πρόβλημα: Κάποια στιγμή, δεν υπήρχαν νέες γαίες προς κατάκτηση.

Έτσι, αυτό που αποφάσισε η άρχουσα τάξη ήταν ότι εκεί που είναι τα χρήματα, οι αγρότες που θα εκμεταλλευτούν, ήταν η μεσαία τάξη στις Ηνωμένες Πολιτείες και σε όλο τον ανεπτυγμένο κόσμο. Και πώς εξάγεις πλούτο από τη μεσαία τάξη;

Το κάνεις μέσω ιατρογενούς βλάβης!

Έτσι, αν μπορείς να κάνεις ολόκληρο τον πληθυσμό να κάνει ενέσεις στα παιδιά του 72 φορές κατά την παιδική ηλικία και στη συνέχεια να κάνεις όλο τον υπόλοιπο πληθυσμό και τα παιδιά να κάνουν εμβόλια Covid και μπορείς να τα τραυματίσεις, τότε μπορείς να τα υποδουλώσεις εφ' όρου ζωής σε χρόνιες ασθένειες.

Έτσι, στην έρευνά μου, δείχνω ότι το κόστος φροντίδας για τον αυτισμό σε όλη τη διάρκεια ζωής κυμαίνεται από 5 εκατομμύρια έως 7 εκατομμύρια δολάρια ανά παιδί.

Αυτά είναι πολλά χρήματα.

Και πηγαίνουν κάπου, και πηγαίνουν στη φαρμακευτική βιομηχανία, στο βιομηχανικό συγκρότημα νοσοκομείων και στην άρχουσα τάξη.

Και με τα εμβόλια COVID, αυτό που έχουμε είναι, φανταστείτε μια μεσήλικη γυναίκα στην κομητεία Όραντζ της Καλιφόρνια, η οποία κάνει ένα εμβόλιο Covid και μετά παθαίνει μυοκαρδίτιδα.

Έτσι τώρα πρέπει να κάνει τακτικά ραντεβού με τον καρδιολόγο. Μπαινοβγαίνεται στο νοσοκομείο, είναι άρρωστη συνέχεια.

Έτσι, κατά τη διάρκεια των επόμενων πέντε έως δέκα ετών της ζωής της, το κόστος υγειονομικής περίθαλψης θα κυμανθεί περίπου στα 2 εκατομμύρια δολάρια.

Και όλα αυτά πηγαίνουν στους φαρμακευτικούς γιατρούς και στο φαρμακευτικό βιομηχανικό συγκρότημα.

Αν η ίδια γυναίκα ήταν σκλαβωμένη σε ένα χρυσωρυχείο στη Νότια Αμερική, θα μπορούσες να αποκομίσεις μόνο περίπου 20.000 δολάρια εργασίας από αυτήν, το περισσότερο αν την δούλευες μέχρι το κόκκαλο.

Και μετά, ξέρετε, τελικά θα χαθεί.

Το παλιό μοντέλο της αποικιοκρατίας, σωστά;

Αλλά σε πέντε έως 10 χρόνια στις ΗΠΑ μπορείς να αποσπάσεις 2 εκατομμύρια δολάρια από αυτό το ένα άτομο μέσω ιατρογενούς τραυματισμού, μέσω ενός εμβολίου Covid που προκαλεί μυοκαρδίτιδα που την στέλνει μέσα και έξω από το νοσοκομείο για 10 χρόνια θεραπείας.

Έτσι, η ασφαλιστική εταιρεία πληρώνει, η κυβέρνηση πληρώνει, αυτή υποθηκεύει το σπίτι της, η οικογένειά της πληρώνει, αποσπά όλο τον πλούτο από αυτήν και την οικογένειά της, και μετά από 10 χρόνια, η φαρμακευτική βιομηχανία της επιτρέπει να χαθεί.

Έτσι, η κρίση στην οποία βρισκόμαστε αυτή τη στιγμή, και ο λόγος που όλοι απλώς τραυματιζόμαστε συνεχώς, είναι ότι η δυτική αλλοπαθητική ιατρική έχει γίνει μια μηχανή για να αποσπά πλούτο από τη μεσαία τάξη, την εργατική τάξη και τις κατώτερες τάξεις στις Ηνωμένες Πολιτείες για να πλουτίσει τη φαρμακευτική βιομηχανία και την άρχουσα τάξη μέσω ιατρογενών τραυματισμών.

Αυτή είναι η κρίση στην οποία βρισκόμαστε αυτή τη στιγμή.

Και συνέβαινε ήδη με τον αυτισμό και άλλες χρόνιες ασθένειες σε παιδιά πριν, και στη συνέχεια απλώς άνθισε σε μέγεθος κατά τη διάρκεια της επιδημίας COVID. [..]"

https://x.com/uTobian/status/1985231168577617933

--------

*) Σύμφωνα με την ιστοσελίδα Children's Health Defense: «Ο Ρότζερς είναι υπότροφος του Ινστιτούτου Κοινωνικής και Οικονομικής Έρευνας Brownstone.

Έχει διδακτορικό στην πολιτική οικονομία από το Πανεπιστήμιο του Σίδνεϊ στην Αυστραλία και μεταπτυχιακό στη Δημόσια Πολιτική από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Μπέρκλεϋ».

* από την σελίδα: https://www.facebook.com/diakyvernisi

Προς τι η έκπληξη για τους εμπρησμούς και τις λεηλασίες;

Βάρβαροι είναι οι άνθρωποι, βαρβαρότητες διαπράττουν: λεηλατούν και καίνε!

Τόσο απλό…

https://theamapati.wordpress.com/2008/12/08/barbar/

Από τον Ντίλαν ο Σαββόπουλος έκλεβε ότι πετούσε κι ό,τι κολυμπούσε.

Τώρα που πέρασαν λίγες μέρες, διαβάστε μερικές πληροφορίες που και εγώ αγνοούσα.
Ο Σαββόπουλος είναι ένας άρρωστος κλέφτης. 
Άρρωστος. 
Όλα αυτά που λέτε ότι παλιά έγραφε ωραία τραγούδια και τέτοια, είναι όλα κλεμμένα. 
Μετά από μελέτη, τείνω να πιστεύω ότι δεν υπάρχει ούτε μια λέξη στο έργο του που να είναι δική του..
To 1966 ο Σαββόπουλος εμφανίστηκε στο προσκήνιο με τον δίσκο "Το Φορτηγό"
Όπως έγραφε ο δίσκος, στίχοι – μουσική στα τραγούδια ήταν δικοί του. 
Για μουσική δεν το πολυσυζητάμε, ο Σαββόπουλος ομολογεί ότι δεν έχει ιδέα. 
Αλλά οι στίχοι είναι στιχάρες:
Ο εργάτης βλαστημάει και τραβάει για τον σταθμό/ να ο ήλιος ανεβαίνει σαν σημαία στον ουρανό/ μπρος στης φάμπρικας την πύλη ο εργάτης σταματά/ όμορφη η μέρα γνέφει κι απ’ το ρούχο τον τραβά
Ε ε σύντροφέ μου αχ τι κακό/ μέρα μ᾿ ήλιο σαν κι αυτό/ να την τρώει τ’ αφεντικό, γράφει στο Ήλιε ήλιε αρχηγέ, τσαλαβουτώντας στα νερά του βιωματικού ταξικού στίχου.
Πρωτάκουσα για αυτή του την τάση από τον ποιητή Νίκο Καρούζο, ο οποίος διαμαρτυρόταν ότι ο Σαββόπουλος του είχε κλέψει ένα ποίημα σχετικό με την εξέγερση στα Αμπελάκια. 
Ήμουν μικρός, δεν έδωσα σημασία, δεν κατάλαβα κιόλας. Αργότερα, άρχισα να καταλαβαίνω ότι ο άνθρωπος έχει θέμα.
 Στα τέλη της δεκαετίας του 1980, βρέθηκα στον Λυκαβηττό να παρακολουθήσω μια συναυλία κάποιου Λούτσιο Ντάλλα. 
Δεν τον γνώριζα. 
Ξαφνικά είδα στην σκηνή τον Σαββόπουλο να τραγουδάει ιταλικά. 
Δε μιλάμε για επιρροή. 
Όλη την παρουσία του ο Σαββόπουλος την έχει στήσει πάνω στον Ντάλλα. 
Το μούσι, 
τις τιράντες, 
τα σκουφιά, 
τα ταμπούρλα που βαράει στις συναυλίες, όλα μα όλα είναι από εκεί. 
Ως εδώ πρόκειται για μια απλή μίμηση. 
Όταν όμως ο Λούτσιο Ντάλλα απόφάσισε για λόγους προβοκάτσιας να κουρευτεί και να ξυριστεί, ο Σαββόπουλος έκανε το ίδιο ακριβώς: κουρεύτηκε και ξυρίστηκε. 
Κι όταν ο Ντάλλα επέστρεψε στο παλιό του στυλ, ο Σαββόπουλος έκανε το ίδιο
Το 2000 στη Γαλλία πια, προσπαθούσα να μάθω τους Γάλλους ποιητές και να εξοικειωθώ με τη γλώσσα. 
Μια μέρα έπεσα πάνω στο ακόλουθο ποίημα του Ζακ Πρεβέρ (μετάφραση δική μου):
Ο ΧΑΜΕΝΟΣ ΧΡΟΝΟΣ
Μπροστά στην πόρτα του εργοστασίου
ο εργάτης σταματά ξαφνικά
κι όπως γυρνά
κοιτάζει τον ήλιο
τόσο κόκκινο, τόσο στρογγυλό
τόσο χαμογελαστό στον μολυβδένιο ουρανό του
κλείνει το μάτι χαρούμενα
Πες λοιπόν σύντροφε ήλιε
δε βρίσκεις ότι είναι μαλακία
μια μέρα σαν αυτή
να τη δίνουμε στο αφεντικό;»
Στη Γαλλία, μπόρεσα να διαπιστώσω διάφορες ακόμα λογοκλοπές "του ταλαντούχου τροβαδούρου μας από τη Μακεδονία", που έλεγε και ο Τζίμης Πανούσης πριν πεθάνει, τόσες πολλές που έπαψε να μου κάνει εντύπωση και μερικές δεν τις θυμάμαι πια. 
Πχ ο στίχος για το "βρώμικο ψωμί" που "τρώνε όσοι αγαπάνε" είναι του Λεό Φερρέ, όπως και το "Μια θάλασσα μικρή"
Από όλους όσους έκλεψε ωστόσο ο Σαββόπουλος, την κορυφαία θέση κατέχει ο Μπομπ Ντίλαν. 
Το 1968 ο Σαββόπουλος έκλεψε το "The Wicked Messenger" (στίχους και μουσική) και το παρουσίασε για δικό του ως "Άγγελος Εξάγγελος" - λίγα χρόνια μετά, το παρουσίαζε κι αυτό ως διασκευή. 
Αυτό όμως είναι το έλασσον. 
Από τον Ντίλαν ο Σαββόπουλος έκλεβε και συνεχίζει να κλέβει ότι πετούσε κι ό,τι κολυμπούσε. 
Εβγαζε ο Ντίλαν το ”The lonesome death of Hattie Carol”; 
Απαντούσε ο Σαββόπουλος με την "Θανάσιμη μοναξιά του Αλέξη Ασλάνη" 
Έβγαζε ο Ντίλαν το ”The Hurricaine”, 9 λεπτά τραγούδι για τον ισοβίτη Ρούμπιν Κάρτερ; Τσακ, απαντούσε ο Σαββόπουλος με το "Μακρύ ζεϊμπέκικο" για τον Νίκο Κοεμτζή. 
Έγραφε ο Ντίλαν το ”My back pages”; 
Απαντούσε ο Σαββόπουλος με το "Οι πίσω μου σελίδες" (που δε σημαίνει κάτι στα ελληνικά). 
Σε αυτό το τραγούδι υπήρχε και ο ακατανόητος στίχος "ευαίσθητη αθλήτρια/ δεν ξέρει τι χρωστάει/ στον πάνσοφό της εραστή/ που απόψε παρατάει", που μας κάνει να πιστέψουμε ότι ο Σαββόπουλος τα ‘χε και αυτός με τη Σιουζ Ροτόλο, όπως ο Ντίλαν, ή με κάποια άλλη γυμνάστρια, τον παράτησε κι αυτόν και της τα χώνει. 
Ή ότι βρήκε ωραίο τον στίχο, που είναι από άλλο τραγούδι, και τον κότσαρε. 
Αργότερα, όταν ο Ντίλαν χώρισε με τη γυναίκα του και έγραψε το ”Sara”, ο Σαββόπουλος δεν κάθησε να σκάσει και έγραψε το "Άσπα"
Στα τέλη της δεκαετίας του ’70, ο Ντίλαν έφαγε μια φλασιά κι έγινε χριστιανός. 
Ήταν η χειρότερη φλασιά που μπορούσε να φάει, αλλά ο Σαββόπουλος είναι έντιμος, όταν κλέβει κάποιον τον κλέβει και στα καλά και στα άσχημα: έγινε κι αυτός χριστιανός. 
Γκαντ γκρέις τραγούδαγε ο Ντίλαν, του θεού η χάρη έκανε ηχώ ο Σαββόπουλος. 
Στα τέλη της δεκαετίας του ’80, συνεχίζοντας τον κατήφορο, ο Ντίλαν άρχισε να κάνει περιοδεία στις βάσεις του αμερικάνικου στρατού. 
Αμέσως ο Σαββόπουλος άρχισε περιοδεία στα ελληνικά στρατόπεδα, όπου μαζεύανε τους φαντάρους να τον ακούσουν με το ζόρι. 
Ο Ντίλαν δήλωσε ότι το έκανε αυτό όταν "κατάλαβε ότι ο στρατός απορροφά τα πιο λαϊκά κομμάτια της Αμερικής, στα οποία ήθελε να απευθυνθεί"
Ο Σαββόπουλος επανέλαβε την ίδια δήλωση λέξη προς λέξη, αδιαφορώντας ότι στην Ελλάδα ο στρατός είναι υποχρεωτικός και η δήλωση αυτή δεν έχει καμία έννοια. 
Όταν το ’90 ο Ντίλαν το γύρισε στην οικολογία, ο Σαββόπουλος έκανε και τις πρώτες του οικολογικές δηλώσεις. 
Και όταν ο Ντίλαν έδωσε τραγούδι του για διαφήμιση, προκαλώντας σκάνδαλο, ο Σαββόπουλος έκανε ακριβώς το ίδιο. 
Αργότερα, φόρεσε και το ίδιο κηπουρικό καπέλο. 
Πρόκειται περί ψύχωσης.
Δεν έχει νόημα να συνεχίσω να παρουσιάζω περιπτώσεις λογοκλοπής του Σαββόπουλου.
 Άλλωστε ο άνθρωπος δεν είναι ένας κοινός λογοκλόπος, έχει προσαρμόσει τη ζωή του όλη πάνω σε άλλους ανθρώπους, μια ιδέα που μου φαίνεται τρομακτική.
Μαθημένος να παπαγαλίζει αυτά που ήταν κοινοτοπίες ενός εναλλακτικού λόγου κάποτε, δεν μου κάνει καμία εντύπωση ότι γερνώντας άρχισε να παπαγαλίζει τις κοινοτοπίες της αντίδρασης. 
Οι νέοι δεν τον άκουγαν πια, αυτός είναι ο πρώτος λόγος για τον οποίον γκρινιάζουν οι γέροι, οπότε ο Σαββοπουλος έστρεψε την ημιμάθειά του προς την δεκτική αγκαλιά της παράδοσης. Άρχισε να αντιδρά στους νεωτερισμούς, 
την απελευθέρωση των ενστίκτων και όλα αυτά τα οποία τον ξεπερνούσαν και δε μπορούσε να τα ακολουθήσει.
 Τα τελευταία 30 χρόνια, αναγκαζόμενος ολοένα και περισσότερο να μιλάει με δικά του λόγια, εκφέρει έναν λόγο που κινείται από τη βαθιά συντήρηση μέχρι το ρατσισμό. 
Τόσο μπορούσε....

από τον Γιάννη Ανδρουλιδάκη

Ο 3I/ATLAS παραβίασε ξανά τους νόμους της φυσικής, 9 κομήτες συνοδεύουν το 3I/ATLAS

3I/ATLAS
Είμαστε τώρα μόλις μία μέρα μακριά από το περιήλιο που είναι βασικά η στιγμή που το διαστρικό αντικείμενο 3I/ATLAS φτάνει στην πλησιέστερη προσέγγιση του στον Ήλιο και πιθανώς ένα από τα σημαντικότερα σημεία καμπής στη σύγχρονη κοσμική ιστορία εάν αυτό το σκάφος αψηφά την επιστήμη κατά τη διάρκεια αυτής της συγκεκριμένης χρονικής περιόδου.
Εάν ο 3I/ATLAS ήταν απλώς ένας φυσικός κομήτης, οι επιστήμονες θα περίμεναν να ακολουθήσει τους νόμους της ουράνιας μηχανικής ακριβώς κατά τη διάρκεια αυτής της φάσης εκτελώντας αυτό που είναι γνωστό ως ελιγμός Oberth που είναι βασικά ένα είδος "βαρυτικού εκτοξευτήρα" όπου ένα διαστημόπλοιο αποκτά επιπλέον ταχύτητα πυροδοτώντας τους "κινητήρες" του με μέγιστη ταχύτητα κοντά στο περιήλιο.
Αυτό θα επέτρεπε μια λεπτή επιτάχυνση ή επιβράδυνση, ανακατευθύνοντας την τροχιά του καθώς περιστρέφεται γύρω από τον Ήλιο.
Αλλά αν αυτό είναι πραγματικά ένα εξωγήινο σκάφος, όπως έχουν υποδείξει υψηλότερες πηγές συνείδησης συμπεριλαμβανομένης της  Arcturian συλλογικότητας, τότε η ιστορία θα μπορούσε να εξελιχθεί πολύ διαφορετικά.

Σε αυτή την περίπτωση, μπορεί σύντομα να γίνουμε μάρτυρες μιας συμπεριφοράς που αψηφά την τρέχουσα κατανόησή μας της φυσικής, αποκαλύπτοντας ότι δεν πρόκειται για παθητικό βράχο ή σώμα πάγου, αλλά ένα ελεγχόμενο, ευφυές όχημα που διασχίζει το διαστρικό διάστημα με  συγκεκριμένο σκοπό. .
Ήδη, ο 3I/ATLAS έχει επιδείξει μοναδικά και αινιγματικά χαρακτηριστικά:

επιταχύνει με 68 km/s καθώς πλησιάζει το περιήλιο, εκπέμποντας ενεργειακά σήματα που φαίνονται πολύ ασυνεπή με τα τυπικά μοντέλα κομητών. 
Μετά το περιήλιο, αναμένεται να συνεχίσει προς τα έξω σε τροχιά που θα που θα τον φέρει σε απόσταση περίπου περίπου 0,36 αστρονομικών μονάδων (περίπου 54 εκατομμύρια χλμ) από τον Δία γύρω στις 16 Μαρτίου 2026, η οποία είναι μια εξαιρετικά στρατηγική διαδρομή αν κάποιος πλοηγούσε σκόπιμα στο ηλιακό μας σύστημα, όπως έκανε όταν πέρασε ακριβώς δίπλα από τον Άρη την εποχή που διέκοψαν τη μετάδοση. 

Πέρα από αυτό, θα περάσει κοντά στους Trojan asteroids και την κύρια ζώνη αστεροειδών που είναι τεράστιες δεξαμενές μετάλλων, πτητικών και άλλων πόρων που σύμφωνα με ορισμένους, θα ήταν ιδανικές περιοχές στάθμευσης για ανεφοδιασμό, εξόρυξη ή ακόμη και για την ίδρυση προκεχωρημένων φυλακίων.

Εάν αυτό το αντικείμενο αλλάξει πορεία, σταθεροποιηθεί ή δείξει σημάδια ελεγχόμενης επιβράδυνσης καθώς απομακρύνεται από το περιήλιο, θα σηματοδοτήσει μια πραγματική αλλαγή παραδείγματος για την ανθρωπότητα, επιβεβαιώνοντας ότι δεν είμαστε μόνοι και ότι μια ανώτερη νοημοσύνη λειτουργεί ανοιχτά στο ηλιακό μας σύστημα.

 Έτσι, οι επόμενες 48 ώρες δεν θα μπορούσαν να είναι πιο σημαντικές σε σχέση με την ήδη απίστευτη ιστορία του. 
....
Στο επόμενο βίντεο το κανάλι είναι ένα εκπαιδευτικό έργο που δημιουργήθηκε από θαυμαστές του Brian Cox και δεν έχει καμία σχέση με τον καθηγητή Brian Cox.
Όλα τα βίντεο αντλούν έμπνευση από τις δημόσιες διαλέξεις, τις συνεντεύξεις και τα ντοκιμαντέρ του — επανασχεδιασμένα για να εξερευνήσουν τα μυστήρια του σύμπαντος μέσω κινηματογραφικής αφήγησης και επιστημονικού θαύματος.
Το 3I/ATLAS παραβίασε ξανά τους νόμους της φυσικής, 9 κομήτες συνοδεύουν το 3I/ATLAS                      

https://www.youtube.com/watch?v=M6fYHfaFTM4

https://en.wikipedia.org/wiki/Brian_Cox_(physicist)

Και...τελικά έχει η Γη μας δύο/2 φεγγάρια;

   
     Όχι, η Γη δεν έχει δύο φεγγάρια αυτή τη στιγμή. 

Να τι ακριβώς συμβαίνει στην πραγματικότητα.

Οι επιστήμονες ανακάλυψαν τον αστεροειδή 2025 PN7, ένα ουράνιο σώμα που πλέον αναγνωρίζεται ως οιονεί δορυφόρος. 
Αυτός ο αστεροειδής θα περιστρέφεται γύρω από τη Γη για περίπου 50 χρόνια. 
Σε αντίθεση με τη Σελήνη μας, δεν είναι βαρυτικά συνδεδεμένος με τον πλανήτη μας. 
Οι οιονεί δορυφόροι ακολουθούν μια τροχιά με κέντρο τον ήλιο, παρόμοια με τη Γη. 
Αυτή η ανακάλυψη υπογραμμίζει τη δυναμική φύση των μικρών σωμάτων του ηλιακού μας συστήματος.
Δεν είναι σενάριο επιστημονικής φαντασίας, είναι μια ανακάλυψη που έκαναν οι αστρονόμοι στις αρχές Αυγούστου.
Ένα μικρό ουράνιο σώμα, που ονομάστηκε 2025 PN7, βρίσκεται σε μια ιδιότυπη τροχιά γύρω από τον Ήλιο μας, ακολουθώντας τη Γη εδώ και πάνω από εξήντα χρόνια, χωρίς ποτέ να έχει εντοπιστεί.
Η ανακοίνωση έγινε μέσα από το επιστημονικό περιοδικό Research Notes of the American Astronomical Society και προκάλεσε αίσθηση στην παγκόσμια κοινότητα.
Τι είναι το οιονεί φεγγάρι*
Σε αντίθεση με το φυσικό μας δορυφόρο, τη Σελήνη, το 2025 PN7 δεν περιστρέφεται γύρω από τη Γη.
Πρόκειται για ένα λεγόμενο οιονεί φεγγάρι, δηλαδή ένα αντικείμενο που μοιράζεται την ίδια τροχιά με τον πλανήτη μας γύρω από τον Ήλιο και κινείται συγχρονισμένα μαζί του.
Έτσι, μοιάζει να τον συνοδεύει, χωρίς όμως να είναι δεμένο βαρυτικά με αυτόν.
Η διαφορά του από τα "μικρά φεγγάρια" είναι σημαντική. 
Τα δεύτερα είναι μικροί αστεροειδείς που παγιδεύονται προσωρινά από τη βαρύτητα της Γης και γυρίζουν για λίγο γύρω της —συνήθως για εβδομάδες ή μήνες— πριν συνεχίσουν το ταξίδι τους στο Διάστημα.
Τα οιονεί φεγγάρια, αντίθετα, παραμένουν σε τροχιακό συντονισμό για δεκαετίες ή και αιώνες, αποτελώντας έτσι έναν πιο μόνιμο αλλά "αόρατο" συνοδό.
Ένα κρυφό διαστημικό ταίρι από το 1960
Το 2025 PN7 παρατηρήθηκε για πρώτη φορά στις 2 Αυγούστου 2025 από το τηλεσκόπιο Pan-STARRS στη Χαβάη. 
Οι πρώτες εκτιμήσεις δείχνουν πως έχει διάμετρο περίπου 15 με 19 μέτρα — δηλαδή όσο ένα μικρό κτίριο. 
Η τροχιά του το φέρνει άλλοτε κοντά μας, σε απόσταση 4,5 εκατομμυρίων χιλιομέτρων, και άλλοτε μακριά, έως και 60 εκατομμύρια χιλιόμετρα.
Παρά το γεγονός ότι βρίσκεται σε μια σχετικά σταθερή και "γήινη" τροχιά, ο μικρός του όγκος και η μεγάλη περίοδος περιφοράς ήταν οι λόγοι που τον κράτησαν μακριά από τα μάτια των επιστημόνων για τόσες δεκαετίες. 
Σύμφωνα με τους υπολογισμούς, το αντικείμενο ακολουθεί αυτό το μοτίβο από τις αρχές της δεκαετίας του ’60, πράγμα που σημαίνει ότι η Γη είχε δίπλα της έναν αθέατο "συνοδοιπόρο" για πάνω από μισό αιώνα.
Σήμερα βρίσκεται στον αστερισμό του Νοτίου Ιχθύος/Piscis Austrinus, ορατός κυρίως από το Νότιο Ημισφαίριο. 
Ανήκει στην κατηγορία των λεγόμενων "Arjuna-type asteroids", που ξεχωρίζουν για τις χαμηλές ταχύτητες και τις όμοιες με τη Γη τροχιές τους. 
Οι επιστήμονες πάντως τονίζουν ότι το 2025 PN7 δεν συνιστά κανέναν απολύτως κίνδυνο για τον πλανήτη μας.
Αυτά τα σώματα τα σώματα μας ενδιαφέρουν γιατί...
Τα οιονεί φεγγάρια έχουν τεράστια επιστημονική αξία. 
Επειδή κινούνται σε τροχιές συγχρονισμένες με της Γης, είναι πολύ πιο εύκολα προσβάσιμα για διαστημικές αποστολές σε σχέση με άλλους αστεροειδείς. 
Αυτό σημαίνει ότι μπορούν να αποτελέσουν ιδανικούς "σταθμούς" για δοκιμές τεχνολογιών, για συλλογή δειγμάτων αλλά και —θεωρητικά— για μελλοντική αξιοποίηση υλικών.
Δεν είναι τυχαίο ότι ήδη βρίσκεται σε εξέλιξη μια αποστολή προς ένα άλλο οιονεί φεγγάρι, τον αστεροειδή Kamoʻoalewa (2016 HO3). 
Η Κίνα εκτόξευσε τον Μάιο του 2025 το διαστημόπλοιο Tianwen-2 με στόχο να φέρει δείγματα πίσω στη Γη μέχρι το 2027. 
Αν το εγχείρημα πετύχει, θα είναι το μικρότερο ουράνιο σώμα από το οποίο θα έχει επιστρέψει ποτέ υλικό.
Ο Kamoʻoalewa είναι σαφώς μεγαλύτερος, με διάμετρο που κυμαίνεται από 40 έως 100 μέτρα, αλλά και το 2025 PN7, παρά το μικρό του μέγεθος, θεωρείται ιδανικός υποψήφιος για μελλοντική αποστολή.
Μια επόμενη μεγάλη πρόκληση
Ο Αμερικανός αστρονόμος Σαμ Ντιν, μιλώντας στο περιοδικό Sky and Telescope, εξήγησε ότι τα αντικείμενα σαν το 2025 PN7 είναι "ασυνήθιστα εύκολα να προσεγγιστούν από διαστημόπλοια" λόγω της χαμηλής τους ταχύτητας σε σχέση με τη Γη και της κοινής τους τροχιάς. 
Αυτά τα χαρακτηριστικά τα καθιστούν ιδανικά πεδία δοκιμών αλλά και εν δυνάμει στόχους για αποστολές χαμηλού κόστους.
Με άλλα λόγια, το μικρό "σεληνάκι" που μας ακολουθεί διακριτικά εδώ και πάνω από εξήντα χρόνια ίσως αποδειχθεί, στο μέλλον, ένα πολύτιμο βήμα για την εξερεύνηση του Διαστήματος. Και το πιο συναρπαστικό; Ίσως να μην είναι το μόνο.
Σύνοψη
Ναι, πρόσφατα οι αστρονόμοι ανακάλυψαν έναν προσωρινό δεύτερο δορυφόρο (ένα "ημι-φεγγάρι") να περιφέρεται γύρω από τη Γη και το ονόμασαν 2025 PN7. 
Δεν πρόκειται για μόνιμο φεγγάρι, αλλά για έναν μικρό αστεροειδή που παγιδεύτηκε προσωρινά από τη βαρύτητα της Γης και θα παραμείνει στην τροχιά της για κάποιο διάστημα πριν συνεχίσει την πορεία του στο ηλιακό σύστημα. 
Παρατηρήθηκε για πρώτη φορά στις 29 Αυγούστου 2025. 
Είναι ένας προσωρινός, μικρός αστεροειδής, όχι ένα μόνιμο φεγγάρι. 
Είναι πολύ μικρό για να φανεί με γυμνό μάτι και απαιτείται επαγγελματικό τηλεσκόπιο για την παρατήρησή του. 
Θα παραμείνει σε τροχιά για κάποιο διάστημα, καθώς ορισμένοι αστεροειδείς μπορούν να παγιδευτούν προσωρινά από τη βαρύτητα της Γης, πριν αποδεσμευτούν από την τροχιά της
Και...τελικά έχει η Γη 2 φεγγάρια; Και τι είναι το "οιονεί-φεγγάρι"
Όχι ακριβώς!
Η Γη εξακολουθεί να έχει μόνο έναν πραγματικό φυσικό δορυφόρο - το φεγγάρι μας, πλάτους 2.159 μιλίων, που βρίσκεται περίπου 239.000 μίλια μακριά. 
Ωστόσο, οι αστρονόμοι έχουν ανακαλύψει πολλά ουράνια αντικείμενα όλα αυτά τα χρόνια στην κοσμική μας γειτονιά, τα οποία έχουν χαρακτηρίσει ως "οιονεί φεγγάρια".

Το πιο πρόσφατα εντοπισμένο είναι ο αστεροειδή 2025 PN7!

*Η λέξη "οιονεί" σημαίνει σαν, 

σαν να ήταν, 

περίπου ή υποθετικά. 

Χρησιμοποιείται για να υποδείξει μια ομοιότητα ή μια κατάσταση που μοιάζει με κάτι άλλο, αλλά δεν είναι ακριβώς το ίδιο. 

Για παράδειγμα, ένα "οιονεί σώμα" είναι ένα σώμα που λειτουργεί σαν σώμα, αλλά δεν πληροί όλες τις αυστηρές προϋποθέσεις ενός σώματος.

                       επιμέλεια κειμένου:ntina

https://eu.usatoday.com/story/news/nation/2025/10/22/earth-quasi-moon-asteroid/86819532007/

economictimes.indiatimes.com

briefingnews.gr

Πράσα, σπανάκι και αυγά- ένα από τα αγαπημένα μου φαγητά!

Η επιστήμη κάθε μέρα αποδεικνύει ότι η μακροζωία δεν είναι μόνο στα γονίδιά μας, είναι και στο πιάτο μας. 

Θρέφοντας τα κύτταρά μας με τις σωστές τροφές, δίνουμε στο σώμα μας τη δύναμη να καταπολεμήσει τον χρόνο από μέσα προς τα έξω!!!
Τα πράσα είναι στην ομάδα των πιο νόστιμων, ωφέλιμων και αγαπημένων μου  λαχανικών.
-. το πράσο ανήκει στην ίδια οικογένεια με το σκόρδο και το κρεμμύδι και είναι από τα πολυτιμότερα λαχανικά της οικογένειας αυτής , των σκιαδανθών/Allium, προσφέροντάς μας τα πολύτιμα θρεπτικά συστατικά τους και ενώ μοιράζονται κοινά χαρακτηριστικά, κάθε λαχανικό έχει τις δικές του μοναδικές ιδιότητες!
Ειδικά τώρα το χειμώνα που είναι η εποχή τους δεν λείπουν από την κουζίνα μου!
Είναι εκεί για την φασολάδα μου,
για τα ρεβίθια μου – απόλαυση μαζί με το σπανάκι,
για τα ψάρια μου…
και βέβαια δεν ξεχνώ να “ριζώσω” τις ρίζες τους σε κάποιες από τις γλάστρες μου – έτσι έχω για κάποιες  μέρες φρέσκα πράσα, κρεμμύδια, σκόρδα!!!
Και τώρα ένα από τα πιο εύκολα, γρήγορα και πεντανόστιμα φαγητά μου, που έχει να κάνει με τα πράσα!
Σας το δείχνω…
λοιπόν…
συνέχεια του άρθρου μου:https://botanologia.gr/prasa-spanaki-kai-ayga-ena-apo-ta-agapimena-mas-fagita/