κωπηλατώντας, ταξιδεύω μαζί με τη γαλέρα μου σε αχαρτογράφητα νερά, προσαράζω σε ξεχασμένα λιμάνια και συλλέγω θησαυρούς... βλέπω πολλά, διαβάζω άλλα τόσα, καταγράφω ότι μου κεντρίζει το ενδιαφέρον και έχω μότο μου πως - το μονοπάτι της ζωής σ’ ένα γκρεμό τελειώνει Κι οπού ‘χει στην ψυχή φτερά, τ’ ανοίγει και γλιτώνει!!! τα νέα της γαλέρας λοιπόν...
Ετικέτες
- MUDr Vassaras Alexandros
- Robert Lanza
- botanologia.gr
- covid-19
- ntina writes
- ntinas photo
- Άκου Ανθρωπάκο
- Αντωνόπουλος Γιώργος -photographer-photoreporter
- Δημήτρης Κούβελας
- αυτάρκεια
- αυτοβελτίωση
- ευ ζην
- η ζωή στον πλανήτη Γη
- θόρυβος
- κλιματική αλλαγή
- μαθαίνω
- νερό
- συνταγές υγείας
- υγεία-ευεξία
- φωτιές
- φωτογραφίες και μία λέξεις
Τετάρτη 9 Φεβρουαρίου 2022
Αλέξανδρος Βασσαράς-Καίτη Κατσαβού: η επιστολή των γονέων προς το Υπ.Υγείας και η ανοσοποίηση σώματος και μυαλού!
Τρίτη 8 Φεβρουαρίου 2022
Οικονομία διαμοιρασμού: H νέα τάση στον τουρισμό «έφτασε» και στην Ελλάδα
Βασική αρχή της οικονομίας διαμοιρασμού είναι ότι χρησιμοποιείται από τρίτους (είτε ιδιώτες ή επιχειρήσεις) σε τρίτους, βασιζόμενη στην από κοινού χρήση, ενοικίαση ή ανταλλαγή αγαθών και υπηρεσιών (συνήθως έναντι χρηματικού αντιτίμου), χωρίς να εκχωρείται η ιδιοκτησία των αγαθών αυτών στους χρήστες.
Μερικά γνωστά παραδείγματα της οικονομίας διαμοιρασμού περιλαμβάνουν τις ενοικιάσεις διαμερισμάτων μέσω Airbnb, τη φιλοξενία ταξιδιωτών μέσω Couchsurfing, τη χρήση αυτοκινήτων τρίτων για σύντομο χρονικό διάστημα (π.χ. Zipcar, Relay Rides), τη χρήση ιδιωτικών ΙΧ για τη μεταφορά τρίτων (βλέπε Uber), τον δανεισμό πολυτελών ρούχων και αξεσουάρ για χρήση σε τρίτους (π.χ. Poshmark), την παροχή υπηρεσιών από καταναλωτές σε καταναλωτές (π.χ. φύλαξη κατοικίδιων, βλέπε Dog Vacay), η ακόμα και την ανταλλαγή υπηρεσιών και προσωπικής εργασίας ανάμεσα στους καταναλωτές, χωρίς χρηματική πληρωμή ή χωρίς τη διαμεσολάβηση τρίτων (π.χ. Task Rabbit).
Η πανδημία του κορονοϊού ήρθε για να αλλάξει σχεδόν το σύνολο των καθημερινών μας συνηθειών, να αποτελέσει τον βασικό ρυθμιστή της επόμενης μέρας και παράλληλα να αναδείξει ή/και να αλλάξει δεδομένα που μέχρι σήμερα θεωρούσαμε ορόσημα σε πολλούς κλάδους της οικονομίας.
Ένας κλάδος που αναδείχθηκε και παράλληλα μπορούμε να ισχυριστούμε ότι «τροφοδότησε» η πανδημία του κορονοϊου, είναι η οικονομία διαμοιρασμού ή αλλιώς οι βραχυχρόνιες μισθώσεις.
Η οικονομία διαμοιρασμού τα τελευταία χρόνια – πριν την πανδημία του κορονοϊού, ενίσχυσε την ελληνική οικονομία μέσω των εισπραχθέντων φόρων με περισσότερα από 444 εκατ €, 68 εκατ.€ το 2017, 176 εκατ.€ το 2018 και περίπου 200 εκατ. € το 2019. Ο τζίρος που έφερε η οικονομία διαμοιρασμού στην Ελληνική οικονομία από τον Ιούνιο του 2018 έως τον Μάιο του 2019, άγγιξε τα 1,15 δις.€.
Ενώ, από την έναρξη του πρώτου lockdown το σύνολο των κρατήσεων ακυρώθηκαν, με αποτέλεσμα πολλοί ιδιοκτήτες ιδίως στα αστικά κέντρα να σκέφτονται να επιστρέψουν στις συμβατικές μακροχρόνιες μισθώσεις.
Το καλοκαίρι του 2020, ο κλάδος της οικονομίας διαμοιρασμού ανέκαμψε σε πολλές παραθαλάσσιες περιοχές της ηπειρωτικής Ελλάδας αποδεικνύοντας ανθεκτικότητα, διότι αποτέλεσε «λύση» τόσο για τους εγχώριους όσο και για τους αλλοδαπούς τουρίστες, ενώ υψηλά ποσοστά κρατήσεων καταγράφηκαν σε πολυτελή κατοικίες τους καλοκαιρινούς μήνες στο σύνολο των διεθνώς δημοφιλή νησιωτικών προορισμών που διαθέτει η χώρα μας.
Τα αυτοτελή διαμερίσματα/κατοικίες προσφέρουν απομόνωση και αποτέλεσαν ασφαλή επιλογή για την αντιμετώπιση της πανδημίας του κορονοϊού. Πέρυσι, εν μέσω πανδημίας και απαγόρευσης της μετακίνησης από Νομό σε Νομό, καταγράφηκαν πληρότητες που άγγιξαν το «κόκκινο» τις ημέρες του Πάσχα στα παραθαλάσσια προάστια της Αττικής και των μεγάλων αστικών κέντρων.
Ταυτόχρονα το καλοκαίρι του 2021, παρατηρήθηκε πολύ μεγάλη κινητικότητα και προ-κρατήσεις μέσω της ευέλικτης πολιτικής ακύρωσης από τις αρχές Μαρτίου για αυτοτελείς βίλες με ιδιωτική πισίνα στους δημοφιλείς διεθνείς τουριστικούς προορισμούς της χώρα μας, με το κόστος διαμονής για 5-6 διανυκτερεύσεις σε πολλές περιπτώσεις να αγγίζει αρκετές χιλιάδες ευρώ, αγγίζοντας τα επίπεδα προ πανδημικής κρίσης.
Ενώ, υψηλά ποσοστά πληρότητας άνω του 80% καταγράφηκαν και την πρώτη εβδομάδα του Οκτωβρίου.
Έντονη κινητικότητα και υψηλά ποσοστά πληρότητας που άγγιξαν ακόμη και το 100% καταγράφηκαν το καλοκαίρι του 2021 και σε προορισμούς στη ηπειρωτική χώρα, κυρίως λόγω covid-19 οι ταξιδιώτες απέφευγαν τυχόν συνωστισμό σε πλοία. Τάση, που αποτέλεσε τη πρώτη επιλογή τόσο εγχώριών, όσο και αλλοδαπών τουριστών, αλλά παράλληλα ανέδειξε νέους τουριστικούς προορισμούς της ηπειρωτικής Ελλάδας.
Αξίζει να αναφέρουμε ότι υψηλά ποσοστά πληρότητας για το σύνολο των καλοκαιρινών μηνών, καταγράφηκαν σύμφωνα με ρεπορτάζ και σε ξενοδοχειακές μονάδες που διέθεταν αυτοτελή βίλες ή/και bungalows.
Τη χειμερινή σεζόν, με έναρξη το τετραήμερο της 28ης Οκτωβρίου, τα ποσοστά πληρότητας στους δημοφιλείς χειμερινούς προορισμούς άγγιξαν ακόμη και το 100%.
Εικόνα που συνεχίστηκε και τα Σαββατοκύριακα του Νοεμβρίου, ενώ τις ημέρες των εορτών Χριστούγεννα και Πρωτοχρονιά, λόγω των υψηλών ποσοστών προ-κρατήσεων ήδη από τα μέσα Νοεμβρίου στους δημοφιλείς προορισμούς, καταγράφηκαν υψηλές πληρότητες ακόμη και σε μη δημοφιλείς προορισμούς. Ενώ, έντονη κινητικότητα και υψηλά ποσοστά κρατήσεων καταγράφηκαν και το τριήμερο των Θεοφανείων.
Σύμφωνα με τα άνωθεν, κατανοούμε ότι τόσο λόγω πανδημίας και των υγειονομικών δεδομένων , όσο και του γεγονότος ότι οι περισσότεροι πλέον ταξιδιώτες αποφεύγουν τόσο τον συνωστισμό, όσο και τους κοινόχρηστους χώρους, επιλέγουν για τη διαμονή τους κυρίως αυτοτελή κατοικίες ή/και διαμερίσματα που είναι νομίμως εγγεγραμμένα σε πλατφόρμες βραχυχρόνιας μίσθωσης και φέρουν αριθμό μητρώου.
Στο σημείο αυτό θα πρέπει να τονίσουμε ότι η δυναμική των ακινήτων που είναι εγγεγραμμένα σε πλατφόρμες βραχυχρόνιας μίσθωσης εκτός των αστικών κέντρων δεν είναι μεγάλη και δεν μπορεί να συγκριθεί με τις ξενοδοχειακές κλίνες σε χειμερινούς και καλοκαιρινούς προορισμούς.
Παράλληλα, λόγω της πανδημίας, τον αόρατο αυτό εχθρό που έχει έρθει αντιμέτωπη όλη η παγκόσμια κοινότητα, τα δεδομένα αλλάζουν και δημιουργούν νέες τάσεις και νέα μοντέλα στο σύνολο της καθημερινότητας μας.
Η Ισπανία στοχεύει πλέον στην μετατόπιση του κέντρου βάρους που μέχρι σήμερα βρισκόταν στον μαζικό τουρισμό, σε ένα νέο μοντέλο υψηλού επιπέδου τουρισμού που δημιουργεί υψηλότερες δαπάνες ανά τουρίστα.
Τα Ιταλικά μέσα ενημέρωσης αναφέρουν ότι η χώρα μελετά ένα νέο μοντέλο τουρισμού εγκαταλείποντας τον μαζικό τουρισμό, ‘’αποτελεί ευκαιρία η δεδομένη στιγμή να κινηθούμε στον «ευφυή» τουρισμό’’ αναφέρουν χαρακτηριστικά.
Η ιδέα για ένα νέο μοντέλο τουρισμού στην Ιταλία, αποτέλεσε μέρος της ομιλίας του πρωθυπουργού Ντράγκι την ημέρα που ανέλαβε τα καθήκοντά του.
Το μοντέλο του τουρισμού αλλάζει, και δεν αλλάζει μόνο στη χώρα μας αλλά σχεδόν στο σύνολο των Ευρωπαϊκών χωρών του Νότου όπως στην Ισπανία, Ιταλία και Γαλλία όπου «εκμεταλλεύονται» τους πόρους του ταμείου ανάκαμψης.
Αλλάζει και δημιουργεί νέες ευκαιρίες στην εκάστοτε χώρα που θα αντιληφθεί εγκαίρως το νέο μοντέλο, θα κινηθεί γρήγορα και θα ανταποκριθεί άμεσα στις προκλήσεις της νέας «εποχής» που έρχεται και ήδη διανύουμε.
Ο κλάδος που ασχολείται με την οικονομία διαμοιρασμού, ενδεχόμενα να αποτελεί ένα «κομμάτι» του νέου μοντέλου που ήδη διαμορφώνεται.
πηγή:radar.gr
Υγιεινή ζωή μέσα από την υιοθέτηση υγιεινών συνηθειών

Θετικές επιλογές που θα ενισχύουν:
α) την προσωπική
β) τη σωματική
γ) την ψυχική και
δ) την πνευματική μας υγεία.
Θετικές είναι οι επιλογές μας:
α) όταν επιλέγουμε θρεπτικά και οργανικά τρόφιμα από όλες τις ομάδες τροφίμων.
Μια θρεπτική και ισορροπημένη διατροφή που μας παρέχει όλα τα θρεπτικά συστατικά είναι ο καλύτερος τρόπος προστασίας και προώθησης της καλής μας υγείας…
β) όταν ο κύκλος των κοινωνικών μας επαφών να είναι ένας κύκλος
ασφάλειας,
φιλίας,
σεβασμού,
αγάπης και
υποστήριξης.
γ) όταν μένουμε σωματικά δραστήριοι ώστε
να έχουμε ισχυρό σκελετικό σύστημα,
να έχουμε δυνατό οργανισμό,
να έχουμε ενέργεια και
να έχουμε πανίσχυρο ανοσοποιητικό.
δ) όταν βάζουμε τέλος σε όλες τις...
read more:https://botanologia.gr/ygieini-zoi-mesa-apo-tin-yiothetisi-ygieinon-synitheion/
Εδώ Λιλιπούπολη, η ιστορία ενός θρύλου που υπερασπίστηκε με σθένος ο Χατζιδάκις και πολέμησε με πάθος η συντηρητική Ελλάδα της μεταπολίτευσης

Με αφορμή την απώλεια της Μαριανίνας Κριεζή ένα ταξίδι στο χρόνο με προορισμό μια μοναδική Λιλιπούπολη, μια πόλη σωστή περιπέτεια.
"Εδώ Λιλιπούπολη" έλεγε ο δημοσιογράφος Μπρίνης και αυτή ήταν η έναρξη μιας ιστορίας που αγγίζει πλέον τον μύθο. Συνδεδεμένη με με τη θητεία του σπουδαίου Μάνου Χατζιδάκι στο Τρίτο Πρόγραμμα της ΕΡΤ (1976-1980) ήταν ένα εγχείρημα ακραία τολμηρό και εμπνευσμένο -και για τότε αλλά και για τώρα.
“H Λιλιπούπολη ξεκίνησε σαν μια εκπομπή για να μαθαίνουν τα πολύ μικρά παιδιά τι είναι το κόκκινο χρώμα, τι το πράσινο, τι είναι το κοντά, τι το μακριά, το μικρό, το μεγάλο” έχει πει η Μαριανίνα Κριεζή για τη ραδιοφωνική παιδική σειρά που “έτρεξε” στο Τρίτο Πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας υπό τη διεύθυνση του Μάνου Χατζιδάκι, ένας δημιουργός που εκτίμησε και έδωσε πεδίο δράσης σε μια παρέα δημιουργών που είχαν τόσο ποιότητα, όσο και πρωτοτυπία, φαντασία, ταλέντο.
Οι πολυποίκιλες μουσικές από τους Λένα Πλάτωνος, Νίκο Κυπουργό, Δημήτρη Μαραγκόπουλο και Νίκο Χριστοδούλο έντυναν ιδανικά τους πολύχρωμους στίχους της Μαριανίνας Κριεζή και τα κείμενα της Άννας Παναγιωτοπούλου, της Ρεγγίνας Καπετανάκη και της Ελένης Βλάχου για να δημιουργήσουν ένα σπάνιο ραδιοφωνικό προϊόν που θεωρείται εύλογα "θρυλική" -τόσο για την πρωτοτυπία και την ποιότητά της, όσο και για την επίδραση της στη γενικότερη περίοδο.
Με τίτλο αναφορά στο κλασικό βιβλίο «Τα ταξίδια του Γκιούλιβερ», όπου οι Λιλιπούτιοι αναφέρονται ως μικρόσωμοι άνθρωποι, τα θεμέλια της δημιουργίας της μπήκαν το 1975 όταν ο Χατζιδάκις ως διευθυντής του Τρίτου Προγράμματος της Ελληνικής Ραδιοφωνίας θέλησε να φέρει στον αέρα των ερτζιανών μια παιδική εκπομπής, τη δημιουργία της οποίας ανέθεσε στην Ρεγγίνα Καπετανάκη.
Η τελευταία, με τη βοήθεια της παιδοψυχολόγου Ελένης Βλάχου, κατασκεύασαν ένα αρχικό πλάνο του κόσμου της "Λιλιπούπολης", τον οποίο οργάνωσαν και παρουσίασαν στον Χατζιδάκι με τον τελευταίο να ενθουσιάζεται με το πλάνο.
Ενα ταξίδι που πήρε χροιά πολιτική
Η πρώτη εκπομπή ακούστηκε ένα χρόνο μετά, το 1976 και έτσι, καθημερινά καλούσε τους ακροατές σε ένα ταξίδι στη φαντασία. Ένα ταξίδι που σταδιακά έπαιρνε χροιά πολιτική. "Η Λιλιπούπολη" πήρε πολιτική διάσταση, συνέβαιναν γεγονότα, γίνονταν εκλογές όπως τις κάνουν οι μεγάλοι" είχε πει η Κριεζή για το προϊόν που ήταν μεν παιδικό, όχι όμως παιδιάστικο, ήταν μια εκπομπή, καμωμένη "για παιδιά και έξυπνους μεγάλους".
Σύμφωνα με τον συνθέτη Μαραγκόπουλο, τότε σύζυγο της Λένας Πλάτωνος "η Λιλιπούπολη υπήρξε ένα πρόγραμμα τολμηρό και ανατρεπτικό για την εποχή του σε όλα τα επίπεδα, απ' το πολιτικό μέχρι το οικολογικό" και είχε απόλυτο δίκιο.
Την περίοδο εκείνη, σύμφωνα με το σενάριο της σειράς, ο Δυστροπόπιγκας, ένας από τους ήρωες της σειράς, αποφάσισε να διεκδικήσει την εξουσία της Λιλιπούπολης από τον δήμαρχό της Χαρχούδα. Η εξέλιξη αυτή προκάλεσε πολιτικά προβλήματα. Ο Χαρχούδας συνδέθηκε με τη Δεξιά Κυβέρνηση ενώ ο Δυστροπόπιγκας με την Αριστερά αντιπολίτευση. Τα κόμματα, κυρίως η τότε Κυβέρνηση, και μία μερίδα του Τύπου άρχισαν να σχολιάζουν έντονα την σειρά, κατηγορώντας την ως κομμουνιστική προπαγάνδα.
Η αντίδραση από τους Τσαλδάρη και Λαμπρία ήταν έντονη, ενώ ο Αβέρωφ είχε δηλώσει: "Ακούμε τη 'Λιλιπούπολη' και νομίζουμε ότι ακούμε Ράδιο Μόσχα!". Από την άλλη η επερώτηση στη βουλή του Τσαλδάρη οδήγησε τον Κυρ στη δημιουργία της δικής του "Τσαλδαρούπολης" γιατί κάποτε οι δημιουργοί υπερασπίζονταν τους δημιουργούς -χωρίς μικροπολιτική ατζέντα.
Η επίθεση των συντηρητικών στη "Λιλιπούπολη" έκανε τον Χατζιδάκι ακόμη πιο αποφασισμένο να την υπερασπιστεί -οικονομικά, πολιτικά, δημιουργικά. Είχε γράψει ο σπουδαίος αυτός Έλληνας του πνεύματος για τη μικρή αυτή πόλη με τις μεγάλες ιδέες:
Η Λιλιπούπολη είναι "γέννημα μιας φιλελεύθερης και πειραματικής ραδιοφωνίας από τη μία, του Τρίτου Προγράμματος, και από την άλλη μιας ομάδας νέων ανθρώπων με πολύ ταλέντο που συγκεντρώθηκαν στο Τρίτο και δούλεψαν ελεύθερα, με κέφι, με αξιοπρέπεια και αυτοσεβασμό. Αυτό βέβαια δεν στάθηκε εμπόδιο στο να εξοργιστεί η αντιδραστική παραδημοσιογραφία του ελληνικού Τύπου που χαρακτήρισε τη 'Λιλιπούπολη΄... κομμουνιστική. Ίσως γιατί πρώτη φορά κάποιοι μιλούσαν στα παιδιά υπεύθυνα με καθαρή ποιητική γλώσσα. Θίγοντας (με τον τρόπο αυτόν) θέματα που βασανίζουν και πονάνε τον τόπο και όχι ως εκπαιδευτικοί ή γονείς ανόητοι που συμπεριφέρονται στα παιδιά λες και αποτείνονται σε υπανάπτυκτους και ατελείς οργανισμούς με θέματα ανώδυνα και γλώσσα απονεκρωμένη και συμβατική.
Με οπλοστάσιο μια πλειάδα ταλαντούχων ηθοποιών -Βασίλης Μπουγιουκλάκης (Χαρχούδας), Άννα Παναγιωτοπούλου (Χιονάτη), Σταμάτης Φασουλής (Μπιξ-Μπιξ), Λευτέρης Βογιατζής (Πρίγκιπας), Σαπφώ Νοταρά (μάγισσα Μπρουνχίλντα), Λυδία Κονιόρδου, Αλέκα Παΐζη (μητέρα του πρίγκιπα της Χιονάτης), Μίρκα Παπακωνσταντίνου (Μπομπίλα), Ράνια Οικονομίδου (Πιπινέζα), Πέπη Οικονομοπούλου (Όφη-Σόφη), Μίνα Αδαμάκη, Θόδωρος Μπογιατζής (Δυστροπόπιγγας), Νίκος Τσιλούνης (Δημοσιογράφος Μπρίνης, Δρ Δρακατωρ), Σταύρος Μερμήγκης, Λάμπρος Τσάγκας (Παπαγάλος της Πιπινέζας, Γλυκόσαυρος) και Μίμης Χρυσομάλλης (ποιητής Κουκουτούζ)- και τραγουδιστών με ερμηνευτική δεινότητα συνδυασμένη με ακριβή ποσότητα ενσυναίσθησης για να αγγίξει τις καρδιές και τα αυτιά μικρών και μεγάλων -Σαβίννα Γιαννάτου, Νένα Βενετσάνου, Σπύρος Σακκάς & Αντώνης Κοντογεωργίου- η “Λιλιπούπολη” έγραψε ιστορία ως μια εναλλακτική επιθεώρηση με πνεύμα επαναστατικό.
Η Λιλιπούπολη είχε “διάθεση αναρχική ενάντια σε κάθε εξουσία, όπως οφείλει να έχει κάθε παιδί” έχει πει η συνδημιουργός Άννα Παναγιωτοπούλου κάτι που είναι διακριτό μέσα από την παλέτα των χαρακτήρων που την γέμισαν χαρίζοντας παιδεία και αισιοδοξία.
Μια παραγωγή καίρια που έπαιρνε αφορμή από τα στερεότυπα της νεοελληνικής πραγματικότητα η Λιλιπούπολη ήταν μια μικρογραφία της Ελλάδας που αγαπάμε ακόμη και όταν πληγώνει.
Από την εθισμένη με την εξουσία μικροαστή Πιπινέζα που ήταν πάντα στο πλευρό του δήµαρχου Χαρχούδα -ένας ακόμη πονηρός πολιτικάντης που εξαπατά τους πολίτες, στον µάγκα ?υστροπόπιγκα που είναι και ο αντίπαλος του ή τν καταπιεσµένο παπαγάλο της Πιπινέζας, που αντιδρά στη χαρχουδική αφεντικίνα του και τον πολυτάλαντο διανοούµενο και αρχαιολάτρη, ?όκτωρ ?ρακατώρ, το καταπιεσµένο από τους γονείς του πιτσιρικά, Μπιξ Μπιξ, τον χαµογελαστό και εφευρετικό ζαχαροπλάστη, Γλυκόσαυρο, ή τον φαντασµένο εθνικό ποιητή της Λιλιπούπολης, τον Κουκουτούζ, η Μαριανίνα Κριεζή και η λεγεώνα των συνδημιουργών της μας χάρισαν ένας μικρό θαύμα στα ερτζιανά που άντεξε και γιγαντώθηκε μέσα στο πέρασμα του χρόνου.
Η Λιλιπούπολη ακούστηκε για τελευταία φορά το 1980 και από τις εκπομπές 3 χρόνων διασώθηκαν μόνο 74. Όμως ο χρόνος τη δικαίωσε και τα αυτιά μας παραδόθηκαν για πάντα στη φαντασία που μιλούσε πιο αληθινά από την ίδια την αλήθεια.
Μαριανίνα Κριεζή σε ευχαριστούμε για όλα, θα τα ξαναπούμε στην λιλιπούτεια αιωνιότητα.
πηγή:ethnos.gr
Ψευδείς ειδήσεις παραγόμενες από αλγόριθμους
![]() |
| Παιχνίδια ρομπότ στο Μουσείο του Objeto del Objeto στην Πόλη του Μεξικό Εικόνα του AlejandroLinaresGarcia, Wikimedia Commons |
Όμως το post τους στο Facebook φαινόταν εξαιρετικά αυθεντικό, καθώς υπήρχαν σχετικές φωτογραφίες και πολλά συγχαρητήρια από κοινούς φίλους και φίλες.
Έτσι έστειλα ένα μήνυμα στη «νύφη» η οποία επιβεβαίωσε ότι φυσικά δεν παντρεύονται, απλά σε προηγούμενη προσπάθειά της να ανεβάσει ένα post, το Facebook την ρώτησε αν και με ποιον είναι παντρεμένη και από την απάντησή της το website δημιούργησε αυτόματα αυτό το post.
Έχουμε συνηθίσει να διαδίδουμε κάθε είδους ψεύτικα νέα που δημοσιεύονται στο FB, είτε από κακή πρόθεση, είτε επειδή εξαπατηθήκαμε είτε για άλλους σκοτεινούς λόγους που δεν μπορούμε να καταλάβουμε.
Γενικότερα όμως κρύβεται ενός είδους ανθρώπινης πρόθεσης στη διασπορά αυτών των ειδήσεων.
Το γεγονός ότι το FB μπορεί να παράξει ψεύτικες ειδήσεις, μέσα από τη χρήση ενός αλγόριθμου, συνιστά ένα διαφορετικό θέμα.
Παρακολούθησα με ενδιαφέρον τη συζήτηση μεταξύ Mark Zuckerberg και Elon Musk σχετικά με το μέλλον της τεχνητής νοημοσύνης (ΤΝ).
«Το έδαφος δράσης απέναντι στην παγκόσμια nerd διαμάχη δημιουργήθηκε από τον Elon Musk, Διευθύνοντα Σύμβουλο της Tesla και της SpaceX, νωρίτερα αυτό το μήνα, ο οποίος κινείται δυναμικά προς τη δημιουργία προληπτικής οδηγίας που αφορά την τεχνητή νοημοσύνη, καθώς πιστεύει ότι «αποτελεί μια σοβαρότατη απειλή για την ύπαρξη του πολιτισμού»…
«Κρούω διαρκώς τον κώδωνα του κινδύνου, αλλά μέχρι οι άνθρωποι να βλέπουν ρομπότ να βρίσκονται στο δρόμο και να σκοτώνουν ανθρώπους, δεν ξέρουν πώς να αντιδράσουν, γιατί όλο αυτό τους φαίνεται πολύ αιθέριο», είπε.
Όταν ρωτήθηκε για το θέμα αυτό ο Mark Zuckerberg είπε:
Μερικά τέτοια δείγματα είναι ήδη ορατά, όπως τα ψεύτικα νέα για τους φίλους μου, που φαινομενικά δεν προκαλούν κανένα κακό.
Ποιος ξέρει όμως τι άλλου είδους πληροφορίες μπορούν να παραχθούν από αυτή τη δαιδαλώδη διαδικασία με στόχο την επιρροή της συμπεριφοράς αυτών που πιστεύουν όλα όσα κυκλοφορούν στα κοινωνικά μέσα δικτύωσης;
Ένα άλλο ατύχημα που αποδίδεται σε software που συνέβη στο FB ήταν όταν από λάθος διέρρευσαν τα ονόματα αυτών που ρυθμίζουν περιεχόμενο που είναι στη διάθεση του κόσμου (χωρίς περιορισμό απορρήτου):
«Το Facebook αποκάλυψε την ταυτότητα κάποιων διαχειριστών σε πιθανούς τρομοκράτες.
Η ανθρώπινη πρόθεση, ο τρόπος που η ανθρώπινη συνείδηση δομεί στοιχεία που δίνουν οι αισθήσεις στη μνήμη, έχει μια κατεύθυνση και έναν συγκινησιακό τόνο.
Όλη η ανθρωπότητα προσπαθεί να απομακρυνθεί από την οδύνη και να ανακαλύψει την ευτυχία μέσα από το νόημα.
Ακόμα και αν κάνει λάθος (πχ η διαρκής αύξηση της βίας) είναι δυνατόν να αντιληφθούμε τις ρίζες που μας οδηγούν στη δυσλειτουργία: είναι ο φόβος, η απογοήτευση, η έλλειψη δικαιοσύνης, η απληστία…
Αν οι αλγόριθμοι οργανώνονται με τη δική τους δομή, δεν θα μπορούμε να επέμβουμε με πρόθεση σε αυτό.
Μόνο οι άνθρωποι μπορούμε να δώσουμε κατεύθυνση.
Οι μηχανές θα ακολουθήσουν συγκεκριμένη λογική, που θα τους δοθεί από τους ανθρώπους που τις κατασκευάζουν.
Όμως η αναζήτηση της τεχνητής νοημοσύνης εξ ανάγκης εισάγει την πιθανότητα των τυχαίων συνδέσεων, ενός είδους «ελευθερίας» που συνιστά τη διαφορά από την απλή υπολογιστική δράση.
Από τη στιγμή που ο Alan Turing, ο πατέρας των μοντέρνων υπολογιστών, δημιούργησε το Turing test (του οποίου ο στόχος είναι να εντοπιστεί η στιγμή που δεν θα είμαστε σε θέση να διαχωρίσουμε τις απαντήσεις που δίνει το ανθρώπινο ον από αυτές που δίνει ένας υπολογιστής) ξεκίνησε ο αγώνας για την έξοδο της μηχανής από τους περιορισμούς που της θέτει ο ανθρώπινος έλεγχος.
Με άλλα λόγια, ένα νέο είδος απολυταρχικού καθεστώτος αποφασίζει τι είδους τεχνολογία θα καθορίζει τη ζωή μας.
Οπότε, το θέμα μας δεν είναι να γίνουμε Λουδίτες ή παρανοϊκά αντίθετοι στην τεχνολογική εξέλιξη αναπτύσσοντας φόβο απέναντι στα ρομπότ.
Ο κίνδυνος τώρα αφορά ανθρώπινες προθέσεις, οι οποίες θα αποφασίσουν αν θα κυριαρχήσει η τεχνητή νοημοσύνη ή η τεχνητή ανοησία.
Μόνο εξανθρωπίζοντας τις αξίες της κοινωνίας μπορούμε να κάνουμε χρήση της τεχνολογίας στη σωστή κατεύθυνση.
του Objeto del Objeto στην Πόλη του Μεξικό
Εικόνα του AlejandroLinaresGarcia, Wikimedia Commons
pressenza.com
Alejandro Linares Garcia
