Τετάρτη 4 Δεκεμβρίου 2024

Η Γη ως μηχανή

Η αντισυμβατική συγγραφέας και ερευνήτρια Elana Freeland έχει δημοσιεύσει πολλά βιβλία για τον Διαστημικό Φράχτη, τις χημικές ουρές αεροψεκασμών (chemtrails), τον ηλεκτρομαγνητισμό, τη νανοτεχνολογία, το H.A.A.R.P., τη γεωμηχανική, τον υπερανθρωπισμό, την κυριαρχία πλήρους φάσματος και το βαθύ κράτος που καταδεικνύουν πώς κάποιοι έχουν οπλίσει το περιβάλλον εναντίον μας.
Το βιβλίο της με τίτλο Under an Ionized Sky: From Chemtrails to Space Fence Lockdown (Κάτω από έναν ιονισμένο ουρανό: από τα chemtrails στα λοκντάουν του Διαστημικού Φράχτη) είναι πολύ σημαντικό, γιατί έχει να κάνει με τον τρόπο οπλισμού ενός ολόκληρου ηλεκτρομαγνητικού συστήματος προκειμένου να λειτουργεί ο πλανήτης μας ως μηχανή.
Για παράδειγμα, σε μία προφητική έκθεση του 1996 που ετοιμάστηκε από ομάδα Αμερικανών στρατιωτικών με τίτλο Weather as a Force Multiplier: Owning the Weather in 2025 for the U.S Air Force (Ο καιρός ως πολλαπλασιαστής ισχύος: Κατέχοντας τον καιρό το 2025), υπάρχει μια ενότητα που ορίζει ειδικά την «κυριαρχία των επικοινωνιών μέσω τροποποίησης της ιονόσφαιρας», για να μην αναφέρουμε τον «τεχνητό καιρό».
Πιο συγκεκριμένα, αναφέρει: «Το 2025, οι αμερικανικές αεροδιαστημικές δυνάμεις θα μπορούν να χειραγωγούν τον καιρό αξιοποιώντας τις αναδυόμενες τεχνολογίες και εστιάζοντας στην ανάπτυξη αυτών των τεχνολογιών σε εφαρμογές μάχης πολέμου. 
Το 1957, η συμβουλευτική επιτροπή του Προέδρου για τον έλεγχο του καιρού, αναγνώρισε ρητά το στρατιωτικό δυναμικό της τροποποίησής του, προειδοποιώντας ότι θα μπορούσε να γίνει πιο σημαντικό όπλο και από την ατομική βόμβα».
Η συγγραφέας Amy Worthington σε ένα ιστορικό άρθρο της του 2004 με τίτλο Chemtrails: Aerosol and Electromagnetic Weapons in the Age of Nuclear War (Χημικές ουρές: αεροζόλ και ηλεκτρομαγνητικά όπλα την εποχή του πυρηνικού πολέμου) που βασίζεται σε τεράστια βιβλιογραφία, αναφέρεται σε όπλα συχνοτήτων, πλάσματος, ηλεκτρομαγνητικά, ηχητικά, χημικά, περιβαλλοντικά, ηλεκτρονικά, υπερήχων, λέιζερ, και άλλα και εξηγεί πώς όλα συνδέονται άμεσα με τις δυνατότητες μέσω του εξώτερου διαστήματος.
Η μεγαλύτερη ανησυχία της Freeland φαίνεται να είναι η νανοτεχνολογία, και επισημαίνει ότι «η νανοτεχνολογία είναι το επισφράγισμα όλων αυτών
Ο τομέας του «νανο» είναι ο πιο μυστηριώδης και ο πιο επικίνδυνος για το είδος μας, επειδή σήμερα πια νανοσωματίδια εισάγονται σε ορούς και μας εμβολιάζουν όλους. 
Ωστόσο, όλοι φέρουμε τελικά νανοτεχνολογία επειδή την αναπνέουμε εδώ και 25 χρόνια. 
Η νανοτεχνολογία θα είναι λοιπόν οι κατά κάποιο τρόπο πραγματικοί κόμβοι που συνδέουν τον άνθρωπο στενά με τα μυστικά διαστημικά προγράμματα του Διαστημικού Φράχτη».
Σε άλλη έκθεση της Corey Lynn αναφέρεται ότι το 2021, το Εθνικό Στρατηγικό Σχέδιο Πρωτοβουλίας Νανοτεχνολογίας του Λευκού Οίκου τόνισε την κρίσιμη σημασία της ανάπτυξης της νανοτεχνολογίας σε τομείς όπως τα συστήματα χορήγησης φαρμάκων, σημειώνοντας «την επιτυχία της χρήσης νανοϋλικών στις ενέσεις Covid» και «νέες προσπάθειες για την ανάπτυξη καθολικών εμβολίων νανοσωματιδίων», ενώ αναγνωρίζεται επίσης η συμβολή της νανοτεχνολογίας στην πρόοδο της κβαντικής υπολογιστικής και της τεχνητής νοημοσύνης.
Η Freeland και εγώ συνεχίσαμε τη συζήτησή μας:
Lynn: Και έτσι η ψηφιακή ταυτότητα δεν είναι τίποτα άλλο από ένα διαβατήριο.
Freeland: Ακριβώς. Το παγκόσμιο χωριό έχει πεδία μαχών, όπως τα αποκαλώ… οι έννοιες των έξυπνων πόλεων και των πόλεων των 15 λεπτών είναι καθορισμένοι κόμβοι που έχουν οριστεί ως πεδία μαχών. 
Και ίσως αναρωτιέστε, πεδίο μάχης ποιών; 
Μα των ανθρώπων εναντίον εκείνων που περιφρονούν την ανθρωπότητα, δηλαδή των σατανιστών.
Στο σημείο αυτό, ας σκεφτούμε τη Neuralink του Elon Musk. 
Ένα πλέγμα στο οποίο υπάρχουν όλα τα είδη ενεργειακών συστημάτων, συμπεριλαμβανομένου του ήλιου, που παράγουν τις ενεργειακές γραμμές που χρειάζεται κάποιος για να το έχει ως θόλο λειτουργίας.
Όσον αφορά τους δορυφόρους υπάρχουν προτάσεις για 441.449 δορυφόρους χαμηλής τροχιάς που είτε λειτουργούν, είτε έχουν εγκριθεί, είτε προτείνονται από τον Ιανουάριο του 2022. 
Δείτε την πλήρη έκθεση του οργανισμού Sharp Edge εδώ.
Η έκθεση είναι τρομακτική προειδοποιώντας ότι όλα αυτά προκαλούν καταστροφή του όζοντος, σεισμούς και κεραυνικές καταιγίδες.
Οι δορυφόροι παίζουν μεγάλο ρόλο στο πλέγμα. 
Αν κοιτάξετε τους δορυφόρους θα δείτε αυτό το πλέγμα για το οποίο μιλάω. 
Γύρω από τον ισημερινό υπάρχουν άπειροι τόνοι σωματιδίων βαρέων μετάλλων που δημιουργούν μια κεραία γύρω από τον πλανήτη μας, σαν τους δακτυλίους του Κρόνου. 
Αυτό είναι το βασικό κλειδί για τις επικοινωνίες… 
Ό,τι κάνουν πλέον είναι σε σχέση με το διάστημα, με το να γίνουν Θεοί και να «τρέχουν» αυτό το ηλιακό σύστημα.
Σύννεφα πλάσματος
Τι πιστεύει όμως η Freeland για τα συστήματα ηλιακής ενέργειας που βρίσκονται στο διάστημα; 
Είναι απλώς περιτύλιγμα και δεν σκοπεύουν να εκπέμψουν τίποτε ή θα εκπέμπουν κάτι καταστροφικό προς εμάς;
Ιδού η απάντησή της:
«Το κύριο πράγμα που τους ενδιαφέρει περισσότερο, είναι το πλάσμα, διότι ο ήλιος είναι βεβαίως φτιαγμένος από πλάσμα και διεξάγουν μαζικά πειράματα στην ατμόσφαιρά μας με το πλάσμα
Όλα αυτά τα σύννεφα που βλέπουμε από πάνω μας, είναι όλα σύννεφα πλάσματος, δεν είναι φυσικά σύννεφα – δεν είναι σαν κι αυτά που είχαμε παλιά. 
Δεν γεμίζουν με υγρασία με κανέναν τρόπο, διότι χρειάζονται ξηρή ατμόσφαιρα για τις επικοινωνίες».
Lynn: Δηλαδή λέτε ότι η υγρασία στον αέρα θα μπερδέψει τα σήματα τους;
Freeland: Ναι, οι επικοινωνίες δεν θα είναι καλές. 
Πρέπει να αφαιρέσουν την υγρασία προκειμένου να έχουν πλήρη απόδοση.
Lynn: Γι’ αυτό έχουμε ξηρασία, στεγνό έδαφος και όλα αυτά τα περίεργα;
Freeland: Ακριβώς....
...όλο το άρθρο εδώ:https://aperopia.fr/11-2024/ti-pragmatika-symvainei-sto-diastima/
https://www.coreysdigs.com/global/who-is-they/

Δευτέρα 11 Νοεμβρίου 2024

πες το με ένα ποίημα - σα νά'τανε φτιαγμένος ο κόσμος για το κέφι σου

σα νά'τανε φτιαγμένος ο κόσμος για το κέφι σου
ζήσε
λες και τον έχουνε ξομπλιάσει για την αφεντιά σου
μόνο
μα
μη το λησμονάς πως δεν είσαι άλλο από μιά χούφτα
χιόνι
στην αμμουδιά στρωμένο μιά δυό μέρες,
που θα λιώσει!
λέει ο Πέρσης ποιητής,
μαθηματικός,
αστρονόμος και
φιλόσοφος Ομαρ Καγιάμ/Omar Khayyam

Κυριακή 10 Νοεμβρίου 2024

πες το με μια φωτογραφία - και είναι κάποια ηλιοβασιλέματα...

...όταν ο επιστήμονας μελετά τη φύση, δεν αποσκοπεί στη χρησιμότητα...
τη μελετά επειδή τον ευχαριστεί και η ευχαρίστηση προκύπτει επειδή η φύση είναι όμορφη...
αν η φύση δεν ήταν όμορφη, δεν θα είχε αξία να τη γνωρίσουμε, και σ' αυτή την περίπτωση δεν θα άξιζε να ζούμε...
βέβαια, δεν αναφέρομαι στην ομορφιά που γίνεται αντιληπτή με τις αισθήσεις μας, την ομορφιά της υψηλής ποιότητας και της εμφάνιση,
δεν υποτιμώ αυτού του είδους την ομορφιά, κάθε άλλο, όμως δεν έχει καμία σχέση με την επιστήμη...
εννοώ εκείνη τη βαθύτερη ομορφιά που αναβλύζει από την αρμονία των πραγμάτων, την οποία μόνο μια γνήσια διάνοια μπορεί να συλλάβει...
...αυτά έλεγε πρίν χρόνια ο Henri Poincaré
τώρα, αν μπορεί μια "γνήσια" διάνοια να αντιλαμβάνεται την ομορφιά χωράει πολύ συζήτηση!
ο Grigori Perelman απέδειξε την εικασία του henri poihcare - 
Για να αντιληφθεί κανείς πόσο περίπλοκη ήταν η εικασία του henri poihcare, αρκεί να γνωρίζει ότι ιδιοφυείς μαθηματικοί χρειάστηκε να εργαστούν επί τέσσερα χρόνια για να ελέγξουν την εγκυρότητα της απόδειξης του Perelman 
Εκτιμάται ότι η επιβεβαίωση της λύσης του γρίφου θα συμβάλει καθοριστικά στην κατανόηση που έχουμε για τον χώρο, ακόμη και στη γνώση μας για το "σχήμα" του σύμπαντος
ntina

πες το με μια φωτογραφία - constructivisme

1920 ή 1921 και
μιά ομάδα από Ρώσους καλλιτέχνες με επικεφαλής τον Vladimir Tatlin δημοσίευσε το μανιφέστο της...
μέσα από το μανιφέστο αυτό γεννήθηκε -λένε -ο όρος constructivisme...
construct - κατασκευάζω -
μία λοιπόν από τις διακηρύξεις του κινήματος ήταν πως η τέχνη κατασκευάζεται ...
ένα από τα συνθήματα του, το Η Τέχνη στη Ζωή...
ο κονστρουκτιβισμός.
χαρακτηρισμός του;
οι απολύτως αφηρημένες κατασκευές...
στον κονστρουκτιβισμό το έργο δημιουργείται με την συναρμολόγηση κομματιών από διάφορα υλικά, σε αφηρημένους, από άποψη χώρου συσχετισμούς
και αντιστρατεύεται τον εκλεκτισμό και την τυποποίηση!

Τετάρτη 6 Νοεμβρίου 2024

ήτανε κάποτε κάποια blogs - η ιστορία δύο φίλων που περπάτησαν στην έρημο.

Ο άνεμος της συγγνώμης
Η ιστορία δύο φίλων που περπάτησαν στην έρημο.
Κάποια στιγμή τσακώθηκαν και ο ένας από τους δύο έδωσε ένα χαστούκι στον άλλο. 
Αυτός ο τελευταίος, πονεμένος, αλλά χωρίς να πει τίποτα, έγραψε στην άμμο:
-. σήμερα ο καλύτερός μου φίλος με χαστούκισε.
Συνέχισαν να περπατούν μέχρι που βρήκαν μια όαση όπου αποφάσισαν να κάνουν μπάνιο. Αλλά αυτός που είχε φάει το χαστούκι παραλίγο να πνιγεί και ο φίλος του τον έσωσε. 
Όταν συνήλθε, έγραψε πάνω σε μια πέτρα:
-. σήμερα ο καλύτερός μου φίλος μου έσωσε τη ζωή
Αυτός που τον είχε χαστουκίσει και στη συνέχεια του έσωσε τη ζωή, τον ρώτησε: 
-.όταν σε χτύπησα, έγραψες πάνω στην άμμο, και τώρα έγραψες πάνω στην πέτρα. 
Γιατί?

Ο άλλος φίλος απάντησε : 
-. όταν κάποιος μας πληγώνει, πρέπει να το γράφουμε στην άμμο όπου οι άνεμοι της συγνώμης μπορούν να το σβήσουν. 
Αλλά όταν κάποιος κάνει κάτι καλό για μας, πρέπει να το χαράζουμε στην πέτρα, όπου κανένας άνεμος δεν μπορεί να το σβήσει.

Μάθε να γράφεις λοιπόν τα τραύματά σου στην άμμο και να χαράζεις τις χαρές σου στην πέτρα. 
Ίσως έτσι γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι..
sebastien

Τρίτη 5 Νοεμβρίου 2024

ένας blogger ήρθε απόψε απ' τα παλιά, Χρήστος Μόρφος


                                          05/11/2024 ή 14/01/2009
Τώρα που, λόγω της "κρίσης", ακόμη και οι χρονίως πάσχοντες από μουγγαμάρα απέκτησαν… κόμη στις γλώσσες τους…
Καιρός είναι, εμείς οι παλιοί "φλύαροι", να "σιωπήσουμε"
Το μόνο ευχάριστο είναι ότι δεν θα είμαστε πια μόνοι.
Η -παλιά- γενικευμένη αφασία, αντικαθίσταται, με γοργούς ρυθμούς, από τη -νέα- γενικευμένη αφασία.
Να ‘στε καλά!
Το αυτόν επιθυμώ κι δι’ εμέ.
                                                                           θεαμαπάτες και δικτυώματα

Δευτέρα 4 Νοεμβρίου 2024

Νίκος Μπελαβίλας: Ναι μπορούμε να αποκαλύψουμε τον Ιλισσό

Σκεφτόμουν από μέρες να γράψω για τον Ιλισσό.
Το προκάλεσε μία νέα φοιτήτρια αρχιτεκτονικής που ζήτησε βοήθεια για τη διπλωματική της εργασία με το ερώτημα "Μπορούμε να αποκαλύψουμε τον Ιλισσό;" 
Ήρθε η μεγάλη πλημμύρα της Βαλένθια με δεκάδες νεκρούς. 
Το ισπανικό παράδειγμα μοιάζει σε πολλά με το ελληνικό. 
Άναρχη ανάπτυξη των πόλεων, ασέβεια στη φύση, δικτάτορες που νόμιζαν ότι το να κτίσεις παντού είναι ανάπτυξη και ένα ευαίσθητο μεσογειακό τοπίο. 
Για όσους/όσες κουράζεστε να διαβάσετε 600 λέξεις η απάντηση είναι: "Ναι μπορούμε να αποκαλύψουμε τον Ιλισσό"
Σκεφτόμουν λοιπόν, την όμορφη εκείνη ιδέα του 2018 που πετάχτηκε στα αζήτητα: την αποκάλυψη της αρχαίας κοίτης από το Καλλιμάρμαρο και το Ολυμπείον ως το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στου Φιξ. 
Μία πράσινη και γαλάζια υδάτινη επέκταση των αρχαιολογικών χώρων της Αθήνας στα ίχνη του ποταμού.
Ο Ιλισσός άρχισε να καλύπτεται με πανηγυρισμούς κατά τη δικτατορία της 4ης Αυγούστου. «Θάπτομεν τον Ιλισόν» διακήρυξε ο Ιωάννης Μεταξάς το 1939 εγκαινιάζοντας τα έργα τα οποία τελικά οδήγησαν στην κάλυψη οκτώ περίπου χιλιομέτρων. 
Ας μην του χρεώσουμε περιβαλλοντικό έγκλημα. 
Τόσα ήξερε, τόσα έκανε. 
Όπως και πολλοί άλλοι νόμιζαν ότι εκσυγχρόνιζαν την πόλη, ότι χτυπούσαν την ελονοσία, ότι έκρυβαν τη βρωμιά των υπονόμων που έπεφταν στα ρέματα και έδιναν χώρο στο νέο τότε σύμβολο της εποχής, το ιδιωτικό αυτοκίνητο.
Οδός Καλλιρόης, 
Βασιλέως Κωνσταντίνου, 
Μιχαλακοπούλου, 
Γεωργίου Παπανδρέου
κατασκευάστηκαν σταδιακά ως τη δεκαετία του ’70 επάνω στο ποτάμι. 
Τα μόνα τμήματα που είναι ελεύθερα βρίσκονται στου Ζωγράφου ψηλά μέσα στο πάρκο, συνεχίζουν έως τον Αη Γιάννη τον Κυνηγό στον Υμηττό και ένα μικρό τμήμα, χαμηλά στο Μοσχάτο.
Η πρόταση που σχεδιάσαμε στην "Ανάπλαση Αθήνας" το 2018-2019 έλεγε τα εξής απλά πράγματα: Αντί να επισκευαστεί η ρηγματωμένη πλάκα της οδού Καλλιρόης που φέρει το τραμ με σπατάλη αρκετών εκατομμύριων για την επισκευή των προπολεμικών και μεταπολεμικών αγωγών, αποξηλώνεται. 
Μετακινείται η γραμμή του τραμ στη φυσική του διαδρομή Φιξ-Συγγρού-Στύλοι Ολυμπίου Διός-Σύνταγμα όπως είχε σχεδιαστεί εξ αρχής. 
Από άγνοια δεν επέτρεψαν να κατασκευαστεί το 2004 ηγεσίες υπουργείων που φοβόνταν ότι θα πέσει η Πύλη του Αδριανού από τους κραδασμούς (!). 
Απελευθερώνεται έτσι η κυκλοφορία στην Αρδηττού και μένει ελεύθερη η μεσαία ζώνη της Καλλιρόης. 
Καταργούνται οι δύο πλευρικές σειρές παράνομης στάθμευσης, διατηρούνται δύο λωρίδες κυκλοφορίας σε κάθε κατεύθυνση (και σήμερα τόσες είναι στην πραγματικότητα) και απομένει ένα ποτάμι πλάτους εικοσιπέντε μέτρων που συνεχίζει από την μικρή κοιλάδα της Αγίας Φωτεινής, για ένα χιλιόμετρο μέχρι το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης. 
Το ποτάμι θα έχει το χειμώνα νερό και το καλοκαίρι θα είναι στεγνό με υδρόβια βλάστηση. 
Τι κάνουμε μ’ αυτό; 
Στήνουμε ένα μικρό σταθμό βιολογικού καθαρισμού που ρίχνει τα «γκρι» νερά των οχετών της ΕΥΔΑΠ πεντακάθαρα εμπλουτίζοντας την κοίτη χειμώνα-καλοκαίρι. 
Διαδρομές πεζών διατρέχουν τα πρανή και χωμάτινες υδατοπερατές επιφάνειες που αφήνουν το νερό να απορροφηθεί στον υδροφόρο.
Είχαμε ελέγξει τα κυκλοφοριακά τα οποία "βγαίνουν", είχαμε συζητήσει με τους αρχαιολόγους οι οποίοι είχαν ενθουσιαστεί, σχεδιάσαμε την πρώτη ιδέα σε χαρτί. 
Στήθηκε μία ομάδα έργου με την Περιφέρεια Αττικής, τα συναρμόδια υπουργεία, την ΕΥΔΑΠ και τον Σεπτέμβριο του 2019 το έργο εγκαταλείφθηκε.
Για να μιλήσουμε πολύ-πολύ σοβαρά: Κινδυνεύουμε από τις πλημμύρες ανεξαρτήτως του ποια κυβέρνηση θα κυβερνάει και ποιος θα είναι δήμαρχος της Αθήνας τη στιγμή του κακού. 
Στον Κηφισό δεν μπορούμε να προχωρήσουμε, παρά μόνο με ένα συντηρητικό σενάριο σωστικών κινήσεων. 
Καθαρισμοί, 
φροντίδα, 
λεκάνες ανάσχεσης στα ανάντη στα βουνά και κανάλια υπερχείλισης στο Φάληρο. 
Δεν μπορούμε δυστυχώς να καταργήσουμε τον κύριο κυκλοφοριακό άξονα του Λεκανοπεδίου. Στο μέλλον ίσως. 
Όμως, στον Ιλισσό μπορούμε να ανοίξουμε πιλοτικά ένα μεγάλο κεντρικό τμήμα του ποταμού. Εφαρμόζοντας και δοκιμάζοντας ένα ριζοσπαστικό σενάριο. 
Κοστίζει πολύ λιγότερο, από ότι να επισκευάσουμε την υπόγεια κοίτη. 
Και η Αθήνα θα αποκτήσει το πρώτο έργο ανάκτησης ποταμού.
Νίκος Μπελαβίλας